Resimde, bir mesajlaşma uygulaması ekran görüntüsü yer alıyor. Görünen, Gizem adlı bir kişinin paylaştığı bir hikaye ve bu hikaye üzerine yapılan yanıtlar. Şaka, Gizem'in hikaye paylaşımında veya mesajında, suyun nasıl elde edildiğiyle ilgili bir gizem oluşturması etrafında dönüyor. Karpuz adlı bir kullanıcı, "ne suyu bu gizem?" diye soruyor. Ardından gelen cevaplar, suyun nasıl yapıldığını veya elde edildiğini anlatmaya çalışıyor. Sonraki mesajlarda ise, suyun şekerli bir içecek olduğu, hatta suyun bir makineyle bardaklara doldurulduğu veya boşaltıldığı iması var. Sonuçta "Psikopat mısın aq" ve "Isırıcak olsam neden suyunu sıkayım" gibi sorular, Gizem'in yaptığının mantıksız olduğunu ve durumu komik bir duruma düşürdüğünü ortaya koyuyor. Şaka, beklenmedik ve absürt bir mesaj alışverişinin komik yanından kaynaklanıyor. Kısacası, anlaşılmaz bir durumun ve beklenmedik cevapların yarattığı absürtlüğü vurguluyor.

Görüntüde, muhtemelen bir mesajlaşma uygulamasında veya sosyal medya platformunda, bir sohbetin parçası olan bir dizi metin mesajı yer alıyor. Metinler, şiddetli bir fırtına hakkında konuşan kişiler arasında geçiyor. "Sırılsıklam oldum donuma kadar" cümlesi, kişinin fırtınanın ne kadar şiddetli olduğunu anlatıyor. "Fena fırtına vardı" ifadesi, durumun ne kadar kötü olduğunu vurguluyor. "ÖS 2:17" kısmı, sohbetin zaman damgası olabilir. "evet nasıl bir şeymiş öğrenmiş olduk" cümlesi, şiddetli fırtınayı deneyimledikten sonra bu deneyimin ne kadar yoğun olduğunu anlamış olduklarını ifade ediyor. "fırtına da olmasa ıslanacağımız yok" cümlesi ise, fırtına olmasa dahi ıslanmaktan kurtulamayacaklarını, başka bir sebeple ıslanma tehlikesinin olduğunu ima ediyor. Muhtemelen, başka bir tehlikenin veya durumun varlığını vurgulamak için kullanılan bir ironi ve espri içeren bir ifade. Özetle, sohbet, şiddetli bir fırtına deneyimini ve bu deneyimden alınan dersleri esprili bir şekilde anlatıyor. "Fırtına da olmasa ıslanacağımız yok" ifadesi esprili bir nokta oluşturarak ironik bir durum sunuyor.

Resimde, bir kadın fotoğrafı ve onunla ilgili bir Twitter mesajı görülüyor. Kadın, "fatmazel" kullanıcı adı altında bir mesaj paylaşmış. Mesajda, "veganlar su içerken utanmıyor musunuz, balıkların evi o" diye soruyor. Bu, veganların, hayvanlar için olan endişelerinden dolayı su içerken utandıklarını ima eden ve dolayısıyla da etçil olmaları gerektiğini öne süren, biraz alaycı ve ironik bir mizah içeren bir jest. "Balıkların evi o" ifadesi, veganların su içerken utanacakları bir şey olmadığı, çünkü o suyun balıklar için değil, kendileri için olduğuna dikkat çeken bir argüman olarak kullanılıyor. Dolayısıyla espri, veganlığa karşı bir eleştiri şeklinde yorumlanabilir.

Resimde, bir mizah görseli olan iki panel bulunuyor. **Üst panelde:** "Ofis çalışanı" tarzı bir adam, "hamile atların daha hızlı koştuğunu, çünkü iki beygir gücüne sahip olduklarını" açıklıyor. Açıklamanın mantıksızlığı ve fizik dersindeki yanlış bir argüman gibi sunulması, komiklik unsurunu oluşturuyor. **Alt panelde:** Şişman, neredeyse yuvarlak bir fokun görüntüsü var. Altta, "Fizik öğretmenim" yazıyor. Bu panel, üst paneldeki saçma açıklamaya karşılık, fizik öğretmeninin öğrencilerin aklının karışıklığına veya mantıksız açıklamalara karşılık gelen "sabırlı anlayış"ını temsil ediyor. **Mizah:** Mizah, üst paneldeki mantıksız açıklamanın alt panelde, fizik öğretmeninin temsil ettiği "gerçek" bilgiye karşılık gelmesiyle doğuyor. Beygir gücü, atların hızını değil, motor gücünü ölçen bir birimdir. Hamilelik, bir hayvanın hızını etkileyebilir, ama bu, "iki beygir gücü" gibi bir şekilde ifade edilmez. Bu nedenle, üst paneldeki açıklama yanlış ve gülünç. Alt panelde ise öğretmen, bu mantıksız açıklamayı anlamak zorunda kalıp anlayış göstermesi nedeniyle mizah unsuru ekleniyor.

Resimde, beyaz bir kapının kulpuna ulaşmak için uzanan bir kol görünüyor. Kolun üzerinde dövmeler var ve bileğinde bir bileklik takılı. Kapı, klasik bir ev kapısı. Potansiyel şaka, kişinin kolunun üzerindeki dövmelerin büyüklüğü ve kapının açılması için yaptığı çabaya odaklanarak "Bu kapıdaki kulp ne kadar ulaşılmaz görünüyor" veya "Kollarımla bile bir kapıyı açamıyorum" gibi bir anlam çıkarılabilir. Dövmeler ve kolun boyutu kapının açılma zorluğunun abartıldığını veya komik bir durum yarattığını ima ediyor. Görsel bir mizah örneği.

Resimde, bir kişinin beyaz bir kapı koluna uzanarak kapıyı açmaya çalıştığı görülüyor. Kişinin kolu üzerinde dövmeler var. Kapı, normal bir iç kapı gibi görünüyor. Potansiyel şaka, kişinin kolundaki dövmenin, kapının açılmasını engelleyecek kadar büyük veya karmaşık olması, ya da kapının aslında açık olması ve kişinin bu durumu fark etmemiş olması olabilir. Görüntünün eksik olması, tam olarak şakanın ne olduğunu anlamamızı engelliyor. Olası bir mizah unsuru, kişinin dikkatsizliği veya kapının açılmasındaki beklenmedik bir engel olabilir.

Fotoğrafta, kaldırım kenarında açık bir buzdolabı görülüyor. Manzara, sıcak ve kurak bir iklime ait gibi. Yazı, "Buzdolabı açık kaldığı için neden bu kadar soğuk?" şeklinde. Bu, buzdolabının açık bırakıldığı, dolayısıyla dış ortamın serinliğinin evin içindeki serinliği bozduğu ve aşırı soğuk bir hava oluşturduğu absürt bir durumu anlatıyor. "Cehennem kadar soğuk" ifadesi abartılı bir anlatımla, beklenmedik bir durumu komik bir şekilde vurguluyor. Dolayısıyla şaka, buzdolabının açık kalmasının neden olduğu beklenmedik durumu ironik bir şekilde ele alıyor.

Görüntüde, duvarda çeşitli gözlük sergilenmiş, biri de sarı yeşil bir çorap giyen bir kişinin elinde beyaz bir LED panel/ışık panosu tuttuğu bir iç mekan yer alıyor. Zemin fayanslı. Fotoğrafta espri, gözlüklerin sergilendiği duvarda, bir çift gözlük bir iple asılı duruyor, sanki duvara asılı bir çorapmış gibi. Bu, çorap giymiş bir insanın ellerinde bir LED paneli/ışık panosunun tutulmasıyla absürt bir kontrast oluşturuyor. Görünen komik, beklenmedik bir durum. "Çorap gibi gözlükler" esprili bir karşılaştırma yapıyor.

Fotoğrafta, beyaz bir kilise veya dini yapı önünde, şapkalı ve güneş gözlüklü bir genç adam görünüyor. Gencin ağzından çıkan sözler, "kiliseden kovulduğunu" ve "şeytana küfür ettiğini" söylüyor. Metnin geri kalanında, gencin bu tepkisinin, kilise üyeleri tarafından kınanması beklenilen bir davranış olduğunu düşündüğünü, fakat kilise üyelerinin aslında böyle bir tepkiye sahip olacağını düşünmediğini ima ediyor. Bu, "kilisede şeytana küfür etmek" ile ilgili bir espridir. Gencin tepkisi beklenmedik ve ironiktir; zira toplumsal normlarda, özellikle dini ortamlarda böyle bir küfürün kabul görmeyeceği kabul edilir. "Biz onunla kavga ederiz" ifadesi, gencin kilise üyelerinin onu destekleyeceğini veya benzer tepkiler göstereceğini bekliyor oluşunu yansıtıyor, ancak kilise üyeleri bunun yerine onu kovmuş. Özetle espri, beklenmedik bir tepki ve toplumsal normlar hakkındaki bir ironi üzerine kuruludur.

Resimde, sosyal medya platformunda, muhtemelen Twitter veya Facebook gibi bir platformda, bir dizi farklı kullanıcı yorumu ve bunların aldığı beğeni/görüş sayıları görülüyor. Yorumlar, paradoksal veya çelişkili ifadelerle dolu. Örneğin, "ben veganım, ama et de yiyorum" veya "ateistim, ama tanrıya da inanıyorum" gibi. "Bakirken cinsel ilişkim oldu" gibi bir diğer çelişkili ve dikkat çekici ifade de bulunuyor. Joke, insanların inanç ve davranışlarında görünen tutarsızlıklar ve paradokslar üzerinden işliyor. Kullanıcılar, kendilerini bir kategoriye koymaya çalışırken, mantıklı ve tutarlı olmayan ifadeler kullanıyor. Beğeni sayıları, bu tür çelişkili yorumlara olan ilginin bir ölçüsünü gösteriyor. Burada, insan davranışlarının ve inançlarının paradoksal doğası komik bir şekilde sergileniyor.

Resimde, şehir içi ulaşım yollarında hareket eden, raylara ihtiyaç duymadan, yol yüzeyinde çalışan bir tramvay görülüyor. Tramvay, yolun ortasında, araç trafiğiyle aynı seviyede ilerliyor. Tweet'in altındaki not, tramvayın aslında bir otobüs olduğunu söylüyor. Bu, "raylı sistemler ve tramvaylar, raylara ihtiyaç duymadan ilerleyen otobüsler tarafından tarihe gömülecek" iddiasının, otobüslerin bu şekilde ilerlemesiyle gerçekleşmeyeceğini, yani tramvayın aslında bir otobüs olduğunu vurgulamak için yapılan bir ironik gönderme. Tweet, bir otobüsün gerçekte tramvay gibi çalıştığını iddia eden, ancak aslında farklı bir ulaşım aracı olduğunu açıklayan, mizah içeren bir yanılgıya dayalı. Bu gönderme, raylı ulaşım sistemlerinin önemini küçümsemek veya otobüslerin ulaşım aracı olarak daha etkili olacağını ima etmek yerine, başka bir ulaşım yönteminin de mevcut olduğunu ve rayların gerekli olmadığını anlatıyor.

Görselde, bir Twitter gönderisi yer alıyor. Gönderi sahibi, 5 günlük Roma tatilini ayarladığını belirtiyor ve buna karşılık gelen tepkiyi komik bir dille anlatıyor. "5 günlük Roma tatili ayarladım diyom, roma için 5 gün çok, sıkılırsın diyo." cümlesi, gönderenin Roma'ya gitmek istediğini ve birilerinin buna karşı çıkıp tatilin kısa olduğunu söylediğini ifade ediyor. "lan yarrak sen 35 senedir ankara'da napıyon o zaman" cümlesi ise, Roma'ya gitmekle ilgili tepkileri komik ve alaycı bir şekilde eleştiriyor. "35 senedir Ankara'da ne yapıyorsun?" sorusu, gönderenin bir şekilde sıkılan bu kişiye karşı tepkisini, uzun süre Ankara'da yaşamayı eleştirerek ifade etmesini konu alıyor. "sdfgfahfdgfs" ise, gönderiye yanıt olarak yazılmış ve anlamı olmayan, komik bir ifade olarak kullanılmış. Özetle, gönderi, Roma tatilinin kısa olduğunu söyleyen birine karşı, Ankara'da uzun süre yaşayan bir insanı eleştirel ve biraz da alaycı bir şekilde ele alan bir espri içerir. "lan yarrak" ifadesi de gönderinin biraz kaba ve esprili bir hava taşıdığını gösteriyor.

Resimde, üst üste istiflenmiş plastik sandalye yığını üzerinde rahatça oturan bir genç adam görülüyor. Başlığı ise "Başka bir çocukluk zevki, bunun bir açıklaması yok" şeklinde. Şaka, üst üste istiflenmiş sandalyelerin, adamın rahatça oturmasını sağlayacak kadar sağlam ve yüksek olmasının imkansızlığını vurguluyor. Çocukluktaki hayal gücüyle, basit bir sandalye yığını üzerine rahat oturma eylemini, bir tür hayali 'zenginlik' veya 'kolaylık' sembolü olarak yorumlayabilir. Bu, çocukların hayal gücünün gerçekçi olmayan şeyleri nasıl kabullenebileceğine ve basit objeleri nasıl 'önemli' bir şeye dönüştürebileceklerine bir gönderme yapıyor. Bir anlamda, çocuğun 'sandalye yığını'nı gerçek bir yaşam durumuyla ilişkilendirme yeteneği aşağıdaki gibi düşünülebilir: "Bir sandalyenin üzerinde rahatlamak, gerçek hayatta bunun için çok fazla efor sarf etmen gerektiğini biliyorsun, ancak çocukken bunun hiç önemi yoktu."

Resimde, üst üste istiflenmiş plastik sandalyelere oturmuş, rahat bir şekilde uzanmış bir genç adam görülüyor. Başlığı "Başka bir çocukluk zevki ki bunun bir açıklaması yok" şeklinde. Bu, çocukluk anılarımızda bazen açıklanamayan, sadece keyif aldığımız aktiviteleri hatırlatıyor. Resimdeki sandalyelerin üst üste istiflenmesi, çocukken mantıksızca, hatta bazen tehlikeli gördüğümüz, fakat sonrasında keyif aldığımız oyunları, aktiviteleri temsil ediyor. Örneğin, düşük bir masanın üzerine çıkmak, birkaç sandalyeyi üst üste koyarak bir "sandalye kulesi" inşa etmek gibi. Bu tarz eylemler, çocuklukta heyecan verici hissettiren ve yetişkinlikte baktığımızda mantıksız görünen aktiviteleri vurgulamaktadır. Dolayısıyla mizah, bu çocukluk aktivitelerinin anlamsız, açıklanamayan bir zevki temsil etmesinden kaynaklanmaktadır.

Fotoğrafta, altın rengi ile kaplanmış, muhtemelen klasik bir mitolojik figürü betimleyen bir heykel bulunmaktadır. Heykel, bir çeşme veya benzeri bir su yapısının bir parçası gibi görünmektedir. Çevresinde yeşillikler ve çiçekler mevcut. Resimdeki mizah, "Japonya'da kırık eşyalar genellikle altınla tamir edilir" ifadesiyle başlıyor ve ardından "Ben Japonya'da" diyerek kişisel bir durumu ele alıyor. Heykelin altın rengiyle kaplanmış olması, Japonya'da kırık nesnelerin altınla tamir edilmesiyle ilgili klişeyle alay ediyor. Yani, kişinin kendisiyle ilgili "sorunu" veya durumunu da, tıpkı kırık bir nesneyi altınla tamir etmek gibi, abartılı ve neredeyse komik bir çözümle örtmeye çalışıyor; yani, heykelin altın rengi, kişinin gerçekçi olmayan bir şekilde "sorunlarını" çözmeye çalıştığını, ya da bunun bir göstergesi olarak algılandığını vurgulamaktadır.

Resimde, bir Reddit forumunda (r/AskDocs) paylaşılan bir mesaj görülüyor. 24 yaşında sağlıklı bir erkek, online bir tartışmada kızdığını ve bunun sonucunda 10 saniye sonra boşaldığını anlatıyor. Mizah, beklenmedik bir şekilde boşalmanın, öfkeyle bağlantılı bir fizyolojik tepki olarak sunulması ve bunun şaşırtıcılığı ve absürtlüğü etrafında dönüyor. Görünüşte mantıksız bir sebep-sonuç ilişkisi kurularak, durumu komik hale getiriyor. Dolayısıyla şaka, fizyolojik bir tepkinin beklenmedik ve absürt bir şekilde ortaya çıkışını vurgulayan bir absürt mizah türüdür.

Görüntüde, bir gözlem tekerleğinin kabininde bulunan bir kişi, pencereden dışarı bakıyor. Görüntüye, "Geri zekâlı mısın?" yazısı eklenmiş. Bu, kişinin söylediğine veya yaptıklarına tepki olarak kullanılan bir ifade. "Geri zekâlı mısın?" cümlesi, karşıdakinin zekâsı hakkında şüphe uyandırmak, sorgulamak ya da alay etmek için kullanılıyor. Potansiyel olarak, pencereden dışarı bakarken bir yanlış anlama ya da garip bir davranış var. Görüntünün komedisi, bu sorunun, kişinin durumuna veya yaptığı şeye uygunluğundan kaynaklanıyor. "Zekâsı konusunda şüphe uyandırma" tarzı bir mizah.

Resimde, uzun saçlı, sakallı, kahverengi bir palto giymiş bir adam görünüyor. Adam, ellerini yukarı kaldırarak ve sanki şaşkın veya savunmacı bir tavır takınmış gibi bakıyor. Alttaki yazı, "Durun, ceza yazmayın, ben Polonyalıyım. Denize girme hakkım var." şeklinde. Bu, muhtemelen Polonyalı bir adamın, cezalandırılmadan denize girme hakkını savunduğu, filmlerde sıkça rastlanan, olayın dramatik bir şekilde sergilendiği, bir esprili ifade. Adamın tutumu ve durumu, bir film sahnesini çağrıştırıyor, belki de adamın masum olduğunu, yanlış bir şey yaptığını değil, denize girme hakkının bulunduğunu dile getirmek için. Esasen, "haklıyım" veya "beni yanlış anlamayın" anlamında bir espri.

Görüntü, bir televizyon ekranını gösteriyor. Ekranda "Düşünelim" isimli bir programın canlı yayın görüntüsü var. Program sunucuları ve stüdyo ortamı görülüyor. Tweet'in yazarı, programın adının "Düşünelim" olması ve izleyicilerin programı izleyerek "düşünecek" olmaları gerektiği düşüncesinin ironik olduğunu, bunun yerine izleyicilerin aptalca hareketler veya düşünce yoksunluğu içinde olabileceğini ima eden bir espri yapıyor. "Hıyarlar" kelimesi, aptal veya zekâsı düşük insanları ifade ediyor. Yani, programın adı "Düşünelim" olsa bile, izleyicilerin düşünme yetenekleri konusunda şüphe uyandırıyor.

Görüntü, Twitter'da bir tartışmayı gösteriyor. Bir kullanıcı ("Anaksi"), eşinin yeni doğan bebeğini tanımaması gerektiğini, bunun hukuki bir sorumluluğu olmadığını söylüyor. Diğer kullanıcı ("MİZANTROP"), bunun yerine annenin ya da babanın ilk önce kime (eşe veya bebeğe) bakacağına dair bir soru yöneltiyor. Bu, insanların doğurganlık, ebeveynlik ve toplumsal roller hakkındaki algılarını eleştiren, biraz da ironik bir mizah içeren bir sohbet. "Karınızı mı yoksa bebeğinizi mi görmeye gidersiniz?" sorusu, ebeveyn olmanın getirdiği karmaşık duygusal ve toplumsal beklentileri vurguluyor ve neyin gerçekten önemli olduğuna dair bir tartışma başlatıyor. Anaksi'nin yorumu, sorunun hukuki bir zorunluluk olmadığı anlamına gelirken; Mizantrop'un yanıtı, durumu biraz daha gerçekçi ve karmaşık hale getirmek için bir karşı-argüman oluşturuyor.