Resimde üç arkadaş var. İki arkadaş, arkalarından "Tanrı öldü" diyen bir arkadaşın dedikodusunu yapıyor. Tanrı'nın öldüğü hakkında konuşan arkadaşa da "Fikret abı, ayıp oluyo ama?" diye soruyorlar. Bu mizah, Tanrı'nın ölüp ölmediği konusunda tartışmaya açılan bir kavramı kullanarak, arkadaşlığın ve dedikodunun günlük hayattaki yerini esprili bir şekilde ele alıyor. Ayrıca, "Tanrı öldü" gibi bir ifadeyi kullanarak, dinsel inançları sorgulayan ve eleştiren bir tavır sergileyen Nietzsche'nin felsefesine bir gönderme yapılıyor. Özetle, resimde, "Tanrı öldü" diyen bir arkadaşa olan tepkiler, arkadaşı eleştiren bir tavırla ve esprili bir şekilde ele alınıyor.

Evet..1973 yılıydı.. Arkadaşlarla komün hayat yaşayacağız diye Sultanahmet'te ev tuttuk, İstanbul'un bütün hippileri bizim evde...

Resimde, 2015 yılına ait bir "Haber" dergisinin kapağı görülüyor. Kapağın üzerinde, 2015 ve 2016 yıllarını temsil eden iki karakter resmedilmiş. 2015, 2016'yı sırtından aşağıya doğru iteliyor. Resimdeki espri, 2015'in 2016'yı sırtından itip geriye doğru götürdüğünü göstererek, 2016'nın bir önceki yıla oranla daha kötü geçtiğini ima ediyor. Bu, insanların 2016'yı 2015'e göre daha kötü bir yıl olarak hatırladığı genel bir mizah yoluyla ifade ediliyor.

Görselde iki kişi konuşuyor. Sağdaki kişi "Ya kalınsın böyle ingilizce... İçimizde de az ingilizce olduğu için mecburan ülkeler bazında konuşuyoruz. Banane, mıra koyiim alkede ama ingilizce az mecbu-ren şu sık gibi muhabbet ilerletecez... Kırsınlara gelsin az ingilizce." diyor. Soldaki kişi de "You are right but, ben napim 'mına koyiim' clence" diyor. Şaka, sol taraftaki kişinin, ingilizce konuşmaktan sıkıldığı ve artık Türkçe konuşmak istediğini, ancak bunu "mına koyim" diyerek ifade etmesinden kaynaklanıyor. Bu da komik bir şekilde sağdaki kişini sinirlendirdiği için şaka oluşuyor.

Resimde bir pazar yeri tasvir ediliyor. Büyük bir karpuz satan adam, bir kadın tarafından karpuzun büyüklüğü hakkında sorgulanıyor. Kadın, "Çok büyük o... Nasıl taşıyacağım, küçük bir şey ver" diyor. Adam ise, "Bu hayatta ne rezidans'ta, ne villa'da, ne de apartmanda... Bir tek karpuzun yerinde gözüm var... Nasıl da eğrelti otlarıyla yuva yapmış kendine... Aradığım huzur orada eminim... Bundan... Oha menemen de yapıyor arkada... Ne fiss..." diyerek cevap veriyor. Şaka, adamın kadının sorusuna çok absürt bir şekilde cevap vermesinde yatıyor. Adam karpuzun yerinde gözünün olduğunu ve onunla çok ilgilendiğini belirterek, kadının sorusuna cevap vermekten ziyade, karpuzla ilgili bir monolog yapıyor.

Resimde, sağ tarafta dede olarak adlandırılan bir adam, sol tarafta ise torunu olarak görünen bir çocuk bulunmaktadır. Çocuk, dedenin dede diye seslendiği kalem kutusu içindeki kalemi almak için uzanmaktadır. Fıkra, çocuğun kalemi almak için gösterdiği çabaya ve dedenin bu durum karşısında "bazı yazmayan kalemler vardır atılmaz sürekli ele gelir dene nir sonra yeniden kalemiğe konur...sakın bu telegeği bozma şerim...tekne atarım kalbine..." şeklinde verdiği tepkiye dayanmaktadır. Çocuğun kalemi almak istemesi, dedenin ise bu durumun "yazmayan" kalemlerin sürekli kullanılmaya çalışılması gibi olduğunu düşünerek çocuğa engel olmaya çalışması komik bir durum yaratmaktadır.

Resimde, başında polen bulunan bir adam yatağında yatıyor ve bir böcek de onu rahatsız ediyor. Adamın konuşma balonunda "Lan oğlum, daha çok polen saçsana!" yazıyor. Diğer konuşma balonunda ise "Sen de dökmeden götür şu polenleri, adamı hasta etme!" yazıyor. Fıkra, polen alerjisi olan bir adamı konu alıyor. Adam, polen alerjisinden dolayı çok rahatsız oluyor ve sürekli hapşırıyor. Yatağında yatan adam, polen alerjisi olan birini temsil ediyor. Adam, polenlerin saçılmasını istediği için "Daha çok polen saçsana" diyor. Diğer konuşma balonu ise alerjisi olan adamın, polenlerin saçılmasından rahatsız olduğunu ve alerjisi olduğu için hastayken polenlerin saçılmasını istemediğini gösteriyor. Fıkra, polen alerjisi olan insanların yaşadığı zorluklara ve toplumun bu alerjiyi ciddiye almamasına dikkat çekiyor.

Resimde iki adam yoğurt yiyor. Soldaki adam, yoğurdu "her meyveli yoğurt yediğimde sanki çocuk çocuğun rızkını yiyormuşum gibi geliyor patron... sanki masum günahsiz bir yavrunun hakkını yiyormuşum gibi geliyor, ne olur büyükeltim şunun boyutu nu biraz..." diye düşünüyor. Sağdaki adam ise "ben de tiksindim şimdi kendimden..." diye düşünüyor. Şaka, yoğurtun boyutu ile çocuğun rızkının ilişkisini abartarak güldürüyor.

Resimde, bir adam evinde televizyon izlerken, evdeki her şey televizyona dönüşüyor. Televizyonda da başka bir televizyon, onunda içinde bir televizyon var. Adamın yüzü şaşkınlıkla dolu. Bu durum, teknoloji bağımlılığına ve onun gerçekliğe olan etkisine bir mizah yoluyla gönderme yapıyor. Adam televizyonla özdeşleşmiş, neredeyse tüm hayatını onunla geçirdiği için, gerçek hayattaki her şeyi de televizyon olarak görüyor. Bu, "Aşırıya kaçan her şeyin kötü olduğu" anlamına gelen Türk atasözüne de bir göndermedir. **Şaka:** Adam televizyonla o kadar kafayı bozmuş ki, çevresindeki her şeyi televizyon olarak görüyor. Gerçeklik anlayışı bozulmuş ve televizyon bağımlılığının kurbanı olmuş.

Resimde, iki kişi yol kenarında bir benzin istasyonunda konuşuyor. Sol tarafta bulunan adam, sağ tarafta duran adama "Abi, biz senin Ferah'ın klibinin çekimini yapıyorduk. Ama iş için benzin lazım. Şu benzinin parasını verebilir misin?" diye soruyor. Sağ taraftaki adam ise, "Abi, ben ne paranı vereyim. Sen ne düşünüyorsun? Adamın arabası yok, nasıl gideceğiz Adana Pozantı'ya?" diye yanıt veriyor. Fıkra, benzin istasyonunda yakıt almak isteyen ancak parası olmayan bir kişinin, klibinin çekimleri için benzin almak isteyerek, parayı ödeme sorumluluğundan kurtulmaya çalışması üzerine kurulu.

Resimde üç karelik bir çizgi roman var. İlk karede, kısa boylu bir kadın, "IKEA'nın tasarımlarına bayılıyorum" diyor. Yanındaki adam ise, "bayılmasan sasardım" diyerek kadının aşırı tutkusunu eleştiriyor. İkinci karede, yine kısa boylu bir kadın, "kelebek vadisi'ne tatile gidiyoruz, burg da geliyor" diye sevinçle bağırıyor. Bu sefer ise arkadaşı, "gelmese sasardım" diye tepki veriyor. Üçüncü karede, ön plana çıkmış "OH! Çok zevk alıyorum, devam et! Çok zevk alıyorum!" diyen bir adam var. Yanındaki adam ise, "almasan sasardım" diyerek adamın zevki eleştiriyor. Şaka, insanları çok sevdikleri ya da çok zevk aldıkları şeyleri abartılı bir şekilde sevdikleri ve aşırı ilgi gösterdikleri için eleştiriyor. Çizgi romanda, her üç karede de adamlar, kadınların ve adamın aşırı coşkularını "sasardım" diyerek esprili bir şekilde eleştiriyor. Bu şaka, insanların ortak deneyimlerinden kaynaklanan ve gülümseten bir şaka.

Resimde F adlı, mor kıyafetli bir süper kahraman, yanında duran çocuğa "Sen bana 20 kere vuracaksın, ben sana 1 kere vurucam tamam mı? Hadi vur... KİPS!" diyor. Çocuk ise "Lan sen ne pis bir süper kahramansın be... Kötü adamlığı bi doyasıya yaşamadın bana... Hiç mi macera yaşamıycaz lan?... Hiç mi kovalamaca, kaçma olmayacak? Lan vursana... KİPS!... Off tamam.." diyor. Bu karikatürün esprili yanı, süper kahramanın çocuğun "KİPS" diye vuruşlarını beklemesinde yatıyor. Çocuk, "KİPS" diye bağırarak onu rahatsız ediyor ve süper kahramanın "KİPS" demesini bekliyor. Bu beklenmedik tepki ve esprili diyalog, okuyucuda eğlenceli bir etki yaratıyor.

Fotoğrafta, "Steven Peterschwit Cingilbört" adında hayali bir şahsın kimlik kartı görünüyor. Kartta kişinin adı soyadı, doğum tarihi, kan grubu ve fotoğrafı gibi bilgiler bulunuyor. Ancak kişinin fotoğrafının çizim olması ve "Cingilbört" adının oldukça komik olması, fotoğrafın aslında bir espri olduğunu gösteriyor. Bu fotoğrafta espri, klasik bir isim espri örneğiyle, komik bir soyadı ve hayali bir kişiyi gerçekmiş gibi göstererek yapılmış.

aşkımızın meyvesi - gel Aytek seninle iki erkek gibi konuşalım.. kadınlar hakkında öğrenmen gereken şeyler var.. - yalnız baştan...

Resimde iki karakter var, konuşanlar. Soldaki karakter diğer karaktere "Yalap yalap yalabıyan ince donlu yere basmayıp yürüyen selvi boylum iki badem sığmayan dar ağızlı aslan soylu sultan kızı... Öldürmeye ben seni kiyar mıydım, öz canıma kıyayım, sana kıymayayım ben seni sinardım..." diyor. Sağdaki karakter ise şaşkınlıkla "Ciddi misin?" diye soruyor. Bu şakada ince bir alay var. Soldaki karakter aşırı abartılı ve gerçekçi olmayan bir şekilde kendini övüyor ve övgü dolu cümleler kullanıyor. Sağdaki karakter ise bu abartılı övgüye şaşkınlık ve alaycı bir şekilde "ciddi misin" diyerek tepki veriyor.

Resimde, mutlu bir adam küçük bir kül tablası içindeki külü yiyerek gösteriliyor. Tablanın içindeki kül, onun için büyük bir mutluluk kaynağı. Kül tablası üzerinde "Tertemiz kül tablası içinde bi sürü bozuk para... İşte mutluluk budur..." yazıyor. Bu espri, kişinin basit şeylerde mutluluk bulma eğilimini ve mutluluğun aslında her zaman maddi şeylere bağlı olmadığını göstererek ironik bir şekilde ele alıyor.

Resimde iki karakter görünüyor. Birincisi, başında denizci şapkası olan, kocaman göbekli ve oldukça kilolu bir adam. İkincisi ise kıyıdan gelen ve "Moby Dick" adı verilen büyük bir balina. Balina, kıyıdaki kilolu adama "Moby Dick, he mi?" diye soruyor. Kilolu adam ise "Sinirimi aldı buranın suyu, valla her sene gelicem..." diye cevap veriyor. Bu komik şerit, Moby Dick'in balina ile aynı isimde olduğunu ve kilolu adamın bu ismi duyunca sinirlendiğini göstererek mizah yaratıyor. Kilolu adam her sene aynı yere gelip sinirlendiğini ima ederek ironik bir durum yaratılıyor.

Resimde, üç karakter görünüyor. İlk karakter "Ayi Dobra" yazan konuşma balonunun içinde, kıskanç ve sahiplenici bir tavırla konuşuyor. İkinci karakter, bir kadını "ayılardan kurtarıyor" gibi bir tavırla, elinde kırmızı bir şemsiye ile duruyor. Kadın, bir şapka takmış ve bir demet çiçek tutuyor. Şaka, kadın karakterin "ayılar" tarafından tehdit edilmesinin değil, aslında "ayılar"a sahip olması nedeniyle, bu nedenle diğer karakterin onu kurtarmasını gereksiz bulması ve buna kızdığı yönündedir. Resimde, bu durumu vurgulamak için, kadın karakterin bir "ayı" giydiği ve "ayılar"ın onun "sahibi" olduğu ima ediliyor.

Resimde, yol yapımında kullanılan silindirle işçileri arasında bir tartışma yaşanıyor. Silindirin üzerinde "Erzurum Karayolları Ekipleri" yazıyor ve işçilerden biri "Gel lan gedireyim seni biraz, delikanlı adammısın sen... da söylememen arkadaşlar da kıskançlığından çatlasın..." diyor. Silindir ise "Gar... Gar... Vv..." diye garip sesler çıkarıyor. Şaka, silindirin konuşamadığını ve sadece garip sesler çıkardığını, ancak işçilerin bunu konuşma olarak algıladığını gösteriyor. İşçiler silindiri konuşabiliyormuş gibi düşünerek onu azarlamaya çalışıyorlar, ancak silindir sadece çalışma sesleri çıkarıyor. Bu, insanların bazen çevrelerinden gelen sesleri yanlış yorumlayabileceğini ve kendi düşüncelerine göre anlamlandırabileceğini gösteren bir mizah örneğidir.

- türlü çileler çektim, yıllarca dergahta yattım, fakat bir türlü kamil insan olamadım.. söyle baba erenler nasıl kamil insan...