Görüntü, Twitter'da bir paylaşımın ekran görüntüsü. Winston Churchill'in bir paylaşımına, Adolf Hitler tarafından yapılan bir yanıt görünüyor. Winston Churchill, "Dünya savaşı çok güzelse neden ikincisi yok!?" diye soruyor. Bu, birinci Dünya Savaşı'nın sonuçlarının, insanlık için ne kadar yıkıcı olduğunu ve insanları ikinci bir savaşın gereksizliğini düşündürmeyi amaçlayan bir ironik ifade. Adolf Hitler ise "Dm bak" yanıtını veriyor. Bu, Churchill'in sorusunun bir anlamda Hitler'in kendi ideolojisini ve düşüncelerini yansıttığını, ve belki de Churchill'in sorusunun gerçekte ne kadar boş olduğunu ima eden, ironik bir cevap. Ayrıca, Hitler'in "DM bak" ifadesiyle, Churchill'e daha kapsamlı ve kişisel bir şekilde yanıt vermeye çalışması ve hatta bir şekilde "gizli" ve özel bir mesajla iletişim kurması ironisi var. Kısacası, paylaşım, Nazizm ve İkinci Dünya Savaşı gibi tarihi olaylara dair ironik bir göndermeyle yapılan, esprili ve eleştirel bir mizah içeren bir tartışmayı gösteriyor. Tweetler arasındaki ironi ve iki liderin karşıtlıkları mizah kaynağı oluşturuyor.

Resimde, bir grup insanın, muhtemelen 1940'lar veya 1950'ler gibi bir dönemde, bir evde veya benzer bir mekanda toplanmış olduğu görülüyor. Masada, mumlar, bir radyo, gazete gibi nesneler var. İnsanlar kahkaha, coşku ve heyecanlı bir şekilde etkileşim halindeler. Birkaç kişinin elleri ve vücut hareketleri, eğlenceli ve coşkulu bir ortamı işaret ediyor. Resimdeki mizahı anlamak için biraz tarihsel bağlam gerekli. 1940'lar ve 50'ler döneminde, radyo henüz yaygın bir iletişim aracıydı ve yeni bir şeyin keşfi veya yeni bir radyo programının başlaması gibi sebeplerle insanların coşkuyla karşıladığı durumlar sık karşılaşılan bir olaydı. Radyo yayını, o dönemlerde çok önemliydi. Bu resim, o dönemde insanların radyoyu nasıl coşkuyla karşıladıklarını ve nasıl bir araya geldiklerini gösteriyor. Görünen coşku ve heyecan, bu yeni buluşun getirdiği umut ve eğlencenin bir ifadesi olarak yorumlanabilir. Bu yüzden mizah, o dönemdeki radyonun toplumsal önemi ve coşkusu ile ilgili olabilir.

Bu fotoğraf, 1930'ların sonlarında veya 1940'ların başlarında, muhtemelen bir gazetedeki bir karikatür. Bir hokey sahası temasıyla çizilmiş. İngiltere ve Fransa, Maginot Hattı'nın arkasında, hokey oyuncuları gibi, savunma pozisyonunda çizilmişler. Maginot Hattı, o dönemde Fransa'nın Alman saldırılarına karşı savunma hattıydı. Almanlar ise çizgiyi aşan hokey oyuncusu olarak karikatürleştirilmişler; üzerinde Nazi sembolü olan bir oyuncu. Karikatürün mesajı, Maginot Hattı gibi savunma yapıların, özellikle de Almanya'nın savaş gücüne karşı yetersiz kaldığı fikrini vurgulamaktadır. Soru işareti, Alman saldırısının beklenmedik ve başarılı olacağını ima etmektedir. Hokey metaforu, savunmayı, bir maç gibi, beklenmedik bir şekilde ve hızlıca yıkılabilecek bir şey olarak göstererek, o dönemde yaygın olan endişeleri yansıtıyor.

Resimde iki ayrı kısım yer alıyor. Üst kısımda, muhtemelen bir filmden alınmış, savaş sahnesi ve üzerinde "Sadece Tanrılar Yunanları Yene Bilir" yazan bir metin görülüyor. Alt kısımda ise, muhtemelen 1920'lerden kalma, eski fotoğraflar kullanılarak oluşturulmuş, Atatürk ve diğer Türk liderlerinin bir grubu ve üzerinde "Efsanevi Hikaye Abi" yazan bir metin var. Resmin mizah değeri, üst kısımda, mitolojik bir klişe olarak sunulan "sadece tanrılar Yunanları yene bilir" ifadesiyle, alt kısımda ise, Türk Kurtuluş Savaşı'ndaki Türklerin başarılarına değinen, daha gerçekçi bir anlatımla oluşturulan tezatlıkta yatıyor. Bu tezat, Türk Kurtuluş Savaşı'nın ve özellikle Atatürk'ün önderliğinde kazanılan zaferin, mitolojik bir söylemle küçümsenmeye çalışıldığına dair bir ironiyi veya göndermeyi vurguluyor. "Efsanevi Hikaye Abi" ifadesi, tarihi bir başarının abartılı, hatta şaşırtıcı bir şekilde anlatılmasını ve takdir edilmesini ele alıyor. Kısacası, resim, tarihi başarıyı mitolojik bir anlatımla karşılaştırıyor ve bu karşılaştırma ile tarihi olayların yeniden yorumlanmasını/eleştirilmesini sağlıyor.

Resimde "300" filminde geçen bir sahne ve "Atatürk"ün bir fotoğrafı yer alıyor. "300" filminde Pers ordusunun lideri Xerxes, Yunanlıları yenecek tek şeyin "Tanrıların gücü" olduğunu söylüyor. Atatürk fotoğrafı ise bu sözü "Komik hikaye kardeşim" olarak eleştiren bir şekilde koyulmuş. Yani Atatürk'ün Türk halkına olan güveni vurgulanmak isteniyor. Bu, Türklerin tarihsel zaferlerine ve Atatürk'ün liderliğine yapılan bir gönderme olarak yorumlanabilir.

Fotoğrafta, Nazi bayrağını bir binanın üstünden indiren insanlar görünüyor. İnsanların bayrağı indirmesi, Nazi bayrağının düşüşünü ve gücünün azalmasını simgeliyor. Bu, düşüşün, başarısızlığın, teslim olmanın ve yenilginin bir metaforu. Bu durum mizah yoluyla aktarılıyor. Bu fotoğraf, insanların Nazi rejiminin yıkılışıyla ilgili duygularını ifade etmek ve Nazi bayrağının sembolik olarak düşüşünü kutlamak için bir mizah yoluyla gösteren bir siyasi karikatür. Örneğin, "Nazi bayrağının düşüşü" anlamına gelen bir cümleyle yazılabilir, "Nazi bayrağı, düşüşü bile 'sağlam' bir şekilde yönetiyor!" gibi bir mizahi cümle kullanılabilir.

Fotoğrafta kırmızı bir palto giyen küçük bir kız, gri tonlarında giymiş insanların arasında yürürken görülüyor. Fotoğrafın komik tarafı, kızın diğer insanların aksine canlı bir renk giyiyor olması ve bu sayede dikkat çekmesi. Kızın kırmızı paltosu, siyah beyaz fotoğrafta daha belirgin hale geliyor ve bu da onun daha da göz alıcı görünmesini sağlıyor. Bu durum, kızın diğer insanlardan farklı olduğunu ve bu nedenle ilgi odağı olduğunu gösteriyor. Türkçede, bu durum için kullanılan bir deyim "Ağacın içindeki tek yeşil yaprak" diyebiliriz. Bu deyim, bir grup içinde farklı olan bir kişinin dikkat çektiğini ifade ediyor.

Fotoğrafta, biri sağda diğer solunda olmak üzere iki Nazi asker görüyoruz. Sağdaki asker, solundaki askere bir şey anlatıyor gibi. Sol taraftaki askerin sağ kolu, bir daire içine alınmış durumda. Bu görsel, bir "kibirli" askerle, sol tarafta bulunan askerin "bir tarafının eksik" olduğu hakkında bir mizah içeriyor. İngilizce'ye çevrildiğinde şaka, Nazi askerinin sol kolunda, sağ kolunda olması gereken şeyin olmadığını gösteren görsel bir espri olarak tanımlanabilir.

cihat sarsıldı @cilekes31 1941 yılında bir sovyet subayı: margarita @isheniz. 1 g nazinin gectigi insana satasmak... 10/10...

Fotoğrafta, bir geminin kenarında, bir grup insanın pencerelerden uzanıp birbirlerine veda ettiğini görüyoruz. Fotoğrafın başlığı "2. Dünya savaşında askerler cepheye gitmeden sevdikleriyle vedalaşırlardı." şeklinde. Bu başlık, savaş zamanında askerlerin cepheye giderken sevdikleriyle veda etme sahnesini çağrıştırıyor. Ancak fotoğrafta insanların birbirlerine veda etmek yerine, sanki pencerelerden birbirlerinin eşyalarını almaya çalıştıkları görülüyor. Bu durum, gerçekçi bir savaş vedasından ziyade günlük bir hayat sahnesini anımsatıyor. Fıkra, savaşın zorluklarını ve insanların günlük hayatlarında bu zorluklara uyum sağlama çabalarını ironik bir şekilde ele alıyor.

Fotoğraf, Call of Duty oyunundan bir kare. Oyunda Sovyetler Birliği'nin Nazi Almanya'sına karşı savaştığı gösteriliyor. Fotoğrafta Sovyet askerleri görüyoruz ve onlardan biri silahını hedef alarak "Acele Et Yoldaş!" diyor. Burada espri, olayın aslında çok dramatik bir savaş sahnesi olarak sunulması ama bir oyuncu tarafından "Acele Et Yoldaş!" gibi gündelik bir cümle kullanılması ile oluşuyor. Bu durum, oyunu ve savaşın ciddiyetini komik bir şekilde baltalıyor.

Fotoğrafta, savaştan zarar görmüş bir şehrin yıkık binalarını gösteren bir fotoğraf yer almaktadır. Fotoğrafın altındaki açıklama, Polonyalı Yahudi piyanist Władysław Szpilman'ın, II. Dünya Savaşı sırasında Varşova Gettosu'nda hayatta kalma mücadelesini anlatıyor. Şaka, Szpilman'ın Nazi partisi üyesi olan bir subay tarafından kurtarıldığı fikrinden geliyor. Ancak, Szpilman'ın Nazi yönetiminin zulmünden kaçmaya çalışan biri olduğunu unutmamak önemlidir. Bu fotoğraf, savaşın yıkıcı gücünü ve insanların yaşadığı zorlukları hatırlatıyor. Ayrıca, hayatın karmaşıklığını ve beklenmedik olayları vurgulayan bir durum sunuyor. Fotoğrafta genç bir adamın resmi var. Alttaki yazı, adamın ismini (Władysław Szpilman) ve Yahudi bir ailenin çocuğu olarak Polonya'da doğduğunu, müziğe olan ilgisi nedeniyle Varşova'da bir müzik akademisine kaydolduğunu ve Hitler'in iktidara gelmesiyle zorunlu olarak Polonya'ya geri döndüğünü anlatıyor. Bu yazı, Władysław Szpilman'ın aslında ünlü bir Polonyalı piyanist olan ve II. Dünya Savaşı'nda hayatta kalan bir Yahudi olduğunu ima ediyor. Ancak, fotoğrafa bakıldığında bu kişinin Władysław Szpilman olmadığı görülüyor. Böylelikle resimle yazının uyuşmaması ve fotoğrafın Władysław Szpilman ile ilgili olmaması bir mizah unsuru yaratıyor. Fotoğrafta "Piyanist" filminin posteri ve filmden bir kare ile filmdeki karakter Władysław Szpilman'ın hayatını anlatan bir yazı var. Yazı, Szpilman'ın 2000 yılında 88 yaşında öldüğünü söylüyor ve bununla esprili bir şekilde "hayata veda etmiş" demek istiyor. Bu, Szpilman'ın ölümünün "Piyanist" filmini izledikten sonra onu etkilediğini ima ediyor. Espri, Szpilman'ın filmin yayınlandığı 2002 yılından sonra öldüğünü anlatan bir espri. Fotoğrafta, II. Dünya Savaşı sırasında Yahudi soykırımında, insanların trenlere bindirilip ölüm kamplarına gönderildiği bir sahne görülüyor. Fotoğrafa eklenmiş metinde, "Szpilman, trene binmekten son anda kendisini tanıyan bir Yahudi getto polisi olan Itzchal Heller tarafından kurtarılır, ancak ailesinin Treblinka'ya götürülmesine engel olamaz. Szpilman, 13 Şubat 1943 tarihine kadar buradaki gettoda kalır ve sonunda kaçmayı başarır. Birkaç kez Almanlar tarafından esir edilmekten ve öldürülmekten kurtulur. Fakat Szpilman'ın aile üyelerinin hiçbiri onun kadar şanslı değildir. Ailesinden kimse soykırımdan sağ olarak çıkmayı başaramadı." yazıyor. Bu resimdeki mizah, soykırımın dehşetini ve insanların zulüm karşısındaki çaresizliğini gülünç hale getirmeye çalışarak, trajik bir konuyu alaycı bir şekilde ele almasıdır. Soykırım, hiçbir şekilde komik bir olay değildir ve insan hayatını küçümsemek ve hafife almak yerine, bu tür olayların insanlık tarihinin en karanlık sayfalarında yer aldığını unutmamak gerekir. Fotoğrafta ünlü piyanist Władysław Szpilman, Polonya'nın Varşova şehrinde oturmuş bir piyano çalıyor. Resim 1939 yılında Nazi Almanyası'nın Polonya'yı işgali sırasında çekilmiş. Şaka, resmin altında yazan ve Szpilman'ın Varşova'da toplama kampında yaşamak zorunda kaldığını anlatan metnin, onu aslında bir piyanist olarak gösteren resimle çelişmesi. Szpilman bir toplama kampına gönderilmedi, aksine 1 Eylül 1939'dan sonra da Varşova radyosunda çalmaya devam etti. Bu durum, Szpilman'ın hayatının ironik bir şekilde yansıtılması olarak kabul edilebilir. Fotoğrafta, sağ tarafta "Piyanist" filminde Wladyslaw Szpilman'ı canlandıran Adrien Brody ve sol tarafta gerçek Wladyslaw Szpilman'ın fotoğrafları yer alıyor. "Yaşadıkları ve hayatı, "Piyanist" filmine ilham kaynağı olan, Yahudi asıllı Polonyalı piyanist ve besteci Wladyslaw Szpilman'ın hayat hikayesini sizler için derledim. Sola kaydırın." yazısı ile Adrien Brody'nin filmin gerçek hikayesini canlandırması ve gerçek Wladyslaw Szpilman'ın fotoğrafının yanında olması, iki farklı "Piyanist" arasındaki benzerliği vurgulayarak esprili bir şekilde sunulmuş.

Fotoğrafta, 1944 yılında Varşova Gettosu'nun yıkılmasından sonra, Polonyalı Yahudi müzisyen Władysław Szpilman'ın saklandığı yerlerden biri olan, yıkık bir binanın çatısı görülüyor. Szpilman, Varşova Radyosu'nda piyanist olarak çalışıyordu ve radyonun çalışanlarından gizlice yardım alarak hayatta kalmayı başardı. Fotoğrafa ait yazı, Szpilman'ın hayatını anlatan ve "1944 ağustosuna kadar farklı yerlerde saklanmaya devam eden Szpilman, Varşova Radyosu'ndan bazı arkadaşlarının da yardımıyla hayatta kalmayı başardı. Boşaltılmış evlerin bodrumlarında, hastanelerde saklanmaya devam eden Szpilman; kendisini, hayatının değişeçeği Niepodległoci caddesi 223 numaralı daireninin çatı katında bulduğunda Varşova'da hayatta kalan sadece 20 yahudiden biriydi. Bulunduğu evin, geri çekilen Nazilerin karargâhı olarak kullanılmaya başlaması sonucu nazi yüzbaşı Wilm Hosenfeld, 1935 yılında Nazi Partisine üye olmuş ancak Nazi politikalarının gittikçe sertleşmesi sonucu parti ile fikir ayrılığına düşmüş bir subaydı." diye devam ediyor. Bu yazıda, Szpilman'ın hayatını anlatan ve onu kurtaran Nazi yüzbaşısı Wilm Hosenfeld'in hikayesiyle bir araya getirilerek bir mizah oluşturulmaya çalışılmış. Ancak, bu durum trajik bir olay olan Holokost'a karşı saygısızlığı çağrıştırıyor. Kısacası, fotoğraf ve yazının komik bir anlamı yok. Bu durum, Holokost gibi ciddi bir konuyu hafife almaya yönelik bir girişim olarak görülebilir. Fotoğrafta, "The Pianist" filminin afişi ile birlikte filmin gerçek hikayesinin sahibi olan Wladyslaw Szpilman'ın bir fotoğrafı yer alıyor. Szpilman'ın altında da filmin hikayesi kısaca anlatılıyor. Şaka ise, "The Pianist" filminin 2002 yılında gösterime girmiş olmasına rağmen Szpilman'ın 2000 yılında ölmüş olması. Yani film, Szpilman'ın hayattayken gösterime girmemiş. Fotoğrafta ünlü Polonyalı piyanist Władysław Szpilman'ı görüyoruz. Szpilman, II. Dünya Savaşı sırasında Varşova Gettosu'nda yaşamak zorunda kalmış ve hayatta kalmak için piyano çalarak kendisini beslemiş. Fotoğraftaki espri, Szpilman'ın hayatta kalmak için gösterdiği çabayı vurgulamak için, "Piyano çalarak hayatta kaldı" diyerek, sanki sadece piyano çalmayı öğrenerek hayatta kalınabiliyormuş gibi sunulması. Oysa, Szpilman'ın hayatı, savaş yıllarında çok zorlu ve tehlikeli olmuştur. Fotoğrafta solda Polonyalı Yahudi piyanist ve besteci Władysław Szpilman, sağda ise "Piyanist" filminde Szpilman'ı canlandıran Adrien Brody'nin fotoğrafları yer almaktadır. Şaka ise, Adrien Brody'nin Szpilman'a olan benzerliğine dikkat çekerek, "Yaşadıkları ve hayatı, "Piyanist" filmine ilham kaynağı olan, Yahudi asıllı Polonyalı piyanist ve besteci Władysław Szpilman'ın hayat hikayesini sizler için derledim. Sola kaydırın." şeklinde bir mesaj yazılmış olmasıdır. Fotoğrafta, ünlü Polonyalı piyanist Wladyslaw Szpilman'ın, Alman subayı Wilm Hosenfeld'in önünde piyano çaldığı bir sahne gösteriliyor. Bu fotoğraf, "Piyanist" filminin bir sahnesinden alınmış. Filmde, Szpilman'ın Yahudi olması nedeniyle Almanlar tarafından terkedildiği, ancak Hosenfeld'in onu gizlice koruduğu ve hayatını kurtardığı anlatılıyor. Şaka, Hosenfeld'in Szpilman'ın piyano çalmasını beğenmesinden geliyor. Hosenfeld'in, Szpilman'ın müzik yeteneğinden etkilendiği ve bunu gizlice onu kurtarma sebebi olarak gösterdiği bir şekilde komik bir yorum yapılabilir. Bu, iki karakter arasındaki zıtlığı ve savaş zamanında yaşanan insanlık dramını bir şekilde esprili bir şekilde vurguluyor. Fotoğrafta, II. Dünya Savaşı sırasında Polonyalı Yahudi piyanist Władysław Szpilman'ı kurtaran Alman subay Wilhelm Hosenfeld'in siyah beyaz bir resmi var. 1998'de Hosenfeld'e "Milletlerarası Erdemli İnsan" nişanı verilmesi için çağrıda bulunulmuş. 11 yıl süren inceleme sonucunda 2009 yılında nişan Hosenfeld'e değil, Oskar Schindler, Karl Plagge, Albert Göring ve John Rabe'ye verilmiş. Bu fotoğrafın mizahı Hosenfeld'in ölümünden sonra nişanla onurlandırılması ve diğer kişilerin adlarının aynı anda belirtilmesiyle ortaya çıkıyor. Hosenfeld'in savaş suçlusu olduğu iddiaları nedeniyle nişan verilmesinin gecikmiş olması da mizahı güçlendiriyor. Fotoğrafta Wilhelm Hosenfeld adlı bir Alman askerini görüyoruz. Hosenfeld, II. Dünya Savaşı sırasında Polonya'da Yahudilere yardım etmiş, ancak savaştan sonra Sovyetler tarafından tutuklanmış ve işkence görmüştür. Daha sonra 25 yıl hapse mahkum edilmiş ve 13 Ağustos 1952 tarihinde bir çalışma kampında hayatını kaybetmiştir. Fotoğrafa eklenen yazı, Hosenfeld'in yaşadıklarını mizah unsuru kullanarak ele alıyor. Yazıda, Hosenfeld'in "işlediği suçlardan ötürü" savunma hakkı olmadığı, bu yüzden de "haksız yere" 25 yıl hapse mahkum edildiği ve daha sonra da "işlediği suçlar" nedeniyle hayatını kaybettiği gibi bir durum ortaya konuyor. Bu durumun komikliği, Hosenfeld'in aslında Yahudilere yardım etmiş olmasına rağmen Sovyetler tarafından suçlu ilan edilmesi ve bunun sonucunda hayatının mahvolmasıdır. Yazı, bu durumu abartarak mizah unsuru katıyor ve okuyucuların Hosenfeld'in trajik hikayesini daha kolay anlamasını sağlıyor.

Fotoğraf, 1944'te Varşova Gettosu'nun yıkımının üzerinden geçen bir süre sonra, Polonya'nın Varşova şehrindeki bir binanın çatısına yerleştirilmiş bir radyo anteni göstermektedir. Fotoğrafa eşlik eden yazıda, 1944 yılında II. Dünya Savaşı sırasında Varşova Gettosu'nda yaşayan Polonyalı Yahudi piyanist Władysław Szpilman'ın, Varşova Radyo'su'nda radyo programcılığı yaptığını ve Nazi işgali sırasında saklanarak hayatta kaldığını anlatan bir hikaye anlatılıyor. Fotoğrafın asıl espri konusu, Szpilman'ın Nazi işgali sırasında varlığını gizlemek için bir radyo anteni kurması değil, "radyo anteni"nin aslında bir radyo programcısı olması. Bu espri, okuyucunun bir radyo anteniyle bir radyo programcısı arasındaki benzerliği fark etmesini ve Szpilman'ın bir radyo anteni olarak nasıl saklandığına dair bir benzetme yapmasını amaçlıyor. Fotoğrafta genç bir adamın fotoğrafı var. Fotoğrafın altında adam hakkında bilgiler verilmiş. Fakat, fotoğraftaki adamın adı, yaşayış tarzı, hobileri vs. hakkında hiçbir şey yazılmamış. Bu durum, fotoğrafın altında verilen bilgilerin boş ve anlamsız olduğunu gösteriyor. **Şaka şu ki:** Fotoğrafta gösterilen adam hakkında herhangi bir bilgi verilmemiş. Fotoğrafın altında sadece "adamın" varlığına dair genel bilgiler var. Bu da şakayı "boş bilgi" olarak tanımlar. Fotoğrafta "The Pianist" filminin afişi ve altta Wladyslaw Szpilman hakkında bilgi yer almaktadır. Şaka ise Szpilman'ın 2000 yılında 88 yaşında hayatını kaybetmesine rağmen hala yaşıyormuş gibi yazılmış olmasıdır. Fotoğrafta, Yahudi soykırımından önce toplama kampına götürülen bir grup Yahudi gösteriliyor. Resimde, *Schindler'in Listesi* filminde rol alan ve gerçek hayatta Polonya'daki bir toplama kampında Yahudileri kurtarmak için çalışan Oskar Schindler'in de olduğu tahmin ediliyor. Fotoğrafın altında yazan şaka ise, "Szpilman, trene binmekten son anda kendini tanıyan bir Yahudi getto polisi olan Itzchal Heller tarafından kurtarılır, ancak ailesinin Treblinka'ya götürülmesine engel olamaz. Szpilman, 13 Şubat 1943 tarihine kadar buradaki gettoda kalır ve sonunda kaçmayı başarır. Birkaç kez Almanlar tarafından esir edilmekten ve öldürülmekten kurtulur. Fakat Szpilman'ın aile üyelerinin hiçbiri onun kadar şanslı değildir. Ailesinden kimse soykırımdan sağ olarak çıkmayı başaramadı." Bu şaka, Oskar Schindler'in, Yahudileri kurtarmak için çaba göstermesine rağmen, ailesinin soyırımda hayatını kaybetmesi ile ironik bir şekilde oynuyor. Fotoğrafta, Polonyalı bir piyanist olan Władysław Szpilman, 1939'da Nazi işgali sırasında Varşova'da bir radyo istasyonunda piyano çalıyor. Szpilman, Varşova Gettosunda hayatta kaldı ve daha sonra Auschwitz ve Treblinka ölüm kamplarına gönderildi. Bu fotoğraf, Szpilman'ın II. Dünya Savaşı sırasında yaşadıklarının ve Nazi işgali altındaki Polonya'nın trajik hikayesinin bir hatırlatıcısı. Fotoğrafın altında yazan "Siz bilindiye" ifadesi ise, Szpilman'ın hikayesini bilmeyenlerin, II. Dünya Savaşı sırasında Nazi rejiminin insanlara neler yaptığını hatırlamaları için bir uyarı niteliğinde. Bu resimde, ünlü piyanist Wladyslaw Szpilman'ın, filmlerden tanıdığımız iki farklı halinin yan yana konularak mizah yaratmaya çalışıldığını görüyoruz. Resmin solunda, gençlik fotoğrafı görülen Szpilman, sadece yüzünün belli olduğu bir fotoğrafta "çizgi film" karakteri gibi dururken, sağda, "Piyanist" filminin başrol oyuncusu Adrien Brody'nin filmdeki Szpilman'ı canlandırdığı bir sahneden alınmış fotoğraf yer alıyor. Resimdeki espri, iki farklı görselin aynı kişinin olması gerektiği ima edilerek oluşturulan komik bir karşılaştırmaya dayanıyor. Szpilman'ın gençlik fotoğrafı, Brody'nin canlandırdığı karaktere benzetilerek, aslında iki farklı kişinin aynı anda iki farklı rolde olduğu bir mizah oluşturuluyor. Fotoğrafta, ünlü Polonyalı piyanist Wladyslaw Szpilman'ın, Nazi subayı Wilm Hosenfeld tarafından bir piyano çalmaya zorlandığı sahne görülmektedir. Hosenfeld, Szpilman'ın müzisyen olduğunu öğrenince, onu Nazi kampından çıkarmak ve hayatını kurtarmak için ona yardım etmiştir. Şaka, Hosenfeld'in, Szpilman'ı müzisyen olduğunu anladığında onunla ilgilenmeye başlaması, onu Nazi kamplarından kurtarması ve ona yiyecek sağlamasında yatmaktadır. Aslında Hosenfeld'in bu ilgisi, Szpilman'ın müziğinden etkilendiği içindir. Bu durum, Nazilerin insanlık dışı eylemleri ve sanatseverlik arasındaki çelişkiyi komik bir şekilde ortaya koymaktadır. Fotoğrafta Alman besteci ve piyanist Wilhelm Hosenfled'i görüyoruz. Resimde görünen kişi Wilhelm Hosenfled değil, bu yüzden bir şaka var. Resimde, Wilhelm Hosenfled'in Sovyetler Birliği tarafından tutuklandıktan sonra hayatının son yıllarında çekilen bir fotoğraf var. Resim, "sizi bilmiyorum" diye bir şaka ile yorumlanabilir, çünkü kişinin aslında Wilhelm Hosenfled olmadığı belirtiliyor. Bu şaka, kişinin tanınmadığını ve kimliğinin bilinmediğini ima ediyor.

Resimde, bir Alman askerinin, Zündapp KS600 marka bir motosikletin sidecar'ında uyumaya çalıştığı görülüyor. Motosikletin arka tarafına takılmış, bagajlar ve bir askerin kaskı ve ekipmanları yer alıyor. Arka planda, başka askeri araçlar görülüyor. Resimdeki şaka, askerin, savaşın ortasında rahat bir şekilde motosikletin sidecar'ında uyumasından kaynaklanıyor. Bu durum, savaşın yoğunluğuna rağmen, askerin rahatlığını ve savaşın günlük hayatını nasıl etkilediğini vurguluyor. İkinci Dünya Savaşı'nda savaşan askerlerin çoğu, sürekli olarak savaşın stres ve gerginliği altında yaşıyordu. Ancak, bu fotoğraf, o dönemde bile askerlerin hayatlarında normal bir rutin olduğu, hatta uyuma gibi temel ihtiyaçları karşılamak için fırsat buldukları mesajını veriyor.

Resimde bir Alman askeri savaş sırasında bir Zündapp KS600 motosikletinin yan tarafına takılı bir yan arabada uyuyor. Yan arabada uyuyor olması çok garip ve komik bir durum. Resmin altındaki çizim ise bu durumla ilgili bir mizah içerir. Çizimde aynı askerin savaş alanında hızlı bir şekilde motosiklete binip kaçmaya çalıştığını görürüz. Ama çok hızlı gittiği için etrafına patlayan top mermilerinden birini elinde tutuyor. Bu çizim, "Askerde altına motor verdiler paso gezdim... Bizim yaptığımız nazılık değildi... Asıl nazılığı cephededekiler yapıyordu..." yazısıyla desteklenerek, askerin savaş sırasında daha çok eğlenceye odaklandığını ve gerçek tehlikelerden uzak durmaya çalıştığını ima ediyor. Komik olan ise askerin gerçek bir savaş durumunda, motosiklet ile kaçmaya çalıştığı halde, elinde top mermisi gibi nesneler taşıyor olması. Bu, askerin savaşın tehlikesini görmezden geldiğini ve gerçeklikten koptuğunu gösteren bir ironidir.

Fotoğrafta 1943 tarihli bir İstanbul Belediyesi ekmek kartı görülüyor. Tweet'te Selçuk Uygur, 1943'te İkinci Dünya Savaşı sırasında 75 milyon kişinin öldüğünü ve o dönemde imparatorlukta bile temel gıdanın karneyle dağıtıldığını söylüyor. Ardından "Hemen fesi takıp Atatürk ve İnönü'ye sövüyoruz o zaman" diyerek 1943'te yaşanan olumsuzlukları Atatürk ve İnönü'ye bağlamaya çalışan kişileri eleştiriyor. Yavuz Bahadıroğlu da bu tweet'e "Yorum yok..." diyerek cevap veriyor. Bu tweet'te Selçuk Uygur, 1943'te yaşanan olumsuzlukları Atatürk ve İnönü'ye bağlamaya çalışan kişilere ironik bir şekilde cevap veriyor. Aynı zamanda o dönemde yaşanan olumsuzlukların siyasi bir propaganda malzemesi olarak kullanılmasını eleştiriyor.

"Askerde altima motor verdiler paso gezdim... Bizim yaptığımız nazilik değildi... Asil naziliği cephedekiler yapıyordu... 4 BIR...

Bu fotoğraf, Berlin'in düşmesinin esprili bir şekilde Hitler'in bir kediye yenilmesiyle ilişkilendirildiğini gösteriyor. Soldaki kedi, "Hitler" olarak etiketlenmiş ve bir tabanca tutuyor. Sağdaki kedi ise bir başka tabanca tutuyor ve korkmuş görünüyor. Bu, Hitler'in savaşları kaybetmesini ve "düşmesini" esprili bir şekilde gösteriyor.

Resimde iki adam var, ikisi de Nazi üniforması giyiyor. Üstteki tweet'te, "Stalin daha güzel giyindirmişti diyenlerrr" yazıyor ve altında, "biraz da moda konuşalım" başlıklı tweet'te, "II. Dünya Savaşı'nda Nazilerin Askeri Birliği Schutzstaffel'i Giydiren Firma: Hugo Boss" yazıyor. Bu, moda hakkında konuşan bir tweet'in, Nazi üniforması giymiş bir adamın resmiyle yan yana konularak, Nazi rejimine olan desteği örtük bir şekilde göstermesinin absürt bir şekilde komik olduğunu gösteriyor. Temelde, tweet, moda hakkında konuşmanın, Nazilerle ilgili bir konuyu gündeme getirmenin bir yolu olmadığını, ve bunu yapmanın ironik ve komik bir şekilde saçma olduğunu ima ediyor.