Görselde, bir zeminde, büyük bir ambar torbasının yanına yakın, birbirleriyle oynayan veya kavga eden iki yavru kedi görünüyor. Kedi yavrularından biri kızıl-turuncu, diğeri gri. Arka planda daha fazla kedi yavrusu görülebiliyor ama odak noktası bu ikisi. Zemin, beton veya benzeri bir malzeme. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece iki kedinin oynadıkları/kavga ettikleri bir an yakalanmış. Görüntüde komiklik veya bir espriyi ifade eden bir durum yok.

Resimde, beyaz bir gömlek giymiş, kıvırcık saçlı bir erkek görünüyor. Görüntünün arka planı, oldukça turuncu/sarı renkte ve bulanık. Görüntünün kalitesi ve renk tonları, eski bir televizyon yayınından ya da düşük çözünürlüklü bir videodan olduğunu düşündürüyor. Resmin kendisi bir "şak" veya "mizahi an" değil, sadece bir görüntü. "Şaka" ya da "mizah" içermeyen, muhtemelen bir dizi ya da filmden alınmış bir sahne. Dolayısıyla bir "şaka" açıklaması yapılamaz.

Resimde, Twitter'da bir paylaşım görülüyor. Kadir Saten isimli kullanıcı, "uzun yıllık arkadaşlarınla oturduğun herhangi bir yaz akşamı" şeklinde başlayan bir mesaj paylaşmış. Altında ise "asktapot" kullanıcı adlı birinin, "kısa süreliğine hayat sanki o kadar da kötü değilmiş gibi hissettiren şeyler" şeklinde yanıtladığı görülüyor. Bu, gençlik yıllarını, arkadaşlıkları ve nostaljiyi anlatan basit bir ifadeyle başlayan, ancak sonrasında kısa süreliğine gelen olumlu hislerle ilgili bir ironik bir gözlem. Sanki, yaz akşamları, dostluklar, anılar, aslında her şeyden daha iyi hissettiriyor gibi bir yanıltıcı his yaratıyor. Böylece, kısa süreli rahatlamaların, genel mutsuzluk duygusunu gözardı etmeyi sağladığı, biraz da yüzeysel bir bakış açısını yansıtıyor. Bir anlamda, insanın ruh halini ve duygularını kısaca etkileyen olumlu unsurlar, genel mutsuzluk ve sıkıntı halini gölgeliyor.

Resimde, tekerlekli sandalyede oturan, biraz karikatürize edilmiş, yaşlı bir adam var. Adamın önünde, üzerinde Türkçe metin bulunan sarı bir dikdörtgen kutu görünüyor. Metin şöyle: "Ancak işe yapamaz akraba larımızdan kactığımızda yildizları ulaşabiliriz." Kutunun altında da "akü" yazıyor. Karikatürün ironisi, tekerlekli sandalyenin teknolojik bir "yıldızlara ulaşma" aracı gibi çizilmesi ve "akraba" larımızın yardımı olmadan kendi yetenekleriyle bir şeye ulaşamayacakları mesajını vurgulaması. Yani, işte yaşlı adam bir şekilde tekerlekli sandalyesiyle "yıldızlara" ulaşmayı düşünüyor ama bunun gerçekleşmesi için bir şekilde akraba/aile üyelerinin veya bir dış yardımın gerekli olduğunu vurgulamaktadır. Bu, yardım ihtiyacını, aile bağlarını ve umutsuzluk hissini mizah yoluyla ifade etmektedir.

Fotoğrafta, gözleri kapalı, beyaz ve siyah çizgili bir kedi, yumuşak bir yüzeyde uzanmış şekilde uyuyor. Kedinin tüyleri, yumuşak ve kabarık görünüyor. Fotoğrafta bir "uykuya dalma" veya "rahatlama" durumu vurgulanıyor. Bu durum, kedinin rahat ve huzurlu bir şekilde uyuması anlamında esprili bir ifade değil. Sadece bir kedi fotoğrafı. Dolayısıyla bir espri yok.

Fotoğrafta, yüksek dağlık bir arazide, muhtemelen Ermenistan veya yakın bir bölgede bulunan, tarihi bir kilise veya tapınak kalıntısı görülüyor. Yeşil çimenlerle kaplı, engebeli dağlar ve vadiler arasında yer alan yapı, zamanın etkisiyle harap olmuş bir görünüme sahip. Kırmızı çatılı, taştan yapılmış yapının etrafındaki, eski temeller ve kalıntılar dikkat çekiyor. Fotoğrafta, yüksek dağlarda bir dini yapının kalıntılarının manzarasıyla doğanın ihtişamının bir araya geldiği görülüyor. Bir espri yok, sadece güzel bir manzara ve tarihi bir yapının fotoğrafı.

Resimde, İstanbul Boğazı'nda, muhtemelen eski bir dönemde, çok sayıda yelkenli gemi görünüyor. Arka planda şehrin binaları ve Galata Kulesi gibi İstanbul simgeleri görülüyor. Resmin arka planındaki şehir manzarası ve yelkenli gemilerin tarihi dokusu, görseli nostaljik ve eski bir İstanbul havası taşıyor. Fotoğrafın altındaki "tarihlistanbuldayasamak" yazısı, fotoğrafın çekildiği dönemi ve resmin duygusal içeriğini vurgulamak için kullanılmış bir espri içeriyor. "Tarihi İstanbul'da yaşamak" ifadesi, geçmişin nostaljik ve özlemle anılan yönüne gönderme yapıyor; sanki fotoğrafa bakan kişi, o zamanlarda yaşamak istermiş gibi. Dolayısıyla, espri fotoğrafın yaşlı görüntüsünden ve eski zamanlarda İstanbul'da yaşamanın cazibesinden kaynaklanıyor.

Resimde, yaşlı bir kadın görünüyor. Giydiği rengarenk, desenli bir bluz ve boynunda da desenli bir eşarp var. Kadının yüz ifadesi ve kıyafetindeki desenler, hafifçe mizah içeren, "yaşlılık ve moda" temalı bir durum yaratıyor. Fotoğrafın "yaşlı kadınlar ve giyim" gibi bir konuda, hafifçe ironik bir yorum olduğunu söyleyebiliriz. Bir espri yok, sadece yaşlı bir kadının günlük hayatında fotoğrafını gösteren bir görüntü.

Fotoğrafta, muhteşem bir dağ sırası olan Teton Dağları'nın, mavi gökyüzüne karşı, altında ise renk cümbüşü içindeki çiçekli, geniş bir çayırın göründüğü bir manzara yer alıyor. Çayırda sarı, turuncu, mor ve yeşil gibi birçok renk tonu çiçek ve bitki mevcut. Eski bir çit de resmi tamamlayıcı bir unsur olarak görülüyor. Fotoğrafta bir "joke" yani şaka yok. Sadece güzel bir manzara fotoğrafı. Belki de soruda amaçlanan şaka, fotoğrafın "şaka" gibi "çocuksu" bir durum yerine ne kadar güzel olduğunu vurgulamak olabilir.

Görüntüde, bir konser veya benzeri bir kalabalık ortamdaki, muhtemelen bir kız, bir kafes veya koruma bariyerinin önünde yatmış veya eğilmiş durumda. Kızın yüzü ve genel hali, alkollü veya uyuşturucu etkisi altındaki bir kişiyi andırıyor. Arka planda yoğun bir ışıklandırma ve renkler mevcut. Fotoğraf, olasılıkla sarhoşluk veya uyuşturucu kullanımının, özellikle kalabalık ortamlarda yaşanan geçici bir durum veya durumlar hakkında bir espri içeriyor. "Kafese düşmüş" ifadesi, kişisel kontrolü kaybetme veya bir duruma sıkışıp kalma gibi bir anlama gelir. Bu durum, genellikle komik bir durum olarak algılanır çünkü beklenmedik ve abartılı bir görüntü sergiler. Ayrıca toplumsal normlara uymayan bir durumu veya anı gösteren, kültürel/toplumsal bir espri/yorum da olabilir.

Fotoğrafta, bir parkta, çocukların salıncaklarında oturan bir genç adam görünüyor. Gencin üzerinde kırmızı bir şapka var. Salıncakların üzerinde yazan yazı ise "Herkes seçim yarışına girmişken o sırada Kemal Kılıçdaroğlu" şeklinde. Bu, "seçim" ve siyasi yarışla ilgili bir mizah. Ciddi bir siyasi yarış ortamında, sıradan bir şey olan çocuk oyun parkını anlatan ve belki de siyasi yarışın ciddiyetini hafifleten esprili bir ifade.

Fotoğrafta, bir dağ deresi yakınında, ağaç dallarına oturan yaşlı bir adam görünüyor. Adam, dallarda oturmuş, sanki ağaçlara tırmanıp, dinleniyor. Komik olan nokta, adamın orada duruşu ve doğal ortamla çelişkisidir. İzleyici, adamın bu doğal ortamda nasıl orada olduğunu, bu olağandışı pozisyonu nasıl aldığını düşünerek, duruma bir mizah unsuru katabilir. Olası bir şaka, "Yer mi bu? Nasıl oraya çıktı?" gibi bir şaşkınlık veya ironik bir yorum içeriyor olabilir. Dolayısıyla, şakanın temelinde, beklenmedik durumlarda mizah arayışı yatıyor.

Fotoğrafta, bir dağın yamacında, ağaç dalı üzerinde oturan bir adam görülüyor. Adamın etrafında, kayalık bir bölgeden akan bir su ve çevredeki çalılıklar var. Görünen durum, muhtemelen tehlikeli bir yerde oturmak veya tehlikeye karşı dikkatsiz davranmak anlamında bir mizah unsuru içeriyor. Bu, "tehlikeli bir yerde oturmak/deneyimlemek" veya "risk alarak rahatlamak" gibi bir ironik veya absürt durum anlatıyor. Joke, adamın doğanın ortasında, tehlikeli bir durumda, rahat bir şekilde oturan durumundan kaynaklanıyor.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, hızlı yürüme hastalığı olduğunu söyleyen bir kişi (@ahmet murat 2.0) ve bunun savaş ortamına benzer şekilde yavaş hareket ettiğini belirten bir mesaj var. Bu mesajın altına "depresyon sokağı" isimli bir hesap, "usul usul yürünesi" diyerek durumu dalga konusu yapıyor. Resimde ise iki farklı görüntü yer alıyor. Birinde açıklık bir alan, bir yolda ilerleyen yürüyüş yolu bulunuyor. Diğer görüntüde ise ormanlık bir alanda yola devam eden yürüyüş yolu mevcut. Bu durum, "savaş ortamına" benzetilerek hızlı yürüme zorluğunun aslında bir çeşit "depresyon"la bağlantılandığını ve yavaşlama ihtiyacını vurguluyor. Komiklik, hızlı yürüme hastalığı yaşayan kişinin, sanki savaşa gidiyormuş gibi davranmasıyla ve yavaş yavaş yürümenin, ruhsal durumla ilişkilendirilmesiyle ortaya çıkıyor. Özetle, paylaşımdaki espri, "hızlı yürüme hastalığı" ile "depresyon"u absürt bir şekilde ilişkilendirip, birbiriyle bağlantılı bir durum olarak sergilemekle oluşuyor.

Görüntüde, hafifçe boğuk bir ses tonuyla konuşan, krem rengi örgü bir kazak giyen bir erkek görünüyor. Arka planda bulanık bir ofis ortamı, pencere ve masalar var. Görüntünün kalitesi ve çözünürlüğü düşüktür, vintage bir film veya video kaydı gibi. Bu fotoğrafın, bir şaka veya mizah içeriği taşıdığını söylemek zor. Görünen bir olay ya da durumun komik yönü yok. Sadece bir kişinin, bir ofis ortamında, çekilmiş bir kare. Mizah unsuru, görselde değil, olası bir bağlam, bir hikaye veya bir diyalog içinde bulunabilirdi.

Resimde, bir Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, bir öğretmen arkadaşın öğrencilerini huzur evine götürme etkinliği düzenlemek için izin istediği, ancak yaşlı sakinlerin bu ziyaretlere karşı oldukları ve sonrasında izin talebinin reddedildiği anlatılıyor. Şaka, huzur evlerindeki yaşlıların, dışarıdan gelen ziyaretçileri bazen rahatsız edici bulmalarından ve onları istemediklerini belirtmelerinden kaynaklanıyor. Öğretmenin durumu, bu beklenmedik bir durumun komik bir örneğini sunarak vurguluyor. Öğrenciler ve öğretmen, yaşlı sakinlerin huzur ve mahremiyet beklentilerini göz önünde bulundurmadıkları için esprili bir şekilde eleştiriliyor.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşım sahibi, eşinin yanında 3,5 saat uyumak ile yalnız başına 8 saat uyumak arasındaki eşitliği, "Sıradışı Bilgiler" adlı bir hesabın paylaştığı bir bilgiye dayanarak, "3,5 saat uyku = 8 saat uyku" şeklinde dile getiriyor. Bu paylaşım, ironik bir yaklaşımla, eşinin yanında uyumak ve yalnız uyumak arasında aslında hiçbir uyku farkı olmadığını, sadece hissettikleri farklılık nedeniyle 8 saat uyku olarak algılanabileceği mesajını veriyor. Yani, espri, konunun gerçeklik dışı bir benzetmesiyle, insan psikolojisinin uyku süresini algılama şeklindeki farklılığa vurgu yapıyor. Paylaşım aslında uyku süresini değil, hissettiğimiz uykunun süresini vurguluyor.

Resimde, Twitter'da paylaşılan bir mesaj görülüyor. Üstte "Esis Reis" adlı bir kullanıcının paylaştığı, muhtemelen bir şaka içeren, "Cennetten bir köşe..." başlıklı mesajı var. Altta ise "Deniz Ay" adlı bir kullanıcı tarafından "Çocuk kabul etmeyen restoran diye bir şey nasıl olabilir aklım almıyor. Konsept gereği çocuk kabul etmiyoruz ne demek!?" diye tepki gösteren bir yanıt yer alıyor. Şaka, çocuklu ailelerin restoranlarda karşılaşabileceği bir soruna dair ironik bir eleştiri yapıyor. Restoranların "çocuk kabul etmiyoruz" politikaları, özellikle de konsepti veya amacı çocuklu aileleri dışlayan bir yaklaşım olarak, mantıksız ve kabul edilemez bulunuyor. İfade edilen fikir, restoranın amacına aykırı ve anlayışsızca bir uygulama olduğunu vurguluyor. "Cennetten bir köşe" gibi bir başlık ise durumu daha da ironik bir hale getiriyor; sanki restoran, çocuklu aileler için özel bir bölümü olmayı reddediyor.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, bir öğretmen arkadaşının öğrencilerini huzur evine götürme etkinliği düzenlemek istediği, ancak huzur evinde yaşayan yaşlıların ziyaretçileri istemediği anlatılıyor. Öğretmen, huzur evini arayarak izin istediğinde, yaşlıların "15 günde bir birileri gelip bizi darlıyor" diye yakınarak ziyarete izin vermemiş. Bu, yaşlıların yalnızlık ve belki de huzur evindeki kötü muameleyle ilgili sıkıntılarını vurgulayan bir esprili durum komedisidir. Öğretmen arkadaşın iyiniyetli çabasının reddedilmesi, anlatılan durumun absürtlüğü ve biraz da dokunaklı yönüyle esprili bir şekilde ele alınmış.

Resimde, gökyüzü mavisi ve pembe tonlarında, sevimli deniz canlıları (dolphins) olan, muhtemelen estetik bir filtre ile işlenmiş bir arka plan görülüyor. Arka planda, gökkuşağı ve kalpler de mevcut. Alt kısımda ise "how it feels to get phone time in bed" ifadesinin Türkçe karşılığı olan "yatakta telefon vakti olma hissi nasıl" gibi bir ifade yer alıyor. Bu, internet kültüründe yaygın olarak kullanılan bir meme/emoji ifadesidir. Genelde, telefonla ilgilenmek için yatağa girme ve daha uzun süre yatma isteği ile ilgili bir durumun abartılı ve eğlenceli bir şekilde sunumudur. Yani, resim, yatağa girme zamanının aslında telefonla zaman geçirmek için bir fırsat olarak algılanması durumunu komik bir şekilde ele alıyor.