Resimde, Tufan hikayesinden bir sahne var. Beyaz sakallı, Eski Ahit'teki bir figür (muhtemelen Nuh) yanında, tüm canlıları barındıran büyük bir gemi ile birlikte tasvir ediliyor. Gök gürültüsü ve şimşek ile dolu fırtınalı bir gökyüzü arka planında. Resimdeki espri, Nuh'un gemisi dışında kimsenin gemilerinin olmadığı, dolayısıyla tüm insanlığın suya dayanıklı bir aracın ne kadar gerekli olduğunu fark etmediği (veya sadece Nuh'un sahip olduğu gibi bir gemi yapmadığı) fikrine dayanıyor. Bir nevi, Nuh'un durumunun ne kadar sıra dışı ve benzersiz olduğunu vurguluyor. Olayın sıradanlığı, doğa olaylarının şiddetini ve diğerlerinin bunu önemsemediğini ima ediyor.

Fotoğrafta, Seinfeld adlı komedi dizisinin karakterlerinin 1880'li yıllardaki, geçmişe ait fotoğraflar gibi gösterildiği dört karelik bir kompozisyon bulunuyor. Her karede, günümüzde tanıdığımız Jerry Seinfeld, Elaine Benes, Kramer ve George Costanza gibi karakterler, 1880'lerde moda olan kıyafetlerle ve saç stilleriyle resmedilmiş. Mizah, Seinfeld karakterlerinin, onların bilinen çağdaş görünümlerinden farklı olan, 19. yüzyıl tarzındaki portreleriyle sunulmasından kaynaklanıyor. Bu, geçmişin ve bugünün bir karşılaştırılması, ironik bir yaklaşım ve hafif bir nostalji duygusu oluşturuyor. "Seinfeld, yaklaşık 1880" başlığı da bu ironiyi vurguluyor. Eski tarz fotoğrafların Seinfeld karakterlerine uyarlanması, karakterlerin günümüzde bile değişmez özelliklerini ve mizahını hatırlatarak, nostaljik bir gönderme yapıyor.

Resimde, sarı desenli bir yatak örtüsünün üzerinde, rahatsız bir pozisyonda uzanan bir kişi resmedilmiş. Kişinin pozisyonu, uykuya dalamamaktan kaynaklanan rahatsızlığı ve çaresizliği ifade ediyor. Başlıkta "2,5 saat boyunca rahat bir uyku pozisyonu bulamayınca" yazılması, durumun komik tarafını vurguluyor. Komiklik, uykuya dalmakta zorlanan kişinin yaşadığı absürt ve zor durumdan kaynaklanıyor. Özetle resim, uyumakta zorlanan insanın yaşadığı komik durumu karikatürize ediyor.

Resimde, 16. veya 17. yüzyıl tarzında, muhtemelen bir portre veya stilleriyle benzer bir resim tarzına sahip bir sanat eseri var. Açık tenli, ince kaşlı ve hafif benekli bir genç kadın, bordo-pembe bir elbise ve baş örtüsü giyiyor. Elbisesinin detayları ve baş örtüsünün şekli, dönemin moda anlayışını yansıtıyor. Kadın, ellerinde uzun bir salatalık tutuyor. Resmin altında yazan "I wonder if I can still use this in the salad..." (Salata'da hala bunu kullanabilir miyim acaba?) cümlesi, tıpkı eski sanat eserlerindeki nesnelerin modern bağlamlarda da kullanılmaya uygun olup olmadığı gibi, salatalık ve günümüz mutfak kültürümüz arasındaki beklenmedik bir ilişkiyi vurgulamaktadır. Çelişkili durum, modern bakış açısıyla, klasik bir tablonun içindeki salatalığı gördüğümüzde ortaya çıkar. Resmin eski bir tabloya benzemesiyle, modern bir espri unsuru oluşturmuş. Sonuç olarak, espri, eski sanat eserlerindeki sıradan nesnelerin modern bağlamlarda beklenmedik kullanımları ile ilgilidir.

Resimde, akşam saatlerinde loş bir iç mekân, muhtemelen bir kafe veya benzeri bir mekan tasvir edilmiş. Pencerenin önünde, açık mavi bir masada oturan, yeşil bir palto giyen, şapkalı bir kadın var. Masada çay içiyormuş gibi duruyor. Mekânın genel havası, düşük ışık, soğuk tonlar ve loş bir atmosferle melankoli veya huzursuzluk hissi veriyor. Duvarlar ve zemin, koyu tonlarda boyanmış. Resmin üstündeki metin, "Tüm zevkler, yeterince yüksek bir kaygı düzeyine sahip olanlar için suçlu zevklerdir." diyor. Bu, esprili bir şekilde, kaygı seviyesi yüksek olan insanların neredeyse her türlü zevki (hatta basit bir çay içme eylemi gibi) suçlu hissedip cezalandırdıklarını ima ediyor. Resimdeki melankolik, loş atmosferle birlikte, bu duyguyu vurguluyor. Dolayısıyla espri, yüksek kaygının zevki olumsuz etkileyen aşırı bir duyarlılık ve suçluluk duygusu yaratmasıyla ilgili.

Resimde, ortaçağ dönemini çağrıştıran bir tablo var. Bir kadın, kraliçe veya prenses gibi, elbisesi ve tacıyla görülüyor. Önünde diz çökmüş, zırhlı bir şövalye var. Şövalye, kraliçe tarafından kılıçla adlandırılıyor veya yemin ediyormuş gibi bir sahne. Mizah, "hormonlu" (yani cinsel istekli) olan bir kadının, tarihi bir törende, sadece şövalyelik yeminini değil, belki de bir ilişki ya da cinsel bir randevu amacıyla şövalyeyi seçtiğini ima ediyor. Ortaçağ temasıyla modern, cinsel anlam içeren bir çağrışım yapılıyor. Dolayısıyla, resimdeki gerçek tarihi olay veya törenle şakaya ilişkilendiriliyor.

Resimde, Vogue dergisinin Portekiz baskısının kapağı yer alıyor. Kapakta, sarı bir mayo giyen bir kadın, üzerinde "Bırak" (Let's) ve "Çalışalım" (Work) gibi kelimelerin yer aldığı, ilginç bir tasarımın üzerinde duruyor. Kadının kıyafetinin kolları, büyük harflerden oluşan "Bırak" ve "Çalışalım" kelimesini oluşturuyor. Fotoğraf, ilişki bitirmek isteyen ama mesajı karşı tarafa iletemeyen biri için esprili bir durum anlatıyor. "İpuçlarını alamıyorlar, daha doğrudan olmak zorundayım" diyen bir ilişki bitirme durumu ima ediliyor. Kadının kıyafetlerinin üzerindeki kelimeler, ilişkinin sonuna doğru ilerleme mesajı vermektedir. Dolayısıyla espri, ilişki bitirme durumunu, mizahla ve stil ile temsil eden bir şekilde ele almaktadır.

Resimde, bir kanepede birbirlerine yaslanmış uyuyan bir çift betimleniyor. Kadın erkeğin üzerinde, hafifçe başını onun omzuna yaslamış, erkek de gözlerini kapatmış uyuyor. Görüntünün üstünde "Birlikte kestirmek bir randevudur" yazılı. Bu, "randevu" kavramını alışılmadık ve ironik bir şekilde ele alan bir mizah. Normalde "randevu" diye düşündüğümüz bir aktivite, burada uyumakla ilişkilendiriliyor. Dolayısıyla, espri, beklenmedik bir bağlantı kurarak ve "randevu" kavramını günlük ve beklenmedik bir aktiviteyle ilişkilendirilerek yaratılıyor.

Resimde, 19. yüzyıl tarzı, muhtemelen bir Renoir veya Monet tablosu olan, bir kadın ve bir erkek figürünü gösteren bir sanat eserinin dijital bir uyarlaması var. Erkek, kadına "Bekar mısın?" diye soruyor. Kadın ise, "Hayır, ben bir albümüm." diye karşılık veriyor. Bu, bir espri oluşturmak için klasik bir ilişki/flört teması kullanıyor. "Albümüm" ifadesi, kadının çok sayıda romantizm deneyimi veya ilişki yaşadığını, yani "bekar" olmadığını ima ediyor. "Bekar mı" sorusu ile "bir albümüm" cevabı arasında ki beklenmedik cevap, espriyi oluşturuyor. Anlatım, ilişki hakkında bir şaka yapmayı amaçlıyor ve biraz da ironik.

Resimde, bir kadın kollarıyla büyük bir gül buketi tutarak, yere doğru eğilmiş bir erkeğe doğru koşuyor. Erkek, sanki bir şeyden şaşkın ve korkmuş bir şekilde yere doğru eğilmiş. Kadının yüz ifadesi öfkeli, buketin havada uçması ise gerilimi ve hareketliliği vurguluyor. Resmin altındaki yazı ise "Çiçek istemiyorum!!! 'Başka bir kedi' dedim" diyor. Bu, kadının çiçekler yerine bir şey istediğini, muhtemelen bir erkek veya erkeğe benzeyen bir şeyi işaret ediyor. Joke, "çiçek istemiyorum, başka bir kedi istiyorum" sözünden kaynaklanıyor. "Kedi" yerine bir erkek isteme anlamını, yine de bir anlamda ironik olarak, komik bir şekilde ifade ediyor. Kadın çiçeklerden hoşlanmıyor veya ona verilmek istenen ilgiyi kabul etmiyor ve bir erkekle ilgileniyor.

Fotoğrafta, Mısır firavunu veya kraliçesi heykelleri görünüyor. Sol taraftaki heykel, geleneksel bir Mısır kraliyet başlığı ve takılarıyla daha eski ve daha sade bir tasarıma sahip. Sağ taraftaki heykel ise, daha modern ve detaylı bir görünüm sergileyerek, sanki güncel bir restorasyon veya canlandırma gibi bir yanılgı yaratıyor. Fotoğrafta yer alan mizah, eski ve yeni tasarımları karşılaştırıp, "eski" tasarımların modern bir yorumunu gösterme çabası ile sağlanmış. Modernleşmiş heykelin, orijinaline göre daha "çekici" ve "canlı" bir görünüm kazandığı, adeta gençleştirilmiş ya da yeniden canlandırılmış bir hal aldığı izlenimi veriyor. Bu durum, eski eserlerin yeniden yorumlanmasında yapılan değişikliklerin ne kadar farklı olabileceğini ve zamanla sanatın nasıl evrildiğini vurguluyor. Modern heykelin daha "görsel" ve "çekici" olması, fotoğrafın amacını belirginleştiriyor.

Resimde, bir müzenin duvarında İsa'nın çarmıha gerilmiş hali resminin önünde, farklı pozisyonlarda duran üç kişi görülüyor. Kişiler, resimdeki figürlere gönderme yaparak, ellerini belirli şekillerde kaldırıyorlar. Özellikle, İsa'nın çarmıha gerilmiş vücut duruşunun bir parodi anlamına gelen jestler yapıyorlar. Resimdeki mizah, dini bir eseri, anlamsız hareketlerle eleştiriyor, hatta alay ediyor. Bu, turizm veya müze ziyaretine dair bir kültürel eleştiri, ya da en azından bir şaka olarak yorumlanabilir. İsa'nın çıplak vücudu, pozitif veya olumsuz yorumlanabilir bir şaka unsuru. Görünen insanların, İsa'nın pozisyonuna benzer şekilde poz vermeleri, dini bir eseri, şaka olarak kullanmış. Resmin altında, gülünç bir paylaşım platformunun adresi görünmektedir.

Resimde, Tanrı'yı tasvir eden klasik bir dini tablodan alınmış bir meme görülüyor. Tablonun altında, "Tanrı: Ölümselleri Yaratır" ve "Ölümseller: Ölümcül Kavga Yarattı" başlıkları yer alıyor. Alt kısımda ise "Şimdi bunun hakkında konuşuyorum." ifadesi yer alıyor. Bu bir "zıtlık" memesi. Tanrı'nın ölümselleri yarattığı, ancak ölümsellerin de "Ölümcül Kavga" gibi kavgaları yarattığı vurgulanarak, Tanrı'nın insan davranışlarının sorumluluğunu üstlenmediği, aksine bazen insanın yaratıcılığının ve eğiliminin de paradoksal sonuçları olabileceği esprili bir şekilde ifade ediliyor.

Fotoğrafta, karanlık ve fantastik bir ortamda, çizim tarzı eski ustanın resimlerine benzeyen, Pokémon karakterleri olan Pikachu ve diğerleri ile, mezar taşları ve mantarlarla dolu bir bahçe tasvir ediliyor. "Sanat derecesi işe yaramaz" başlığıyla, resim mizah dolu bir şekilde, sanat eğitiminin iş hayatında veya pratik sonuçlarda ne kadar faydalı olmadığını, ancak sanatçının yaratıcılık ve estetik yönünü sergilediğini ima ediyor. Sanatçı olarak hayatla ilgili bir espri, yani sanat eğitimi pratik fayda sağlamasa da, sanatçının estetik ve yaratıcı yeteneklerini sergilemesini sağladığı için yine de değerli olduğu fikrini anlatıyor.

Resimde, İsa'nın kalabalığa yemek dağıttığı bir sahne, bir İncil tablosu ya da benzer bir tasvirin modern bir uyarlaması olarak görünüyor. Üst kısımda, "B-b-fakat herkese yemek verirseniz, İsa..." yazısıyla başlayan bir karikatür/meme tarzı metin var. Alt kısımda ise "…o da… Sosyalizm!" şeklinde bir metin bulunuyor. Bu, İsa'nın yaptıklarını, sosyalist bir ideolojiyle eşleştirerek karikatürize ediyor. Joke, İsa'nın tüm insanları doyurmasının, sosyalist bir sistemin temel prensiplerine benzediği fikrine dayanarak yaratılıyor. Dolayısıyla "herkese yemek vermek" eylemi, sosyalizmin "herkes için eşit kaynak dağıtımı" fikrine gönderme yapmaktadır. "Gasp!" ifadesi de, sosyalizmin geleneksel, hatta bazıları için rahatsız edici görünen bir sistem olduğunu ima etmektedir.

Resimde, Roma İmparatoru Julius Sezar ve Kleopatra'nın bir film sahnesinden kare görülüyor. Sezar, Kleopatra'nın güzelliği konusunda tarafsız bakış açısına sahip değil. Alt yazı ise, "Herkes Kleopatra'nın güzel olduğunu düşünmüyor, ama Julius Sezar'ın düşündüğü bu şekilde" diyor. Bu, Sezar'ın Kleopatra'nın güzelliğine karşı öznel ve olasılıkla abartılı bir görüşe sahip olduğunu ima ediyor. Komiklik, Sezar'ın güzellik algısının ironik ve abartılı oluşunda yatıyor.

Resimde, İsa'nın sudan şarap yaptığına dair bir tarihi sahne resminin, mizahî bir şekilde, "İsa bir zamanlar suyu viskiye çevirmişti" başlığıyla bir meme haline getirilmiş hali görülüyor. Resmin konusu, İncil'de anlatılan İsa'nın sudan şarap yaptığı mucize olayı. Fakat memede, başlıktaki "whisky" kelimesi, orijinal olayın yerine, modern bir içki olan viskiyi koyarak, olaya ironik bir bakış açısı getiriyor. Joke, İsa'nın mucizesinin, modern anlamda daha "lezzetli" bir içecek üretmesiyle ilişkilendirilmesinden kaynaklanıyor. Dolayısıyla, dinsel bir olaya, modern bir ve mizahî bir yorum getirilmiş.

Resimde, Alice Harikalar Diyarı'ndan bilinen bir sahne yer alıyor. Ağaç dalında oturan, gülümseyen bir kedi ve onunla konuşan, şaşkın bir ifadeyle bakan Alice resmedilmiş. Kedi, "Burada herkes deli" diye konuşuyor ve Alice de "Benim mi?" diye soruyor. Bu, popüler bir meme (internet esprisi). Orjinal hikayede deliliğe gönderme yapan bir replik. Görüntü, Alice'in durumunu, veya herhangi bir zor durumun, çok absürt veya akıl dışı bir ortamda olduğumuz hissini ifade ediyor. Joke, Alice'in ve diğer karakterlerin yaşadığı deliliğe, komik ve ironik bir bakış açısı sunuyor. Görsel olarak da oldukça güzel ve bilinen bir hikaye ile bağlantılı olduğu için dikkat çekici.

Fotoğrafta gece dışarıda eğlenen, görünüşe göre alkollü bir grup insan görünüyor. Bir park bankında, birbirlerinin üzerine binmiş, sarhoş ve garip pozisyonlarda oturmuşlar. Bu durum, Rönesans döneminde sıklıkla görülen, dramatik ve hareketli figürlere sahip resimlere benzetiliyor. Fotoğrafın esprili yanı, sarhoş insanların hal ve hareketlerinin, klasik bir Rönesans resminin karmaşık ve dramatik kompozisyonuna olan benzeşiminden kaynaklanıyor. Sarhoşluk nedeniyle garip pozisyonlarda olmaları ve birbirleriyle olan etkileşimleri, resmin anlatımını taklit ediyor. Dolayısıyla espri, aşırı içkinin insanları Rönesans tablolarının karakterlerine nasıl dönüştürdüğüyle alakalı bir mizah.

Resimde, mozaik sanatıyla yapılmış İsa'nın bir ikonografisine ait iki ayrı bölüm görülüyor. Soldaki bölümde İsa, elinde kitap tutarken tasvir ediliyor. Sağdaki bölüm ise aynı ikonografiden, İsa'nın elinin ve omuz bölgesinin daha yakın bir görüntüsünü içeriyor. Mizah, "Annemler kiliseye gidiyor, ama ben hala metal(müzik grubu) taraftarıyım" ifadesinden kaynaklanıyor. Bu ifade, dini bir zorunlulukla karşı karşıya olan ama bu durumda hala rock veya metal gibi müzik türlerine bağlı kalan bir genç/genç yetişkinin tutumunu temsil ediyor. İsa'nın tasviri, bu dini "zorunluluk" ve bu durumla çelişen (yani metal gibi bir müzik türü tutkusu) karşılıklı tutumun komik bir şekilde resmedildiği ortamı sağlıyor. Kısacası, dindarlık zorunluluğu ile genç birinin müzik tutkusu arasındaki uyumsuzluğun komik bir yorumu.