Resimde, beyaz gömlekli, kırmızı kravatlı, sakallı ve uyuyan bir adamın portresi var. Görüntü, gerçekçi bir resim tarzında yapılmış ve oldukça detaylı. Kadraj, adamın göğüs hizasından yukarıya doğru. Başlığıyla da uyku pozisyonunda yatıyor. Resmin altındaki metin "Uyumak güzel çünkü ölü gibi olmak, ailenize zarar vermeden." diyor. Bu, bir mizah örneği. Uyumak, ailenize zarar vermeden ölü gibi olmayı andırıyor. Bunu, kişinin uyurken sorumluluklardan ve günlük yüklerden geçici olarak kurtulduğu ve bu şekilde başkalarına yük olmadığına dair bir yorum olarak algılayabiliriz. Dolayısıyla "ölü gibi olmak" sözü, uykunun rahatlığı ve geçici bir sorumsuzluk durumu anlamında kullanılmış.

Resimde, İsa peygamberin bir tablosu, ancak tablonun üzerinde mizah içeren bir meme oluşturulmuş. İsa'nın yanında bir köpek var ve ışınlar aracılığıyla bir kadın, İsa'nın yanındaki köpeği sevmek istediğini ifade eden bir mesaj görüyoruz. Mesaj, "Onu istediğin zaman sevebilirsin" şeklinde. Kadının ifade ettiği duygu ise, bir yandan İsa'nın yanındaki köpeğe olan hayranlığını, diğer yandan köpeği sahibinin yanından ayrı sevememekten kaynaklanan bir acı ve üzüntü. Bu, "köpeği sahibinden ayrı sevmek istemem" şeklinde çevrilebilir. Meme, insanların sahip oldukları hayvanlara karşı hissettikleri duyguyu bir mizah yönüyle ele alıyor.

Fotoğrafta, üst kısımda bir sokakta polisler tarafından yere serilmiş bir adamı gözlemliyoruz. Alt kısımda ise, Michelangelo'nun "Adem'in Yaradılışı" tablosunun üzerinde, aynı pozisyonda, ama farklı bir şekilde çizilmiş, muhtemelen politik bir figür olan bir adam var. Bu, bir mizah türü olan "alt metin" (veya "alt yazı" olarak da adlandırılan) bir görsel şaka örneğidir. Üst kısımda sokakta yaşanan olay, altta görsel olarak Michelangelo'nun tablosuna eklenmiş olan olay, bir anlamda karşılaştırılıyor ve karşılaştırma ile mizah oluşturuluyor. Adem'in Yaradılışı tablosundaki Tanrı'nın rolünü, burada polis müdahalesine maruz kalmış bir adam, altta da bir politik figürle eşleştiriliyor. Bu, bir olayı, sanatın klasik bir eserini, ironik ve komik bir şekilde ele almanın bir yoludur. Polis müdahalesi ve içkiyle ilgili durum, göksel yaratılış ile ilişkilendirilerek, durumun, orijinal anlamından uzaklaştırılmış absürt bir durum haline getirilmesi amaçlanmış.

Resimde, Fransız İmпрессиyonist sanat tarzında, muhtemelen 19. yüzyılın sonlarında veya 20. yüzyılın başlarında boyanmış, bir bahçe veya serada oturan bir çift portresi var. Adam, biraz düşünceli ve ciddi bir ifadeyle; kadın ise biraz mesafeli ve incelikli bir ifadeyle resmedilmiş. Resmin altına eklenmiş olan "So, what do you do for a living?" sorusu ve kadının yanına yazılmış "Suffer" (acılar) yazısı, klasik bir espriyi temsil ediyor. Espri, hayatın zorlukları veya sıkıntıları hakkında. Adam kadına "Yaşamda ne yapıyorsun?" diye sorarken, kadının "Acıyorum" cevabı, hayatının zorluklarla dolu olduğu, sıkıntılar çektiği anlamına geliyor. Bu, bir esprili ve ironik bir cevap olarak yorumlanıyor. Görüntü, kişinin yaşamla ilgili zorlukları ve acıları hakkında düşünmeye, gülümseye ve içeride olanlara bir bakış açısı getirmesine neden oluyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir Roma veya Barok döneminden kalma, mermerden oyulmuş bir kadın heykeli görünüyor. Heykelin giysisi, sanki kumaştan yapılmış gibi, dalgalı ve şeffaf bir şekilde işlenmiş. Bu, "taşı ipe çevirmek" metaforuna güzel bir örnek. Tweet'in esprili kısmı, heykelin görünüşünün, gerçekte mermerden yapılmış olmasına rağmen, "ipe" benzemesiyle alakalı. "Taşı ipe çevirmek" deyimi, görünüşte çok farklı olan şeylerin aynı ya da benzer gibi gösterilebileceğini, bazen de mükemmel bir sanatçının yapabileceği benzersiz bir etki yaratılabileceğini anlatıyor. Kısacası, sanatın gücü ve gerçeklikle oynanması vurgulanıyor.

Resimde, 19. yüzyıl tarzı, muhtemelen bir resim, iki kadını gösteriyor. Kadınlardan biri, hafif pembe bir elbise giyiyor, diğer kadın ise açık gri-mavi bir elbiseyle resmedilmiş. Görüntü, balkon veya teras gibi bir açık alanda. Resmin üzerine eklenmiş metin ise "Fu*k anyone who doesn't like you!" (Seni sevmeyen herkesi sikerim!) ve "Wow, that's a lot of sfx." (Vay canına, çok fazla sfx var.) ifadelerini içeriyor. Bu, bir mizah türü olan "internet meme'leri"nden bir alıntı. Resmin kendisinin, söz konusu kadının "sexy" (seksapel) görünümüne vurgu yaptığı bir sanat eseri olduğu gerçeğiyle, "seni sevmeyen herkesi sikerim!" cümlesinin "sexy" bir imajla birleştirilmesi, bir ironi ve "satirizm" içeriyor. Metin, resme uygunsuz bir şekilde eklenmiş, ve bu da komik bir çelişkiye yol açıyor. Özetle, espri, sanat eserinin romantik güzelliği ile, yüzeysel, kışkırtıcı bir mesajı birleştirerek çalışıyor.

Fotoğrafta, muhtemelen 1940-1960 yılları arasında çekilmiş, gri tonlamalı, eski bir aile fotoğrafı görünüyor. Birkaç nesilden oluşan bir aile, bir duvarın önünde, diz çökmüş ve ayakta durarak poz vermiş. Kadınlar ve erkekler, o dönemin kıyafetleriyle, ciddi ve biraz da ciddiyetli bir şekilde durmuşlar. Aralarında, bir bebek veya küçük çocuk da var gibi görünüyor. Fotoğrafın altındaki yazı, "Nine: Günümüzde herkesin aklında olan şey s*ks..." şeklinde bir espri yapıyor. Bu espri, o dönemlerdeki kıyafet ve tavırların, günümüzle kıyaslandığında ne kadar farklı olduğunu, insanların düşünce ve davranışlarının da zamanla nasıl değiştiğini vurguluyor. "sfx" kelimesi de, bu konuda daha fazla açıklık getiriyor. (sfx = sound effects = ses efektleri) Özetle, fotoğraf, eski zamanların aile fotoğraflarına ve toplumsal değerlere gönderme yaparak, günümüzdeki toplumsal değerlerdeki değişikliğe esprili bir bakış açısı sunuyor.

Resimde, klasik bir resim tarzında, 18. yüzyıl veya 19. yüzyıl kıyafetleri giymiş iki kişi görülüyor. Erkek, şapkalı, resmi bir kıyafet içinde ve sanki bir espri yapmış gibi görünüyor. Kadın ise, örgü örerken, yüz ifadesi biraz sert ve hafif kızgın bir şekilde, "Gidelim." ifadesini söylüyor. Bu, "babalar günü esprileri"ne dair bir göndermedir. Erkek "babalar günü esprileri" anlatıyor, kadın ise "senin esprilerin komik değil, git evine" anlamında tepki veriyor. Esasen, kadının esprilere ilgisi olmadığını ve sıkıldığını, bu yüzden onu bırakıp gitmesini istediğini gösteriyor. Komiklik, klasik bir resim içinde beklenmedik bir espri ve tepki ikilisinden kaynaklanıyor.

Resimde, şişman bir çocuğun, ya da genç bir erkeğin, 1600'lü yıllarda yapılmış gibi görünen, gerçekçi bir portresi var. Boyama tarzı, eski ustaların tarzına benzer, ancak yüz ifadesi ve vücut yapısı biraz abartılı ve karikatürize edilmiş. Metin ise, bir sosyal medya gönderisi veya mizah içeriği gibi görünüyor. "Bir dahaki sefere biri bana 'konuşmamız lazım' diye mesaj atarsa 'evet konuşmamız gerçekten lazım' diye cevap vereceğim" şeklinde bir ironi içeriyor. Bu, zorunlu bir konuşmanın gerçek bir konuşma kadar stresli ve gereksiz olduğunu ifade eden, hafif bir mizahi eleştiri. Kişi, zor bir konuşmadan kurtulmak için o konuşmayı başlatma bahanesi oluşturuyor, ama aslında konuşmadan kaçınıyor.

Resimde, korku temalı bir çizgi roman veya komiğin bir bölümü görülüyor. Birinci panelde, bir yatakta uyuyan bir insan var. İkinci panelde, uyuyan kişiye ürkütücü şekilde yaklaşan, karanlık ve pençeli bir el görünüyor. Üçüncü panelde, aynı karanlık pençeli eller uyuyan kişinin üzerinde, şimşek benzeri enerjiyle temas ediyor. Son panelde, sanki korkuyu anlatan, altında bir varlık veya canavar olduğu belirsiz bir şeye "Ne yapıyoruz?" gibi bir soru soran, gözleri ve ağzı büyük bir yuvarlak kafaya sahip bir karakter görülüyor. Şaka, korku ve beklenmedik olayların insanları nasıl şaşkına uğrattığına ve şaşırtıcı olayların şaşkınlık verici doğasına dayalı bir korku duygusunu vurguluyor. Uyuyan insanın ani ve tehlikeli bir şekilde yakalanması, izleyicinin de durumun gerilimini ve beklenmedik şekilde korkutuculuğunu anlamasına sebep oluyor. "Ne yapıyoruz?" ifadesi ise durumun şaşkınlığı ve gizemini vurguluyor.

Resimde, eski bir gravür veya baskı olan, muhtemelen 1500-1600 yılları arasında yapılmış, gökbilimsel bir temsil görülüyor. Gökyüzü, yıldızlar ve gezegenlerle dolu; altında ise, gökyüzüne bakarak uzanmış, cübbeli bir figür var. Resmin üstünde "Düşünmüyorum, bu yüzden var değilim" gibi bir metin var. Bu, ünlü "Cogito, ergo sum" (Düşünüyorum, öyleyse varım) düşüncesine bir gönderme. René Descartes'in felsefi ilkesi olan bu özdeyişe, antik bir gravür üzerinden esprili bir bakış açısı sunuyor. Figürün, gökyüzünün büyüklüğü ve karmaşıklığını düşünerek kendi varlığını sorgulaması gibi bir mesaj veriyor. Resim, insanın evrenin büyüklüğü karşısında hissettiği küçük ve önemsiz hissiyle alay ediyor. Dolayısıyla espri, Descartes'in ünlü özdeyişinin eski bir gravürde çelişkili bir şekilde canlandırılmasıyla oluşuyor.

Resimde, canlı renklerle, soyut bir desenin işlendiği, muhtemelen el dokuması veya halı gibi bir zemin örtüsü görülüyor. Desen, geçmişe veya tarihsel dönemlere göndermeler yapan, soyut ve karmaşık bir tarzda. Resmin üst kısmında, "POV: arkadaşının evine tarihi parçalarla döşenmiş bir evine giriyorsun" şeklinde bir açıklama mevcut. Bu, resmin esprili yönüne işaret ediyor. Halının benzersiz ve dikkat çekici tasarımı, arkadaşın evinin dekorasyon tarzına ilişkin bir yorum, hatta bir mizah unsuru olarak ele alınabilir. Dolayısıyla espri, kişinin tarihi parçalarla dekore edilmiş evine girdiğinde şaşırması, bu tür bir dekorasyona karşı beklenmedik bir tepki göstermesiyle ilgili. Beklenti ve gerçeklik arasındaki tezat bu mizahın kaynağı.

Resimde, ünlü fizikçi Erwin Schrödinger'in bir portresi yer alıyor. Resim, Schrödinger'in ünlü "Schrödinger Kedisi" paradoksuna gönderme yaparak hazırlanmış bir mizah görseli. Şöyle ki, paradoks, bir kediyi, açıldığında kediyi öldürüp öldürmeyeceğini bilmediğimiz bir kutuya koymamızı önerir. Kutu açılmadığı sürece kedi hem ölü hem de diridir, fiziğin kuantum mekaniği ile olasılıklar arasında bir paradoks yaratır. Resimde, Schrödinger'in düşünce deneyinin bir karikatürleştirilmiş yorumu var. Kutu kapalı olduğu müddetçe kedi hem "canlı" hem de "ölü" durumdadır. Kutu açılana kadar durum belirsizdir. "MEOW!!" sesi kedinin "canlı" olduğunu, "SUS!" ifadesi ise "ölü" olduğunu gösterir. Dolayısıyla, mizah, Schrödinger'in kuantum mekaniği paradoksunun karmaşıklığını ve belirsizliğini, kedinin durumu gibi basit bir durum üzerinden komik bir şekilde sergiliyor.

Resimde, İsa'nın çarmıha gerildiği gün hakkında bir mizah içeren bir görsel bulunmaktadır. Resim, İsa'yı merkez alarak, etrafında insanların toplandığı klasik bir resim tarzında. İsa, yukarıya doğru işaret eden bir el hareketiyle "İnsanlar bu günü ne adlandırıyor?" diye soran bir konuşma balonuna sahip. Altta, diğer bir konuşma balonunda ise "İyi Cuma" yazıyor. Başka bir konuşma balonunda ise "Ne halden geçiyorsun?" sorusu, İsa'nın tepkisini ifade ediyor. Bu ifade, resmi eleştirel bir şekilde ele alan, dini bir konuyu esprili bir dille ele alış biçimini göstermektedir. Özetle, espri, dini bir olayın, "İyi Cuma" gibi resmi bir isimle anılmasını ironik bulup, bu konuyu esprili bir şekilde sorgulamaktadır.

Resimde, yeşil bir arka plan üzerine, pembe elbiseli, bir kediyle kucaklaşmış zarif bir kadın portresi yer alıyor. Kadının üzerinde pembe bir kurdeleli saç şekli var. Resim, klasik bir portre tarzında, muhtemelen 19. yüzyılda üretilmiş gibi görünüyor. Resmin altındaki metin, esprili bir şekilde cinsellik ve beklenmedik bir kedi karşılaşması arasında bağlantı kuruyor. "PSPSPS" kelimesi, "sevgili" anlamlarına gelen taklit bir dil veya kısaltma gibi kullanılmış ve espriyi güçlendiriyor. Dolayısıyla espri, beklenmedik bir kediyle karşılaşmanın neden cinsel olarak hoş bir deneyim olabileceği konusunda bir çıkış yaparak, aşırı abartılı ve absürt bir durum sunuyor.

Resimde, beyaz üniforma giymiş bir hemşire ve yatağında, başı sarı bandajlı bir hasta görülüyor. Hemşire hastaya bir şey soruyor gibi görünüyor. Hemşireninkinin yanında, hastaya yönelik bir diyalog yazıyor: "James, sigara, içki veya uyuşturucu kullanıyor musun?" Hasta ise "Evet... her şeye hazırım. Birlikte vakit geçirmeliyiz." diye yanıtlıyor. Bu, hemşirenin hastalığa rağmen hayatta kalma mücadelesi için destek ararken, hayatın günlük rutinlerine bir bakış açısıyla esprili bir şekilde ele alan bir durum komedisidir. Ciddi bir konuyu, hafif bir tonla ele alarak, hastalık, iyileşme, ve arkadaşlık gibi konulara gönderme yapmaktadır.

Resimde, Salvador Dalí, Frida Kahlo ve Vincent van Gogh'un görüntülerinin, "Yıldızlı Gece" gibi ünlü sanat eserlerinden birinin arka planıyla bir araya getirildiği, bir kolaj görüntüsü var. Üç ünlü sanatçı, bir açık arabanın içinde oturmuş gibi tasvir edilmiş. Fotoğrafın mizahı, "kaybeden" olarak adlandırılmış bir kişiye yönelik "düşünce kapılarına girme" ifadesinden kaynaklanıyor. Sanatçıların, görsel ve zihinsel algılarımızın ötesine geçmeye çalışırken birlikte yolculuk etmeleri, yeni ve özgün bakış açıları arayışlarının bir temsiliyeti olarak yorumlanıyor. Bu nedenle, resmin genel havası, alıcıya "uyan", "kaybeden" veya "benzer" bir anlayış veya zihinsel tutumla yolculuğa katılmayı vurgular ve bu durum oldukça ironiktir.

Görselde, klasik tarzda boyanmış, muhtemelen antik Roma dönemini konu alan bir resim bulunuyor. İki erkek figür yer alıyor; biri bej renkli tunik giymiş, diğerinin ise kırmızı bir tunığı ve kılıcı var. Birinci figür, sanki saldırıya uğramış gibi görünüyor, ikincisi ise ona saldırıyor. Resmin üstünde, "Eğer biri seni yüksek frekansta tokatlarsa ne olur?" ve "Hertz" yazan bir metin var. "Hertz" aslında frekans birimidir. Joke, "high frequency" (yüksek frekans) ifadesinin, "high" (yüksek) anlamıyla tokatlamanın şiddetini vurgulamasıyla değil, frekans ölçüsüyle kastedilmiş olmasıyla oluşturulmuş bir kelime oyunudur. Bir şakanın temel mantığı, yüksek frekansta tokatlamakta fiziksel etkiye odaklanmak yerine frekans ölçüsünü kullanarak, sözcük oyununa dayanıyor. Dolayısıyla, resimdeki olay örgüsünün frekansla hiçbir ilgisi yok, şaka, kelimenin iki farklı anlamını kullanarak yapılır.

Resimde, 19. yüzyıl tarzı, muhtemelen bir Avrupa ressamı tarafından boyanmış, romantizm akımına ait bir tablo var. Manzara, bir nehir kenarında, ormanlık bir alanda, şelale önünde duran, elbise giymiş birkaç kadın figürü içeriyor. Arka planda ağaçlar, çiçekler ve nehir suyu görülüyor. Resmin üzerine eklenmiş metin ise, "Sana söylemiştim, Susan içkilerinin üstesinden gelemiyor..." ve "Ben bir lanet kurbağayım" şeklinde. Bu, bir mizah türü olan "meme" (internet kültürünün bir parçası) üzerinden yapılan bir şaka. Romantik bir tabloyu ele alarak, alt metindeki cümlelerle bu tabloya bir esprili yorum getirilmiş. Susan'ın içki içme becerisini sorgulamakla, tablonun romantik ve klasik atmosferine ters düşen bir "kurbağa" metaforuyla alay ediliyor. Bu, belirli bir internet kültüründen gelen ve resmin bağlamını çarpıtarak mizah oluşturan bir yorum. Resmin estetik değerinden bağımsız olarak, anlamın dışa doğru değiştirilmesiyle ortaya çıkan bir espri.

Görselde, ortaçağ dönemine ait bir rozet tasviri var. Rozet, üzerinde bir kadın figürü ve büyük bir cinsel organın üzerinde ilerleyen bir tahta arabayı tasvir ediyor. Kadın, tahta arabasının içindeki nesneleri "pen" kelimeleriyle (bkz. Türkçe'de "kalem") ima ederek taşıyor. Bu, ortaçağ sanatındaki cinsel imaları ve bu tarz tasarımlardaki mizahı ele alarak, şaka yapıyor. Özetle, belirtilen görüntü cinsellikle ilişkilendirilen bir nesne üzerinde kadın figürünün işlevsel bir eylem gerçekleştirmesini ve içindeki nesneleri taşımasını konu alıyor. Resim, orijinalinden uyarlanmış bir tasarımdır ve antik eserlerdeki benzer tarzı, ancak modern topluluk tarafından algılanan bağlamla ilişkilendirirken, mizah amacına yönelik bir ifadedir.