Bu fotoğrafta, bir adam kitaplarla dolu bir odada oturuyor ve bir kitap standında açık bir kitap var. Adamın önünde bir büst ve birkaç kitap daha bulunuyor. Fotoğrafın altında "Yorumlar" yazısı ve bir yorum görünüyor. Yorumdaki espri, adamın söylediklerine güvenerek "agnostik" olduğunu söyleyen kişiyle ilgili. Agnostisizm, Tanrı'nın var olup olmadığının bilinemeyeceği inancıdır. Bu nedenle, yorumu yapan kişi, adamın söylediklerine inanarak Tanrı'nın varlığını sorgulamaya başladığını ima ediyor. Bu durum, genellikle insanların dini inançlarını sorgularken yaşadığı bir kafa karışıklığını mizahi bir dille ifade ediyor.

Fotoğrafta, bir bebek yatağında, üzeri yorganla örtülü bir şekilde yatıyor. Bebeğin yüzünde düşünceli bir ifade var ve sanki bir şeyler hayal ediyor gibi görünüyor. Yatağın yanındaki çiçek desenli yastık ve battaniye, ortama sıcak ve rahat bir hava katıyor. Fotoğraftaki metin ise "Uyanmış yatağında overthinkliyor" şeklinde. Bu metin, bebeğin uyandığını ancak uyumak yerine yatağında derin düşüncelere daldığını (overthinking) espriyle anlatıyor. Bebeklerin masum ve saf hallerine rağmen bazen karmaşık duygular yaşayabileceği fikri, bu fotoğraf ve metinle komik bir şekilde vurgulanmış. Bebeklerin henüz dünyayı tam olarak anlamamış olmalarına rağmen, bazen yetişkinler gibi "aşırı düşünme" eğiliminde olabileceği ironisi, espriyi oluşturan temel unsur.

Fotoğrafta iki panel bulunuyor. İlk panelde bir beyaz ve bir kahverengi yumurta görünüyor. İkinci panelde ise aynı renklerdeki yumurtaların kırılmış halleri, yani sarıları ve beyazları ayrı ayrı gösteriliyor. Fotoğrafın üst kısmında "Black or white, we all jus some egg fr" yazıyor. Bu da Türkçe'de "Siyah ya da beyaz, hepimiz sadece biraz yumurtayız" gibi bir anlama geliyor. Alt kısımda ise "I can't believe this man just fixed racism" yazıyor. Bu da Türkçe'de "Bu adamın ırkçılığı düzelttiğine inanamıyorum" demek. Şakanın mantığı şu: Yumurta beyazı ve sarısı, bazen farklı ten renklerine bir benzetme olarak kullanılıyor. Fotoğrafta beyaz ve kahverengi yumurtalar yan yana gösterilirken, kırıldıklarında hepsinin sarısının aynı renkte olduğu görülüyor. Bu durum, ırksal farklılıkların yüzeysel olduğunu, aslında herkesin özünde aynı olduğunu ima ediyor ve bu "doğal" farklılığın ortadan kalktığını (yani ırkçılığın "düzeltildiğini") ironik bir şekilde ifade ediyor.

Fotoğrafta bir masada, bir tabakta duran bir dilim cheesecake ve yanında bir kaşık görülüyor. Fotoğrafın üzerinde "chat bu yalnızlık mı yoksa özgürlük mü" yazısı yer alıyor. Bu fotoğrafın esprisi, cheesecake'in yalnız başına yeniyor olması ve bu durumun "yalnızlık" olarak mı, yoksa kendi başına keyifli bir an olduğu için "özgürlük" olarak mı yorumlanacağı üzerine kurulu. Genellikle bu tür paylaşımlar, sosyal medya kullanıcılarına esprili bir şekilde yorum yapma ve kendi düşüncelerini paylaşma daveti olarak kullanılır. "Chat" kelimesi de zaten bir diyalog başlatma niyetini gösteriyor.

Fotoğrafta, bir çocuk kitabının iki sayfası görülüyor. İlk sayfada kırmızı bir elma çizimi ve altında "Burada bir elma var" yazısı bulunuyor. İkinci sayfada ise büyük kırmızı bir daire çizimi ve altında "Tek gerçek Tanrı var" yazısı yer alıyor. Üstte ise "İşler çabucak büyüdü" yazısı bulunuyor. Şaka, başlangıçta masum bir şekilde bir elmayı tanıtan kitabın, birdenbire dini bir mesaja geçerek beklenmedik bir şekilde evrilmesinden kaynaklanıyor. Okuyucu, elmanın ne kadar büyüyebileceği veya ne kadar önem kazanabileceği konusunda bir beklenti içindeyken, kitap beklenmedik bir şekilde tek tanrı inancına gönderme yaparak mizahi bir etki yaratıyor. Bu ani ve absürt geçiş, "işler çabucak büyüdü" ifadesiyle pekiştiriliyor.

Fotoğrafta, bir el bir simidi tutuyor. Simit ortadan ikiye bölünmüş ve arasına fıstık ezmesi ile reçel sürülmüş. Bu bir şakadır çünkü simit, geleneksel olarak sandviç yapımında kullanılan ekmek türlerinden biri değildir. Klasik sandviçler, iki dilim ekmek arasına çeşitli malzemelerin konulmasıyla yapılır. Bu fotoğraftaki durum ise, simidin bu tanıma uymayan bir şekilde kullanılmasıyla komik bir etki yaratıyor. Kullanıcı, bunun bir sandviç olup olmadığını sorarak bu absürt durumu tartışmaya açmış.

Bu fotoğrafta, bir tarlada duran bir inek ve yanında pişmiş bir biftek görülüyor. İneğin kafası kırmızı bir çember içine alınmış ve bu çemberden bir ok bifteğe doğru uzanıyor. Fotoğrafın üzerindeki "is it really worth it?" ("Gerçekten buna değer mi?") yazısı ve görsellerdeki ilişki, bifteğin kaynağının inek olduğunu vurgulayarak bir espri yaratıyor. Bu, et yiyenlerin düşünmesi gereken bir durumdur: bir hayvanın yaşamı karşılığında elde edilen bir yiyecek gerçekten buna değer mi? Bu, vejetaryenlik veya veganlık gibi tercihlerle ilgili bir tartışmayı da tetikleyebilir.

Fotoğrafta, "hayatımı değiştirdiğin için teşekkür ederim" yazan bir adamın çizimi ve yanında "Ben kelimenin tam anlamıyla bir Yengeç Rangoon'um" yazan bir yengeç rangoon'u (Çin böreği) görülüyor. **Espri şu şekilde açıklanabilir:** Yengeç rangoon'u, genellikle pek de sağlıklı sayılmayan bir atıştırmalıktır. Ancak, meme kültüründe "Chad" olarak bilinen güçlü ve maskülen adam figürü, bu sıradan ve bazen de sağlıksız yiyeceğe karşı derin bir minnettarlık ifade ediyor. Bu durum, insanların bazen beklenmedik veya sıradan şeyler tarafından hayatlarının etkilendiği veya bir şeylere karşı aşırı bir bağlılık geliştirdiği ironik veya absürt durumları tiye alan bir espri yaratıyor. Adamın minnettarlığı ile yengeç rangoon'unun sıradanlığı arasındaki zıtlık, mizahın kaynağıdır.

Bu görselde üç bölüm bulunuyor: * **Üst bölüm:** "Ve yine de gerçek benliğin bir izi" başlığıyla, dinozorların evrimleşerek tavuklara dönüştüğü bir akış şeması gösteriliyor. Dinozorlardan bir tavuk ortaya çıkıyor. * **Orta bölüm:** Bu sefer bir tavuktan işlenmiş tavuk eti (küp küp doğranmış) elde edildiği gösteriliyor. * **Alt bölüm:** "Sahte benlikte var olur" başlığıyla, bu kez işlenmiş tavuk etinden dinozor şeklinde kurabiyeler (veya cipsler) yapıldığı görülüyor. **Şakanın açıklaması (Türkçe):** Şaka, "gerçek benlik" ve "sahte benlik" kavramları üzerinden ironi yapıyor. * **Gerçek benlik:** Evrimsel olarak, modern tavukların atalarının dinozorlar olduğunu ve bu nedenle tavukların "gerçek benliğinde" dinozorların bir izinin olduğunu ifade ediyor. Bu, bilimsel bir gerçeğe dayanıyor. * **Sahte benlik:** Ancak şakanın mizahi yönü, işlenmiş gıdalarla ortaya çıkıyor. Burada, insan eliyle işlenen tavuk etinden, nostaljik veya çocuksu bir tema olan dinozor şeklinde ürünler yapılması, "sahte benlik" olarak yorumlanıyor. Yani, gerçek evrimsel atalarımızdan uzaklaşarak, yapay ve eğlenceli bir forma bürünmüş halimiz. Özetle, şaka; bilimsel gerçekler (evrim) ile insan eliyle yaratılan yapay eğlenceler (dinozor kurabiyeleri) arasındaki zıtlığı ve bunu "gerçek benlik" ile "sahte benlik" metaforları üzerinden anlatarak komik bir durum yaratıyor.

Fotoğrafta siyah bir arka plan üzerinde beyaz harflerle yazılmış bir alıntı yer almaktadır. Alıntı şu şekildedir: "Evren der ki, "Bir şeyi bu kadar çok istemenin nedeni gelecekte ona zaten sahip olmandır. Tutkun sahip olacaklarının fragmanıdır." Bu alıntı, bir şeyi çok istemenin aslında o şeye sahip olacağımız bilgisinden kaynaklandığı ve tutkunun, gelecekte sahip olunacakların bir ön gösterimi olduğu fikrini ifade eder. Fotoğrafta herhangi bir espri bulunmamaktadır, bu sadece düşündürücü bir alıntıdır.

Fotoğrafta, "merkür" isimli bir Twitter hesabının gönderisi yer alıyor. Gönderide şu yazı var: "insanın celladı gerçekten kaygı ya, henüz yaşamadığın yaşanması muhtemel belki de hiç yaşanmayacak şeyleri düşüne düşüne çürüyorsun, yaşanmamış üzüntünün üzüntüsü bile delip geçiyo" Fotoğrafta herhangi bir espri veya mizahi öge bulunmuyor. Gönderi, insanın kaygı ve endişe dolu düşüncelerinin onu nasıl yıprattığına dair felsefi bir yorum içeriyor. Bu tür paylaşımlar genellikle düşündürücü veya ilham verici olarak algılanır, mizahi olarak değerlendirilmez.

Fotoğrafta bir kitabın iç sayfası görünüyor. Sayfa 111'i gösteriyor ve üzerinde şu yazı var: "Çabasını göremediğiniz hiç kimsenin, samimiyetine inanmayın. Esas olan, hissettirmektir." Bu bir şaka değil, bir alıntı ya da söz. Kitapta yazan bu söz, bir kişinin sizin için çabaladığını görmüyorsanız, onun samimiyetine şüpheyle yaklaşmanız gerektiğini söylüyor. Çünkü gerçek samimiyetin göstergesi, kişinin size hissettirdikleridir.

Bu görselde, "Sert Sıkıcı" adlı bir Twitter hesabının bir paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, "Ahlakın bozuk olduğu bir toplumda yalnızlık şifadır." şeklinde bir yazı yer alıyor. Bu yazının altında ise, sanki karanlık bir sokakta yürüyen birkaç insanı gösteren bir resim var. Şakası ise tam olarak bu metinde saklı. Metin, "ahlaki bozukluk" durumunda "yalnızlığın" bir "şifa" olduğunu ima ediyor. Alttaki resimde ise, birbirlerinden uzaklaşan, adeta bir "yalnızlık" ve "mesafe" hissi veren figürler var. Yani, bu görseldeki şaka, metnin mecazi anlamını, altında yer alan görselin gerçek anlamıyla birleştirerek, insanların ahlaki bozukluktan dolayı birbirlerinden uzaklaştığına dair hicivli bir yorumda bulunuyor. Biraz kara mizah da içeriyor diyebiliriz.

Fotoğrafta, gözleri kapalı, gözlük takan bir genç adam yatıyor. Üzerinde ise şu metin yazıyor: "hasta olduğumda dünyada en değerli şeyin sağlık olduğunu anlıyorum iyileşince tekrar parada karar kılıyorum". Buradaki espri, insanların genellikle hasta olduklarında sağlığın değerini anladıkları, ancak iyileştikten sonra bu durumu unutup tekrar maddi şeylere (paraya) önem vermeleriyle dalga geçilmesidir. Yani, insan doğasının geçici bir farkındalık yaşayıp sonra eski alışkanlıklarına dönmesi mizahi bir dille anlatılmıştır.

Fotoğrafta, bir genç kadın dudaklarına makyaj yapıyor. Üzerinde beyaz, örgü bir kazak var. Fotoğrafın üzerine şu yazı eklenmiş: "11 yaşındayken sahip olduğum felsefi farkındalıkları yaşayan bir adamı dinliyorum." Espri, genç bir kadının 11 yaşındayken bile derin felsefi düşüncelere sahip olduğunu iddia etmesi ve bunu yaparken, muhtemelen günümüzdeki erkeklerin yüzeysel olduğunu ima ederek, bir adamı dinliyor olmasıdır. Kadının bu iddiası, kendi yaşından beklenmeyecek bir olgunluk ve derinlik sergilediğini gösteriyor ve bu durum, metinle kadının eylemi arasındaki zıtlık üzerinden bir mizah unsuru oluşturuyor.

Bu fotoğrafta, "tombilibu" kullanıcı adlı bir hesabın Twitter gönderisi görülüyor. Gönderide, çizgi film karakteri şeklinde bir çizim ve altında şöyle bir metin yer alıyor: "tombilibu @tombilibuaa uçlu kalemin arkasındaki silgiyi ilk günden kullanarak dünya malına bağlanmamanın ilk adımlarını atmış idik" **Şaka açıklaması:** Şaka, "uçlu kalemlerin arkasındaki silgi"nin kullanım amacının ilk günden belli olmadığını ima ederek, bunun aslında daha büyük bir konuya, yani "dünya malına bağlanmama" gibi bir felsefeye giden ilk adım olduğunu mizahi bir dille anlatıyor. Normalde silgi, hataları düzeltmek için kullanılır ve bu daha çok bir pratik işlevdir. Ancak metin, bu basit ve pratik aracın aslında daha derin, maddi dünyaya aşırı bağlanmama gibi bir "ilke" ile ilişkilendirildiğini söyleyerek ironi yaratıyor. Yani, silginin varlığı ve kullanımı, insana ilk başta basit bir hatayı silme becerisi kazandırırken, aslında bu beceriyi maddi dünyevi bağlardan uzak durmaya giden bir sembol olarak yorumluyor. Bu, gündelik bir nesnenin beklenmedik ve abartılı bir şekilde yüksek bir felsefi ilkeye bağlanmasıyla ortaya çıkan bir absürt mizah örneğidir.

Fotoğrafta bir Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, "Birini beğendiğimde bugün çok hoş olduğunu söylerim, yetenekli olduğunu düşündüğümde yüzüne karşı takdir ederim; nazik hareketini övmekten çekinmem. Dil cimriliğinin ne denli zehirli olabileceğini bilirim çünkü; iyi olanı zikretmek bizden eksiltmez, ama birilerine hayat verir." şeklinde bir metin bulunuyor. Bu paylaşımda herhangi bir espri veya mizah unsuru bulunmuyor. Daha çok kişisel bir düşünce, bir tavsiye veya bir ilke açıklaması niteliğinde. Yazar, takdir ve övgünün önemini vurguluyor ve dil cimriliğinin olumsuz etkilerine karşı bir duruş sergiliyor.