Fotoğrafta, Twitter'da SMMM Mahmut adlı bir kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'in konusu, atasözü niteliğindeki "Veren el, alan elden üstündür" ifadesi üzerine kurulu. Tweet'te, bu sözü "Hadis" hashtag'leriyle desteklemiş ve altına "hadiseifşa" (olayların ifşası/açıklanması) hashtag'ini eklemiş. Tweet'teki espri, "Veren el, alan elden üstündür" atasözünün, bir şeyi vermeyi, paylaşmayı veya yardım etmeyi yüceltirken, "hadiseifşa" kelimesinin ise, genellikle olumsuz bir olayı, bir skandalı veya bir sorunu ortaya koymayı, açığa vurmayı ifade etmesinden kaynaklanıyor. Dolayısıyla, tweet'te bir çelişki ve ironi var. Başka bir deyişle, paylaşmanın ve iyiliğin önemini vurgulayan atasözü, "hadiseifşa" ile bir nevi "kötü olayları açığa çıkarma"nın bir arada kullanılması ile esprili bir şekilde tersyüz edilmiş. Kullanıcı, bu tweet'le, muhtemel olarak bir durumu eleştirel bir şekilde vurgulamak ya da dikkat çekmek istiyor.

The photo is a text-based post, likely on social media, discussing the importance of good communication (both in terms of clarity and politeness) for individuals and society. There's no joke present in the text. It's simply an informative piece about the benefits of clear and effective communication. It argues that clear communication helps individuals express themselves better, leading to greater happiness and success both personally and in society.

Resimde bir evde çocukları eğlendiren bir kadın gösteriliyor. Çocuklar, kadının elindeki küçük bir nesneye bakıyorlar. Resmin altında "Görgü Muaserete Kuralları" ve "15 Kuruş" yazıyor. Şaka, kadınların "görgü" ile "muaserete" dair kurallar öğretmesinin, özellikle de "15 Kuruş" gibi ucuz bir kitapta, ironik olmasıdır.

kimwne //2 @onwmsiz 20 yıldır tc; Ampulün şekli ağzınıza çok rahat girebilecek şekildedir. Fakat ağzınıza girdikten sonra...

Fotoğrafta İrlanda'dan İstanbul'a kadar uzanan kırmızı bir çizgi ile eski bir dünya haritası var. Altında ise "Verimli topraklara sahip olmasına rağmen başlarına gelen bu felaket yüzünden vatanlarını terkeden İrlandalılar başta Amerika olmak üzere birçok ülkeye göç ederek arkalarında hüzünlü hikayeler bıraktılar. Günümüzde çoğu kişinin burun kıvırdığı bir yiyecek olan patatesin sebep olduğu felaket koca bir ülkenin tarihini bu şekilde değiştirmişti. Okuduğunuz için teşekkür ederim." yazıyor. Bu, İrlanda'da patates kıtlığının yaşandığı ve bu nedenle birçok İrlandalının Amerika'ya göç etmek zorunda kaldığı tarihi bir olayı ele alıyor. Ancak, mesajda patatesin "burun kıvırdığı bir yiyecek" olarak tanımlanması ve İrlandalıların "hüzünlü hikayeler" bırakarak gitmiş olmalarının komik bir şekilde vurgulanması bir espri unsuru yaratıyor. Yani, patatesin İrlanda'nın kaderini değiştiren bir felaket olmasına rağmen, günümüzde birçok kişi tarafından sıradan ve hatta sevilmeyen bir yiyecek olması espriyi oluşturuyor. Fotoğrafta 1845 yılında patates hastalığı yüzünden açlıktan ölen insanların resimleri var. Bu hastalık yüzünden patateslerin hepsi yok olmuş ve 7 yıl süren bir kıtlık başlamış. Kıtlık sırasında 1 milyon insan ölmüş ve 20-25 milyon insan hasta olmuş. Bu fotoğrafta yer alan insanlar gerçek değil, 19. yüzyılda Hollandalı ressam Vincent van Gogh'un ünlü tablolarından "Patates Yiyenler" adlı eserden alınmış. Şaka ise bu resmin gerçek bir fotoğrafmiş gibi gösterilip altında yazılan metnin patates hastalığı hakkında gerçek bilgilerle yazılması ve resmin adının "Patates Yiyenler" olması. Bu durum, insanların resmin gerçek bir fotoğraf olduğuna inanmalarına ve patates hastalığının ne kadar kötü olduğunu düşünmelerine neden oluyor. Resimde 1840'larda patates kıtlığı sırasında insanların patatesleri topladığı bir sahne gösteriliyor. Resmin altındaki açıklama ise patateslerin **phytophthora infestans** adlı bir mantar tarafından hastalandırıldığını ve bu sebeple büyük ölçüde hasar gördüğünü anlatıyor. Bu şekilde insanların aç kalmasına sebep olan bu mantar, büyük bir felaket yaşanmasına neden olmuştur. **Şaka ise**, resimdeki insanların gerçekte patatesleri değil, bu mantarları topluyor gibi gösterilerek yapılmış. Bu durum, "patates kıtlığı"nın mantarlar yüzünden olduğunu ironik bir şekilde gösteriyor. Resimde İrlanda'da yaşayan bir çiftçi ve çocuğu görülüyor. Resmin altında da İrlanda'nın verimli topraklarına sahip bir ülke olduğu, ancak bu toprakların sadece arazi sahiplerine fayda sağladığı ve halkın aç kaldığı anlatılıyor. İrlanda halkının karınlarını doyurmak için patates yetiştirdikleri ve 1845'te patates üretimi artmış. Ancak Amerika'dan gelen bir hastalık nedeniyle patatesler çürümüş ve halk büyük bir kıtlıkla karşı karşıya kalmış. Bu resim ve yazı, İrlanda'da 1845-1852 yılları arasında yaşanan "Patates Kıtlığı"na gönderme yapıyor. Kıtlık sırasında binlerce İrlandalı hayatını kaybetmiş ve yüz binlercesi de Amerika'ya göç etmek zorunda kalmış. Fotoğrafta bir grup İrlanda köylüsünün, açık havada yıkık bir taş yapıya yakın oturmuş bir şekilde çizilmiş bir illüstrasyon var. Köylülerin elbiseleri ve başlıkları karmaşık çizilmiş. Görüntü, 19. yüzyılın ortalarında İrlanda'da büyük bir kıtlığın yaşandığı bir zamana aitmiş gibi görünüyor. Resmin altındaki yazı, İrlanda halkının çoğunluğunun kıtlıktan sonra İngilizce konuşmaya başladığını ve halkın ikiye bölündüğünü anlatıyor. Bir grup Britanya'ya bağlı kalırken, diğer grup bağımsızlık çağrısı yapıyormuş. Fıkra ise, İrlandalıların Britanya'ya bağlı kalma veya bağımsızlık çağrısı yapma arasında kalmış olmalarına rağmen, hayatlarını devam ettirmek için bir şekilde tek çözümlerinin İngilizce konuşmaya başlamak olduğunu göstererek mizah yaratıyor. Yani, İrlandalıların yaşadığı zorluklar karşısında, dil tercihi bile bir araç haline gelmiş. Resimde bir İrlanda haritası ve üzerinde "Patates" yazan bir kutu patates var. Fotoğrafın altındaki metinde, Aziz Patrick ve yonca ile özdeşleştirdiğimiz İrlanda'da, 1 milyondan fazla insanın hayatını kaybetmesine neden olan Büyük Kıtlık olarak bilinen Patates Kıtlığı felaketinin hazırlandığı yazıyor. Bu, İrlanda'da patatesin önemli bir yer tuttuğu ve patates kıtlığının İrlanda tarihinde büyük bir felaket olduğu bilgisinden yola çıkarak yapılan bir espri. Fotoğraf, İrlanda'nın patatesle özdeşleştirilmesinin bir abartı olduğunu ve patatesin kıtlığa sebep olmasının absürt bir durum olduğunu komik bir şekilde gösteriyor.

Resimde, İrlanda'dan başlayıp İstanbul'a uzanan kırmızı bir çizgi ve "İrlanda'nın çöküş yolu" yazısı bulunuyor. Şaka, patates kıtlığının neden olduğu İrlanda'daki göç hareketinin İstanbul'a kadar uzandığını ima ediyor. Bu, aslında İrlandalıların göç ettiği en yaygın yerlerden biri olan Amerika'yı atlayarak, bir abartı ve esprili bir şekilde İrlanda'nın göç yolunun ne kadar uzun olduğunu gösteriyor. İrlandalıların sadece Amerika'ya değil, dünyanın birçok yerine göç ettiğini de hatırlamak gerekir. Şaka, bu göç hareketini abartarak, göçün boyutunu ve etkisini vurgulamayı amaçlıyor. Resimde, bir masada yemek yiyen 4 kişinin siyah beyaz bir çizimi var. Masanın ortasında yemek var ancak yemeklerin ne olduğu tam olarak anlaşılmıyor. Alttaki yazıda, patateslerin mantardan nasıl etkilendiği ve bunun neden olduğu kıtlığın nasıl insanları öldürdüğü ve nüfusu etkilediği anlatılıyor. Resim ve yazıda yapılan espri, kıtlığın ne kadar kötü olduğunu göstermek için kullanılan bir abartı. Resimdeki kişiler yemek yiyor gibi görünüyor ama yemeklerin ne olduğunu bile belli değil. Bu, kıtlığın o kadar kötü olduğunu ve insanların ne yediğinin önemli olmadığını göstermek için kullanılan bir mizah. Resimde, patates bitkisine bulaşan bir mantar hastalığı nedeniyle patateslerin çürümesi ve hasadın yok olması sonucu insanların yoksulluk içinde ve açlıkla boğuştuğu bir zamanı tasvir eden bir çizim bulunmaktadır. Bu durumun, insanları açlığa ve yoksulluğa sürüklediği ve insanları olumsuz etkilediği, bu nedenle patateslerin insanlar için ne kadar önemli olduğuna dair bir gönderme yapılıyor. Bu çizim, "patates kıtlığı" olarak bilinen 1840'lı yıllarda İrlanda'da yaşanan trajik bir olaya gönderme yapıyor. Kıtlık, patates bitkisine bulaşan bir mantar hastalığı olan "phytophthora infestans" nedeniyle yaşandı. Resimde, ön planda bir adam ve çocuğun, arkalarında tepeler görüyoruz. Resim, İrlanda'daki patates kıtlığını anlatıyor. Resimdeki espri, İrlanda'nın verimli topraklarına sahip olmasına rağmen sadece toprak sahiplerinin zenginleşmesi, halkın ise patatesle geçinmek zorunda kalması ve sonrasında patates hastalığının yayılmasının İrlandalıları açlığa sürüklemesinde yatıyor. İrlandalılar, verimli topraklarının ürünlerinden faydalanamadıkları için zorlu şartlarda yaşamış ve sonunda patates kıtlığı ile büyük acılar çekmişlerdir. Fotoğrafta bir sürü çürümüş patates var. Altta ise, patates kıtlığının İrlanda tarihinde önemli bir dönüm noktası olduğu, Osmanlı Devleti'nin İrlanda'ya yardım ettiği ve kilolarca buğday yolladığı yazıyor. Şaka, Osmanlı'nın İrlanda'ya yardımını ve "kilolarca buğday" göndermesini, çürük patateslerle ilişkilendirmesiyle ortaya çıkıyor. Bu da Osmanlı'nın yardımının aslında yeterli ve yararlı olmadığını ima ediyor. Resimde, bir İrlanda haritası üzerinde patates dolu bir sepet var. Yazıda ise Aziz Patrick'in sembolü olan üç yapraklı yonca ile patatesi özdeşleştirmesi ve İrlanda'da milyonlarca insanın ölümüne sebep olan patates kıtlığını hatırlatması yer alıyor. Şaka, İrlandalıların patatesle özdeşleştirilmesini ve patates kıtlığının trajik bir olay olmasına rağmen, bunun mizahla ele alınmasını ele alıyor. Resimde, yoksulluk içinde yaşayan ve patates kıtlığı nedeniyle açlık çeken İrlandalı insanlar görünüyor. Resim, patates kıtlığının İrlanda'da nüfus azalması ve kültürel değişimlere yol açtığını anlatıyor. Resimdeki mizah, İrlandalıların açlık çekerken bile umutsuzluğa kapılmamış olmalarını ve hâlâ gülmeyi başarabilmelerini gösteriyor. Kıtlığın yarattığı zorluklara rağmen insanların hayatlarına devam etme çabası, bir çeşit ironik mizah yaratıyor.

Fotoğrafta patates kıtlığının yaşandığı bir dönemde fakir bir ailenin akşam yemeği yerken çizilmiş bir karikatür bulunmaktadır. Aile içi iletişim ve karşılıklı etkileşimlerini gösteren bir sahneyi tasvir etmektedir. Espri, patates kıtlığı döneminde insanların patates yemek için ne kadar zorlandığını ve bu kıtlığın insanların hayatlarında ne kadar büyük bir etki bıraktığını gösteren bir karikatür olmasıdır. Aile akşam yemeğinde oturuyor fakat patates yememek zorunda oldukları için sıkıntılı görünüyorlar. Fotoğrafta, insanların bir patates hastalığı yüzünden yoksulluğa sürüklendiğini gösteren çizgi bir resim var. Resmin altında da "Evet tüm bunlar patates adını verdiğimiz bitkiye phytophthora infestans adlı bir mantarın bulaşması ve aynı yıl içinde tarladaki ve depolardaki patateslerin %40'ının, ertesi sene ise %100'ünün zarar görmesi nedeniyle oluşmuştur." yazıyor. Bu, insanların patates hastalığından dolayı yoksullaştığını ve yoksulluğun nedeninin mantar hastalığı olduğunu komik bir şekilde anlatıyor. Resimde insanların patates hastalığı yüzünden aç ve yoksul olduklarını, yoksulluğun nedeninin de mantar hastalığı olduğunu gösteren bir mizah kullanılmış. Resimde bir İrlanda haritası ve üzerinde "Patates" yazan küçük bir sandık görünüyor. Sandığın içinde patatesler var. Resmin altındaki metinde Aziz Patrick ve yonca ile özdeşleştirilen İrlanda'da 1 milyondan fazla insanın ölümüne neden olan büyük kıtlık olarak da bilinen Patates Kıtlığı hakkında bilgi veriliyor. Bu resimdeki espri, İrlanda'nın Patates Kıtlığı ile olan ilişkisine vurgu yaparak İrlandalıları patateslerle ilişkilendirmesi. İrlanda'da patatesin önemi ve kıtlığın yarattığı felaket bilindiğinden bu ilişki espri konusu olmuş. Resimde açlıktan kırılan ve soğukta üşüyen İrlandalı köylüler tasvir ediliyor. Resmin altındaki yazıda patates kıtlığının İrlanda'da 1 milyon insanın ölümüne nasıl sebep olduğu ve ülke nüfusunu %25 düşürdüğü anlatılıyor. İrlanda'da patates kıtlığı, halkın açlık çekmesine ve hastalıklara yakalanmasına neden olmuştur. Resim, bu trajik olayı sembolize eden bir alegori olarak kullanılabilir. Bu, insanlık tarihine dair acıklı bir olaydır ve hala hatırlanması gereken bir uyarıdır.

Resimde İrlanda'dan İstanbul'a uzanan kırmızı bir çizgi görüyoruz. Çizgi İrlanda'nın patates kıtlığı nedeniyle halkının göç yollarını temsil ediyor. İronik olan, İrlanda'nın verimli toprakları olmasına rağmen patates kıtlığı yaşayarak vatandaşlarının göç etmesine sebep olması ve İrlanda'yı terk ettikten sonra da Amerika gibi yeni topraklara ulaşmaları. Bu yüzden paylaşılan resimdeki espri, İrlanda halkının verimli topraklarına rağmen yaşadığı felaket nedeniyle vatandaşlarının göç yolculuğunu göstererek "Verimli topraklara sahip olmasına rağmen başlarına gelen bu felaket yüzünden vatanlarını terkeden İrlandalılar başta Amerika olmak üzere birçok ülkeye göç ederek arkalarında hüzünlü hikayeler bıraktılar." gibi bir ifadeyle komik bir şekilde dile getiriliyor. Fotoğrafta, karanlık bir odada yemek yiyen insanlar var. Resmin altındaki metinde, 1845 yılında patates hastalığı nedeniyle insanların büyük bir kısmının açlıktan öldüğü ve nüfusun %20-25 azaldığı belirtiliyor. Bu fotoğrafta, insanların açlıktan çaresiz bir şekilde yemek yediği bir senaryo görülüyor. Bu durum, günümüzde patatesin bol miktarda bulunmasıyla çelişiyor. Böylece, "Patates hastalığı" ve insanların açlıktan ölmesi ile günümüzde bolca bulunan patates arasındaki tezatlık bir espri yaratıyor. Resimde bir grup insan patates tarlasında patateslerin hastalanması nedeniyle çaresizce çığlık atıyor. Resim altında ise, "Evet tüm bunlar patates adını verdiğimiz bitkiye **phytophthora infestans** adlı bir mantarın bulaşması ve aynı yıl içinde tarladaki ve depolarındaki patateslerin %40'ının, ertesi sene ise %100'ünün zarar görmesi nedeniyle oluşmuştur." yazıyor. Bu resim, **patates hastalığı** nedeniyle yaşanan kıtlığın bir karikatüründen alınmış. Resmin altındaki yazı ise bu hastalığın etkilerinin ne kadar büyük olduğunu abartılı bir şekilde anlatarak bir espri yapıyor. Resimde, 1845'te İrlanda'da patates üretimini etkileyen patates hastalığının hikayesini gösteren bir karikatür var. Karikatürde, bir çiftçi ve çocuğu, sadece patateslerle besleniyorlar. **Şaka:** Bu karikatür, İrlanda'daki Büyük Kıtlık'ın neden olduğu patates kıtlığının trajik durumunu ele alıyor. Patatesin İrlanda halkının temel besin kaynağı olmasına rağmen, bir salgın nedeniyle yok olmuş ve halk açlıkla karşı karşıya kalmıştır. Karikatür, bu trajik durumu biraz abartarak ve patateslerle beslenmenin tek seçeneği olarak sunarak mizah yoluyla ele alıyor. Fotoğrafta bir sürü patates var. Patatesler çürümüş ve kötü görünüyor. Alttaki yazı ise patates kıtlığının İrlanda tarihinde önemli bir olay olduğundan ve Osmanlı Devleti'nin İrlanda'ya yardım gönderdiğinden bahsediyor. Bu fotoğraftaki mizah, Osmanlı Devleti'nin İrlanda'ya yardım gönderdiği zamanlarda insanların açlıktan ölmek üzere olduğunu göstermek için patates kullanması. Patateslerin çürümüş ve kötü görünümü, o zamanlar İrlanda'da yaşanan açlığın ve yoksulluğun sembolü olarak yorumlanabilir. Fotoğrafta İrlanda'nın bir haritası ve üzerinde "Patates" yazan bir kutu patates var. Altta, Aziz Patrick ve yonca ile özdeşleştirdiğimiz İrlanda'da 1 milyondan fazla insanın hayatını kaybetmesine sebep olan Büyük Kıtlık olarak da bilinen Patates Kıtlığı felaketini anlatan bir açıklama yer alıyor. Fıkra, İrlanda'nın patatesle özdeşleştirilmesi ve patates kıtlığının İrlanda tarihi açısından önemli bir olay olması üzerine kurulu. Fotoğraftaki kutu patates, İrlanda'nın bu kötü anısını ve patatesin bu ülkenin tarihindeki rolünü sembolize ediyor. Resimde, yoksulluğun ve açlığın hüküm sürdüğü bir dönemde, birkaç kişi etraflarında bulunan bir ateşin üzerinde duruyor. Resimde, patates kıtlığının İrlanda'daki etkilerini ve sonuçlarını gösteriyor. Resimde "Patates 1845 yılı ve sonrasında İrlanda'da 1.000.000 insanın ölümüne neden oldu. On binlerce insanı göç ettirdi. Ülke nüfusunu %25 düşürdü. Adanın demografik, siyasi ve kültürel yapısını değiştirdi. Ve adada İrlandaca'nın kullanımını azalttı. Bu yüzden çoğunluk İngilizce konuşmaya başladı, ülke Britanya'ya bağlı kalmayı savunan birlikçiler ve bağımsızlığı savunan ulusalcılar olarak iki gruba ayrıldı." yazıyor. Bu resim, patates kıtlığının İrlanda'da yarattığı yıkımı ve insanları göç etmeye zorlayan etkiyi mizah yoluyla gösteriyor. Resimde, insanların bir ateşin üzerinde durmaları, patates kıtlığının yol açtığı yoksulluğun ve açlığın sembolü olarak yorumlanabilir. Bu resim, tarihsel bir olayı mizah yoluyla ele alarak, geçmişte yaşanan zorlukları hatırlatıyor ve bize insanlığın karşı karşıya kaldığı sorunları sorgulamaya yönlendiriyor.

Fotoğrafta İrlanda'dan İstanbul'a giden bir yol haritası var. Haritada İrlanda'nın verimli toprakları olmasına rağmen insanların İrlanda'dan kaçmak zorunda kalmasının sebebi olarak patates kıtlığı gösteriliyor. Fıkra, İrlanda'dan İstanbul'a giden bir yolculuğu, sanki patates kıtlığı nedeniyle kaçan İrlandalıların izlediği bir yolculukmuş gibi göstererek komik bir durum yaratıyor. Resimde patates kıtlığı sırasında açlık çeken insanların bir tablosu var. Alttaki yazıda patates kıtlığının hikayesi anlatılıyor. "Mantar, 1845'te ekilen patateslerin %40'ını sonraki yıl ise tamamını yok etmişti. Ayrıca ambar ve depolardaki patatesler de mantardan etkilenerek bozulmuştu. Tam 7 yıl süren bu kıtlık yaklaşık 1 milyon insanın ölümüne neden oldu. Yine milyonlarcası hastalandı, bir o kadarı da göç etmek zorunda kaldı. Kıtlık sona erdiğinde ülke nüfusu yüzde %20-25 azalmıştı. Ayrıca kültürel, siyasi ve demografik yapı da değişmişti." Şaka ise, resimde insanların patates kıtlığının bir sonucu olarak açlıktan öldüklerini, ancak resmin içinde bol patates olmasına dayanıyor. Resimdeki patateslerin, kıtlık sırasında ölümlerinden sorumlu olan "mantar"dan etkilenmiş olmasına rağmen hala orada olması, insanları güldürüyor. Resimde bir grup insanın patateslerini yok eden bir mantardan dolayı acı çektiğini gösteren bir çizim var. Alttaki yazı ise, "Evet tüm bunlar patates adını verdiğimiz bitkiye phytophthora infestans adlı bir mantarın bulaşması ve aynı yıl içinde tarladaki ve depolardaki patateslerin %40'ının, ertesi sene ise %100'ünün zarar görmesi nedeniyle oluşmuştur." şeklinde. Bu, 19. yüzyılda Avrupa'da meydana gelen büyük patates kıtlığına bir göndermedir. Phytophthora infestans mantarı, patates bitkisini etkileyen bir hastalığa neden olmuş ve milyonlarca insanın ölümüne yol açmıştır. Resimde kırsal bir manzara, bir çiftçi ve küçük bir çocuk görülüyor. Metin, İrlanda'nın verimli topraklarına sahip olmasına rağmen, sadece toprak sahipleri ürünlerden faydalanıyor ve halk patatesle besleniyor. Ancak Amerika'dan gelen bir hastalık patatesleri çürüterek halkı açlığa mahkum ediyor. Bu durum, İrlanda'da patates kıtlığını ve bunun halk üzerindeki yıkıcı etkilerini esprili bir şekilde ele alan bir mizahi durum yaratıyor. Fotoğrafta bir sürü patates var. Yazıda ise patates kıtlığının ülke tarihini ikiye böldüğü ve kaderini değiştirdiği anlatılıyor. Bu durum, patatesin aslında bir kıtlık sebebi olmasına rağmen, fotoğraftaki patateslerin bolca bulunması ile ironik bir şekilde gösterilmiş. Fotoğrafta, İrlanda haritasının üzerine küçük bir sepet patates konulmuş. Sepetin üzerinde "Patates" yazıyor. Altında ise Aziz Patrick ve üç yapraklı yonca ile özdeşleştirdiğimiz İrlanda'da 1 milyondan fazla insanın hayatını kaybetmesine sebep olan Büyük Kıtlık olarak da bilinen Patates Kıtlığı felaketini sizler için hazırlamaya çalıştım. Devamı için yana kaydırın yazıyor. Resimdeki mizah, Patates Kıtlığı'nın İrlanda'da büyük bir felaket olmasına rağmen, bugün patatesin İrlanda ile özdeşleştirilmesi ve popüler bir yiyecek olmasına vurgu yapıyor. Resimde, 1845'te patates kıtlığının etkisi altında kalan bir İrlanda ailesi gösteriliyor. Resimde, bir aile, bir çocuğun yerde otururken, diğer iki çocuğun onu izliyor, bir yetişkinin ise arkada durduğu görülüyor. Resimde, patates kıtlığının İrlanda halkına nasıl etki ettiği ve bunun sonucunda insanların İngiltere'ye göç etmek zorunda kaldığı görülüyor. Resimdeki espri, İrlanda'da patates kıtlığının meydana gelmesinin İrlandalıların İngiltere'ye göç etmesine neden olmasını, böylece İngiltere'nin nüfusunun artmasını ve İrlanda'nın nüfusunun azalmasını ele alıyor. Bu espri, İrlanda'nın tarihini ve patates kıtlığının etkilerini ele alıyor.

Fotoğrafta, kırmızı bir çizgiyle İrlanda'dan İstanbul'a doğru giden bir yol gösteriliyor. Yolda, "İrlanda'nın Dublin ve Drogheda şehirleri" yazan bir kutu ve "İstanbul" yazan başka bir kutu bulunuyor. Görselde, İrlandalıların patates kıtlığı yüzünden memleketlerinden kaçmak zorunda kaldıkları ve İstanbul'a göç ettikleri ima ediliyor. Bu, İrlandalıların göç etmek zorunda kaldıkları tarihsel gerçekliğe ve İstanbul'un kültürel çeşitliliğine dair bir mizah içeriyor. Fotoğrafta, karanlık bir odada yemek yiyen insanların çizimi var. Resim, Patates Kıtlığı olarak bilinen ve 1845'te başlayan büyük bir açlık dönemini gösteriyor. Resimde, insanların aç ve hastalıklı olduğu görülüyor. Açıklama, patateslerin mantar hastalığı yüzünden çürüdüğünü ve bunun sonucunda insanların açlıktan öldüğünü anlatıyor. Bu olay, Avrupa'da milyonlarca insanın ölümüne sebep olmuş ve bu döneme "Kıtlık" adı verilmiş. Bu fotoğraf, açlık ve yoksulluğun bir sembolü olarak kullanılıyor. Resim, insanların yaşamlarının ne kadar zor olabileceğini ve açlığın ne kadar korkunç bir şey olabileceğini gösteriyor. Bu resim, aynı zamanda, insanlığın dayanıklılığını ve umutunu da sembolize ediyor. Resimde, 1845-1849 yılları arasında yaşanan Büyük Patates Kıtlığı'nı anlatan bir karikatür yer alıyor. Resimde, insanlar açlık ve yoksulluktan dolayı ölüyor, patatesleri çalmaya çalışıyor ve hatta birbirleriyle kavga ediyorlar. Resmin altında ise "Evet tüm bunlar patates adını verdiğimiz bitkiye phytophthora infestans adlı bir mantarın bulaşması ve aynı yıl içinde tarladaki ve depolardaki patateslerin %40'ının, ertesi sene ise %100'ünün zarar görmesi nedeniyle oluşmuştur." yazıyor. Resim, büyük bir ironi içeriyor. Zira patateslerin bulaştığı mantar nedeniyle yaşanan kıtlık, insanların patatesleri çalmasına, kavga etmesine ve hatta ölmesine neden olmuş. Dolayısıyla, bu karikatür, patatesin bir zamanlar hayat kurtaran bir besin kaynağı olmasına rağmen, insanların onu nasıl yok ettiğinin ironik bir şekilde gösteriyor. Resimde, İrlanda'da fakir bir ailenin kıtlık döneminde patatesle beslendiğini gösteren bir çizim var. Resmin altında ise İrlanda'nın verimli topraklarına sahip bir ülke olduğunu, ancak arazi lordlarının gelir elde etmek için yalnızca kendilerine ait toprakları kullandıklarını ve halkın ise küçük ve verimsiz topraklarında sadece patates yetiştirebildiğini anlatan bir yazı var. Bu yazı aslında bir espri. Çünkü İrlanda, patates kıtlığı ile tarihe geçmiş bir ülke. Bu kıtlık, patateslerin bir hastalık nedeniyle çürümesi sonucu yaşanmış ve büyük bir kıtlığa ve açlığa yol açmış. Yani resmin altında yazan "verimli topraklar" ve "patates yetiştirme" gibi ifadeler, İrlanda halkının yaşadığı acı ironisiyle ilgili bir espri niteliğinde. Fotoğrafta bir sürü patates var. Yazıda, patates kıtlığının İrlanda'da yaşanan bir olay olduğu ve Osmanlı Devleti'nin İrlandalılara yardım etmek için buğday yolladığı belirtiliyor. Bu espri, Osmanlı'nın gönderdiği buğdayın aslında patates olduğunu ima ederek, İrlanda'da yaşanan patates kıtlığına gönderme yapıyor. Fotoğrafta, İrlanda'nın bir haritası ve üzerinde bir kutu patates görüyoruz. Kutunun üstünde "Patates" yazıyor. Fotoğrafın altında ise Aziz Patrick ve yonca ile İrlanda'nın özdeşleştirildiğini, ancak İrlanda'da 1 milyondan fazla insanın patates kıtlığında hayatını kaybettiği belirtiliyor. Burada yapılan espri, İrlanda'nın patates ile özdeşleştirilmesine rağmen, patatesin aynı zamanda ülke için yıkıcı bir felaket olduğunu vurgulamak. Yani, İrlanda'yı patatesle ilişkilendirmek, ülkenin tarihi açısından trajik bir ironi içeriyor. Resimde, yoksulluk içinde yaşayan ve patates kıtlığının acısını yaşayan İrlandalı aile bireylerinin karalanmış bir çizimi yer alıyor. Patatesin İrlanda'da 1845 yılında başlayan patates kıtlığına sebep olması, İrlanda nüfusunu %25 düşürmesi ve ülkenin demografik, siyasi ve kültürel yapısını değiştirmesi ile biliniyor. Bu nedenle resimde "Patates 1845 yılında İrlanda'da 1.000.000 insanın ölümüne neden oldu. On binlerce insanı göç ettirdi. Ülkenin nüfusunu %25 düşürdü. Adanın demografik, siyasi ve kültürel yapısını değiştirdi. Ve adada İrlandaca'nın kullanımını azalttı. Bu yüzden çoğunluk İngilizce konuşmaya başladı, ülke Britanya'ya bağlı kalmayı savunan birlikçiler ve bağımsızlığı savunan ulusalcılar olarak iki gruba ayrıldı" şeklinde bir açıklama yer alıyor. Bu açıklama aslında patatesin İrlanda'nın başına gelen bu kötü olaylara sebep olduğunu, bu da insanların patatesi suçlamalarıyla komik bir ilişki kuruyor.

Resimde İrlanda'dan İstanbul'a giden bir yol çizilmiş. Altında ise İrlanda'lıların verimli toprakları olmasına rağmen patates kıtlığı nedeniyle göç etmek zorunda kaldıkları ve bu göçün Amerika'ya kadar uzandığı anlatılıyor. Bu espri, İrlanda'lıların patates kıtlığı nedeniyle göç etmek zorunda kalmalarına gönderme yapıyor. Göç eden İrlandalıların Amerika'ya kadar uzanan bir yolculuk yaptığını göstermek için İstanbul'u da dahil etmişler. Çünkü İstanbul ile Amerika arasında uzaklık çok büyük, bu da espriyi daha da komik hale getiriyor. Fotoğrafta, bir masada oturan ve yemek yiyen insanların çizimi var. Bu, Hollandalı ressam Vincent van Gogh'un "Patates Yiyiciler" adlı ünlü tablosu. Fotoğraf altındaki yazı ise patates kıtlığının, 1845'te ekilen patateslerin büyük bölümünün mantar nedeniyle yok olmasına bağlı olduğunu anlatıyor. Bu kıtlık sonucunda milyonlarca insan hayatını kaybetmiş ve ülke nüfusu azalmış. Burada espri, "Patates Yiyiciler" tablosunun adı ile patates kıtlığını ilişkilendirmesi ve insanları patatesin yokluğunda nasıl beslendiklerini düşündürmesi. Görseldeki çaresiz ve üzgün ifadeli insanlar, patates kıtlığının acı sonuçlarını vurguluyor. Resimde bir grup insanın patates hasadını mahveden **patates geç hastalığı** olarak bilinen hastalıktan dolayı telaş içinde olduklarını görüyoruz. Şaka, **patates geç hastalığı**nı **mantara bulaşma** olarak tanımlaması ve bunun **patateslerin %40'ının**, ertesi yıl ise **%100'ünün** zarar görmesine yol açtığını söylemesidir. Aslında, bu hastalık bir mantar değil, **Phytophthora infestans** adlı bir **oomycete** tarafından meydana gelir. **Oomycetes**, mantarlara benzer davranışlar gösteren ancak **algler** ile daha yakın akrabalık bağı olan bir **organizma grubudur**. Bu nedenle, şaka **patates geç hastalığı** hakkında yanlış bilgi vererek okuduğu kişiyi güldürmeyi amaçlar. Fotoğrafta, İrlandalı bir çiftçi ve oğlunun bir tarlada durduğu bir çizim var. Çiftçinin elbiseleri yırtık ve kirli, oğlunun yüzü de açlıktan kemirimiş. Bu resim, 1840'lı yıllarda İrlanda'da patates kıtlığını temsil ediyor. İrlanda, İngiliz sömürgeciliği altında ve özellikle İngiliz toprak sahiplerinin çiftçiliğe yönlendirmesi nedeniyle patates yetiştiriciliğine bağımlı hale geldi. 1845 yılında patateslere bulaşan bir hastalık, patatesleri çürütüp insanların temel gıda kaynağını yok etti. Sonuç olarak, yüz binlerce İrlandalı açlıktan öldü ya da başka ülkelere göç etmek zorunda kaldı. Bu resim, bu trajik olayı ve İrlandalıların yaşadığı yoksulluğu ve umutsuzluğu gözler önüne seriyor. Fotoğrafta, bir grup İrlandalı insan, dışarıda basit bir kulübenin yakınında oturmuş durumda. Resim, 19. yüzyılda İrlanda'daki büyük kıtlığın acı verici bir temsili. Şaka ise, halkın büyük çoğunluğunun İngilizce konuştuğu ancak İrlandalı insanların İrlanda dilinde konuşmaları gerektiği gerçeğiyle alay ediyor. Bu, o zamanlar İrlanda halkının İngiliz egemenliğine karşı mücadele edip bağımsız bir ülke olmayı istediklerini ve kendi kültürlerini korumaları gerektiğini vurguluyor. İşte şaka, bu bağlamda nasıl yorumlanabilir: * **"Örneğin halkın büyük çoğunluğu İrlandaca yerine artık İngilizce konuşuyordu. Felaketin ardından İrlanda halkı resmen ortadan ikiye bölünmüştü. Bir grup Britanya'ya bağlı kalmayı savunurken, bir grup da bağımsızlık çağrısı yapıyordu."** Bu satırlar, İrlanda halkının o dönemdeki durumunu hicivli bir dille anlatıyor. Bir taraf Britanya'ya bağlı kalmayı, diğer taraf ise bağımsızlık çağrısını savunuyor. Aynı zamanda, İrlanda halkının İngiliz egemenliğine karşı mücadele edip kendi kültürlerini korumaları gerektiğini de vurguluyor. Fotoğrafta bir yığın patates var. Yazıda Osmanlı Devleti'nin İrlanda'daki patates kıtlığında yardımda bulunduğu ve kilolarca buğday yolladığı yazıyor. Bu, İrlanda'daki patates kıtlığının patateslerin küflenmesi sonucu yaşandığı ve buğdayın patates kıtlığına bir çözüm olamayacağı gerçeğine dayanarak yapılan bir mizah. Fotoğrafta bir İrlanda haritası ve üzerinde "Patates" yazan bir kutuda patatesler var. Şaka, Aziz Patrick'in İrlanda'nın simgesi olan yoncaya benzetilerek, patatesin de İrlanda'daki kıtlığın nedeni olarak gösterilmesiyle yapılmış. İrlanda'da patatesin önemi nedeniyle, patatesin bu şekilde ilişkilendirilmesi bir hiciv olarak yorumlanabilir. Resimde kıtlık döneminde İrlanda'da bir ailenin evinde yemek pişirmeleri tasvir ediliyor. Resmin altında ise patatesin 1845 yılında İrlanda'da neden olduğu kıtlığın ve bunun insanların göç etmesine neden olduğunu anlatan bir yazı var. Burada yapılan espri, 1845 yılında İrlanda'da yaşanan patates kıtlığının, insanların fakirlikten göç etmek zorunda kalmasına neden olmuş olmasına rağmen, resmi olarak İrlanda'nın nüfusunu %25 düşürdüğünün belirtilmesi ve "Adanın demografik, siyasi ve kültürel yapısını değiştirdi" gibi bir cümleyle bunun bir başarı olarak sunulmasıdır. Bu espri, resmi tarih anlatımlarının acı gerçekleri gizleme eğiliminde olduğunu ve tarihi kendi bakış açılarına göre yorumladığını vurgulamaktadır.

Fotoğrafta, İrlanda'dan İstanbul'a uzanan kırmızı çizgili bir harita var. Altında ise İrlandalıların Amerika'ya göç etme nedeninin patates kıtlığı olduğunu ve bu kıtlığın aslında bir ülkenin tarihini değiştirdiğini anlatan bir metin var. Bu paylaşım aslında, İrlandalıların Amerika'ya göç etme nedeninin aslında patates kıtlığı değil, Osmanlı İmparatorluğu'nun İrlandalıların yediği patatesleri alıp İstanbul'a götürmesiyle gerçekleştiğini ima ediyor. Bu espri, Osmanlı İmparatorluğu'nun gücünü ve her şeyi kendine çekme yeteneğini abartarak ve İrlandalıların göç etmesindeki tarihi sebepleri değiştirerek eğlenceli bir şekilde sunuyor. Fotoğrafta, masada yemek yiyen ve konuşan insanların bir resmi var. Resmin altında, 1845 yılında patateslerin mantar nedeniyle tamamen yok olduğu ve bunun sonucunda 7 yıl süren büyük bir kıtlığa neden olduğu yazıyor. Bu resimde, patateslerin mantar nedeniyle yok olması ve buna bağlı olarak kıtlık yaşanması resmedilmiş. Bu olay, tarihte büyük bir felakete neden olan ve milyonlarca insanın ölümüne yol açan gerçek bir olay. Dolayısıyla, resimdeki insanların bu olaydan haberdar olmadıkları ve normal bir şekilde yemek yiyerek sohbet ediyor olmaları, bir anlamda **ironiyi** temsil ediyor. Resimdeki insanlar, 1845 yılında yaşanan patates kıtlığından haberdar olmadıkları için, sanki her şey yolundaymış gibi yemek yiyor ve sohbet ediyorlar. Ancak gerçekte, o dönemde milyonlarca insan açlık ve hastalıktan ölüyor. Bu durum, ironik bir şekilde, insanların günlük hayatlarına devam ederken, dünyanın etraflarında neler olup bittiğinin farkında olmadıklarını gösteriyor. Fotoğrafta, 1840'lı yıllarda İrlanda'da yaşanan büyük patates kıtlığı sırasında insanların patateslerini çalmaya çalıştığını gösteren bir karikatür var. Kıtlığın nedeni olan *Phytophthora infestans* adlı mantar hastalığı yüzünden patatesler çürüyor ve insanlar aç kalıyordu. Şaka, karikatürün insanların açlık nedeniyle patates çalmaya çalıştığını göstererek, o zamanlar yoksulluğun ve açlığın ne kadar ciddi bir sorun olduğunu vurguluyor. Resimde, İrlanda'da kıtlık sırasında patatesin önemini gösteren bir çizim var. Resimde, bir çiftçi kıtlık nedeniyle patateslerle beslenmek zorunda kalan bir adamın hikayesini anlatıyor. Resmin altında yazan espri, İrlanda'da yaşanan büyük patates kıtlığının Amerikan kolonilerinden gelen bir hastalık tarafından başlatıldığını ima ediyor. Bu espri, İrlanda halkının bu olayda dış güçler tarafından sömürüldüğünü ve bunun sonucunda kıtlığa maruz kaldığını ima ediyor. **Özetle:** Espri, tarihsel bir trajediyi kullanarak, İrlanda'nın sömürüldüğünü ve dış güçlerin çıkarları için kullanıldığını ironik bir şekilde eleştiriyor. Fotoğrafta bir sürü patates var. Şaka ise patates kıtlığının ülke tarihini ikiye böldüğüne ve kaderini değiştirdiğine dair bir cümleyle yapılıyor. Patateslerle kıtlık arasında bir ilişki kurularak espri yaratılmış. Fotoğrafta, İrlanda'nın haritası üzerinde bir kutu patates gösteriliyor. Altındaki yazı ise Aziz Patrick ve üç yapraklı yonca ile özdeşleştirdiğimiz İrlanda'da 1 milyondan fazla insanın hayatını kaybetmesine sebep olan Büyük Kıtlık olarak da bilinen Patates Kıtlığı felaketini sizler için hazırlamaya çalıştım. Devamı için yana kaydırın. şeklinde. Bu gönderi, İrlanda'daki Patates Kıtlığı'nı, insanların patatese olan bağımlılığını ve bu bağımlılığın getirdiği sonuçları ironik bir şekilde ele alıyor. Fotoğrafta gösterilen patatesler, bu felaketin sebebi olan patatesi simgeliyor ancak bu patateslerin, Kıtlık sırasında insanların yiyecek bulmakta zorlandığı bir dönemde zenginlik ve refahın bir göstergesi olarak sunulması, gönderiye mizah katıyor. Kıtlık döneminde patateslerin öneminin ve kaybının acıklı hikayesi üzerinden, bu gönderi, insanların yaşamlarındaki temel ihtiyaçlara olan bağımlılıklarını ve bu bağımlılığın getirdiği tehlikeleri ironik bir şekilde ele alıyor. Resimde İrlanda'da yaşayan yoksul bir ailenin, patates kıtlığından dolayı açlık çektiği ve evde ateşe yakın toplanmış bir şekilde gösteriliyor. Resmin altında ise, patates kıtlığının İrlanda nüfusunu %25 düşürdüğü ve demografik yapısını değiştirdiğinden bahsediliyor. Şaka, resmin gerçekçi bir şekilde çizilmiş olmasına rağmen, altındaki yazının mizah dolu bir şekilde gerçekleri çarpıtarak anlatmasıdır. Resimde açlıktan ölen insanların trajik bir şekilde resmedilmesine rağmen, alttaki yazı patates kıtlığını neredeyse bir olumlu etki gibi göstererek ironik bir durum yaratıyor.

Resimde İrlanda'dan başlayıp İstanbul'a kadar uzanan kırmızı bir çizgi var. Resimde anlatılmak istenen, İrlandalıların patates kıtlığı yüzünden ülkesini terk edip başka ülkelere göç etmeleri. Fakat çizgi üzerinden İstanbul'a gelerek aslında İrlandalıların patates kıtlığı yüzünden İstanbul'a göç ettiği izlenimi veriliyor. Bu da "İrlandalıların İstanbul'a göçü" başlığıyla alaycı bir espriye dönüşüyor. Resimde, bir masada yemek yiyen kişiler var. Bu kişilerin hepsi aynı hastalıktan dolayı aç görünüyorlar. Resmin altında ise, 1845 yılında patateslerin mantar hastalığına yakalanması nedeniyle meydana gelen kıtlığın, Avrupa'da yaklaşık bir milyon insanın ölümüne sebep olduğu yazıyor. Bu resimde, patates kıtlığının ne kadar acımasız olduğunu göstererek, "Açlık" konulu bir mizah yapılıyor. Resimde, patates hastalığı nedeniyle patatesleri çürüyen ve fakirleşen insanlar gösteriliyor. Resmin altındaki yazı ise bu hastalığın neden olduğu zararı esprili bir şekilde anlatıyor. "Evet tüm bunlar patates adını verdiğimiz bitkiye phytophthora infestans adlı bir mantarın bulaşması ve aynı yıl içinde tarladaki ve depolarlardaki patateslerin %40'ının, ertesi sene ise %100'ünün zarar görmesi nedeniyle oluşmuştur." yazısı, patates hastalığının yıkıcı etkilerini abartarak, hastalık nedeniyle insanların fakirleşmesini esprili bir şekilde anlatıyor. Resimde, küçük bir kutu içinde patates ve onun üzerine "Patates" yazan bir kart ile İrlanda'nın haritası yer alıyor. Şaka, İrlanda'daki Büyük Kıtlık (1845-1849) sırasında patates hastalığı nedeniyle milyonlarca İrlandalı insanın açlıktan öldüğüne dikkat çekiyor. Aziz Patrick ve yonca, İrlanda'nın simgeleridir. Yani resimde, "Aziz Patrick ve üç yapraklı yonca ile özdeşleştirdiğimiz İrlanda'da, 1 milyondan fazla insanın hayatını kaybetmesine sebep olan Büyük Kıtlık olarak da bilinen Patates Kıtlığı felaketini sizler için hazırlamaya çalıştım" denilerek, İrlanda'nın patatesle olan trajik bağlamına gönderme yapılıyor. Resimde 1845'te İrlanda'da yaşanan patates kıtlığının bir karikatürü var. Kıtlığın neden olduğu açlığı ve ölüm oranlarını gösteriyor. Alttaki yazı, patatesin kıtlığa nasıl neden olduğunu ve İrlanda halkının açlıktan nasıl etkilendiğini anlatıyor. Karikatürdeki espri, kıtlığın insanların yiyecek bulmakta ne kadar zorlandığını gösteren bir şekilde çizilmesinde yatıyor. Örneğin, çocukların ateşin üzerindeki küçük bir patates parçasını kavurması, onların yiyecek bulmak için ne kadar zorlandığının ve açlığın ne kadar ciddi olduğunun bir göstergesi.

Fotoğrafta, İrlanda'dan başlayıp İstanbul'a kadar giden bir yol haritası gösteriliyor. Haritanın altındaki yazı, İrlandalıların verimli toprakları olmasına rağmen, patates kıtlığı yüzünden Amerika olmak üzere birçok ülkeye göç etmek zorunda kaldıklarını anlatıyor. Bu, "İrlandalılar'ın Amerika'ya göç etmelerinin sebebi patates kıtlığıdır" diye bilinen yanlış bir bilgiyi, İrlandalıların İstanbul'a kadar yolculuk etmeleri şeklinde mizah yoluyla ele alıyor. Bu, İrlanda göçünün sebeplerine dair yaygın bir yanlış anlayışı mizah yoluyla ele alan bir paylaşım. Resimde patates kıtlığı sırasında, insanlar masada yemek yiyor. Fotoğrafın altındaki metin ise, 1845 yılında ekilen patateslerin %40'ının mantardan etkilendiğini ve 7 yıl süren kıtlığın yaklaşık 1 milyon insanın ölümüne neden olduğunu anlatıyor. Şaka ise, resimde insanların hala masada oturup yemek yemesine rağmen, patateslerin tamamen yok olduğunu ve kıtlığın çok kötü geçtiğini ima ediyor. Resimde bir grup insanın patates topladığı ve patatesleri taşıdığı görülüyor. Bu insanların patateslere zarar verdiği anlaşılıyor. Altındaki yazı ise patateslere zarar veren şeyin aslında "phytophthora infestans" adlı bir mantar olduğunu ve bunun tüm bu patateslerin çürümesine neden olduğunu söylüyor. Şaka, insanların patateslere zarar verdiği düşünülerek başlıyor, ancak aslında sorunun mantar olduğu ortaya çıkıyor. Bu, insanlara patateslerin çürümesini engellemek için daha dikkatli olmaları gerektiği mesajını veriyor. Ayrıca, insanların patateslerle olan ilişkilerini ve patateslerin ekonomik önemini de vurguluyor. Resimde bir çiftçi ve bir çocuğun patates tarlasında durduğu bir çizim görülüyor. Çizimin altında "İrlanda verimli topraklara sahip bir ülkeydi. Ama tahıl, yağ, sığır ve domuz eti, pamuk ve keten gibi ürünlerden sadece arazi lordları kazanç elde ediyordu. İrlandalılar, karınlarını, verimsiz toprağa sahip küçük arazilerde yetiştirilen patateslerle doyuruyorlardı. 1845'te insanlık tarihinin en verimli patates üretimi gerçekleşmişti. Ancak Amerika'dan ülkeye sızan bir salgın mikrobu, bir hafta içinde arazideki patatesleri çürüterek çamur haline getirdi." yazıyor. Bu çizim ve yazı İrlanda Patates Kıtlığı'nı mizah yoluyla ele alıyor. Kıtlık, 1845'te patates bitkisini etkileyen bir mantar hastalığı sonucunda meydana geldi. Bu durum, patates yetiştiriciliğine büyük bir darbe vurdu ve İrlanda nüfusunun büyük bir kısmını etkiledi. Fıkra, İrlanda'nın verimli topraklara sahip olduğunu ama halkının ekmek ve diğer temel gıda maddelerini satın alamayacak kadar fakir olduğunu ima ederek, kıtlığın gerçek nedenini ve sonuçlarını abartılı bir şekilde anlatıyor. Fotoğrafta, bir grup insan taş bir yapının önünde oturuyor. Bu insanlar, 19. yüzyılda İrlanda'da yaşanan Büyük Kıtlık sırasında insanların açlık ve sefaletten kurtulmaya çalıştığı bir sahneyi tasvir ediyor. Şaka ise, fotoğrafın altındaki metnin İrlanda'da yaşanan Büyük Kıtlık'tan bahsetmesi ve insanların açlık ve sefaletten kurtulmaya çalışırken, arkadaki taş yapıya "bir grup bağımsızlık çağrısı yapıyor" gibi bir şey söylemesidir. Bu, insanların temel ihtiyaçları için mücadele ederken, diğer bazı insanların siyasi istikrarsızlığa odaklandığını gösteren bir mizah unsuru yaratır. Fotoğrafta bir sürü patates var. Patatesler çürümüş ve kötü görünüyorlar. Yazının içeriği de Osmanlı Devleti'nin İrlanda'ya yardım etmesini anlatıyor. Bu bağlamda, patateslerin çürümüş olması, İrlanda'da yaşanan patates kıtlığını simgeliyor. Bu da Osmanlı Devleti'nin yaptığı yardımı ve İrlanda'nın o dönemde ne kadar zor durumda olduğunu gösteren bir mizah. Fotoğrafta, üzerinde "Potatoes" yazan bir kutuda patateslerin üstünde "İrlanda" haritası var. Fotoğrafın altında ise, "Aziz Patrick ve üç yapraklı yoncayla özdeşleştirdiğimiz İrlanda'da 1 milyondan fazla insanın hayatını kaybetmesine sebep olan Büyük Kıtlık olarak da bilinen Patates Kıtlığı felaketini sizler için hazırlamaya çalıştım. Devamı için yana kaydırın." yazıyor. Bu fotoğraf, İrlanda'da yaşanan Patates Kıtlığı'nı patateslerle ilişkilendirip komik bir şekilde ele alıyor. Patatesler, Kıtlık'ta insanların hayatını kaybetmesine sebep olan besin maddesiydi. Dolayısıyla, kutudaki patatesler ve haritanın üst üste konmasıyla, İrlanda'nın Patates Kıtlığı'yla olan ilişkisine ironik bir gönderme yapılıyor. Resimde, kıtlık çeken yoksul İrlandalı ailelerin bir ocakta yemek pişirmeye çalıştıkları gösteriliyor. Resimle ilgili şaka, İrlanda'da patates kıtlığının neden olduğu büyük ölçekli göç ve açlığı esprili bir şekilde ele alıyor. Patates kıtlığı nedeniyle insanların "patates yemeye" zorlandığını ve "patatesin" hayatta kalma yolunu temsil ettiğini ima ediyor. "Patates 1845 yılı ve sonrasında İrlanda'da 1.000.000 insanın ölümüne neden oldu. On binlerce insanı göç ettirdi. Ülke nüfusunu %25 düşürdü. Adanın demografik, siyasi ve kültürel yapısını değiştirdi. Ve adada İrlandaca'nın kullanımını azalttı. Bu yüzden çoğunluk İngilizce konuşmaya başladı, ülke Britanya'ya bağlı kalmayı savunan birlikçiler ve bağımsızlığı savunan ulusalcılar olarak iki gruba ayrıldı." Bu metin, İrlanda'da patates kıtlığının neden olduğu büyük ölçekli göç ve açlığı anlatıyor. Ancak, resimde gösterilen sahne çok daha basit ve kıtlığın insanlar üzerindeki etkisini anlamakta zorlanıyor.

Fotoğrafta 10 Türk Lirası banknotunun arka yüzünde yer alan matematikçi Cahit Arf'ın resmi yer alıyor. Altında ise Cahit Arf'in hayat hikayesi anlatılmış. "Cahit Arf 1910 yılında Selanik'te dünyaya gelmiştir" yazısı, Cahit Arf'in 10 TL banknotunun arkasında yer alan resminin altında "1910 Selanik" yazısıyla eğlenceli bir şekilde örtüşüyor. Fotoğrafta Fatma Aliye'nin 50 Türk Lirası üzerindeki resmi ve biyografik bilgileri yer alıyor. Ancak fotoğrafta Fatma Aliye'nin resmi, 50 TL'nin arkasında kullanılan resim ile karıştırılmış. Bu durum esprili bir şekilde, Fatma Aliye'nin 50 TL'nin arka yüzünde yer aldığını ve bunun 50 TL'nin "arka yüzü" olduğu gibi esprili bir şekilde ifade ediliyor. Fotoğrafta, Türk Lirası üzerinde yer alan Buhurizade Mustafa Itrî'nin portresi ve 100 liralık banknot görünüyor. Fotoğrafın altında ise "Instagram/sizbilindiye" yazılı. Burada espri, Türk Lirası'nın değer kaybetmesi ve Itrî'nin bu para üzerinde olmasıdır. Yani, "Itrî'nin yaşadığı dönemde, 100 liranın değeri ne kadardı?" veya "Şimdi, Itrî'nin resminin olduğu 100 liralık para ne kadar değerli?" gibi sorulara gönderme yaparak, Türk lirasının günümüzde ne kadar değersiz olduğunu ima ediyor. Fotoğrafta Türk Lirası banknotlarının arkası gösteriliyor. Banknotların arkasında, üzerinde isimleri bulunan ünlü kişilerin portreleri yer alıyor. Şaka, insanların günlük hayatlarında kullandıkları paraların arkasındaki kişileri ne kadar tanıdıklarını sorgulaması üzerine kurulu. Fotoğrafta 200 TL banknotu ve Yunus Emre'nin bir portresi bulunuyor. Resmin altında ise Yunus Emre'nin hayatı hakkında bazı bilgiler verilmiş. Resim ve yazının altındaki yazı şöyle: "200 Türk lirasının arka yüzünde yer alan Yunus Emre 1238 veya 1241 yılında (tam olarak bilinmiyor) dünyaya gelmiştir. "Yaratanı sevdik, Yaratan'dan ötürür" diyerek hoşgörünün önemini vurgulayan Yunus Emre tüm Anadolu'yu gezmiş, yaşamının çoğunu Taptuk Emre ve Hacı Bektaş Veli'nin yanında geçirmiştir. Yunus Emre'nin iki büyük eseri vardır. Bunlardan birinin adı Divan'dır ve bu eserde şiirlerini toplamıştır. Diğer eseri nasihatler kitabı anlamına gelen Risaletün Nushiyye'yi ise mesnevi biçiminde yazılmıştır. Halka açık ve anlaşılır bir dille yazıldığı için uzun yıllar okunmuştur. Gezdiği tüm yerlerde halk tarafından oldukça sevildiği, adına yapılmış anıt mezarlardan bilinmekte olup, Anadolu gezilerinde Mevlana ile de karşılaştığı eserlerindeki sözlerden anlaşılmaktadır. Yunus Emre 1320 yılında vefat etmiştir, fakat mezarının nerede olduğu kesin bilinmemektedir." Bu paylaşım Yunus Emre'nin mezarının bilinmemesine vurgu yapıyor ve ironik bir şekilde "200 TL'nin arka yüzüne basılmış ama mezarı bulunamamış" şeklinde bir espri yapıyor. Resimde 20 Türk Lirası banknotu görülüyor. Banknotun arka yüzünde mimarlık yapıtları var ve altında "Mimar Kemaleddin" yazıyor. Bu, Türk Lirası banknotlarının arka yüzünde yer alan ünlü kişilerin isimlerinin genellikle "Mimar Kemaleddin" olarak yazılması ve bunun bir şaka olarak yaygınlaşması nedeniyle bir mizahi göndermedir. Banknotlardaki isimlerin "Mimar Kemaleddin" olarak yazılması, Türk Lirası banknotlarının arka yüzündeki isimlerin her zaman "Mimar Kemaleddin" olarak yazıldığına inanılmasını ve bunun bir şaka olarak yaygınlaşmasını amaçlayan bir mizah biçimidir. Fotoğrafta, 5 Türk Lirası üzerindeki resmi bulunan Aydın Sayılı'nın portresi ve hakkında kısa bir bilgi bulunuyor. Resmin altındaki metin, Aydın Sayılı'nın 1913 yılında İstanbul'da doğduğunu, ortaöğrenimini Ankara'da tamamladıktan sonra Harvard Üniversitesi'nde tarih okumaya hak kazandığını ve 1942 yılında Harvard Üniversitesi'nde doktora derecesi alarak dünya bilim tarihi alanında doktora derecesi alan ilk kişi olduğunu anlatıyor. Daha sonra Türkiye'ye dönen Sayılı, Ankara Üniversitesi'nde görev almış ve profesör ünvanını almıştır. Ancak bu bilgi, Türkiye'de 5 TL üzerinde resminin bulunan Aydın Sayılı'nın, aslında 1913 yılında doğmamış, 1958 yılında Ordinaryus Profesör ünvanını almamış ve Türkiye'de tarih okumamış olmasıyla çelişiyor. Dolayısıyla fotoğraftaki "Aydın Sayılı; 5 Türk Lirasının arka yüzünde yer alan Aydın Sayılı..." yazısındaki mizahi durum, Aydın Sayılı'nın resminin 5 TL üzerinde yer alması ve bu resmin, Aydın Sayılı'nın 1913 yılında İstanbul'da doğduğuna ve 1958 yılında Ordinaryus Profesör ünvanını aldığına dair bir mesaj içermesi arasındaki çelişkidir. Kısacası, fotoğrafta Aydın Sayılı'nın 5 TL üzerindeki resminin olduğu ve resmin altındaki metnin yanlış bilgilerle dolu olduğu vurgulanarak, "Aydın Sayılı hakkındaki bilgilerin yanlış olduğu" ve "5 TL'nin arka yüzünde resminin bulunmasının, Aydın Sayılı'nın yaşamına dair doğru bir bilgi olmadığı" anlatılmaktadır.

Fotoğrafta Türk 10 lirası üzerinde yer alan Cahit Arf'in resmi var. Yazıda Cahit Arf'in 1910 yılında Selanik'te doğduğu ve Balkan Savaşları sırasında ailesi ile birlikte İstanbul'a göç ettikten sonra İzmir'e yerleştikleri anlatılıyor. Cahit Arf'in matematiğe olan ilgisi sayesinde üniversite öğrencilerinin çözemediği soruları çözdüğü ve öğretmenlerinin dikkatini çektiği anlatılıyor. Ailesinin Cahit Arf'i iyi eğitim alması için Fransa'daki St. Louis Lisesine gönderdiği ve Cahit Arf'in 3 yıllık liseyi 2 yılda bitirip ülkesine döndüğü belirtiliyor. Son olarak Cahit Arf'in matematik dünyasına yeni bir bakış açısı getirdiği ve 1943 yılında profesör, 1955 yılında da ordinaryüs profesör unvanlarına yükseldiği, 1997 yılında da İstanbul'da hayatını kaybettiği anlatılıyor. Espri Cahit Arf'in 10 liranın arkasında resmedilmiş olmasına rağmen yazıda "Cahit Arf 1997 yılında İstanbul'da hayatını kaybetmiştir" denmesinde yatıyor. Bu durum, sanki Cahit Arf'in hala hayatta olduğunu ve 10 liranın arkasında kendi resminin basıldığını bilmediğini ima ediyor. Fotoğrafta 50 Türk lirasının arkasında Fatma Aliye'nin resmi var. Şaka şu ki, Fatma Aliye'nin bu resimde yer almasının sebebi, 50 Türk lirası üzerinden yapılan bir şakadır. Çünkü 50 Türk lirası, 1980'li yıllarda Türkiye'de kullanılan bir banknottur. Bu banknotların üzerinde genellikle Atatürk'ün resmi bulunur. Ancak Fatma Aliye'nin resminin 50 Türk lirası üzerinde olması, sanki "50 Türk lirası Fatma Aliye'ye ait" gibi bir algı yaratmaktadır. Bu da, 50 Türk lirası yerine Fatma Aliye'nin resmini kullanan kişilerin, parayı sanki Fatma Aliye'ye aitmiş gibi kullanmaya çalıştığını düşündürmektedir. Bu şaka, Türk kültüründe para ve zenginlik konusunda var olan klişeleri ve Fatma Aliye'nin kadın hakları savunuculuğunun, şaka konusu haline getirilmesinin bir örneğidir. Fotoğrafta 100 Türk Lirası banknotu görülüyor. Banknotta, Türk müziğinin önemli bestecilerinden biri olan Buhurizade Mustafa Itrî'nin resmi ve kısa bir biyografisi yer alıyor. Resmin altındaki yazı şudur: "100 Türk lirasının arka yüzünde yer alan Buhurizade Mustafa Itrî 1640 yılında İstanbul'da dünyaya gelmiştir. Şair, müzisyen ve aynı zamanda besteci olan Itrî, Türk Müziği tarihinin en önemli isimlerinden biridir. Genellikle Fuzuli, Nefi, nadiren de kendi güftelerini bestelermiş. Dönem padişahları tarafından itibar görmüş ve bu sayede çok sayıda öğrenci yetiştirmiştir. Kendisine ait olan 38 sözlü bestenin 10'u tasavvufi. Bunlar arasında en meşhur ise Kurban Bayramı boyunca namazlardan sonra okunan tesrihk tebrii; Segah Salât-ı Ümmiyeye'dir. Ayrıca ney çalıp ve hattatlık da yapan Itrî'nin sesi o kadar güzelmiş ki, padişahlar kendisini dinlemek için huzuruna çağırmış. Şeyhülislam Esad Efendi'nin belirttiğine göre Itrî, 1000'den fazla beste yapmış ancak çoğu günümüze ulaşmadan 1711 yılında İstanbul'da vefat etmiştir." Burada espri, Itrî'nin 1000'den fazla beste yapmasına rağmen çoğunun günümüze ulaşmamış olmasına rağmen, 100 TL banknotuna resminin basılmış olmasıdır. Yani, Itrî'nin 1000 beste yapmış olmasına rağmen 100 TL'lik banknotun "değerli" bir eser olduğunu ima ediyor. Fotoğrafta, Türk Lirası banknotlarının arka yüzlerinde yer alan isimlerin ve resimlerin olduğu bir kolaj görülüyor. Altında ise "Her gün elden ele dolaşan kağıt paraların arka yüzündeki isimleri ne kadar iyi tanıyoruz; işte kağıt paraların arka yüzünde yer alan isimlerin kimler olduğu ve haklarında kısa bir kaç bilgiyi sizler için hazırlamaya çalıştım detaylar için yana kaydırın." yazıyor. Bu ironik bir mizah. Çünkü genellikle insanlar kağıt paraların ön yüzlerindeki isimleri (Atatürk, Mustafa Kemal, Atatürk'ün portresi) bilirler, ancak arka yüzünde kimlerin olduğu hakkında pek bilgileri yoktur. Bu da insanların, dolaşımda olan paraların değerini ve arkasındaki hikayeleri bilmeden kullandığını ima ediyor. Fotoğrafta, 200 Türk Lirası banknotunun arka yüzü ve Yunus Emre'nin resmi bulunmaktadır. Fotoğrafın altındaki yazıda, Yunus Emre'nin 1238 veya 1241 yılında dünyaya geldiği ve "Yaratılanı sevdik, Yaratan'dan öttürü" diyerek hoşgörünün önemini vurgulayan Yunus Emre'nin Anadolu'yu gezmiş, yaşamının çoğunu Taptuk Emre ve Hacı Bektaş Veli'nin yanında geçirdiği yazmaktadır. Bu yazının altına "Yunus Emre 1320 yılında vefat etmiştir, fakat mezarının nerede olduğu kesin bilinmemektedir" yazılmış ve "GÜLDÜM.NET" eklenmiştir. Şaka, Yunus Emre'nin mezarının nerede olduğunun bilinmemesi üzerine kurulmuş. Yunus Emre'nin mezarının nerede olduğunu bilmemek, onun mezarını ziyaret etme imkanını ortadan kaldırıyor. Bu da "GÜLDÜM.NET" ile ifade edilen bir mizah unsuru yaratıyor. Yani şakanın özü, Yunus Emre'nin mezarının bilinmemesi ile bunun bir mizah unsuru olarak kullanılmasıdır. Fotoğrafta 20 Türk Lirası banknotu ve Mimar Kemaleddin'in resmi yer alıyor. Banknotun arkasında yer alan Mimar Kemaleddin'in, Avrupalılar tarafından 2. Mimar Sinan olarak da bilindiği ve 1870 yılında İstanbul'da dünyaya geldiği yazıyor. Bu mizahın espri konusu, banknotta Mimar Kemaleddin'in Avrupalılar tarafından "2. Mimar Sinan" olarak anıldığı, bu yüzden "20 Türk Lirası"nın da "2. Mimar Sinan"ın parası olarak algılanmasıyla oluşturulan bir kelime oyunu. Basitçe, "20 Türk Lirası"nı "2. Mimar Sinan'ın parası" olarak okuyarak bir alay konusu yaratılıyor. Fotoğrafta 5 TL'nin arkasında resmedilmiş olan Aydın Sayılı'nın portresi ve onun hakkında kısa bir biyografi bulunmaktadır. Aydın Sayılı, Türk tarihçi ve bilim insanıdır. Fotoğrafta, Aydın Sayılı'nın 5 TL'nin arkasında resmedilmiş olması komik bir şekilde "Aydın Sayılı, 5 Türk lirasının arka yüzünde yer alan..." ile başlayan biyografi ile karşılaştırılmıştır. Yani Aydın Sayılı, resmedildiği banknotun değeri ile özdeşleştirilerek esprili bir şekilde tanımlanmıştır.

Fotoğrafta 10 Türk Lirası'nın arka yüzünde Cahit Arf'in resmi bulunmaktadır. Resmin altında Cahit Arf'in biyografisi ve matematik alanındaki başarılarından bahseden bir yazı yazıyor. Şaka, Cahit Arf'in resminin 10 Türk Lirası'nda yer alması ve bu nedenle "10 Türk Lirası'nın arka yüzünde yer alan Cahit Arf..." şeklinde bir cümle ile başlayan biyografisinin, sanki Cahit Arf'in 10 Türk Lirası'nın arkasına yapıştırılmış gibi bir his uyandırmasıdır. Yani şaka, Cahit Arf'in resminin 10 Türk Lirası'nda bulunmasına ve bu durumun abartılı bir şekilde sunulmasına dayanıyor. Resimde Türk Lirası üzerinde Buhurizade Mustafa Itrinin resmi var. Fotoğrafın altındaki yazı ise Itrinin biyografisi. Resimdeki espri ise, bu para yüzünün Buhurizade Mustafa Itrinin resmini kullanıyor olması. Bu, Itrinin "100 Lira'lık adam" olmasıyla dalga geçiyor. Fotoğrafta Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası tarafından basılmış 5, 10, 20, 50, 100 ve 200 Türk Lirası banknotları yer alıyor. Banknotların arka yüzünde, Türk tarihi ve kültüründen önemli şahsiyetlerin resimleri bulunuyor. Banknotların arka yüzünde bulunan isimleri ne kadar iyi tanıyoruz? Bu şekilde bir espri yapılıyor. Örneğin 20 Türk Lirası banknotunun arkasında bulunan Mustafa Kemal Atatürk'ü herkes tanıyordur. Ancak 100 Türk Lirası banknotunun arkasındaki Atatürk'ün yakın arkadaşı olan İsmet İnönü'yü herkes tanımıyor olabilir. Fotoğrafta, Türk Lirası 200 TL banknotunun arka yüzü görülüyor. Banknotun üzerinde Yunus Emre'nin resmi yer alıyor. Banknotun üzerindeki yazı, Yunus Emre'nin hayatı ve eserleri hakkında bilgi veriyor. Ancak fotoğrafın üstündeki "instagram/sizbilindiye" yazısıyla, bu bilginin bir "troll" veya "sahte bilgi" olduğunu anlıyoruz. Zira "sizbilindiye", "siz bilmiyor musunuz" anlamında kullanılan bir ifade ve banknotun üzerindeki bilginin aslında yanlış olduğunu ima ediyor. Fotoğrafın "komik"liği bu ironiden kaynaklanıyor. Resimde 20 Türk Lirası üzerinde Mimar Kemalettin'in portresi ve "Mimar Kemalettin; 20 Türk lirasının arka yüzünde yer alan Ahmed Kemalettin, bilinen adıyla Mimar Kemalettin Avrupalılar tarafından 2. Mimar Sinan olarak da bilinmektedir. 1870 yılında İstanbul'da dünyaya gelmiş, mühendislik fakültesini birincilikle bitirmiş, 1895'de eğitim için Berlin'e gitmiştir. Mimar Kemalettin'in bazı önemli eserleri; Kamer Hatun Camii, Çamlıca Kız Lisesi, Gureba Hastanesi ve bunların dışında özellikle İstanbul'da birçok han ve köşk. Ayrıca Mimar Kemalettin Sultanahmet, Ayasofya gibi birçok önemli eserin de tamiratını üstlenmiştir. En büyük başarılarından birisi de o zamanlar İngiliz yönetiminde olan Kudüs'teki Mescid-i Aksa'nın onarımını gerçekleştirmesiydi. Mimar Kemalettin arkasında bıraktığı birçok eser ve başarılarından sonra 13 Temmuz 1927 tarihinde Ankara'da beyin kanaması geçirerek vefat etmiştir." yazısı yer alıyor. Bu yazının son cümlesi "13 Temmuz 1927 tarihinde Ankara'da beyin kanaması geçirerek vefat etmiştir." vefat eden insanların hala 20 TL üzerindeki portrelerine bakıyor olmaları komik bir durum yaratıyor. Bu yüzden bu yazı "ölüler hala aramızda" gibi esprili bir yorumla karşılanıyor. Fotoğrafta Türk lirası banknotu ve sol tarafta Atatürk'ün, sağ tarafta ise Aydın Sayılı'nın fotoğrafı yer alıyor. Aydın Sayılı'nın fotoğrafı banknotun üzerine yapıştırılmış ve "Aydın Sayılı; 5 Türk lirasının arka yüzünde yer alan Aydın Sayılı 1913 yılında İstanbul'da dünyaya gelmiştir..." yazıyor. Bu, Aydın Sayılı'nın Türk lirası üzerinde yer almasıyla ilgili bir espri. Aslında, Aydın Sayılı, 5 Türk lirası banknotunda değil, 5 TL'nin arkasında yer alıyor.

Fotoğrafta 10 Türk Lirası'nın arka yüzü ve Türk matematikçi Cahit Arf'in portresi görülebiliyor. Fotoğrafta "Cahit Arf; 10 Türk Lirası'nın arka yüzünde yer alan Cahit Arf 1910 yılında Selanik'te dünyaya gelmiştir. Balkan savaşlarının başlamasıyla ailesi ile birlikte İstanbul'a göç etmiş, daha sonra İzmir'e yerleşmişlerdir. Cahit Arf'in matematiğe olan ilgisi bir öğretmeni sayesinde artmıştır. Ortaokulda üniversitelilerin çözemediği soruları çözen Arf, öğretmenlerinin dikkatini çekmiş ve bunu ailesine bildirmişlerdir. Aile, Cahit Arf'i iyi eğitim alması için Fransa'daki St. Louis Lisesi'ne göndermiştir ve Cahit Arf, 3 yıllık liseyi 2 yılda bitirip ülkesine dönmüştür. Cahit Arf; Arf değişmezi, Arf halkaları ve Arf kapanışları gibi bazı matematik terimlerini dünyaya kazandırarak, matematiğe yeni bir bakış açısı getirmiştir. 1943'de Profesör 1955'de Ordinaryus Profesör unvanına yükselen Cahit Arf 1997 yılında İstanbul'da hayatını kaybetmiştir." yazısı yer alıyor. Şaka, 10 Türk Lirası'nın arkasında Cahit Arf'in portresinin olması ve onun "Ortaokulda üniversitelilerin çözemediği soruları çözen" bir matematikçi olarak tanıtılması. Bu, insanların 10 Türk Lirası'nın arka yüzündeki resme baktıklarında Cahit Arf'i tanımamaları ve "Ortaokulda üniversitelilerin çözemediği soruları çözen" ifadesinin onları güldürmesiyle ilgili bir şakadır. Fotoğrafta Fatma Aliye'nin resmi ve hayatı hakkında bilgi bulunmaktadır. Şaka ise Fatma Aliye'nin 50 Türk lirası banknotunun arka yüzünde yer alması ve resmin altındaki yazının "Fatma Aliye; 50 Türk lirasının arka yüzünde yer alan Fatma Aliye" şeklinde başlamasıdır. Bu, banknottaki resmin açık bir şekilde Fatma Aliye'nin resmini gösterdiği halde, sanki bir şaşkınlık yaratırcasına ifade edilmiş bir cümle gibi algılanabilir. Fotoğrafta, Türk Lirası'nın 100 liralık banknotunun ön yüzü görünüyor. Banknotun üst kısmında "TÜRKIYE CUMHURİYET MERKEZ BANKASI" yazısı, alt kısmında ise "YÜZ TÜRK LIRASI" yazısı bulunuyor. Banknotun ortasında ise ünlü Türk bestecisi Buhurizade Mustafa Itrî'nin resmi bulunuyor. Banknotun üzerinde, Buhurizade Mustafa Itrî hakkında yazılan bir yazı da var. Bu yazının son cümlesi ise "İstanbul'da vefat etmiştir." şeklinde. Bu fotoğrafta bulunan espri, Itrî'nin ölümünün İstanbul'da gerçekleşmiş olmasına rağmen, banknotun üzerindeki fotoğrafın aslında "İstanbul'da vefat etmiştir" yazısına karşılık olarak, "İstanbul'da vefat etmiştir" yazısı ile fotoğraf arasında komik bir çelişki yaratmasıdır. Yani, Itrî'nin İstanbul'da vefat etmesi bir gerçek olsa da, fotoğrafta onun "İstanbul'da vefat etmiş" gibi durması, gülümseten bir durum olarak yorumlanabilir. Fotoğrafta, Türk lirası banknotlarının arka yüzleri gösteriliyor. Banknotların üzerinde Atatürk ve diğer önemli kişilerin portreleri yer alıyor. Bu paylaşımın esprisi ise, çoğu insanın banknotların üzerinde kimlerin portrelerinin olduğunu bilmesine rağmen, isimlerini ve hikayelerini bilmemesidir. Paylaşım, insanları banknotlardaki kişiler hakkında daha fazla bilgi edinmeye teşvik ediyor. Resimde 200 Türk Lirası banknotu görülüyor ve banknotta Yunus Emre'nin resmi var. Altında ise Yunus Emre hakkında bilgi verilmiş. Fotoğrafta yapılan espri, Yunus Emre'nin 1238 veya 1241 yılında dünyaya geldiği ve tam olarak doğum tarihi bilinmediği için "Yaratan'dan ötürü" diyerek hoşgörünün önemini vurguladığı ve "Yaratılanı sevdik" diyerek yaşamının çoğunu Taptuk Emre ve Hacı Bektaş Veli'nin yanında geçirdiği bilgileri paylaşan bir yazının, Yunus Emre'nin "mezarının nerede olduğu kesin bilinmemektedir" diye bitirilmesi. Bu durum, Yunus Emre'nin hayatını ve öğretilerini önemserken, mezarının yerinin bilinmemesini "gülünç" bir durum olarak gösteriyor. Espri, bilinen bir gerçeği, ironik ve abartılı bir şekilde sunarak komik bir etki yaratıyor. Fotoğrafta 20 Türk Lirası banknotunun arka yüzünde yer alan Mimar Kemaleddin'in portresi ve hakkında bilgi yer alıyor. Bu banknotun üzerinde "Mimar Kemaleddin" yazıyor, ancak kendisinin mimarlığıyla bilinen yapılar arasında Camlica Kız Lisesi, Gureba Hastanesi ve bazı hanlar yer alıyor. Bu da "Mimar Kemaleddin"in mimarlığıyla bilinen yapılar aslında daha çok "han" olduğu anlamına geliyor. Bu durum, Türkçedeki "han" kelimesinin hem konaklama yeri hem de "hani" gibi bir ifade olarak kullanıldığına gönderme yapıyor. Kısacası espri, Mimar Kemaleddin'in mimarlığıyla bilinen yapılar arasında hanlar, camiler ve hastaneler yer alması ve bu yapılar için "han" kelimesinin farklı anlamlarıyla bağdaştırılabilmesiyle oluşuyor. Fotoğrafta Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası tarafından basılan 5 Türk Lirası banknotu görülüyor. Banknotun arka yüzünde Türk tarihçi ve akademisyen Aydın Sayılı'nın resmi bulunuyor. Yazıda, Aydın Sayılı'nın 1913 yılında İstanbul'da doğduğu ve 1942 yılında Harvard Üniversitesi'nden doktora derecesi alan ilk Türk bilim insanı olduğu belirtiliyor. Bu fotoğraf ve yazıdaki mizah, Aydın Sayılı'nın banknotun arka yüzünde yer almasının, onun tarih alanındaki başarılarının ve Türkiye'ye olan katkılarının bir hatırlatması olmasıdır. Bununla birlikte, 5 TL'nin değeri günümüzde oldukça düştüğü için, bu espri Aydın Sayılı'nın başarısının ve Türkiye'nin ekonomik durumunun bir zıtlığı olarak yorumlanabilir.

Bu resimde Türk Lirası'nın arkasında yer alan matematikçi Cahit Arf'ın portresi ve kısa bir biyografisi yer almaktadır. Resimde ayrıca bir matematik denklemi ve "sizbilirdiyniz" yazan bir yorum yer almaktadır. Bu yorum, Cahit Arf'ın matematik yeteneğini ve denklemi çözme yeteneğini ima ediyor. Fakat, denklemi gören birisi Cahit Arf'ın bir matematikçi olduğunu zaten biliyor ve bu yorum bir şaka olarak nitelendirilebilir. Kısacası şaka, Cahit Arf'ın matematik bilgisinin herkesçe bilindiği ve denklemi çözme yeteneğinin zaten aşikar olduğu fikrine dayanıyor. Fotoğrafta Fatma Aliye'nin iki farklı fotoğrafı ve kısa bir biyografisi yer alıyor. Bu fotoğrafta bir şaka yok. Resimde 100 Türk Lirası banknotu görülüyor. Banknotun üzerinde ünlü besteci Buhurizade Mustafa Itrî'nin portresi yer alıyor. Banknotun üzerinde "Buhurizade Mustafa Itrî; 100 Türk lirasının arka yüzünde yer alan Buhurizade Mustafa Itrî 1640 yılında İstanbul'da dünyaya gelmiştir. Şair, müzisyen ve aynı zamanda besteci olan Itrî, Türk Müziği tarihinin en önemli isimlerinden biridir. Genellikle Fuzuli, Nefi, nadiren de kendi güftelerini bestelemştir. Dönemin padişahları tarafından itibar görmüş ve bu sayede çok sayıda öğrenci yetiştirmiştir. Kendisine ait olan 38 sözlü bestenin 10'u tasavvufidir. Bunlar arasından en meşhur ise Kurban Bayramı boyunca namazlardan sonra okunan teşrik tekbiri; Segah Salât-ı Ümmiyeye'dir. Ayrıca ney çalıp ve hattatlık da yapan Itrî'nin sesi o kadar güzelmiş ki, padişahlar kendisini dinlemek için huzuruna çağırmış. Şeyhülislam Esad Efendi'nin belirttiğine göre Itrî, 1000'den fazla beste yapmış ancak çoğu günümüze ulaşmadan 1711 yılında İstanbul'da vefat etmiştir." yazıyor. Bu banknotta görülen Itrî'nin 1000'den fazla beste yapmış olması fakat yalnızca 38 besteye atıfta bulunması esprili bir durum yaratıyor. Resimdeki yazı, Itrî'nin "1000'den fazla beste yapmış" olmasına vurgu yaparak, okuyucunun bunu komik bulmasını amaçlıyor. Fotoğrafta Türk lirası kağıt paralarının arka yüzleri görülüyor. Her birinde farklı kişilerin portreleri yer alıyor ve altlarında isimleri yazılı. Şaka ise, paraların arka yüzünde yer alan kişilerin isimlerini çoğumuzun bilmediği ve bilsek dahi, çevremizde bu isimleri duymadığımız ve onları tanımadığımız için, paraları kullanırken bu kişileri "tanımadığımız" fikri üzerinde oynuyor. Görsel, paralarımızın üzerindeki isimlerin aslında kimler olduğunu merak etmemizi sağlıyor. Fotoğrafta, Türk lirası 200 TL banknotunun arkasında Yunus Emre'nin resmi ve hakkında bilgi yer alıyor. Fotoğrafın altına yazılan "instagram/sizbilindiye" ve " @sizbilindiye " yazıları, sosyal medyada bilgi paylaşımına yönelik ironik bir gönderme. Yani, Yunus Emre'nin kim olduğu ve ne yaptığını bilmeyenlerin sosyal medyada bilgi edinmeye çalıştığını ima ediyor. Bu, Yunus Emre gibi önemli bir şahsiyetin, sosyal medyada bilgi edinmeye çalıştığını düşünen kişiler için bir şaka olarak algılanabilir. Fotoğrafta 20 Türk lirası üzerinde bulunan Mimar Kemalettin'in resmi ve onun hakkında bilgiler yer almaktadır. Şaka ise 20 Türk lirası üzerinde bulunan Mimar Kemalettin'in resminin, onun en büyük başarısı olarak kabul edilen Kudüs'teki Mescid-i Aksa'nın onarımını gerçekleştirmesiyle bağlantılı olmasıdır. Bu bağlantı şakaya dönüşüyor çünkü Mimar Kemalettin, Mescid-i Aksa'nın onarımını gerçekleştirmemiştir. Bu, fotoğraftaki bilgi ile gerçek arasındaki uyumsuzluktan kaynaklanan bir espridir.

Fotoğrafta, 10 Türk Lirası banknotunun arka yüzünde yer alan Cahit Arf'ın resmi ve onunla ilgili bir yazı var. Yazıda, Cahit Arf'ın matematik yeteneğinin, özellikle ortaokulda, öğretmenlerinin bile çözemediği soruları çözebilmesiyle nasıl geliştiği anlatılıyor. Şaka, Cahit Arf'ın matematik yeteneğinin ve başarısının vurgulanmasıyla, banknotta yer alan bir matematik formülüne gönderme yapılıyor. Bu formül, 10 Türk Lirası'nın arkasındaki tasarımda bulunuyor. Fotoğrafta Fatma Aliye'nin 50 Türk Lirası üzerindeki resmi ve onun hayatı hakkında bilgi yer alıyor. Fotoğrafta "Fatma Aliye; 50 Türk lirasının arka yüzünde yer alan Fatma Aliye 9 Ekim 1862 tarihinde İstanbul'da dünyaya gelmiştir. Eğitim almamasına rağmen abisinin evde aldığı özel dersleri takip ederek kendini geliştiren Fatma Aliye, daha sonra ailesinin rızası ile merak saldığı Fransızcayı öğrenmiştir. Gazi Osman Paşa'nın yeğeni Faik Bey ile evlenen Fatma Aliye 1889'da Georges Ohnet'in Volonte adlı eserinin çevirisini yapmış, bu çeviri ile ilk kadın çevirmenimiz olarak tarihe geçmiştir. 1892'de Muhadarat adlı romanı ile de, Zafer Hanım'dan sonra 2. roman yazarı kadın olmuştur. Romanlarında ağırlıklı olarak kadın kahramanların öykülerini anlatmış ve kadın haklarını savunmuştur. Bu romanlarının yanı sıra birçok kitap çevirisi daha yapmış, makaleler ve biyografiler yazmıştır. Tam adıyla Fatma Aliye Topuz 13 Temmuz 1936 tarihinde İstanbul'da vefat etmiştir." bilgisi yer alıyor. Şaka şu ki, Fatma Aliye'nin 50 Türk Lirası üzerindeki resmi, parayı kullanan insanların onu tanımasına ve onu anlatan bilgiyi okuyup hakkında daha çok şey öğrenmelerini sağlıyor. Yani aslında şaka değil, bir nevi bilgi paylaşımı ve Fatma Aliye'nin popüler kültürdeki yerini vurgulama. Fotoğrafta, 100 Türk Lirası banknotu görülüyor. Üzerinde, Türk besteci ve müzisyen Buhurizade Mustafa İtri'nin resmi yer alıyor. Resimde bulunan yazı ise İtri'nin hayatından bazı bilgiler verdikten sonra şunu söylüyor: "Salât-ı Ummiyeye'dir. Ayrıca ney çalıp ve hattatlık da yapan İtri'nin sesi o kadar güzelmiş ki, padişahlar kendisini dinlemek için huzuruna çağırmış. Şeyhülislam Esad Efendi'nin belirttiğine göre İtri, 1000'den fazla beste yapmış ancak çoğu günümüze ulaşmadan 1711 yılında İstanbul'da vefat etmiştir." Bu espri, İtri'nin müzikal ve sanatsal yeteneklerini ve padişahlarla olan yakınlığını abartarak, kendisinin her işte başarılı olduğunu ima ediyor. Ancak son cümlede "1000'den fazla beste yapmış ancak çoğu günümüze ulaşmadan" diye eklenerek, bu iddia biraz gülünçleştiriliyor. Bu, Türk mizahının tipik örneklerinden biridir. Kendimizi öne çıkarmaktan ve övünmekten çekinmediğimiz ama aynı zamanda kendimizi de hafifçe eleştirdiğimiz bir mizah anlayışına sahip olduğumuzu gösteriyor. Fotoğrafta Türk Lirası kağıt paraların arka yüzleri görülüyor. Resimde "Her gün elden ele dolaşan kağıt paraların arka yüzündeki isimleri ne kadar iyi tanıyoruz; işte kağıt paraların arka yüzünde yer alan isimlerin kimler olduğu ve haklarında kısa bir kaç bilgiyi sizler için hazırlamaya çalıştım detaylar için yana kaydırın." yazısı ile Türk Lirası kağıt paralarının arka yüzlerinde yer alan kişilerin resmini paylaşarak kim olduklarını merak ettiren bir gönderi paylaşılmış. Burada gönderi sahibi, aslında herkesin bildiği, ancak farkına varmadığı bir konuyu esprili bir dille gündeme getirmiş. Türk Lirası kağıt paralarının arka yüzlerinde yer alan isimleri herkes bilir, fakat gönderi sahibi bu bilgiyi sanki yeni keşfedilmiş bir bilgi gibi sunmuş ve insanların dikkatini çekmeyi hedeflemiş. Fotoğrafta Türk Lirası 200 TL banknotunun arka yüzü ve Yunus Emre'nin resmi yer alıyor. Resmin altında "Yunis Emre" yazıyor ve bu ismin altında Yunus Emre hakkında kısa bir bilgi yazıyor. Bilgide Yunus Emre'nin 1238 veya 1241 yılında dünyaya geldiği ve "Yaratanı sevdik, Yaratan'dan ötürdü" diyerek hoşgörünün önemini vurgulayan Yunus Emre tüm Anadolu'yu gezmiş, yaşamını çoğunu Taptuk Emre ve Hacı Bektaş Veli'nin yanında geçirmiştir. Yunus Emre'nin iki büyük eseri vardır. Bunlardan birinin adı Divan'dır ve bu eserde şiirlerini toplamıştır. Diğer eseri nasihatler kitabı anlamına gelen Risaletü'n-Nushiyye'yi ise mesnevi biçiminde yazılmıştır. Halkın açık ve anlaşılır bir dille yazıldığı için uzun yıllar okunmuştur. Gezdiği tüm yerlerde halk tarafından oldukça sevildiği, adına yapılmış anıt mezarlardan bilinmekte olup, Anadolu gezilerinde Mevlana ile de karşılaştığı eserlerindeki sözlerden anlaşılmaktadır. Yunus Emre 1320 yılında vefat etmiştir, fakat mezarının nerede olduğu kesin bilinmemektedir. Bu fotoğraflarda yer alan bilginin "Yunis Emre'nin iki büyük eseri vardır" ve "mezarının nerede olduğu kesin bilinmemektedir" gibi esprili bir dille yazılması ve Türk banknotu üzerinden bilgi vermesi, fotoğrafa mizah katıyor. Fotoğrafta 20 Türk Lirası banknotu ve arkasında Mimar Kemaleddin'in resmi yer alıyor. Resmin altında Mimar Kemaleddin hakkında bilgi veren bir yazı bulunuyor. Yazıda, Mimar Kemaleddin'in 1870 yılında İstanbul'da doğduğu, mimarlık fakültesini bitirdikten sonra Almanya'ya gittiği ve orada eğitim gördüğü belirtiliyor. Daha sonra Türkiye'ye dönerek önemli mimari eserler bıraktığı ve 13 Temmuz 1927'de Ankara'da beyin kanaması geçirerek öldüğü belirtiliyor. Şaka ise fotoğrafın altındaki yazı ile 20 Türk Lirası banknotunun üzerindeki "Yirmi" kelimesinin birleştirilerek "Yirmi Mimar" olarak okunması. Bu, Mimar Kemaleddin'in ölümünün 20 Türk Lirası banknotu üzerinde resmedilmiş olması olarak yorumlanabilir. Bu şaka, Mimar Kemaleddin'in ölümünün ironik bir şekilde banknot üzerinde resmedilmiş olmasıyla ilgili bir mizah yaratıyor. Fotoğrafta, 5 Türk Lirası banknotunun arka yüzünde yer alan Aydın Sayılı'nın resmi, ve onun biyografisinin kısa özeti yer alıyor. Aydın Sayılı, Türk tarihçi ve bilim insanı olup 1942 yılında Harvard Üniversitesinden doktora derecesi alan dünyanın ilk kişisi. Fotoğraftaki mizah, Aydın Sayılı'nın 5 TL banknotunun arka yüzünde yer almasının, onun dünyada ilk doktora alan kişi olmasından dolayı, "5 TL'nin doktora yapmış olduğunu" ima ediyor. Bu, bir espri olarak, banknotu kişileştirerek ve ironik bir ilişki kurarak, Aydın Sayılı'nın başarısını vurgulamayı amaçlıyor.