Resimde, ıssız bir adada, yalnız başına kalan bir adamın, umutsuzluğa kapılmış halde oturmuş olduğu görülüyor. Adamın başı ellerinin arasında, çenesini koymuş, yere bakıyor. Yakınında birkaç eşya ve bir tekne duruyor. Resmin altında ise "Mucizevi Yaşam Öyküleri Serisi. Alexander Selkirk'ın hikayesini sizler için derlemeye çalıştım. Detaylar için yana kaydırın." yazıyor. Bu, Robinson Crusoe'un yazarı Daniel Defoe'nun romanının kahramanı olan Alexander Selkirk'ın hikayesini anlatıyor. Selkirk, gerçek bir kişi olarak, gemi mürettebatı tarafından adaya bırakılmış ve 4 yıl orada yalnız yaşamıştı. Bu nedenle, görseldeki adam Selkirk olarak algılanabilir ve espri, onun ıssız adada yaşadığı zorlukları vurgulamak için yapılıyor. Fotoğrafta, Alexander Selkirk'in 1676 yılında dünyaya geldiğini ve sorunlu bir çocukluk geçirdiğini belirten bir yazı var. Bu yazı, Selkirk'in Robinson Crusoe'nun ilham kaynağı olduğunu ima ediyor. Resimdeki adamın bir "ayrıcalıklı çocuk" ifadesine "yakışmayan" bir bakışa sahip olması, espriyi oluşturuyor. **Espri:** Alexander Selkirk'in bir ayakkabıcı oğlu olarak dünyaya geldiğini ve "ayrıcalıklı çocuk" olmaktan uzak bir yaşam sürdüğünü belirten yazı, resmin bir "ayrıcalıklı çocuk" etkisi yaratacak şekilde seçilmesi ile çelişiyor. Bu çelişki espriyi oluşturuyor. Resimde, fırtınalı bir denizde yelken açmış gemiler ve üzerlerine saldırıp ateş eden korsan gemileri görülüyor. Şaka ise, "Problem çıkaran karakteri gemide de kendini belli etse de, kısa sürede bulunduğu geminin baş yelkencisi olur. Fakat yolculuk süresi pek de güzel geçmez. İspanyol korsanlar gemiye saldırır, korsanlardan kurtulanlar dahi gemileri bayağı hasar almıştır." şeklinde, gemide problem çıkaran karakterin ne kadar kötü şanslı olduğunun vurgulanmasıdır. Bu şaka, karakterin kötü şansını ve geminin sürekli tehdit altında olmasını ironik bir şekilde vurguluyor. Resimde, tek başına bir adaya bırakılan Robinson Crusoe'nun karakterine benzer şekilde, bir adada ıssız kalan bir denizciyi ve arkasında onu terk eden gemiyi gösteriyor. Alttaki yazı ise, denizcinin geminin onarılmadan ayrılmaması gerektiğini savunduğunu, ancak kaptanın aynı fikirde olmadığını anlatıyor. Kaptanın denizciye "Çok istiyorsan sen yardım bekle, biz gidiyoruz" demesiyle espri, denizciyi orada bırakmalarının komik bir şekilde vurgulanmasıyla ortaya çıkıyor. Bu espri, denizciyi orada yalnız bırakmanın ironik bir şekilde "yardım etme" olarak sunulmasıyla, günlük hayattaki benzer ironik durumları yansıtır. Fotoğrafta batmış bir gemi görülüyor. Geminin batmasıyla ilgili fıkranın konusu, mürettebatın, Selkirk adlı bir adamı ıssız bir adada yalnız başına bırakarak gitmeleri. Daha sonra ise geminin de batması ve Selkirk'ın adada yalnız başına kalması. Bu olay üzerine, mürettebatın Selkirk'i ıssız adada bırakmak konusunda ne kadar pişman oldukları fıkrada espri konusu yapılıyor. Fıkra, Selkirk'in adada yalnız kalmasına rağmen, geminin de batmasıyla aslında daha kötü bir durumda kalması üzerinden mizahi bir yorum yaparak, okurun gülmesini sağlıyor. Resimde, ıssız bir adada kulübesinde oturan ve kitap okuyan bir adam var. Alttaki yazı ise 1704 yılında Selkirk adındaki birinin ıssız bir adada mahsur kaldığını ve kurtulmak için bir gemi beklediğini söylüyor. Şaka, Selkirk'ın ıssız bir adada bir gemi bekliyor olmasına rağmen, elinde kitap okumasında yatıyor. Bu, Selkirk'ın aslında kurtulmak için pek çaba göstermediğini ima ediyor. Fotoğrafta, Robinson Crusoe'nun adada yalnız başına geçirdiği zamanı anlatan bir çizim var. Çizimde, Robinson Crusoe'nun adada kendisini bekleyen vahşi keçiler, meyveler ve suyla nasıl başa çıktığını gösteriyor. Resimdeki espri, Robinson Crusoe'nun vahşi hayvanlar tarafından çevrili olmasına rağmen, adada rahat ve huzurlu bir şekilde yaşaması ve doğayla uyum içinde olmasıdır. Aslında, Robinson Crusoe'nun romanı, adada hayatta kalma mücadelesini, zorluklarla başa çıkma becerisini ve insan ruhunun dayanıklılığını anlatmaktadır. Fotoğraf, bu mücadeleyi esprili bir şekilde ele alarak, Robinson Crusoe'nun adada rahat ve mutlu olduğunu ima ediyor. Resimde, Alexander Selkirk'in heykeli, yüzünü eliyle gölgeliyor ve uzaktan gelen iki gemiyi selamlıyor gibi görünüyor. Şaka, Selkirk'in 4,5 yıl ıssız bir adada yaşadıktan sonra İngiliz gemileri tarafından kurtarılmış olmasına dayanıyor. Bu süreçte Selkirk, konuşma yeteneğini kaybetmiş ve tanınmaz halde sararmış bir hale gelmiş. Yine de, gemi adamları onun kim olduğunu anlayabiliyor. Fotoğrafta, Robinson Crusoe'nun esin kaynağı olan Alexander Selkirk'in, hayatının hikayesini konu alan kitap ve filmlere gönderme yapılıyor. Alexander Selkirk, bir gemi kaptanı olarak görev yaptığı Kraliyet gemisinin kayıtlarına göre 13 Aralık 1721'de sarı hummaya yakalanarak hayatını kaybetmiştir. Bu, mizahın konusu olarak sunulur; çünkü Alexander Selkirk'in, Robinson Crusoe gibi hayatta kalma macerası yaşadığı ve ıssız bir adada yıllarca yalnız kaldığı düşünülür. Bu fotoğrafta, Selkirk'in bir palmiye ağacının yanında dururken, bir çubukla toprağı karıştırdığı şekilde gösteriliyor. Bu, Selkirk'in adada hayatta kalmak için mücadele ettiğini simgeliyor. Ancak Selkirk'in gerçekte sarı hummaya yakalanarak öldüğü, bu nedenle ıssız adada hayatta kalma macerası yaşamadığı, bu da fotoğrafta ve açıklamada yer alan mizahı oluşturuyor.

Fotoğrafta bir adamın tuvalet temizlediğini görüyoruz. Adam iş görüşmesine gitmiş ve işe alınmak için Microsoft şirketine başvurmuş. Ancak, e-postası olmadığı için işe alınmamış. Bu ironik bir durum çünkü bir iş görüşmesine gittiği şirketin ismi Microsoft. İş arayanlar genellikle teknolojinin sunduğu imkanlara sahip olmadan iş bulmakta zorlanıyorlar. Bu durumun komik ve ironik olması, fotoğrafta kullanılan durum ve yazılar sayesinde daha belirgin hale geliyor. Fotoğrafta bir adam tezgahta kiraz satıyor. Adam başlangıçta sadece 10 dolar ve 20 kilo kiraz ile işe koyuluyor ve sokak sokak dolaşarak kirazlarını satıyor. Birkaç saat içinde ise sermayesini iki katına çıkarıyor. Bu şekilde devam ettiği sürece kazancı her gün artıyor ve bir süre sonra küçük bir kamyonet, daha sonra da büyük bir kamyon satın alabiliyor. Fıkra, adamın başlangıçta çok az sermaye ile işe koyulmasına rağmen çalışkanlığı ve azmi sayesinde başarılı olduğunu göstererek, azim ve çalışmanın önemini vurguluyor.

Resimde, bir adam tuvalet temizliyor. Adamın elinde sarı sünger ve yeşil eldivenler var. Görüntü, bir Microsoft şirketinde iş başvurusu yapan bir adamın hikayesini anlatıyor. Adamın bilgisayarı olmadığı için, iş başvurusunu e-posta ile yapamadığını ve bunun sonucu olarak işe alınamadığını anlatıyor. Bu, ironik bir mizah içeriyor çünkü tuvalet temizleme işinin kendisi bilgisayara ihtiyaç duymayan bir iş ve e-posta ile başvuru yapmak zorunda kalması komik bir durum. Fotoğrafta bir adam, 20 kilo kiraz alıp kapı kapı gezerek satmaya çalışıyor. 2 saat içinde sermayesini 2 katına çıkartıyor. Adam, bu şekilde ekmek parası çıkarabileceğini düşünüyor. Sonra, bir kamyonet alıp daha çok kiraz satmaya devam ediyor. Ardından, daha büyük bir kamyon ve birkaç küçük kamyonet alıyor. Fıkra, adamın küçük bir sermaye ile başlayıp, çalışkanlığı ve azmi sayesinde işini büyütüp, kamyonlar satın aldığı noktaya kadar gelmesini komik bir şekilde anlatıyor. Fotoğrafta iki adam var. Bir adam, diğer adamın bir sigorta şirketinden sigorta yaptırmak istediğini söylüyor. Adam sigorta şirketine e-posta adresi vermediğini söylediğinde, sigortacı "e-postanız olmadan nasıl bir holding kurdunuz, e-postanız olsaydı ne yapardınız?" diye soruyor. Diğer adam, "E-postam olsaydı şu anda Microsoft'ta tuvalet temizliyordum" diye yanıtlıyor. Bu, e-postası olmayan bir adamın büyük bir holdingin sahibi olabileceğini, ama e-posta sahibi olsaydı daha düşük bir iş yapacak olduğunu gösteren bir mizah.

Fotoğrafta bir mağaranın girişinde dalgıç görünüyor. Sağ üstte ve altta mağarada yaşayan 2 farklı yaratık var. Şaka şu: Mağarada yaşayan bu 2 yaratık dünyanın geri kalanından izole olarak 5.5 milyon yıldır bu mağarada yaşıyor. Yani, mağarada yaşayan yaratıklara göre dalgıç "dünyadan" gelmiş biri. İşte bu durum şakayı oluşturuyor. Fotoğrafta, Romanya'nın güneydoğusunda Karadeniz'e ve Bulgaristan sınırına yakın Köstence şehrinde çöplerin atıldığı bir yerde şans eseri bulunan ve 5.5 milyon yıldır izole kalmış bir mağarada su altında bir dalgıç görünüyor. Bu mağara ilk kez görülen birçok canlıya ev sahipliği yapıyor. Fıkra, mağaranın çöp atıklarının atıldığı bir yerde bulunması ve 5.5 milyon yıldır izole kalmış olmasına rağmen hala birçok canlıya ev sahipliği yapması üzerine kurulu. Bu durum, insanların çöp atma alışkanlıklarının doğayı ne kadar etkilediğini ve doğanın bu olumsuzluklara rağmen hayata tutunma gücünü gösteriyor. Fotoğrafta, büyük bir mağaranın girişini görüyoruz. Mağara, yerin 20 metre altında bulunuyor ve uzun tünellerle bir yer altı gölüne sahip. Mağaranın havası dünyadan oldukça farklı; havada %21 oksijen seviyesi, dünyadaki %10 oksijen seviyesinden daha düşük. Karbondioksit oranı ise yaklaşık 100 kat daha fazla. Bu durum, mağarada yaşayan canlıların, normal koşullarda yaşayamayacakları kadar az oksijen ve yüksek karbondioksit oranına sahip bir ortamda yaşamlarını sürdürdüklerini gösteriyor. Bu da mağaranın, yaşam için alışılmadık bir ortam olduğunu gösteriyor. Bu fotoğrafta, mağaranın ne kadar sıra dışı olduğuna dair bir örnek gösterilerek, "siz de bu kadar sıra dışı bir yerde yaşayabilir misiniz?" sorusu soruluyor. Resimde, küçük bir mağarada yaşayan ve kendine özgü canlıların yaşadığını anlatan bir yazı var. Yazı, mağaranın karanlık olduğunu ve mağara canlılarının fotosentez yerine kemosentez yaptığını belirtiyor. Resmin altında, mağaranın içinde yaşayan yaratıklardan birinin büyütülmüş fotoğrafı var. Bu yaratığın gözlerinin fotoğraftaki gibi olmadığı ve gerçekte ışığa ihtiyaç duyduğu açıkça görülüyor. Bu şekilde, mağarada yaşayan yaratıkların fotosentez yerine kemosentez yapması gerektiği fikriyle, yaratığın gözlerinin aslında fotoğraftaki gibi olmadığı arasındaki çelişki komik bir şekilde vurgulanıyor. Resmin altında bulunan "*GÜLDÜM.NET*" yazısı, bu mizahın kasıtlı bir şekilde oluşturulduğunu ve okuyucuda gülümseme yaratmayı amaçladığını gösteriyor. Resimde, solucan gibi görünen bir yaratığın yakın çekimi var. Altındaki yazı ise, mağarada keşfedilen 48 farklı canlı türünden 33 tanesinin sadece bu mağarada yaşadığını, akrep, örümcek, kırkayak ve sülük gibi bilinen hayvan türlerinin ise bu mağarada dışarıdaki akrabalarından oldukça farklı görünümlere ulaştığını söylüyor. Bu da, mağarada yaşayan canlıların, dışarıdaki akrabalarına göre daha tuhaf ve sıra dışı bir görünüme sahip olduğunu, belki de mağara koşullarına uyum sağlamak için evrim geçirdiklerini ima ediyor. Fıkra, mağarada yaşayan yaratığın sıra dışı görünümünü vurgulayarak mizah yaratıyor. Fotoğrafta mağarada yaşayan iki beyaz renkte küçük canlı görünüyor. Görüntünün altındaki açıklama ise bu canlıların mağarada yaşadığı ve neredeyse tüm hayvanların kör olduğunu söylüyor. Fıkra bu canlıların beyaz renk olmasına rağmen kör hayvanlarda nasıl görünür oldukları üzerine kurulu. Çünkü kör canlılar göremeyecekleri için beyaz veya başka bir renkte olmalarının hiçbir farkı olmaz. Fotoğrafta farklı mikroskop altında çekilmiş yaratıkların fotoğrafları var. Yazıda ise Movile mağarasında bulunan bu yaratıkların dünyanın ilk yaşamı hakkında bilgiler verebileceği yazıyor. Yazıda, "Peki sizce tıpkı bu mağarada olduğu gibi başka bir gezegende de farklı canlılar yaşıyor olabilir mi?" diye soruluyor. Burada geçen "başka bir gezegen" ifadesi, dünyada var olan ama henüz keşfedilmemiş bir yaşam alanı yerine, bir bilim kurgu filminde görülebilecek bir gezegen olarak yorumlanıyor. Böylece espri, insanların dünyanın bilinmeyen yerlerinde henüz keşfedilmemiş canlılar olabileceği düşüncesine değinmek üzerine kurulu. Fotoğrafta, mağarada dalış yapan bir dalgıç, bir mağara örümceği ve bir isopod görülüyor. Alttaki yazı ise "Kaynak: BBC Fotoğraflar: Thierry Berrod, Patrick Landmann Kaydetmeyi unutmayın, daha fazlası için: @sizbilindiye" yazıyor. Bu fotoğraf, mağaraların ne kadar gizemli ve sıra dışı canlılara ev sahipliği yaptığına dair bir alaycı gönderme. "Kaydetmeyi unutmayın, daha fazlası için" kısmı da mağara canlılarının daha ilginç fotoğraflarını da görmek isteyen kişilere yönelik bir gönderme. Yani, bu fotoğraf dalış ve mağara araştırmalarının ne kadar heyecan verici olabileceğine dair mizah dolu bir şekilde dikkat çekiyor.

Fotoğrafta Nepal'li bir kadının portresi var. Gözleri ve kaşları kalın bir şekilde çekilmiş, alnında kırmızı bir nokta ve kafasında çiçekler var. Şaka, Nepal'in dünyanın en yüksek dağı olan Everest'e sahip olmasına rağmen, bu konuda oldukça ilginç bir geleneğe sahip olmasıdır. "Kumari" olarak bilinen kız çocukları, tanrıça Taleju'nun bedenlenmiş hali olarak kabul edilirler. Bunun da, Nepal'in sıradan bir ülke olmadığını ve birçok sıra dışı geleneğe sahip olduğunu gösterdiği belirtilmiştir. Fotoğrafta, Nepal'in dağlık bir bölgesinde bulunan bir köyün gece görünümü yer alıyor. Köy, dağların yamaçlarına kurulmuş ve evlerin ışıkları gece karanlığında parlıyor. Fotoğrafın altındaki metin, Nepal'in konumu, nüfusu ve dini yapısı hakkında bilgiler veriyor. Fıkra, Nepal'in dağlara kurulmuş bir köyünün gece görünümünü göstererek ve köyün "dünyanın en yüksek sıra dağları Himalayalar'ın bir bölümüne ev sahipliği yapan" bir yer olduğu bilgisiyle insanları güldürmeyi amaçlıyor. Yani, fıkranın amacı, Nepal'in dağlı ve yüksek rakımlı bir ülke olduğunu ima ederek, köyün "en yüksek sıra dağları"na "ev sahipliği yapması" durumunu abartmak. Fotoğrafta, yüzüne kırmızı boya ile geleneksel bir Hindu tanrıçası olan Kumari'nin sembollerini çizilmiş küçük bir kız çocuğu görülüyor. Kız çocuğunun bakışları ve ifadesi, fotoğrafın mizahını ortaya koyuyor. "Kumari"nin anlamı bakire kız olduğu için, bu gelenekte bir kız çocuğu 2-5 yaş arasından seçiliyor ve tanrıçanın yeryüzündeki bedeni olarak kabul ediliyor. Fotoğrafın mizahı, kız çocuğunun yüzüne çizilen sembollerin ve bakışlarının bir yetişkin gibi ciddi bir tavır takınmasıyla birleşmesinden kaynaklanıyor. Fotoğrafta kırmızı bir kıyafet giyen ve geleneksel bir kafa bandı takan küçük bir kız oturmuş. Kız, Kumari olarak seçilmek üzere yarışan kız çocuklarından biri. Bu gelenekte, Tanrıça seçilmesi için kız çocuklarına belirli özelliklerin sağlaması gerekiyor. Fotoğraftaki espri ise kız çocuğunun gözünün üstündeki üçüncü gözü gösteriyor ve Kumari seçilmek için gereken şartlar arasında 3 gözlü olmanın da bulunması gerektiği gibi bir yorum yapıyor. Bu yorum, geleneksel uygulamalara gönderme yaparak eğlenceli bir şekilde sorguluyor. Fotoğrafta küçük bir kızın taht üzerinde taşındığı görülüyor. Kızın elleri çaprazlanmış, gözleri yere bakıyor ve ayakları yere değmiyor. Yanında ise onu taşıyan ve onunla ilgilenen kişiler bulunuyor. Bu fotoğraf, Nepal'de Kumari olarak bilinen canlı tanrıça geleneğine ait. Resimdeki espri ise küçük kızın, yere basmasının yasak olması, çünkü o "tanrıça" olduğu için onun yere basması uygun görülmüyor. Bu, küçük kızın yaşamının her alanını etkileyen ve özgürlüğünü kısıtlayan bir gelenek olarak ele alınabilir. Yazar, "Tanrıça sonuçta değil mi?" diyerek bu geleneği sorgulamayı amaçlıyor. Bu soru, küçük kızın "tanrıça" olarak kabul edilip, hayatının her alanını bu role göre şekillendirilmesine tepki olarak yorumlanabilir. Fotoğrafta, Nepal'in eski kraliyet ailesinden bir kız çocuğu görüyoruz. Çocuk, sarayda Tanrıça olarak kabul ediliyor, fakat normal bir hayat yaşamaya başlamak istiyor. Bu durum, Nepal'deki din ve geleneklerin karmaşıklığını ve günümüz dünyasıyla çelişkisini gösteriyor. Fıkra, Nepal'de kız çocuklarının Tanrıça ilan edilmesinin geleneksel bir uygulamasına değiniyor. Fıkra, bu kızın Tanrıça statüsünden kurtulmaya çalışmasıyla, toplumun bu geleneği nasıl sorgulamaya başladığını gösteriyor.

Resimde bir grup adamın bir koşu bandı üzerinde egzersiz yaptığı görülüyor. Ancak koşu bandı, modern koşu bantlarından çok daha eski bir teknoloji ve oldukça basit bir şekilde yapılmış. Şaka, koşu bandının modern zamanlarda insanların spor yapması için bir araç olarak kabul edilmesi, fakat geçmişte işkence aleti olarak kullanılmış olması arasındaki zıtlığa dayanıyor. Koşu bandı üzerinde egzersiz yapmak işkence gibi geliyor olabilir, ancak bu durum geçmişte işkence aleti olarak kullanılmış olmasından kaynaklanıyor. Bu durum ironik bir şekilde yorumlanmış ve görsel olarak da vurgulanmış. Fotoğrafta Sir William Cubitt adlı bir İngiliz mühendis görünüyor. Alttaki metin, Cubitt'in 1818 yılında koşu bandını icat ettiğini ancak bunun aslında işkence aracı olarak kullanılmak için tasarlandığını ve mahkumları cezalandırmak için kullanıldığını anlatıyor. Bu görselde espri, koşu bandının bugün spor ve fitness için kullanılan bir alet olması ama aslında ilk icadının ceza amaçlı olmasıyla ortaya çıkıyor. Fotoğrafta, hapishanede mahkumların egzersiz yapması için kullanılan bir alet görülüyor. Aletin adı "çark" olarak biliniyor ve mahkumların üzerinde koşarak egzersiz yapmalarını sağlıyordu. Fotoğrafın altındaki yazı ise bu aletle ilgili bir fıkra anlatıyor: "Mahkumlar, günde en az altı saat bu cihazda koşuyorlardı ki bu 14 bin basamaklı bir merdivene tırmanmaya eş değerdi ve bu Everest'e tırmanmayla eşdeğerdi. İngiltere'deki 50 hapishane bu aleti kullanıyordu. Hatta, ingiliz yazar Oscar Wilde bile hapishane zamanlarında bu alet üzerine çıkmaya zorlanmıştı. Kimi cezalı mahkumlar günde 10 saatini bu aletler üzerinde geçiriyordu. Bazen halkın izleyip ibret almasına bile izin veriliyordu." Fıkra, bu aletle yapılan egzersizin zorluğunu ve bu zorluğun Everest'e tırmanmaya eşdeğer olduğunu abartarak komik bir şekilde ele alıyor. Oscar Wilde gibi ünlü bir yazarın bile bu aleti kullanmak zorunda kalması, fıkranın mizahını artırıyor. Resimde, 19. yüzyıl hapishanelerinde kullanılan bir koşu bandı görüyoruz. Bu koşu bandı, mahkumların zorlu koşullarda çalıştırılması ve işkence görmesi amacıyla kullanılıyordu. Resim, 1898'de koşu bandının, bir işkence aracı olduğu gerekçesiyle yasaklandığını anlatıyor. Fıkra, koşu bandının bir "işkence aracı" olarak gösterilmesi ve bunun ironik bir şekilde 1952 yılında sağlık ve fitness amaçlı kullanılmaya başlanması üzerine kurulu. Yani, insanları cezalandırmak için kullanılan bir şey, zamanla sağlık ve fitness dünyasında popüler hale gelmiş. Bu durum, koşu bandının geçmişiyle bugünkü kullanım amacı arasında ilginç bir zıtlığı ortaya koyuyor ve bir tür "işkence"nin nasıl "sağlık"a dönüştüğünü gösteriyor. Resimde 19. yüzyılda mahkumların egzersiz yapmak için kullandığı bir koşu bandı gösteriliyor. Koşu bandı, iki tahta parçasından yapılmış, mahkumlar bu tahta parçalarına basarak ilerliyor. Bu aletin acı verici ve insanlık dışı olduğu açıkça görülüyor. Resimde, 19. yüzyılda bu aletin kullanıldığına dair bir fotoğraf ve günümüzde kullanılan modern bir koşu bandı arasındaki tezat durumu gösteriliyor. Resmin altındaki yazı, koşu bandının 19. yüzyıldaki hapishanelerde kullanılan işkence araçlarından biri olduğunu, ancak günümüzde modern bir egzersiz aleti olarak kullanıldığını vurguluyor. **Şaka, 19. yüzyıldaki koşu bandının modern koşu bantlarına benzemesi ve aynı isimle çağrışım yaratması nedeniyle ortaya çıkıyor.**

Fotoğrafta havalanan bir uçak ve uçağın motorunu gösteren kırmızı bir daire var. Yazıda ise, uçak pencerelerinin neden yuvarlak olduğu ve yolcuların neden hep uçağın sol tarafından bindiği sorularına eğlenceli bir şekilde cevap arandığı belirtiliyor. Bu soruların cevaplarını herkes bildiği için, bir cevap vermeye gerek duymadan sorular soruluyor. Fıkra, beklenen cevapların "Bu sorular zaten biliniyor, neden soruyorsun?" şeklinde olması ve bu sorulara komik ve eğlenceli bir şekilde yaklaşılması ile komiklik yaratıyor. Fotoğrafta, yuvarlak camlara sahip eski bir uçak görülüyor. Altında ise uçakların camlarının neden yuvarlak olduğuna dair bir açıklama yazıyor. Şaka ise şu: Uçakların camları yuvarlak çünkü basınç nedeniyle kare pencereler patlıyormuş. Bu komik bir şekilde, uçakların neden yuvarlak camlara sahip olduğunu açıklayan bir bilgi gibi sunuluyor. Aslında uçak camlarının yuvarlak olmasının sebebi basınç değil, hava akımının etkisiyle oluşan kuvvetin daha düzgün dağılmasını sağlamasıdır. Yani, şakanın amacı uçak camlarının yuvarlak olmasının sebebi hakkında yanlış bir bilgiyi komik bir şekilde sunarak okuyucunun gülmesini sağlamaktır. Resimde, kanatları yukarı doğru eğimli bir uçak görülüyor. Uçağın kanatlarının yukarı doğru eğimli olması, daha hızlı ve verimli uçabilmesi için gerekli bir tasarım özelliğidir. Şaka ise, uçağın kanatlarının yukarı doğru eğimli olmasının, tıpkı bir kişinin başını yukarı kaldırıp gözlerini kapatıp "hadi uçalım" demesi gibi bir durumla ilişkilendirilmesinde yatıyor. Yani, uçağın uçabilmesi için kanatlarının yukarı doğru eğimli olması gerektiği, ancak bu durumun aslında çok basit ve mantıksız bir şekilde açıklandığı gibi. Resimde, burnu yukarı doğru eğimli bir uçak görülüyor. Altta ise uçakların burun şekilleri hakkında bir yazı bulunuyor. Yazıda, askeri uçakların burunlarının sivri olmasının nedeni, uçağın daha hızlı uçmasını sağlamasıdır. Şaka şu ki, resimdeki uçak Concorde, süpersonik bir uçak olup, çok hızlı uçabilme özelliği ile bilinir. Ancak, uçağın burnunun sivri değil, yuvarlak olması, yazının iddiasını çürütüyor. Bu durum, yazı ile resmin birbirine uymaması nedeniyle komik bir çelişki yaratıyor. Resimde bir uçağın boyanması sırasında beyaz boya püskürten bir işçi görünüyor. Resim altında yazan metin uçakların neden beyaz olduğunu açıklıyor. Uçakların beyaz olması ısı yansıması, yolcular için daha avantajlı olması, boya maliyetinin düşük olması ve kuşların çarpışmalarını önlemek için daha iyi görünür olması gibi sebeplerden kaynaklanıyor. Burada espri, uçağın boyandığı sırada işçinin beyaz boya püskürterek uçağı daha da beyazlatması ve böylece yukarıdaki yazıda belirtilen avantajları artırmış olmasıdır. Fotoğrafta, bir uçağın sol tarafına yanaşmış bir uçak köprüsü ve yolcuların uçağa binmek için köprüden geçtiği görülüyor. Köprü kırmızı bir okla işaretlenmiş ve "instagram/sizbilindiye" yazısıyla birlikte bir Instagram gönderisi parodisi yapılmış. Şaka ise insanların uçaklara neden hep sol taraftan bindiğini ve bunun için birkaç teorinin bulunduğunu anlatıyor. Ancak, fotoğrafın gösterdiği üzere sol tarafta uçak köprüsü bulunuyor ve yolcuların sol taraftan binmesi doğal olarak köprüden geçmekle mümkün oluyor. Resimde bir uçan kuş ve yanında B-2 bombacısı uçağı görülüyor. Alttaki yazı, B-2 uçağının garip şeklinin radar ve sonar tarafından tespit edilmesini zorlaştırması ve daha fazla yük taşımasını sağlaması nedeniyle bu şekilde tasarlandığını belirtiyor. Uçağın tasarımcılarının ilham kaynağının av kuşları olduğunu söylüyor. Bu, B-2'nin aslında av kuşlarının şekline benzetildiğini ve bu nedenle gizliliği sağladığını esprili bir şekilde anlatıyor. Bu fotoğrafta bir uçağın içi gösteriliyor. Uçağın içindeki koltuklar ve yolun iki tarafında bulunan duvarlar mavi renkte. Fotoğrafta, yolun iki tarafındaki duvarların üst kısmının içe doğru eğimli olduğunu, ve yolun ortasındaki tavanda da, sanki yolun üstünü kaplayan bir tünelmiş gibi, içe doğru eğimli bir yapı olduğunu gösteren oklar var. Bu şekilde gösterilen eğim, uçağın aslında olduğundan daha geniş ve ferah görünmesini sağlıyor. Uçakların tasarımcılarının bu şekilde bir illüzyon yaratmalarının amacı, özellikle kapalı alan fobisi olan kişilerin uçak yolculuğu sırasında daha rahat hissetmelerini sağlamaktır. Fotoğrafta kullanılan "sizbilirdiyiniz" yazısı ise fotoğrafın sahibinin, insanların bu durumu fark edip etmediğiyle ilgili soruyu bir şekilde şakaya dönüştürüyor. Resimde iki pilot var. Sağdaki pilot sakallı ve güneş gözlüğü takmış, sol taraftaki ise tıraş olmuş ve gülümsüyor. Resmin altındaki yazı ise pilotların genel olarak sakalsız olmasının sebebini açıklıyor. Havayolu şirketlerinin pilotların sakal bırakmasına izin vermemesinin sebebi, acil durumlarda oksijen maskelerinin sakal yüzünden yüzüne tam oturmayıp düzgün çalışamama ihtimalidir. Acil bir durumda pilotların bilinci yerinde ve insanların hayatlarını kurtarıyor olmaları gerektiği için maskelerinin düzgün çalışması gerekiyor. Resmin esprili yanı, pilotların acil durumda sakal yüzünden oksijen maskelerinin yüzüne tam oturmayacağını ima etmesi ve bu durumun ölümcül sonuçlar doğurabileceğini vurgulamasıdır. Fotoğrafta sarı renkli, ayakta yolculuk yapabilen uçak koltukları gösteriliyor. Yazıda "Koltuklar neden kalkmıyor? Yakında kalkan koltukları da göreceğiz. İtalyan bir şirket yeni koltuklarının tanıtımını yaptı. Bu koltuklar sayesinde istediğiniz zaman ayakta yolculuk yapabileceksiniz, ve bilet fiyatları diğer koltuklara göre %50 daha ucuz olacak. Sizi en çok şaşırtan madde hangisiydi? " yazıyor. Şaka, koltukların "kalkmaması" yerine "ayakta durması" ile ilgili. Bu, ayakta yolculuğun normalde mümkün olmadığını vurgulamaktadır.

Resimde Alcatraz adlı cezaevinden kaçan mahkumların mugshotları bulunuyor. Üstte yazan "Bir zamanlar en korunaklı ve kaçışın imkansız olarak dizayn edildiği dünyanın en meşhur hapishanesi olan Alcatraz'dan kaçmayı başarabilen 3 kişinin inanılmaz hikayesini sizler için derlemeye çalıştım detaylar için yana kaydırın." ifadesi ile Alcatraz'dan kaçışın imkansız olduğunu ima ederek, kaçan mahkumların fotoğraflarını göstermesi ile çelişiyor. Bu, Alcatraz hapishanesinin güvenlik önlemlerinin yetersizliğini ironik bir şekilde gösteren bir mizah. Fotoğrafta Alcatraz adası ve hapishanesi görülüyor. Resmin altında "1861 ve 1963 yılları arasında Alcatraz Adası'nda cezaevi olarak kullanılan bu yer Amerika'nın en korunaklı hapishanesiydi. Tüm azılı mahkumlar sularla çevrili bu cezaevine gönderiliyordu. Alcatraz'da çok basit temel gereksinimler harici mahkumlara hiçbir ayrıcalık verilmiyordu." yazıyor. Şaka, Alcatraz'ın korunaklı bir hapishane olması ve mahkumların kaçmasının neredeyse imkansız olması gerçeğine dayanıyor. Ancak bu yazıda, sanki hapishanede ayrıcalıklar ve konforlu bir yaşam varmış gibi bir ima var, bu da Alcatraz'ın korkunç koşullarıyla çelişiyor. Fotoğraf, dar ve uzun bir hapishane koridorunu gösteriyor. Duvarlar demir parmaklıklarla kaplı ve koridorun sonunda birkaç kişi görünüyor. Şaka, hapishanede kitaplardan yararlanmanın zor olduğunu, en az 5 yıl hapis cezası gerektirdiğini ve mahkumların günlerini hücrelerinde geçirdiğini ima ediyor. Ayrıca hapishane bahçesinin soğuk körfez suları ve köpekbalıklarıyla çevrili olduğu söyleniyor, ki bu da gerçekçi değil. Bu, hapishane hayatının zorluklarını ve absürt durumlarını esprili bir şekilde ele alan bir şaka. Fotoğrafta Alcatraz hapishanesinden kaçan iki mahkum, Frank Morris ve John Anglin'in fotoğrafları yer alıyor. Alcatraz, kaçışı imkansız olarak bilinen bir hapishane olduğundan, bu iki mahkumun hapishane duvarlarını nasıl aştıkları bir gizem olarak kaldı. Fotoğrafın altındaki yazı da bu durumu ironik bir şekilde ele alarak, iki mahkumun 14 kez kaçış girişiminde bulunduğunu ve bu girişimlerin sadece birinin başarılı olduğunu belirtmiş. Bu durum, Alcatraz'ın "kaçışın imkansız olduğu" iddiasına rağmen, iki mahkumun zekâsı ve planlama yeteneği sayesinde hapisten kaçabildiklerini ortaya koyuyor. Fotoğrafta hapishane hücrelerinin duvarlarında bulunan küçük havalandırma ızgaraları görünüyor. Resim altındaki yazıda, 4 mahkumun bu ızgaraları yemek kaşıklarıyla günlerce kazdığı ve çıkardıkları ızgaraların yerine dergi ve kitaplardan aynalar taktıkları anlatılıyor. Bu, mahkumların hapishane şartlarına uyum sağlamak ve kendi eğlence alanlarını yaratmak için çaba gösterdiklerini ve yaratıcı çözümler ürettiklerini gösteren bir espri. Bunun, "Sıkışık koşullar altında bile umut ve eğlence arayan insanların yaratıcılığının ne kadar güçlü olduğunu" vurgulayan bir mizah örneği olduğu söylenebilir. Fotoğrafta iki baş görüyoruz. Başlar aynı ancak birinde burun kırılmış gibi duruyor. Görüntünün altında "Ayrıca gece odalara bakan gardiyanlar şüphelenmemesi diye yataklarına alçıdan kafa bile yapıyorlar, hatta kendi saçlarından kirpik ve saç bile ekliyorlar. Fotoğrafta gördüğünüz Frank Morris'in yaptığı kafa, burnu kırık değilmiş ancak sabah gardiyan yaşadığı şok ile düşürmüş." yazıyor. Bu bir espri. Görüntüdeki iki baş, Frank Morris'in hapisten kaçmak için yaptığı sahte baş değil. Kırık burunlu baş, hapisten kaçmaya çalışan bir mahkumun değil, gardiyanın düşürmüş olduğu kafa. Yani espri, mahkumun kaçmaya çalışırken burnunu kırması değil, gardiyanın düşürmesiyle kafa kırılmış gibi görünmesi üzerine kurulu. Fotoğrafta dört başı kesilmiş kişinin fotoğrafı bulunmakta. Yazıda ise bu kişilerin kaçış planında birisinin işleri beceremeyip yakalandığı ve diğer ikisinin havalandırmaya tırmanarak kaçtığı anlatılmaktadır. Bu fotoğraf ve yazıdaki espri ise başı kesilmiş kişilerin bir plan yapmaları ve kaçmaları durumunun gerçekte mümkün olmamasıdır. Bu durum esprili bir şekilde ifade edilmiş ve ironi yaratmıştır. Fotoğrafta, mahkumların yaptıkları kaçış araçlarından biri olan bir yatak kılıfı görünüyor. Yatağın kenarları ısı ve basınç yardımıyla kapatılmış. Mahkumlar, ateşleme yoluyla elde ettikleri sıcak suyu boruya dökerek kılıfı şişirmişler ve böylece kaçış planı için bir araç yaratmışlar. Bu fikir muhtemelen mahkumların okudukları dergilerden birinde edinilmiş. Burada yapılan şaka, mahkumların oldukça yaratıcı bir şekilde kaçış araçları yapmaya çalıştıklarını, fakat bunu gerçekçi bir şekilde değil de "absürt" bir şekilde yaptıklarını göstermek. Kaçış planının pratikte uygulanması zor göründüğü için, durum ironik ve komik bir şekilde sunulmuş. Resimde Frank Lee Morris isimli bir mahkumun "Aranıyor" posteri görülüyor. Poster, Morris'in kaçtığı zaman Agra ve enb kelimeleri ( Agra ve enb kelimesi ingilizce "agra" ve "enb" kelimesine çok benziyor) ile işaretlenmiş iki fotoğrafını gösteriyor. Şaka, mahkumun Agra şehrinden kaçmış gibi gösterilmesi ve bunun enb kelimesinin "enb" kelimesiyle aynı gibi görünmesinden kaynaklanıyor. Bu da Morris'in kaçmak için "enb" (en kısa sürede) kaçtığını ima ediyor. Fotoğrafta Alcatraz adasındaki hapishanede bulunan bir mektup ve altında Alcatraz'dan Kaçış filminin bir yorumu var. Fotoğraftaki espri, filmin gerçek hikayeden esinlendiğini ve mektubun hikayeye bağlı olduğunu ima ederek, mektubun filmdeki kaçış planlarını içerdiğini düşündürmek. Alcatraz'dan Kaçış filmi gerçek bir hikayeden uyarlama. Ancak mektup sadece rastgele bir mektup ve filmin hikayesiyle alakası yok. Bu fotoğraf, izleyicileri mektubun filmle bağlantılı olduğunu düşünmeye yönlendiren mizah içeren bir gönderi.

Fotoğrafta, kırmızı çiçekli bir elbise giymiş, gülümseyen bir kadın ve arkasında çiçek deseni görüyoruz. Kadının elinde bir şapka var. Fotoğrafın altında, "Henüz 31 yaşındayken kansere yenik düşmesine rağmen hücreleriyle ölümsüzleşen kadın Henrietta Lack'in dünyada birçok insanın hayatını kurtarmaya devam ettiği hikayesini sizler hazırlamaya çalıştım. Detaylar için yana kaydırın." yazıyor. Bu fotoğrafta, Henrietta Lack'in ölümsüz hücrelerinin bir "şaka" olarak sunulması, hücre kültürlerinde kullanılan ve önemli tıbbi keşiflere öncülük eden bu hücrelerin önemini ve hikayesini alaycı bir şekilde ele alıyor. Ancak, Henrietta Lack'in hayatı ve hücrelerinin hikayesi aslında oldukça trajik. Lack'in hücreleri ondan habersiz alınmış ve hiçbir karşılık verilmeksizin kullanılmış, bu durum tıbbi etik tartışmalarını da beraberinde getirmiştir. Fotoğrafta Henrietta Lacks adında bir kadın görülüyor. Fotoğrafın altında, 1951 yılında 31 yaşında kansere yenik düşen Henrietta Lacks'ın hücrelerinin halen yaşıyor ve dünyada birçok insanın hayatına aşılarla, ilaçlarla veya bir şekilde etki ettiği ve hatta uzaya bile çıktığı yazılı. Bu, Henrietta Lacks'ın hücrelerinin tıbbi araştırmalarda önemli bir rol oynamış ve hala kullanılmaya devam etmesinden kaynaklanan bir ironi. Henrietta Lacks'ın hücrelerinin "ölümsüz" olması ve bu şekilde birçok insanın hayatına etki etmesi, onun ölümünün trajik bir şekilde anılan bir hikaye olmasını sağladı. Fotoğrafta Henrietta Lacks adında bir kadın resmedilmiş. Altındaki metinde ise Henrietta Lacks'ın hikayesi anlatılıyor. Henrietta Lacks, 1920 yılında Virginia'da doğmuş, yoksul bir ailede büyümüş ve tütün çiftçiliği ile uğraşmış bir kadın. Daha genç yaşta evlenmiş ve 5 çocuğu olmuş. 31 yaşındayken rahmindeki kansere yakalanmış. Tedavisi sırasında Henrietta Lacks'tan habersiz bir şekilde doku örneği alınmış. Bu doku örnekleri kanser araştırmalarında kullanılmış ve önemli bir keşfe yol açmış. Bu keşifte kullanılan hücrelere ise Henrietta Lacks'ın ismini gizlemek amacıyla "HeLa" adı verilmiş. **Şaka:** "HeLa" hücrelerinin Henrietta Lacks'ın adından geldiğini bilmeyen insanlar için "HeLa" adı oldukça tuhaf ve anlamsız bir isimdir. Bu yüzden de şaka konusu haline gelmiştir. Fotoğrafta Henrietta Lacks'in yüzü görülüyor. Resmin altındaki yazı, Henrietta Lacks'ın "ölümsüzlüğe ulaştığı" yönündeki yanlış yorumu ve bu yorumun "Hela hücreleri ölmüyor ve durmadan çoğalabiliyor" şeklinde açıklanmasını içeriyor. Henrietta Lacks'ın "Hela hücreleri" kanser araştırmalarında bir devrim yarattı, ancak kendisinin bu süreçte büyük bir rol oynadığı ve ismi yıllarca gizlendiği için "ölümsüzlük" açıklaması aslında ironi oluşturuyor. Bu nedenle, Henrietta Lacks'ın fotoğrafı altındaki yazı, bu ironiyi ve kendisinin gerçek hikayesinin ne kadar unutulduğunu vurguluyor. Fotoğrafta mikroskop altında görünen insan hücreleri bulunuyor. Görselde yapılan espri, hücrelerin "Hela hücreleri" olarak adlandırılması ve bu hücrelerin kansere sebep olması nedeniyle "kansere sebep olan hücreler" olarak da adlandırılabileceği anlamına geliyor. İnsan hücrelerinin bir kısmı pembe, diğer kısmı ise yeşil renkli. Bu espri "Hela" hücrelerinin adı olan "Henrietta Lacks" adını almış kanser hastasının adı ve "hücreler" sözcüklerini birleştirerek oluşturulmuş. "Hela hücreleri" tüm dünyada tıbbi araştırmalarda kullanılan önemli bir araçtır. Ancak "Hela" adı, kanser hastalığına yakalanıp ölen Henrietta Lacks'a aittir. Fotoğrafta bir mikroskop altında HeLa hücreleri ve Henrietta Lacks'in bir fotoğrafı bulunmaktadır. HeLa hücreleri kanserin tedavisinde ve araştırmalarında kullanılıyor. Şaka şu ki, HeLa hücrelerinin sonsuza kadar bölünebilen ve yaşayan ilk insan hücreleri olması ve Henrietta Lacks'in bu hücreleri bağışladığını bilmeden öldüğü. Bu yüzden, bu hücreler sayesinde bilim insanları birçok hastalık için ilaç ve tedavi geliştirebiliyorlar. Fotoğrafta, Henrietta Lacks'in mezarının başında duran bir ailenin resmi var. Mezarın üzerinde "Henrietta Lacks" yazıyor ve ailesi mezar taşına dokunuyor. Şaka, Henrietta Lacks'in hücrelerinin, ondan haberdar olmadan, tıp araştırmalarında kullanılmış ve çok büyük bir etki yaratmış olmasına rağmen, ailesinin onun adının mezar taşında yazılı olması dışında, onun hücrelerinin yolculuğunun farkında olmaması. İnsanların Henrietta Lacks'in hücrelerinin tıp alanında ne kadar önemli olduğunu anlamaması, onun adının sadece mezar taşında yazılı olması, "Henrietta Lacks'in hücrelerinin yolculuğunu" görmeyenlere bir şaka gibi gelebilir. Resimde "Henrietta Lacks'in Ölümsüz Hayatı" kitabının kapağı ve bu kitaba dayanan televizyon filminin posteri yer alıyor. Kitabın kapağında Henrietta Lacks'in resmi varken, filmin posterinde Oprah Winfrey yer alıyor. Şaka, kitabın ve filmin aynı hikayeyi anlattığına dair bilgiyi paylaşması, ancak kitapta Henrietta Lacks'in rol aldığını ve filmin ise Oprah Winfrey'i başrolde göstermesiyle oluşuyor.

Fotoğrafta, Türk şarkıcı Haluk Levent, siyah deri ceket giymiş, mikrofon tutmuş ve gülümsüyor. Altında ise "Yeni Seri; Şarkıların Hikayesi. Haluk Levent-Elfida'nın acıklı hikayesini sizler için derlemeye çalıştım. Detaylar için yana kaydırın." yazıyor. Bu bir şaka çünkü Haluk Levent, "Elfida" adında bir şarkı yayınlamış ve "Elfida" sözleri, "Elveda"nın yanlış telaffuz edilmiş versiyonu gibi algılanıyor. Yani, "Elfida'nın acıklı hikayesi" ifadesi, "Elveda"nın yanlış telaffuz edilmesi üzerinden bir espri. Fotoğrafta, Haluk Levent sahnede şarkı söylerken görünüyor. Fotoğrafın altındaki yazı ise Haluk Levent'in şarkılarının anlamlı olduğundan ve "Elfida" şarkısının en etkili şarkılarından biri olduğundan bahsediyor. Burada yapılan espri, "Elfida" şarkısının adının "Elveda" kelimesine benzemesi ve böylece Haluk Levent'in bir nevi veda şarkısı söylediği izlenimi yaratması. Aslında "Elfida" başka bir anlam ifade ediyor ve Haluk Levent henüz müzik kariyerine devam ediyor. Fotoğrafta ünlü sanatçı Haluk Levent bir konser sırasında gitar çalarken görülüyor. Paylaşımın altında "Haluk Levent, geçtiğimiz günlerde paylaştığı bir tweet ile Elfida'nın öyküsünü bizlere ilk ağızdan tekrar hatırlattı..." yazıyor. Bu paylaşımla Haluk Levent'in geçtiğimiz günlerde sosyal medya hesabından Elfida adlı bir kız çocuğunun öyküsünü anlattığı ve bu öykünün çok duygusal olduğu belirtiliyor. "Elfida ismi sonradan verilmiş bir isim. Adı Beyzanur kızımızın. 4 yaşlarındayken tanıstım. Babası Murat Çelik bir emekçiydi. Kızın amansız bir hastalığı vardı..." şeklinde devam eden paylaşımda Haluk Levent'in Elfida'nın hastalığı ve babasının maddi durumu hakkında konuştuğu görülüyor. Haluk Levent'in paylaşımı esprili bir şekilde ele alınmış ve "Elfida'nın öyküsünü bizlere ilk ağızdan tekrar hatırlattı..." ifadesiyle Levent'in sık sık sosyal medya üzerinden yardım kampanyaları başlatması ve bu kampanyaların genellikle kız çocukları için olması üzerinden bir espri yapılmış. Fotoğrafta Emrah Aydoğdu'nun hastanede olduğunu görüyoruz. Etrafında doktorlar ve hastalar var. Alttaki yazı ise, Emrah'ın o dönemki zor durumunu, hastanede geçirdiği zamanı ve yanındaki müzisyen arkadaşını esprili bir şekilde anlatıyor. Bu durum, Emrah'ın hastanede olmasına rağmen, müzisyen arkadaşıyla birlikte müzik yapmaya devam ettiğini ima ediyor. Espri, Emrah'ın zor zamanlarda bile müziği bırakmadığını ve hatta hastanede bile müzik yaptığı imajını yaratıyor. Fotoğrafta Emrah sahnede şarkı söylerken görülüyor. Alttaki yazıda, "Emrah "Gözden çıkarılan kadın, anlamı Osmanlıca'da Elfida." dedi. Belki tam birebir anlamını karşılamıyordu ama bir kavram olarak çok uyuyordu. Tabi biz birbirimize sarılıp ağladık. Gerçekten Beyzanur'u çok seviyordum. Ve şarkıyı yazdım, sevgili Emrah da elinden geleni yaptı..." yazıyor. Şaka, "Elfida" kelimesinin anlamını "Gözden çıkarılan kadın" olarak yanlış anlayan ve bunu bir kavram olarak kullanan Emrah'ın sözlerinde yatıyor. Aslında "Elfida" kelimesi, Osmanlıca'da "Elveda" anlamına geliyor. Fotoğrafta bir adam oturmuş ve konuşuyor. Adamın söylediği sözler ise altta yazılmış. Adam, "Bu şekilde Beyaznur'un son günlerinde ona şarkıyı söylüyordum ama o kendisi olduğunu bilmiyordu.. O dönemde şirketlerim batmış, sözlerde 'Omuzunda iz bırakma, yüküm dünyaya yakın.' Şunu ifade etmek içindi: Zaten dünya kadar batmışım. Beyzacığım ne olur bari sen gitme demek içindi." diyor. Fıkra, Beyaznur'un şarkı söyleyen adama "Omuzunda iz bırakma, yüküm dünyaya yakın." sözleriyle hitap etmesini, şirketlerinin batmasıyla bağlantı kurarak, aslında Beyaznur'un daha önce şirketlerin battığını bildiğinden, "sen gitme" anlamında söylediğini ima ederek, ironik bir şekilde anlatıyor. Fotoğrafta bir adamın sahnede şarkı söylediğini görüyoruz. Elinde bir mikrofon var ve sahnede siyah deri ceket giyiyor. Adamın ağzından çıkan baloncuklar içinde "Yüzyıllardır sarılmamış kolların..." yazıyor. Şaka, adamın söylediği sözlerin aslında bir çocuğun anne babasının "yüzyıllardır" sarılmamasının sebebini açıklayan bir özlü söz olmasında yatıyor. Anne ve baba muhtemelen bebeğin hastanede veya evde bakımıyla meşgul oldukları için uzun süredir bir birlerine sarılamadılar. Bu nedenle, "yüzyıllardır" ifadesi abartılı ve komik bir şekilde kullanılmış. Fotoğrafta bir sahnede mikrofonla şarkı söyleyen bir adam ve arkasında bir kadın görüyoruz. Adamın sözleri "Yüzyıllardır sarılmamış kolların..." ile başlıyor. Bu, kişinin aşırı derecede uzun zamandır sarılmadığına ve bunu esprili bir şekilde ifade ettiğine işaret ediyor. Bu cümle, sarılmanın özlenmesinin ve uzun zaman sonraki sarılmanın sevincini vurgulamak için kullanılıyor. Bu espri, "sarılma özlemi" ve "uzun zaman sonraki sarılma" gibi kavramları ironik bir şekilde kullanarak mizah yaratıyor. Resimde bir kız çocuğu ve arka planda diğer çocuklar var. Çocuğun önünde bir çocuk arabası var. Çocuğun anne ve babası ise çocuğun kaybettiği kız kardeşini unutmak için yeni bir çocuk yapma kararı almış. Bu kararı alırken "Aramıza katılacak yeni bir çocuk geliyor" deyip bu çocuğa "Elfida" adını koymaya karar vermişler. Fotoğrafta "Elfida" adı Türkçede "Elveda" kelimesine çok benzediği için, bu isimle espri yapılmış. Fotoğrafta, pencereden dışarı bakan genç bir çocuk görünüyor. Çocuğun üzerinde "Omuzunda iz bırakma, yüküm dünyaya yakın..." yazan bir alıntı var. Alıntı, çocuğun "yük" olarak görüldüğü ve dünyaya yakın olmasının istendiği bir espri içeriyor. Bu, çocuğun küçük yaşta sorumluluk yüküyle karşı karşıya bırakılmasına dair bir eleştiriyi de ifade ediyor.

Bu fotoğrafta Henrieta Lacks'ın bir portresi var. Lacks, kanserden öldükten sonra hücreleri tıbbi araştırmalar için kullanılmıştır ve "ölümsüz hücreler" olarak bilinmektedir. Yazıda Lacks'ın kanser olmasına rağmen hücrelerinin ölümsüzleştiği ve hala birçok insanın hayatını kurtarmaya devam ettiği belirtiliyor. Espri, Lacks'ın kanserden öldüğü ve hücrelerinin "ölümsüzleştiği" gerçeğine dayanıyor. Bu durum, Lacks'ın ölümünün ardından hücrelerinin hala canlı ve tıbbi araştırmalar için kullanılıyor olmasını vurgulayarak ironik bir mizah yaratıyor. Fotoğrafta kanser nedeniyle ölen Henrietta Lacks'in fotoğrafı var. Fotoğrafın altındaki yazı ise "1951 yılında henüz 31 yaşındayken kansere yenik düşen Henrietta Lacks, hücreleri ile hala yaşıyor ve dünyada birçok insanın hayatına aşılarla, ilaçlarla veya bir şekilde etki etti hatta uzaya bile çıktı." diyor. Burada yapılan şaka, Henrietta Lacks'in kanser nedeniyle ölmüş olmasına rağmen, alınan hücreleri sayesinde insanların hayatına hala etkisi olduğunu vurgulaması ve bu etkiyi abartarak uzaya bile çıktığı şeklinde ifade etmesi. Bu durum, ölümsüzleşen hücrelerin aslında bir insanın ölümünden sonra da yaşamına nasıl devam ettiğini ironik bir şekilde gösteriyor. Fotoğrafta Henrietta Lacks adlı bir kadının portresi var. Altında da onun hakkında kısa bir bilgi yazıyor. Henrietta Lacks, 1920 yılında Virginia'da doğmuş fakir bir ailenin kızıymış. Erken yaşta evlenmiş ve 5 çocuğu olmuş. 31 yaşındayken rahim kanseri teşhisi konmuş ve hayatını kaybetmiş. Şaka ise bu kadının adının "HeLa" hücreleri olarak bilinen ve tıbbi araştırmalarda kullanılan hücre hattı adına verilmiş olmasında yatıyor. "HeLa" hücreleri kanser araştırmalarında çok önemli bir rol oynuyor ve Henrietta Lacks'ın adının ölümsüzleşmesine sebep olmuş. Yani, ölümünden sonra da adı yaşamaya devam etmiş. Resimde Henrietta Lacks'ın bir portresi görünüyor. Alttaki metinde, Henrietta Lacks'ın kanser hücrelerinin vücudu dışında ölümsüz olarak çoğaldığı ve bunun da modern tıbbın gelişimine büyük katkı sağladığı anlatılıyor. Şaka, Henrietta Lacks'ın hücrelerinin hala ölümsüz olarak çoğalıyor olmasına rağmen, kendisi hayatta değil. Yani, bu hücreler bir anlamda, ölümsüz olan tek şey. Resim, mikroskop altında görülen hücrelerin bir görüntüsünü gösteriyor. Görüntü, hücrelerin çekirdeklerinin parlak yeşil renklerle vurgulandığı ve sitoplazmanın daha koyu mor renkte olduğu görülebilir. Resmin altında, "Hücreleri kültür ortamında yaşatmak için zaman harcayan bilim insanları, HeLa hücreleriyle bu değişti ve tıp alanında birçok araştırma hızlandı. Lack's'in hücrelerinde çok güçlü bir insan papilloma virüsü (HPV-18) vardı ancak yatay gen transferi sayesinde HeLa hücreleri sağlıklı insan hücrelerinin özelliklerini taşıyor ancak kanserli hücreler gibi çoğalmaya devam ediyordu. Bu sayede çocuk felci (polio) salgınının en yaygın olduğu 1952'de HeLa hücreleri üzerinde geliştirilen polio aşısı sayesinde milyonlarca çocuk kurtulmuştu." yazısı bulunmaktadır. Bu resim, HeLa hücrelerinin tıbbi araştırmalardaki önemine ve çocuk felci salgınının bu hücreler kullanılarak geliştirilen polio aşısıyla nasıl durdurulduğuna dair bir bilgiyi esprili bir şekilde anlatmaktadır. Espri, HeLa hücrelerinin "ölümsüz" olması ve normal hücrelerin aksine sürekli olarak çoğalması nedeniyle, araştırmacıların bu hücreleri kullanarak birçok hastalığa karşı aşı geliştirmiş olmasına dayanmaktadır. Bu durum, "HeLa hücreleri, bilim insanlarının zamanını kurtardı ve tıp alanında devrim yarattı" gibi bir espriye benzemektedir. Resimde, Hela hücrelerinin bir mikroskop görüntüsü ve bu hücreleri ilk keşfeden Henrietta Lacks'in resmi görülüyor. Resmin altında, Hela hücrelerinin tıpta kullanımı hakkında bilgiler ve Henrietta Lacks'ın hücrelerinin ölümsüz olduğu ve hala bugün kullanıldığını açıklayan bir açıklama var. Resimdeki mizah, Henrietta Lacks'ın hücrelerinin tıbbi araştırmada hayati bir rol oynamış olmasına rağmen, aslında bu hücrelerin onun onayı olmadan alınmış olmasıdır. Bu, tıptaki etik tartışmaları ve hasta haklarını gündeme getiriyor. Resimdeki mizah, Henrietta Lacks'ın hücrelerinin bu kadar önemli olmasına rağmen onun hakkında hiçbir şey bilinmemesi ve hücrelerinin onayından habersiz bir şekilde kullanılmış olmasıdır. Bu, tıbbi araştırmadaki etik tartışmaları ve hasta haklarını gündeme getiriyor. Fotoğrafta, Henrietta Lacks'ın mezarının üzerinde çiçekler ve bir çocuk var. Çocuk mezar taşına dokunuyor. Görüntü, Lacks'ın hücrelerinin tıpta kullanılması ve ölümsüzlük kazandığı gerçeğinin bir parodisi. Şaka, Henrietta Lacks'ın hücrelerinin tıpta kullanımı hakkında. Lacks'ın hücreleri "ölümsüz" ve hala araştırma için kullanılıyor. Bu nedenle, çocuğun mezar taşına dokunmasının, Lacks'ın "gerçekte ölü olmadığını" ima ettiği söylenebilir. Ancak şakanın biraz karanlık olduğunu unutmamak gerek. Lacks'ın ölümünün üzerinden çok uzun zaman geçtiği, ancak hücrelerinin hala kullanıldığı ve bu kullanımın bir kar amacı gütmeyen bir şey olmadığı gerçeği. Fotoğrafta "Henrietta Lacks'ın Ölümsüz Hayatı" kitabının kapağı ve filminin afişi yer alıyor. Şaka, kitabın ve filmin afişinde görünen "The Immortal Life of Henrietta Lacks" başlığının "Henrietta Lacks'ın Ölümsüz Hayatı" olarak çevrilmesiyle ilgili. Henrietta Lacks, tıp alanında önemli bir figür olmasına rağmen, biyopsisi ve hücrelerinin ölümsüzlüğü nedeniyle "ölümsüz" olarak adlandırılıyor. Bu durum, afişin "ölümsüz hayat" ifadesini kullanarak Henrietta Lacks'ın hayatının hem önemli hem de trajik yönüne vurgu yapıyor.

Fotoğrafta uzun saçları olan 7 kız kardeşin portresi var. Kız kardeşlerin saçları çok uzun olduğu için, fotoğrafta sadece vücutlarının üst kısımları görünüyor. Fotoğrafta saçlarını uzatmak için garip bir madde kullandıkları ve saçlarının gerçekten çok uzun olduğu belirtilen bir yazı var. Fakat bu yazı biraz abartılı ve komik çünkü kız kardeşler sadece normal saçlı. Fotoğrafın komik yanı, saçlarını uzatmak için kullanılan garip bir maddenin gerçekte olmadığı ve saçlarının o kadar uzun olmadığı gerçeğinde yatıyor. Fotoğrafta, uzun saçlarıyla bilinen bir ailenin kız çocukları ve anneleri var. Çocukların saçları uzunluğundan dolayı, ayakları görünmüyor. Bu fotoğrafın altında, "Fakir bir papazın çocuğu olan bu kardeşler bir hindi çiftliğinde yaşıyorlardı. Çocuklarının uzun ve gür saçlarıyla gurur duyan anneleri ne yazık ki 1867'de hayata gözlerini kapıyor. Anneleri her gün, saç uzatmaya yarayan ilginç bir maddeyi çocuklarının saçlarına sürüyordu" yazıyor. Burada espri, çocukların aslında hindi tüyleriyle örtülü olması ve bunun saç gibi gösterilmesi. Hindi tüyleri saç uzatmaya yarayan bir madde gibi gösterilerek, okuyucunun gülümsemesi amaçlanıyor. Fotoğrafta uzun saçlı bir grup kadın var. Resmin altında ise ev yapımı ilginç bir maddenin tek kötü yanının kötü kokması olduğu yazıyor. Kadınların uzun saçları, maddeyi kullanan kişinin saçını uzattığını gösteriyor. Bu, "ev yapımı ilginç madde" ile "saç uzatıcı" arasında absürt bir ilişki kurarak bir espri yaratıyor. Kadınların aşırı uzun saçları ise bu esprinin daha da abartılı hale getirilmesine hizmet ediyor. Fotoğrafta uzun saçlı bir adam ve 6 kadın var. Kadınların hepsi uzun saçlarını örerek aşağıya sarkıtmışlar, bu yüzden uzunlukları neredeyse yere değiyor. Adam uzun saçlı kadınları "müzik yetenekleri" olarak kabul ettiği için onların bir müzik grubu oluşturmasına izin vermiş. Fakat bu kadınlar sadece saçları uzun olduğu için müzik yetenekleri olduğu anlamına gelmiyor. Fotoğrafta kadınlar müzik aleti çalmıyor, bu yüzden "müzik yetenekleri" aslında saçlarının uzunluğu ile sınırlı. Bu görsel mizah kullanarak "müzik yeteneği" kavramını ironik bir şekilde ele alıyor. "Yetenek" sadece saç uzunluğuna indirgendiğinde ortaya çıkan absürt durum, görselde mizah yaratıyor. Fotoğrafta, uzun saçlı iki kadın gösteriliyor. Kadınların saçları çok uzun olduğu için arkası görünmüyor ve adeta bir elbise gibi görünüyor. Yazıda 1880'lerde bu kadınların bir sirkte gösteri yaptıkları ve insanların uzun saçlarına hayran kaldıkları anlatılıyor. Fotoğrafta, saçların aslında bir elbise gibi görünmesi, bu "uzun saç gösterisi"nin insanların saçları için ne kadar abartılı bir ilgi gösterdiğinin ironik bir şekilde gösteren bir mizah kullanımıdır. Fotoğrafta uzun saçlı genç bir kadın duruyor. Resmin altındaki yazı, 19. yüzyılda salgın hastalıklar ve yoksulluk nedeniyle insanların saçlarının sağlık ve canlılığın simgesi haline geldiğini ve genç kadınların saçlarını satarak para kazandığını anlatıyor. Şaka, uzun saçlı kadının saçlarını satmak için poz verdiğini ima ediyor. Aslında bu durum, o dönemde yaşanan gerçek bir olay ve saç ticareti yaygındı. Bu durum, sosyal sınıflar arasındaki eşitsizliği ve yoksulluğun getirdiği zorlukları gösteriyor. Fotoğrafta uzun saçları olan kadınları görüyoruz. Kadınların saçları ürünlerinin pazarlama stratejisi olarak kullanıldığı anlaşılabilir. Alttaki yazı ise 1890'larda saç bakım ürünlerinin ne kadar iyi satıldığını ve Sutherland kardeşlerin bu işten büyük bir servet kazandığını anlatıyor. Bu fotoğraf ve yazı, uzun saçın o dönemde güzellik ve zenginlik sembolü olduğunu ve saç bakım ürünlerinin çok değerli olduğunu gösteriyor. Fotoğrafta uzun saçlı bir grup kadın var. Saçları o kadar uzun ki, kadınlar neredeyse saçlarının içinde kaybolmuş gibi görünüyor. Şaka, uzun saçların masallardan fırlamış gibi, özellikle Rapunzel masalını hatırlatması. "En son ölen kardeş Grace ölümüne kadar uzun saçlarına hiç dokunmadı. Sutherland kardeşlerden geriye sayısız fotoğraf ve etkileyici saçları kaldı. Kız kardeşlerin saçları ve hikayeleri bugün bile hala bazıları için çok etkileyici; tıpkı sonu mutlu bitmeyen Rapunzel masalı gibi..." yazısı da bu şakayı destekliyor.

Fotoğrafta Mimar Sinan'ın bir portresi ve arkasında İstanbul'un silüeti var. Altta yazan yazı ise Mimar Sinan'ın ne kadar önemli bir mimar olduğunu ve "Sinan Çağı" denilen bir dönemi başlattığını söylüyor. Resimde, Mimar Sinan'ın arkasında, İstanbul'daki camilerin minareleri görülebiliyor. Şaka şu ki, Mimar Sinan aslında İstanbul'da yaşayan bir mimar ve bu yüzden onun arkasındaki camiler onun eseri olabilir. Bu da "Sinan Çağı" kavramının İstanbul'daki mimariye nasıl hakim olduğunu vurguluyor. Resimde Mimar Sinan'ın portresi ve arkasında Kayseri'nin Ağırnas köyünün resimleri görünüyor. Şaka ise, Mimar Sinan'ın doğum tarihinin tam olarak bilinmemesi üzerine kurulu. Bu durum, Ağırnas köyü gibi bir yerden böyle bir mimar çıkması şaşırtıcı olmasına rağmen, doğum tarihi kesin olarak bilinmediği için kimse kesin olarak "Ağırnas'ta doğdu, öyleyse iyi bir mimar olamaz" diyemiyor. Başka bir deyişle, "Ağırnas'ta doğduğu" gibi bir gerçek, "iyi bir mimar olamayacağı" gibi bir sonuç çıkarmak için yetersiz bir temel. Resimde, sarık giymiş, elinde bir kitapla oturan bir adam görülüyor. Adam, kitap okuyor gibi görünüyor ancak kitabın sayfaları görünmüyor. Çevresindeki kitaplıkta birçok kitap var. Görüntünün altında, adamın mimar Sinan olduğuna ve yeniçeri ocağına katılabilmek için eğitim gördüğüne dair bir yazı var. Fıkra, Mimar Sinan'ın yeniçeri ocağına katılabilmek için eğitim gördüğünü belirtmesiyle, mimar Sinan gibi önemli bir mimarın yeniçeri ocağına katılma ihtiyacının olması ve bunun ironik olmasıyla ortaya çıkıyor. Fotoğrafta Mimar Sinan'ın bir heykeli ve onun hakkında bilgi veren bir yazı var. Yazıda Mimar Sinan'ın birçok sefere katıldığı ve mimari yapılar inceleme fırsatı bulduğu belirtiliyor. Bu durum Mimar Sinan'ın sürekli seyahat halinde olduğunu ve çalıştığı için çok gezdiğini ima ediyor. Bu nedenle de "çok gezdiği" anlamında "sırf seyahat için yaşar" gibi bir espri yapılmış olabilir. Resimde, Mimar Sinan'ın Bağdat Seferi için yaptığı savaş gemilerinden biri gösteriliyor. Resimde, gemi üzerinde çok sayıda kürekçi olduğu görülüyor. Resmin altındaki metinde, "Lütfi Paşa, Mimar Sinan'dan Bağdat seferi için kadırgalar (savaş gemileri) yapmasını istemiştir. Silahlarla donattığı üç savaş gemisini başarıyla tamamlayan Mimar Sinan, Van Gölü'nden geçecek bu gemilerin de başına geçmiştir. Bu başarı Mimar Sinan'a Haseki unvanını getirmiştir." yazıyor. Burada yapılan espri, Mimar Sinan'ın yaptığı gemilerin Van Gölü'nde değil, Bağdat'a gitmesi gerektiği ve Van Gölü'nün bu gemiler için çok küçük bir göl olduğu gerçeğine dayanıyor. Van Gölü'nde bir savaş gemisi ile yolculuk yapmak pratik olarak imkansızdır. Bu espri, okuyucunun bilgisine ve olaylar arasında bağlantı kurma yeteneğine dayanıyor. Fotoğrafta Mimar Sinan'ın inşa ettiği bir köprü görülüyor. Yazıda, Mimar Sinan'ın köprüyü bataklık bir alanda inşa etme zorluğuna rağmen 10 günde bitirdiği ve bu başarısı sayesinde "Baş Mimar"lığa yükseldiği anlatılıyor. Fıkra, Mimar Sinan'ın 10 günde köprü inşa etmesinin çok hızlı olduğunu ve bu sebeple Baş Mimarlığa yükseldiğini ima ederek, Mimar Sinan'ın yeteneklerini ve başarılarını abartılı bir şekilde sunarak espri yapıyor. Fotoğrafta Süleymaniye Camii'nin dış görünümü görülüyor. Yazıda caminin 7 yılda tamamlandığı ve Mimar Sinan'ın sesin eşit dağılımı için 65 boş küp kullanmış, örümcek sarmadan devekuşu yumurtaları koymuş, kandilinden çıkan duman isinden mürekkep elde etmiş gibi detaylar anlatılıyor. Fıkranın esprili yanı Mimar Sinan'ın bu detayları uygulamamış olması ve yazıda anlatılan detayların abartılı ve gerçekçi olmaması. Fotoğrafta Selimiye Camii'nin kuşbakışı bir görüntüsü var. Fotoğrafın altındaki açıklamada cami hakkında bilgi veriliyor. "Ustalık Eserim" sözü, camiyi inşa eden Mimar Sinan'ın sözleri olarak aktarılıyor. Fakat Mimar Sinan, bu cümleyi kullanmadı. Bu cümle, Mimar Sinan'a atfedilen bir söz. Dolayısıyla bu açıklamada bir espri yapılmış. Esprinin amacı, Mimar Sinan'ın sözleri olarak atfedilen bilindik bir cümleyi kullanarak, Selimiye Camii'nin mimari yapısını ve Mimar Sinan'ın ustalığını vurgulamak ve izleyiciyi güldürmek. Resimde, Mimar Sinan'ın bir portresi ve arkasında Süleymaniye Camii'nin bir resmi var. Fotoğrafın altındaki yazı, Mimar Sinan'ın 17 Temmuz 1588 tarihinde öldüğünü ve 60 yaşından sonra yaptığı eserlerin bugün hala asırlara meydan okuduğunu söylüyor. Bu fotoğrafa yazılan komik bir şey yok, bu sadece Mimar Sinan'ın eserlerinin kalıcılığını vurgulayan bir alıntı.

Fotoğrafta, eski giysiler içinde, başında sarık ve elinde kalemle kitap okuyan bir adam görülüyor. Adamın elindeki kalemle kitap okuyor olması ve "57 yıllık yaşamında başına onca şey gelmesine rağmen birçok eser, buluş ve icadı olan Tip Adamı, Astronom, Yazar ve Filozof İbn-i Sina kimdir? Hadi gelin birlikte inceleyelim. Detaylar için yana kaydırın." yazısının olması, İbn-i Sina'nın 57 yıllık yaşamında başına onca şey gelmiş olmasına rağmen çok fazla eser, buluş ve icadı olduğu için, sanki "tip adamı" olarak gösteriliyor. Bu da mizah amaçlı bir gönderme. Fotoğrafta İbn-i Sina'nın bir portresi var. Altında ise İbn-i Sina'nın biyografisinin kısa bir özeti var. Şaka şu ki, İbn-i Sina'nın adı herkes tarafından biliniyor, ancak hayatı hakkında çok az kişi bilgi sahibi. Bu da, insanların ünlü kişiler hakkında ne kadar az şey bildiğine dair bir gönderme. Bir başka deyişle, herkesin "İbn-i Sina'yı" bildiği ancak gerçekte hayatı hakkında çok az bilgi sahibi olduğu bir durumdan yola çıkarak, mizah anlayışıyla eleştiri yapıyor. Fotoğrafta ünlü İslam bilgini İbn-i Sina'nın bir portresi görülüyor. Altında ise, İbn-i Sina'nın kısa sürede hocalarını geride bırakarak 18 yaşında tüm ilimlere vakıf olduğunu anlatan bir yazı yer alıyor. Burada kullanılan mizah, İbn-i Sina'nın dehasını abartılı bir şekilde ifade ederek, okuyucunun gülümsemesini sağlayan bir durum yaratıyor. Yani, bir insanın 18 yaşında tüm ilimlere vakıf olması gerçekçi değil, bu nedenle bu durum mizah olarak algılanıyor. Fotoğrafta İbn-i Sina'nın babası görülüyor. Bu resim, İbn-i Sina'nın babasının da önemli bir bilim insanı olduğunu ve oğlunun doğuştan yetenekli olduğunu fark ederek ona iyi bir eğitim verdiğini ima ediyor. Şaka, İbn-i Sina'nın babasının "Siz bilindiye" ifadesini kullanarak oğlunu övmesiyle ilgili. Resim, "Siz bilindiye" ifadesinin bir şaka olarak kullanıldığını ve İbn-i Sina'nın babasının oğlunun yeteneklerini fark etmesinin eğlenceli bir şekilde gösterildiğini gösteriyor. Fotoğrafta genç yaşta hasta olan İbn-i Sina'nın, Buhari Sultanı tarafından çağrılmasını ve tedavi edilmesini gösteren bir çizim var. Alttaki yazıda ise İbn-i Sina'nın genç yaşında tanınmaya başladığı, Buhari Sultanı tarafından çağrıldığı ve onun çare bulunamayan hastalığını tedavi ettiği söyleniyor. Bu olaydan sonra kütüphanenin başına getirildiği ve Sultan'ın danıştığı kişi olduğu da belirtiliyor. Bu hikaye aslında İbn-i Sina'nın babasının ölümünden sonra kütüphanenin başına geçişini anlatıyor. Yani, İbn-i Sina genç yaşta kütüphanenin başına getirilmedi, babası öldükten sonra bu görevi üstlendi. Şaka, İbn-i Sina'nın genç yaşta kütüphanenin başına getirildiğini ima etmesi ve bunu gerçekte babasının ölümünden sonra gerçekleşmiş bir olayla bağdaştırıyor. Bu şekilde İbn-i Sina'nın genç yaşta tanınmış ve önemli bir pozisyona gelmiş gibi gösterilerek, onun hayatındaki gerçekleri biraz eğlenceli bir şekilde anlatılıyor. Resimde, bir el yazısı metin üzerinde düşünen ve yazan bir adam görülüyor. Adamın arkasında bazı şişeler ve diğer eşyalar var. Bu adam muhtemelen İbn-i Sina'dır, çünkü metin de onun hakkında. Resimde, İbn-i Sina'nın çalışmalarını ve bilgisini vurgulayan, onu ünlü ve başarılı gösteren bir mizah yok. Daha çok, adamın çalışmaları ve bilginin derinliği hakkında bir resim. Resim, İbn-i Sina'nın çalışmaları üzerinde yoğunlaştığını ve çalışmalarının yoğun ve derin olduğunu vurgulayan, onun hakkında bir espri yapmıyor. Fotoğrafta İbn-i Sina'nın resmi ve bir el yazması kitabın sayfaları yer alıyor. Fotoğrafa eklenen yazıda İbn-i Sina'nın 4 aylık hapis cezası aldığı ve hapis çıktıktan sonra bazı kişiler tarafından hâlâ rahat bırakılmayan i̇bn-i Sina Kakuyiler'in hükümdarı Alaüdddevle'nin koruması altına gi̇rdi̇ği̇, burada saygı̇ görürü ve yarım kalan birçok eserini burada tamamladı̇ğı̇ yazıyor. Bu fotoğrafla yapılan şaka, İbn-i Sina'nın hapis cezası aldıktan sonra dahi eserlerine devam etmesini, hayatının devamlı bir çalışma süreci olmasını ve bu durumun hala devam ettiğini ima ederek mizah yaratıyor. Fotoğrafta, başında beyaz bir sarık olan İbn-i Sina'nın portresi var. Altında ise "Ayrıca ruh ve sinir hastalıklarına sahip kişilerin Avrupa'daki gibi karanlık odaya koyulmak veya zincire vurulmak yerine, hastalara müzik eşliğinde bir tedavi uygulanabileceğini söylemiştir. İbn-i Sina tıp ve felsefe ağırlıklı, toplamda 200'e yakın kitap yazmıştır." yazıyor. Bu mesaj, İbn-i Sina'nın ruhsal hastalıkların tedavisi için müzik kullanma önerisini mizahla ele alıyor. Görseldeki İbn-i Sina'nın yüz ifadesi ve ciddi tavrı, altındaki mesajla ironik bir tezat oluşturuyor. Yazar, İbn-i Sina'nın karanlık odalarda müzik tedavisi önermiş gibi esprili bir şekilde sunuyor. Fotoğrafta İbn-i Sina, elinde kalem ve kitapla, tıbbi bir kitabın içinde yer alıyor. Aynı zamanda masada ilaç şişeleri ve diğer tıbbi malzemeler de var. Bu resim, İbn-i Sina'nın tıbbın babası olarak kabul edildiğini ve kitaplarında tıbbi bilgilerini paylaştığını gösteriyor. Resimdeki mizah unsuru, İbn-i Sina'nın gerçekte yaşadığı dönemde günümüzde olduğu gibi tıbbi bilgiyi paylaşmak için sosyal medya platformları olmadığı gerçeğinde yatıyor. Resimde, sosyal medyadaki hashtag'ler ve "sizbilindiye" gibi ifadeler kullanılmış. Bu da İbn-i Sina'nın sanki günümüzde yaşıyormuş gibi ve sosyal medya kullanıyormuş gibi bir izlenim veriyor.

Resimde farklı ülkelerin para birimlerinden oluşan bir yığın görüyoruz. Resimde "Siz sadece elinizdeki kağıtların para olduğuna inandırılnız ama değil, dünyada 1971 yılından beri para kullanılmıyor... Nasıl mı? Gelin birlikte inceleyelim. Yana kaydırın." yazıyor. Bu bir mizah, çünkü 1971 yılından beri dünyada para kullanılmadığı doğru değil. Para hala geçerli bir ödeme aracı. Fotoğrafta çeşitli eski paralar var. Yazıda da para sisteminin altın ve gümüşe dayandığı, kağıt paranın daha sonra icat edildiği ve değerinin altına ve gümüşe bağlı olduğu anlatılıyor. Bu durum, günümüzde kağıt paranın değerini sorgulamamızı sağlayan bir mizah unsuru olarak kullanılabilir. Çünkü günümüzde kağıt para, altına veya gümüşe bağlı olmaksızın, bir devlet tarafından basılıp dolaşımda tutuluyor. Dolayısıyla, eski zamanlardaki gibi bir madeni karşılığı yok. Fotoğrafta Amerikan doları madeni paralarının ön ve arka yüzleri görünüyor. Yazıda, "Fiat" kelimesinin Latincede "olsun" anlamına geldiği ve Amerikan dolarının da "iradi para" sistemine dayandığı, yani altının ve gümüşün değeriyle desteklenmediği, sadece hükümetin verdiği güvenceyle değerlendiği açıklanıyor. Bu nedenle, Amerikan dolarının kağıt ve madeni paraların değerinin sadece hükümetin güvencesiyle belirlendiği ve "olsun" dendiği için, "fiat para" olarak adlandırıldığı bir espriyle anlatılıyor. Resimde bir sürü eski Türk parası ve bir yazı var. Yazı şöyle diyor: "Şimdi gelelim işin en rahatsız edici boyutuna: Şu an dünyadaki bütün ülkeler "fiat" yani "iradi para" basıyorlar. Yani gerçek bir karşılığı olmayan, sadece iradeye dayalı kağıtlar. Fiat(iradı) para üretimi devletler eliyle yapılan bir nevi kalpazanlıktır. Buna "fiat" para sistemi denir. 1971'den beri sürdürülen bu sistemin çöküşü yaklaştı ve sonu hiç iyi olmayacak. Şöyle bir örnekleme yapalım; Diyelim ki piyasada sadece 2 lira var. Yani hükümet, merkez bankasına 2 liralık tahvil vermiş ve karşılığında bu 2 lira basılıp, piyasaya sürülmüş. Ama tahvilin bir de faizi vardır." Bu yazı, dünya ekonomilerinin dayandığı para sistemini eleştiriyor. Yazar, sistemin "kalpazanlık" olduğunu ve çöküşe doğru gittiğini iddia ediyor. Şaka, yazarın "2 liralık tahvil" ile "2 lira basılıp, piyasaya sürülmüş" arasında yaptığı bağlantıda gizli. Yazar, hükümetin "hiçbir değeri olmayan" tahvili basarak, gerçek değeri olmayan 2 lirayı piyasaya sürmüş gibi gösteriyor. Bu, yazarın "fiat" para sistemini "kalpazanlık" olarak nitelemesinin bir örneği olarak sunuluyor. Şakanın temel esprisi, "fiat" para sistemini gerçek değerden yoksun bir sistem olarak göstererek, üretilen paranın gerçek bir karşılığının olmadığına dikkat çekmek. Fotoğrafta bir sürü altın sikke var. Resmin altında yazan yazı ise, piyasada sadece 2 lira varken, 2 liranın faizini devletin nasıl ödeyeceğiyle ilgili bir soruyu ve cevabı içeriyor. Soru, 2 liranın faizinin 1 lira olduğunu ve devlet bu faizi nasıl ödeyecek diye soruyor. Cevap ise faizi ödemek için 1 lira daha basacaklarını, ancak o zaman da 3 liranın faiziyle karşı karşıya kalacaklarını ve yine daha fazla lira basmak zorunda kalacaklarını söylüyor. Bu durumun sonsuza dek süreceğini ve hiperenflasyona yol açacağını söylüyor. Bu, klasik bir ekonomik paradoks üzerine kurulu bir espri. Aslında, devletin faizi ödemek için para basması hiperenflasyona yol açabilir. Fotoğrafta farklı değerlerde Hindistan rupisi paraları var. Yazıda ise "Şu an içinde bulunduğumuz sistemi de korkunç bir son bekliyor. Fiat (ıradı) para sisteminde "para" BORÇ olarak yaratılır. Bu borç devlet tarafından üstlenilmiş gibi görünür ve adına tahvil denir. Ve tabii ki; basitçe üç kelimeyle tanımlanabilir: "Gelecek nesilleri borçlandırmak." Peki ne haklı? Ve şu anda tüm dünyada yapılan tam da budur." deniyor. Bu yazının esprili yanı, "para"nın aslında bir borç olarak yaratılmış olduğunu ve bunun gelecek nesillerin omuzlarına yüklendiğini ima etmesidir. Yani, parayı kullanan her insan aslında bir borçlanma içindedir ve bu borcu da gelecek nesiller ödeyecektir. Fotoğrafta bir sürü eski altın ve gümüş para görüyoruz. Fotoğrafın altındaki yazıda, fiat para sisteminin tarihten beri birçok kez uygulandığı ama her seferinde de hiperenflasyonla çöktüğü belirtiliyor. Bu durumun kaçınılmaz olduğunu ve yakın gelecekte tüm balonların patlayacağını ifade ediliyor. Resimdeki paralar bir balonun patlaması sonucu dağılmış gibi göründüğü için, fotoğrafla yazının oluşturduğu mizah, fiat para sisteminin çöküşünü balonun patlamasına benzeterek, okuyucuda "bu balonun da patlayacağı kesin!" düşüncesini uyandırıyor. Fotoğrafta altın ve gümüş paralar görünüyor. Alttaki yazıda, türev piyasalarındaki balonun dünya ekonomisindeki reel varlıkların toplam değerini temsil ettiği belirtiliyor. Fakat, bu varlıkların aslında "kâğıt altın" ve "kâğıt gümüş" olduğu ve gerçek metale dayanmadığı belirtiliyor. Burada yapılan espri, türev piyasalarında gerçek varlıklar yerine kâğıt üzerinden işlem yapıldığını ve bu durumun gerçek ekonomik değeri gizlediğini ortaya koyması. Yani, "kâğıt altın" ve "kâğıt gümüş"ü gerçek değerleriyle aynı seviyede düşünmek, bir yanılsama. Resimde çok sayıda eski altın ve gümüş para var. Yazıda da 300 trilyon doların 1.5 katrilyonun üzerinde olduğu ve bu miktarın dünyayı 5 kere satmak için yeterli olduğu söyleniyor. Bu miktarın çok büyük olduğu ve türev kontratlarıyla verilen taahhütlerin ödenemeyeceği, eski paraların tarihe karışacağı ve yeni bir para sistemine geçmek zorunda kalacağımız anlatılıyor. Şaka, 300 trilyon dolar gibi astronomik bir rakamın ne kadar büyük olduğuna vurgu yapıyor. Bu kadar büyük bir miktarı hayal etmek zor olduğu için, yazar bunu dünyayı 5 kere satmakla ilişkilendirmiş. Böylece, okuyucunun paraya olan algısını değiştirmeyi ve bu miktarın ne kadar büyük olduğunu anlamasını hedefliyor.

Fotoğrafta Malala Yousafzai'nin bir fotoğrafı var ve onunla ilgili bir yazı yer alıyor. Yazıda, Malala'nın Taliban'ın ölüm listesinde yer almasına rağmen kızların okula gitmesini savunduğu ve bunun için "Bir çocuk, bir öğretmen, bir kitap, bir kalem dünyayı değiştirebilir." demiş olduğu belirtiliyor. Bu espri, Malala'nın sadece bu cümleyle bile dünyaya etki eden bir insan olduğunu vurgulayan bir kelime oyunu. "Bir çocuk, bir öğretmen, bir kitap, bir kalem dünyayı değiştirebilir." cümlesi, Malala'nın hayatı ve yaptığı işin önemli olduğunu gösteren bir cümle, fakat aynı zamanda okuyucuyu güldürmek için kullanılan bir ironi de içeriyor. Bu ironi, Malala'nın Taliban'ın ölüm listesinde olması ve hayatı boyunca tehdit altında yaşaması gerçeğiyle kontrast oluşturuyor. Fotoğrafta Malala Yousafzai, 12 Temmuz 1997'de Pakistan'ın kuzeybatısındaki Swat bölgesinde bulunan Mingora'da doğdu. Şair ve eğitimci olan babası Ziauddin Yousafzai, küçük kızını eğitim ve kadın hakları savunucusu bir aktivist olarak yetiştirdi. Malala'nın çocukluğunda her şey çok güzeldi; çocuklar okula kızlı-erkekli gidebiliyor, müzik ve resim gibi pek çok aktiviteye katılabiliyordu. Bu fotoğrafta Malala'nın çocukluğu boyunca sahip olduğu ayrıcalıklar ve eğitim hakkına erişimi vurgulanarak, hayatındaki büyük değişim ve mücadelelere zıt bir şekilde gösteriliyor. Fotoğrafta Malala Yousafzai'nin bir portresi bulunmaktadır. Fotoğrafın altındaki yazı, Malala'nın kız çocuklarının eğitiminin yasaklanması nedeniyle ailesiyle birlikte taşındığı bir bölgeye gittiğini ve eğitimlerine devam etme kararını aldığını anlatmaktadır. Fıkra, Malala'nın eğitim hakkı için verdiği mücadeleyi ve bunu yaptığı zamanı vurguluyor. "Takma isim kullanıyordu" cümlesi, Malala'nın adının birçok insan tarafından bilinmesinin ve o sırada genç bir kız olmasına rağmen eğitime olan bağlılığını gösteriyor. Bu yazı, Malala'nın hayatını ve mücadelesini bir şekilde "taklit eden" bir şakaya benziyor. Gerçekçi bir mesajla birleştirilmiş bu hafif espri, hem Malala'nın önemini vurgulamayı hem de ironik bir ton kullanarak eğlenceli bir mesajı iletmeyi amaçlıyor. Fotoğrafta, Taliban militanlarının küçük bir kız çocuğunu otobüsten indirip vurduğu ve yaralı halde yerde yatan kız çocuğunun taşındığı bir an görülüyor. Bu fotoğrafın mizah içermediği ve çok ciddi bir olayı gösterdiği belirtilmelidir. Küçük bir kız çocuğunun hayatını kaybetmesi veya yaralanması asla komik değildir. Fotoğrafta, hastane yatağında yatan genç bir kız ve yanında bir ayıcık görüyoruz. Kızın yüzünde, yara bandı ve tüplerle dolu olduğu için bir yaralanma veya hastalıktan dolayı acı çektiği anlaşılıyor. Fotoğrafın altında yazan metin, kızın "iyileşmesi" ve hayatına devam etme kararlılığından bahsediyor. Bu fotoğraf, kızın geçirdiği zorlukları ve onunla birlikte olan ayıcık sayesinde hayatına tutunma çabasını göstererek, insanın zor zamanlarda bile umudunu kaybetmemesi ve hayatına devam etme çabasını sembolize ediyor. Fıkra ise, kızın iyileşmesinden sonra yaptığı önemli ve toplumsal bir değişimin "ayıcık sayesinde" gerçekleştiği gibi bir ironiyle oynuyor. "Ayıcık" metaforu, kızın iyileşmesine yardımcı olan gerçek desteğin ve çabanın "görünür" olmayan bir şey olduğunu, "görünür" bir oyuncak değil, gerçekte iyileşmesine yardımcı olan insanları ve kurumları temsil ettiğini gösteriyor. Resimde Malala Yousafzai'nin Birleşmiş Milletler'de konuştuğu bir an görülüyor. Malala, "Teröristler benim ideallerimi değiştireceklerini zannettiler ama benim hayatımda hiçbir şey değişmedi. Zayıflık, korku ve umutsuzluk öldü. Güç ve cesaret doğdu." diyerek konuşmuş. Bu, Malala'nın teröristlere karşı verdiği mücadeleyi ve hayata bakış açısını vurgular. Fakat resimdeki "ASHWINI AAI" yazısı ile alttaki "GULDUM.NET" yazısı komik bir şekilde, Malala'nın konuşmasına bir yorum ekliyor ve resimdeki mesajla ironik bir şekilde örtüşüyor. Bu fotoğraf, Malala'nın önemli konuşmasını ironik bir şekilde ele alıyor ve "GULDUM.NET" gibi bir siteye gönderme yapıyor. Bu şekilde, resmin politik mesajını komik bir şekilde ele alıyor ve bir mizah unsuru ekliyor. Fotoğrafta Malala Yousafzai ve çevresindeki kadınlar görülüyor. Malala Yousafzai, eğitim savunucusu ve Nobel Barış Ödülü sahibi Pakistanlı bir aktivist. Fotoğraftaki mizah, Malala'nın terör tehdidi altında olmasına rağmen eğitimini bırakmaması ve bununla dalga geçen bir durumun olmadığı, aksine bunu dünyanın en etkili 100 kişisinden biri olmasını sağladığı gerçeğine dayanıyor. **Özetle, fotoğraf, Malala'nın mücadelesinin ve başarısının mizah unsuru taşıyan bir şekilde vurgulanmasını amaçlıyor.** Fotoğrafta Malala Yousafzai'nin "Ben Malala" kitabı ve genç kızın kendisi görülüyor. Kitap üzerinde yazan "I am Malala" (Ben Malala'yım) cümlesi bir alay konusu olarak kullanılmış ve "Şimdi 24 yaşına gelen ve yazdığı 'Ben Malala' kitabı ile satış listelerini yerle bir eden o küçük aktivist dünyanın dört bir yanında kadınlara ilham kaynağı oldu. Bugün tüm dünya Taliban'a susuyorken sana helal olsun Malala!" şeklinde bir yorumla alt yazısı eklenmiş. Bu yorum ile "Ben Malala" cümlesini okuyucunun zihninde "ben mal alırım" olarak değiştirilerek Malala'nın kitabı satış olarak ne kadar çok satıldığını vurgulamak ve Taliban'a karşı olan sessizliğe gönderme yapmak amaçlanmış.

Fotoğrafta, İrlanda haritası üzerinde küçük bir sepet patates ve "Patates" yazılı bir etiket yer alıyor. Şaka, İrlanda'da 19. yüzyılda yaşanan Büyük Kıtlık'ın, patates hastalığı nedeniyle patates üretiminin durması ve bunun sonucunda milyonlarca insanın açlıktan ölmesiyle ilgili olmasına dayanıyor. Bu nedenle, fotoğraftaki patates sepeti, İrlanda'da yaşanan bu trajik olayı küçük ve absürt bir şekilde temsil ediyor. İrlanda'nın sembolü olarak görülen üç yapraklı yonca ve Aziz Patrick ile de ilişkilendirilerek şaka daha da vurgulanmış. Resimde, insanlar bir çiftliğin yakınlarında toplanmış durumda. Görünüşe göre bir grup insan patateslerin bir hastalıktan dolayı tamamen yok olduğunu fark etti. Bu resim, 1840'lı yıllarda İrlanda'da yaşanan Büyük Patates Kıtlığı'na bir gönderme. Bu kıtlık, "Phytophthora infestans" adı verilen bir mantar hastalığı nedeniyle milyonlarca ton patatesin çürümesiyle oluşmuştur. Bu da milyonlarca İrlandalı'nın aç kalmasına ve göç etmek zorunda kalmasına yol açmıştır. Resmin altındaki yazı ise İrlanda'daki kıtlığı esprili bir şekilde ele alarak, patatesin insanların hayatlarında ne kadar önemli olduğunu ve bir hastalığın insanların hayatlarını nasıl alt üst edebileceğini vurguluyor. Resimde, İrlanda kırsalında, fakir görünümlü bir çocuk ile zengin giyimli bir adamın ve arkada bir kadının çizimi var. Çizimin altında ise "İrlanda verimli topraklara sahip bir ülkeydi. Ama tahıl, yağ, sığır ve domuz eti, pamuk ve keten gibi ürünlerden sadece arazi lordları kazanç elde ediyordu. İrlandalılar, karınlarını, verimsiz toprağa sahip küçük arazilerde yetiştirilen patateslerle doyuruyorlardı. 1845'te insanlık tarihinin en verimli patates üretimi gerçekleşmişti. Ancak Amerika'dan ülkeye sızan bir salgın mikrobu, bir hafta içinde arazideki patatesleri çürüterek çamur haline getirdi." yazıyor. Bu mizahın temelinde, İrlandalıların fakirliği ve patates kıtlığına dair bir ironi yatıyor. Çizimde zengin görünen adam, İrlanda'nın verimli topraklara sahip olmasına rağmen, halkın fakirlik içinde yaşamasının sebebinin toprak sahiplerinin zenginliği olduğunu ima ediyor. Patates kıtlığının, zenginlerin değil halkın geçim kaynağı olan patatesleri etkilemesi ise durumun trajikliğini vurguluyor. Resimde, bir masada yemek yiyen insanlar görüyoruz. Resmin altındaki yazı ise, patateslerin %40'ının mantar nedeniyle bozulması sonucu meydana gelen kıtlıktan bahsediyor. Bu resimdeki espri, insanların hala yemek yerken, açlıktan öldükleri bir kıtlık hikayesini anlatması. Resimdeki insanlar şımartılmış ve mutlu görünüyor, bu da ironik bir durum yaratıyor. Fotoğrafta, yoksulluğun ve açlığın hüküm sürdüğü bir İrlanda köyünün çizimi var. Çizimde, yıkık dökük bir ev ve açlıkla boğuşan insanlar görülüyor. Bu fotoğrafla yapılan şaka ise İrlanda'nın 19. yüzyıldaki Büyük Kıtlık'ı dönemine gönderme yaparak İrlanda halkının yaşadığı yoksulluğu ve acıya dikkat çekiyor. Şakanın ironik yanı, İrlanda halkının yaşadığı bu zor durumdan gülünerek bahsedilmesi ve bu durumun abartılı bir şekilde gösterilmesi. Bu tarz şakaların, insanlığın acılarına karşı duyarsızlığı ve yoksulluğa bakış açısının eleştirel bir şekilde sorgulanmasını sağladığı söylenebilir. Fotoğrafta patatesler ve "instagram/sizbillindiye" yazısı var. Şaka, "Siz bilindiye" ve "Patates" kelimelerinin fonetik olarak benzer olmasına dayanıyor. Bu da, "Siz bilindiye" yazısının patateslerle ilişkilendirilmesini sağlıyor. Kısacası, şaka "Siz bilindiye" ifadesini patateslerle ilişkilendiren bir görsel şakadır. Fotoğrafta eski bir dünya haritası ve kırmızı çizgilerle belirtilen bir rota görülüyor. Harita, İrlanda'dan İstanbul'a giden bir göç yolunu temsil ediyor. Bu gönderi İrlandalıların patates kıtlığı nedeniyle vatanlarını terk ederek Amerika'ya göç etmelerini hicivli bir şekilde ele alıyor. Resimde kırmızı çizgiyle belirtilen yol, patatesin doğduğu And Dağları'ndan İrlanda'ya kadar olan yol değil, İrlanda'dan İstanbul'a kadar olan bir rota. Geleneksel olarak Amerika'ya göç eden İrlandalıları gösteren çizgi, aslında İstanbul'a kadar uzanarak, İrlandalıların patates yerine başka bir yiyecek bulmak için İstanbul'a bile gidebileceklerini ima eden komik bir durum yaratıyor. Bu da "İrlandalılar patates yüzünden Amerika'ya göç etti" düşüncesini tersine çevirip kıtlığın yaratabileceği umutsuzluğu vurguluyor.

Fotoğrafta genç bir kızın gülümseyen yüzü görünüyor. Altında ise, "Teş başında yaşadığı evde can verip cesedi ancak üç yıl sonra tesadüf eseri bulunan Joyce Vincent'in acı dolu öyküsünü sizler için derlemeye çalıştım. Detaylar için yana kaydırın." yazıyor. Bu bir mizah paylaşımı değil, sosyal medyada sıklıkla kullanılan, okuyucunun daha fazla bilgi için içeriği kaydırmasını teşvik eden bir cümle. Dolayısıyla "şaka" diye bir şeyden bahsetmek mümkün değil. Fotoğrafta iki kadın, muhtemelen kardeşler, yan yana oturmuş. Her ikisi de güzel ve gülümsüyor. Alttaki yazıda, "Hayatta çok kötülük görmüş, çok acı olaylar yaşamış olabilirsiniz. Hatta talihsizliğinize lanet okuyor olmanız da mümkün. Ama Joy Vincent'ın hikayesini öğrendikten sonra kendinizi şanslı biri olarak görebilirsiniz." yazıyor. Bu, Joy Vincent'ın hikayesinin, "gerçekten de insanın şanslı biri olduğunu hissettirmesi" için bir gönderme. Yani mizah, Joy Vincent'ın yaşadıklarının ne kadar kötü olduğunu, ve bu kötü durumun bile şanslı olarak görülebilecek kadar kötü olduğunu vurgulamak için kullanılıyor. Fotoğrafta, pembe bir tişört giyen genç bir kadın ve beyaz bir köpek bir teknenin içinde oturmuş görünüyor. Kadının yüz ifadesi üzgün ve düşünceli. Altta ise, "Joyce Vincent'in 38 yıllık ömrü oldukça kötü bir şekilde sonlandı. Üstüne üstlük ailesinin ve arkadaşlarının onun yokluğunu fark etmesi iki seneden fazla sürdü. Aileniz, akrabalarınız ve sözde iyi arkadaşlarınız olmasına rağmen öldüğünüzü neredeyse 3 yıl boyunca kimsenin anlamaması ne büyük talihsizlik değil mi?" yazan bir yazı bulunuyor. Şaka, Joyce Vincent'ın ölümünün uzun süre fark edilmemesinin ve bu durumun "talihsiz" olarak nitelendirilmesinin ironik bir şekilde gülünç olması üzerine kurulu. Üzücü bir olayı, "talihsizlik" olarak nitelendirerek ciddiyetten uzaklaştırılmış ve kara mizah kullanılarak bir paradoksa dönüştürülmüş. Resimde genç bir kadın görülüyor. Fotoğrafın altında ise 25 Ocak 2006 tarihinde Londra'da ölen Joyce Vincent'ın ölüm hikayesinin kısaca anlatıldığı bir metin bulunuyor. Joyce, öldüğünde evinde 2003 yılı takvimi bulunmuş. Bu durum, onun uzun zamandır ölü olduğunu ve kimsenin onu aramadığını gösteriyor. Şaka, Joyce'ın ölümünün ne kadar uzun süre fark edilmemiş olmasına dayanıyor. 2006 yılında 2003 yılı takvimiyle yaşamanın ne kadar sıra dışı olduğuna ve bu durumun ironikliğine vurgu yapıyor. Fotoğrafta, bir dairede, iki kişi beyaz tulumlarla, birinin elinde poşet diğerinin elinde evraklar var. Bu kişiler, muhtemelen polis veya adli tıp ekibi, olayın yaşandığı daireyi inceliyor. Altta ise, bir insanın cesedi bulunduğuna dair bir haber yazısı görüyoruz. Bu fotoğraftaki espri, aslında fotoğrafa eklenen yazıdan kaynaklanıyor. Yazıda, birinin cesedinin yıllar sonra bulunması ve ölüm sebebinin doğala yatkın olmasına rağmen, olayın çok trajik olması üzerine vurgu yapılıyor. Ancak, resimde görünen iki kişinin olayı sanki çok sıradan bir şeymiş gibi inceliyor olması, alaycı bir şekilde insanların ölümüne bakış açısını eleştiriyor. Fotoğraftaki ironi, olayda yaşanan trajikliği alaycı bir şekilde gözler önüne sererek, insan hayatının önemsizleştirildiğini ima ediyor. Fotoğrafta, siyahi bir kadının portresi görünüyor. Altta ise onun adının Joyce olduğu ve ev kirasının yarısını ödediği, fakat ölümünden sonra ev sahibinin diğer yarısını ona vermemesiyle ilgili bir şaka yazıyor. Şakanın espri kısmı, ev sahibinin Joyce'un ölümünden sonra kirayı talep etmesinin "komik" bir durum olması ve bu durumun okura bir "çift anlamlı" mesaj vermesidir. Bu şaka, okuyucuyu güldürme amacıyla, insan ölümlerine dair mizah kullanan "karanlık" bir mizah türüne giriyor. Fotoğrafta, "Did you know Joyce (Carol) Vincent?" başlıklı bir kayıp ilanı ile birlikte bir kadın ve bir erkeğin fotoğrafları var. Kadın, arkasında duran erkeğe göre daha mutlu ve daha iyi bir durumda görünüyor. Kayıp ilanındaki "Joyce" bir kadın ve muhtemelen evsiz ya da ölü. Bu da "unutulmak" kavramını çağrıştırıyor. Fıkra, evsiz insanların ya da kaybolanların hayatlarının bazen "unutulmak" kadar önemsiz olduğunu ve "unutulmak" kavramının onların hayatları için ne kadar trajik bir gerçek olduğunu anlatıyor. "Joyce (Carol) Vincent"ın hayatı, belki de fotoğraftaki erkeğin hayatından bile daha önemsiz bir şekilde "unutulmuş". Fotoğrafta, genç ve güzel bir kadın görüyoruz. Kadının solunda bulanık bir şekilde başka bir kadın var, ancak çok fazla ayrıntı göremiyoruz. Fotoğrafın alt kısmında, genç kadının hayat hikayesini anlatan bir yazı var. Yazıda, kadının hayatının zorlu geçtiği, ancak asla pes etmediği belirtiliyor. Bu yazı, sanki genç kadının hayatını özetler gibi, "Hayatı boyunca çalışıp durmuş, hiçbir kötü alışkanlık edinmemiş, yasaları çiğnememiş, insanları mağdur etmemiş aksine kendisi şiddet mağduru olmuş bir kadının yaşamı işte böyle son buldu." ifadeleriyle sona eriyor. Bu yazı, okuyucunun genç kadının hayatının zorlu olduğunu ve "şiddet mağduru" olduğunu düşündürmesi amaçlanıyor. Ancak, okuyucu resimde genç kadının solunda bulunan "bulanık" kadını fark ettiğinde, genç kadının aslında bu "bulanık" kadının fotoğrafını çektirdiğini anlayacak. Bu da, aslında genç kadının "şiddet mağduru" olmadığını, tam tersine fotoğraf çektirdiği "bulanık" kadının mağdur olduğunu ima ediyor. Bu nedenle, bu fotoğrafa ait espri, genç kadının fotoğrafını çektirmek için mağdur gibi poz vermesinden kaynaklanıyor. Okuyucu, fotoğrafı dikkatlice inceleyerek bu espiriyi fark edebiliyor.

Fotoğrafta sakallı ve başında şapka olan, eski bir kıyafet giymiş bir adamın portresi var. Altında ise "Tolstoy'un "İnsan Ne İle Yaşar" adlı kitabından çiftçi Pahom'un hazin ve ibretlik öyküsünü sizler için derledim detaylar için yana kaydırın." yazıyor. Burada yapılan şaka, "İnsan Ne İle Yaşar" adlı eserin, okuyucunun merakını uyandırmak ve onu kitabı okumaya teşvik etmek amacıyla, daha çok hikayesinin sadece bir bölümünün paylaşılması. Bu şekilde, okuyucu hikayenin tamamını öğrenmek için, kitabın tamamını okuması gerektiği mesajını veriyor. Fotoğrafta, uzaktan yürüyerek gelen bir adamın silüeti görüyoruz. Adamın yolu bir tepenin üzerinden geçmekte ve bu tepenin üstünden güneş batarken gökyüzü turuncu ve pembe renklerle kaplı. Fotoğrafın altındaki yazı ise, "Sıradan kendi halinde bir çiftçi olan Pahom, daha zengin bir hayata sahip olmanın hayalini kurmaktadır... Uzak bir yerlerde, cömert bir reisinin karşılıksız toprak verdiğini duyunca, daha çok toprak elde etmek için reise gidip talebini iletir. Gerçekten de Reis herkese istediği kadar toprak veren cömert bir insandır." şeklinde. Bu yazı, Anton Çehov'un "Toprak" isimli kısa öyküsünden alınmış ve hikayenin ana temasını esprili bir şekilde anlatıyor. Hikayede, Pahom, açgözlülüğü yüzünden gitgide daha fazla toprak edinmek ister ve sonunda kendisini çok kötü bir durumda bulur. Bu fotoğraf ve yazı, hikayenin mesajını, yani insanların doymak bilmez hırslarının sonucunda kendilerine zarar verdiğini ironik bir şekilde gösteriyor. Resimde güneşli bir günde altın rengi bir buğday tarlası görünüyor. Altta ise Pahoma'nın "Sabah güneşin doğuşundan batısına kadar yürüyerek ya da koşarak ulaştığın bütün yerler senindir fakat güneş batmadan yeniden başladığın yere dönmen lazım. Seni başladığın yerde görmek istiyorum. Yoksa bütün hakkını kaybedersin." dediği yazıyor. Bu bir Rus halk masalı olan "Pahoma'nın Hikayesi"nden alınmış bir alıntı. Masalda Pahoma, şeytanla yaptığı bir anlaşma sonucunda, güneşe batmadan önce tüm dünyayı yürüyerek dolaşmayı başarabildiği takdirde, tüm dünyaya sahip olma sözü verilir. Pahoma tüm gün boyunca yürür ama gün batmadan önce başladığı yere dönemez ve tüm dünyayı kaybetmiş olur. Burada şaka, Pahoma'nın dünyayı elde etme özlemiyle hayatını ve hakkını kaybetmesidir. Resimde, elinde kürek tutan ve koşan bir adam görülüyor. Arka planda ise güneş batıyor. Resimdeki şaka, adamın kürekle koşması ve güneşin batmasıyla ilgili. Bu durum, adamın gün batımında hala kürek çekmeye çalıştığını ima ediyor ve işini bırakmak için çok geç kaldığını gösteriyor. Bu durum, Türkçede "Güneş batmış, sen hala kürek çekiyorsun." diye bir atasözüyle benzeşiyor. Bu atasözü, bir işi zamanında bitirmenin önemini vurguluyor. Resimde, işçinin çok yorgun olduğu için yürürken yere yığıldığı bir anı gösteriyor. Şaka ise, işçinin bu kadar yorulmasının sebebinin, çok çalışması değil, "şu bağ, bu bahçe" diye durmadan bahçe ve bağdan bahsetmesi olduğu. **Şaka şöyle yorumlanabilir:** * İşçi, "şu bağ, bu bahçe" diye sürekli bahsederek aslında bahçenin işini yapmaktan kaçıyor. * İşçinin "şu bağ, bu bahçe" söylemi, iş yapmaktan ziyade, işten kaçma bahanesi olarak kullanılıyor. * İşçinin yorulmasının nedeni ağır çalışma değil, sürekli bahsederek kendisini yorması. Bu şakada, işçinin yorgunluğunun asıl sebebi, aslında çok çalışması değil, iş yapmaktan kaçmak için bahaneler uydurmasıdır. Fotoğrafta bir çift elin avuç içinde toprak tuttuğu görülüyor. Resmin altındaki yazı ise, Reis olanların olayı yeniden vuku bulmuş ve adamlarına bir mezar kazdırmış. Reis Paham'ın mezarının başında dururken "Bir insana işte bu kadar toprak yeter" dediğini anlatıyor. Bu resim, insanın ölümünün kaçınılmaz olduğunu ve herkesin sonunda toprağa döneceğini mizahla ele alıyor.

Resimde, kırmızı ve beyaz şeritli bir şemsiyenin altında bir tablet bilgisayar ve bir alışveriş arabasının içinde alışveriş poşetleri var. Tablet bilgisayarın ekranında ise altın renkte bir kredi kartı var. Altta "Yıllık 1999 TL" yazıyor. Bu resimdeki espri, e-ticaret sitesi kurmanın çok kolay ve ucuz olduğunu ima ediyor. Kredi kartının olması da, online alışverişin artık çok yaygın olduğunu ve herkesin e-ticaret sitesi sahibi olabileceğini gösteriyor. Ancak, gerçekte e-ticaret sitesi kurmak ve başarılı olmak için bir dizi farklı adım atmak gerekiyor ve bu, resimde gösterildiği kadar kolay değil.