Resimde, üst kısımda İETT durağı olmayan, muhteşem manzaralı, yeşil ve sulak bir alana ait bir görüntü bulunuyor. Alt kısımda ise, modern gökdelenlerin yükseldiği, dar ve eski binalardan oluşan, oldukça farklı bir mahalle yer alıyor. Bu, İETT durağı (toplu taşıma) ile ilgili bir mizah. Üstteki görsel, idealize edilmiş, güzel bir yer betimleniyor. Alttaki görsel ise, çoğu kentte karşımıza çıkan, gelişmiş ama kalabalık/sıkışık mahalleleri temsil ediyor. Fotoğrafın mizahı, gerçeklemenin ve beklentiyle idealin arasındaki farkı vurguluyor. İETT durağının 'ideal bir yer' olduğu ama gerçekte bulunmadığı ve bunun yerine, binalar ve modern şehirleşme ile karşılaşıldığı gerçeğini ironik bir şekilde sergiliyor.

Fotoğrafta İstanbul'un muhtemelen yüksek bir noktadan çekilmiş, yoğun bir mahalle görünümü yer alıyor. Binlerce ev, bina ve sokaklar, şehrin kalabalık yapısını gösteriyor. Resmin üzerinde "ABİ" ve "İSTANBUL YAA" yazıları görülüyor. Bu, muhtemelen bir yakın arkadaş veya aile üyesine (abi) İstanbul'daki yoğun yaşamın veya kalabalıklığın bir yorumu veya şakası. "Yaa" ifadesi, şaşkınlık veya hayret ifadesi olarak kullanılır ve bu durumdaki kalabalık görünümle uyumludur. O halde espri, İstanbul'un yoğunluğuna, kalabalık yapısına dikkat çekmek ve bu durum karşısında şaşkınlık veya hayret ifade etmektedir.

Resimde, farklı Olimpiyat Oyunları'nın logoları ve bu oyunların yapıldığı stadyumların havadan çekilmiş fotoğrafları yer alıyor. Yukarıdan aşağıya ve soldan sağa doğru sırayla, Montreal 1976, Munich 1972, Mexico 1968 ve Tokyo 1964 Olimpiyat Oyunlarının logoları ve stadyumlarının görüntüleri bulunmaktadır. Şaka, Oyunların yapıldığı yılların ve stadyumların görünüşlerinin, logolarla uyum içinde olması, zaman içindeki gelişimin/değişimin görselleştirilmesinden kaynaklanıyor. Eski stadyumların ve logoların, modern stadyumlara göre daha basit ve daha az gelişmiş olması, bu görsel karşılaştırma aracılığıyla eğlenceli bir şekilde vurgulanıyor. Bu, zamana göre değişen mimari tasarımları ve logo tasarımlarını mizahla sergiliyor.

Fotoğrafta, Roma şehrinin büyük bir maket modeli görünüyor. Maket, şehrin yapılarını, sokaklarını, caddelerini, hatta muhtemelen nehirleri ve diğer coğrafi özelliklerini detaylı bir şekilde gösteriyor. Eski Roma şehrinin 3 boyutlu bir haritası gibi düşünülebilir. Fotoğrafta bir mizah yok. Sadece Roma şehrinin bir maketinin fotoğrafı. "Joke" kelimesinin bağlamı dışında bir açıklama yapılamaz.

Fotoğrafta, 1997 ve 2019 yıllarına ait, muhtemelen aynı yerin hava fotoğrafları bulunmaktadır. 1997 yılındaki görüntüde, yamaçlarda tarım arazileri, açık alanlar ve muhtemelen çökmüş veya tahrip olmuş alanlar gözleniyor. 2019 yılındaki görüntüde ise aynı alanda ormanlaşma, ağaçların yoğun bir şekilde yeşermesi ve evlerin inşa edilmiş olması dikkat çekiyor. Fotoğraf, çevre kirliliğine karşı dikkat çekmek ve sürdürülebilirliğin önemini vurgulamak için kullanılan bir örnek olabilir. "Şaka" ise doğal yaşam alanlarının ve ormanların yok edilmesinin ardından, zamanla doğanın kendisini geri kazanma yeteneğini gösteriyor. İnsanın doğaya verdiği zararı ve çevre bilincine ihtiyaç duyulması ile ilgili bir eleştiri içerir.

Fotoğrafta İstanbul'un, muhtemelen yüksek bir noktadan çekilmiş, yoğun bir semtin havadan görünümü yer alıyor. Binlerce ev, dar sokaklar ve binaların yoğunluğu görülüyor. Fotoğrafın üzerindeki "Abi İstanbul Yaa" yazısı, bir gençlik jargonunda kullanılan "abi" hitabıyla, İstanbul'un kalabalığı ve yoğunluğunu ifade ediyor. Joke, İstanbul'un, şehrin yoğun yapısını, kalabalığı ve insanları vurgularak, "abi" hitabıyla ifade edilen bir şaşkınlığı veya etkilendiği bir durumun belirtilmesiyle karşılıyor.

Fotoğrafta, yoğun trafikli bir şehir yolunun yanı sıra, tramvay şeridi ve bisiklet yolu olan bir şehir manzarası görülüyor. Yol üzerinde çok sayıda araba ve trafiğin yoğunluğu, ulaşım sorunlarını vurguluyor. Tramvay şeridi ve bisiklet yolu ise daha hızlı ve güvenli ulaşım alternatifi olarak gösteriliyor. Yazının altındaki "BGY : DİRENİŞ AGAIN 3" bölümü ve "TÜRKİYENİN HER YERİNİ BÖYLE YAPMAK İSTESEK KAÇ YIL SÜRER TAHMİNİ İSTANBULA ANKARAYA FALAN BAKINCA RUHUM DARALIYO" cümleleri, Türkiye'nin şehirlerindeki ulaşım sorunlarını ve olası çözümlerinin uygulanmasının zaman alacağı, hatta belki de hayal gibi göründüğü gerçeğine gönderme yapıyor. Bu ifade, şehri daha iyi hale getirme konusunda çabalar karşısında duyulan umutsuzluğu ve belki de ironiyi yansıtıyor. Yani, fotoğraf, Türkiye'deki ulaşım sorunlarının bir mizah unsuruyla ele alınan bir temsili.

Fotoğrafta, Ankara'da, muhtemelen yeni inşa edilmiş, çok sayıda betonarme apartman bloğundan oluşan bir kentleşme alanı görülüyor. Arka planda, arazinin bir kısmı henüz boş, bir kısmı ise yeni yapılarla dolu. Görüntü, biraz kara mizah içeren bir durum tespiti yapıyor. Başlıkta "Ankara'da mutlaka yapman gereken şeyler" yazıyor. Ardından ise, altta, "1. Anıtkabir'i ziyaret et" ve "2. Şehri terk et" şeklinde iki madde halinde komik bir tavsiye yer alıyor. Bu, Ankara'daki yoğun kentleşmenin ve yeni inşa edilen apartmanların fazlalığının, belki de gereksizliğinin, ironik bir şekilde ele alındığı bir mizah örneği. Sanki Ankara'da yapılacak en önemli iki şey, bir yandan tarihi bir anıtı ziyaret etmek, diğer yandan da şehirden kaçınmakmış gibi sunulmuş. Yani, yeni yapılan bu yerlerin, yaşanması gereken bir şehir olmanın ötesinde, bir tür mimari yapı havasına büründüğünün eleştirisi yapılıyor. Özetle, fazlaca yapılan inşaatların aslında pek de istenmeyen bir durum olduğuna dair bir yorum.

Fotoğrafta Ankara'nın, muhtemelen bir semtindeki, yüksek katlı binalardan oluşan bir manzara görülüyor. Ara sokaklar, arabalar ve kış mevsimine uygun şekilde yerde kar var. Fotoğrafın alt kısmında "Abi Ankara" yazıyor. Bu, Ankara'nın sıklıkla yüksek binalarla dolu, modern ve bazen de karmaşık bir şehir olduğunu ima eden, esprili bir ifade. "Abi" kelimesi, "Abi" diye hitap edildiğinde karşılaşılan bir durum veya şehir manzarasını vurgulamak için kullanılan sıradan bir Türk ifadesidir. Bu nedenle espri, Ankara'nın yoğun ve modern yapısıyla ilgili, hafif alaycı bir yorum olarak okunabilir.

Fotoğrafta İstanbul'un, muhtemelen yüksek bir noktadan çekilmiş, yoğun bir şekilde yapılaşmış bir bölümü görülüyor. Evlerin çatılarının çoğu kiremitli ve çok sayıda bina birbirine yakın ve sıkışık bir şekilde yer alıyor. Fotoğraf, altında "Abi İstanbul YAA" yazısıyla birlikte "Abi" kelimesinin kullanıldığı bir meme (meme kültürünün bir parçası) veya esprili bir ifade. Bu, İstanbul'un yoğun nüfuslu ve sıkışık mimarisine bir gönderme yapıyor. "Abi" kelimesi yakın arkadaşlık, abilik, ya da saygı ve yakınlık duygusu ifade etmek için kullanılır. Dolayısıyla espri, İstanbul'un yoğun yapılaşmasını, günlük hayatın bir parçası olarak, arkadaşça ve samimi bir dille anlatıyor. "YAA" ise Türkçede sıklıkla kullanılan bir ifade. Bu şekilde birleşince, yoğun şehir hayatına yönelik esprili bir bakış açısı sunuyor.

Resimde, muhtemelen İran'da bulunan, modern mimari tarzı bir bina olan Goldis Kulesi görünüyor. Bina, betonarme yüzeyleri ve ilginç, keskin hatlarıyla "brütalist" mimari tarzına örnek teşkil ediyor. Tweet'te kullanılan "bu bina ankara'ya inanılmaz yakışır" ifadesi, binanın Ankara'daki mimari yapıların arasına ne kadar uyumlu olduğunu vurgulamakla birlikte, aynı zamanda "brütalist" mimari tarzının Ankara'daki mimari anlayışa pek uymadığına dair esprili bir gönderme yapıyor. Brütalist mimari, genellikle sert, kabahatli ve estetik kaygılardan uzak yapılar ile karakterizedir. Ankara'da ise bu tarz, daha geleneksel, klasik mimari tarzlarla karşılaştırıldığında alışılmadık ve dikkat çekici olabilir. Tweet bu farklılığı esprili bir şekilde vurgulamaktadır. Özetle, resmin mizah tarafı, brütalist mimarinin Türkiye'nin başkenti Ankara'daki mevcut mimariye uyumsuzluğunu ve bu durumun komik olduğunu işaret ederek ifade ediyor.

Resimde, gri betonarme, modern bir mimari tarz olan "brutalist" tarzda inşa edilmiş, muhtemelen İran'daki Tahran şehrinde bulunan bir gökdelen görünüyor. Tweet'in içeriği, bu binanın Ankara'da da aynı şekilde güzel duracağı fikrini ima ediyor. Yani, Ankara'nın mimari yapısı ile bu bina arasında bir karşılaştırma yapılıyor. "Brutalizm" sözcüğü, bu mimari tarzın sert, kaba ve bazen de estetik açıdan hoş karşılanmayan özelliklerini vurgulamaktadır. Bu da esprili bir şekilde, Ankara'da da benzer bir binanın "inanılmaz yakışacağını" belirtiyor. Tweet'in tamamı, brutalist mimariye, şehre ve gökdelenin estetiğine dair bir yorum ve mizah içermektedir.

Fotoğrafta, gri betonarme bir yapı olan Goldis Tower, Tahran, İran'ın bir binası görünüyor. Bina, Brutalizm mimari tarzına sahip. Tweet'te "bu bina ankara'ya inanılmaz yakışır" ifadesi, Ankara'daki mimari yapılarla benzerlik veya uyumsuzluğun ironik bir şekilde vurgulandığı bir mizah içeren yorum. Ankara'da bulunan bazı yapıların Brutalizm tarzına sahip olması veya olmaması, bu yorumun mizahının temelini oluşturuyor. Tweet, Brutalizm tarzı mimari yapılar hakkında bir yorum olarak paylaşıldığı için, mizah unsuru, mimari tarzın özelliklerine veya Ankara'daki mevcut mimari yapıların bu tarza sahip olup olmadığına atıfta bulunarak anlaşılıyor.

Fotoğrafta, gri betonarme bir yapı, muhtemelen Tehran'daki Goldis Kulesi, görülüyor. Mimari tarzı "Brutalizm" olarak adlandırılıyor. Tweet'te, "bu bina ankara'ya inanılmaz yakışır" denilerek, bazı kişilerin Ankara'da böyle bir binanın bulunmasını ve yerleşime uyum sağlayacağını düşünmediği, ancak bu bina türüne hayran kalındığı dolaylı olarak ima ediliyor. Tweet'in bir nevi şaka olması, Ankara'daki binaların genelde daha geleneksel tarzları varken, bu modern ve farklı bir binanın oraya yakışmaması ve insanlarda şaşkınlık uyandırması ile ilgili bir mizah unsurunu içermektedir. Tweet'te bir tür Brutalizm mimarisinin güzelliği, yadsınamaz tarzı ve farklılığı vurgulanıyor.

Yukarıdaki görüntü, bir mizah fotoğrafı. Üst kısımda, muhtemelen 19. yüzyıl Amerikan ressamı tarafından yapılmış, görkemli, detaylı, antik Roma veya Yunan mimarisini andıran bir tablo var. Alt kısımda ise, sıradan, modern bir apartman bloğu yer alıyor. Fotoğraf, toplumsal gelişmenin ve uygarlığın zaman içinde nasıl değiştiğini, nasıl görkemli yapılardan basit yapılara kaydığını ve belki de "büyük düşüncelerin" ve iddialı projelerin gerçekleşmesinde sıklıkla karşılaştığımız başarısızlıkları vurguluyor. Tablonun gösterdiği görkemli şehir, modern apartmanla karşılaştırıldığında "nereye yanlış gittiğimizi" sorgulamayı teşvik ediyor. Mizah, beklenmedik bir tezatlık oluşturarak ortaya çıkıyor. İdealize edilmiş, ihtişamlı bir geçmişin basit, modern bir binayla karşılaştırması, zamansal bir kayıp veya ulaşılamayan bir ütopyanın acımasız bir yorumunu temsil ediyor.

Fotoğrafta Ankara'nın, muhtemelen bir semtinin, yüksek katlı binalarla dolu bir manzarası görülüyor. Gökyüzü açık, kısmen bulutlu ve ufuk çizgisinde hafif bir kar örtüsü var gibi görünüyor. Fotoğrafın altındaki metin, "abi abi ankara" şeklinde. Bu, Ankara'da yaşamanın sıkıcı, monoton ve tekdüze bir deneyim olduğunu ima ediyor. Birçok yüksek katlı yapı, aynı renkte ve aynı mimari düzende oldukları için sıkıcı bir manzara yaratıyor. Bu, "abi" kelimesinin şaka amaçlı ve hafif bir şekilde abartılı bir biçimde kullanılmasıyla vurgulanıyor. "Abi" arkadaşça bir hitap şekli olduğu için, ima edilen sıkıcılık ve monotonluk da daha esprili bir hale geliyor. Özetle, fotoğraf ve metin Ankara'daki yüksek katlı yapıların sıkıcılığına ve tekdüzeliğine bir esprili göndermede bulunuyor.

Fotoğrafta İstanbul'un yoğun bir semti, muhtemelen yüksek katlı binaların olmadığı, çoğunlukla çok katlı apartmanların ve evlerin bulunduğu bir bölge, kuşbakışı olarak görünüyor. Görüntünün üstünde "ABİ" ve altta "İSTANBUL YAA" yazıyor. "Abi" Türkçede "abi" demektir, "yaa" ise hafif şaşkınlık, hayret veya "vay canına" ifadesine benzer bir ifade. Fotoğrafın mizahı, İstanbul'un yoğun nüfuslu ve dar sokaklı, çok katlı yapıların olmadığı kimi mahallelerindeki sıkışıklığı ve kalabalığı vurguluyor. "Abi İstanbul yaa" ifadesi, bu sıkışıklığı ve kalabalığı, biraz hayret ve şaşkınlıkla ifade eden, günlük konuşmada kullanılan bir cümle yapısı. Dolayısıyla, espri, İstanbul'un karakteristik bir görüntüsünü, günlük konuşma dilindeki bir ifadeyle ilişkilendirilerek yapılmış bir gözlem.

Resimde Ankara'nın yoğun bir şekilde betonlaşmış bir alanının fotoğrafı var. Üzerinde "Ankara'da yapılacak şeyler" başlığı altında "1- Anıtkabir'i ziyaret et" ve "2- Git" yazıyor. Şaka, Ankara'nın yoğun yapılaşması ve estetik olarak çok çekici olmaması nedeniyle, "Ankara'da yapılacak şeylerin" aslında sadece "Anıtkabir'i ziyaret etmek" ve ardından "gitmek"ten ibaret olmasına dayanıyor. Ankara'nın mimarisini ve şehir planlamasını eleştiriyor.

Fotoğrafta Ankara'nın açık alanlarından birinde bulunan bir yol ve yolun etrafında yetişen bitkiler ve uzaktan görünen binalar bulunmaktadır. Fotoğraf üzerine, yolun ortasına "kurban olurum ankaram" yazısı eklenmiştir. Bu görsel espri, Ankara'da yaşayan insanların Ankara'ya duydukları aşkı ve bağlılığı, kendilerini "kurban" edecek kadar çok sevdiklerini alaycı bir şekilde ifade eder. Ankara'nın çöl benzeri arazisi ve yaşam koşullarına gönderme yaparak, Ankara'nın zorlu şartlarında bile yaşamaya devam etmek için bir şehre duyulan aşkı abartılı bir şekilde ifade eden ironik bir espridir.

Fotoğrafta iki farklı fotoğraf birleştirilmiş. Üstteki fotoğraf Hasankeyf'in eski halini gösteriyor. Aşağıdaki fotoğraf ise Hasankeyf'in baraj nedeniyle sular altında kalmış halini gösteriyor. Bu fotoğrafta kullanılan espri, Hasankeyf'in sular altında kalmasının ne kadar trajik bir olay olduğunu göstermek için kullanılmış. **Espri şu şekilde açıklanabilir:** "Hasankeyf'in eski halini gösteren üstteki fotoğrafın altına Hasankeyf'in sular altında kalmış halini gösteren bir fotoğraf koymuşlar. Yani Hasankeyf'in 'suyun altında' kaldığını ima etmişler."