Resimde, Milattan Önce 610-546 yılları arasında yaşamış olan Anaximander'ın dünyaya dair çizdiği bir harita görülüyor. Harita, bilinen dünyanın o dönemki anlayışını temsil ediyor. Dünya, büyük bir daire şeklinde gösteriliyor ve çevresini okyanus kuşatıyor. Dairenin içinde, Avrupa, Asya ve Afrika kıtaları, "Soğuk Bölge", "İkamet Bölgesi" ve "Sıcak Bölge" olarak etiketlenmiş alanlar halinde tasvir ediliyor. Bu harita, günümüz coğrafi bilgisine göre oldukça ilkel ve basitleştirilmiş bir gösterim. Şaka, bu eski ve çarpıcı derecede farklı bir dünya görüşünün, bugün hala kullandığımız karmaşık ve detaylı haritalarımızla karşılaştırılmasının komik ve ilginç bir farkı sergilemesinde yatıyor. Özünde, eski insanların dünyayı nasıl algıladıklarıyla, günümüz coğrafi anlayışımızın ne kadar ilerlediğine vurgu yapıyor.

Resimde, sıkça internet memelerinde kullanılan bir "soyutlama figürü" (aynı yüz/profil resmi farklı mesajlar için kullanılıyor) ve iki bira bardağı yer alıyor. Resmin sol tarafında, hafif sakallı, düz saçlı bir adam profil görüntüsü var ve altındaki yazı "Teşekkür ederim hayatımı değiştirdin." ifadesi. Sağ tarafta, aynı adam profil görüntüsünün altında ise, "Kelime anlamıyla sadece kahvaltı yapıyorum." yazısı var. İki bira bardağı da tam dolu ve görseldeki mesaj, bira içmenin "hayatı değiştirdiğine" dair bir eleştirisel, ironik bir ifade. Kahvaltının birayla ilişkilendirilmesinde bir tutarsızlık ve aşırıya kaçılmış bir tezat var. Meme, kişinin bira içme alışkanlığının çok normal ve hatta değerli olduğunu gösteriyor ama bunun aynı zamanda son derece standart ve "sıradan" bir davranış olduğunu da ima ediyor. Sonuç olarak, espri, abartılı ve ironik bir şekilde bira içmenin önemini veya durumunu komik bir şekilde anlatıyor.

Fotoğrafta, antik Yunanistan'ı temsil eden kaslı, tunik giyen bir Japonya spanieliyle, modern Yunanistan'ı temsil eden, "cacık, baklava" gibi gıdaların adlarını yazan ve üzgün bir ifadeyle oturan başka bir Japonya spanieli görülüyor. Fotoğraf, bir mizah türü olan "meme" formatında. Alttaki metinler, antik Yunanistan'ın gelişmişliğini ve çağdaş Yunanistan'ın, antik Yunanistan'a göre daha az "gelişmiş" olarak algılanmasını veya en azından daha az hayranlık verici olarak sunulmasını satirize ediyor. "My civilisation is the most advanced in the world" (Medeniyetim dünyanın en gelişmişidir) ifadesi, antik Yunan dönemindeki kibirli tavrı yansıtıyor. "Cacık, baklava" yazımı ise modern Yunan mutfağının "gelişmişlik" ölçütü olarak algılanan eski bir Yunanistan kavramına göre daha basit ve günlük görülen yemekleri vurguluyor. Sonuç olarak, bu görsel, antik Yunanistan'ın gelişmişliğinin günümüzdeki Yunanistan'ın basitliği veya "basit" kültürel ürünleriyle karşılaştırılmasını esprili bir şekilde eleştiriyor.

Fotoğrafta eski Yunanistan ve çevresinin bir haritası yer alıyor. Harita, Antik Yunan şehir devletlerini, mitolojik figürleri ve savaşları gösteriyor. Haritada yer alan farklı renkler ve semboller, bu coğrafyada yaşamış farklı gruplar ve halkları temsil ediyor. Ayrıca, bazı karakterlerin yanında '+' işareti kullanılmış. Bu işaretin ne ifade ettiği tam olarak anlaşılamıyor ve şakaya işaret etmiyor. Şaka içeren bir açıklama yok.

Fotoğrafta, bir arabanın arka koltuğunda, bebek arabası emniyet kemeriyle sarılı bir Venüs heykeli görülüyor. Şaka, heykelin emniyet kemerine nasıl oturtulduğuna ve bu beklenmedik duruma dayanarak, heykelin, bir çocuk gibi, araba yolculuğu sırasında emniyet kemeri takması gerektiğini vurguluyor. Dolayısıyla şaka, beklenmedik bir şekilde emniyet kemeriyle bağlanmış heykelin komik görünümünden kaynaklanıyor.

Resimde, Twitter'da bir paylaşım görülüyor. Paylaşımın sahibi "efkan" kullanıcı adı ve "@sobalgaz" kullanıcı adı ile gösteriliyor. Paylaşıma ait görselde, bir erkek portresi ve altında Türkçe bir yazı yer alıyor. Yazı, Sokrates'in idamında eşinin ona yaptığı tepkiyi anlatıyor. Sokrates'in suçsuz yere idam edildiğini belirten eşinin, Sokrates'e dönerek küfürlü bir ifade kullandığını anlatıyor. Bu, Sokrates'in idamına yönelik, acımasızlık ve mantıksızlık içeren bir mizah içeren esprili bir yorum. Sokrates'in yaşadığı trajik olaydan yola çıkarak, küfürlü ve duygusal bir tepkiyle esprili bir şekilde ele alınmış.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı ve bu paylaşımın altındaki, üst üste dizilmiş birkaç klasik felsefe kitabı görülüyor. Paylaşımda "biraz da Kürt klasiklerini okuyalım" yazıyor. Fotoğrafta, Plato, Marcus Aurelius gibi Yunan ve Roma klasiklerinin yanı sıra, Türkçeleştirilmiş diğer kitaplar da görünüyor. "Kürt klasikleri" ifadesi, ironik bir biçimde, Türkçede, "klasik" terimini genel anlamda Yunan ve Roma filozoflarının eserlerine ve felsefelerine götürüyor. Paylaşım, Kürt edebiyatına veya kültürüne atıfta bulunmuyor. Fotoğraf, klasik eserleri okuma isteğinin bir mizah yoluyla, farklı kültürlere ve dillere de değinmekle ilişkilendirildiğini gösteriyor. Özetle, göndermede klasik Yunan ve Roma eserlerini okuma isteğinin yanı sıra farklı kültürel kaynaklara da açıklık getirme, Kürt klasiklerini okumak gibi bir espri yapılıyor.

Resimde, Antik Yunanistan'ın 400 yılı öncesi ve günümüzdeki Atina Akropol'ü görülüyor. Üst kısımda, 400 BC yazısıyla gösterilen resim, Akropolis'in o dönemki halini, daha az kalıntısı, daha az restorasyon çalışmasıyla gösteriyor. Alt kısımda ise 2024 yazısıyla gösterilen resim, günümüzdeki Akropolis'in modern restorasyon ve koruma çalışmalarıyla kaplı halini gösteriyor. Bu bir ironi. Akropolis'in 400 BC'deki hali, bugün görebileceğimiz kadar detaylı ve korunmuş durumda değil. Görselde aslında şunu anlatıyor: Antik eserler bugün, geçmişte olduğundan daha fazla koruma ve restorasyon altında. Bu da ironik bir şekilde, eski eserleri korumak için gerekli çalışmanın modern dönemde daha fazla olduğuna işaret ediyor.

Resimde, ihtimal ki Mekke'de veya benzeri bir hac yerinde, beyaz ihram giymiş bir grup insan görülüyor. Görünen kişiler arasında muhtemelen Erdoğan da var. Fotoğraf, Erdoğan'ın, milletvekillerinin umreye gitmelerini eleştirme konusu üzerine bir mizah içeriyor. Resim, hac veya umre'nin bir turistik yer haline getirildiği veya bu yolculuğun siyasallaştırıldığı yönündeki eleştirileri vurguluyor. "Orası Antalya değil, turistik yere çevirdiniz" sözü, umrenin kutsal niteliğinin ticarileştirildiğini ima ederken, Erdoğan'ın bu konudaki tutumuna esprili bir şekilde gönderme yapıyor. Mekke'deki veya benzeri kutsal mekanlardaki kişileri, turistik ilgi çekici mekanlarmış gibi göstermek, umre ibadetinin kutsallığına bir saygısızlık olarak algılanıyor.

Resimde iki farklı boyutlu, kapağı kahverengi, içi açık kahverengi birer kitap görülüyor. Soldaki kitap, sağdakinden çok daha büyük. Soldaki kitabın altında "Yunan Mitolojisi" yazıyor. Sağdaki kitabın altında ise "Zeus yasak olmasaydı Yunan Mitolojisi" yazıyor. Bu, Yunan mitolojisinin, Zeus'un hikayelerinin içerdiği bazı içerikler sebebiyle büyük bir kitap olarak algılanmasını ve belki de bazı kısımlarının insanların okuyabilecekleri kadar büyük veya detaylı olmaması gerektiğini, bazen çok ince veya yüzeysel olduğu düşünülmesini esprili bir şekilde ele alan bir mizah örneği. Kitapların büyüklüğü, konu hakkında yazılan geniş bilgi ve olası detaylı anlatımlarla bağdaştırılarak, konu hakkında yazılan metinlerin miktarı, bu bilgilerin genişliği, çeşitliliği, yoğunluğu ile ilişkilendirilerek bir espri oluşturulmuş.

Resimde, bir verandada, muhtemelen bir filmden veya video kliptenden bir sahne yer alıyor. Sahnede, bir adam, arka planda evlerin ve ağaçların görüldüğü bir verandada yürüyor. Görüntünün altında Türkçe bir yazı var: "Pov: antik Yunan'da kendine güzel bir okul ararken yanlışlıkla Pisagor'un öğrencisi oldun." Bu, "Pov" (perspective - bakış açısı) formatında, antik Yunanistan'daki kişisel bir deneyimin komik bir şekilde sunulan özeti. Komiklik, kişinin hedeflediği okul yerine, yanlışlıkla ünlü matematikçi Pisagor'un öğrencisi olmasında yatıyor. Antik Yunan döneminin akademik ve felsefi hassasiyetiyle, rastgele bir öğrenci edinme olasılığının komik bir durum olduğu ima ediliyor.

Fotoğrafta, mumyalaşmış, görünüşe göre oldukça eski bir kadının yüz ve omuz kısmını görüyoruz. Cilt rengi kahverengi-gri bir ton almış, kurumuş ve zaman içinde değişiklik göstermiş. Saçları dağınık ve kahverengi tonlarda. Görüntünün mizah değeri yok, sadece mumyalanmış bir kadının fotoğrafı. Bir şaka veya ironi içermiyor.

Fotoğrafta, muhtemelen antik bir Yunan tiyatrosu olan, amfitiyatro tarzında bir yapı, kuşbakışı çekilmiş. Merkezdeki yuvarlak alanda sahne, etrafındaki ise kademeli sıralarla seyirci alanları yer alıyor. Yapının etrafında da ağaçlık bir alan görülüyor. Fotoğraftaki "şaka" veya "anlam"ı, "kuşbakışı" olarak çekilmiş olan amfitiyatronun, "seyircileri" bir anlamda "ağaçlar" olarak gösterebiliyor. Bir anlamda, tiyatronun izleyicileri olan "insanlar"ı, "doğa"nın kendine has bir "dizi"si olarak göstermeyi amaçlıyor. Bu ironik ve biraz da esprili bir karşılaştırma.

Fotoğrafta, mermerden yapılmış, muhtemelen antik mitolojiden ilham alan, bir erkek ve bir kadın figürünün bulunduğu bir heykel parçası görülüyor. Erkek figür, muhtemelen bir tanrı ya da kahraman, güçlü bir vücut yapısına sahip, ve elinde bir su kabı tutuyor. Kadın figür de çıplak ve güzel bir şekilde betimlenmiş. Her ikisi de su kabından akan suyun etrafında yer alıyorlar. Fotoğrafta bir mizah yok. Görüntü, klasik heykel sanatının güzelliğini ve detaylarını sergilemek amacıyla çekilmiş. Bir mizah içermeyen, sadece estetik bir görüntü.

Resimde, muhtemelen 19. yüzyılın sonları veya 20. yüzyılın başlarında, muhtemelen Ortadoğu veya Kuzey Afrika'da benzer bir mimari yapıya sahip bir dış mekanda, çeşitli kadınların günlük yaşamlarının bir sahnesi canlandırılıyor. Kadınlar, geleneksel kıyafetler giyiyorlar ve bazıları el işleriyle meşgul, örneğin nakış çalışması yapıyorlar. Manzarada, deniz ve uzaktaki şehir manzarası da yer alıyor. Görünüşe göre resim, o dönemin toplum ve kültürünü sergilemeye çalışıyor. Resimle ilgili bir şaka yok, sadece o dönemdeki bir kültürel sahne sunuyor.

Resimde, klasik bir portre tarzında, muhtemelen antik Yunan veya Roma dönemine ait bir kadın figürü resmedilmiş. Kadın, başından aşağıya doğru dökülen, açık mor bir giysi giymiş. Saçı, o döneme ait bir saç modeliyle yapılmış. Yüz ifadesi düşünceli, bakışları biraz uzaklara doğru. Resim, yağlı boya veya dijital bir boyama tekniği kullanılarak yapılmış gibi görünüyor, renk tonları ve fırça darbeleriyle görsel bir derinlik ve dokusal bir his veriyor. Fotoğrafın altında, muhtemelen bir sanatçının veya sanat eserinin internet sitesinin veya sosyal medya hesabının adresi var. Bir şaka veya espri yok. Sadece bir portre resminin görseli.

Fotoğrafta Efes Artemis Tapınağı'nın, muhtemelen bilgisayar ortamında oluşturulmuş bir modelini görüyoruz. Tapınak, kırmızı, mavi ve beyaz gibi klasik Yunan mimarisinin renkleriyle bezenmiş. Üst kısımda, frizler ve heykellerin yanı sıra, mitolojik sahneleri temsil eden küçük rölyefler mevcut. Bu bir şaka değil, bir görselleştirme. Fotoğrafın kendisi şaka içermiyor. Bir antik yapının dijital bir temsili. Fotoğrafta, Efes'teki Artemis Tapınağı'nın, muhtemelen bilgisayar ortamında oluşturulmuş, sütunlu bir kısmının görünümü yer alıyor. Sütunların tabanlarında, figürlerin betimlendiği kırmızı, sarı ve mavi çizgili, kabartmalı süslemeler dikkat çekiyor. Bu süslemeler, antik Yunan sanatının bir özelliği olan mitolojik veya tarihi sahneleri temsil ediyor olabilir. Görselde bir espri yok. Sadece antik bir yapının sanal bir temsili var. Fotoğrafta, Efes'teki Artemis Tapınağı'nın 3 boyutlu bir modeli görünüyor. Tapınak, çevresindeki antik şehir manzarasıyla birlikte detaylı bir şekilde gösteriliyor. Binanın klasik mimari özellikleri ve farklı renk tonlarıyla dikkat çekici. Fotoğrafın altında bir mizah içerdiğini söylemek zor. Görüntü, gerçekçi bir 3D modelleme çalışması gibi görünüyor ve mizah içermiyor.

Resimde, antik bir Roma figürünün, muhtemelen ünlü bir filozofu temsil eden, mermerden yapılmış bir heykelinin yanında, aynı kişinin dijital bir rekonstrüksiyonu görülüyor. Dijital rekonstrüksiyon, mermer heykelin yapıldığı dönemin ve kültürel özelliklerinin ötesine geçerek, olası görünümünü daha insan bir şekilde yansıtmaya çalışıyor. Fotoğraftaki espri, "tarihsel gerçekliği" kavramanın farklı yollarını karşılaştırıyor. Mermer heykel, zamanla aşınan, şekillenen, stil değişikliklerine uğrayan bir yorum iken, dijital rekonstrüksiyon, günümüzün bilimsel teknikleriyle "gerçek" bir görünüm yakalamaya çalışıyor. İşte espri, tarihteki figürlerin gerçek yüzlerinin veya görünüşlerinin zamanla nasıl değiştiğini, yorumlandığını ve yeniden yorumlandığını vurguluyor. Bir diğer deyişle, geçmişin bize ulaşan versiyonlarının (heykel gibi) ve modern yorumlarımızın (dijital rekonstrüksiyon gibi) gerçekte ne kadar benzer olabileceğini tartışıyor.

Resimde, Platon'un resminin bir parodisi yer alıyor. Resimdeki Platon, yüzünü pamukla temizliyor. Bu, Platon'un fikir dünyasına (yani, idealar dünyasına) olan bağlılığının, gerçek dünyanın pratik sorunlarıyla veya güzelliği sağlama konusundaki yetersizliğinin bir parodi. "Platonik" kelimesi, gerçek dünyada, güzellik veya sevgi konularında sorunlar yaşaması veya ideallerle gerçeklik arasında fark bulunması durumunda kullanılır. "Yüzünü temizleme" hareketi ise, idealar dünyasına odaklı olmanın, pratik dünyadaki sorunları görmeyi ve çözmeyi engellediğini vurgular. Dolayısıyla, espri Platon'un ideallerle ilgilenmesine karşı, günlük gerçeklik ile karşılaştırma yaparak onu dalga geçer niteliktedir.

Resimde, 500 M.Ö. Yunanistan'ı temsil eden kaslı bir köpek figürü ile 2024 yılındaki Yunanistan'ı temsil eden, yorgun ve belki de biraz tembel görünen bir başka köpek figürü karşılaştırılıyor. 500 M.Ö.'deki köpek, klasik Yunan kıyafeti giymiş ve "Uygarlığım dünyanın en gelişmiş uygarlığıdır" diyen bir yazı ile görülüyor. 2024'teki köpek ise daha sade, hatta biraz "özür dilercesine" bir ifadeyle baklava ve cacık gibi modern Yunan lezzetlerinin isimlerini taşıyan bir balonla resmedilmiş. Bu, "gelişmişlik" kavramının zamana göre ve kültürel değerlere göre değiştiğine ve günümüz standartlarımızla bakıldığında 2500 yıl önceki "gelişmişliğin" günümüzde belki de yetersiz kalabileceğine dair bir mizah örneğidir. "Cacık, baklava" yazısı, modern Yunan mutfağıyla alaycı bir şekilde 500 M.Ö.'deki "üstünlük" iddiasını çürütmeye çalışıyor. Dolayısıyla espri, tarihsel gelişimi ve kültürel değişimleri eleştirel ve esprili bir dille sergilemekten oluşmaktadır.