Resimde, kalabalık bir ortamda, bir adamın (görünüşe göre bir öğretmen ya da yetkili) bir kadına (La Selçuk) sarılmış olduğu ve yanında diğer kişilerin bulunduğu bir sahne yer alıyor. Alttaki metinde, "E ben babanın öğretmeniyim." yazısı yer alıyor. Bu, resmin ironik/komik yanını ortaya koyuyor. Kadının babası kim bilinmiyor ama; üstte yer alan adam, kadına babasının öğretmeniymiş gibi davranıyor. Görünen bir ifadeyle (babanın öğretmeniymiş) gerçek bir öğretmen olmadığı ima ediliyor. İfade, resmin humorunu oluşturan ironiye dayanmaktadır. Bu tür fotoğraflar, toplumsal olaylara, politik durumlara veya kurumlara dair mizah içeren yorumlar olarak kullanılıyor. Özetle, resmin mizah değeri, beklenmedik ve ironik bir durumun sunulmasından kaynaklanmaktadır. Bir kişinin babasının öğretmeni olduğunu söyleyerek Selçuk isimli birine hitap ettiği mizahi bir ifade.