Resimde, konuşan bir adam görünüyor. Adamın ifadesi ve duruşu, konuştuğu konunun ciddiyetine veya esprili bir yorum yapıp yapmadığına dair bir ipucu vermiyor. Fotoğrafın kendisi bir espriye işaret etmiyor; bir espri, konunun içeriğinde, belki de o anda yapılan bir yorumda gizli olabilir. Resimden sadece adamın bir şeyler anlattığı anlaşılıyor. Bir "joke" olduğunu söyleyebilmek için konuşulanların içeriğine veya bağlama ihtiyaç var. Görüntüde, konuşan bir erkek var. Açıkçası, konuşma tarzı ve yüz ifadesi, ciddi bir anlatım yerine, hafif bir mizah unsuru taşıyor. Resmin arka planında ise, özellikle arka planda bulunan renkler (mavi ve krem rengi) ve genel olarak orta derecede aydınlatılmış bir ortam var. Fotoğraftaki mizah, konuşmacının ifadesinin/durumunun, sanki gerçekten çok ciddi bir konu ele alıyor gibi gözükmesine rağmen, gerçekte hafif ve esprili olabileceğini ima ediyor. İzleyici, anlatılan konunun ciddiyetiyle, konuşanın yüz ifadesi arasında bir uyumsuzluk/paradoks görüyor. Bu zıtlık, tam da burada jest ve mimiklerden oluşan bir "komik" an yaratıyor. Bu tür fotoğraflar, "anti-klimax" veya "beklenmedik son" gibi komik efektler üreten mizah türüne örnek teşkil eder.