Resimde iki Türk şairin portreleri var: Sol tarafta Recaizade Mahmut Ekrem, sağ tarafta ise Muallim Naci. Resimde geçen söz, iki şairin şiir anlayışlarına gönderme yapan bir espridir. **Recaizade Mahmut Ekrem** daha geleneksel bir şairdi ve kafiyeyi şiirlerinde çok önemli buluyordu. **Muallim Naci** ise daha modern bir şairdi ve kafiyenin sadece şiir için bir araç olduğunu düşünüyordu. "**Kafiye kulak içindir**" sözü, Recaizade Mahmut Ekrem'in kafiyeyi önemserken, "**Kafiye aman içindir illa konuşturcan beni**" sözü, Muallim Naci'nin daha az önemsediğini ve sadece şiir için bir araç olarak gördüğünü ima etmektedir.