Bu fotoğrafta üstte bir sosyal medya paylaşımı görünüyor. Paylaşımda "Toppings are extra" (Üzerine eklenenler ekstra ücretli) denilince, bunun üzerine bir kişinin kendi getirdiği çileklerle hazırladığı bir tabak ve sadece bir parça tereyağı ile sunulan bir tabak olmak üzere iki fotoğraf bulunuyor. Şakanın esprisi şurada: Bir restoran "üzerine eklenenler ekstra" dediğinde, müşteri kendi getirdiği çilekleri kullanarak bu ekstradan kaçınıyor. Yani hem "ekstra" ücretlendirme olayına takılmıyor hem de istediği kadar çileği kendi getirip kullanıyor. Bu durum, "hazırcı" veya "cep dostu" bir tavır olarak mizahi bir dille anlatılmış.

Fotoğrafta bir pizza ve üzerine yazılmış bir tweet görülüyor. Tweet'te "Her dilimin bile pepperoni dağılımına sahip olması için devasa biberon yapmalılar" yazıyor. Bu esprinin arkasındaki espri, pizzanın her dilimine eşit olarak dağılmasını sağlamak için devasa biberonların kullanılması fikridir. Bu, genellikle biberonun dilimin ortasına düşen çok az miktarda olması ve herkesin eşit derecede biberon alamamasıyla karşılaşılan durumla dalga geçiyor. Bu şekilde, her dilimde biberonlu bir ısırık garanti edilebilir ve herkesin pizzadan eşit şekilde yararlanması sağlanır.

Fotoğrafta bir restoran masasında oturan küçük bir kız çocuğu görülüyor. Önünde büyük bir hamburger ve yanında bir paket patates kızartması var. Kızın yüz ifadesi biraz üzgün veya düşünceli gibi. Mizah, metinde belirtildiği gibi, "kızın parası olmadığı için" hamburger yemeye gidememesinden kaynaklanıyor. Ancak fotoğrafta tam tersi bir durum var: Kızın önünde yemek olmasına rağmen, metin onun para veremeyeceğini ima ediyor. Bu, bir beklenti ile gerçeklik arasındaki ironik bir tezat oluşturuyor ve komik bir durum yaratıyor. Kısacası, yemek orada ama kızın ödeyecek parası yokmuş gibi bir senaryo oluşturulmuş.

Fotoğrafta, bir kişinin arabasında, muhtemelen bir fast-food restoranından alınmış, çubukta sunulan bir et parçası (muhtemelen tavuk veya kebap) görülüyor. Etin yanında ise küçük bir miktar sarı sos var. Fotoğrafın üzerindeki yazı, "Bunları nasıl bitiriyorsunuz? Çubuğu daha fazla boğazıma sokamıyorum" şeklinde. Bu fotoğraftaki espri, çubuğun çok uzun olması ve yemeğin sonunu yiyememe durumuyla ilgili. Çubuğun uzunluğu, yemeği rahatça ağza götürmeyi zorlaştırıyor ve hatta boğaza kaçma riski yaratıyor gibi gösteriliyor. Bu durum, yemeğin tadını çıkarmak yerine çubuğun kendisiyle yaşanan bir zorluk haline dönüşüyor. Bu, komik bir abartı ve günlük hayattan tanıdık bir durumu tiye alan bir espri türüdür.

Bu fotoğrafta bir yemek kitabı kapağı görünüyor. Kitabın adı "Temel Mikrodalga Fırın Kullanımı" (Basic Microwaving). Kapakta, mikrodalga fırında pişirilmiş olabilecek bir mısır koçanı, bir dilim kek ve bir hamburger yer alıyor. Fotoğrafın en ilginç yanı ise kitabın kapağında yer alan yemeklerin mikrodalga fırında ne kadar başarılı pişirilebileceğiyle ilgili bir ironi taşımasıdır. Mikrodalga fırınlar genellikle hızlı ve pratik pişirme için kullanılır, ancak bu kapaktaki yemekler, sanki gurme bir şef tarafından hazırlanmış gibi görünüyor. Özellikle mısır koçanının üzerinde eriyen tereyağı ve hamburgerin görüntüsü, klasik mikrodalga fırın yemeklerinden çok daha öte bir kalitede sunulmuş. Bu durum, okuyucuyu "Acaba mikrodalga fırında bu kadar güzel yemekler yapmak mümkün mü?" diye düşündürerek esprili bir etki yaratıyor. Kitabın kendisi bu konsepti ele alarak, mikrodalga fırınla yapılabilecek lezzetli ve şık yemeklerin sırlarını paylaşmayı amaçlıyor olabilir.

Fotoğrafta, devasa bir schnitzel (muhtemelen tavuk veya domuz eti), bir burger ekmeği, patates kızartması, bir içecek ve iki sos şişesi (ketçap ve hardal) görülüyor. Schnitzel o kadar büyük ki, masanın büyük bir kısmını kaplıyor ve bir burger gibi görünse de, burger ekmeği bunun yanında adeta bir yan ürün gibi kalmış. Bu durumun mizahı ise "how the fuck do i eat this." (Bunu nasıl yerim lan.) yazısıyla ortaya konuyor. Bu yazı, yemeğin inanılmaz boyutlarına atıfta bulunarak, bu kadar büyük bir yemeği nasıl yiyeceği konusunda yaşanan şaşkınlığı ve zorluğu komik bir şekilde ifade ediyor. Sanki kişi, bu devasa schnitzel ile ne yapacağını bilemiyor ve yardım istiyor gibi bir durum yaratılmış. Yani şaka, yemeğin orantısız büyüklüğü ve bunun getirdiği "Nasıl başa çıkacağım şimdi?" sorusudur.

Fotoğrafta iki adet pancake tabağı ve bir plastik poşet içinde çilek görünüyor. Üst kısımda ise "Toppings are extra" (Üzeri ekstralar ücretli) yazısı ve "Bitch i know toppings are extra thats why i brought my own" (Bitch, biliyorum üzerleri ekstralar, bu yüzden kendi getirdim) şeklinde bir metin bulunuyor. Şaka, bir restoranda yiyeceklerin üzerine eklenen sos, meyve gibi ekstraların ücretli olduğunu bilerek, kendi çileklerini getiren bir kişinin tavrıdır. Bu, hem mekanın politikasına hem de kişinin kendi çözümünü üretme becerisine gönderme yapan esprili bir durumdur.

Bu fotoğrafta, bir grup insanın devasa bir pizzayı iki saat içinde iki kişiyle birlikte yemeye çalıştığı bir meydan okuma görülüyor. Meydan okumanın kuralları ve ödülü de yazılı olarak sunulmuş. Altta ise bir genç kızın yorumu var ve bu yorum, meydan okumanın ne kadar kolay göründüğüne dair esprili bir gönderme yapıyor. Şaka, genç kızın meydan okumanın zorluğuna şüpheyle yaklaşmasından ve hatta bunu "kolay" olarak nitelemesinden kaynaklanıyor. Genellikle bu tür büyük yemek meydan okumaları oldukça zorlayıcı olur ve bu da mizahi bir tezat oluşturuyor.

Fotoğrafta birisinin sipariş ettiği tavuk salatası görülüyor. Salatanın içinde bol miktarda çıtır tavuk parçası, marul ve üzerinde birkaç dilim kırmızı soğan bulunuyor. **Espriyi açıklayalım:** Fotoğraftaki metin, bir kullanıcının bu tavuk salatasını "bu ne amk" şeklinde paylaşmasıyla başlıyor. Kullanıcı, bol miktarda tavuk ve sebze içeren bir salata aldığını ve buna rağmen memnuniyetsizliğini dile getiriyor. Alttaki yorumda ise başka bir kullanıcı, "Bazı insanlar piyangoyu kazanır ve yine de şikayet edecek bir şey bulur" diyerek ilk kullanıcının bu kadar iyi bir salataya rağmen neden şikayet ettiğini ironik bir dille eleştiriyor. Yani espri, aslında gayet doyurucu ve iyi görünümlü bir salataya sahip olup bunu beğenmeyen veya şikayet eden bir kişinin durumunun komikliğinden kaynaklanıyor. Diğer kullanıcı ise bu duruma dikkat çekerek, bazı insanların sahip oldukları güzelliklere rağmen sürekli bir eksiklik aradıklarını ima ediyor.

Fotoğrafta, bir sıcak köfte (sosis) fırınlanmış bir patatesin içine yerleştirilmiş ve üzerine peynir, kıyma ve yeşil soğan gibi malzemeler serpilmiş bir şekilde görünüyor. Fotoğrafın üzerindeki yazı ise şaka yaratıyor: "Sıcak köfte istedim ama hiç ekmeğim yoktu, bu yüzden onun yerine fırınlanmış patates kullandım." Bu, normalde sıcak köftenin ekmek arasında yendiği gerçeğine dayanarak, patatesin ekmek yerine kullanılmasıyla ortaya çıkan komik durumu vurguluyor.

Fotoğrafta, bir dilim ekmeğin üzerine konulmuş bir kaşık ve ocakta yemek pişirilen tencereler görülüyor. Üzerinde "Sonunda ekmeğin ucu için iyi bir kullanım alanı buldum" yazısı bulunuyor. Şaka, ekmeğin ucunu, yemeği tadarken kaşığı koymak için bir stand olarak kullanma fikrine dayanıyor. Bu, ekmek ucunun genellikle yenmeyip atılmasından dolayı beklenmedik ve komik bir kullanım sunuyor.

Bu fotoğrafta bir sohbet baloncuğu ve bir tabak derin yağda kızarmış peynir çubukları ve domates sosu bulunuyor. Fotoğraftaki espri, bir kişinin altı adet peynir çubuğunu art arda yemeyi reddetmesi, ancak bu çubukların derin yağda kızartılmış ve yanında domates sosu olduğunu öğrenince fikrini değiştirmesidir. Bu, birçok insanın sağlıklı seçeneklerden ziyade lezzetli ve doyurucu yiyecekleri tercih etmesini vurgulayan mizahi bir durumdur.

Fotoğrafta, bir adam bir menüye dikkatle bakarken görülüyor. Menüde yemeklerin fotoğrafları var. Adamın üzerindeki metinde şöyle yazıyor: "Me looking intently at the menu (I'm getting chicken tenders again)". **Şakanın Açıklaması:** Bu fotoğraf ve metin, genel olarak yemek seçimiyle ilgili bir durumu mizahi bir dille anlatıyor. Şaka, kişinin menüye sanki ilk defa bir şeyler seçiyormuş gibi "dikkatle" bakıyor olması, ancak aslında her zaman olduğu gibi aynı şeyi, yani tavuk nugget'ı sipariş edeceğini bilmesiyle ortaya çıkıyor. Bu durum, kararsızlık veya rutin bir seçimi gizlemeye çalışan insanları tiye alıyor.

Bu fotoğrafta, koyu mavi bir kasede, üzerinde bir parça tereyağı olan nefis bir yığın kremamsı patates püresi görülüyor. Arkada çatal bıçak takımı ve başka bir kase gibi unsurlar da yer alıyor. Fotoğrafın üzerindeki metin, espriyi ortaya koyuyor: "Gıda için düşünce: Patates püresi, İrlanda guacamole'si midir?" Espri, patates püresinin ve guacamole'nin hazırlanış biçimindeki bazı benzerliklere dayanıyor. Her ikisi de temel olarak ezilmiş veya püre haline getirilmiş bir ana malzemeden (patates ve avokado) oluşur. Ayrıca genellikle süt/krema ve baharatlarla tatlandırılırlar. Ancak bu benzerlikler, iki yemeğin lezzet ve doku açısından tamamen farklı olduğu gerçeğini göz ardı ederek mizahi bir karşılaştırma yaratıyor. Bu, popüler ve sevilen bir İrlanda yemeği olan patates püresini, guacamole'nin kökeni ve popülerliği ile ilişkilendirerek ironik bir soru soruyor.

Bu fotoğrafta, bir restoranın teppanyaki tezgahında aşçı şapkası yerine büyük bir karides başı takmış bir kişi görülüyor. Karidesin kolları da kırmızı, tüylü karides bacakları şeklinde tasarlanmış. Tezgahta pirinç pilavı, sebzeler ve soslar bulunuyor. Fotoğrafın alt kısmında "NO FREAKING WAY" (İnanılmaz!) yazısı yer alıyor. Fotoğraftaki espri, karidesin aşçı kıyafetiyle ve hatta karides gibi görünmesiyle ortaya çıkıyor. Bu durum, hem şaşırtıcı hem de komik bir görüntü yaratıyor. Muhtemelen bu bir kostüm partisi veya mizahi bir etkinlik için hazırlanmış bir durumdur. "NO FREAKING WAY" yazısı da bu şaşkınlık ve eğlenceyi pekiştiriyor.

Fotoğrafta, tost ekmeği dilimleri ve bir kase fasulye görünüyor. Tost ekmeği dilimlerinin üzerine dikkat çekici bir şekilde birkaç tane fasulye konulmuş ve yanına da sosla süslü çizgiler çizilmiş. Espri, Masterchef gibi yemek yarışmalarını kısa bir süre izledikten sonra insanların kendi mutfak becerilerini abartması üzerine kurulu. Yarışma programlarında profesyonel aşçıların yaptığı karmaşık ve estetik sunumları izledikten sonra, sıradan bir ev kullanıcısının basit bir tost ve fasulye tabağını sanki bir gurme şefin elinden çıkmış gibi sunmaya çalışmasıyla dalga geçiliyor. Yani, kısa bir Masterchef izlemesiyle kişinin kendi basit yemeğini aşırı derecede "sanatsal" ve "profesyonel" bulması ironik bir şekilde gösteriliyor.

Fotoğrafta, üzerinde büyük alevler olan bir mangal görülüyor. Mangalın üzerinde birkaç parça et pişiyor gibi duruyor. Fotoğraftaki espri ise şöyle: Üzerinde "Kızım bugün mangalı hallettiğimi söyledi" yazısı ve ağlayan bir emoji bulunuyor. Bu, kız arkadaşının mangalı çok fazla ateşte yakıp muhtemelen etleri mahvettiğini ima ediyor. Yani "halletmek" kelimesi burada olumlu bir anlamda değil, durumu daha da kötüleştirmek anlamında kullanılmış.

Bu fotoğrafta bir tabak üzerinde patates cipsi ve kırmızı renkli şeker balıklar görülüyor. Fotoğrafın üst kısmında ise bir sosyal medya paylaşımı bulunuyor. "dinosaur" adlı bir kullanıcının "fish and chips follow me for more recipes" (Balık ve cips, daha fazla tarif için beni takip edin) şeklinde bir mesajı var. Buradaki espri, "fish and chips" (balık ve patates kızartması) kelime oyununa dayanıyor. İngilizce'de "fish" kelimesi hem balık anlamına gelir hem de tatlılarda kullanılan balık şeklindeki şekerlemeleri ifade edebilir. Paylaşımı yapan kişi de gerçek balık ve patates kızartması tarifi yerine, tabakta görülen cips ve şeker balıklarla espri yapıyor. Yani aslında "balık ve cips" derken, bu kelimelerin olası iki farklı anlamını kullanarak bir şaka yapıyor.

Fotoğrafta bir tezgahın üzerinde duran iki dilim ekmek görünüyor. Sol taraftaki dilimin üzerine birçok gitar pena yığılmış durumda. Sağ taraftaki dilim ise boş. Üst kısımda "How picky eaters make a sandwich" (Seçici yiyiciler nasıl sandviç yapar) yazısı yer alıyor. **Espri şudur:** Espri, "seçici yiyicilerin" yemeklerine ne kadar katı ve tuhaf kuralları olabileceğini abartarak mizahi bir şekilde anlatmaya dayanıyor. Burada seçici yiyiciler, sandviçlerinin içine yenecek bir malzeme yerine, gitar çalarken kullanılan, yenecek bir şey olmayan renkli ve çeşit çeşit gitar penaları koyuyorlar. Bu durum, seçici yiyicilerin yiyeceklerle olan olumsuz ve garip ilişkisini vurguluyor. Yani, aslında normal bir sandviç yapmaya çalışırken, sanki çok özel ve seçici davranıyorlarmış gibi, tamamen yenecek hiçbir şey olmayan, sadece estetik veya şekli hoşlarına giden penaları ekmeğin üzerine yığarak "sandviç" yapıyorlar. Bu da onların ne kadar "seçici" olduklarını komik bir dille gösteriyor.