Fotoğrafta Can Yılmaz'ın Twitter hesabından bir paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, avcılığın "spor" diye adlandırılmasına karşı eleştiriler yöneltiliyor. Can Yılmaz, avcıların hayvanları öldürmeden önce beyinlerini, vicdanlarını ve harcadıkları kalorileri kimin için harcadığını soruyor. "Dağda bayırda gezen hayvanı binbir teçhizatla pusu kurup öldürmenin, yani avcılığın "spor" diye adlandırılmasına beyin nasıl ikna oluyor? Hadi beyin soğuktan dondu ikna oldu, vicdanı nasıl ikna ediyorsunuz? Öldürürken harcanan kalori kime yazıyor? Ölene mi? Öldürene mi?" diyerek avcılığın vahşeti ve spor olarak adlandırılmasının absürtlüğüne dikkat çekiyor. Bu paylaşım, avcılığı eleştiren ve hayvan haklarını savunan bir mizah örneğidir.

Fotoğrafta Twitter'dan bir paylaşım görülüyor. Paylaşımda Can Yılmaz, "Dağda bayırda gezen hayvanı binbir teçhizatla pusu kurup öldürmenin, yani avcılığın "spor" diye adlandırılmasına beyin nasıl ikna oluyor? Hadi beyin soğuktan dondu ikna oldu, vicdanı nasıl ikna ediyorsunuz? Öldürürken harcanan kalori kime yazıyor? Ölene mi? Öldürene mi?" şeklinde bir soru soruyor. Şaka, avcılığın "spor" olarak adlandırılmasına yönelik bir eleştiri. Can Yılmaz, avcılığın hayvanı öldürmek üzerine kurulu olduğunu ve bu eylemin bir spor olarak nitelendirilemeyeceğini savunuyor. Aynı zamanda öldürürken harcanan kalorinin kime yazılacağını da sorarak avcılığın aslında bir spor aktivitesi olarak değil, bir vahşet eylemi olarak değerlendirilmesi gerektiğini ima ediyor.

Fotoğrafta, Twitter'da "juan" kullanıcı adıyla paylaşılan bir gönderi görülüyor. Gönderi, George Orwell'in 1984 kitabından bir alıntı yapıyor. Orwell, insanın "hiçbir yararı olmayacağını bile bile insan kalmanın çok önemli olduğunu" söylüyor ve bu sözün "onları yedin demektir" anlamına geldiğini ifade ediyor. Gönderi yazarı da bu sözü vicdanından yorulduğu zamanlarda kendine hatırlattığını belirtiyor. Şaka, Orwell'in sözlerinin ironik bir şekilde, "insanlık" adına yapılan eylemlerin aslında ne kadar acımasız olabileceğini ortaya koyması üzerine kurulu. Gönderi yazarı da bunu, vicdan azabını yatıştırmak için bu sözleri hatırladığını belirterek esprili bir şekilde vurguluyor.

Resimde, sokakta süpürgeyle süpüren bir adam görüyoruz. Adamın üzerinde "Bıktım insanların vicdanı olmaktan!" yazan bir baloncuk var. Süpürgeyle birlikte çöp ve tozları süpürürken "Bi saniye şunu bırakıyım" diyor. Bu, adamın insanların vicdanı olmak istemediğini ve artık kendine bakmak istediğini gösteriyor. Adam süpürmeyi bırakmak istediğini söylüyor ama insanların vicdanı olmaktan bıktığı için süpürmeye devam ediyor. Bu da adamın sürekli insanlara yardım etmek zorunda kalmasından bıkmış olduğunu gösteriyor. **Fıkra:** Adam insanların vicdanı olmaktan bıkmış ve artık kendine bakmak istiyor. Ancak, insanların vicdanı olmaktan vazgeçemediği için süpürmeye devam ediyor.

Resimde 4 karakter var. Üçü şapkalı, biri de fesli. Şapkalılardan ikisi "zararlı" olduğunu söylüyor. Fesli de kendisinin de "zararlı" olduğunu ve "zararlı"yı bildiklerini iddia ediyor. Şaka, "zararlı" kelimesinin iki farklı anlamda kullanılmasına dayanıyor. Birinci anlamı, "zararlı" kelimesi, "kötü" veya "zararlı" anlamına geliyor. İkinci anlamda ise, "zararlı" kelimesi, "zarar" kelimesinin zıt anlamlısı olan "faydalı" anlamına geliyor. Fesli adam, şapkalı adamların söylediklerini "zararlı" olduğunu söylediklerini yanlış anlıyor ve kendisinin de "zararlı" olduğunu ve "zararlı"yı bildiğini iddia ediyor.

Fotoğrafta bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi, çöp kutusu bulamayan insanların çöpü cebinde eve kadar getirdikleri ve bu davranışın komik olduğu yönünde. Bu, günlük hayatta yaşanan küçük bir durumu mizahla ele alarak güldürüyor. "Çöp kutusu bulamayan insanlar sizi çok seviyorum sarılalım" cümlesi, çöpü cebinde eve kadar getirenleri takdir eden esprili bir dille yazılmış.

Resimde bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderide, Erzincan depreminde yaralılara yardım etsinler diye mahkumların 1 günlük serbest bırakıldığı, gün sonunda ise hepsinin tek fire olmadan hapishaneye dönmüş olduğundan bahsediliyor. "İşte insanlık başka bir şey" diye devam eden gönderide, insanlığın kim olduğundan, statüden ve diğer tüm özelliklerden bağımsız bir şey olduğu belirtiliyor. Şaka, mahkumların, insanlık adına gösterdikleri özverinin bir günlüğüne serbest bırakılmalarıyla ödüllendirilmesiyle ilgili. Ancak, mahkumların gün sonunda tek fire olmadan hapishaneye geri dönmeleri, aslında insanlığın daha derin bir anlamda sorgulanmasına neden oluyor.

Fotoğrafta iki adam yer alıyor. Üsttekinin söylediği, "Üstünü örtüğünüz birinin cezasına katılmadan hayatı tam anlamıyla kavrayamazsınız." alttakinin ise "Hayatı tam anlamıyla kavrayamazsınız." şeklinde. İki adamın diyaloğu, birinin bir suçun cezasını örtbas etmenin hayatı anlamak için gerekli olduğunu ima ederek, siyah mizah içeriyor.

Resimde, iki adam arasında, bir kişinin çöp süpürürken gördüğümüz bir durum çizilmiş. Çöp süpüren adam, sırtındaki yükün ağırlığından dolayı çöp süpürme işini bırakmak istediğini söylerken, diğer adam, "Bıktım insanların vicdanı olmaktan!" diyerek cevap veriyor. Bu çizgi romanın şakası, çöp süpüren adamın, sırtındaki yükün ağırlığından dolayı çöp süpürmeyi bırakmak istediğini söylerken, diğer adamın onun sırtındaki yükün vicdanı olduğunu ima etmesidir. Bu durum, toplumda vicdan sahibi olmanın, çoğu zaman ağır bir yük gibi hissettirildiğini ve insanların, vicdanlarını rahatlatmak için, bu yükten kurtulmaya çalıştığını gösterir.

Resimde Twitter'da bir tweet paylaşımı görülüyor. Paylaşım "Pülümürlü Heidi" adlı bir kullanıcı tarafından yapılmış. Paylaşımda şöyle yazıyor: "Çehov günlüğüne şu cümleyi yazmış: 'İyi bir insan utanç duyabilmeli, bir köpeğin karşısında bile.'" Şaka, Çehov'un köpeklere karşı utanç duymakla ilgili bir cümle yazmamış olmasından kaynaklanıyor. Bu cümle, Çehov'un düşüncesini yansıtan bir cümle değil. Şaka, Çehov'un adına yalancı bir cümle uydurarak yapılmış ve mizahını sağlıyor.

Uzun zaman sonra gördüğüm kişi hayırsız diyor bana. Lan ikimizde aynı süre birbirimizi aramadık,ikimiz de tesadüfen denk...

Fotoğrafta, Rus yazar Anton Çehov'un adına açılmış bir Twitter hesabından alınmış bir tweet görülüyor. Tweet'te, "Kağıt toplayan adamlar gördüğüm en onurlu insanlar o yokslukta hırsızlık yapmıyorlar suç işlemiyorlar gerçekten elleri öpülesi" yazıyor. Bu tweet, toplumda yaygın olarak görülen bir önyargıyı eleştiriyor. Genellikle kağıt toplayan insanlar yoksul ve suç işlemeye meyilli olarak algılanırlar. Ancak tweet, bu kişilerin yoksulluk içinde bile dürüst ve onurlu bir şekilde yaşamlarını sürdürdüklerini vurguluyor. Bu durum, toplumun yoksul insanlar hakkındaki önyargılarının gerçeklikle örtüşmediğini göstererek ironik bir şekilde eleştiriliyor.

Resimde bir Twitter gönderisi var. Gönderi, "Siniftan biri not var veriyim mi dedi" şeklinde bir başlık ile başlıyor. Devlet Bahçeli'nin resmi ile devam eden gönderi "Çok şükür vicdanı kurumamış, kalbi taşlaşmamış hala birileri var bu ülkede" diye bitiyor. Şaka, Devlet Bahçeli'nin not vermeye çalışıyormuş gibi gösterilmesinde yatıyor. Bu, Bahçeli'nin bilindiği sert ve sert politikalarını ve popüler algıya göre "kalbi taşlaşmış" olduğu algısını parodi olarak ele alıyor.

- Ulan beni soyup soğana çevirdiniz... Sevmediğim bir arkadaşıma borç para verdikten 10 saniye sonra

Resimde Twitter'da bir şairin attığı bir tweet görülüyor. Şair "yeri geliyor düşmanının bile derdine koşuyorsun çünkü vicdan bu, hangi nefret bir insanın acısından keyif alacak kadar aşağılık olabilir" yazmış. Şair, düşmanının acısından keyif alma gibi bir davranışın, nefret dolu bir insanın yapacağı aşağılık bir davranış olduğunu belirterek, bu davranışı vicdanlı bir insanın asla yapamayacağını ima ediyor. Bu tweet'in mizahı, ironik bir şekilde, vicdanlı bir insanın bile düşmanının derdine koşabileceğini, bu davranışın aslında nefret dolu bir insanın yapacağı bir şey olduğunu söylemesinde yatıyor. Yani şair, düşmanına acımak ile nefret duygusunun arasında ince bir çizgi olduğunu, insanın ne kadar vicdanlı olursa olsun, nefret duygusunun bazen kontrolü ele geçirebileceğini esprili bir şekilde anlatıyor.

Görselde üç karakter var. Birisi süpürgeyle bir poşeti süpürüyor, birisi ise iki sopa tutarak yürürken, insanların vicdanı olmaktan bıktığını söylüyor. Üçüncü karakter ise bu duruma şaşkınlıkla bakıyor. Bu çizgi roman, insanların vicdanını kaybettiği ve bununla ilgili olarak insanlara olan güvenin azaldığı düşüncesini ele alıyor. Görseldeki mizah ise, insanlar vicdanını kaybettiklerinde, onların bu durumu süpürmekle karşılaştırılıyor.

Resimde sevimli bir köpek var. Köpek gülümsüyor ve mutlu görünüyor. Ancak alttaki yazıda, köpeğin vahşi bir insan gibi bakışlara sahip olduğu ve bu yüzden bir canavar gibi davrandığı söylenerek ironik bir şekilde anlatılıyor. Fotoğraftaki espri, köpeğin tatlı ve sevimli görünmesine rağmen, onun vahşi bir insan olarak nitelendirilmesinde yatıyor. Bu durum, insanlara köpeklerin görünüşlerine aldanmamaları gerektiğini ve aslında vahşi bir doğaları olabileceğini ima ediyor.