Resimde, bir ev ortamında, spor kıyafetli iki kişinin yer aldığı, mizah içeren bir çizgi roman panosu bulunuyor. Sol taraftaki kişi pazar günü evde, spor kıyafetleri ile, tembel bir şekilde oturuyor. Sağ taraftaki kişi ise, kötü havaları bahane ederek, televizyonda oyun oynuyor. Çizgi romanın mizahı, modern hayatın sıkıntılarını, özellikle de evde kalmayı ve sıkıntılı günleri esprili bir dille anlatıyor. İki kişinin, tembellik/eğlence/oyun arasında gidip gelen betimlemesi, günlük yaşamın sıkıcı ve hatta kötü hava gibi durumlarla nasıl birleştiğini ve insanların bu durumlara karşı farklı tepkiler verdiğini karikatürize ediyor. "Squearkhess!" ve "lan!" gibi ifadeler de, konuşmaların doğal akışını vurgulayarak, mizahı pekiştiriyor. Karakterlerin diyalogları ve durumları, günlük insanların, özellikle de tembelliğe karşı mücadele veya hava koşulları nedeniyle dışarı çıkamama durumu yaşayanların, yaşadıkları durumları esprili bir şekilde yansıtıyor.

Bu çizgi roman, Bakunin'i konu alan ve belediye hizmetleri ile ilgili bir mizah içeren bir karikatürdür. Karikatürde Bakunin, düşünce balonunda, belediyeden memnun olduğunu, ancak yerel belediyeye genel olarak anarşist tavır sergilediğini söylüyor. Ancak bu sefer farklı olacak, ne olursa olsun insanlar çalışacak diyor. Karikatürde bir belediye binası, hizmet aşıklarıyla ilgili pankartlar, ve bir seminer sahnesi bulunuyor. Anlaşılan bir şekilde, bu karikatür belediye hizmetlerinin beklenmedik sonuçları ve beklenmedik durumları eleştirel bir şekilde ele alıyor. Öyle görünüyor ki, belediye Başkanı, belki de şaşırtıcı bir şekilde, ebru kursunun da olduğu bir seminerde hazırlanarak görülüyor. Sonuç olarak, karikatürde Bakunin'in anarşist fikirleri ile belediye yönetiminin gerçekliği arasında bir tezat, bir mizah yaratılıyor.

Resimde, bir dış mekan kafesinde oturmuş yaşlı bir grup insan görülüyor. Görüntü, bir çizgi roman veya karikatür tarzında. Gökyüzü, ay ve yıldızlarla gösterilmiş, sanki insanlar farklı dünyalardan ve zamanlardanmış gibi. Kartal çizgi roman/karikatür karakterlerinin bulunduğu bir arka planda, yaşlı insanlar birbirleriyle konuşmadan, ayrı ayrı, sanki iletişim kurmuyorlarmış gibi oturuyorlar. Resmin altındaki metin, "Dünyalılar nasıl iletişim kuruyor lan... Ne zaman baksam ayrı yerlere bakarak öylece duruyorlar..." şeklinde başlıyor ve "Yazlığa bakarsan tabii göremezsin... Yazlık susuşu aslında konuşuyorlar..." ifadeleriyle devam ediyor. Sonunda da "Yazlık ne lan?" diye soruyor. Bu, yaşlı insanların, gerçekte olan iletişimin görünürde olmadığı, birbirlerine sessizce anlamlar ilettikleri ve sadece dış görünüşe bakıldığında iletişimsizlik gibi görüldüğü bir durumu karikatürize ediyor. "Yazlık" kelimesi de burada, yaşlıların oturduğu bölge/evin, belki de sadece dıştan bakıldığında iletişim olmadığı anlamını vurguluyor. İletişimin sadece gözle görülebilir değil, daha derin anlamlar barındırdığını, özellikle yaşlı nesil arasındaki iletişimin hassas ve incelikli olabileceğini komik bir şekilde anlatıyor.

Resimde, çizgi roman tarzında bir karikatür var. Bir kanepede oturan, "bora" adında kalın yapılı, tişört ve şort giyen bir adam ve arkasında, bir tür el aletini kullanan, uzun saçlı başka bir adam görülüyor. Metinler, boranın tatilden döndüğünü, gururlu olduğunu ve bir tür aletinin/silahının olduğunu anlatıyor. Ardından, boranın bir yere gittiği ve döndüğü, çok güzel yandığı ve dinlenmek için gittiği söyleniyor. Bunlar, komik ve biraz absürt bir şekilde bir araya getirilmiş olaylar. Karikatürdeki espri, beklenmedik ve absürt durumların komik bir şekilde sunulmasından kaynaklanıyor. Tatilden dönen biri, gururlu bir şekilde bir alet/silahla övünürken, arkasından biri garip bir olay gerçekleştiriyor. Bu beklenmedik olaylar ve kahramanların özellikleri (örneğin, kalın yapılı ve uzun saçlı karakterler), espri unsurlarını oluşturuyor. Dolayısıyla, karikatür, ironi ve abartı yoluyla bir mizah anlayışına sahip.

Resimde, büyük bir makine veya sistemin içinde, dişliler ve mekanizmalar arasında çalışan insanlar tasvir edilmiştir. İnsanlar, işçiler gibi, oldukça basit çizimlerle, bir makine parçasını tamir ediyor veya çalıştırıyor gibi görünmektedir. Metin, toplumun korku ve baskı altında olduğunu ve bilim adına herkesin sürekli gözetim ve kontrol altında tutulabileceği bir durum olduğunu anlatıyor. Bu, sayısalcıların ülkeyi büyük bir "enerji santrali" (büyük, kontrolsüz bir sistem) haline getirmek istediğini ve halkın da sadece bu sistemin parçaları olarak görüldüğünü vurguluyor. Özetle, metin toplumda mevcut olan korku ve baskı, kontrol ve gözetim mekanizmasını hicvederek, kişilerin sadece "çalışmak" zorunda olduğunu ve kendi özgür iradelerini kaybettiklerini anlatıyor. Dolayısıyla, espri, toplumun ve bireylerin kontrol altında tutulması, özgürlüğün kaybı ve bireysel irade üzerindeki baskı kavramlarını ele alıyor. Bu, gerçek dünya problemlerine ilişkin bir mizah içeren yorum olarak değerlendirilebilir. Resimde, karikatür tarzında bir çizim var. Çizimde, farklı kıyafetler giymiş, muhtemelen işçiler veya çalışanlar temsil ediliyor. Birisi kazma ile diğerine saldırıyor. Panelde, çeşitli baloncuklarla "Sürekli çalışmaktan ve bilime layık olamamaktan korkan halk artık sayısalcıların zırvalamalarından sıkılıyor ve ayaklanıyor..." gibi sözler var. Ayrıca, "SKERİM SENİN INTEG. RALINI NE İSTİYORSUN LAN? CANIMIZI MI ALACAKSIN?!" gibi diyaloglar da görülüyor. Bu da karikatürün, halkın siyasi otorite veya elit kesimlere olan kızgınlığını ve tepkisini mizah yoluyla ele aldığını gösteriyor. Karikatürün mizahı, halkın gücünün, "sayısalcılar" olarak tanımlanan, yeteneksiz ve halktan kopuk bir siyasi/sosyal grup veya toplumsal kesim tarafından temsil edilen anlayışsız ve korkak güce karşı bir karşıtlık yaratıyor. "Sayısalcılar"ın korkaklıkları ve yeteneksizliklerinin, halkın tepkisine ve hareketine karşılık gelmedeki yetersizliğiyle ilgili bir eleştiri olduğunu gösteriyor. Kazma ile saldırma eylemi, halkın bu "sayısalcıları" yok etmeye ya da etkisiz hale getirmeye çalıştığını veya direnç gösterdiğini simgeliyor. Özetle, karikatür, mevcut toplumsal yapı ve yeteneksiz yönetici kesimle alay ederken, halkın tepkisini mizah ve abartı ile ortaya koyuyor. Resimde, mahkeme salonunda oturan, çeşitli kıyafetler giyen kişilerden oluşan bir karikatür var. Salondaki insanlar, muhtemelen siyasetçiler ya da önemli kişiler. Resmin ortasında, büyük bir balon içinde "BIZ NE YAPTIY. SAK BILIM IGIN YAPTIK?!" yazıyor. Bu, karikatürün ana teması olan bir eleştiriyi ifade ediyor. Karikatürün mesajı, "liderlerin mahkemelerde yargılanması ve sayısalcıların savunmalarının ibret verici olması" ile ilgili. Görünüşe göre, "Biz ne yaptık, bilim için yaptık" sözü, eleştirel bir şekilde siyasi liderlerin veya kişilerin bir takım hatalı kararlar alarak, bilimsel gerçeklere veya mantığa dayanmadan hareket ettiklerini ve bu durumun sonuçlarının ibret verici olacağını ima ediyor. Karikatür, bu davranışlara karşı eleştirel bir yaklaşımı ve belki de ironik bir tavrı yansıtıyor. Yani, "bilim için yaptık" ifadesi aslında yaptıklarının bilimsel bir temele dayanmadığını, hatta belki de karşıt yönde olduğunu ima ediyor. Resimde, bir mahkeme salonunda oturan hakim ve yanındaki iki kişiyle ilgili bir karikatür var. Hakim, mahkeme salonunda ağırbaşlı bir şekilde otururken, konuşma balonunda "Siz olayı tamamen yanlış anlamışsınız. Nız..." ifadesi mevcut. Hakimin yanındaki kişiler ise, hakimin sözlerinin yanlış olduğunu ima edercesine bakıyorlar. Birinin konuşma balonunda ise "İyi de mühendislik bir bilim değil ki... Sadece bir metod!" ifadesi var. Karikatürde, mühendisliğin bilim olmadığı, sadece bir yöntem olduğu ifadesiyle, hakimin sözlerinin mantıksız ve sarsıcı olduğuna vurgu yapılıyor. Hakimin sözlerinin yanlış anlamalara yol açabileceği ve eleştirilmeye açık olduğu ironik bir şekilde anlatılıyor. Dolayısıyla espri, hakimin sözlerinin mantıksızlığı ve mühendislik kavramıyla ilgili yanlış bir yargıya sahip olmasını konu alıyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir film sahnesi olan, bir dizi görüntü yer alıyor. Üst kısımda, bir figür, muhtemelen bir dini lider veya yetkili, ölen bir adamın üzerinde duruyor ve ona bakıyor. Alt kısımda ise, kalabalık bir grup insan. Ortadaki satırlarda, "Söyle: Erdil Yaşaroglu" ve altta da "ERDIL YAŞAROĞLU - ERDIL YAŞAROĞLU" yazıları görülüyor. Bunların filmden karakter isimleri olduğunu ve altta ise, "UMUT SARIKAYA" yazan bir aktör ismi görülüyor. Bu, bir "meme" veya "meşe" kullanımı olarak değerlendirilebilir. "Erdil Yaşaroglu" isim tekrarlarının komik bir şekilde sık kullanımı, ve ölen karakterin altındaki aktör ismi ile durumun dramatik yapısı, durumu abartarak komedi unsuruna dönüştürüyor. Görüntü, sanki Erdil Yaşaroglu karakteri çok fazla öne çıkarılmış, aşırı abartılı bir film sahnesi gibi bir izlenim yaratmak için tasarlanmış. Bu da, muhtemelen Erdil Yaşaroglu'nun rolünü ve hikayeyi ironik bir şekilde, ya da belki de gülünç bir şekilde ele almanın, alttaki yorumlarla, bir espriye dönüştürülmüş hali.

Resimde, üstte Metalica logosunun ilginç çizimleri ve altında Metalica grubuna ait bir tişört görseli ile, bir de yaşlı bir adamın siyah beyaz fotoğrafı bulunuyor. Alt kısımda, Türkçe'de "Metalica'nın kuru kafasını adli tıp uzmanlarına yeniden şekillendirdik bu çıktı." cümlesi yazıyor. Fotoğrafta yapılan espri, Metalica grubunun logosundaki kuru kafa şeklinin, adli tıp uzmanları tarafından "yeniden şekillendirildiği" ya da "değiştirildiği" şeklinde mizah yapılıyor. Basitçe, grup logosunun çiziminin ilginç/kötü bir şekilde tasarlandığını, ancak uzmanlar tarafından yeniden düzeltildiğini veya yeni versiyonunu çıkardığını ima ediyor. Bu da, adli tıp uzmanlarının sanat veya tasarım konusunda uzman olmadıkları gibi, bir espri yaratmak için kullanılıyor.

Resimde, bir karikatür var. Karikatürde, siluet bir figür bir çöp kovasına bir şey atıyor. Çöp kovasına atılan şeyin, "faşizm" temsil ettiği anlaşılıyor. Yukarıda, "Dünya artık bir faşizmden kurtulmuş, kendisine yeni bir faşizm beklemektedir" yazıyor. Altında, baloncuklar içinde bir düşünce bulutu var. Bu düşünce bulutunda ise "ULAN 20 yılda bir bir şeyler, önce çok övü, yorum sonra, cope atıyorum bende mi bi deneyoluk var nedir?" gibi ifadeler var. Karikatür, toplumsal bir durum eleştirisi yapıyor. "Faşizmden kurtulmuş" ifadesi, bir baskı veya otoriter yönetim biçiminden kurtulduğunu ima ederken, "kendisine yeni bir faşizm beklemektedir" ifadesi, farklı bir baskı veya otoriterliğin daha farklı bir kılıkta ortaya çıkabileceği fikrini vurgular. "20 yılda bir bir şeyler" ve "yorum sonra, cope atıyorum" ifadeleri, eleştirel düşünmenin ve sorgulamanın önemsizleştirildiğini, hatta çöpe atıldığını gösteriyor. Böylece, karikatür, sözde özgürlüklerin altında, insanların bilinçsizce yeni bir baskı biçimine karşı savunmasız kalabileceğini incelikli bir şekilde eleştiriyor. Ayrıca, karikatür bu durumun ne kadar boş ve anlamsız olduğunu da vurgular.

Görüntü, bir Twitter paylaşımı ve bunun altında devam eden bir çizgi roman panelinden oluşuyor. Twitter paylaşımında, Haber Report hesabı Erdoğan'ın enflasyonu hızlı düşürme kabiliyetine sahip olduğunu söylüyor. Çizgi roman panelinde ise, bir adam diğer bir adama, istediği takdirde kralı çizebileceğini, fakat yorulduğunu söylüyor. Bir diğer panelde ise, adama "ne oğlum, bu resimler güzel değil mi?" diye soruyor. Joke, Erdoğan'ın enflasyonu düşürme sözlerine gönderme yapıyor. "Hızlı düşürme kabiliyeti" ifadesi, komik bir şekilde, kralı çizmek gibi kolay veya imkansız bir işe benzetilip, abartılıyor. Erdoğan'ın bu konu hakkındaki iddiaları, somut sonuçlar getirmeyip çok iddialı ve gerçekçi olmayan bir yaklaşım gibi görülüyor. Yani, enflasyonu düşürme konusunda "yorgun düştü" veya "zor" bir iş olduğu vurgulayan bir eleştiri olarak anlaşılıyor.

Resimde, karikatür tarzında çizilmiş, muhtemelen bir çizgi roman veya komik kitap bölümünden bir kare bulunmaktadır. Karede, işe giden ve işini bitirince eve dönen bir adamın kısa bir öyküsü anlatılıyor. İlk panelde, adam iş yerinde, "Sami o gün işe gitti" yazısıyla gösteriliyor. Görsel, adamın işten çıkmak için heyecanlı veya aceleyle hareket ettiğini, hatta neredeyse "işten fırladığını" hissettiriyor. Bu panel, "işten çıktığını" vurgular ve sonraki panellerde eve geri dönmüş halini gösteriyor. İkinci panelde, "iş bitince de eve gitti" yazısıyla, adam artık eve doğru giderken gösteriliyor. Görsel, işten ayrılışın "hızlı" bir şekilde olduğunu, neredeyse "bir anda" eve gittiğini gösteriyor. Adamın yüz ifadesi ve hareketleri, işe gitmekten çok eve geri dönmekle ilgili bir rahatlama duygusunu ve belki de bir sonraki günün heyecanını vurgulamaktadır. Bu kısa hikaye, yaşamın gündelik işlerinin hızını ve tekrarını, ve insanın işe gidip eve dönme eylemini komik bir biçimde özetliyor. Olay basit, ama ince bir "hızlı tempo" hissi vererek mizah yaratılıyor. Karikatürde, günlük yaşamın tekrarlayan eylemlerinin ve hareketinin komik yönlerini vurguluyor.

Resimde, Türk yapımı bir filmden (muhtemelen bir tarihi savaş filmi) kesitler yer alıyor. Üst kısımda, bir adamın idam sahnesi ve onu izleyen kalabalık görülüyor. Alt kısımda ise, idam edilen adamın (ya da idam edilmesi gereken kişinin) yakından çekilmiş bir görüntüsü ve altında onun ismi ve filmin yönetmeni/oyuncusunun ismi yazılmış. Fotoğraf, idam edilen adamın ağzının açık ve çığlık atanmış gibi olmasıyla, bu durumun ironik bir şekilde, idam sahnesinin hemen ardından "Söyle; Erdil Yaşaroglu" yazısını ve daha sonra kalabalıkların dikkatini çeken bir ağız hareketini ve şaşkın ifadelerini vurgulamaktadır. Şaka, kalabalığın bu olayın izleyiciye neden olduğu tepki, idam edilen adamın son sözlerinin öneminin altını çizen idam sahnesinin dramaturjik kullanımı ile ilgilidir. İdam sahnesinin daha dramatik ve anlamlı görünmesi için kullanılan bir tekniktir. Erdil Yaşaroglu, filme verdiği katkının bu sahnenin dramatik etkisine olan katkısını gösterir. Ancak kalabalık çok duygusuz görünüyor, bu durum şakaya temel teşkil ediyor. Zaten şahısların ağızları açık olarak "tepetaklak" bir şekilde duruyor. Sonuç olarak, şaka, dramatik bir sahneyi, olağandışı şekilde ilginç ve gülünç bir hale getirmeyi hedefliyor.

Fotoğrafta, iki ayrı ilan ve bir çizgi roman görülüyor. İlanlardan biri, "Saint-Benoît Mezunları Toplanıyor" başlığıyla, mezunların bir araya geleceği etkinliğe ait bilgiler içeriyor. Tarih, saat ve mekan belirtilmiş. Diğer ilan ise "ÇELİKTEPE CENGİZHAN Lisesi Mezunları Buluşuyor!!!" başlığı altında, aynı şekilde etkinlik bilgileri sunuyor. Bu ilanın altında ayrıca, çizgi roman şemasında da görüldüğü üzere, 2008 yılından kalma bir logo yer alıyor. Çizgi roman ise, iki farklı lise mezunu grubunun, bir futbol karşılaşması temasıyla ilişkilendirilmiş, mizah içeren bir sohbet içeriyor. "LİSE DO SEN BENUGA (İstanbul)" ve "ÇELİKTEPE CENGİZHAN LİSE" başlıkları altında, bu iki grubun arasında geçişen ve mizah unsuru taşıyan bir diyalog mevcut. Karikatürde futbol maçının öyküsü, farklı liselerden mezun olan ve üniversitede karşılaşan öğrencilerin karşılaşmasını anlatan eğlenceli bir çizim tarzında gösteriliyor. "HIMPFS / GOT KOKUYOR" tarzı sözcükler, öğrencilerin mizah anlayışını yansıtıyor. Joke, lise yılları ve mezuniyet sonrası yaşanan deneyimlerin hafif, alaycı bir dille ele alınmasından oluşuyor. Özetle, fotoğrafta mezuniyet etkinlikleri, toplumsal ilişkiler ve mizahın bir karışımı var.

Resimde, bir kazan üzerinde duran bir kişi çizilmiş. Kazan üzerinde "KIRK YIL KAZANDA KALDIM" yazıyor. Altında ise "DAHA ÇIĞSIN DOST DEĞİLER..." yazıyor. Bu, bir şeye veya birine çok uzun süre bağlı kalıp, söz konusu kişinin ya da şeyin aslında arkadaş/dost olmadığını, ancak kişinin bu durumdan habersiz ve/veya aldırışsız olduğunu vurgulayan bir ifade. "Kırk yıl kazan" deyimi, uzun ve sıkıcı bir süreç veya durum için kullanılır. "Daha çıksın dost değiller" kısmı ise, bu sürenin sonunda bile o kişilerin gerçek dost olmadığını ortaya koyuyor. Bu, kişisel ilişkilerdeki hayal kırıklıklarını ve dostlukların gerçekliğini sorgulamayı mizah yoluyla ele alan bir anlatım. Resimde, bir karikatür görülüyor. Karikatürde, açık kahverengi bir yelek ve açık mavi bir elbise giyen, biraz şişman bir adam, bir kapıya doğru ellerini kaldırıyor. Kapıya dayalı başka bir kişi, "Hocam girebilir miyim?" diye soruyor. Bu soru işaretine, "Gel Koray gel..." diye cevap veriyor. Karikatür, giriş engelleriyle ve toplumsal konumla dalga geçerek, bir "girilebilirlik" sorusunu canlandırıyor. Muhtemelen şişman adam, odasına girmeye çalışanın, girişin engellenmesi anlamında, biraz da kaba bir mizah anlayışıyla bu engellenmeye, ağırlık vererek anlam katıyor. İkinci kişi ise, bir çeşit yarı komik şekilde "Gel Koray Gel..." diye karşılık veriyor. Mizah, insanların kendilerine özgü engellerini aşma zorluklarına ve bu durumu hafifletecek incelikli yorumlara dayanıyor. Resimde, inşaatçı şapkalı bir kişi ile uzun sakallı bir kişi arasında geçen bir konuşma görülüyor. İnşaatçı şapkalı kişi, sınav kağıdına itiraz etmek istediğini söylüyor ve "yasal olarak böyle bir hakkımız var mı?" diye soruyor. Karşısındaki kişi ise "Bu ne mağrurluk böyle?" diye tepki veriyor ve "Hayhay, buyurun bakalım." diyerek sınav kağıdını incelemeye hazırlanıyor. Bu karikatür, sıradan bir durumun üzerine yerleştirilmiş bir mizah anlayışını gösteriyor. Öğrencinin, sınav kağıdına itiraz etme hakkını sorgulaması, "mağrurluk" şeklinde tepki görmesi, günlük hayattaki sıkıntılı ve bazen anlamsız bürokratik süreçlerin komik bir yansıması olarak yorumlanabilir. Karakterlerin ifadeleri ve anlatım tarzı ile okuyucu, öğrencinin hakkını savunma çabasını ve bu durum karşısındaki olumsuz tepkiyi gülümseyerek algılıyor. Resimde, konuşma balonları ve çizimlerle anlatılan bir karikatür var. Bir öğretmen (hocam) ve öğrenci (Koray) ile ilgili bir diyalog. Öğrenci, öğretmenine bir odun parçası getirmeye çalışıyor. Ama getirdiği odun, doğrusal bir şekilde gitmiyor, eğri büğrü. Karikatürün şakası, öğrencinin (Koray) görevini tam olarak yerine getirmemesi ve bununla ilgili yaşadığı sorunları ele alıyor. Odun doğru olmadığı için, görevini yerine getiremeyeceğini veya istenen şekilde kabul edilmeyeceğini anlatıyor. "Hangisi senin kağıdın bu mu?" sorusu ise, öğrencinin yanlış odunu getirdiğinin altını çiziyor ve belki de yanlış bir yöntem veya yaklaşım kullandığını ima ediyor. Öğretmenin de, öğrencinin bu durumda nasıl bir durumla karşı karşıya kalacağını göstermesi de karikatürün mizahının bir parçası.

Fotoğrafta, bir komodo ejderhası heykeli ile onun önünde eğilmiş bir kadın ve bununla ilgili bir çizgi roman görülüyor. Çizgi roman, "MİNİ ÖYKÜ: BOK AŞK!" başlığı altında, kadının sürekli olarak kötü huylu veya güvenilmez tiplerle aşk yaşama durumu ve buna komodo ejderhası örneği üzerinden bir espri yaparak anlatılıyor. Metinde "vermiyor ama hoş çocuk" ifadesi, kadının bu tür ilişkilerden tatmin olmamasına rağmen, bu tiplerin kendisini cezbetmesine odaklanıyor. Kısacası, "bok aşk" ifadesi, mantıksız veya olumsuz bir ilişkiye, değersiz birine duyulan aşka, ya da kısacası kötü bir ilişkiye gönderme yapıyor. Joke, kadının aşırı uç ilişkilerine karşı takıntılı tavırları ile ilgili, ironik ve biraz da acımasız bir yorum yapıyor.

Fotoğrafta, Avrupa'da Türkiye'nin futbol maçlarıyla ilgili çeşitli spor yorumcularının ve teknik direktörlerin açıklamalarının yer aldığı bir haber görseli yer alıyor. Görselde, Türkiye'nin futbol performansına ilişkin olumlu ve olumsuz bakış açılarını içeren metinler ve futbolcuların resimleri bulunuyor. Ayrıca, çizgi roman tarzında bir karikatür var. Karikatürde gazete okuyan insanlar ve bir bina mevcut. Gazetelerin başlıkları, "Dış Basın" gibi, ülkenin uluslararası basınındaki yankılarıyla ilgili. Karikatür, Türkiye'deki futbolla ilgili haberlerin, özellikle de dış medyanın Türkiye'deki olaylara bakışının, "peynir ekmek gibi satılan" sıradan ve önemsiz bilgiler olduğunu eleştiriyor. "Dış basındaki yankılarından başka bir şey değil" gibi bir mesaj veriyor. Özetle, karikatür Türkiye'nin dışındaki basının, Türkiye'nin futbol performansı ve diğer konular hakkındaki haberleri abarttığını, gerçekçi olmadığını ima ediyor. Gerçek olayların basında olduğundan daha az önemli olduğunu vurgulamaktadır.

Fotoğrafta, el yazısıyla çizilmiş, kareli deftere çizilen iki komiks panel görülüyor. İlk panelde, deprem olduğunda dışarı kaçan ve "makarna almalıyım" diye düşünen bir karakter var. İkinci panelde ise "virüs yayıldığı için içeri giriyor" ve yine "makarna almalıyım" diye düşünmeye devam ediyor. Bu, deprem ve virüsün sebep olduğu zorluklardan ve insanların temel ihtiyaçları olan makarnalara olan bağlılıklarından yola çıkan, biraz absürt bir espri. Depremde dışarı kaçmak, virüs tehdidinde içeri girmek zorunda kalmak ve her durumda makarnaya ihtiyaç duymak, günlük yaşamın bazı ironik yönlerini esprili bir şekilde yansıtıyor. Özetle, "makarna" hayatta kalmak için ihtiyaç duyulan bir sembol olarak kullanılıyor ve durumların ironikliğini vurguluyor.

Resimde, bir karikatür görülüyor. Karikatürde, bir tarafta psikoloji okuyan bir genç, diğer tarafta ise, muhtemelen onunla ilgili bir konu hakkında sıkıntılı ve düşünceli bir şekilde oturan, kalın bir adam var. Genç, "Ben de Bursa Psikoloji okuyorum arkadaşım" diye yazan bir balonla konuşuyor. Karşısındaki adam ise "Hayır, psikoloji sözelle giriyorsun..." diye yazan bir balonla karşılık veriyor. Karikatürde, sayısalcıların (matematik, fen ağırlıklı öğrenciler) sözelciler (dil, edebiyat ağırlıklı öğrenciler) tarafından günlük yaşamlarında nasıl hakir görülebileceğine ve bunun sonuçlarının ne kadar ciddi olabileceğine vurgu yapılıyor. Gencin psikoloji okuyor olması, psikolojik destek ihtiyacına işaret ediyor. Adamın ise, genç hakkında eleştirel ve muhtemelen olumsuz bir şekilde düşünüyor olması, ve "psikoloji sözelle mi giriliyor?" sorusu sözel yeteneğin psikoloji okuma yeterliliğine yeterli olmadığını ima ediyor. Bu, sözel ve sayısal zekâ arasındaki farkların önemini ve bazı kişilerin diğerlerini hakir görme eğilimlerini esprili bir şekilde ele alan bir karikatür. Genç, potansiyel olarak sözel yetenek eksikliği nedeniyle psikolojiye sözlü sınav yoluyla girme konusunda sıkıntı yaşadığını düşündüren bir mesajla alay ediliyor. Resimde, bir kantin veya öğrenci yurt odasında toplanan öğrencilerin, kısa sürede bir partinin "leşe" dönüşme sürecine nasıl girdikleri karikatürize ediliyor. Karikatür, öğrenci topluluklarının, kısa bir zaman dilimi içinde bir araya gelip hızlı bir şekilde kalabalık ve karmaşa yaratan, ardından "leşe" yani düzensiz, kötü bir hal alan bir parti ortamına doğru hızla nasıl dönüştüğünü satirik bir şekilde gösteriyor. "Hızlı bir şekilde partileşme ve ardından kaos" durumu vurgulanıyor. Öğrenci hayatının geçici coşkusu ve ardından oluşan karmaşanın satirik ifadesi söz konusu. "Σ" sembolü olasılıkla bir toplam sembolü olarak kullanılmış ve bu "kalabalık" ve "karmaşa" duygusunu pekiştirmek için kullanılmış. Resmin üst kısmındaki formüller ise bu hızlı değişimin ve yoğunluğun bir "fiziksel" benzetmesini yapmaya çalışıyor. Bu, karikatür tarzında çizilmiş bir siyasi mizah. Ortada bir kürsüde konuşan, otoriter bir ifadeyle ve biraz abartılı bir şekilde çizilmiş, koyu saçlı, koyu kıyafetli bir adam var. Adamın etrafında, kulakları ve ifadeleri farklı şekillerde çizilmiş, izleyici konumundaki kişiler var. Adamın kürsünün üzerindeki mikrofonu elinde tutması ve konuşma şekli, bir siyasi liderin veya ideolojinin sözüne vurgu yapıyor. Adamın konuşmasındaki "argümanları da sağlamdır..." ifadesi, tartışmalı bir iddianın altını çiziyor. Ardından, "Dünya bu zamana kadar sözelci yöneticiler tarafından yönetildi de ne oldu? Artık yönetimi zekaya, bilime teslim etmenin zamanı geldi..." diyerek, mevcut yöneticilerin yetersizliğine, bilginin ve zekanın ön plana alınması gerektiğine vurgu yapıyor. "Binaları yapan biz, kombiyi yapan biz..." ifadesi ise, karikatürün esprili yönüne işaret ediyor. Bu satır, mevcut yönetimin, halk tarafından yapılan işlerin görünüşte önemsiz gibi görünen pratik işlevlerine odaklanmadığını ve sadece sözlerle yetindiğini ileri sürerek, toplumsal hizmet ve pratik konulara bir gönderme yapıyor. Karikatürün mesajı, mevcut yöneticiler hakkında eleştirel bir bakış açısı içeriyor ve daha pratik, yetenekli ve zeki yöneticiler istediğini, sözlerin eylemlerin yerini tutmadığını ima ediyor. Sonuç olarak, karikatür, söylemden ziyade pratik eylemlerin önemini vurguluyor. Bu, karikatür bir çizim. İki adam arasında geçen bir diyaloğu gösteriyor. Birinci adam, diğerine "Onların bu kendinden emin tavırları halktan kısa sürede karşılık bulur ve sayısalcı parti seçimle iktidara gelir" diye söylüyor. Ardından, bir balonla ikinci adam "Adamlar sonuçta müyen(mis?)dis, doktor kızını müyen(mis?)dize veriyor(sun) da oyunu niye vermiyorsun..." diye soruyor. İkinci adamın balonundaki cümle, bir şekilde iktidara gelenlerin, halkın beklentilerini karşılamaya çalışırken aldıkları kararlardan memnun kalmayabileceğini, bu yüzden de halkın oyunu almaya çalışmadığını, halktan uzaklaştığını ima ediyor. Genel olarak, karikatür siyasi bir durumdan, muhtemelen parti yönetimi ve kamuoyu tepkisinden bahsediyor ve halkın desteğini kaybetmekten endişe eden bir siyasi liderin durumunu karikatürize ediyor. Ayrıca, kişilerin aldıkları kararlardan dolayı halk tarafından destek görmediklerini, halkın desteğini kaybettiklerini vurguluyor.

Resimde, Twitter'da bir sohbet görülüyor. Bilge adlı kullanıcı, kuantum mekaniği ve Schrödinger'in kedisi örneği üzerinden, gözlemlenemeyen bir şeyin durumunun anlaşılamayacağını, bu nedenle insanların var olmadığına inanıldığını, yani insanların yokmuş gibi düşünüldüğünü ifade ediyor. Mete Atatürk ise bu görüşe katılmadığını belirterek hayır yanıtını veriyor. Bunun altına, bir de "Neşet" adlı bir kişinin yazdığı mesajlar var. Bu mesajlar, romantik bir dille, özlem, üzüntü ve umut gibi duyguları içeriyor. "Zahide gurbanım of..." gibi ifadeler, aşkla ilgili bir dramı, özlemi ve endişeyi gösteriyor. "Ne olacak halim?" ise belirsizlik ve endişeli bir bekleyiş duygusunu ifade ediyor. "Kırıldı belim..." gibi ifadeler ise, kalbin kırılması, üzüntü ve duygusal acıya işaret ediyor. "Haber sorarım" kısmı ise, ilişki içindeki merakı, özlemi ve iletişim arayışını yansıtıyor. Özetle, Bilge ve Mete Atatürk arasında bilimsel bir tartışma varken, Neşet'in mesajları romantik/dramatik bir durumun ve muhtemelen özlemin, ilişkinin bitme durumuna dair üzüntünün acısını anlatıyor. Joke, bilimsel bir tartışmayı, duygusal ve kişisel bir duruma karıştırması ve bunların arasındaki zıtlığı vurguluyor.

Resimde, çizgi roman tarzında, el çizimleri ile yapılmış bir karikatür var. İki kişi, görünüşe göre asker kıyafetleri giymiş, silahlar ve ağır bir silah/tüfek tutuyor. Bunların yanında, gözlük takmış, daha yaşlı, resmi bir kıyafetle (üstü kahverengi) temsil edilen bir kişi, "Canım artık Korona uzmanıyım" diye bir balonla konuşuyor. Resimdeki karikatür, Suriye konusundaki sessizlik ve dikkat dağılmalarına karşın, Korona konusundaki uzmanlığını vurgulayarak, ironik bir şekilde, dikkat çekmek, belki de mizah yoluyla eleştirmek istiyor. "Sesin soluğun çıkmıyor" ifadesi, Suriye konusundaki ilgi kaybını ima ederken, "Canım artık Korona uzmanıyım" ifadesi, ironik bir şekilde, farklı ve güncel bir konu üzerinden uzmanlık iddiasında bulunuyor. Askerlerle ilgili olan ve silahları tutan kişilerle, konu hakkında bir uzmanlık iddiasıyla kıyaslanarak, önemsiz, hatta ironik bir mesaj veriyor. Dolayısıyla, güncel olaylar üzerinden, mizah yoluyla eleştiri yapıyor.

Fotoğrafta, farklı ortamlarda, farklı kıyafetlerle çeşitli çiftlerin görüntüleri yer alıyor. Her grup fotoğrafta, çiftlerin giysileri oldukça farklı, birbirlerine uyumsuz, hatta komik bir şekilde uyumsuz görünüyor. Bu, "uyumsuzluk" veya "dikkatsizlik" temalı bir mizah türüne dayanıyor. Çiftlerin giyim tarzları birbirine uymadığı için, görüntüdeki insanların giyimleriyle ilgili komik bir durum yaratılıyor ve bu durum, bakış açımızın bu "uyumsuzluk" ile nasıl bir ilişki kurduğuna bağlı. Dolayısıyla, görseldeki espri; uyumsuz kıyafetlerin, insanlara veya ilişkilere ait bir durum veya duyguyu (örneğin, uyumsuzluk veya tutarsızlık) iletişimsel bir şekilde gösterme becerisiyle ilgili. Resimde, yeni evlenmiş bir çiftin balayı yaptığına dair bir karikatür var. Adam, eşini (kırmızı tişörtlü genç kadını) "ortaya çıkarmak" için şortunu giydirmeye çalışıyor. Bununla birlikte, diğer karakterler (beyaz giyimli ve gri kazaklı) kaçıp dolaşıyor. Karikatürün şakası, yeni evlilerin aceleyle balayına çıkmak için zaman kaybetmediğini ve bunun için bir bahane bulmaya çalıştıklarını, daha rahat bir balayı zamanı olmadan önce bir şekilde kaçma gereksinimini vurguluyor. "Şortluyu salıyayım mı abi" ifadesi, balayı için uygunsuz olduğunu düşündüğü eşinin kıyafetini sorgulamayı ve o şekilde rahat bir yol bulmasını isteyen adamın bakış açısını yansıtıyor. "Dur salma" ifadesi ise, balayı için ideal zamanın henüz gelmediğini ve acele etmeleri gerektiğini ifade eden diğer karakterlere bir yanıt. Özetle, karikatür acelecilik ve uygun olmayan davranışlar ile ilgili bir mizah içeriyor.