Resimde iki çocuk, üzgün ve ağlayan pozisyonlarda. Üstte yazan yazı ise "Ateist Birisi Yanlışlıkla "Umarım" Yerine "İnşallah" Demiştir" şeklinde. Bu mizahın temel noktası, "İnşallah" kelimesinin İslam inancına özgü bir dua olması ve ateistlerin böyle bir ifadeyi kullanmamasıdır. Bu nedenle, bir ateistin "İnşallah" demesi, hem ateistliğe hem de dini inançlara uymayan bir durum olarak karşılanır ve bu durum komik olarak ele alınır.

Fotoğrafta, çerçeve içerisinde bir kadının resmi bulunmaktadır. Resmin önünde kırmızı güller yer almaktadır. Bu görsel, Özgecan Aslan'ın öldürülmesine gönderme yapmaktadır. Özgecan Aslan 2015 yılında Mersin'de öldürülen genç bir kadındır. Görselde, Özgecan Aslan'ın resmi, "Dört sene geçti ama biz senin hayatını karartan bu dünyayı aydınlatamadık, affet." sözleri ile birlikte kullanılmış. Bu durum, Özgecan Aslan'ın katilinin hala cezalandırılmamış olmasına ve kadına yönelik şiddetin hala devam etmesine gönderme yapmaktadır. Bu görselin komikliği, Özgecan Aslan'ın trajik ölümü ve kadına yönelik şiddet gibi ağır konuların komiklik konusu olarak kullanılmaması gerektiği gerçeğinde yatmaktadır. Özgecan Aslan'ın ölümü gibi olaylar asla hafife alınmamalı ve unutulmamalıdır.

İLKER @zbdgb Avcilar belediye başkani Handan hanım 2018'de şiddete maruz kalıp öldürülen 363 kadıni unutmamak için adlarini ve...

Resimde bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderide, Erzincan depreminde yaralılara yardım etsinler diye mahkumların 1 günlük serbest bırakıldığı, gün sonunda ise hepsinin tek fire olmadan hapishaneye dönmüş olduğundan bahsediliyor. "İşte insanlık başka bir şey" diye devam eden gönderide, insanlığın kim olduğundan, statüden ve diğer tüm özelliklerden bağımsız bir şey olduğu belirtiliyor. Şaka, mahkumların, insanlık adına gösterdikleri özverinin bir günlüğüne serbest bırakılmalarıyla ödüllendirilmesiyle ilgili. Ancak, mahkumların gün sonunda tek fire olmadan hapishaneye geri dönmeleri, aslında insanlığın daha derin bir anlamda sorgulanmasına neden oluyor.

Fotoğrafta Twitter'da bir tweet görülüyor. Tweet'in yazarı Önder Şeren, 1939 Erzincan depreminde mahkumların yaralılara yardım etsinler diye serbest bırakıldığını, fakat gün sonunda hepsinin tek fire olmadan hapishaneye geri döndüğünü yazmış. Bu, mahkumların dürüstlük ve yardımseverlik gibi insani değerlere sahip olduğunu ve deprem gibi bir felakette bile kendi çıkarları için değil, toplumsal yarar için çalıştıklarını gösteren bir espri.

Bu resimde, Twitter'da "Pislik Adam" adlı bir hesabın yazdığı bir tweet görünüyor. Tweet'in metni: "Dedem oy pusulasında eceviti görmeyince yine okulu birbirine kattı." Burada espri, eceviti görmeyince dedemin okula gidip her şeyi altüst etmesi şeklinde anlatılıyor. Yani dedemin, siyasi bir durumdan dolayı sinirlenip okulda olay çıkardığı ve ecevitin bunun nedeni olduğu ima ediliyor. Bu espri, Türkiye'de ecevit ve okul gibi konularla ilgili kalıplaşmış espriler ve mizah anlayışına dayanıyor.

Resimde, cennette altın bir kapıdan içeri giren dört kişi görülüyor. Kapının önünde ise, bir sandalye ve "aç kapıyı veysel efendi! mahmut hocayı karşılamaya gidiyoruz!" yazan bir baloncuk var. Resimdeki espri, Türk kültüründe "mahmut hoca" olarak bilinen, sıkça eleştiri konusu olan ve genelde "sahtekar" olarak nitelendirilen bir şahsiyetin cennete gittiğinde bile "veysel efendi" denilen, saygı duyulan ve önemli bir kişinin kapısını açmasını istemesiyle ortaya çıkıyor. Bu durum, mahmut hocayı kendinden daha üstün gördüğü ve onun da saygı görmeyi beklediği bir kişiliğe sahip olarak gösteriyor ve bu da gülünç bir durum yaratıyor. Ayrıca, cennette bile "hoca"nın hala saygı görmeyi beklemesi, insanların günlük yaşamlarında karşılaştıkları ve eleştirdikleri kişiliğin aslında ölümsüz olduğunu ve her yerde aynı olduğunu gösteriyor.

Anneler ve babalar dikkat !... Çocuğunuzun Satanist olduğunu nasıl anlarsınız ?

Fotoğrafta bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderide, "He bu arada metrobuste saygı duruşuna kalkayım diye ayağa kalktım, elemanın teki de geldi oturdu. Tam olarak ülkenin özetiydi sanki." yazıyor. Şaka, Türkiye'de sıkça yaşanan bir durum olan, insanların toplu taşıma araçlarında kendilerine yer açmak için diğer yolculara saygı duruşu yaparken bile rahatsızlık vermesi üzerine kurulu.

Fotoğrafta, bir televizyon programının iki farklı versiyonu gösteriliyor. Üstteki versiyonda, bir grup insan dans ediyor ve "Depremden Önce Flash TV" yazısı yer alıyor. Alttaki versiyonda ise aynı insanlar, aynı şekilde dans ediyor, ancak bu sefer "Depremden Sonra Flash TV" yazısı görülüyor. Fıkra, deprem öncesi ve sonrasında hiçbir şeyin değişmediği, hayatın aynı şekilde devam ettiği durumunu komik bir şekilde gösteriyor. Türkçede, bu fıkra "deprem olsa da olmasa da hayat devam ediyor" şeklinde bir ifadeyle özetlenebilir.

Fotoğrafta bir grup erkek oturmuş ve gülüyor. En öndeki adam 2065 yılında torunlarına 15 Temmuz gecesini anlatırken nasıl hissettiğini anlatıyor. Şaka, 15 Temmuz darbe girişimini yaşayanların yıllar sonra torunlarına anlatacakları anıları kastederek, darbenin ne kadar önemli ve unutulmaz olduğunu vurguluyor. **Açıklama:** Fotoğrafta, 15 Temmuz darbe girişimini hatırlatan bir şaka var. Şaka, 2065 yılında, yaşlı bir adamın torunlarına o geceyi anlatırken hissettiği duyguları anlatıyor. Şaka, o gecenin ne kadar önemli ve unutulmaz olduğunu vurgulamak amacıyla yapılmış.

Fotoğrafta Ömer Demir'in bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, "15 sene sonra nüfusumuz 100 milyonu geçtiğinde bile televizyondakiler aynı şekilde 'bak 70 milyonun önünde söylüyorum' diye cümle kuracaklar" yazıyor. Şaka, Türkiye'de siyasetçilerin sıklıkla kullandığı "70 milyonun önünde söylüyorum" cümlesini ele alarak, nüfus arttığında bile bu cümlenin aynı şekilde kullanılmaya devam edeceğini ima ediyor. Yani, siyasetçilerin "halkın sesi" gibi algılanmalarının aslında gerçekçi olmadığını ve kendi çıkarları doğrultusunda hareket ettiklerini esprili bir şekilde eleştiriyor.

Fotoğrafta "UNUTMADIK! 17/08/1999 03:02" yazıyor. Şaka, 17 Ağustos 1999 depreminin Türkiye'de unutulmadığı ve hep hatırlandığı anlamında bir espri.

Fotoğrafta dört ayrı bölüm var. İlk bölümde bir grup genç suda eğleniyor. İkinci bölümde ise tek başına oturan bir adam var. Üçüncü bölümde yıkılan bir binanın olduğu bir sokak ve etrafında dolaşan insanlar var. Son bölümde ise bir plajda güneşlenen insanlar var. Bu dört bölümün bir araya getirilmesiyle oluşan mizahın temelinde, Türkiye'de yaşanan darbenin ardından hayatın normale dönmeye başlaması yatar. Fotoğrafın altındaki yazı ise "Türkiye'de darbeden sonra hayat normal seyrine dönmeye başladı" şeklindedir. Bu şekilde, fotoğraftaki her bölüm ayrı bir olayı sembolize ederken, bir araya getirildiklerinde Türkiye'de darbe sonrasında hayatın normale dönmesi ile ilgili mizahı ortaya koymaktadır.

Bu fotoğraf, Türkiye'de 2015 ve 2016 yıllarında meydana gelen terör saldırılarını anlatan bir kolajdır. Kolajda, her saldırının gerçekleştiği şehir ve tarih belirtilmiş ve siyah bir zemin üzerine kırmızı renkte yazılmış "ARTIK YETER!!" sözleri dikkat çekmektedir. **Bu kolajda kullanılan mizah türü "kara mizah" olarak tanımlanabilir.** Türkiye'de yaşanan terör olaylarının ciddiyetine rağmen, kolajda kullanılan görsel ve yazısal unsurlar, olayları ele alan bir ironi ve alaycı bir bakış açısını yansıtmaktadır. **Bu kolaj, terör olaylarına karşı duyulan öfkeyi ve isyanı ifade etmenin yanı sıra, Türkiye'de yaşanan olayların ciddiyetine dikkat çekmeyi amaçlamaktadır.** **Kolajdaki ironi ve alaycılık, insanların bu olaylara duydukları üzüntü ve öfkeyi dışavurmanın bir yolunu temsil etmektedir.** Ancak, bu kolajda kullanılan mizah türünün herkes tarafından aynı şekilde algılanmayacağını ve bazı kişiler tarafından rahatsız edici bulunabileceğini belirtmek gerekir.

Resimde, kömür madencilerinin çalıştığı bir duvar resmi var. Duvarda, kömür madencileri ve patron arasındaki ilişkinin hicivli bir tasviri yer alıyor. Resimde patron, zengin bir şekilde gösteriliyor ve madencilerin elinden aldığı parayı temsil eden paralarla dolu bir valizle yürürken, madenciler ise kömür çıkararak zorlu koşullarda çalışıyorlar. Şaka, patronun kömür madencilerinin elinden aldığı parayla zenginleşmesini ve madencilerin sadece "kömür karası" kazanmasını ele alıyor. Duvarda yer alan "Yüz karası değil, kömür karası böyle kazanılır ekmek parası" yazısı da bu hicvi vurguluyor. Madencilerin "kömür karası" kazanması, yani patronun zenginleşmesi için ağır koşullarda çalışmaları ve sadece temel ihtiyaçlarını karşılayabilecek kadar para kazanmaları, patronun ise zenginleşmesi için metaforik bir şekilde "yüz karası" kazanmasını temsil ediyor.

Fotoğrafta, bir pencereden dışarı bakan bir kedi görünüyor. Kedi, pencerenin önüne konmuş bir parmaklık gibi görünen bir şeyin üzerinden geçmeye çalışıyor. Pencerenin önündeki kırmızı bir araba, pencerenin üzerindeki "Başbakanım" yazısı ve altında "hani mart 2 ay olacaktı" yazısı espriyi oluşturuyor. Espri, kedinin parmaklığı geçmek için çabalarken, Başbakanın (hangi Başbakan olduğu belirsiz) Mart ayında bir şey yapacağını söyleyip yapmadığına gönderme yapıyor. Kedi, Başbakanın sözünün geçmediğini, parmaklığın hala orada olduğunu ve Mart ayının da geçtiğini ima ediyor.