Fotoğrafta, kenarında çay bulunan geleneksel bir Türk çay bardağı görülüyor. Bardağın önünde bir cep telefonu ve tabağın üzerinde de bir çatal bulunuyor. Fotoğraftaki espri, Türkçede "En açık çayı kim içer yarışmasına katıldın ama rakibin bizim tasarımcı" şeklinde bir metinle veriliyor. Bu metnin esprisi şudur: Çayın "açık" olması, yani renginin açık olması, genellikle zayıf demleme veya sulu olduğunu gösterir. "Rakibin bizim tasarımcı" ifadesiyle ise, çayın açık olmasının (yani zayıf olmasının) sebebi olarak tasarımcıya gönderme yapılıyor. Bu da çayın aslında bir yarışmaya katıldığı ancak zayıf olduğu için tasarımcının (muhtemelen fincanın veya sunumun) daha çok öne çıktığı, yani rakibin aslında kendisi olduğu gibi bir anlam taşıyor. Bu durum, çayın lezzetinden çok sunumunun veya bardağının dikkat çekici olduğunu ima eden ironik bir espri.

Görüntü, Twitter'da bir kişinin paylaştığı bir mesajı gösteriyor. Mesajda, bir tasarımcı adayı ile işe alım görüşmesinde, Google'da "miro" yazmak istediği sırada, Chrome tarayıcısının geçmişinden beklenmedik bir sonuç ("mine tugay ayak") çıktığı anlatılıyor. Bu, adayın otomatik tamamlama özelliği yüzünden yanlış bir şey yazdığına ve işe alım görüşmesinde yanlış anlaşıldığına dair bir espri içeriyor. İkinci mesaj, orijinal mesajın yazarına yanıt olarak yazılmış ve "firefox yerine chrome kullanıyor diye aldım yanlış anlaşılma olmasın" şeklinde, benzer bir yanlış anlaşılma durumunu ele alıyor. Özetle, her iki mesaj da bilgisayar programlarındaki otomatik tamamlama özelliklerinin bazen beklenmedik sonuçlar doğurabileceği ve yanlış anlaşılmalara yol açabileceği konusunda bir espri yapıyor.

Resimde iki genç adam görülüyor. Soldaki genç, 2011 yılında tasarlanmış yeni yıl gözlükleri tasarımlarına bakıyor. Sağdaki genç ise 2000-2009 yılları arasında tasarlanmış yeni yıl gözlüklerine bakıyor. Joke, 2011'deki gözlüklerin 2000-2009'dakilere göre çok daha modern ve daha az şık görünebilmesiyle ilgili bir mizah. Soldaki adamın ifade tarzı, gözlüklerin modası geçmiş olduğunu ima ederken, sağdakinin ifade tarzı, o dönemki gözlüklerin hala modern ve eğlenceli olduğunu ima ediyor. Bu yüzden görüntüde zamanlar arası tasarım trendlerindeki farkı, zamanın akışını komik bir şekilde vurgulamaktadır.

Fotoğrafta, "TASARIMCI" başlığı altında iki farklı ifadeyle, programcılık veya tasarımcılar arasında olası bir fikri çalınma durumu anlatılıyor. Soldaki tasarımcı, "Aaa, fikirlerimiz benzer" ifadesiyle, sağdaki tasarımcıdan fikir çalınma ihtimaline şaşkınlık ve hafif bir üzüntüyle yaklaşmakta. Sağdaki tasarımcı ise, "Fikrimi çalmışsın oğ" diyerek, fikir çalınma iddiasını ve kızgınlığını ifade etmektedir. "PROGRAMCI" yazısı ise, tartışmanın programcılık veya tasarım dünyasındaki bir olay olduğunu vurgular. "Kodunu çaldım" ve "O benim kodum değil" ifadeleri ise, yazılım dünyasında sıkça yaşanan fikir çalınma olayını, kod hırsızlığını, kopyalama veya benzeri konuları esprili bir dille temsil eder. Görsel, tasarımcıların veya programcıların, fikirlerini koruma veya ortaklaşa çalışma konusundaki özgünlük ve hak kaygısını karikatürize ederek esprili bir biçimde sergilemektedir. Joke, fikir çalınması ve telif hakkı konusundaki genel bir sosyal ve mesleki durumun esprili bir yansımasıdır.

Resimde, üç gencin fotoğrafı ve bir sosyal medya mesajı yer alıyor. Soldaki genç, "Jake" adlı kişiye ait mesajda, fotoğraf düzenleme programı kullanarak kendisinin yüzünün daha az yuvarlak görünmesini istediği belirtiliyor. "James Fridman" adlı kişiye mesaj gönderen Jake, "Çalışmanı seviyorum ama yüzümü daha az yuvarlak hale getirebilir misin?" diye soruyor. Soldaki kişi mesajdaki Jake. Sağ tarafta ise, Jake'in yüzünün, programda James Fridman tarafından aşırıya kaçarak büyükçe, garip şekilde şekillendirilmiş versiyonları görülüyor. Bu, "Seçim senin!" veya "Sende kalsın" anlamındaki "Choose your fighter" ifadesiyle birlikte, fotoğraf düzenlemesinin ne kadar abartılı olduğunu ve şaka amacını ortaya koyuyor. Özetle; şaka, bir fotoğraf düzenleme programı kullanarak insan yüzlerini abartılı bir şekilde değiştirmenin komik sonuçlarını ele alıyor.

Fotoğrafta, iki farklı karakter tasvir eden, "meme" formatında çizimler bulunuyor. Sol taraftaki karakter, "tasarımcı" olarak tanımlanıyor ve "Aaa, fikirlerimiz benzer" yazısıyla, bir başkasının fikirlerini çaldığına dair imada bulunuyor. Sağ taraftaki "programcı" karakter ise "Fikrimi çalmışsın oç" diyerek, tasarımcının kendisinin fikrini çaldığına öfkesini dile getiriyor. Resmin altındaki çizimlerdeki diyalog, bir tasarımcı ve programcı arasındaki olası bir fikir çalma durumu ve bununla ilgili potansiyel bir çatışmayı esprili bir dille ifade ediyor. "Kodunu çaldım" ve "O benim kodum değil" ifadeleri, kod paylaşımı veya çalınması gibi programlama dünyasında sıkça rastlanan bir sorunu karikatürize ediyor ve bu durumu mizahla ele alıyor. "Aaa, fikirlerimiz benzer" kısmı ise, tasarımcıların fikirlerinin sıklıkla programcıların fikirleriyle benzer olabileceğini, hatta "benzer"lik iddiasında bulunabileceğini esprili bir şekilde ele alıyor. Genel olarak, komik bir şekilde yazılımsal/tasarımsal fikir çalmanın olasılığını ele alan bir espri.

Resimde, pembe saçlı bir kadın ve üzerinde çok sayıda reklam panosu yazısı bulunan beyaz bir tişört görülüyor. Tişört üzerinde Adıyaman, Lüks Karadeniz, Özkaymak, Has, Topcam, Patnos, Özdıyarbakır, Aydın ve Akdeniz gibi birçok yerel marka ve kuruluşun ismi ve logoları yer alıyor. Resmin göndereninin kendisi olan kadın, bu tasarımı yaptığını ve satılıp satılamayacağını soruyor. Bu gönderi, reklam panolarının birbirine sıkışıp, tişört üzerine birbiriyle ilişkisiz reklamların adeta "sıkıştırıldığı" bir tarzla oluşturulduğu tişörtün görsel bir şakasına dayanıyor. İlginç ve komik bir görüntü oluşturulmaya çalışılıyor. Kısacası, "aşırı yükleme" (overload) konseptiyle yapılan bir tasarım gönderisi.

Resimde, iki farklı meme formatında çizimler var. Solda "TASARIMCI" yazısıyla, fikirlerinin benzer olduğunu söyleyen bir tasarımcı, sağda ise "PROGRAMCI" yazısıyla, fikrini çaldığını söyleyen bir programcı görülüyor. Her iki karakterde de, düşünceli ve hayal kırıklığına uğramış bir ifade var. Alt kısımda, tasarımcı "Aaa, fikirlerimiz benzer" derken, programcı "Fikrimi çalmışsın oç" diye karşılık veriyor. Programcı, "Kodunu çaldım" diyerek daha da ileri gidip, "O benim kodum değil" der. Bu, yazılım dünyasında sıkça karşılaşılan "fikir çalınması" ve "kopyalama" temalarına gönderme yapan bir mizah örneği. Başka bir deyişle, tasarımcı ile programcı arasındaki potansiyel fikir çatışmasını ve fikirlerin benzerliği durumunda oluşan hayal kırıklığını komik bir şekilde konu alıyor. Özetle, tasarımcı, programcının fikirlerini çaldığını iddia ediyor ve komik bir şekilde hayal kırıklığına uğruyor.

Resimde ABD ve Türkiye'deki grafik tasarım iş ilanları karşılaştırılıyor. ABD'deki ilan sadece "Grafik tasarımcı arıyoruz" derken, Türkiye'deki ilan "Video düzenleme, 3D animasyon, Java, CSS, illüstrasyon, hareketli grafikler, pazarlama, sosyal medya yönetimi, iç ve mimari tasarım bilgisine sahip moda endüstrisi bilgisine sahip grafik tasarımcı arıyoruz" diyor. Şaka, Türkiye'deki iş ilanlarının ABD'dekilerden daha fazla beceri ve bilgi gerektirdiği, bu nedenle Türkiye'de grafik tasarımcı olmanın daha zor olduğu ima ediliyor.

Resimde, ABD ve Türkiye'de grafik tasarım iş ilanlarının bir karşılaştırılması var. ABD'deki ilan sadece "Grafik tasarımcı arıyoruz" derken, Türkiye'deki ilan "Video düzenleme, 3B animasyon, Java, CSS, illüstrasyon, hareketli grafikler, pazarlama, sosyal medya yönetimi, iç ve mimari tasarım bilgisine sahip grafik tasarımcı arıyoruz. Moda sektörü bilgisi bir artıdır." diyor. Bu, Türkiye'deki iş ilanlarının, ABD'deki iş ilanlarından daha geniş bir beceri yelpazesi ve ek bilgi talep ettiği gerçeğini komik bir şekilde vurguluyor. Bu, Türkiye'de iş aramanın daha zorlayıcı olabileceği anlamına geliyor.

Fotoğrafta, "Mini eteğin fikir babası" olarak bilinen John Bates, bir masanın üzerinde oturmuş, etrafında ise moda dergileri ve telefonlar var. "Mini eteğin fikir babası" ifadesi, John Bates'in mini etek modasının yaratıcısı olduğu anlamına gelir. Ancak, John Bates'in aslında bu moda trendiyle hiçbir ilgisi yok. Bu ifade, John Bates'in minicik bir adam olduğu ve mini eteğin tasarımında rol alması için çok küçük olduğu anlamında bir şaka. Fotoğrafta, John Bates'in çevresindeki objelerin büyüklüğü, onun küçüklüğüne vurgu yapıyor.

Resimde, ABD ve Türkiye'de grafik tasarım iş ilanlarının karşılaştırılması yer alıyor. ABD'deki ilan basitçe "Grafik tasarımcı arıyoruz" derken, Türkiye'deki ilan çok daha fazla beceri ve deneyim gerektiriyor: "Video düzenleme, 3 boyutlu animasyon, Java, CSS, illüstrasyon, hareketli grafikler, pazarlama, sosyal medya yönetimi, iç ve mimari tasarım bilgisine sahip, moda sektörünü iyi bilen grafik tasarımcı arıyoruz." Bu, Türkiye'deki iş arayanların çok yönlü ve yetenekli olmaları gerektiğini gösteren bir şaka. Resim, Türk iş piyasasındaki rekabetçi ve zorlu koşullara dair bir mizahla gönderme yapıyor.

Fotoğrafta, üzerine "endüstriyel tasarımın yüzü" yazılmış bir tuvalet kağıdı rulosu görülüyor. Tuvalet kağıdı rulosunun tamamen boş olduğu ve sadece bir küçük parça kağıdın kalmış olduğu görülüyor. Şaka, tuvalet kağıdı rulosunun tamamen boş olmasına rağmen "endüstriyel tasarımın yüzü" olarak etiketlenmesinde yatıyor. Bu, aslında çirkin ve işlevsiz bir nesneyi abartılı bir şekilde övmeyi ve ona "yüz" gibi önemli bir sıfat takmayı amaçlıyor. Bu durum, insanları güldüren ve kendilerine "endüstriyel tasarımın yüzü" olarak kabul edilen objelerin aslında ne kadar sıradan olduğunu fark etmelerini sağlayan ironik bir mizah yaratıyor.

Fotoğrafta, tuvalet kağıdı rulosunun metal kutusunun içinde tek bir yaprak kağıt kaldığı görülüyor. Bu, tükenmiş kağıt rulosu gibi görünse de, son kalan kağıdı kullanabilen biri tarafından bir alay konusu haline getirilmiş. Twitter kullanıcısı, bu son kalan kağıdı "endüstriyel tasarımın yüzü" olarak niteliyor ve bu durum, günlük hayatta karşılaştığımız sıradan nesnelerde bile insan zekasının ve yaratıcılığının varlığını esprili bir şekilde vurguluyor.

Resimde bir laptop ve içinde çay poşeti olan bir bardak çay görülüyor. Şaka, genç tasarımcının en pahalı riskinin çay poşetinin suda batması olarak yorumlanıyor. Bu durum, tasarımcının işinde hata yapmaktan korkmasının ve bu korkunun onu engellemesinin bir metaforu olarak kabul edilebilir.

Resimde, bir Twitter konuşması görüyoruz. İlk tweet, "Beyefendi çok açık bulduysanız siz de bu elbiseyi giymeyiverirsiniz" şeklinde bir cümle içeriyor. Alttaki tweette ise bir kullanıcı, "Tasarladığım" ve "Diktığım" başlıklı iki resim paylaşıyor. Resimler, aynı elbiseyi gösteriyor ancak birinde elbisenin sadece çizimi, diğerinde ise kumaşla dikilen hali görülüyor. İkinci kullanıcı, ilk kullanıcının tweetine "Güzel değil çok açık bu kadar açığa gerek varmı" şeklinde cevap veriyor. Bu komiklik, ilk kullanıcının elbiseyi eleştirdiği ve "çok açık" bulduğunu ima eden tweet'ine, ikinci kullanıcının esprili bir şekilde "Tasarladığım" ve "Diktığım" resimlerini paylaşması ve "açıklık" konusunda bir yorum yapmasıyla oluşuyor. İkinci kullanıcı, ilk kullanıcının eleştirisine, "açıklık" konusunda bir espri yaparak yanıt veriyor.

Fotoğrafta kırmızı ve altın rengi süslemeli beyaz bir çay tabağı görünüyor. Tabaktaki desenler oldukça karmaşık ve ince işçilik gerektiriyor. Tweet'in esprisi, tabağın tasarımının oldukça karmaşık ve ince işçilik gerektirdiğini, ancak bu tasarımın "zamanı nasıl okuduğunun farkında mıydı acaba?" sorusu ile dalga geçilerek yorumlandığı. Yani tasarımın basit bir şekilde "zamanı okumak" için kullanılabileceğini ima eden bir alaycılık söz konusu.

Resimde ABD ve Türkiye'de grafik tasarım iş ilanlarının karşılaştırılması var. ABD'de iş ilanı sadece "Grafik tasarımcı arıyoruz" derken, Türkiye'de iş ilanı çok daha ayrıntılı ve "Video düzenleme, 3D animasyon, Java, CSS, illüstrasyon, hareketli grafikler, pazarlama, sosyal medya yönetimi, iç mimari ve mimari tasarım bilgisi bir artı olacaktır, iyi bir moda sektörü bilgisi" gibi ek beceriler istiyor. Bu, Türkiye'deki iş ilanlarının çok daha fazla beceri ve deneyim aradığını ve ABD'deki iş ilanlarının daha basit olduğunu gösteren bir mizah.