Bu fotoğrafta, elinde tüfek tutan, askeri kıyafetler içinde bir kişi görünüyor. Kişinin yüzü belirgin ancak fotoğraftan yaşı ve cinsiyeti tam olarak anlaşılamıyor. Üzerindeki kıyafetlerde kuşak, apolet ve kolunda beyaz bir bant dikkat çekiyor. Arka plan belirsiz ve bulanık. Fotoğrafın altındaki "guldum.net" ibaresi, bu görselin bir mizah sitesinden alındığını düşündürüyor. Ancak fotoğrafta doğrudan bir mizah unsuru veya komik bir durum yok. Bu tür fotoğraflar genellikle, tarihi veya ilginç görünen görsellerle espri üretmek amacıyla kullanılır. Örneğin, bu kişinin giyim tarzı veya duruşu üzerinden bir espri yapılabilir ya da fotoğraftaki kişinin kim olduğu hakkında yanlış veya abartılı bir bilgiyle komik bir hikaye uydurulabilir. Ancak tek başına görsel, bir espriyi içinde barındırmıyor; esprinin, fotoğrafın bağlamı veya altına eklenecek bir metinle oluşturulmuş olması muhtemeldir.

Fotoğrafta pencerenin önünde duran, beyaz bir elbise giymiş, koyu renk saçlı orta yaşlı bir kadın görülüyor. Kadın hafifçe gülümseyerek kameraya bakıyor. Arka planda pencere kenarında bitkiler ve pencereden içeri görünen kitaplar var. Bu fotoğrafta mizahi bir öge bulunmuyor. Bu nedenle bir espri anlatmam mümkün değil.

Bu fotoğrafta, üst kısımda antik Mısır hiyeroglifleri ve figürleri bulunan bir çizim yer alıyor. Çizimde, biri diğerine doğru elini uzatmış iki kadın figürü ve onların önünde bir masa üzerinde kaplar ve bir kedi görülüyor. Alt kısımda ise "Woman yelling at a cat" (Kediye bağıran kadın) olarak bilinen ünlü internet meme'inin bir versiyonu bulunuyor. Bu meme'de, iki kadın bir masada oturmuş, biri diğerine kızgınlıkla bağırırken, diğer kadın masada oturan beyaz bir kediye bakıyor. Kedinin yüz ifadesi ise olayı umursamayan, şaşkın veya bıkkın bir ifadeye sahip. Bu iki görsel bir araya getirilerek bir espri yapılmış. Üstteki antik Mısır çizimi, "since day one" (ilk günden beri) ifadesiyle, bu tür anlaşmazlıkların veya "atışmaların" Mısır medeniyeti kadar eski olduğunu ima ediyor. Alttaki meme ise bu eski "atışmaların" modern bir temsilini sunuyor. Bu nedenle espri, insanların birbirleriyle sürtüşmesinin veya kavga etmesinin (beefing) insanlık tarihi kadar eski olduğunu vurguluyor.

Fotoğrafta, üstte bir kullanıcının "1812 savaşını kaybetmeyi hayal et, LMFAOOOOOOOOOOOO" yazılı bir tweet'i görülüyor. Altında ise başka bir kullanıcı "Buna 'patates kızartması' demeyi hayal et 🤪" şeklinde yanıt veriyor ve bir tabak dolusu patates kızartmasının fotoğrafını paylaşıyor. Şakanın esprisi şudur: 1812 Savaşı'nda İngiltere, Amerika Birleşik Devletleri'ni yenmişti. Ancak Amerikalılar bu olayı biraz farklı hatırlıyorlar veya durumu kendi lehlerine çevirmek istiyorlar. İngilizler bu savaşa "Second War of Independence" (Bağımsızlığın İkinci Savaşı) derken, Amerikalılar ise İngilizlerin savaşı kazanmış olduğunu ima eden bir espriyle "War of 1812" olarak adlandırıyor. Patates kızartmasının İngilizce adı "French fries" olsa da, Amerikalılar bu ismi kullanırken aslında İngilizleri (French) aşağılıyor gibi bir durum ortaya çıkıyor. İkinci tweet sahibi ise bu duruma "patates kızartması" diyerek İngilizlerle dalga geçiyor. Yani İngilizlerin savaşı kazandığını söylemek yerine, savaşı kaybetmekle dalga geçiyorlar.

Bu fotoğrafta, üzerinde tarçınlı tost lekesi izleri olan bir bez görülüyor. Metinde ise "Her tarçınlı tost yaptığımda Hiroşima kurbanlarını hatırlıyorum ve biraz üzülüyorum" yazıyor. Fotoğrafın komik olmasının sebebi, tarçınlı tost izlerinin Hiroşima'ya atılan atom bombası sonrasında oluşan gölge izlerine benzemesinden kaynaklanıyor. Bu görüntü, trajik bir olayın sıradan bir yiyecek iziyle ilişkilendirilmesiyle absürt bir mizah yaratıyor. Yani, neşeli bir yiyecek olan tarçınlı tost, ölümcül bir tarihi olayı hatırlatarak ironik ve kara mizahi bir etki yaratıyor.

Bu fotoğrafta, Julius Caesar'ın büstü bir bıçaklık olarak kullanılmış. Farklı boyutlarda ve türlerde bıçaklar, hatta bir makas bile büstün çeşitli yerlerine saplanmış durumda. Fotoğraftaki espri, Julius Caesar'ın tarihi olarak sırtından bıçaklanmasıyla dalga geçmesinden kaynaklanıyor. İhanete uğrayarak öldürülen Sezar'ın bu şekilde bıçaklarla dolu bir büst olarak tasvir edilmesi, kara mizah içeren bir gönderme. Üzerindeki "Julius Caesar knife holder" (Julius Caesar bıçaklık) yazısı da bu durumu doğrudan belirtiyor.

Bu fotoğrafta, bir grup silahlı asker ve sivil görülüyor. Askerler, tüfekleri ve şerit mermileriyle poz veriyorlar. Fotoğrafın ön planında ise yerde yatan, ölü olduğu anlaşılan üç kişi var ve üzerlerinde de şerit mermileri bulunuyor. Fotoğrafın üst köşesinde "FATSA 1910" yazısı yer alıyor. Bu fotoğrafın hiciv veya mizah amacı taşıması pek olası değil. Tarihi bir olayı veya durumu belgeleyen, trajik bir sahneyi gösteriyor gibi görünüyor. Fotoğraftaki "joke" veya espri, metinsel olarak fotoğrafa entegre edilmemiş. Muhtemelen fotoğrafın kendisi, bir durumun ironik veya acı verici bir şekilde ortaya konmasıyla mizahi bir etki yaratmak için kullanılmış olabilir (örneğin, bir zafer gösterisi olarak sunulan ölüler gibi), ancak bu durum ancak fotoğrafın çekildiği bağlam bilinirse daha net anlaşılabilir. Mevcut haliyle fotoğrafta doğrudan bir espri, kelime oyunu veya komik bir unsur bulunmamaktadır.

Bu fotoğrafta üzerinde "DEPARTMENT OF WAR" (Savaş Bakanlığı) yazan siyah bir kupa yer alıyor. Kupada, ortasında Amerikan bayrağının renklerini taşıyan bir kartal, iki yanında ise çaprazlanmış tüfekler bulunan bir amblem bulunuyor. Kupada ayrıca "PRINTED ON BOTH SIDES" (İki Tarafına Baskılı) yazısı da mevcut. Espri şurada yatıyor: "Savaş Bakanlığı" gibi oldukça sert ve ciddi bir isim taşıyan bir şeyin, günlük hayatta kullanılan sıradan bir eşya olan kupa üzerine basılması, bir ironi yaratıyor. Bu durum, geçmişte Amerikan ordusunun oldukça güçlü ve etkili bir kurum olarak algılanmasıyla da ilişkilendirilebilir. "Her iki tarafına da baskılı" ifadesi ise kupanın işlevselliğine ve hatta belki de bu "savaş bakanlığı" temasının ne kadar yaygın olduğuna dair bir ima taşıyor olabilir. Kısacası, ciddiyet ve sıradanlığın bir araya gelmesiyle oluşan bir mizah anlayışı söz konusu.

Bu fotoğrafta iki farklı zaman diliminde çekilmiş aynı kişinin fotoğrafları yer almaktadır. Soldaki fotoğrafta Elif adında genç bir kız, yırtık pırtık ve oldukça eski kıyafetler içinde, çıplak ayakla durmaktadır. Sağdaki fotoğrafta ise aynı Elif, bir yıl sonra daha temiz, yakalı ve düzgün bir öğrenci elbisesi içinde, ayakkabılarıyla birlikte görülmektedir. Fotoğrafın altında iki metin bulunmaktadır. Soldaki metin, Elif'in köyünden alınıp Elazığ Kız Enstitüsü'ne getirildiği gün çekilmiş bir fotoğrafı olduğunu ve okula bu halde geldiğini anlatmaktadır. Sağdaki metin ise bir yıl sonra Elif'in okulda, temiz öğrenci elbisesi içinde olduğunu ve Türkçe öğrenmeye başladığını belirtmektedir. Buradaki "espri" veya şaşırtıcı unsur, "öncesi ve sonrası" temasıdır. Soldaki ilk fotoğraf, Elif'in içinde bulunduğu kötü sosyoekonomik durumu ve okula başlarkenki hali vurgulamaktadır. Sağdaki ikinci fotoğraf ise, eğitimin ve kurumun Elif'in hayatında yarattığı olumlu değişimi göstermektedir. Zamanla giyiminin, görünüşünün ve muhtemelen yaşam koşullarının ne kadar değiştiği, bu iki fotoğraf arasındaki çarpıcı tezatla ortaya konulmuştur. Bu tür "öncesi-sonrası" karşılaştırmaları, genellikle bir iyileşme, gelişim veya dönüşüm hikayesi anlatmak için kullanılır.

Bu fotoğrafta, baş şeklinde kesilmiş dört dilim tam buğday ekmeği bir fırın tepsisinde gösteriliyor. Ekmeklerin üzerinde şaşkınlık belirten bir emojiyle birlikte "Neden bu ekmek böyle şekilli?" şeklinde bir soru yer alıyor. Hemen altında ise Trevor Fraley adlı kullanıcının "Bu o kadar aptalca ki kimin şekillendiğini biliyoruz." şeklinde bir yorumu bulunuyor. Buradaki espri, ekmeklerin şeklinin bir insanın profiline benzemesi ve bu benzemeden yola çıkarak, "bu kadar bariz bir şekilde birine benzediği için" kimin şekillendirildiğini "bildiğimiz" şeklinde bir ironi yapılmasıdır. Yani, aslında ortada belirli bir kişi olmasa bile, ekmeğin o kadar belirgin bir insan profiline benzemesi, sanki bilinen birine aitmiş gibi bir algı yaratıyor ve bu durumla dalga geçiliyor. "Aptalca" ifadesi de bu bariz benzerliği ve üzerinden yapılan bu absürt yorumu vurgulamak için kullanılmış.

Bu fotoğrafta, Roma İmparatorluğu dönemine ait bir zırh ve pelerin giymiş bir adam yer alıyor. Adam, ellerini önde birleştirmiş, yüzünde hafif bir gülümseme ve bir düşünceli ifade var. Fotoğrafın üst kısmında, "Takas Teklifi!" yazısı ve altında iki sütun halinde "Ben alıyorum:" ve "Sen alıyorsun:" şeklinde bir metin bulunuyor. **Fıkranın Açıklaması:** Fıkra, Truva Atı hikayesine bir gönderme yapıyor. Truva Savaşı sırasında Yunanlar, kenti ele geçirmek için devasa bir tahta at yaparlar. Bu atın içine gizlenen askerler, gece olduğunda şehir kapılarını açarak Yunan ordusunun şehre girmesini sağlarlar. Buradaki takas teklifi ise tam da bu hikayedeki aldatmacayı espriyle anlatıyor: * **Ben alıyorum:** "Hiçbir şey haha, boşver gitsin." Bu kısım, teklifi yapan kişinin aslında hiçbir şey istemediği izlenimini yaratıyor. * **Sen alıyorsun:** "Büyük bir tahta at." Bu kısım ise, karşıdaki kişiye verilen hediyenin aslında Truva Atı olduğunu ima ederek, büyük bir tuzak ve aldatmaca olduğunu gösteriyor. Yani fıkra, "Ben sana bedelsiz bir şey veriyorum ama aslında seni kandırıp seni büyük bir belanın içine sokuyorum" şeklinde bir mizah anlayışına sahip. Adamın Roma askeri kostümü giymesi de, antik çağlardaki savaş ve stratejilerle ilişkilendirildiği için fıkranın temasını güçlendiriyor.

Fotoğrafta, altın rengi arka plan önünde mor bir koltuğa oturmuş, turuncu bir sarık ve üzerinde tüy bulunan bir başlık takan sakallı bir adam yer alıyor. Adam, zırhlı bir ceket ve desenli bir üst giysi giymiş. Belinde süslü bir kemeri ve kılıcı var. Kıyafetlerinde ve aksesuarlarında geleneksel motifler ve işlemeler dikkat çekiyor. Bu fotoğrafta anlatılan bir fıkra yok. Bu bir portre resmidir.

Fotoğrafta, metin kısmında "İç savaşın ortasında biri demiş ki 'Ülkemizin ihtiyacı olan şey ne biliyor musunuz? Lezzetli bir biftek sosu.'" yazıyor. Altında ise A1 Original Sauce isimli bir sos şişesi ve bir kase sos görülüyor. Şişenin üzerinde "est. 1862" ibaresi bulunuyor. Şakanın esprisi, İç Savaş'ın 1861-1865 yılları arasında yaşanmış olması ve A1 sosunun da tam bu döneme denk gelen 1862 yılında kurulmuş olmasıdır. Yani, ülkenin en çalkantılı zamanlarından birinde, savaşla boğuşurken birinin aklına gelen ilk şeyin "lezzetli bir sos" icat etmek olması, mizahi bir ironi yaratıyor.