Fotoğrafta, yazma eylemi sergileyen, sakallı ve bıyıklı, klasik bir erkek portresi görünüyor. Erkek, masanın üzerinde yazıyor gibi duruyor ve üzerinde bir yazma malzemesi de görünüyor. Fotoğrafın, "yazma" veya "yazışma" ile ilgili bir espri yapma olasılığı güçlüdür. İçerikte yazma eyleminin vurgulandığı bu tür bir portrede, "yazıyor" sözü ironik bir şekilde "yazma eylemi" anlamına gelebilir. Fakat bu, kesin bir yorum olmayıp, görsel bağlamda ortaya çıkan bir olasılıktır.

Fotoğrafta, Las Vegas'taki Sahara otelinin önünde, muhtemelen 1960'lar veya 1970'ler gibi bir dönemde çekilmiş siyah beyaz bir portre görülüyor. Erkek, önden bakıldığında, kısa ve kabarık saçlı, önü ilikli, kareli bir takım elbise giymiş. Kollarını göğsünde kavuşturmuş duruyor. Arka planda Las Vegas Sahara otelinin büyük ve ışıklı tabelası görünüyor. Fotoğrafın esprili tarafı, takım elbisesiyle çekici görünmesine rağmen, adamın o zamanki zamanı ve yerini yansıtan "Sahara" otelinin ışıl ışıl tabelasıyla şaşırtıcı bir kontrast oluşturmasıdır. Sahara'nın ihtişamıyla, adamın klasik giyim tarzının, o dönemin Las Vegas ruhunu yansıtmayan bir tezatı olduğu vurgulanıyor. Esasen fotoğraf, klasik tarz ve eğlence arasındaki tuhaf uyumsuzluğu, sözsüz bir şekilde vurgulamaktadır.

Fotoğrafta, başında şapkalı, sırtında beyaz bir kumaş taşıyan, oldukça fakir görünüşlü küçük bir çocuğu görüyoruz. Çocuğun yüz ifadesi, durumuna rağmen gülümsemeye çalışıyormuş gibi. Fotoğraf, fakirlik ve zor koşullardaki insanların, zorluklarına rağmen yaşamın güzel yanlarını arayışı, onlara verilen hayatlarında oldukça sevimli ve bir bakıma umut dolu küçük bir gülümsemeyle sergileme çabası temsil ediyor. Bu bir ironi örneği. Gülümseme, zor koşullara rağmen hayatın güzelliğini arayan ama oldukça yoksulluğun içinde olan bir çocuğun durumu nedeniyle ortaya konmuş küçük bir ironi.

Görüntü, 1929 yılında yayınlanmış bir gazete kapağı. Kapakta, Mustafa Kemal Atatürk'ü andıran bir figür, elinde meşale tutmaktadır. Resmin altında "Cahillik yok, Okumak var" ve "Herkes Okumak Öğrenecek" yazılı sloganlar yer almaktadır. Figür, kırmızı bir zemin üzerine kurulmuş, üzerinde de çok sayıda, karışık bir şekilde, mürekkep lekeleri/solucanlar/köstebekler gibi bir desen var. Bu desen, sanki cahilliği temsil ediyor. Atatürk'ün simgesi ve sloganlar, okuma yazma bilmenin önemini vurguluyor. Bu resimde, mizah, cahilliğin yok edilmesiyle ilgili milliyetçi/devrimci bir söylemin, biraz abartılı ve hatta gülünç bir şekilde, bir figür ve görsel bir anlatımla sunulmasıdır. "Cahillik yok, okumak var" mottosu, dönemin eğitim ve aydınlanma politikalarına referans vermektedir. Ancak, resmin görsel anlatımının gerçekçi olmaması, okuyucunun dikkatini çekerek o dönemin toplumda hâkim olan düşünceleri ve söylemlere bir bakış açısı kazandırmaktadır. Bu nedenle, görsel anlatım, cahillik kavramını eleştirel ve hatta bir anlamda karikatürize ederek esprili bir şekilde sunmaktadır.

Fotoğrafta, muhtemelen bir savaş sahnesi veya bir çatışma sonrası görüntü var gibi görünüyor. Çeşitli üniforma giymiş, toprak üzerinde oturan veya eğilmiş kişiler var. Görüntünün gri tonlu olması, savaşın acımasızlığını veya savaş sonrası ortamın tozlu, gri bir izlenimini yansıtıyor olabilir. Bu fotoğrafla ilgili bir espri yok. Fotoğraf, muhtemelen bir tarihi olayı veya olay sonrası durumu gösteriyor ve bu doğrultuda herhangi bir espri veya ironi içermiyor. Fotoğrafın içeriği, savaşın veya çatışmanın yıkıcı sonuçlarını yansıtmakla ilgilidir.

Fotoğrafta, bir şehrin meydanında, muhtemelen bir askeri geçit töreni sırasında, çok sayıda asker ve atlı asker görülüyor. Arka planda, birden fazla atlı birlik var. Ön planda ise, yere düşmüş ve öldürülmüş görünen hayvanlar (muhtemelen sığırlar) var. Askerler ise etraflarında, hayvanların etrafında toplanmışlar. Fotoğrafın altındaki yazı da dikkate alındığında, fotoğrafın komik ve ironik bir şekilde, bir "askeri geçit töreni"nin gerçekte nasıl bir şey olabileceğine dair bir gönderme yaptığı söylenebilir. Olaya dair ironi, ölüm ve şiddetin, bir geçit töreninin veya resmi bir etkinliğin görkemli görünüşünün altında yattığı gerçeğinde gizlidir. Askerlerin hayvanların yakınında diz çökmüş olmaları, bu ironiyi daha da vurguluyor. Fotoğrafın amacı, bu tür olayları ve insan eylemlerini eleştirel ve ironik bir şekilde ele almaktadır.

Fotoğrafta, altın işlemeli, zırhlı bir savaşçı kostümü görünüyor. Zırh, ince zincir zırh kumaşından oluşmuş, üzerine değişik büyüklüklerde, muhtemelen değerli taş ve altınla süslenmiş plakalar ve parçalar işlenmiş. Kostüm, bir şapkayla, kol ve bacak zırhlarıyla, kemer üzerinde bir kılıçla tamamlanmış. Görünümü, bir padişah veya önemli bir savaş ağası imajına sahip. Fotoğrafta bir şaka yok. Sadece tarihsel bir zırhın görüntüsünü gösteriyor.

Fotoğrafta, pilot kıyafetleri giymiş, muhtemelen bir uçak kazası sonrası ya da bir tür eğitim/görev sonrası, yerde oturmuş iki veya daha fazla kişi görülüyor. Yer, muhtemelen bir havaalanı pisti gibi bir alan. Kişilerin kıyafetleri, pilotluk eğitimi ya da görevleri ile ilişkili. Görüntü, biraz absürt ve duygusal bir yaklaşımla, olasılıkla bir hava olayı veya zor bir durumda bulunan pilotları temsil ediyor gibi görünüyor. Fotoğrafta bir espri veya mizah bulunmuyor. Resimde, olayın ciddiyetine dikkat çeken dramatik ve olasılıkla üzücü bir durum mevcut. Görüntü, pilotların ciddi ve olası travmatik bir deneyimden sonra yorgun ve/veya etkilendiklerini anlatıyor gibi.

Resimde, bir asker üniforması giyen kişi ile, bir ruhban elbiseleri giyen ve yanlarında bir diğer kişi olan, muhtemelen bir devlet adamı ve bir din adamı olduğu anlaşılan üç kişi görülüyor. Görüntü, 1960'lar veya 70'ler gibi, geçmiş bir dönemi yansıtıyor. Fotoğraftaki espri, muhtemelen din adamının, askerin ve diğer şahsın bir araya gelmiş olmalarından kaynaklanıyor. Bu tür bir toplumsal "karışım" farklı kesimleri temsil ediyor ve belki de bir olayın, bir toplantının veya özel bir etkinliğin resmi bir fotoğrafı. Espri, bu beklenmedik üçlüyü ve üç farklı statüyü aynı karede görmenin, biraz absürt veya komik bir şekilde "gerçekçi" olmamasına dayanıyor olabilir. Aynı zamanda, siyasi, sosyal veya dini bağlamları da çağrıştırıyor, ancak kesinlikle söyleyebilmek için daha fazla bilgiye ihtiyaç duyulmaktadır.

Fotoğrafta, muhtemelen 1970'ler veya 1980'ler gibi geçmiş bir dönemde, bir ailenin, muhtemelen bir anıt ya da mimari yapının önünde, fotoğraf çektirildikleri görülüyor. Anne, baba, iki çocuk ve büyük ihtimalle aile büyükleri yer alıyor. Giysiler, o dönemki geleneksel Türk kıyafetlerine benziyor; kadınlar başörtüsü takmış. Çocuklar ve erkekler ise o zamanki tarz kıyafetleri giymiş. Fotoğrafın mizah tarafı, muhtemelen bir ironi veya espri oluşturmak için çekilmiş olduğunu düşündürüyor, çocuğun yetişkinler gibi kıyafetler giymiş olmasıyla ilgili. Çocuğun (genellikle küçük yaştaki çocukların giydiği kadar genç birisi değil) tam da yetişkinler gibi ciddi ve ciddi görünümlü kıyafetler ve duruşuyla çekilmiş fotoğrafı, biraz abartılı ve belki biraz da komik bir görüntü oluşturuyor. Bu, zamanın modasını veya insan davranışlarını ele alan bir espri veya yorum olabilir.

Fotoğrafta, bir asker (üzerindeki üniformadan anlaşılıyor) ve yanında bir çocuk ve kız çocuğu var. Askerin şapkası ve üniforması, o dönem Osmanlı İmparatorluğu'nun veya Türkiye Cumhuriyeti'nin erken dönemlerini çağrıştırıyor. Çocuklar da geleneksel kıyafetler giyiyorlar. Fotoğrafın şakası, modern gözlemlerle o dönemdeki kıyafetleri ve sosyal yapıyı ilişkilendirilmesi. Görünen yaşlar ve kıyafetler ile, modern zamanlara taşınmış bir aile portresi etkisi yaratılıyor. Dolayısıyla şaka, fotoğrafın zaman farkını ve özellikle çocukların giyimindeki gelenekselliği vurguluyor. Fotoğraf, "zaman yolculuğu" veya "geçmişe bakış" temalarını çağrıştırarak, nostaljik bir hava yaratıyor.

Resimde, muhtemelen 15. yüzyıl veya 16. yüzyıl tarzı bir savaş sahnesi tasvir ediliyor. Açık alanda, sayısız askerin yer aldığı, muhtemelen bir savaş veya büyük çaplı bir çatışma tasvir ediliyor. Renklendirmeler ve ayrıntılar, tarihi bir olayı resmetmeye çalıştığını gösteriyor. Savaş alanının önünde, bir tren gibi görünen bir araç var, bu da resmin ironisini ortaya koyuyor. **Şaka:** Trenin savaş alanında olması, savaşın modern çağ araçlarıyla anlatılmaya çalışılmasının ironisini vurguluyor. Tarihi bir olayı, modern bir teknolojinin görseliyle canlandırmak komik ve biraz absürt. Şaka, tarihi olayları modern unsurlarla sunmanın yaratabileceği absürdite dayanıyor.

Fotoğrafta, toprak bir alanda, muhtemelen bir savaş ya da siyasi olay sırasında, bir bayrağı omuzlarında taşıyan iki kişi görünüyor. Bir kişi, açık renkli bir gömlek ve pantolon giyiyor. Diğer kişi ise kamuflaj rengi bir üniformalı. Bayrak, kırmızı ve beyaz renklere sahip görünmekte. Fotoğrafın esprili yanı, bayrağı taşıyan kişinin yüz ifadesi ve diğer kişinin onu destekler gibi duruşuyla ilgili. İlk bakışta bayrağı taşıyan kişinin ağır bir yük taşıdığı, zorlandığı, hatta bayrak yüzünden rahatsız olduğu hissi veriliyor. Bu durum, bayrağın taşıdığı ideolojinin, kurumun ya da savaşın ağır sonuçlarına ironik bir gönderme yapıyor. Yani bayrağın taşıdığı anlam yüklü olmasına karşın, bu yükü taşıyan kişinin zorlandığını göstererek ağır sorumlulukların altında ezilmenin durumunu komik bir şekilde yansıtıyor.

Fotoğrafta, karlı bir sokakta insanlar kar topu oynuyor. İnsanların giydiği kıyafetler, 1900'lü yılların başlarını veya ortalarını çağrıştırıyor. Kar topu savaşı şiddetli, çeşitli gruplar birbiriyle kar topu atışında. Görünen bir "oyun" var, takım halinde hareket ediyorlar. Fotoğrafın muhtemelen anlatmak istediği şaka, kar yağışının herkesi aynı şekilde etkilememesiyle ilgili olabilir. O dönem insanların giyiminden, toplumsal statülerinden, oyunlarına olan bağlılıklarından yola çıkarak bir mizah var. Ya da sıradan bir kış aktivitesi ve sokak hayatının fotoğrafı olabilir. Fotoğrafın tam olarak neyi konu aldığı, bağlamı ve amacı bilmeden anlaşılamaz.

Fotoğrafta, muhtemelen 1. Dünya Savaşı döneminde, kumlu ve topraklı bir arazide, tüylü şapkalar ve asker üniformalarıyla iki kişi görünüyor. Görünen şahsiyetlerden biri, sağda duran, sakallı ve ciddi görünümlü, muhtemelen üst düzey bir subay. Sol taraftaki kişi ise ona benzer şekilde giyinmiş, aynı duruş ve görünümle, muhtemelen başka bir subay. Fotoğrafın esprili yanı, iki kişinin de, olasılıkla zıt taraflar veya konumlarda olan iki üst düzey subay, birbirlerine doğru baktıkları ancak herhangi bir iletişim veya jestin olmaması. Görünüşe göre birbirleri hakkında herhangi bir şey düşünmüyorlar veya konuşmuyorlar. Bu durum, iki farklı düşünce tarzını ya da görüş ayrılığını, hatta karşıtlığı temsil ediyormuş gibi görünebilir. "Konuşmuyorlar ama bakıyorlar" şeklinde bir ironik yorum yapılabilir. Görüntü, sadece pozisyonlarını gösterirken iletişimsizliği ve belki de bir çatışma veya anlaşmazlık beklentisini ima ediyor.

Fotoğrafta, fes takmış iki erkeğin, muhtemelen 1900'lerin başlarında ya da sonlarında çekilmiş bir görüntü olduğunu görüyoruz. İkisi de takım elbise giymiş, geleneksel tarzlar hakim. Görüntünün arka planda binalar ve taş döşemeyle geçmiş zamanlara ait bir atmosferi var. Bir mizah unsuru yok. Fotoğraf sadece o dönemde giyinen tarzı, olasılıkla tarihi bir olayı veya kişileri sergileyen bir resmi belgeliyor. İki adamın kim olduklarına dair bilgi olmadan, yalnızca dönemin giyim tarzı ve toplumsal normları hakkında bir fikir edinilebilir.

Fotoğrafta, kışlık üniforma giymiş, üzerinde özel bir şapka bulunan bir erkek görünüyor. Şapkasındaki sembol, muhtemelen bir hava kuvvetleri/askeri birlik sembolü. Üniformanın kürklü yakası da kış şartlarına uygun bir kıyafet olduğunu gösteriyor. Fotoğraf, özellikle şapka ve üniforma gibi detaylar nedeniyle, "üst düzey yetkili" veya "önemli kişi" çağrışımı yapıyor. Ancak, fotoğrafın bulanık veya düşük kaliteli olması, komik bir etki yaratıyor. Çünkü bulanıklık, kişinin "önemi" hakkında komik bir şüphe uyandırıyor. Görüntü, ciddiyeti, ciddiyetle ifade edilmeyi gerektiren bir konu gibi göstermeyi amaçlarken, bulanıklığıyla ciddiyetten uzaklaşıp gülünç bir hava katıyor. Dolayısıyla, fotoğrafın mizahı, belirgin bir biçimde "ciddiyetle" görünebilecek bir resmin, aslında "bulanık" ve "anlaşılmaz" bir görüntüden ibaret olduğu gerçeğinde yatıyor.

Fotoğrafta, muhtemelen fakir bir aileye ait, çocukların ve yetişkinin geleneksel kıyafetler giymiş oldukları, toprak bir alanda durdukları görülüyor. Çocukların yaşları küçük ve giydikleri kıyafetler, o dönemin yoksulluk koşullarını yansıtıyor. Görüntünün bu tarzı, zamanın yaşam koşulları ve sosyal durumu hakkında bir fikir veriyor. Fotoğrafta bir mizah yok. Yoksulluk ve geçim mücadelesi ile ilgili bir durum resmediliyor. Fotoğraf, geçmişin toplumsal ve ekonomik bir anısını gösteriyor.

Fotoğrafta, 1946 yılında Ankara Hasanoğlan Köy Enstitüsü'nde, muhtemelen bir tören veya resmi bir etkinlik sırasında, uzun bir sıra halinde dizilmiş askerler görünüyor. Askerlerin giydiği üniforma ve arka plandaki binalar, o dönemin Türkiye'sini çağrıştırıyor. Fotoğraftaki mizah, askerlerin sayısının ve düzeninin, sanki sonsuza dek uzayan bir sıra gibi algılanıyor oluşundan kaynaklanıyor. Bu, abartılı veya komik bir şekilde, olayların ciddiyeti ve resmiyetiyle ilgili bir yorum veya eleştiri içerebilir. Mizahi etki, askerlerin sıra halindeki çok sayıda olmasından ve bu durumun sanki sonsuza kadar devam edecekmiş gibi algılanmasından kaynaklanmaktadır. Bir tür ironi veya satirik bir anlatım olabilir.

Fotoğrafta, erken dönem bir helikopterin deneme uçuşunu gösteren siyah beyaz bir görüntü var. Bir adam, helikoptere benzer ancak çok ilkel ve karmaşık bir yapıya sahip, modern helikopterlere benzemeyen bir araçta oturmuş. Adam, elinde kumandaya benzer bir nesne ile, helikopteri çalıştırmaya veya kontrol etmeye çalışıyor gibi görünüyor. Fotoğraf, ilk helikopter denemelerinin karmaşık ve hatta gülünç görünen tasarımları ile ilgili bir espriye işaret ediyor. Modern helikopter teknolojisinin gelişmişliğine bir bakış açısı sunuyor ve geçmişin "ilk denemeler"ine komik bir zıtlık yaratıyor. "Bu helikopter nasıl uçuyor?" diye düşünme, belki de komik buluşların veya denemelerin doğal bir sonucu. Eski tasarımların günümüz teknolojisiyle kıyaslandığı zamanki komik görünüşüne dikkat çekiyor.