Fotoğrafta, muhtemelen 1900'lü yılların başlarında, yeşil ve mavi çizgili formalar giymiş, asker kıyafetleri ve fesler de takan bir futbol takımının grup fotoğrafı görünüyor. Takım üyeleri, bir tür açık hava sahasında veya bahçede duruyorlar. Görüntü, o dönemdeki kıyafetler ve takımın oluşturduğu görüntüden, oldukça eski bir fotoğraf olduğunu ortaya koyuyor. Fotoğraftaki mizah, günümüzdeki futbol anlayışımızla kıyaslandığında, o dönemin kıyafetlerinin ve takımın görünüşünün biraz "garip" ve komik görünmesiyle ilgilidir. Örneğin, asker kıyafetleriyle futbol oynayan insanların biraz abartılı ve komik görünebileceği söylenebilir. Bu eski bir fotoğraf ve fotoğrafın zamanından kaynaklanan ve bir nesil farkıyla ortaya çıkan bir mizah durumu. "Futbolcular mı yoksa askerler mi?" gibi soruların doğurduğu komiğe dayanmaktadır. Bir dönem için, normal bir olaymış gibi duran bu görüntü, günümüz için komik gelebilir.

Fotoğrafta, muhtemelen Endülüs mimarisinin güzel bir örneği olan, muhteşem bir saray veya kale avlusu/iç bahçesi görünüyor. Sütunlar, kemerler ve duvarlar üzerindeki karmaşık oymalar, özellikle İslami sanatın özelliklerini gösteriyor. Bu kadar detaylı ve güzel işlenmiş taş işçiliği, ustalık ve sanatın derinliğini ortaya koyuyor. Bir espri yok. Sadece görsel bir betimleme yapılmıştır.

Fotoğrafta, tozlu ve eski bir otobüs, muhtemelen Afrika'nın kurak bir bölgesinde, bir yokuşta ilerliyor. Otobüsün üzerinde, bagaj alanı gibi görünen bir yük var. Otobüsün üzerinde "ARAPGIR İSTASYONU" yazıyor. Bu, muhtemelen bir film sahnesi veya nostaljik bir görsel. "Arap Gir" ifadesi, "Arapça konuşan bir şahıs girdi" şeklinde anlamlı bir ifade oluşturabilir ve bu tip otobüslerin genellikle ucuz ve basit ulaşım araçları olduğunu ima eder. Otobüsün üstündeki bagaj ve tozlu görüntüsüyle birlikte, otobüse binmiş kişilerin, zorlu bir yolculuğa çıkma fikrine vurgu yapıldığını ima eder. Bu yüzden belki de bir "komedi" durumu, gerçek yaşamın zorluklarını ve basitçe otobüse binen kişileri çağrışımıyla esprili bir ifade içermektedir. Özetle, espri, otobüsün eski ve tozlu olmasına, üzerindeki yüklere ve yolculuktaki olası zorluklara gönderme yaparak yaratılıyor.

Görüntü, muhtemelen bir drone ile çekilmiş, bir antik yerleşim alanının havadan görünüşünü gösteriyor. Çöl veya yarı kurak bir bölgede, düzensiz şekillerde, toprakta açılmış kazı alanları, dikdörtgenler, kareler ve çukurlar şeklinde görünen yapılar mevcut. Aralarında tarlalar veya ağaçlandırılmış alanlar da var. Bu, arkeolojik bir kazının havadan görünüşü. Fotoğraftaki mizah, modern dünyanın teknolojisiyle (drone) eski medeniyetlerin izlerine ulaşılması arasındaki tezatlığı, ve belki de kazı alanlarının düzensiz görünüşüyle, düzensiz hayat/çalışma biçimleri arasında bir karşılaştırmayı vurgulamayı amaçlıyor. Bir "eski şehrin" modern bir "drone gözünden" bakış açısını, belki de biraz da alaycı bir şekilde ifade ediyor. "Drone ile kazı" ifadesiyle bir espri yapıyor diyebiliriz.

Resimde, üst kısımda Birinci Dünya Savaşı'nda siper savaşına ait bir siyah beyaz fotoğraf, alt kısımda ise aynı alanda günümüzde, siperlerin otla kaplı, çukur biçiminde izlerini gösteren bir fotoğraf yer alıyor. Fotoğraf, savaşın izlerinin zamanla nasıl ortadan kalktığını ve doğanın yeniden ele geçirdiğini, hayatın devam ettiğini göstermek için tasarlanmış bir zıtlık oluşturuyor. Bu, savaşa dair acımasız bir anı hatırlatırken, aynı zamanda doğanın, zamanın ve insanlığın direnci üzerine bir yorum yapıyor. Joke, savaşın yarattığı yıkımın, zaman içinde doğanın yeniden şekillendirme gücüne karşı ne kadar güçsüz kaldığını vurgulamaktadır.

Görüntüde, kapağı marmara desenli, eski bir kitap veya ciltli bir belge görünüyor. Kitabın kapağı, üzerinde bir etiket var ve üzerindeki yazı "Los Tribunales" gibi görünüyor. Bu, bir şakaya işaret ediyor. Şaka, eski veya tarihi bir belge/kitap gibi görünen nesnenin, "Mahkemeler" (Tribunales) kelimesini taşıyan bir etikete sahip olması, yani aslında komik bir "resmi/bürokratik" belge olduğu/olduğu şeklinde olabilir. (Görüntüdeki "Los Tribunales", İspanyolca'da "Mahkemeler" anlamına gelir.) Bu "eski/tarihi" bir belge gibi görünmekle birlikte aslında komik bir anlam ifade edebiliyor. Eski bir kitabın/belgenin şaka için kullanılan bir nesne olduğu fikriyle ilgili.

Fotoğrafta, muhtemelen bir saray veya benzeri bir binanın tavanında bulunan, işlemelerle süslü, büyük bir şemsiye veya çatı motifi görülüyor. Şemsiye/çatı, altın, yeşil, kırmızı ve pembe gibi çeşitli renklere sahip, karmaşık ve detaylı bir desenle bezenmiş. Tavanın geri kalanı da farklı desenlerle ve renklerle süslenmiş. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece güzel bir mimari ayrıntı görülüyor.

Fotoğrafta Efes antik şehrinin bir bilgisayar modellemesi görülüyor. Yukarıdan bakıldığında, geniş caddeler, meydanlar ve çeşitli yapıların, evlerin ve yapıların düzenli bir şehrin düzenini oluşturduğunu görüyoruz. Ortada amfitiyatro gibi büyük bir yapı da dikkat çekiyor. Dolayısıyla şehrin mimari yapısı ve planlı düzenlemesi, antik uygarlıkların şehircilik anlayışını gösteriyor. Fotoğraftaki herhangi bir "şaka" yok, sadece bir dijital rekonstrüksiyon (sanal yeniden yapılandırma).

Fotoğrafta, muhtemelen bir cami veya benzeri bir İslam mimari yapısının, muhtemelen taştan oyulmuş, detaylı bir kemer ve sütun süslemeleri gösteren bir kısmı yer alıyor. Kemerin ve sütunların üzerindeki karmaşık desenler, İslam sanatındaki incelikli detaylara işaret ediyor. Görüntü, detaylı oymaların, taşın renginin ve yapının sağlam yapısının estetik bir sunumunu yapıyor. Fotoğrafta bir mizah yok. Sadece mimari yapı gösteriliyor.

Resimde eski bir dünya küresi görülüyor. Dünya haritası, oldukça eski ve ilkel bir çizim tarzıyla, kürenin yüzeyine işlenmiş. Haritada, o dönemde bilinen yerler ve kıtalar yer alıyor. Renksiz ve eski bir görünüme sahip. Bu eski dünya haritalarının ve kürelerinin, günümüzdeki gerçek dünya haritalarından farklılık gösterdiği biliniyor. Fotoğraftaki espri, antik veya ortaçağ dünya haritalarının, modern coğrafik bilgilere göre yanlış ve hayal ürünü yerler ve şekiller içermesine işaret ediyor. Eski bir dünya haritasının, günümüzdeki bilgiler ışığında, çok doğru olmamasının bir esprili betimlemesi diyebiliriz.

Fotoğrafta, çamurlu bir arazide, yeşil ve gri desenlerle bezeli bir kılıç parçası görünüyor. Kılıç, toprakta gömülmüş veya gömülmek üzereymiş gibi duruyor. Fotoğraftaki mizah, "toprak altından çıkan kılıç" benzetmesini kullanarak, arkeolojik bir keşifle alakalı olabilir. Keşif, belki de beklenmedik bir hazine veya unutulmuş bir tarihi eserin bulunması olarak yorumlanabilir. Bir anlamda, "toprağın altında saklı" kalmış bir değeri, yeni ortaya çıkarmak anlamına gelebilir. Daha konkret bir mizah anlayışı için, ekstra bilgi gereklidir. Fotoğrafta, toprakta gömülü bir şekilde bulunan, iskeletlerin arasında bir kılıç ve çeşitli arkeolojik buluntular görülüyor. Toprak yüzeyinde, insan kemikleri ve antik çağ buluntuları (kılıç, çeşitli parçalar) açıkça görünüyor. Bu görüntü, arkeolojik bir keşifle ilgilidir ve "tarihin derinliklerinde" veya "geçmişin izleri" gibi bir anlam taşır. Bir mizah unsuru yok, çünkü fotoğraf yalnızca bir arkeolojik buluntu sahnesini gösteriyor.

Resimde, Hattuşa şehrinin iki farklı zaman dilimindeki görünümü yer alıyor. Üst kısımda, yaklaşık 1300 yıl önce, oldukça gelişmiş ve duvarlarla çevrili bir kent görüntüsü görülüyor. Alt kısımda ise, 2023 yılında aynı yerde bulunan Hattuşa'nın, eski ihtişamından eserler barındıran, fakat günümüzde tamamen farklı bir manzara sergileyen kalıntılarının bir görünümü mevcut. Resimde yapılan gönderme, zamanın ve uygarlıkların nasıl değiştiğine, nasıl yok olup gittiğine veya izlerini bırakarak nasıl yaşamaya devam ettiğine işaret ediyor. Eski ihtişamlı bir kentten geriye kalan sadece kalıntılar kalmışken, zamanın nasıl geçmişe dair izler bıraktığına dair ironik bir yorum. Yani, 1300 BC'deki Hattuşa'nın görkemiyle, 2023'teki izlerinin karşılaştırılmasıyla zamanın akışını ve değişimi vurgulamak amaçlanıyor.

Fotoğrafta, kumlu bir sahil üzerinde, elinde araba anahtarı ve anahtarlık olan bir kişinin elinin yakın çekimi görünüyor. Anahtarlıkta Osmanlı dönemi ile ilgili bir tasarım var. Tweet'in içeriği, deniz gözlüğüyle denizde gezinirken bir araba anahtarı bulduğunu ve bu anahtarlığın üzerinde Osmanlı ile ilgili tasarımlar olduğunu belirtiyor. Bu tasarımı gören ve sahibinin kim olduğunu anlayabilen birisi varsa, bulduğu anahtarı tekrar denize attığını ve bu şekilde bir mesaj iletmek istediğini ifade ediyor. Tweet'in amacı, bulduğu araba anahtarını, sahibine haber vermek amacıyla, anlamlı bir şekilde geri denize atarak, esprili ve dikkat çekici bir şekilde bir olayı anlatmaktır. Bir nevi, "sahibine geri vermeye gerek yok, zaten sahile attım" esprili bir yaklaşımı yansıtıyor.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, Kübra adındaki bir bebeğin doğumuyla ilgili bir duyuru yer alıyor. Duyurunun altında ise, "1992'de dondurulan embriyodan doğdu" ifadesi dikkat çekiyor. Bu, kısırlık tedavisi ve embriyoların dondurularak daha sonra kullanılması hakkında bir bilgi vererek, mizahı ortaya koyuyor. Mizahın kaynağı, "Hoş geldin Superfresh Kübra Bebek" gibi, biraz abartılı ve klişe bir dile sahip olmasında yatıyor. Bir bebeğin doğumu, özellikle de dondurulmuş bir embriyo kullanarak doğmuşsa, olağanüstü ve önemli bir olay olsa da, bu kadar abartılı bir ifadeyle sunulması komik hale geliyor. Özetle, beklenmedik bir şekilde dondurulmuş embriyo kullanımının, normal bir bebeğin doğumundan daha olağanüstü bir olaymış gibi sunulması espriyi oluşturuyor. Fotoğrafta, bir bebeğin yeni doğmuş fotoğrafı ve bununla ilgili bir sosyal medya paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, "Hoş geldin Superfresh Kübra Bebek" ifadesiyle bebeğin doğumuna dair bir duygu ve "1992'de bağışlanıp dondurulan embriyodan bebek doğdu" ifadesiyle de embriyo bağışı yoluyla doğmuş olmasının vurgulandığı anlaşılıyor. Bu, "1992'de dondurulan embriyo, 1992'de doğuruldu" mesajıyla birlikte bebeğin fotoğrafının kullanılması yoluyla yapılan, bir nevi ironik bir mizah örneği. Genellikle bu tür paylaşımlar, üreme teknolojilerine ilişkin eleştiriler, toplumdaki farklı bakış açıları veya insanların bu konuda nasıl hissettiği ile ilgili espriler içerebilir. Örneğin, "Superfresh" kelimesi, ironik bir şekilde embriyo bağışı sürecinin çok "modern ve gelişmiş" bir süreç olduğu, hatta "dondurulmuş" bir zaman diliminde yaşayan bir embriyodan yeni bir hayatın yaratıldığı çağrışımlar yaratabilir. Paylaşımdaki amaç, farklı yorumların ve tepkilerin oluşmasını sağlamak ve konuya dair tartışma yaratmaktır.

Fotoğrafta, Roma dönemine ait olduğu düşünülen, renkli mozaiklerle döşenmiş bir zemin görünüyor. Mozaik üzerinde, bir aslan ve bir av hayvanı (muhtemelen bir boğa veya başka bir hayvan) tasviri mevcut. İlginç bir şekilde, aslanın üzerinde duran bir kedi (kırmızımsı kahverengi bir kedisi) bulunuyor. Fotoğrafın mizahı, aslan gibi güçlü bir hayvanın üzerinde, sanki o hayvanın üzerinde bir hakimiyet kurmuş gibi duran kedide. Bu, beklenmedik ve komik bir görsel çelişki yaratıyor. Aslanın sembolik gücüyle kedinin varlığı arasında bir zıtlık ve "beklemediğiniz" bir şeyin olması nedeniyle esprili bir durum ortaya çıkıyor.

Resimde, kahverengi tonlarda eski bir fotoğraf görünüyor. Fotoğrafta, sakallı ve orta yaşlı bir adamın portresi var. Yazıda "tarihi eser" ifadesi kullanılmış. Bu, muhtemelen, fotoğrafın tarihi bir kişiyi veya olayı gösterdiğini, fakat fotoğrafın kalitesinin veya tonlamasının çok eski bir fotoğraf gibi görünmediğini vurgulamak için yapılan bir espri. "Tarihi eser" ifadesinin aslında fotoğrafın gerçek tarihi değeri hakkında bir iddia değil, sadece "eski" veya "tarihi" görünüşünü vurgulayan bir ifade olduğu anlaşılıyor. Dolayısıyla espri, fotoğrafın tarihi önemiyle ilgili bir ironidir.