Fotoğrafta, büyük bir taş levha, muhtemelen bir anıt veya yazı taşı görünüyor. Taşın üzerinde derin oyuklar ve çizgiler mevcut. Resmin açısı, taşın yüksekliğini ve detayını gösteriyor. Tavan yüksek ve loş. Fotoğrafın kendisi bir espriye dayanmıyor. Sadece bir tarihsel nesneyi gösteriyor. Dolayısıyla espri yok.

Fotoğrafta, elinde yeşil bir telefonla bir müzenin içinde, muhtemelen bir papirüs veya stele gibi eski Mısır hiyeroglifleri bulunan bir taş parçasını inceleyen bir kişi görülüyor. Telefon ekranında, taştaki hiyerogliflerden birinin üzerine çizilmiş, anime tarzında, oldukça açık bir cinsel içerikli bir kadın yüzü görülüyor. Fotoğrafta yer alan mizah, uygunsuz içeriğin, tarihi bir eserle şaşırtıcı bir şekilde birleştirilmesinden kaynaklanıyor. Tarihi bir nesneyi, özellikle de dini veya kültürel anlam taşıyan bir nesneyi, bu şekilde manipüle ederek, hem şok edici hem de absürt bir durum ortaya koyuluyor. Bu, tarih, sanat ve popüler kültür arasında bir zıtlık oluşturarak tuhaf bir şekilde gülünç bir duruma yol açıyor. Kısacası, görsel bir ironi ve kültürel bir dokunaklılıkla hazırlanmış bir espri.

Fotoğrafta, toprak altında gömülü kalmış, muhtemelen çok eski bir ayakkabı parçası görünüyor. Ayakkabının derisi çok aşınmış, toprak ve organik maddelerle kaplı, neredeyse tanınmaz hale gelmiş. Bir eldiven giyen elin içinde tutulması da, arkeolojik bir buluntu olduğuna işaret ediyor. Şaka, ayakkabının son derece kötü durumda olmasına dayanıyor. "Eski ayakkabı" ifadesi, eski, kullanılmış ve yıpranmış bir şey anlamına gelebilir. Görüntüyle ilgili şaka, bunun gerçekten çok eski ve kötü durumda bir ayakkabı olması ve "ne kadar eski ve kötü durumda olabilir ki?" diye sorulmasıyla ortaya çıkıyor. Kısacası, eski ve kullanılmaz bir şeyin, bu kadar çirkin, yıpranmış ve anlaşılmaz bir hal almasına yönelik bir espri.

Fotoğrafta, İtalya'da, muhtemelen Pisa Kulesi'nin önünde, iki genç adam görünüyor. Birinin arkasına gizlenen bir sırt çantası var. Diğer genç adam, kuleye uzanarak adeta kulenin büyüklüğünü göstermeye çalışıyor. Fotoğraftaki mizah, sırt çantasının büyüklüğünün, insanlara göre ne kadar büyük olduğunu ve Pisa Kulesi ile karşılaştırıldığında aslında ne kadar küçük olduğunu göstermekle ilgili. Dolayısıyla espri, oradaki insanların kuleye göre küçüklüğünün, sırt çantasına göre ise ne kadar büyük olduğunu vurgulamakta. "Kimse British Museum'da" kısmı ise, muhtemelen müzedeki eserlerin büyüklüğü ve bunların aslında günlük yaşamda karşılaştığımız şeylerle, insanlarla ya da diğer objelerle karşılaştırıldığı zaman fark edilebileceği anlamına geliyor. Bir başka deyişle, bazı şeyleri yeterince iyi inceleyip bakmadığımız için anlamayabiliyoruz.

Resimde, Smithsonian Müzesi'ne konulacak kadar değerli bir şeymiş gibi gösterilen, sınırlı baskı Bud Light bira kutusu görülüyor. Altta yazılı olan "Put this sucker in the Smithsonian holy shit" (Bu şeytanı Smithsonian'e koyun, lan!) cümlesi, kutunun olağanüstü bir şey olduğunu ima eden bir ironi içeriyor. Bira kutusu, aslında sıradan bir içecektir. Bu, bira markasının ve Amerikan kültürünün sıradanlığını, abartılı bir şekilde önemli bir şeymiş gibi gösterme eğilimini satirik bir dille eleştiren bir espridir.

Fotoğrafta, Hollanda'da muhtemelen Amsterdam'daki Kraliyet Sarayı veya benzeri tarihi bir binanın önünde iki kişi görünüyor. Üzerlerinde "How to get RICH without doing ANYTHING!!" (Nasıl ZENGİN olursunuz hiçbir şey yapmadan!) yazan bir yazı var. Bu yazı, altta da "This is how to get rich without doing anything." (Zengin olmanın yolu, hiçbir şey yapmadan.) yazısının devamı. Fotoğraf, "hiçbir şey yapmadan zengin olunabilir" fikrinin bir şaka/mizahi bir anlatımını sunuyor. Görsel olarak, hiç iş yapmadan, pasif bir şekilde zengin olunabileceği mesajını veriyor. Tabi ki bu gerçekçi değil. Şaka, zengin olma beklentilerinin gerçekçi olmayan, kolaycı yaklaşımlarına ve hayallerine vuruyor. Bu, hayatın zorluklarını göz ardı eden bir umutsuzluk veya hayal kırıklığı temsili olabilir.

Görüntü, Google Maps veya benzeri bir uygulamada Topkapı Sarayı Müzesi'ne ait bir yorum ekran görüntüsüdür. Yorumda, "çok eski şeyler var içerde" ifadesi yer almaktadır. Bu, müzenin eski eserler barındırdığını ifade eden basit bir gözlemdir. Ancak, esprili bir şekilde, "çok eski şeyler" ifadesi "çok sıkıcı", "çok klasik" gibi anlamlara da gelebilir. Dolayısıyla espri, müzenin içeriğinin beklentileri karşılayıp karşılamadığı, veya ziyaretçilerin bu eski eserleri "çok eski" bulup bulmadığına ilişkin bir yorum olma niteliği taşımaktadır. Yorumun biraz ironik ve hafif mizah içeren bir bakış açısıyla kaleme alındığı söylenebilir.

Fotoğrafta, Göbekli Tepe arkeolojik alanının kazı çalışmalarından bir görüntü yer alıyor. Çeşitli boyutlarda taş bloklar, duvarlar ve yapı kalıntıları görülüyor. Toprak ve taşların karışıklığı, binlerce yıl öncesine ait bir yerleşimin izlerini gösteriyor. Fotoğraftaki "şaka" veya "anlam" değil, daha çok arkeolojik bir kazı alanının tanıtımı. Resmin içeriği, tarihe ve arkeolojik çalışmalara ilişkin bir perspektif sunuyor.

Resimde, Twitter'da bir kişinin paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'in sahibi "cihan sezen" kullanıcı adı altında paylaşmış ve "göbeklitepe" ile ilgili bir yorum yapmış. Tweetin içeriği, göbeklitepe'nin (eski bir arkeolojik yerleşim yeri) 150 yıl daha var olabileceği fikrini ifade ederek, diş fırçalarıyla medeniyet arayışına karşı bir eleştiri içeriyor. "Kim öle kim kala amk" ifadesi, ironik ve olumsuz bir yaklaşımı vurguluyor. Dolayısıyla espri, göbeklitepe'nin keşfinin ve tarihsel öneminin takdir edilmemesine ve bunun yerine, yüzeysel veya anlamsız aktivitelere odaklanılmasına bir alaydır. "Dozerleri" ifadesi de, arkeolojik alanın tahribatına ve yüzeysel yaklaşımın yıkıcı sonuçlarına işaret ediyor olabilir. Özetle, tweet, medeniyet arayışını hafiften alaycı ve ironik bir şekilde eleştiriyor.

Resimde, sosyal medya hesabı (@jantibiabiniz) üzerinden, Cihan Sezen isimli kişinin yaptığı bir tweet görülüyor. Tweetin içeriği, Göbeklitepe'nin keşfinin ve tarihinin uzunluğu ile ilgili ironik bir mizah içeren bir eleştiri. Tweet, Göbeklitepe'nin 150 yıl boyunca keşfedilebileceği düşüncesini, abartılı bir şekilde ifade ederek, "kim öle kim kala amk" ifadesiyle, konu hakkında ciddi bir şekilde düşünülmediğini veya insanların bu konudaki ilgilerinin gerçek olmadığını ima ediyor. Ayrıca, "bırakın diş fırçalarıyla medeniyet aramayı salın dozerleri" ifadesiyle, insanların çok yüzeysel ve geçici konulara odaklanmasına ve ciddi ve derin konulardan uzaklaşmasına bir gönderme yapıyor. Joke, Göbeklitepe gibi önemli tarihi yerlerin öneminin, yüzeysel tartışmalara veya gereksiz meraklara indirgenmesinden doğan ironi üzerine kuruludur. "Amk" kelimesinin kullanımı da daha genç bir kitleye ve daha rahat bir dil kullanımı yapmaya yönelik bir tutum gösteriyor.

Resimde, bir müzenin içinde, muhtemelen Mısır mumyalarından birinin sergilendiği vitrinin önünde duran bir kişi görülüyor. Vitrinin içindeki mumya, oldukça büyük ve detaylı. Kişi, şaşkın veya hayranlık dolu bir ifadeyle, vitrini inceler gibi görünüyor. Fotoğrafın altındaki metin ise "Hayatında ilk defa müzeye giden Sırtlı..." şeklinde. "Sırtlı" sözcüğü, "Şaşkın, hayrete düşmüş" gibi bir anlamı vurguluyor ve konu olan kişinin müzeye ilk defa gittiği için, orada gördükleri karşısında şaşkın kaldığına gönderme yapıyor. Bu, gülünç bir ifade ve durumun komikliğini vurgulamak için kullanılıyor. Resim, müzeye ilk defa giden biriyle ilgili esprili bir gözlem yapıyor. "Sırtlı" kelimesinin, kişiyi "sırtüstü" veya "düşmüş" gibi bir şekilde ifade ettiği de komik bir çağrışım yaratıyor.

Resimde, farklı şekil ve renkte, muhtemelen antik bir oyun için kullanılan, seramik taşlar veya figürler görülüyor. Yeşil-mavi tonlarda ve koyu kahverengi-gri tonlarda taşlar bulunmakta. Bu, bir espriye işaret eden bir görüntü değil, sadece eski bir oyun parçasının fotoğrafı. Görüntüden bir espri çıkarılamaz.

Fotoğrafta, Roma tarzı, muhtemelen çok eski bir dönemden kalma, açık havada bulunan bir sıcak su havuzu görülüyor. Havuzun etrafında, çıplak veya az giyinmiş insanlar, havuzun içinde veya kenarında dinleniyor. Havuzun etrafı eski taş yapıların ve kalıntıların arasında yer alıyor. Ortam antik bir havuz, sıcak su kültürü ve şaşırtıcı bir doğallık hissi veriyor. Fotoğrafın mizah içeriği, insanların "çıplak" veya "az giyinmiş" olması ve bu tür bir mekanda bu kadar rahat olmaları ile ilgili. Bu durum, klasik Roma/antik kültür ile modern zamanların farklı kültür anlayışının bir zıtlığını ve belki de biraz ironik bir durumu gösteriyor. Geleneksel ve modern kavramların karışımı, fotoğrafa ironik ve hafif absürt bir hava katıyor. Görünüşte doğal ve rahat bir şekilde sıcak suda dinlenme durumunun, modern şartlarda beklenmeyeceği ima ediliyor.

Resimde, 1900'lerin başlarında veya ortalarında basılmış, Panama Kanalı'nın açılışını kutlayan, kıta Amerika haritası olan bir kartpostal görünüyor. Haritada, Atlas Okyanusu ve Pasifik Okyanusu'nun kıyıları, Panama Kanalı'nın yeri vurgulanarak gösteriliyor. Haritanın üzerinde, Panama Kanalı'nın bazı istatistikleri ve boyutları da görülüyor. İlginç bir şekilde, Atlas Okyanusu ve Pasifik Okyanusu, sanki öpüşüyormuş gibi haritanın üzerinde çizilmiş. Bu, o dönemdeki Panama Kanalı'nın açılışının coğrafik önemini ve insanların gözünde iki büyük okyanusun birleştirilmesini vurgulamak amacıyla yapılan bir mizah/karikatür unsuru. Dolayısıyla, resimde Atlantik ve Pasifik okyanuslarını birleştiren Panama Kanalı'nın açılışını kutlayan mizah ve coğrafi bir gönderme mevcut.

Resimde, 220 yılındaki Baalbek'in muhtemelen bir restorasyon çizimi ve 2024 yılındaki gerçek hali görülüyor. İlk resim, antik Baalbek'in neredeyse tamamının, görkemli ve mükemmel bir şekilde korunmuş olarak gösterildiği, hayali, muhtemelen idealize edilmiş bir görünüm. İkinci resim ise, 2024 yılında aynı yerin, zamanın ve doğal afetlerin, insan müdahalesinin etkilerinin göründüğü, harap olmuş halini gösteriyor. Bu, zamanın ve yıkımın, en ihtişamlı yapıları bile nasıl etkileyebileceğini vurgulayan bir karşılaştırma. Fotoğraf, eski ihtişamın günümüzdeki halin yanında ne kadar çarpıcı bir şekilde farklı olduğunu ve zamanın etkilerinin nasıl hissedildiğini gözler önüne seriyor. Bu yüzden, komik bir şekilde, "220" yılından sonra geçen 1800 yıldan fazla zamanın ağır bir bedeli gibi gösteriliyor. Bir nevi zamanın ve kaderin ironisini ve gücünü konu alıyor.

Görselde, 1900 yılındaki ve 2022 yılındaki aynı yerin fotoğrafları karşılaştırılıyor. Yukarıdaki gri tonlu fotoğrafta, büyük bir tepecik/yığın görülüyor. Alttaki fotoğrafta ise, aynı yerde, taştan yapılmış, muhtemelen antik bir piramit olan büyük bir yapı görülüyor. Fotoğraf, insanların ve çevrenin zamanla nasıl değiştiğini vurgulamak için, doğal bir görünümden, turist dolu modern bir manzaraya geçişi gösteriyor. Şakası, 1900'de bir tepenin, 2022'de ise ziyaret edilen, turistlerle dolu bir tarihi yapıya dönüşmüş olmasını göstermekle ilgili. Bu, çevrenin, insanların etkisinin zamanla nasıl değişebileceği konusunda bir yorum olarak görülebilir. Bir nevi, insan etkinliğinin doğaya, kültürel miras eserlere ve benzer yerlere yaptığı etki üzerine bir yorumdur.

Resimde, koyu tenli, sakallı ve kaşları hafifçe kalkık bir erkek portresi görülüyor. Fotoğrafın tonu, eski bir fotoğraf veya eski bir belge hissi veriyor. Alttaki yazı "tarihi eser" ifadesini içeriyor. Bu, muhtemelen "tarihi eser" ifadesinin, resmin eski bir fotoğraf veya eski bir belge görüntüsü olması nedeniyle, ironik bir şekilde kullanıldığına işaret eden bir mizah içeren gönderi. Resimdeki adamın "tarihi eser" olması, yani eski olması durumu, resimde eski bir fotoğraf veya belge görüntüsü varken mizah unsurunu yaratıyor. Resmin eski veya tarihi bir figür olmadığı, günlük hayattan bir adam olduğu ortaya çıktığında, durum komik bir ironiye dönüşüyor. Fotoğrafta, koyu tenli, sakallı ve kısa saçlı bir erkek portresi görünüyor. Görüntü, eski bir fotoğraf veya filmden elde edilmiş gibi, soluk tonlarda ve hafif bulanık bir şekilde. Altta "tarihi eser" yazısı var. Fotoğraf, bir tarihsel kişilik veya olaya işaret etmek yerine, eski bir fotoğrafa veya filme benzeyen görüntü ile "tarihi eser" kavramını ironik bir şekilde kullanıyor. "Tarihi eser" ifadesi, bu haliyle, gerçek tarihi önem taşımayan, sadece eski bir görüntü olan bir şey için kullanılan bir ifade. Fotoğrafta gösterilen kişinin "tarihi eser" olarak nitelendirilmesi, görüntünün ne kadar eski ve belki de önemsiz olduğunu vurgular ve ironik bir şekilde mizah yaratır. Dolayısıyla, "tarihi eser" burada abartılı ve esprili bir şekilde kullanılmıştır.

Fotoğrafta, muhtemelen 17. veya 18. yüzyıla ait, işlemelerle süslü, eski bir kılıç görünüyor. Kılıç sapı ve kabzası karmaşık desenlerle süslenmiş. Kılıç üzerindeki kabzada ve/veya kınında tarihlerin veya imzaların bulunması olası. Bu bir resim, herhangi bir espri içermiyor. Görüntü, tarihî bir kılıç hakkında bilgi vermektedir.