Fotoğrafta, Ö. Altuğ Yücel isimli kullanıcının Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, çocuklara büyükanınca doktor, mühendis, sanatçı veya bilim adamı olmalarını değil, mahçup olmayı öğretmeleri gerektiği vurgulanıyor. "Artık utanan kalmadı" ifadesi, toplumdaki bu eğilimin yaygınlaşmış olduğunu ve bununla ilgili bir eleştiriyi yansıtıyor. Joke aslında, çocuklara ulaşmak için toplumsal baskılar ve beklentilerin, idealist ve yetenekli bireyler üretmek yerine, mahcup olma, 'başarısız' olma korkusuyla şekillendirilmiş insanların yaygınlaşması eleştirisine dayanıyor. Bu, 'başarılı' veya 'üstün' olma yönündeki aşırı odaklanmanın ve baskının olumsuz sonuçlarını yansıtıyor.

Resimde, "Câvs Karahânlı" adlı bir kullanıcının Twitter'da paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet, Araplar'a karşı olumsuz bir görüşü ve ironik bir üslupla ifade ediliyor. Tweet'in içeriği, "Olm Arap sevmemek nasıl ırkçılık olabilir ya?" gibi bir başlangıç cümlesiyle, "Allah bile bunlardaki potansiyeli fark edip en iyi peygamberini bunlara yollamış herifler" diyerek Arapların potansiyelini olumsuz şekilde değerlendirerek başlıyor. Daha sonra, "yine ıslah olmamış 600 yıldır çatalın icadını bile kabul etmiyorlar" diyerek, Araplar'ı gelişmiş bir medeniyet olarak görmek yerine, icatları reddeden bir toplum olarak göstermeye çalışıyor. Tweet'in asıl amacı, ironiyle, Araplar'ı olumsuz şekilde değerlendirmek ve "ırkçılık" fikrini komik bir şekilde savunmaktır. Tweet'in ironisi, Araplar'ı veya herhangi bir grubu aşağılamak ve küçümsemek için kullanılmasının yanlış olduğunu ve böyle bir bakış açısının aslında ırkçı olduğunu anlatmaya çalışmaktadır.

Görüntü, Twitter'da bir kullanıcının paylaştığı bir mesaj. Kullanıcı, "Câvs Karahânlı" adlı bir kullanıcı adı kullanıyor ve mesajda, Arapların sevilmemesiyle ilgili ırkçı bir söylem yapılıyor. Mesajın içeriği, Arapların kötü olduğu ve Allah'ın bile onları iyileştiremeyecek kadar kötü oldukları yönünde bir ima içeren, oldukça olumsuz ve önyargılı bir bakış açısı sergiliyor. "600 yıldır çatalın icadını bile kabul etmiyorlar" kısmı, Arapların gelişmişlikte geri kaldıkları ve teknolojik/bilimsel yenilikleri benimsemedikleri yönünde bir klişe ve önyargı içeren bir ifade. Bu tür ifadeler, genellikle geçmişten günümüze kadar kültürel veya toplumsal farklılıklara dayanarak olumsuz görüşler yansıtır ve ırkçılık olarak nitelendirilebilir. Aslında bu bir "alaylı" veya "ironi içermeyen" bir paylaşım değil, ırkçı ve ayrımcı görüşlere sahip olan bir kullanıcının sözleri. Geleneksel anlamda bir şaka veya mizah içermiyor, aksine, etnik/ırksal ayrımcılığı destekleyen bir görüşü temsil ediyor.

Resimde, sosyal medya platformu (Twitter gibi) üzerindeki bir tweet görülüyor. Tweet'in sahibi "jelly" kullanıcı adı altında ve @moonspiriitt kullanıcı adı ile paylaşmış. Tweet'te, Türk toplumunun %80'inin, birinin onayını/sevgisini kazanamadığı takdirde, hayvan gibi kaliteli ve doğru bir arkadaş olamayacağını ima eden bir ifade yer alıyor. Özünde, bu durum "kendinden emin olmayan" ya da "popüler olmayan" insanların, aslında değerli ve doğru arkadaşlar olabileceğini, toplumun beklentilerine göre bir "kalite" kriteri ile değerlendirilmemesi gerektiğini ince bir şekilde eleştiren, ironik bir espri. %80 rakamı abartılı ve espriyi vurguluyor. "Hayvan gibi kaliteli" ifadesi, toplumun olumsuz yargılarına karşı bir tepki olarak yorumlanabilir.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımın sahibi, Paul K. adında bir kişi, cinsiyet fark etmeksizin herkesin eşit olmadığını, ancak bazı insanların farklı şartlara ve haklara sahip olması gerektiğini savunuyor. Örneğin, kendisi engelli olduğu için, 100 metre koşusunda bir çocuk bile kendisinden daha hızlı koşabiliyorsa, diğer insanların onun şartlarını eşitlemesi ve haklarını vermesi gerektiğini belirtiyor. Yani, engelli bireylerle diğerlerinin aynı koşullar altında yarışmasının doğru olmadığını, engelli bireylerin özel gereksinimlerine göre koşulların değiştirilmesi gerektiğini ifade ediyor. Özetle, paylaşım, eşitliğin herkes için aynı koşulları değil, bireysel ihtiyaçlara göre farklı şartları içermesi gerektiği fikrini esprili bir şekilde ortaya koyuyor. Bu durum, engelli bireylere yönelik toplumsal farkındalığı ve eşitlik kavramını ele alıyor. "Çünkü engelliyim, size düşen benim şartlarımı eşitlemek ve haklarımı vermektir, benimle yarışmak değil." cümlesi ironi ve espriye dayanıyor.

Resimde, üç farklı panel halinde, bir konuşmacının karşısında, farklı coğrafyalarda yaşamayı isteyen kalabalıklar tasvir edilmiş. **Üst panelde:** Konuşmacının karşısında, ellerini yukarı kaldırmış, "Şeriat isteyenler?" diye soran bir kalabalık görülüyor. Bu, şeriat kurallarına dayalı bir yaşam tarzı benimsemeyi isteyen kişileri temsil ediyor. **Orta panelde:** Konuşmacının karşısında, "Arabistan'da yaşamak isteyenler?" sorusu ile bir başka kalabalık yer alıyor. Bu, Arabistan'da yaşamayı tercih eden kişiler anlamına geliyor. **Alt panelde:** Konuşmacının karşısında, "Avrupa'da yaşamak isteyenler?" sorusu ile yine bir kalabalık yer alıyor. Bu, Avrupa'da yaşamayı isteyen kişileri temsil ediyor. **Şaka:** Resim, farklı yaşam tarzları ve coğrafyalar hakkındaki ironiyi, kişilerin beklentilerini ve tercihlerini vurgularak anlatıyor. Şeriat, Arabistan ve Avrupa kavramlarını aynı platformda, benzer bir şekilde, el kaldırarak sorularla ve kalabalıklarla karşılaştırarak ironik bir bakış açısı sunuyor. "İsteyenler" vurgusu, insanların seçimlerindeki çeşitliliği ve farklı beklentileri vurgulamaktadır. Aslında, farklı yaşam tarzları ve tercihlerin varlığını komik bir dille aktarmak amaçlanmıştır.

Resimde, farklı kıyafetler giymiş, yüz ifadeleri farklı kadın figürlerinin yer aldığı bir dizi meme oluşturuyor. Kadınlar, farklı kültürlerden veya stil tercihlerinden olabilir. Her birine "slut" (cüce) kelimesi yazılmış. Bu, cinsiyetçi ve önyargılı bir mizah örneği. "Slut" kelimesinin farklı kadınlara yönelik kullanımı, kadınları olumsuz bir şekilde etiketlemeye ve onların değerini aşağılamaya çalışıyor. Görüntüler, bu kelimeyle etiketlenen farklı grupları (örneğin; batı tarzı giyim, örtü takan kadınlar) hedef alarak, bu tarz önyargılı mizah anlayışını sergiliyor. Resim, genel olarak toplumsal önyargılara ve kadınlara karşı ayrımcılığa gönderme yapıyor ve bu nedenle uygunsuz olarak kabul edilebilir.

Resimde, Google arama motorunda "islam'da" ve "islamda" kelimeleriyle yapılan iki farklı arama sorgusunun sonuçları görülüyor. İlk aramada, "islamda" kelimesiyle yapılan aramalarda "evlilik", "cinsellik", "kadın", "aşk" gibi kelimeler öne çıkıyor. Bu, kullanıcıların muhtemelen İslam'ın farklı yönleri hakkında bilgi arayışında olduğunu gösteriyor. İkinci aramada, "islam'da" ifadesiyle yapılan aramalarda "inanç esasları", "şehir ve mimari", "bilim ve teknik", "sosyal adalet" gibi kelimeler ön plana çıkıyor. Bu da, İslam'ın daha geniş ve farklı alanlarındaki bilgilerle ilgilendiğini gösteriyor. Farklı arama sonuçları, kişinin aradığı bilginin odak noktasının farklılık gösterdiğini ve dolayısıyla aramaların farklı boyutlardaki bilgi arayışı içinde olduğunu ortaya koyuyor. Bu, "ulan çok ince be" sözünden anlaşılacağı gibi, sonuca gönderme yapmadan, birinin hassasiyetini vurgulamaya veya karşıt görüşleri ortaya koymaya yönelik bir ifadeyle ilgili olabilir. "İnce" kelimesi, bir konunun incelikli ve karmaşık olabileceği veya farklı anlamlar içerdiği anlamına gelir. Dolayısıyla şaka, İslam'ın çeşitlilik ve karmaşıklığını, aramalar aracılığıyla nasıl ortaya çıktığını esprili bir şekilde ele alıyor.

Resimde, "tunç tataker" adlı bir kişinin Twitter/sosyal medya hesabının bir paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, bireysel beklentiler ile toplum beklentileri arasında bir karşılaştırma yapılıyor. **Metin:** "Ben: Birey olayım, mutlu olduğum şekilde yaşayayım, sevdiğim işi yapayım, insanca değer göreyim." Bu kısım, bireyin kendi mutluluğu ve özlemlerine göre yaşama isteğini ifade ediyor. "Toplum: Hayatını ailene ada, evlen, çocuk yap, fazla düşünme, durmadan çalış, borç harç içinde bir ev al, emekli ol ve öl." Bu kısım ise toplumun bireyden beklentilerini özetliyor. Belirtilenler, geleneksel bir yaşam tarzının ve toplum baskısının tipik özelliklerini içeriyor. **Şaka:** Şaka, bireysel özlemlerin ve toplum beklentilerinin çelişkisini vurguluyor. "Ben" tarafı, kendi mutlu ve anlamlı bir yaşamı istiyor; ancak "Toplum" tarafı, bireyin yaşam yolculuğunu belirlenmiş bir kalıba sokmaya çalışıyor. Bu da, toplumun bireysel mutluluğu ve özgürlüğü üzerindeki baskısını, biraz ironik ve eleştirel bir şekilde ortaya koyuyor. Özetle, toplumun bireyin kendi mutluluğu ve yaşam tarzı için düşünmeksizin belirlediği bir kalıp olduğunu, bireyin de bu beklentilerle çatıştığını gösteriyor.

Resimde İstiklal Caddesi'nde çeşitli insan figürleri çizilmiş bir karikatür. Cadde üzerinde hareket halindeki insanlar; giyim tarzları, tavırları ve hatta çocuk arabası gibi ayrıntılarla çeşitlilik gösteriyor. Bazıları şüpheli görünümlü, bazılarının giyimi daha geleneksel. Cadde üzerindeki işaretler (kebab, halva, döviz bürosu) Türk kültürünün farklı yönlerini yansıtıyor. Resimdeki karikatür, İstiklal Caddesi'nin normal kalabalık ve hareketliliğiyle bir araya gelen, belki de siyasi bir bakış açısıyla, tartışmalı bir olay ya da durumla ilgili olabilir. Altyazıdaki "İlk defa İstiklal'e gönül rahatlığıyla çıkabiliyordum, huzur ve neşe kaynağı..." kısmı, İstiklal Caddesi'nin, geçmişte belki de güvensizlik, korku veya huzursuzluk sebeplerinden ötürü rahatça gecilemediği ve karikatürcünün bu durumun artık değişmekte olduğuna dair bir yorumu taşıyor gibi görünüyor. Karikatürün altındaki yorum, toplum ve bireylerin değişimine, özellikle de toplumsal huzur ve barışa odaklanmış olabilir. Özetle, karikatür İstiklal Caddesi'nin güncel, kalabalık ve kaotik, ama aynı zamanda bir huzur ve barış kaynağı olan bir yer olarak algılanan görüntüsünü yansıtıyor. Karikatürün ironisi ve altında yatan mesaj, okuyucuya bu farklı bakış açılarını değerlendirme imkanı sunuyor. Resimde, bir masa etrafında oturan farklı karakterler ve yiyecekler var. Masada waffle, halva, kahve gibi Orta Doğu ve Batı kültürlerinde bulunan tatlılar bulunuyor. Karakterler, özellikle bir "arap" olarak çizilen karakter, bu tatlılara karşı aşırı ilgi duyuyor. Resmin altındaki yazı, "Bütün gün tatlı yedik. Ortadoğu'ya barış getirirsiniz belki ama Arapı tatlıdan, waffle'dan ayıramazsınız. Hansel ve Gretel Müslüman olsaydı kesin böyle bir hayat yaşardı..." şeklinde. Bu, Orta Doğu kültürünün, özellikle yemek kültürüyle ilgili bir mizah içeren, biraz da kültürel klişelere gönderme yapan bir karikatür. Bir anlamda, tatlıların cazibesi ve Arap/Orta Doğu kültürüne dair bir klişe yaklaşımı eleştiriliyor. "Hansel ve Gretel" masalına gönderme, tatlı ve güzel görünümlü bir şeyin, aslında altında saklı zorlukları veya problemleri olabileceğini ima ediyor. Arap/Orta Doğu kültürüyle ilgili bir klişenin aşırıya kaçarak ele alındığı ve biraz da abartılı şekilde anlatıldığı görülüyor. Bu resim, karikatür bir çizim. Birkaç farklı insanı gösteriyor; sakallı, gözlük takmış bir adam, üzerinde başörtüsü/şapka olan bir adam, gözlük takmış ve şapka takmış, biraz şişman bir adam ve diğerleri. Resmin merkezinde, bir bebeği kucaklayan bir adam var. Herkesin etrafında ve aralarında farklı objeler var. Masa üzerinde fincanlar, kurabiyeler ve zarlar mevcut. Resimde bir düşünce balonunda, "Onlar için belki güzel bir hayat tarzıydı bu… Ama benim için dayanılacak gibi değildi. Çünkü biz taa 1923’de ülke olarak tatlıyı bırakmaya karar vermiştik. Bize uymazdı..." diye bir yazı var. Ayrıca "YAKLAŞMAYIN" diye de uyarı yazılabilir. Karikatür, 1923 yılında Türkiye'de yaşanan toplumsal değişimleri ve belki de farklı hayat tarzlarını, farklı değer yargılarını eleştiriyor. "Tatlıyı bırakmak" olayı, bir zamanlar hakim olan geleneksel değerlerden modernizasyona geçişi, yeni kuralların ve normların getirdiği zorluklara gönderme yapıyor. Karikatürde, farklı toplum kesimlerinin bu değişim karşısındaki farklı bakış açıları satirik bir şekilde sergileniyor. Kısacası, karikatür farklı yaşam tarzlarının karşılaşmasını ve bu değişimlerin getirdiği sıkıntıları esprili bir şekilde ele alıyor. Resimde, hareketli bir çizgi roman sahnesi yer alıyor. Ortada, kalın giyimli, biraz şişman bir adam koşuyor. Arkasından, bir tür yaşlı, sakallı figür (belki bir dini lider veya benzeri) bağırarak "SETTAR SETTAR DEDİM... تعال" diyor. Bu, "Settar'a söyledim, gel!" anlamına geliyor gibi. Ve adam, arkasındaki peşinden koşan kişiden kurtulmak için kaçışıyor. Adamın kaçışının sebebi, metinde belirtildiği gibi, "Ardıma bakmadan kaçtım ellerinden. Ameliyatlı yerlerim kanayana kadar koştum İstiklal'de." şeklinde ifade ediliyor. Bu, bir ameliyat geçirmiş ve "isyan" veya "bağımsızlık" anlamına gelen "İstiklal" caddesinde bu kişi tarafından takip edilmekte olduğu izlenimini veriyor. Altta yer alan "SETTAR DEME BANA!" ise kaçan adamın, peşindeki kişiden bu şekilde kurtulmaya çalıştığını, peşindeki kişiye "Settar bana söyleme!" diye bağırdığını gösteriyor. Sonuç olarak, espri, koşan adamın bir tür tehlike veya zorlukla karşılaştığını, kaçtığını ve bu kaosun içindeki "Settar" ismini veya figürü ile ilginç bir şekilde bağlantı kurduğu bir durumda komik bir sahneyi sunuyor. Kısacası, komik bir kaçış ve peşinden koşturma teması üzerine kurulu bir espri.

Fotoğrafta, Spider-Man karakterinin farklı sahneleri içeren bir meme görülüyor. Üst kısımda, Spider-Man, "Binlerce yıllık Türk kültürü" yazan bir yazı ile Türk kültürünü temsil eden bir Spiderman kostümü tutuyor. Ortadaki sahnede Spider-Man, "Arap seviciliği" yazan bir yazı ile bir zorluk ya da sıkıntı içinde görünüyor. Meme, Türk kültürünün geçmişinin derinliğini ve Arap kültürünün farklı yönlerinin genellikle daha karmaşık veya anlaşılması zor olduğunu ima ediyor. Spider-Man'in üstteki panoda "binlerce yıllık" Türk kültürü tutumu, Arap seviciliği ile ilgili panodaki zorluk haliyle karşılaştırılıyor, bu da kültürel farklılıklara ve anlayış zorluklarına bir esprili gönderme yapıyor. Meme, kültürel farklılıklar hakkında hafif ve eğlenceli bir şekilde yorum yapıyor.

Fotoğrafta, bir şehrin kaldırımında, bir çocuğun solunum cihazıyla resmedildiği ve "Nefese Ol!" yazısının yer aldığı bir yardım kampanyası kutusu görülüyor. Yanında yürüyen yetişkinler ve çevredeki araçlar var. Ayrıca "Bebe Çeyiz" yazan bir reklam aracı da dikkat çekiyor. Resmin altındaki mesaj, "Kaldırın şu vicdan mastürbasyon araçlarını" şeklindedir. Bu, insanları, özellikle de sosyal medyada veya kamu alanlarında, duygusal ya da cinsel olarak manipülatif olarak görülen görsellerle veya mesajlarla ilgilenmekten vazgeçmeye çağırıyor. Kampanya, umutsuz bir durumda olan bir çocuğun acısına duyulan hassasiyeti ve yardım çağrısının insanları nasıl manipüle edebileceğini eleştiriyor. "Vicdan mastürbasyonu" ifadesi, insanların bir şeye duyarlılık duymaktan ve duygusallıkla etkilenmekten ve sonra da bunu bir şeye dönüştürmek yerine gerçekte bir şey yapmaktan kaçınmalarını ima ediyor. Özetle, fotoğraf, duygusal manipülasyon ve insanları acımasızlık içinde kullanarak dikkat çekme eylemini eleştiriyor.

Resimde, "Nissan Qashqai" marka araba, "sefamerve" markasına ait bir giyim mağazası ve "altın varaklı oturma odası" gibi ev eşyası ile, "Abdülhamid Han'ın" bebeş duşu hazırlıkları temalı bir sahne bulunmaktadır. Bunların arasında, "ihale kovalayan Karadenizli müteahhit" ifadesi yer almaktadır. Bu, komik bir şekilde, bir bebeş duşu hazırlığıyla tam zıt bir olguyu, yani bir müteahhitin ihale faaliyetlerini anımsatmaktadır. Resmin özünde, bebek duşu hazırlıklarının şatafatlılığının, karşısında bir müteahhitin ihale kovalama çabalarıyla nasıl bir zıtlık oluşturacağı komik bir şekilde ifade edilmektedir. Yani, bebeş duşunun ihtişamı ile, müteahhitin daha pragmatik ve maddi kaygıları arasında bir karşılaştırma yapılıyor. Karakterlerin "stick figure" (çizgi figür) tarzı çizimi ise bu karşılaştırmayı daha da absürt hale getirip, resme bir karikatür havası katmaktadır.

Fotoğrafta, sosyal medya platformu (Twitter gibi) üzerindeki bir paylaşım yer alıyor. Paylaşımın sahibi, Can Kanca isimli bir kişi ve fotoğrafında kendisi de yer alıyor. Paylaşımda, şanslı bir azınlık dışında çoğunluğun, anneleri kendilerine ait bir hayali olmadan hayatlarını geçirdikleri bir eleştiri yapılıyor. "Bunu düşündükçe isyan ediyorum." cümlesi, bu durum karşısındaki hayal kırıklığı ve öfkeyi ifade ediyor. Özetle, mesaj, birçok insanın annelerinin sahip olmadığı, kendi hayatları için bir amaç veya hayalin olmadığı bir gerçeklik üzerine odaklanarak, toplumsal bir durumu eleştiriyor. Bu durum, çoğunluk için hayatın monotonluğu ve anlam arayışı ile ilgili bir yorum olarak algılanabilir.

Resim, Twitter'da bir tartışmayı gösteriyor. Prof. DR. Son Soru Bükücü isimli kullanıcı, "En modern Arap ülkesi hangisi?" diye soruyor. Av. Kendine Seküler isimli kullanıcı ise bu soruya "Esenyurt" cevabını veriyor. Bu, bir mizah içeren yanıt. Esenyurt, Türkiye'de bulunan bir semt ve "modern Arap ülkesi" sorusuna verilmiş bir ironik cevaptır. Esenyurt'un Arap ülkeleriyle hiçbir bağlantısı yok, bu yüzden cevap, sorunun ciddiyetini bozmayı ve gülünç bir yanıt vererek mizah yaratmayı amaçlıyor.

Resimde, Twitter'da Shankar Mutafyan adlı kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te Lazlar ve Kürtler arasındaki bazı ortak özellikler sıralanmış. "Rahatsız edici derecede benzerlikler" ifadesiyle, Lazlarla Kürtler arasında aşırı derecede benzerlikler olduğuna, ve bu benzerliklerin olumsuz yanlarının vurgulandığına dikkat çekiliyor. Silah sevgisi, altına takıya düşkünlük, çay tüketiminde sınır tanımama, inşaatçılık, gruplar halinde hareket etme, İstanbul'a yoğun göç gibi unsurlar, bu topluluklar için olumsuz veya klişeleşmiş olarak algılanabilecek özellikler olarak sunuluyor. Tweet'in ironisi, bu özellikleri çok genelleyici ve belki de olumsuz bir şekilde ele alıyor olmasıdır. Tweet'in sonundaki "Dehşete kapıldım sayarken" ifadesi, bu benzerliklerin sayılmasının kullanıcı için korkutucu veya şaşırtıcı olduğunu vurguluyor. Tweet'te kastedilen, bu toplulukları genelleyici şekilde etiketlemeyi eleştirmek ve klişelere karşı çıkmaktır. Tweet, toplumsal klişeler ve ayrımcılık üzerine esprili bir şekilde yorum yapmaktadır.

Fotoğrafta Suriye'nin savaştan harap olmuş bir bölümü görünüyor. Binanın büyük bölümleri yıkılmış, etraf tamamen enkazla kaplı. Resmin üzerinde Türkçe ile yazılmış metin, "VALLA BU OÇ GÜLDÜRDÜ" ve daha sonra Suriyelilere yönelik acımasız bir soruyu soruyor: "Suriye'lileri buraya gönderecek vicdan kimde var?". Bu, Suriye'deki savaşın ve mülteci krizinin korkunç sonuçlarına ironik bir şekilde bakıyor. "Bende var diyenler favlasın da sayımızı bilelim" cümlesi, Suriye'deki yıkımı görmezden gelenler veya sorumluluktan kaçınmaya çalışanlar için alaycı bir çağrı yapıyor. Fotoğraf, durumu ve sorumluluğu eleştirmek için çarpıcı bir şekilde kullanılıyor.

Resimde, Twitter'da Kendall_ kullanıcı adlı bir kişinin paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, "Amına koduğum coğrafyasında çoğu şey ya haram ya da lüks. Ve haram yemeden de lükse ulaşamıyorsun." ifadesi yer alıyor. Bu ifade, oldukça kaba ve aşağılayıcı bir dil kullanarak, yaşadığı coğrafyada (muhtemelen bir ülke ya da bölge) insanların ya yasaklı (haram) ya da çok pahalı (lüks) olan şeyler arasında seçim yapmak zorunda kaldıklarını, ve haram olan şeylerden kaçınarak lükse ulaşmanın da mümkün olmadığını ifade ediyor. Tweet'in mizah değeri, kullanılan dilin aşırı kaba ve iğrenç olmasından ve insanların yaşadıkları zorlukları, sosyal ve ekonomik eşitsizlikleri, çoğu zaman bu tip kötü koşulların yaşandığı kültürleri eleştiren doğrudan bir söylem olmasıyla ortaya çıkıyor. Bu tweet, durumun eleştirel bir bakış açısıyla aktarılmasıyla esprili bir gönderme yapıyor. Kullanılan dil ve ima edilen konu, hedef kitlede rahatsız edici bir etki yaratmayı amaçlıyor.

Resimde, kariyer ve çocuk sahibi olma konularını ele alan, karikatür benzeri, olasılıkla Türkçedeki bir internet platformu veya sosyal medya hesabında paylaşılan bir meme görseli bulunmaktadır. Meme, üç ayrı çift karakterden oluşuyor. Her çiftin birindeki kişi genç ve yüksek gelir sahibi (birinin geliri 150.000$, diğerinin geliri 170.000$), diğeri ise genç ve düşük gelirli (0$). Görsellerdeki ifadeler, genç çiftler için, çocuk sahibi olmak istemelerine rağmen, henüz yeterli ekonomik imkâna sahip olmadıklarını ve öncelikle kariyerlerinde başarılı olmaları gerektiğini vurgulamaktadır. Yüksek gelirli çiftlerin, çocuk yapma konusunda daha uygun bir durumda olmadıklarını, ancak, yine de önceliğin kariyerlerinde olmasını savunduklarını ifade etmektedir. Altta bulunan "sohbet baloncukları" ise bu görüşleri daha da belirginleştirerek, ekonomik durumun çocuk sahibi olma kararını nasıl etkilediğini komik bir şekilde göstermektedir. Joke, düşük gelirli genç çiftlerin (kariyerleri ile ilgili) gerçekçi ve mantıklı bir argüman sunarak, toplumda yaygın olarak karşılaşılan durumun (çocuk sahibi olmak isteyip, ancak yeterli ekonomik güce sahip olamamak) bir parodisidir. Komiklik, düşük gelirli çiftlerin komik bir şekilde ifade edilen kariyer odaklı söylemlerini ve yüksek gelirli çiftlerin bu söylemlerin aksini iddia etmesiyle oluşmaktadır.

Fotoğrafta, Twitter'da bir paylaşım görülüyor. Paylaşımda, "berkay" kullanıcı adı altında, CHP ile Fenerbahçe arasındaki gerginliğin ne zaman sona ereceğiyle ilgili bir tahminde bulunuluyor. "Allah - CHP - Fenerbahçe gerginliği tahmini ne zaman son bulur?" ifadesi, gerginliğin olası çözümüne inanmış bir yaklaşımı, hatta ironik bir şekilde siyasi bir durumu dini bir bağlama çekmeye çalışıyor. Saat ve tarih bilgisi, tweetin yayınlandığı zamanı gösteriyor. Bu tür paylaşımlar, toplumsal gerilimleri ve siyasi olayları esprili bir dille ele alan mizah türüne örnek teşkil edebilir.