Fotoğraf, bir meme'dir. Üstte, "Kovalamayı düşüneceğim tek kişi" yazısı yer almaktadır. Altta ise dört farklı kare bulunmaktadır. * **Sol üst kare:** Mavi bir şapka takmış bir adam, bir tezgahta çalışırken görülüyor. Tezgâhta plastik bardaklar, sos şişeleri ve poşetli atıştırmalıklar bulunuyor. * **Sağ üst kare:** Gri bir şapka ve ekose gömlek giymiş bir adam, elinde baharatlı mısır tutuyor. * **Sol alt kare:** Çeşitli poşetlenmiş, ağız sulandıran atıştırmalıkların (muhtemelen cips veya bisküvi türü) yakın çekimi. * **Sağ alt kare:** Renkli şemsiyeli bir yiyecek arabasının yanında güler yüzlü bir adam duruyor. Arabanın önünde de aynı tür atıştırmalıklar sergileniyor. **Mizahın Açıklaması:** Bu meme'deki espri, yemek sevgisi üzerine kuruludur. "Kovalamayı düşüneceğim tek kişi" ifadesi genellikle birine olan yoğun ilgiyi belirtir. Ancak bu meme'de, bu ilgi kişiden ziyade, özellikle de lezzetli görünen yiyeceklere (baharatlı mısır ve diğer atıştırmalıklar) yöneliktir. Yani, kişi aslında en sevdiği yiyecekleri satanın peşinden koşacağını mizahi bir dille ifade ediyor. Yiyeceklerin çekiciliği, kişiye duyulan ilgiden daha ağır basıyor.

Fotoğrafta, bir tabakta duran büyük bir patatesin üzerine peynir serpilmiş ve ardından bir kepçe dolusu pişmiş fasulye ekleniyor. Görselin üst kısmında, "İngiliz sokak yemeklerini seviyorum. Üzerine peynir ve pişmiş fasulye serpilmiş bütün bir patates. Ve bunun için saatlerce sıra bekliyorlar." yazısı bulunuyor. Görselin alt kısmında ise Darnell adlı bir kullanıcının paylaşımı yer alıyor: "Oraya gidip bir taco kamyonu açan ilk Meksikalı göçmen, kuşaklar boyu sürecek bir servet yaratacaktır." Bu görseldeki espri, Batı'da sokak yemekleri için uzun kuyruklar oluşturulmasının yaygın bir olgu olması ve bu durumun Darnell tarafından Meksikalı göçmenlerin taco kamyonu açmasıyla birleştirilmesinden kaynaklanıyor. Yani, İngilizlerin basit bir patates yemeği için bile uzun süre beklediği bir yerde, Meksikalıların kendi özgün ve lezzetli taco lezzetlerini sunarak büyük bir ticari başarı yakalayabileceği ima ediliyor. Espri, kültürel farklılıklar ve ticari potansiyel üzerine kurulmuş bir ironi içeriyor.

Fotoğrafta, "Jerk Off The Grill" isimli bir yiyecek standı görülüyor. Standın üzerinde büyük harflerle bu isim yazılmış ve altında ise "Do I gotta" şeklinde bir yazı ve üzgün bir emoji bulunuyor. Buradaki espri, "Jerk Off The Grill" isminin İngilizce'de müstehcen bir anlamı olmasıyla ve "Do I gotta" yani "Yapmak zorunda mıyım?" sorusuyla birleştiğinde ortaya çıkıyor. Bu, standın isminin müstehcenliğinden dolayı birisinin bu işi yapmaya isteksiz olduğunu veya mecbur bırakıldığını ima eden ironik bir durum yaratıyor. Yani, "Bu müstehcen isimli dükkanda çalışmak zorunda mıyım?" gibi bir anlama gelebilir.

Bu fotoğrafta, bir "triple glizzy" (üç sosisli sandviç gibi düşünebilirsiniz) gösteriliyor. Bu, üç adet sosisin yan yana konularak kızartılmış bir hamurla kaplanmasıyla yapılmış bir yiyecek. Bu fotoğrafın altındaki yorumlar ve yazılar ise şaka yaratıyor. "The Vulgar Chef" adlı hesap, bu yiyeceği "triple barrel sha boing boing" olarak tanımlıyor. Bu ifade, hem yiyeceğin görünüşünü mizahi bir dille betimliyor hem de "glizzy" kelimesinin argoda sosis anlamına gelmesiyle, yiyeceğin üç sosisli olmasından kaynaklanan bir esprisi var. Yani şaka, yiyeceğin hem ismiyle (glizzy) hem de görünüşüyle (üç sosisin yan yana duruşu) dalga geçmek ve bunu komik bir dille ifade etmek üzerine kurulu. "Triple barrel" (üç namlulu) benzetmesi de üç sosisin bir arada durmasına atıfta bulunuyor.

Fotoğrafta, bir sokak satıcısı tezgâhının önünde duran ve üzerinde "Twist Potato" yazan sarı bir pankart görülüyor. Pankartın sol tarafında, elinde spiral şeklinde kesilmiş patates tutan sevimli bir köpek yavrusunun büyük bir posteri yer alıyor. Sağ tarafta ise satıcı ve müşteriler bulunuyor. Buradaki espri, "Twist Potato" adı verilen, patatesin spiral şeklinde kesilip kızartıldığı bir atıştırmalık türüdür. Köpek yavrusunun elinde tuttuğu bu spiral patates, sanki o da bu lezzetli atıştırmalığı yiyormuş veya satıyormuş gibi bir görüntü oluşturuyor. Bu durum, hem sevimli köpek yavrusunun kullanılmasından kaynaklanan tatlılık hem de patatesin farklı ve eğlenceli sunumunu vurgulayan bir mizah unsuru olarak karşımıza çıkıyor. Köpek yavrusunun sanki patatesi taşıyormuş gibi gösterilmesi, dikkat çekici ve komik bir pazarlama stratejisi olarak yorumlanabilir.

Fotoğrafta piramitlerin önünde duran bir kahvaltı sandviçi görülüyor. Üstteki yazıda "Neden insanlar harikalar inşa etmeyi bıraktı?" sorusu yer alıyor. Alttaki yazıda ise "Biz bırakmadık" deniliyor. Bu görselin esprisi, eskiden piramitler gibi görkemli yapılar inşa eden insanların, günümüzde de benzer şekilde kahvaltı sandviçleri gibi lezzetli ve belki de "şaheser" sayılabilecek şeyler yaratmaya devam ettiğini ima etmesidir. Yani, insanlar harika şeyler inşa etmeyi bırakmamış, sadece inşa ettikleri şeylerin türü değişmiştir. Piramitlerle kahvaltı sandviçi arasındaki bu absürt karşılaştırma, mizahi bir etki yaratmaktadır.

Bu fotoğrafta, bir karavanın üzerinde "Dr. Wiggles Wiener Wagon" yazısı ve çizgi film tarzında bir palyaço yüzü ile sosisli sandviç çizimleri görülüyor. Üstteki metin ise "Bence o gerçek bir doktor değil" diyor. **Şaka:** Şaka, ismin iki anlamından kaynaklanıyor. "Dr. Wiggles" bir doktor ismini andırsa da, "Wiener Wagon" genellikle sosisli sandviç satan bir aracı ifade eder. Ayrıca "wiener" kelimesi, İngilizce'de argo olarak erkek cinsel organı için de kullanılabilir. Bu iki anlamın birleşimi ve palyaço çizimi, bunun bir doktor kliniği değil, eğlenceli ve muhtemelen mizahi bir şekilde sosisli sandviç satan bir yer olduğunu ima ediyor. Dolayısıyla, "gerçek bir doktor" olmadığına dair yapılan yorum da tam olarak bu noktaya işaret ediyor.

Fotoğrafta iki farklı yemek gösteriliyor: solda fırında pişmiş, dilimlenmiş bir dana wellington ve sağda mısır kaplı bir sosisli sandviç. Espri, dana wellington'ın pahalı ve lüks bir yemek olarak görülmesiyle, mısır kaplı sosislinin ise daha ucuz ve halka yakın bir yemek olması arasındaki tezat üzerine kuruludur. İki yemeğin de temel olarak bir et parçasının hamurla kaplanıp pişirilmesi prensibine dayanması, ancak farklı sosyoekonomik statülerde yer alması, esprinin ana unsurudur. Yani, ikisi de temelde aynı mantığa sahip olsalar da, sunumları ve maliyetleri nedeniyle tamamen farklı algılanırlar.

Fotoğrafta, İstanbul'un İstiklal Caddesi'nde 30 yıldır seyyar tezgahta nohutlu pilav ve ayran satan Mehmet Usta'nın bir gazete haberi görülüyor. Haberin başlığı "Meşhur Sokak Pilavcısı Mehmet Usta Lezzet Sırrını Açıklayarak, 'Pilav normal, bence siz gerizekalısınız'..." şeklinde. Habere göre Mehmet Usta, yıllardır değişmeyen lezzetinin sırrı sorulduğunda, "Ne değişmeyen tadı, neyin lezzeti? Gerizekalı mısınız arkadaşım siz? Altı üstü pilav lan..." şeklinde cevap veriyor. **Şakanın açıklaması:** Şaka, Mehmet Usta'nın gösterişsiz ve halktan bir dil kullanmasından kaynaklanıyor. Kendisi, pilavının lezzetinin gizemli bir sırrı olmadığını, aslında gayet basit olduğunu ve insanların abarttığını düşünüyor. "Gerizekalı mısınız?" gibi ifadeler, bu basit gerçeği anlamayanlara yönelik bir hayal kırıklığı ve biraz da alaycı bir tepki olarak algılanabilir. Yani şaka, karmaşık lezzet sırları bekleyen insanlara karşı, usta'nın doğrudan ve biraz da kaba dille ifade ettiği "çok basit bir olay" demesidir.

Fotoğrafta bir tabak içinde bir sosisli sandviç görünüyor. Ancak sandviçin ekmeği garip bir şekilde yırtılmış ve ortasında boşluklar var. Diğer tarafta ise sadece sosis ve üzerine sıkılmış bolca hardal var. Fotoğrafın üzerindeki yazı ise "The world is not yet ready for the Doghot" yani "Dünya Henüz Köpek-Sıcak'a Hazır Değil". Buradaki espri, kelime oyunu üzerine kurulu. "Hot dog" (sosisli sandviç) yerine "Dog hot" (köpek sıcak) denilmiş. Ayrıca sandviçin görünümü de gerçekten ilginç ve biraz ürkütücü olduğu için bu isim daha da uygun düşmüş gibi. Bu durum, yemeğin hem adı hem de sunumuyla ilgili bir absürtlük yaratıyor ve espriyi oluşturuyor.

Fotoğrafta bir Japon restoranında pişirilen yemekler görülüyor. Ön planda kırmızı bir bardak içecek ve sos kapları var. Ortada, üzerine limon ve bir oyuncak karakteri yerleştirilmiş, pirinçten yapılmış gibi duran bir pasta var. Arkada ise bir aşçı, pişirdiği karidesleri ve etleri bir spatula ile çeviriyor. Fotoğraftaki espri ise şu: Genellikle Japon restoranlarında aşçılar yemek pişirirken şov yaparlar, bu şovun bir parçası olarak bazen yemeklerle veya malzemelerle komik figürler yaparlar. Burada da sanki bir pasta figürü yapılmış gibi duruyor ve üzerine "just cook the food bro" (Sadece yemeği pişir dostum) yazısı eklenmiş. Bu yazı, restoranın konseptine ve aşçının gösterisine karşı yapılan bir espri. Pasta figürünün üzerine yazılan bu yazı, sanki pastanın kendisi aşçıya "Sadece işini yap, beni oyalama" diyormuş gibi bir mizah anlayışı katıyor. Ayrıca "bro" kelimesinin kullanımı, durumun samimiyetini ve esprili doğasını vurguluyor.

Bu fotoğrafın sol tarafında, milföy hamuruyla kaplı ve ortası pembe pişmiş dana eti dilimi olan bir Beef Wellington yemeği görülüyor. Sağ tarafta ise kızarmış, mısır unlu bir hamurun içinde sosis bulunan ve üzerine ketçap ile hardal gezdirilmiş bir sosisli sandviç (muhtemelen mısır köpeği - corn dog) yer alıyor. Fotoğrafın üzerindeki yazı ise şöyle: "Beef Wellington, farklı bir sosyoekonomik geçmişten gelen bir sosisli sandviçtir." Bu fotoğrafın esprisi, Beef Wellington'ın pahalı ve gösterişli bir yemek olarak algılanmasıyla, sosisli sandviçin ise daha ucuz ve sıradan bir yiyecek olarak görülmesi arasındaki zıtlığı vurgulamasıdır. Ancak her iki yemek de temel olarak etin bir hamur içine sarılarak pişirilmesi prensibine dayanıyor. Bu benzerlik üzerinden, sosyal statü farklarının yemek algısını nasıl etkilediğine dair ironik bir yorum yapılıyor. Yani, aslında ikisi de benzer konseptteki yemekler olsa da, biri "lüks", diğeri ise "halk yemeği" olarak sınıflandırılıyor.

Fotoğrafta, bir lokantanın (muhtemelen fast-food tarzı bir yer) içinde, kasada duran ve üstsüz bir erkek çalışanı görüyoruz. Ön planda ise fotoğrafı çeken kişinin baktığı yer ve metin balonunda yazanlar var. Fotoğraftaki espri, "is blud naked" (Türkçesi "bu çocuk/adam çıplak") yazısı ve hemen yanındaki ağlayan surat emojilerinden kaynaklanıyor. Buradaki "blud" kelimesi İngilizce argo bir ifade olup "blood" (kan) kelimesinden türetilmiştir ve genellikle bir erkeği, arkadaşı veya tanıdığı ifade etmek için kullanılır. Yani aslında "bu adam çıplak" demek istiyor. Espri, bir çalışanın iş yerinde üstsüz olmasının tuhaflığına ve beklenmedikliğine dayanıyor. Metin ve emojiler, bu durumu gören kişinin şaşkınlığını ve belki de biraz da mizahi bir tepkisini yansıtıyor.

Fotoğrafta, siyah beyaz bir kedi, yere dökülmüş mama yiyor. Kedi, mamanın olduğu yere doğru eğilmiş ve dikkatle yiyor. Zemin, taşlarla döşenmiş gibi görünüyor ve arka planda pembe ve sarı ışıklar var. Bu fotoğrafın şakası ise, kedinin mama yemesiyle ilgili bir durumdan kaynaklanıyor. Fotoğrafın kendisi komik değil ancak altına yazılacak bir espriyle komik hale getirilebilir. Örneğin, "Açlıktan gözü dönmüş kedi, yerdeki mamayı ziyafete çevirdi!" gibi bir espri yapılabilir. Ya da kedinin mamanın kokusunu çok sevdiğini ima eden bir espri de yapılabilir. Bu tür fotoğrafların mizahi bir şekilde paylaşılması, genellikle hayvanseverler ve sosyal medya kullanıcıları tarafından ilgi görmektedir.

Bu fotoğrafta, bir mitokondrinin kesiti gösteriliyor, ancak bu mitokondri bir mısır sosisi şeklinde sunulmuş. Üstte "mitocorndriog" yazısı var. Bu kelime "mitochondria" (mitokondri) ve "corn dog" (mısır sosisi) kelimelerinin birleşiminden oluşmuş ve bir kelime oyunu yapılmış. Yani, bir biyoloji terimi ile bir yiyecek türü bir araya getirilerek komik bir imge yaratılmış.

Fotoğrafta, bir adamın merdivenlerde oturduğu ve önünde bir tahta sandıkta birkaç sebze sergilediği görülüyor. Tweet, bu adamın tezgahındaki sebzeleri satmaya çalıştığını, ancak hepsini satın almak istediğinizde vermediğini belirtiyor. **Şaka şu:** Tweet, adamın satmaya çalıştığı sebzelerin buruşuk ve kalitesiz olmasından kaynaklanıyor. Ancak adam, hepsini birden satın almak istediğinizde neden vermiyor? Muhtemelen, sebzelerin o kadar kötü durumda ki, hepsini satarsa, başka satacak bir şeyi kalmayacak. Bu durum, adamın yoksulluğunu ve çaresizliğini mizahi bir dille vurguluyor.

Fotoğrafta iki farklı yiyecek karşılaştırılıyor. Solda, dışı hamurla kaplı, içi pembe biftekten oluşan bir Beef Wellington görülüyor. Sağda ise, dışı mısır unlu hamurla kaplı, içindeki sosisin görülebildiği bir sosisli sandviç (veya corn dog) var. Şaka, Beef Wellington'u "farklı bir sosyoekonomik arka plandan gelen sosisli sandviç" olarak tanımlamasıyla ilgili. Yani, her iki yiyecek de benzer prensibe sahip: bir şeyin etrafının hamurla kaplanması. Ancak Beef Wellington, sosisliye göre daha pahalı malzemelerle ve daha sofistike bir şekilde hazırlanıyor. Bu durum, zenginlerin ve fakirlerin aynı şeyi farklı şekillerde nasıl deneyimleyebileceğini gösteren bir ironi yaratıyor.