Fotoğrafta, başörtüsü takmış, üzerine eski ve kirli bir ceket, altında ise çizgili bir etek giymiş küçük bir kız çocuğu görülüyor. Kız çocuğu, dilini çıkarmış ve elini ceketinin cebine koymuş, oldukça umursamaz bir tavır sergiliyor. Arka planda ise bulanık bir şekilde atlar ve büyük kayalar seçiliyor. Fotoğraftaki mizah, çocuğun sefil ve kirli görünümüne rağmen sergilediği küstah ve meydan okuyan tavırdan kaynaklanıyor. Bu durum, hem çocuğun durumuna duyulan üzüntüyü hem de onun bu duruma karşı geliştirdiği savunma mekanizmasını (veya basit bir çocuk şakasıdır) gözler önüne sererek ironik bir etki yaratıyor. Çocuğun dil çıkarması, genel olarak bir nevi "ben umursamıyorum" veya "sizi takmıyorum" mesajı olarak algılanabilir. Bu durum, içinde bulunduğu olumsuz koşullara tezat oluşturduğu için hem düşündürücü hem de absürt bir mizah unsuru taşıyor.

Fotoğrafta, Twitter'da yapılmış iki farklı paylaşım görülüyor. Üstteki paylaşım, "Adamı çağırdınız çağırdınız en son dayanamadı geliyor ALLAHÜ EKBER" şeklinde bir ifade içeriyor. Bu ifade, bir kişinin veya bir olayın sonunda artık dayanamayıp bir şeyleri kabullendiğini veya pes ettiğini ima ediyor. ALLAHÜ EKBER ifadesi ise, genellikle Müslümanlar tarafından Tanrı'yı yüceltmek için kullanılan bir ifadedir. Alttaki paylaşım ise Habertürk'e ait ve "Selanik'te 5 haftadır süren 'gizemli' sesin kaynağı aranıyor" şeklinde bir haber başlığı sunuyor. **Esprinin Açıklaması:** Espri, üstteki paylaşımın ironik bir yorumundan kaynaklanıyor. Gizemli bir sesin kaynağının bulunamaması ve "adamın" (yani, sesin kaynağının) sonunda dayanamayarak "ALLAHÜ EKBER" demesi, olayın gizemine ve belirsizliğine gönderme yapıyor. Bu, "gizemli ses" olayının çözülememesi ve bunun üzerine yapılan esprili bir yorumu temsil ediyor. İnsanların bu gizemli sesin kaynağını bulamaması üzerine yapılan bir alay, olaylara mizahi bir bakış açısı getiriyor.

Fotoğrafta, Osmanlı veya Cumhuriyet dönemine ait, muhtemelen tren garı veya benzeri bir alanda, askeri üniforma giymiş iki kişi görünüyor. İki subay, sopaları ve silahlarıyla, resmi bir pozda duruyorlar. Birinin üzerinde fes var. Fotoğrafın esprili yanı, iki subayın resmi duruşları ve muhtemelen o dönemde yaygın olan askeri protokollerle olan çelişkide yatıyor. Görsel, bu tür resmi duruşların, aslında belki de sıkıcı veya anlamsız olduğunu ima ediyor. "Resmi poz ama içten içe sıkıcı" duygusunu veriyor. Zamanın ve mekanın gerilimini, resmiyetin altındaki insan doğasına bir gönderme yaparak aktarıyor.

Resimde, Twitter'da efsunlukemal adlı bir kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, Selanikli bir yetimden bahsediliyor ve bu yetimin "saltanatınızı sikti geçti" sözüyle سلطنتiniz ile ilgili acıların bin yıl süreceği ifade ediliyor. Bu tweet, "Selanikli bir yetim" ifadesiyle, Selanik'in, Osmanlı İmparatorluğu'nun parçalanması ve çöküşüne katkıda bulunan olaylar bağlamında, hüzünlü, trajik ve üzücü bir tarihsel arka plan çağrıştırıyor. Ayrıca, "saltanatınızı sikti geçti" ifadesi, olaylara karşı olumsuz ve yıkıcı bir tepkiyi yansıtıyor. "Acısı bile bin yıl sürer" sözü ise, bu olayların ne kadar derin ve kalıcı izler bırakacağını vurguluyor. Özetle, espri, Selanik'teki olayların ve çöküşün yarattığı derin acının, geçmişten günümüze kadar hissedilen bir acı kaynağı olduğuna değinmek için ironik ve abartılı bir üslupla ifade edilmiş.

Görselde, Selanik'te Ayasofya-i Kebir Camii'nin açılışı nedeniyle protesto eden bir grup insanın, Türk bayraklarını yaktığı bir sokak sahnesi görülüyor. Tweet'in metni, "Orosyu Çocukları" ifadesiyle küfürlü ve aşağılayıcı bir üslupla protestocuları hedef alıyor. "Efes Antik Kenti hali sahaya mı çevireceksiniz?" cümlesi, Ayasofya'nın açılmasının tarihi bir yeri tahrip etmekle eşdeğer bir anlamda algılanmasını hedefliyor. Tweet'in temel amacı, protestocuları aşağılayarak ve olayı olumsuz bir şekilde sunarak, onların eylemlerini kınamak ve eleştirmektir. Bu tweet, siyasi bir görüşü yansıtıyor ve olayı algılamak için bir mizah kullanmıyor; aksine alaycı ve aşağılayıcı bir dille olayı çarpıtmaya çalışıyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir online tanışma uygulaması olan bir platformda geçen bir sohbet mesajlaşması görülüyor. Mesajlar, göçmenlik ve doğum yeri gibi konuları içeriyor. Şaka, kullanıcının göçmen olup olmadığı ve nereden geldiği gibi konuların, romantik bir etkileşim içinde bile kafa karıştırıcı ve hatta komik olabileceğini vurguluyor. Birinin göçmen olup olmadığı ve nereden göçmen olduğu sorularının, özellikle başlangıç aşamalarında, bir ilişki için çok önemli veya çok gereksiz bir konu olabileceğini ima ediyor. "Selanik göçmeniyim" gibi cevaplar ve "Ben de göçmenim" gibi yanıtlar, kişilerin göçmenlik geçmişlerini vurgulamasına ve potansiyel olarak ilişkinin nereden geleceğine bağlı olarak ne kadar önemli buldukları konusundaki hafif bir mizahı gösteriyor. "Hee çok iyiymiş, Adanalı mısın?" sorusu ise, kimin daha "iyi" olduğuna odaklanmak yerine potansiyel partnerinin nereden geldiğine odaklanmanın komik bir yönünü ortaya koyuyor. Özetle, şaka, ilişkilerde önemsiz olan konuları komik bir şekilde ele alıyor.

Fotoğrafta, muhtemelen fakir bir aileye ait, çocukların ve yetişkinin geleneksel kıyafetler giymiş oldukları, toprak bir alanda durdukları görülüyor. Çocukların yaşları küçük ve giydikleri kıyafetler, o dönemin yoksulluk koşullarını yansıtıyor. Görüntünün bu tarzı, zamanın yaşam koşulları ve sosyal durumu hakkında bir fikir veriyor. Fotoğrafta bir mizah yok. Yoksulluk ve geçim mücadelesi ile ilgili bir durum resmediliyor. Fotoğraf, geçmişin toplumsal ve ekonomik bir anısını gösteriyor.

Fotoğrafta, muhtemelen 1900'lü yılların başlarında, bir şehir sokaklarında, bina önünde çeşitli kıyafetler giymiş insanlar ve ortada, üniforma giymiş, muhtemelen bir subay ya da yetkili bir kişi görünüyor. İnsanların etrafında gölge düşürmeleri ve gölgenin o kişinin kendi imajı gibi görünmesi komiğe, hatta biraz kara mizah içeren bir duruma yol açıyor. Fotoğrafta, ışık koşulları nedeniyle insanların ve özellikle de üniformalı kişinin gölgesinin neredeyse kendisiyle özdeş bir şekilde yeryüzüne yansıtılması, bir mizah unsuru oluşturuyor. Bu, gölgeyle kişinin görünüşünün neredeyse tam bir tekrarı durumunda, fotoğrafın biraz absürt ve gerçeklikten uzak bir hava kazanmasına neden oluyor. Bu da belki de eski fotoğraf teknolojisi, ışık ve gölge efektleri gibi nedenlerle olabilecek bir durumdan kaynaklanıyor olabilir. "Gölge ile kişi neredeyse birebir aynı" ifadesi de fotoğrafın alt metnini (joke'ı) oluşturuyor, çünkü gerçekle hayali birbirinden ayırmak zorlaşıyor. Fotoğrafın bu özelliği, o zamanın günlük yaşamına ve insanların giyimine biraz ironik bir bakış açısı sağlıyor.

Resimde, muhtemelen 19. yüzyılın sonları veya 20. yüzyılın başlarında gerçekleşmiş bir sokak çatışması veya ayaklanması tasvir ediliyor. Bir şehir meydanında, askerler ve muhtemelen sivil halk arasında şiddetli bir çatışma yaşanmaktadır. Silahlı askerler, silahlı ve mücadele eden diğer insanlar arasında yaralı veya ölmüş kişiler var. Çatışmanın arka planında bir kilise veya önemli bir bina görünüyor. Resimde, çatışmanın yoğunluğunu, silah kullanımını ve şiddeti açıkça gösteren kan izleri de mevcut. Görünen bir mizah unsuru yok. Resim, tarihi bir olayın, muhtemelen bir çatışmanın veya ayaklanmanın, acımasızca can alıcı ve şiddetli bir şekilde resmedilmesini gösteriyor. Olay, gerçekte yaşanmış ve şiddet içeren bir olayı yansıtmaktadır, dolayısıyla bir "şaka" anlamına gelmez. Resimde, muhtemelen bir savaş veya çatışma sahnesi olan, kaotik bir ortam görülüyor. Askerler, ev içinde ya da bir evde, giysileriyle, silahlarla ve panik içinde hareket ediyorlar. Halılar ve mobilyalar arasında, kadınlar ve çocuklar da var. Genel hava; şiddet, panik ve kargaşayı yansıtıyor. Resimde bir şaka yok. Görüntü, savaş veya çatışma sırasında yaşanabilecek şiddet, korku ve kaosa işaret ediyor. Resmin altında imza ve internet adresi olduğu için, muhtemelen tarihsel bir olay veya sanat eserinin bir parçası. Resimde, muhtemelen Balkan Savaşları veya Birinci Dünya Savaşı gibi bir çatışma sahnesi tasvir ediliyor. Çöl veya açık bir arazide, yaralılar ve onları tedavi etmeye çalışan insanlar var. Yaralı askerler yerde yatmakta, bazıları tedavi ediliyor. Kadınlar, şapkalar ve örtülerle, yaralılara yardım ediyor. Görüntü, savaşın acımasızlığını ve insan kayıplarını resmediyor. Resimde bir şaka yok. Resim, savaşın yıkıcı etkilerini ve insanlık dışı sonuçlarını göstermeye çalışıyor. Resimde, muhtemelen 19. veya 20. yüzyılın başlarında, muhtemelen Balkanlar'da bir şehirde veya kasabada yaşanan bir çatışma veya şiddet olayı tasvir ediliyor. Evler harap olmuş, insanlar birbirleriyle kavga ediyor, bazıları yerde yığılmış. Atmosfer kaotik ve şiddetli. Görünen şiddet, ateş ve yıkım, toplumsal bir kargaşa veya savaş anını yansıtıyor. Resimde komik bir şey yok. Resimdeki olay, tarihi bir olayı veya toplumsal bir çatışmayı, şiddet ve yıkımın ağır sonuçlarıyla birlikte gösteriyor. Bu nedenle, resme dayalı bir espri yapılamaz.

Fotoğrafta, muhtemelen Yunanistan'da bir şehrin deniz kıyısında, bir teras restoranında çekilmiş bir görüntü var. Terasta masa ve sandalyeler, açık hava mobilyaları mevcut. Görüntünün üst kısmında, Türkçe'de "Yok Yunan Çok Ucuz! Yok Bilmem Ne Diyenler!" yazan bir metin görülüyor. Bu, bir şaka içeren bir ifade. "Yok Yunan Çok Ucuz!" ifadesi, Yunanistan'daki uçak biletlerinin veya seyahat masraflarının çok ucuz olduğunu ima ediyor. "Yok Bilmem Ne Diyenler!" kısmı ise, bu ucuzluğu sorgulayan veya inkar edenleri hedef alıyor. Yani şaka, Yunanistan'a seyahat etmenin ucuz ve çekici olduğunu anlatıyor.

Resimde Özür Demirtass'ın Twitter hesabından bir paylaşımı ve altına yapılan yorumlar görüyoruz. Özür Demirtass, Selanik göçmeni olduğunu ve annesinin baba tarafının tamamının Selanik göçmeni olduğunu belirtiyor. Annesi, Yunanlılarla mücadele sırasında Türkiye'ye göç etmek zorunda kalmış ve büyük acılar çekmiş. Resimde çizgi roman panelleri var ve bir ailenin Selanik'ten nasıl göç ettiğini, nereden geldiklerini ve Türkiye'de nasıl karşılandıklarını komik bir dille anlatıyor. İlk panelde, "Selanik göçmeni olduğunuzu nasıl hatırlıyorsunuz?" sorusu soruluyor. Sonraki panellerde, Selanik'ten göç etmenin nedenlerini ve Türkiye'ye geldiklerinde karşılaştıkları zorlukları esprili bir şekilde anlatıyor. Şakayı kısaca özetlemek gerekirse, çizgi romanda Selanik göçmenlerinin Türkiye'ye geldikten sonra yaşadıkları kültürel farklılıklar ve zorluklar hicivli bir şekilde anlatılıyor.

Müthiş 👏 https://t.co/aOBFOS2vcQ 49 BİZİM MAVİYE OLAN SEVGİMİZ SELANİK'TE AÇILAN BİR ÇİFT GÖZLE BAŞLADI Kaynak

https://t.co/R740BOvNTD CENGİZHAN @Cengogang OROSPU ÇOCUKLARI BİZE ZORLA EFES ANTİK KENTİ HALI SAHAYA MI ÇEVİRTECEKSİNİZ BPT...

CENGİZHAN @Cengogang OROSPU ÇOCUKLARI BİZE ZORLA EFES ANTİK KENTİ HALI SAHAYA MI ÇEVİRTECEKSİNİZ BPT @1parcatuhaftik · 1 gün...

Resim, bir arkadaşlık uygulamasında geçen bir konuşmayı gösteriyor. Kişiler göçmen olup olmadıkları hakkında konuşuyorlar. İlk mesajda "Göçmenim ama adana doğumluyum" yazarak, göçmen olduğunu ancak Türkiye'nin Adana şehrinde doğduğunu belirtiyor. Diğer kişi "Ne göçmeni" diye sorunca, ilk kişi "Selanik göçmeniyim" diye cevaplıyor. Sonraki mesajlarda "Ooww" ve "Ben de göçmenim" gibi tepkiler veriliyor. En son mesajda "Sen ne göçmenisin" diye soruyor ve "Şanlıurfa" diye cevap veriyor. Burada espri, şehri göçmenlik ile bağdaştırıp, herkesin bir yerden göçmen olduğunu ima etmesinde yatıyor. Şanlıurfa ise, aslında göçmenlik ile pek ilişkilendirilmeyen bir şehir. Dolayısıyla espri, göçmen olmak yerine, kişinin nereden geldiğiyle ilgili bir espri.

AAHSHDJSJSJDJAJA https://t.co/yvK2o2zrvT Hee çok iyiymiş Adanalı mısın Göçmenim ama adana doğumluyumm Ne göçmeni Selanik...

Fotoğrafta iki kişinin bir Tinder konuşması görülüyor. Erkek, kadının Adana'lı olup olmadığını soruyor, kadın ise Adanalı olmadığını, Selanik göçmeni olduğunu belirtiyor. Bunun üzerine erkek "Oooow" diyerek tepki veriyor, yani kadının Selanik göçmeni olması onu etkilemiş. "Ben de göçmenim" diyerek devam ediyor. Kadın da "Sen ne göçmenisin?" diye soruyor. Bu diyalogda erkek, kadının Selanik göçmeni olmasına şaşırmış ve bu bilgiyle ilgilenmiş, kadının ise erkeğin "göçmen" sözünü kullanması komik gelmiş. Kadının tepkisi erkeğin "göçmen" sözcüğünü daha ciddi bir konu gibi algıladığını gösteriyor.

Fotoğrafta, 1914-1918 yılları arasında Osmanlı ordusunun komutanlarından birisi olan Mustafa Kemal Atatürk, yürürken görülmektedir. Yanında ise diğer subaylar ve halk bulunmaktadır. Bu fotoğrafın komik yanı, Mustafa Kemal Atatürk'ün o dönemde genç ve henüz ünlü bir lider olmamasıdır. Fotoğrafta, sıradan bir subay gibi görünmektedir. Ancak, daha sonraki yıllarda gösterdiği liderlik ve başarılar sayesinde, bugün Türkiye'nin en önemli simgelerinden biri haline gelmiştir.

Bu fotoğrafta bir Twitter profili görünüyor. Profil, Ziya Kara adında bir siyasetçiye ait. Profilde, Ziya Kara'nın I.S.B. Fak. siyasal bilimler böl. mezunu olduğu, 8 kitabı olduğu ve 1995 seçimlerinde Refah Partisi'nden aday olduğu yazıyor. Ayrıca, profilinde 2.966 takipçisi olduğu ve Eylül 2020'de katıldığı yazıyor. Profilin altında, bir kullanıcı tarafından "EV HANIMIYIM @Nazlinins... 19 May Kadın sanki adamın altında can veriyor birde hadi Mete dive yalvarıyor" şeklinde bir tweet atılmış. Bu tweet, bir kadının evde bir erkeğe hizmet ettiği ve onu memnun etmek için çabaladığı anlamına gelen bir klişeyi kullanarak cinsiyetçi ve küçümseyici bir mizah yapıyor.

CENGİZHAN @Cengogang OROSPU ÇOCUKLARI BİZE ZORLA EFES ANTİK KENTİ HALI SAHAYA MI ÇEVİRTECEKSİNİZ BPT @1parcatuhaftik · 1 gün...