Fotoğrafta, üzerinde desenli, muhtemelen eski bir kitap ya da ciltli bir doküman görünüyor. Kapaktaki desen, marbled kağıt veya deri gibi bir teknikle yapılmış. Üzerinde Fransızca "Les..." diye başlayan bir etiket de görülebiliyor. Fotoğrafta herhangi bir şaka veya mizah yok. Sadece eski, desenli bir kitap görülüyor.

Resimde Leonardo da Vinci'nin "Son Yemek" tablosunun bir paylaşımı görülüyor. Instagram'da paylaşılan bu fotoğraf altına "hasanmez18" kullanıcı adı ve "#tbt" etiketiyle eklenmiş. "#tbt", "throwback thursday" (geçmişe dönüş perşembe) anlamına gelen bir sosyal medya etiketidir. Bu resimde kullanılan mizah, "Son Yemek" tablosunun ünlü bir sanat eseri olmasına ve binlerce insan tarafından beğenilmiş olmasına rağmen, burada kullanılan #tbt etiketiyle, paylaşım yapan kişinin, tablodan esinlenerek, güncel bir durumu ya da anıyı hatırlatma çabasıyla paylaşım yapmasıdır. Mizah, beklenmedik ve klasik bir eseri alışılmadık bir şekilde kullanmaktan kaynaklanır. Kısacası, klasik bir sanat eserinin, güncel bir paylaşım bağlamında kullanılışı ve bunun beklenmedik bir mizahi sonuç doğurmasıdır.

Fotoğrafta, kulaklık takmış, klarnet çalan bir genç adam görünüyor. Gri tonlamalı, stüdyo tarzı bir ortamda, odanın bir köşesinde oturmuş çalıyor. Görüntü, ciddiyetle ve odaklanmış bir şekilde müziğe konsantre olmuş bir müzisyen izlenimi veriyor. Fotoğrafın espriye dayanan bir yanı yok. Sadece bir klarnetçiyi gösteriyor. Dolayısıyla herhangi bir espri veya ironi içermiyor.

Resimde, minyatür bir evin içi görülüyor. Ev, duvarları ve zemin kaplamasıyla, gerçek bir evin minyatür bir kopyası gibi görünmekte. Duvarların üzerinde ise ilginç bir şekilde, büyük bir resmin asılı olduğu da görülebilir. Resimde, iş elbisesi giymiş bir adamın, köpek üzerinde bir çantayla yürüyüşe çıktığı tasvir edilmiş. Ev, minyatür olması ve gerçek bir evin detaylarını yansıtması nedeniyle esprili. Resmin, büyük bir evde çok küçük bir ev konseptiyle, komik bir kıyaslama yaptığını görebiliriz. "HOUSE" yazısı, evin minyatür olması nedeniyle, ve "gerçek ev" boyutuyla bir zıtlık oluşturarak espriyi güçlendiriyor. Dolayısıyla, espri, minyatür bir evin, gerçek bir evin boyutlarına kıyasla ne kadar küçük olduğunu vurgulamaya yönelik bir mizah.

Fotoğrafta, pembe renkli, ince plastik pipetlerden oluşan bir *kalça* (veya popo) şekli var. Resmin üstündeki yazı, "Pipetlerden oluşan kalça, bana çimdik at" diyor. Bu, çirkin ve abartılı bir şekilde hazırlanmış, tepki çeken bir şaka. "Çimdik at" ifadesi, kişinin kötü niyetli bir şekilde karşı tarafa dokunmasına veya hakaret etmesine gönderme yapıyor. Dolayısıyla, pipetlerden yapılmış bu abartılı kalça, rahatsız edici ve absürt bir görüntüyle birlikte, bir anlamda kötü bir şaka yapıyor.

Fotoğrafta, eski bir duvarın üzerinde, haritayı andıran, tuğlalarla örülmüş bir dünya haritası yer alıyor. Duvarın bir kısmı soyulmuş ve haritanın şeklini oluşturan tuğla çalışması belli oluyor. Tuğlaların oluşturduğu dünya haritası, duvarın yıpranmış ve eski görünümüne zıt bir şekilde dikkat çekiyor. Bu görüntüdeki mizah, duvarın haritanın belirgin bir şekilde yapılışının gösterdiği yıpranmış ve eski görünüm ile tuğla örgüsü arasındaki tezatlıktan kaynaklanmaktadır. "Dünya haritasını, yıkılmak üzere olan bir duvara kazımak" veya "eskinin ihtişamı" gibi bir ifadeye işaret etmektedir. Eski ve harap bir duvarın üzerindeki, dikkat çekici ve çarpıcı bir dünya haritası, bir karşıtlık, ironi veya belki de nostalji duygusu uyandırmaktadır.

Resimde bir mesajlaşma uygulaması ekran görüntüsü var. Bir kişi "Bilmiyorum ne diyeceğim" gibi bir başlangıç cümlesiyle başlıyor, ardından "Müzede olmalısın" gibi beğeniyi ifade eden birtakım cümleler ve "Yağmurdan boyanmış bir tablo gibi görünüyorsun" yorumu geliyor. Ardından "Rönesans" kelimesinin yanlış yazılmış versiyonları ("rainesaunce", "ressasaunce") ile esprili bir şekilde Rönesans dönemini ve sanatını çağrıştırmaya çalışıyor. Son olarak da "Evet" ve "Çok tatlı" şeklinde yanıtlar var. Özetle, espri, "Rönesans" kelimesinin yanlış yazımı ve bu yanlış yazım üzerinden yapılan esprili bir yorumdan oluşuyor. Mesajlaşma uygulaması üzerinden, ince bir mizah anlayışıyla, görünüşe ilişkin abartılı bir beğeni ve sanatsal benzetmeler kullanılıyor.

Fotoğrafta, bir seramik atölyesinde, ham kilden yapılmış, ilginç bir şekilde şekillendirilmiş, kabaca kaplumbağa veya ejderhaya benzeyen bir saksı veya vazoya benzeyen bir heykel görünüyor. Heykel, kilin ham ve işlenmemiş halindeyken, üzerindeki kabartmalar ve desenler dikkat çekiyor. Çevrede çeşitli seramik eserler, kil parçaları ve seramik işlerinde kullanılan aletler (plastik bıçaklar, makaralar vb.) bulunuyor. Masanın üzerindeki düzensizlik ve çeşitli malzemeler, bir seramik atölyesi veya stüdyosunun çalışma ortamını yansıtıyor. Fotoğraftaki mizah, heykelin tuhaf ve beklenmedik şekli ile ilgili. Kaplumbağa, ejderha, ya da tuhaf bir yaratık şeklinde tasarlanmış bu heykelin, çalışma ortamındaki doğal düzensizlik ve dağınıklık ile uyum içinde olmasıdır. Gerek ham kilin görünümü, gerekse çevredeki araç gereçler ve diğer eserler, sanatsal sürecin karmaşıklığını, sanatçının yaratıcı sürecinin anlık görüntüsünü ele veriyor. Dolayısıyla mizah, bir seramik atölyesinin tipik karmaşıklığını, sanat eseriyle uyum içinde vurgulaması şeklindedir.

Fotoğrafta, bir seramik atölyesinde, ham seramikten yapılan, ilginç bir şekilde şekillendirilmiş, kabaca bir canavar veya sürüngen figürü andıran büyük bir kap görülüyor. Kap, sert, pullu bir yüzeye sahip, sanki pullu bir yaratık gibi. Ayrıca etrafta seramik malzemeleri, aletler (hatta seramik kaplar) ve çalışmanın yapıldığı bir masa mevcut. Fotoğrafın, seramiklerin işçilik aşamasında ve hala ham olduğundan, bu yüzden 'canavar'ın 'çirkin' veya 'sakat' görünebileceğinden bahseden bir mizah unsuru taşıdığı söylenebilir. Sonuçta, gerçek hayattaki canavarlar/sürüngenler ve yapılan sanatsal eserler arasındaki görsel bir karşılaştırma, gülünç ve absürt bir durum yaratıyor ve bu durum, sanatsal sürecin bazı ilginç ve beklenmedik sonuçlara yol açabileceği veya ortaya çıktıkça objenin görsel olarak hoş olmamasından kaynaklanabilen bir mizah konusu.

Resimde, bir seramik atölyesinde, ham kil ile yapılmış, ilginç bir tasarımda, kabaca işlenmiş, pullu veya kabuklu bir görünüme sahip, büyük bir saksı/vazo görünüyor. Saksının üzerinde çalışıldığı, yanlarında da seramik malzemeler, aletler ve diğer çalışmaların bulunduğu bir çalışma masası var. Masada ayrıca, bazı pişmiş seramik parçalar ve ham kil parçaları da görülebilir. Fotoğrafın içindeki potansiyel mizah, saksının tuhaf ve biraz garip şekliyle ilgili olabilir. Olağanüstü ve beklenmedik bir şekle sahip olması, potansiyel olarak bir espri veya yorum yaratabilir. İzleyici, bu tuhaf objeyi görerek, sanatçının yaratıcı ve farklı bir bakış açısına sahip olduğu sonucuna ulaşabilir, veya daha genel olarak, bir seramik atölyesindeki çalışma ortamına da bir bakış açısı sunmaktadır. Mizah, bazen beklenmedik veya standart olmayan şeylerde yatmaktadır.

Resimde, bir seramik atölyesinde, ham kil kullanılarak yapılan bir vazo veya figürin görülüyor. Vazonun yüzeyi, pullu veya kabuklu bir sürüngen hayvanı andırır bir desenle şekillendirilmiş. Çalışma masasının üzerinde, çeşitli kil parçaları, fırça ve diğer seramik yapımı araçları da mevcut. Resmin içindeki espri, vazo/figürinin tuhaf şekli ve kabuklu bir yaratık temsil etmesinden kaynaklanıyor. Görünümü garip ve komik, belki biraz tuhaf bir şekilde yaratılmış vazo/figürin yaratıcılığın sınır tanımadığını ve beklenmedik şekillerle ifade edilebileceğini vurgulamak için kullanılıyor. Özetle, şeklin, o kadar çok "canlı", "gerçekçi" veya "normal" bir vazo/figürin ötesine geçtiği ve komik bir yanı var.

Resimde, klasik bir resim tarzında, muhtemelen Rönesans dönemine ait, bir grup insanın toplandığı bir sahne görülüyor. İnsanlar, masanın üzerindeki bir laptopa bakıyorlar. Resmin altındaki yazı ise "bi dur orospu çocu bizi de link armyoruz" şeklinde. Bu, internette popüler olan bir ifade olan "link atma" (link saldırısı/link kampanyası) ile bir klasik resim kombinasyonu. Resimdeki insanlar, sanki laptopta bir link hakkında tartışıyor veya bir link kampanyası yapıyor gibi. "Orospu çocuğu" ifadesi ise kaba bir dil kullanımıyla durumu daha komik hale getiriyor. Özetle, espri; klasik bir resmin modern, internet dilindeki bir ifadeyle nasıl birleştirildiği ve insanların internette, özellikle de link paylaşma kampanyalarında agresif ve yoğun bir şekilde faaliyet gösterdiğini vurgulamak için kullanılıyor. Kısacası, ciddi bir tarihsel resmin modern bir internet aktivitesiyle bağdaştırılması, kaba bir dil kullanılarak esprili bir şekilde ifade edilmiş.

Fotoğrafta, altın rengi ile kaplanmış, muhtemelen antik veya klasik tarzı bir heykel görüyoruz. Heykel, bir çeşme veya bahçe gibi bir yapının parçası gibi duruyor. Arka planda da çeşitli bitkiler ve yeşillikler var. Resmin altındaki yazı ise bir mizah içeren bir gözlem. Japon kültürünün, kırık eşyaları altınla tamir etme alışkanlığına gönderme yapıyor. "Japon'da kırık nesneler genellikle altınla tamir edilir" ifadesi, Japon kültürünün bu yönünü betimlerken, alttaki "Ben Japonya'da:" kısmı ise, kendisini bu alışkanlığa çok benzeterek, belki de aşırı iyimser veya mükemmeliyetçi, hatta biraz da abartılı bir tavra sahip olduğunu esprili bir şekilde ima ediyor. Dolayısıyla, bu, biraz da "benim durumum" ifadesine benzeyen ve kendi durumunu abartan, esprili bir karşılaştırma.

Fotoğrafta, altın rengi ile kaplanmış, klasik bir heykel görüyoruz. Heykelin detayları ve pozisyonu, Antik Yunan veya Roma mitolojisinden bir figürü çağrıştırıyor. Alt kısımda, "Japonya'da sıklıkla kırık nesneler altına kaplanarak tamir edilir" ve "Ben Japonya'da" yazıları var. Bu, "Japonlar her şeyi altınla tamir eder" klişesine gönderme yapan, biraz abartılı ve mizah içeren bir espri. Heykelin altın rengiyle, bu klişenin gerçekliğini (ve belki de abartılılığını) vurgulamak amaçlanmıştır. Japonların her şeyi altınla tamir ettiği fikri bir şaka. Gerçekte böyle bir durum olmadığı, sadece bu memelerin esprili bir referans olduğu anlaşılıyor.

Fotoğrafta, altın rengi, klasik bir heykel görüyoruz. Heykel, muhtemelen bir çeşme veya bahçe bezemeği olarak kullanılıyor. Heykelin etrafında bitkiler ve diğer bahçe unsurları var. Resimdeki mizah, "Japonya'da kırık eşyalar sıklıkla altınla tamir edilir" şeklindeki genel bilgiyle, altın rengi heykelin fotoğrafıyla alay ediyor. Japon kültüründe altınla onarımın yaygın bir uygulama olmadığını, ama heykelin altın rengi kaplamasıyla ilgili bir mizah var. "Ben Japonya'da" kısmı, heykelin altın rengiyle özdeşleşen bir durumun kişisel bir yorumu olarak düşünülebilir. Sonuç olarak, fotoğraftaki mizahi durum, kırık eşyaların altınla tamir edilmesi ile gerçek hayattaki bir objenin altın rengi kaplaması arasındaki farktan kaynaklanmaktadır.

Fotoğrafta, Ankara 19. Kitap Fuarı'nda gerçekleşecek imza günü etkinliğinin afişini görüyoruz. Afişte, çizgi roman karakterleri gibi tasarlanmış kişilerin imza vereceği yazılı. Karakterlerin kostümleri ve pozları, çizgi roman veya karikatür tarzı bir hava yaratıyor. Aşağıda ise, etkinlik zamanları ve isimlerle, kimin ne zaman imza vereceği belirtilmiş. Bu imza gününün bir şakası varsa, onu fotoğrafın içeriğinden çıkarmak zor. Afişteki karakterlerin çizim stili, şakayı anlamak için yeterli ipucu vermiyor. Muhtemelen, çizgi roman veya karikatür tarzı ile yaratıcı bir etkinlik duyurusu yapılıyor. İşte temelde, şaka değil, bir duyuru.

Resimde, kahverengi tonlarda, orta boylu, kahverengi saçlı bir gencin portresi var. Ancak yüzü, sanki çocukça çizimlerle boyanmış gibi, tuhaf çizgiler ve sembollerle kaplı. Gözleri büyük, ağzı üzgün ve buruşuk bir ifadeyle çizilmiş. Özünde, yüz ifadesi, "üzgün" veya "sıkıntılı" bir halde. Resmin şakası, gerçek bir portrenin ciddiyetine ve duygusal ifadesine karşı, çocukça, abartılı ve garip bir ifadeyle "karşı durması" ndadır. Bu, "küçük bir çocuk gibi bir şey hayal etmek" veya "resmin ciddiyetini bozan" bir tarz ile ilgili bir şaka. Yani, genellikle ciddi olan bir portrede beklenmedik, çocukça bir ifade var.

Resimde, iki farklı yapıtı yan yana gösteren bir fotoğraf var. Soldaki görüntü, bir kadının cinsel organlarını, sanki kutsal bir figürmüş gibi, bir nimbus (ışık halkası) ve iğnelerle süslenmiş bir şekilde tasvir ediyor. Sağdaki görüntü ise, geleneksel bir Madonna (Meryem Ana) resminin bir kopyası. Bu görüntü, dini sembolleri ve imajları, cinsellikle ilişkilendirerek, kültürel bir eleştiri, ironi veya protesto amaçlıyor. Soldaki görüntü, kutsal bir figürle ilişkilendirilen bir cinsel organı temsil ediyor, bu da dini sembolizmin nasıl karikatürize edilebileceğini ve eleştirilebileceğini gösteriyor. Sağdaki Madonna resmi ise, geleneksel bir dini sembol olarak duruyor. Bu zıtlık, din ve kültürel sembollerin anlam ve yorumlarının nasıl manipüle edilebileceğini ve nasıl farklı bağlamlarda yorumlanabileceğini vurguluyor. Resmin amacı, komik ve provokatif bir şekilde dini sembolizmin eleştirisel bir değerlendirmeyi yapmaktır. Esasında dini imajları, provokatif bir şekilde günlük yaşamla ilişkilendirmesi ve kutsalın farklı biçimlerde değerlendirilmesini amaçlamaktadır.

Fotoğrafta, elinde kırmızı şarap bardağı tutan ve koyu kırmızı-mor oje ile tırnakları yapılmış bir kişinin yakın çekimi var. Altta, "Neşet ertaşın cahilim dünyanın rengine kandım dediği renk" yazıyor. Bu, Türk halk müziği sanatçısı Neşet Ertaş'ın, hayatın geçici ve güzelliğin yanıltıcı olduğunu anlatan sözlerine gönderme yapıyor. Fotoğrafta görünen koyu renk şarap ve tırnak ojesi, "cahil" ve "yanıltıcı güzellik" konseptine uyuyor. Neşet Ertaş'ın sözleri üzerinden, kişinin geçici güzelliğe kapıldığını, aslında dünyanın gerçek renginin daha farklı olduğunu ima eden bir mizah var. Kısacası, tırnak ve şarap resminin Neşet Ertaş'ın sözlerine ironik bir gönderme olduğu anlaşılabiliyor.

Resimde, muhtemelen eski bir çizgi film veya karikatürden bir sahne var. Gökyüzü ve manzara, eski bir tarzla çizilmiş. Bir melek, bir koyun ve bir adam figürü görülüyor. Adam, kılıçla bir kişiyi cezalandırıyormuş gibi duruyor. Melek ve koyunun varlığına ek olarak, adamın üstünde yazılar var. Yazıların, olasılıkla dini ya da kaderle ilgili söylemler olduğunu düşündürüyor. Metinlerin içeriği, "Dur kesme aq sosyald deney" gibi Türkçe bir ifadeyle destekleniyor. Bu, olasılıkla "Dur artık, bu sosyal deneyi kes" veya "Artık bu sosyal deneyi durdur" anlamında olabilir, bu da durumu daha da ilginç hale getiriyor. Resimde oluşan absürt ve tuhaf bir durum, kahkaha uyandıran bir mizah oluşturuyor. Bir melek, bir koyun ve dini unsurların bir sosyal deneyle ilişkilendirilmesi komik bir kontrast oluşturuyor. "Sosyal deney" sözcüğünün eklenmesiyle, resmin bir şaka amacıyla tasarlandığı sonucu çıkarılıyor. Hatta, bazı sosyal deneylerin veya dini ritüellerin yanlış ve anlamsız olduğu ima ediliyor. Bu, resimde mevcut olan karikatüristik ve abartılı çizimlerle birlikte şakanın daha da güçlenmesine neden oluyor.