Resimde, çizgi film karakteri gibi görünen bir kadın televizyon izliyor. Televizyonda ise polisler görünüyor. Görüntü, 2500 yılında geçen bir bölüm gibi sunuluyor. Şaka, 2500 yılında hala polislerin aynı görevleri yaptığı, aynı sorunların yaşandığı ve aynı yöntemlerle çözüm arandığı fikrini gülünç bir şekilde ele alıyor. Aynı sorunların devam etmesi, bir tür "döngü" düşüncesini çağrıştırıyor.

Fotoğrafta, Scooby Doo çizgi filminde görünen Mystery Machine adlı kamyonet var. Alttaki yazı ise "İşte bunu herkes hatırlamaz, hatırlayan kardeşlerim şukuladı bile" yazıyor. Bu, çocukluğunda Scooby Doo izleyenlerin şukuladı adlı çikolatalı bisküviyi hatırlamalarına yönelik bir gönderme. Şukuladı'nın Scooby Doo'yla bağlantısı ise, çocukluğunda Scooby Doo izleyenlerin bu bisküviyi izlerken yediği için şukuladı'yı Scooby Doo ile özdeşleştirmesi.

Resimde "17/08/1999 03:02" yazılı bir dijital saat gösteriliyor. Bu saat, 17 Ağustos 1999 tarihinde saat 03:02'yi gösteriyor. Bu zaman, Türkiye'de meydana gelen büyük depremin gerçekleştiği saat. Bu nedenle, bu saatin bir deprem anını gösterdiği ve bu nedenle korkutucu olduğu ima ediliyor. Şaka ise, saatin deprem saatini göstererek insanların korkmasını ve deprem anını hatırlamasını sağlamak üzerine kurulu.

Fotoğrafta Sony marka bir Walkman görüyoruz. Görüntü "Hatırlamayanlar ağır liselidir..." yazısıyla birlikte paylaşıldığı için, Walkman'ın eski bir teknoloji olması ve günümüzde gençlerin onu hatırlamaması üzerine bir espri yapılmış.

Fotoğrafta, Ömer Demir ve bir kadın poz veriyor. Kadın ciddi bir şekilde bakarken, Ömer Demir gülerken objektife bakıyor. Altta yazan yazı, "Yapılan araştırmalara göre fotoğrafa bakan her 100 kişiden 100'ü sadri alışık'ın selfie çektiğini sanıyormuş" şeklinde. Şaka, fotoğrafın eski olmasına ve sadri alışık'ın daha sonraları ünlü olmasına gönderme yapıyor. Ömer Demir'in, bugünkü selfie trendlerinden habersiz olduğunu ima ederek espri yapılıyor.

Fotoğrafta, duvara monte edilmiş eski bir televizyon görünüyor. Televizyonun altına bir DVD oynatıcısı koyulmuş. Bu televizyonun "plazma" olarak adlandırılması komik çünkü plazma ekranlar düz ve ince olurken bu televizyon eski ve kalın bir model. Bu nedenle "plazma" tanımlaması esprili bir şekilde kullanılmış. Bu da eski bir televizyonun plazma diye adlandırılmasının komik olduğunu gösteriyor.

Üstteki resimde 17. yüzyıldan kalma bir tablonun bir parçası var. Tabloda, bir kadın ölmüş ve etrafında yas tutan insanlar var. Alttaki resimde ise modern bir sınıfta geçen bir olayı görüyoruz. Bir öğrenci diğer bir öğrenciyi yere düşürerek, "ölmüş gibi yapıyor" ve diğer öğrenciler de bu duruma şaşırarak tepki veriyorlar. Bu iki resim bir araya getirilerek "ölmek gibi yapmak" eyleminin zaman içinde nasıl değiştiği gösterilmeye çalışılmış. Şaka, iki resimdeki sahne arasındaki benzerlik ve ironiye dayanıyor. Tabloda gerçek bir ölüm varken, modern sınıftaki "ölüm" sadece bir şaka. **İngilizce:** The top image is part of a painting from the 17th century. The painting shows a woman who has died and people mourning around her. The bottom image shows a modern classroom scene. A student has made another student "play dead" and the other students are reacting in surprise. These two images are put together to show how the act of "playing dead" has changed over time. The joke lies in the similarity and irony between the two scenes in the pictures. While the painting depicts a real death, the "death" in the modern classroom is just a joke. Resimde üstte antik çağda insanlar, altta ise modern çağda insanlar var. Yukarıdaki resimde, antik çağda insanların giydiği kıyafetlerin bugünkü lise öğrencilerinin üniformasına benzetilmiş. Bu nedenle bu resim, "Antik çağda liseli öğrenciler nasıl giyinirmiş?" sorusuna cevap veriyor gibi görünüyor. Bu resimde antik çağda yaşayanların lise öğrencisi gibi giyinmiş olmalarıyla modern çağda lise öğrencilerinin giydiği kıyafetler arasındaki benzerlik ironik bir şekilde gösterilmiş. Bu fotoğrafta, sol tarafta üç arkadaş, sağ tarafta ise bir kilise resmi bulunuyor. Üç arkadaştan biri, "Bak bu resimde 10 tane aziz var! Anlaşıldı mı, 10 tane!" diyor. Bu, azizlerin resimlerini göstererek arkadaşına şaka yaptığını gösteriyor. Görüntüdeki kişiler aziz olmasa da, arkadaş aziz olduklarını öne sürüyor. Bu şaka, "aziz" kavramını abartarak güldürüyor. Fotoğraf, üstte bir resim, altta ise bir sınıfta öğrencilerin bu resme benzer şekilde poz verdiklerini gösteriyor. Resimde İsa'nın çarmıha gerilmesinden sonra mezara konulması tasvir ediliyor. Altta ise öğrenciler aynı sahneyi canlandırıyorlar ancak İsa'nın yerine, resimde İsa'nın ayaklarının dibinde görünen bir kadın karakteri canlandırıyorlar. Bu fotoğraftaki espri, öğrencilerin İsa'nın yerini bir kadınla değiştirerek, bir anlamda cinsiyet rollerini tersine çevirmiş olmalarına dayanıyor. Bu espri, hem İncil'deki hikayeye gönderme yapıyor, hem de günümüzde kadınların toplumsal konumuna ve cinsiyet rollerine dair bir yorum içeriyor. **Turkish Translation:** Fotoğraf, üstte bir resim, altta ise bir sınıfta öğrencilerin bu resme benzer şekilde poz verdiklerini gösteriyor. Resimde İsa'nın çarmıha gerilmesinden sonra mezara konulması tasvir ediliyor. Altta ise öğrenciler aynı sahneyi canlandırıyorlar ancak İsa'nın yerine, resimde İsa'nın ayaklarının dibinde görünen bir kadın karakteri canlandırıyorlar. Bu fotoğraftaki espri, öğrencilerin İsa'nın yerini bir kadınla değiştirerek, bir anlamda cinsiyet rollerini tersine çevirmiş olmalarına dayanıyor. Bu espri, hem İncil'deki hikayeye gönderme yapıyor, hem de günümüzde kadınların toplumsal konumuna ve cinsiyet rollerine dair bir yorum içeriyor. Fotoğrafta, beyaz bir çarşaf giyen bir adamın diğer insanlara "Ben İsa'yım" der gibi bir poz verdiğini görüyoruz. Aynı anda alt tarafta İsa'nın resminin olduğu bir tablo var. Bu fotoğrafta, espri, "Ben İsa'yım" diyen adamın, İsa'nın resminin yanında yer alması ile sağlanıyor. İzleyici, İsa'nın resmine baktığında, bu adamı gerçek İsa ile karşılaştırıyor ve bu durum bir mizah yaratıyor. **Esprinin Türkçesi:** Fotoğraftaki adamın "Ben İsa'yım" der gibi bir poz vermesi ve altında gerçek İsa'nın resminin olması, izleyicide bir karşılaştırma ve dolayısıyla mizah yaratıyor. Resimde, bir grup öğrenci sanat dersinde "Doğuş" adlı ünlü bir eseri canlandırıyor. Resimde, Meryem Ana, Hz. İsa ve diğer karakterler yer alıyor. Öğrenciler, orijinal eserdeki karakterlerin pozlarını ve kıyafetlerini taklit ediyorlar. Ancak, öğrencilerin kıyafetleri ve pozları oldukça komik bir şekilde uyarlanmış. Örneğin, Meryem Ana'nın rolünü üstlenen öğrenci modern bir kıyafet giymiş ve saçını modern bir şekilde şekillendirmiş. Hz. İsa'nın rolünü üstlenen öğrenci ise beyaz bir çarşafla sarılmış durumda. Bu durum, öğrencilerin eseri "Doğuş"u canlandırırken orijinal eserle dalga geçtikleri şeklinde bir yorum yaratıyor. **Joke:** Resimdeki öğrenciler "Doğuş" adlı eseri oldukça ilginç ve komik bir şekilde canlandırmışlar. Bu durum, öğrencilerin esere kendi bakış açılarını yansıttıklarını ve bunun da izleyiciyi güldüren bir sonuç ortaya çıkardığını gösteriyor. Üstteki resimde, 19. yüzyıl Fransız ressamı Théodore Géricault'un "Medusa Salı" adlı ünlü tablosu yer alıyor. Tablo, 1816'da denizde battıktan sonra bir salda hayatta kalan denizcileri konu alıyor. Tablo, denizcilerin ıstırabını ve umutsuzluğunu gösteriyor. Alttaki resimde ise bir grup genç, birbirlerine binmiş halde oyun oynuyor ve gülüyor. İki resim karşılaştırıldığında, alttaki resmin Medusa Salı'ndaki denizcilerin durumunu, günlük yaşamlarında eğlenceli bir oyun olarak gösterdiği görülüyor. Bu durum, sanat eserlerine yapılan ve zaman zaman kültürel referansları kullanarak yaratılan esprili ve absürt yorumlar olarak değerlendirilebilir. **Kısaca özetleyecek olursak:** Resim, Medusa Salı'ndaki trajik olayı, günlük yaşamda eğlenceli bir oyun olarak göstererek mizah yaratıyor. Resimde iki farklı sahne var. Üstteki sahnede bir grup genç öğrenci, öğretmenin ders anlatırken dinliyor. Alttaki sahne ise Leonardo da Vinci'nin ünlü eseri "Son Akşam Yemeği"nin bir parçası. Fıkra, öğrencilerin Son Akşam Yemeği tablosunun figürlerini andırmasıyla ilgili. Öğrencilerin duruşları, ifadeleri ve yerleşimi, tabloda yer alan havarilerin duruşunu ve pozisyonunu taklit ediyor. Bu durum, gençlerin derse olan ilgisizliğini ve sanki son akşam yemeği gibi bir tavır sergilediklerini gösteriyor. Kısacası, resim öğrencilerin derse olan ilgisizliğini "Son Akşam Yemeği" tablosuyla mizahi bir şekilde karşılaştırarak gösteriyor.

Fotoğrafta çiçekli kumaşlarla döşenmiş bir otobüste oturan koltuklar görülüyor. Twitter gönderisindeki espri ise "Tumblr yolcusu kalmasın" şeklinde. Tumblr'ın estetik ve nostaljik bir platform olarak bilindiği ve genelde vintage çiçekli kumaşlarla bezenmiş objelere ilgi duyulduğu düşünüldüğünde, bu otobüste de böyle bir yolcunun oturmuş olma ihtimali, gönderi sahibinin mizahını ortaya koyuyor.