Resimde, aynı ofiste çalışan dört farklı kişinin, yıllar içinde nasıl yaşlandıklarını ve iş hayatının onları nasıl yorduğunu gösteren dört panel bulunmaktadır. İlk panelde genç ve heyecanlı bir çalışan, bilgisayar başında çalışırken, ofisin duvarında "Bahamalara Gel!" afişi asılıdır. İkinci panelde çalışan yaşlanmıştır, saçları dökülmeye başlamış ve daha yorgun görünmektedir, ancak hala aynı afiş duvarda asılıdır. Üçüncü panelde, çalışan çok daha yaşlanmıştır, saçları tamamen beyazlamış, yorgun ve umutsuz görünmektedir, afiş hala duvarda asılıdır. Son panelde ise iskelet halinde çalışan, afişe bakarak hüzünlenmiştir, sanki afişe ulaşamadığı için üzülüyormuş gibi bir ifadeyle. Şaka, çalışanların aynı işi uzun yıllar boyunca yapmak zorunda kalarak yaşamlarını kaybetmeleri, hayatlarının hedefine ulaşamamaları ve istedikleri gibi tatil yapamamalarını vurguluyor. Aynı zamanda, bir ofiste çalışmanın insanları nasıl yaşlandırdığı ve nasıl ruhlarını söndürdüğünü ironik bir şekilde gösteriyor.

Fotoğrafta, Barış AKIN isimli bir kullanıcının Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, LinkedIn'e girdiğini ve herkesin yine çok başarılı olduğunu yazmış. Bu paylaşım, LinkedIn'de insanların kendilerini çok başarılı gibi gösterme eğilimlerine ve gerçekte durumun bu olmadığına gönderme yapıyor. Şaka, LinkedIn kullanıcılarının özgeçmişlerini ve başarılarını abartma eğilimlerine ve gerçekte insanların iş hayatında yaşadığı zorluklara vurgu yapıyor.

Fotoğrafta bir adamın başında bir iş başvuru formu var. Adam form ile başını tamamen kapatmış ve sadece gözleri görünüyor. Şaka, adamın iş başvurusunu yaparken, aynı zamanda bunu korkutucu bir şekilde yapmasıdır. Başlıktaki "BOO! Did I scare you? I'm a job application" yazısı da bunu vurguluyor. Dolayısıyla şaka, adamın hem korkutucu, hem de iş arayan bir şekilde aynı anda olmasıdır.

Fotoğrafta, bir ofiste bilgisayar başında oturan ve telefonla konuşan bir kadın görünüyor. Etrafında da başka çalışanlar var. Kadının yüzündeki ifade, telefon görüşmesinde sıkıldığını ve canının sıkıldığını gösteriyor. Bu fotoğrafa dair espri şu olabilir: "İş yerinde telefonla konuşmak bazen insanı çok sıkabilir, özellikle de sürekli aynı sorulara cevap vermek zorunda kalınca." Bu espri, telefonla müşteri hizmetleri gibi işlerde çalışanların yaşadığı sıkıntılara değiniyor.

Fotoğrafta boş bir ofiste oturan tek bir adam görüyoruz. Adam resmi bir kıyafet giyiyor ve önünde bir masa ve sandalye var. Adamın yüzündeki ifadeden yola çıkarak, bu ofisi aslında bir hapishane hücresi olduğunu ve adamın hapiste olduğunu anlayabiliyoruz. Bu fotoğraf, "Ofis işkence gibidir" veya "İş hayatı hapishane gibidir" gibi bir Türk atasözünü veya deyimi temsil ediyor. Fotoğraf, ofisteki iş hayatının sıkıcı ve özgürlükten uzak olduğunu komik bir şekilde gösteriyor.

Resimde, 15 yıldır bir şirkette çalışan bir adamın, 15. yılı için yaptığı konuşma sırasında, iş yerindeki motivasyonunun yerinde olmadığını anlıyoruz. Her ne kadar şirket tarafından "oyulmuş bir saat" ile ödüllendirilsin de, o bu durumdan dolayı mutlu değil ve kendi içinde bulunduğu durumu "umuttan vazgeçtim ve sürekli bir değişim halinde var oluyorum, mutsuzluk ve pişmanlık arasında" diye tanımlıyor. Bu resimdeki espri, uzun süredir aynı işte çalışan insanların işten sıkıldığını, motivasyonlarının azaldığını ve hatta işten çıkmak istediklerini, ancak bu durumun işverenler tarafından pek de anlaşılamadığını ve işçilere somut bir ifadeyle, "oyulmuş bir saat" ile ödüllendirilmesi şeklinde gösterilmesini ele alıyor.

Fotoğrafta, tıbbi bilgileri kaydetmek için kullanılan eski bir bilgisayar programı ekranı görülüyor. Ekranın üzerinde, "HER SABAH İŞE GİTTİĞİ İÇİN MUTSUZ HİSSEDİYORMUŞ, MUTLU OLMAK İSTİYORMUŞ" yazıyor. Bu, kişinin işinden mutsuz olduğunu ve bu yüzden mutsuz olduğunu, ancak işine gitmeye devam etmek zorunda kaldığını gösteren bir mizah. Özetle, bu eski bilgisayar ekranı ile iş hayatının zorlukları ve mutsuzluk arasındaki bağlantıyı mizah yoluyla ele alıyor.

Resimde bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda "sultandördüncüvites" kullanıcı adıyla yazan kişi, eski işinden cumartesileri çalışırken istifa edip kendi işini kurduğunu ve artık pazarları da çalıştığını söylüyor. Şaka, kişinin eski işinde cumartesileri çalışmak zorunda kalmasına ve kendi işini kurduktan sonra da hala çalışmak zorunda kalmasına dayanıyor. Bu durum, kişinin işinden istifa etmesinin ona özgürlük getirmediğini ve hala çalışmak zorunda olduğunu gösteriyor.

Fotoğrafta, "sultandördüncüvites" kullanıcı adlı bir Twitter kullanıcısının tweet'i yer alıyor. Tweet'te "Eskiden cumartesileri bile çalışırdım. İstifa edip kendi işimi kurdum, artık pazarları da çalışıyorum" yazıyor. Şaka, kişinin cumartesi günleri bile çalıştığı zorlu geçmişinden bahsetmesi, ancak kendi işini kurduktan sonra artık pazarları da çalışmak zorunda kalması üzerine kurulu. Dolayısıyla, iş hayatında özgürlük hayaline kavuşsa da, özgürlük aslında çok da farklı bir şeymiş gibi görünüyor.

Fotoğraf, Twitter'da "Aldebaran" isimli bir kullanıcının paylaştığı bir tweet gösteriyor. Tweet, arkadaşının tüm mal varlığını satıp Ege'ye taşınma kararı aldığını ve bunun için sabah 7'de kalkıp akşam 8'de eve geleceğini söylediğini anlatıyor. Bu durumun "hayat değil" olduğunu belirten tweet, "Benden bu kadar" ifadesiyle son buluyor. Şaka, arkadaşının hayatını tamamen değiştirmek için gösterdiği çabanın ve bunun için katlanacağı zorluğun abartılı bir şekilde anlatılmasında yatıyor. Hem sabah 7'de kalkıp akşam 8'de eve gelmek hem de tüm mal varlığını satmak, Ege'ye taşınmak için gösterilen bir çabanın ne kadar büyük olduğunu ve arkadaşının bunu yapmaya neden karar verdiğini sorgulamayı da beraberinde getiriyor.

Fotoğrafta, bir kadın masada laptopu üzerinde çalışırken bir kahve içmektedir. Elinin içinde ise "MultiNet" isimli bir yemek kartı tutmaktadır. Görsel, "İstifa Edip Kendi İşini Kurma Hayali Yine Aynı Soruya Takıldı: "Hadi maaş neyse de MultiNet yemek kartından nasıl vazgeçeceğim?" yazısıyla birlikte paylaşılmıştır. Bu görsel, iş arayanların veya kendi işlerini kurmayı düşünenlerin sıklıkla karşılaştığı bir problemi esprili bir şekilde ele almaktadır. MultiNet yemek kartı, işyerlerinde çalışanlara sağlanan bir avantaj olup, genellikle insanların işyerlerinden ayrılmayı zorlaştıran bir unsurdur. Görsel, bu durumu esprili bir şekilde "maaştan çok yemek kartını" özlemenin insanları iş hayatında tuttuğunu ima etmektedir.

Fotoğrafta üç panel var. İlk panelde özenle hazırlanmış bir e-posta, büyük bir uçakla temsil ediliyor. İkinci panelde gönderilen e-posta, yine aynı uçakla gösteriliyor. Üçüncü panelde ise "Ek olarak olması gereken dosyalar" yazıyor ve uçağın merdivenine doluşan bir sürü insan görünüyor. Bu mizahın temel esprisi, e-postanın uçakla temsil edilmesi ve ek dosyaların uçağın merdiveninde bekleyen kalabalıklarla karşılaştırılmasıdır. E-posta gönderilirken, ek dosyaların da gönderileceği varsayılır, ancak gönderilen ek dosyalar olmasa bile, gönderen ek dosyalar için ek bir çaba sarf etmediği gibi, uçağın merdiveninde bekleyen kalabalık gibi, beklemeye devam ederler.

Resimde bir uçak ve uçağa binen çok sayıda insan var. Üst kısımda "Özenle hazırlanan mailim" yazan bir baloncuk var. Bu baloncuğun altındaki ikinci baloncuk ise "Mailim gönderildi" şeklinde. Üçüncü baloncukta ise "Ek'te olması gereken dosyalar" yazıyor. Şaka, uçağa binen insanların ekte gönderilmesi gereken dosyalar olmasıdır. Yani kişi mailini göndermiş fakat dosyaları eklemeyi unutmuş ve bu da "ekte olması gereken dosyalar" olarak uçağa binmeye çalışıyor.

Fotoğrafta üç bölüm halinde bir şaka anlatılıyor. İlk bölümde büyük bir uçak "Özenle hazırlanan mailim" yazısıyla gösteriliyor. İkinci bölümde aynı uçak "Mailim gönderildi" yazısıyla gösteriliyor. Üçüncü bölümde ise uçağın kapısına binmek için sırada bekleyen bir kalabalık "ekte olması gereken dosyalar" yazısıyla gösteriliyor. Şaka, gönderilen maile ekte olması gereken dosyaların eklenmemiş olmasına ve bu sebeple maili alan kişinin gönderen kişiye dosyaların eksik olduğunu hatırlatmak için uçağa binmek için koşması gerektiğine gönderme yapıyor.

Resimde üç panel var. İlk panelde, "Özenle hazırlanan mailim" yazısıyla havalanan bir uçak görülüyor. İkinci panelde ise "Mailim gönderildi" yazısıyla uçan başka bir uçak görülüyor. Üçüncü panelde ise, "Ekte olması gereken dosyalar" yazısıyla uçağın iniş merdiveninde bir sürü yolcu bekliyor. Bu görselin espri kaynağı, mail gönderen kişinin ekte olması gereken dosyaları eklemeyi unutması ve uçakta yolcuların bu dosyaları beklemesiyle yapılan bir benzetme.

Resimde iki resim bulunuyor. İlk resimde bir baba kızgın ve endişeli bir şekilde masada oturmuş, yanında ise onu teselli etmek için elini omzuna koymuş, "Her şey yoluna girecek, merak etme" dercesine bakan bir oğlu var. İkinci resimde ise, bu sefer oğlan baba olmuş ve aynı şekilde masada oturmuş, kızgın ve endişeli bir halde, yanında ise ona teselli eden babası bulunuyor. Bu iki resim, hayatın döngüsünü ve her zaman rollerin değişebileceğini gösteren bir espriyi ortaya koyuyor. Yani "baba" olarak gördüğümüz kişi daha sonra "oğul" pozisyonuna geçiyor ve aynı durumlar onun başına geliyor. Bu da bize hayatın ve rollerin ne kadar geçici olduğunu hatırlatıyor.

Fotoğrafta bir iş başvuru formu bulunuyor. Başvuran, "Daha Önce Çalıştığı Yerler ve Ayrılma Nedeni" kısmına "Mora hotel = silahlı karga old. Patrona şikayet yaptilar. Bizi de vurduk. Airport hotel = turizm. Beksimo cafe = totam uyuşmadı" şeklinde cevap vermiş. Bu cevaplar esprili bir şekilde yazılmış. İşe alınma ihtimali az olsa da, başvuranın kendine özgü ve komik bir üslubu olduğu anlaşılıyor.

Only ams https://t.co/xny4RDEtS7 aslışahsu erotica @bimboloji · 22 sa onurunuza da gururunuza da sokayım ben mal mıyım köle...

Fotoğrafta, Kompulsiv Bozuk isimli bir Twitter kullanıcısının "Bugün istifa ettim. Tüm birikimlerim tükenene kadar dünyayı dolaşmaya karar verdim. Hesaplamalarıma göre, yarın saat 14.00 civarında eve dönerim." yazdığı bir tweet görülüyor. Bu tweet, Twitter kullanıcılarının birikimlerinin sınırlı olması ve dünyayı dolaşmak için yeterli birikimlerinin olmaması gibi gerçeklerle dalga geçiyor. İstifa edip dünyayı dolaşacağını söyleyen tweet, gerçekçi olmaktan çok absürt bir durum olarak algılanıyor ve mizah yaratıyor.

Fotoğraf, haftanın her günüyle ilgili bir şaka içeren bir metin gösteriyor. Her gün, kişi "Keşke Cuma olsaydı" diyor, Cuma gününe geldiğinde ise "Keşke mutlu olsaydım" diyor. Şaka, insanların haftanın ilk iş günlerini sevmemesi ve Cumartesi ve Pazar'ı özlemeleri üzerine kurulu. Bu nedenle, şaka insanların hafta boyunca özledikleri Cuma'ya ulaştıklarında, hayatlarının gerçek sebebinin aslında Cuma olmaması, daha çok mutlu olmak olduğunu fark etmelerini anlatıyor.