Fotoğrafta, kırmızı fesli, sakallı ve detaylı bir işlemeli ceket giymiş bir adamın portresi yer alıyor. Adamın yüz ifadesi ciddi ve olgun görünüyor. Arka plan hafifçe bulanık, ancak adamın ön plana çıkarıldığını gösteriyor. Fotoğraf, eski bir çizim veya gravür stilinde. Bu görseldeki bir şaka veya mizah unsuru bulunmuyor. Bu sadece bir portre.

Fotoğrafta, işlemelerle süslü, altın ve koyu renk tonlarıyla bezenmiş, muhtemelen tarihi bir İslam zırhı parçası, muhtemelen bir miğfer veya başlık görülüyor. Zırhın üzerinde Arapça yazı ve süslemeler dikkat çekiyor. Görüntü, zırhın detaylı işçiliğini ve tarihi önemini vurgulamak için siyah bir arka plan üzerinde çekilmiş. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece tarihi bir zırh parçasının fotoğrafı.

Fotoğrafta, Fatih Sultan Mehmet Han'ın bir portresi ve onunla ilgili bir metin bulunmaktadır. Metinde, Sultan Mehmet Han'ın insanlara "Din nedir?", "Namaz kılıyor musun?", "Oruç tutuyor musun?" gibi sorular sormamasını, bunun yerine "Aç mısınız?", "Bir şeye ihtiyacınız var mıdır?", "Bir sorunun var mı?" gibi daha insani ve ihtiyaç odaklı sorular sormasını öneren bir mesaj yer almaktadır. Bu, insanların dini konularda aşırı sorular sorarak ve baskılayarak, onların asıl ihtiyaç ve sorunlarını görmezden geldiklerine dair bir ironi içeren bir mesajdır. "Allah'ın soracağı soruları sormayın!" cümlesi, aşırı merak ve sorgulamanın dinin özünden uzaklaştırabilen bir şey olduğunu, daha çok insancıl bir yaklaşımın önemini vurgulamaktadır. Dolayısıyla, fotoğrafta dinin özüne değil, insanların temel ihtiyaçlarına odaklanılması mesajı verilmektedir. Fotoğraf, eğlenceli bir biçimde, Sultan Mehmet Han'ı modern bir anlayışa sahipmiş gibi sunarak, onu günümüz toplumuna uyarlanmış bir şekilde yorumlamaktadır.

Fotoğrafta, atın üzerinde oturan, Osmanlı üniforması giyen bir kişi görülüyor. Kişinin sakalından ve başındaki fes'ten anlaşıldığı kadarıyla, Osmanlı dönemiyle ilişkilendirilen bir görüntü. Denizin kıyısında, kumlu bir alanda çekilmiş fotoğraf; görsel anlamda "atlı subay" imajını çağrıştırıyor. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok. Sadece tarihi bir kostümün günümüzde yeniden canlandırılması var.

Görselde, altın ve siyah detaylarla işlenmiş, muhtemelen İslam kültürüne ait, süslü bir savaş miğferi ve zırh parçası görünüyor. Miğferin üzerinde Arapça yazılar ve süslemeler mevcut. Bu, genellikle önemli kişilere ait, kutsal metinlerin veya İslam'ın önemli figürlerinin sembolize edildiği çok detaylı ve değerli bir zırh parçası gibi gözüküyor. Resimdeki mizah, zırhın gösterişli, süslü ve detaylı yapısının, savaşın/mücadelenin aslında görünüşe göre "şov" olduğu ve sertlik yerine süslemeyle öne çıktığına vurgu yapıyor. Bu, bazı durumlarda önemli görünen şövalyelik veya savaşçılık anlayışının gösterişe dayalı olabileceğine dair bir ironi/eleştiri taşımış olabilir. "Görünen köy kılavuz istemez" söylemini akla getiriyor, zırhın gerçekten sağlam olup olmadığı belli değil.

Resimde, fes takmış, elinde uzun bir değnek tutan, şık giyimli bir adam görünüyor. Adamın önünde, üzerinde yazı olan bir kağıt parçası var. Yazı, muhtemelen bir şiir ya da özlü bir söz. Görselde bir tür nostaljik veya romantik bir hava var. Resim, o döneme özgü bir kostüm ve aksesuarlarla, o dönemdeki bir kültür, yaşam tarzı ve sosyal durum hakkında bilgi veriyor. Resmin içindeki mizah, muhtemelen, bir "dilenci şair" ya da "gezgin ozan" imajıyla bağlantılı ve bu adamın, şiirleriyle geçimini sağlamaya çalışan biri olmasıdır. Yazılı kağıt, şiir veya bir çeşit mesaj taşıdığı için, bu durumla ilgili mizah çıkarılıyor. Resimdeki durum, aslında biraz ironik ve dolaylı bir espri içeriyor. İfade edilen durum, o dönemlerde, şiirle geçinmenin güçlüğünü ve belki de hayallerle geçinmeye çalışan bir adamın halini vurgulamak olabilir. Bu bir "ironik mizah" örneğidir. Bu resimde, resmin içindeki insanların durumunun, yani ozanın durumunun, sosyal durumunun veya o dönemin toplumsal durumunun imajını ele almaya çalışıyor olabilir.

Resimde, Osmanlı dönemine ait, muhtemelen 19. yüzyıl veya 20. yüzyıl başlarına ait bir çarşı sahnesi tasvir ediliyor. Çeşitli kıyafetler giymiş, farklı işlerle uğraşan kişiler görülüyor. Başlıklar, giysiler, aksesuarlar döneme ait Osmanlı giyim tarzını yansıtıyor. Bir şahıs saz çalıyor, başka birisi su çeşmesinde su alıyor, diğerleri de sanki pazarlık yapıyorlar ya da sohbet ediyorlar gibi görünüyor. Resimdeki mizah, muhtemelen, giyinme tarzının "tarihi" ama aynı zamanda "güncel" olan bir görüntüyle bağlantılı. Görüntüyü, özellikle bugünkü standartlarla kıyaslandığında, kıyafetlerin ve toplumsal yaşamın biraz "eski" ve "abartılı" veya "garip" görünebilmesiyle ilgili olabilir. Resim, geçmişe gönderme yapıyor, ama aynı zamanda modern izleyicide bir gülümsemeye yol açan biraz komik bir imaj yaratıyor. Dolayısıyla mizah, geçmişle ilişkiye dayanan ve giyim tarzının günümüz bakış açısıyla abartılı görünebilmesiyle ilgili bir ironiden kaynaklanıyor. Kesin bir "şaka" ifadesi yerine, bu "eskiye gönderme" ve gülümsetici bir ironi gibi bir yorum daha uygundur.

Fotoğrafta, Twitter'da bir paylaşım yer alıyor. Paylaşımda, askerdeyken bir kardeşinin arabada kalacağını öğrenen ve buna sinirlenen bir kişinin yaşadığı olay anlatılıyor. "Keşke uzun dönem gitseydin aq" diye bakış atan kardeşinin, bir şehzade ve mehzade gibi olsa (yani daha zengin ve ayrıcalıklı olsalar) onu boğabilecek kadar sinirlendireceğini anlatarak, olayın komik yönünü vurguluyor. Kısacası, kardeşinin olumsuz bakışının abartılı bir şekilde can sıkıcı olduğunu ve kişiyi rahatsız ettiğini ifade ediyor. Joke, askerlik hayatının sıkıcılığı ve abartılı tepkiler üzerine kurulu.

Resimde, muhtemelen 17. veya 18. yüzyıla ait bir Osmanlı padişahının portresi var. Padişah, geleneksel kıyafetleriyle (sarımsı-kahverengi kaftan ve beyaz sarık) ve kürküyle tasvir ediliyor. Resmin altında kırmızı renkte "TEZ VAKTE SIKILE" yazısı görülüyor. Bu, Türkçe bir ifade ve Türkçe'de "yakında sıkıntıya düşeceksin" anlamına geliyor. Bu, bir espriye/meme'ye örnek. Esasen, resimde görünen padişahın ne kadar güçlü ve kadim bir görünüm sergilemesine karşın, altta yazılan ifade onu, zaman içinde değişecek olan bir durumla, belki bir felaket veya başarısızlık hissiyle yüzleşmek zorunda bırakılarak dalga geçer. Padişahın egemenlik imajı ile sözcüklerin oluşturduğu terslik, espriyi oluşturur.

Resimde, Twitter'da bir paylaşım görülüyor. "adınbatsınsüpermen" kullanıcı adlı birinin paylaşımı. Paylaşımın içeriği, 1826 yılında II. Mahmud döneminde yaşanan bir durumla ilgili, muhtemelen bir tarihsel olay ya da döneme ait bir espri. Sonra, başka bir kullanıcı (@edaab12) "eda ile bi yere kadar ocakı temizlemek kadar bana iyi hissettiren bir şey yok" diye yorum yapıyor. Bu yorum, belki de o dönemin zorluklarının veya günlük yaşamın sıkıcı ve yorucu yönlerinin bir ifadesi olarak yorumlanabilir. Özetle, paylaşımın espri unsuru, tarihsel bir olaya gönderme yaparak güncel bir durumla ilgili öznel bir düşünceyi aktarmak.

Fotoğrafta, Osmanlı dönemi kostümleri giymiş iki erkek figürü görünüyor. Bunlardan biri, telefonla ilgilenirken, diğeri de ona bakıyor. Yazı kısmında ise "hürrem tweet atmış mustafa..." şeklinde başlayan bir tweet metni var. "Hürrem" ve "Sultanım" gibi ifadeler, muhtemelen "Muhteşem Yüzyıl" dizisindeki karakterlere referans vererek, bir sosyal medya paylaşımına ve o paylaşımın içeriğine atıfta bulunuyor. "Kocam sefere gitti 10 gün yok" ifadesi ise, bu durumun karakterler arasında geçen bir iletişimi ve günlük hayatı konu aldığını gösteriyor. Burada yapılan espri, tarihi bir dönem olan Osmanlı dönemi ve muhtemelen "Muhteşem Yüzyıl" dizisine gönderme yapılarak, modern sosyal medya kullanımının geçmişe aktarılmasıyla oluşan komik bir durum yaratarak yapılan bir mizah. Telefonun, o dönemde hiç olmadığı için, beklenmedik ve komik bir durum olarak sunuluyor.

Resimde, beyaz fes takmış, uzun beyaz sakallı, kıyafetli yaşlı bir adamın portresi var. Görünen manzara ise, muhtemelen bir çöl veya benzeri bir ortam. Resmin tarzı, eski bir portre tarzına işaret ediyor. Bir espri yok. Sadece bir portre.

Resimde, Osmanlı dönemine ait bir iç mekânı gösteren bir tablo bulunuyor. Birkaç kişi, geleneksel kıyafetlerle, bir tür saray veya önemli bir binanın içinde yer alıyor. Ön planda, kırmızı örtüyle kaplı bir yatakta oturan, elinde kitap tutan bir kişi var. Bu kişinin üzerinde, "Kuzenim yazmış..." yazan bir baloncuk görülüyor. Bu, bir espridir. Esasen, "Kuzenim yazmış..." ifadesi, olasılıkla bir şeye dair söylenen olumsuz bir haberin veya kötü bir haberin, kişinin kuzeni tarafından yazıldığına işaret ediyor. Resimdeki kişilerin duruşu, kıyafetleri ve genel ortamı düşünüldüğünde, haberin ciddiyetini vurgulayarak durumun ne kadar vahim veya kötü olduğunu ve kişinin buna şaşırdığını ya da üzülmüş olduğunu yansıtıyor. Dolayısıyla, espri, olası bir olumsuz haberin, haberi veren kişinin de yakın birisi olduğunun (kuzeninin) altını çiziyor ve durumu daha da ironik hale getiriyor.

Görüntüde, bir yatak odasında oturan, açık renkli, muhtemelen dantelli, eski tarz bir gömlek giymiş bir erkek var. Tweet'in altındaki metin, bu görsele ve "Enderun civarı pasif var mı?" sorusuna bir yanıt olarak, "seni padişah yapacağız birinci abdülpasif" yazan bir yorum içeriyor. Tweet'in amacı, "Enderun civarı pasif var mı?" şeklindeki sorunun ironik bir şekilde cevaplanmış olması. "Pasif" kelimesi muhtemelen cinsel içerikli bir çağrışım yapıyor. Yanıt ise, çok abartılı ve komik bir şekilde, kişiye padişah olacağını, yani çok yüksek bir konuma yükseleceğini vaat ediyor. Görsel, bu ironiyi ve abartıyı daha da güçlendiriyor. Özetle, tweet, hafif cinsel bir çağrışım ve abartılı bir mizah anlayışı ile yazılmış bir alaycı ve ironik bir espri içeriyor.

Resimde, eski bir dönemde, muhtemelen Osmanlı döneminde, askerlerin yemek yediği veya bir toplantıda bulundukları gri tonlu siyah beyaz bir fotoğraf var. Askerler, şapkalar ve üniforma giyiyorlar. Tweet'in metni, "Askerlerin menüsünde ne var? - İmam bayıldı paşam! + İyi o zaman bir buçuk yapın!" şeklinde. Bu, o dönemdeki yemeklerin ve genel yaşam standartlarının ne kadar kötü olduğunu esprili bir şekilde anlatıyor. "İmam bayıldı paşam" ifadesi, yemeğin çok kötü ve tatsız olduğuna, hatta imamın bayılmasına sebep olacak kadar berbat olduğuna bir gönderme yapıyor. "İyi o zaman bir buçuk yapın" ifadesi ise, bu kötü yemeğin yeterli olmadığını ve bir buçuk porsiyonun bile yetmeyeceğini, dolayısıyla kötü bir durumu kabul etmeyi ima ediyor. Tweet, tarihe gönderme yaparak o dönemdeki sıkıntıları, yemek kalitesini mizahla ele alıyor.

Fotoğrafta, İstanbul'da muhtemelen Sultanahmet veya benzeri tarihi bir bölgede bulunan, Yeniçerilerin kullandığı bir büfe görünüyor. Beyaz mermerden yapılmış, kubbeli bir yapı ve etrafında insanların hareket ettiği, alışveriş yaptıkları bir cadde var. Yapının üzerinde, "Yeniçerilerin vivident aldıkları büfe" yazısı görülüyor. Bu, "viv" kelimesinin Fransızca "canlı, hareketli" anlamına geldiği ve "Yeniçerilerin canlı bir şekilde büfeyi kullandığı" şeklinde bir ironi veya espri barındırıyor. Yeniçerilerin aslında çok da "canlı" bir şekilde bir şeyler alıp yemek yerken veya hareket halinde bir şekilde görüntülenmemesinin ironik bir tasviri bu. "Vivident" kelimesi Türkçe'de karşılığı olmayan bir kelime olduğundan, orijinal anlamlı değilse de "canlı", "hareketli" gibi bir anlam bağlamında bir espri oluşturmaya çalışıyor. Görüntü, tarihi bir yapının günümüzdeki bir bağlamda ve şakayla ele alınmasını ifade ediyor.

Fotoğrafta Osmanlı dönemine ait, muhtemelen bir minyatür veya resim olan bir şahıs resmedilmiş. Şahıs, beyaz bir fes takmış, mor-gri bir cübbe ve kırmızı bir içlik giyiyor. Elini bir belge ya da kağıt üzerine koymuş. Resmin altındaki yazı, "Bu ne ya kervansarayı mı yedik?" şeklindedir. Bu, bir şaka. Kervansaray, yolcuların dinlenip konakladığı bir yerdi. Resimdeki figür, elindeki belgeyle, bir yönetici veya önemli bir kişi gibi görünmekte. "Kervansarayı mı yedik?" ifadesi, anlamsız ve gereksiz bir şeye çok zaman ya da kaynak harcanması anlamına gelen, günlük hayatta sıkça kullanılan bir ifade tarzını (özelleştirilmiş) kullanmaktadır. Şaka, resmin Osmanlı dönemine ait olmasına ve resmedilen kişinin dikkat çekici kıyafetlerini giymesine dayanarak, günümüzdeki zaman kaybını, gereksiz harcamaları veya anlamsız eylemleri, geçmişe (Osmanlı dönemine) benzetme yoluyla eleştiriyor. "Yedik" kelimesi, konu üzerine vurgu yaparak şakayı daha da güldürücü hale getiriyor. Kısacası, resmin nostaljik havası ile bugünün sorunlarını özlü ve komik bir şekilde karşılaştırıyor.