Resimde, bir Osmanlı padişahı veya benzeri bir figür olan bir karakterin, çizgi filmden (muhtemelen Disney veya benzeri bir animasyon) alınmış bir görüntüye yerleştirilmiş halini görüyoruz. Karakterin başında beyaz bir tür sarık veya başlık var. Görüntünün arka planında, karakterin etrafını çevreleyen birçok bıçak veya sivri nesne var. Bu bıçaklar, sanki karakterin başına gelecek kötü bir olayı sembolize ediyormuş gibi resmedilmiş. Tweetin metni, "Kundaktaki bebeği öldürmek zorunda olan devletin bekasını sikeyim" diyerek, devletin çocuk öldürmek zorunda kaldığı bir durumu kınamakta ve aynı zamanda, söz konusu durumun "Osmanlı gerçeği" olduğunu savunmaktadır. Bu, Osmanlı döneminin ve onun zayıflıklarının/kötü durumlarının ironik ve eleştirel bir şekilde tasvir edilmesidir. Tweet'in içeriği, kullanılan karakterin ve arka plandaki bıçakların imgesel niteliğiyle, siyasi durumu ironik ve iğneleyici bir şekilde eleştirmeyi amaçlıyor. Tweet'in mizah değeri, Osmanlı İmparatorluğu'nun geçmişini ve mevcut durumları ilişkilendirmesindeki ironide ve kullanılan imgelerin absürtlüğünde yatıyor. Tweetin amacı, devletin sorumluluğu ve geçmişteki olayların güncel durumlarla ilişkilendirilmesini vurgulamak olabilir.

Görüntü, Twitter'da bir paylaşım. "voris with attitude" kullanıcı adlı bir hesap tarafından paylaşılan mesajda, Osman adıyla Bilecik'te kurulan bir devletin bu kadar alıp yürütmesi, kesinlikle kötü bir işletmecilik örneği olduğu vurgulanıyor. Mesaj, devlet yönetimi veya işletme becerilerinin yetersizliğiyle ilgili bir eleştiri içeriyor. "İşletmecilik başarısıdır" ifadesinin, beklenmedik bir karşıtlık oluşturması ve ironik bir anlam taşıması, gönderenin mizah duygusunu yansıtıyor. Burada, devlet kurumlarının etkin yönetimi yerine, başarısızlıkları konu edinilerek, ironik bir ifadeyle espri yapılıyor.

Resimde, Twitter'da Sinan Akkalyoncu adlı kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Kullanıcı, "Biz Osmanlı torunu falan değiliz, Osmanlı'nın sömürdüğü yoksul köylülerin torunuyuz." şeklinde bir mesaj paylaşmış. Tweet'in ironik ve eleştirel bir anlamı var. Osmanlı İmparatorluğu'nun geniş toprakları yönetmiş ve farklı toplulukları yönetmiş bir güç olduğu, dolayısıyla da Osmanlı dönemi soyundan gelen insanların kendilerini ayrıcalıklı ve üstün görebileceği fikriyle alay ediliyor. Tweet, bu iddianın aslında yoksulluk ve sömürünün sonucunda oluşan bir durum olduğunu vurguluyor; yani Osmanlı'nın sömürdüğü yoksul köylülerin torunları olduklarını ve dolayısıyla mirasçıları olmadıklarını belirtiyor. Tweet, Osmanlı soyundan gelmekle övünme davranışlarına karşı bir tepki ve toplumsal gerçeklere vurgu yapmayı amaçlıyor.

Resimde, Twitter'da bir paylaşım görülüyor. Barış Aydınov isimli kullanıcı, 31 Mart isyanını duyan Abdülhamit'i konu alan bir tweet atmış. Orhan Ömanoğlu isimli bir başka kullanıcı da bu tweette yorum yapmış ve "Yazın cimere" demiş. Tweet'in altındaki "Yazın cimere" ifadesi, ironik bir şekilde, Abdülhamit'in 31 Mart isyanını duyduğunu ima eden bir mesaj. Tweet'in ironik kısmı, 31 Mart isyanının Abdülhamit'in yönetimine ciddi bir darbe olduğunu, dolayısıyla duyup duymaması önemli bir olay olduğunu ifade etmesine rağmen, Orhan Ömanoğlu'nun "Yazın cimere" (Cimere yaz) diye cevap vermesidir. Bu, olayı hafifletici ve neredeyse önemsizleştirmeye yönelik bir tepki olarak algılanabilir. Zamanın ve olayların, şaka ve mizahla ilişkilendirilmesiyle ilgilidir.

Fotoğrafta, 15. yüzyıl Osmanlı dönemine ait, muhtemelen bir el yazması veya eski bir baskı olan bir resim var. Resimde, kıyafetleri ve başlıkları farklı olan iki figür görülüyor. Biri, muhtemelen Osmanlı tarzında giyinmiş ve diğer figür ise, Arap tarzı kıyafetler giymiş. Arap figürü, Osmanlı figürüne doğru bir sopa veya benzeri bir nesneyle işaret ediyor. Fotoğrafın altındaki metinde, "15. yy. Osmanlı'sında bir Arap-turist" ifadesi yer alıyor. Bu ifade, Osmanlı döneminde, Arap turistlerin saç ektirme gibi batılı hizmetlerden faydalandığını, ya da daha genel olarak farklı kültürlerden gelen insanların Osmanlı toplumunda nasıl karşılandığını, farklı kültürler arasında nasıl bir ilişki bulunduğunu, bir anlamda ironik bir şekilde eleştirmekte veya yorumlamakta. Resmin altındaki yorum, "yine saç ektiriyorlar aq" ifadesiyle, saç ektirme eylemini güncel bir konu olarak ele alarak, biraz alaycı ve ironik bir yaklaşım içeriyor. Resimde, saç ektirme işleminin farklı kültürlerden insanlara uygulanabileceği fikrinde, hafif bir hiciv unsuru var. Dolayısıyla, espri, Osmanlı dönemiyle günümüz arasında bir karşılaştırma yaparak, farklı kültürler arası etkileşimi ironik ve hafif alaycı bir dille ele almakla ilgili.

Resimde, Osmanlı dönemine ait bir şehir manzarası, muhtemelen bir tablo ya da eski bir baskı. Caddeler, evler ve cami görülüyor. İnsanlar geleneksel kıyafetler giyiyor. Metinde ise Osmanlı döneminde dilenciliğin olmadığı, aksine bir mahalleden dilenci çıkması durumunda o mahalle halkı için utanç kaynağı olduğu anlatılıyor. Dilenciye ise "Siktir git amk beleşçisi" denildiği vurgulanıyor. Bu, Osmanlı toplumunda dilenciliğin kabul görmediğini, yardım edebilecek insanlara yük olmamanın önemli bir değer olduğunu, ve toplumun, ihtiyaçlarını kendi imkanlarıyla karşılamayı özendirdiğini eleştirel bir mizah yoluyla anlatıyor. "Siktir git amk beleşçisi" ifadesi ise, günümüz Türkçesinde kullanılan ve oldukça kaba bir dil kullanarak, o dönemdeki toplumun dilenciliği nasıl reddettiğini esprili bir şekilde ifade ediyor. Dolayısıyla, resim ve metin arasındaki mizah, dilenciliğin kabul görmediği Osmanlı toplum yapısını eleştirel bir bakış açısıyla sergiliyor.

Resimde, Twitter'da bir tartışma görülüyor. Ruhullah Gulami isimli kullanıcı, "isme bak amk okuyunca toprak kaybettim" şeklinde bir yorum yapmış. Ardından, Abdülhamid Kayıhan Osmanoğlu isimli kullanıcı da Osmanlı Devleti'yle ilgili bir yanıt yazmış. Kullanıcıların paylaştığı bu metinlerde, "amk" küfürlü bir kelime. Ruhullah Gulami, Abdülhamid Osmanoğlu'nun paylaşımına tepki veriyor gibi görünmekte, Abdülhamid Osmanoğlu'nun yorumunda ise Osmanlı Devleti'nin bir "meydan okuma" niteliğindedir. Bu durum, "Toprak kaybettim" ifadesi ve "Osmanlı Devleti yıkılmış değil, durdurulmuş bir medeniyettir" ifadesiyle, tarihsel bir olayı veya görüşü eleştirel ve belki de ironik bir şekilde yorumlayan tartışma içeren bir paylaşım. "Biz geriye dönersek siz deliye dönersiniz" ifadesi ise, tartışma dilini daha da sert bir boyuta taşıyarak bir provokasyon içeriyor. Özetle, paylaşımın temelde küfürlü ve provokatif bir tartışma olduğu söylenebilir.

Fotoğrafta, yeşil bir elbise giyen bir kadın elinde, minyatür bir kuş resmi ve çiçeklerle süslü, muhtemelen ahşap bir kutu tutuyor. Kadın, elinde tuttuğu kutunun güzelliğine dikkat çekiyor. Tweet'in altındaki açıklama ise, Osmanlı padişahları ve onların arasındaki hediye alışverişine gönderme yapıyor. "Şah İsmailin hediyesini açmadan önce Yavuz Sultan Selim" cümlesi, tarihsel bir bağlamda, muhtemelen padişahlar arasındaki hediye alışverişi geleneğini, ve hediyenin açılmadan önceki merak ve heyecanı vurguluyor. "acil iran'dan gelen kutumun güzelliğine bakın" ifadesi ise, hediyenin uzak bir yerden geldiğini ve bu yüzden de değerli veya özel olduğunu ima ediyor. Kadının elindeki kutu, bu hediye olarak alındığını ve güzelliğini vurgulamak için dikkat çekici bir şekilde gösteriliyor. Özetle, tweet, Osmanlı padişahları ve hediyelerinin tarihsel bir göndermesiyle, göndericinin elindeki kutuyu, hediye kavramını esprili bir şekilde kullanarak vurgulamaktadır. Fotoğrafta, yeşil bir elbise giyen bir kadın elinde, üzerinde kuş ve çiçek desenleri olan, minik, işlenmiş bir kutuyu tutmuştur. Kadın, elinde tuttuğu kutunun İran'dan geldiğini ve güzelliğini vurgulamaktadır. Alttaki tweet'te "Şah İsmail'in hediyesini açmadan önce Yavuz Sultan Selim" ifadesi bir şaka içermektedir. Tarihsel olarak, Şah İsmail ile Yavuz Sultan Selim'in, zaman ve mekân bakımından çok uzak oldukları düşünülür. Bu tweet'te, İran'dan gelen bu küçük kutu, sanki Şah İsmail'den Yavuz Sultan Selim'e gönderilmiş bir hediye gibi bir mizah unsuru taşıyor. "Acil" kelimesi de şakanın bir parçası. Hediyenin acil olarak gelmesinin zamanlama açısından ironik olduğunu vurgular. Kısacası, fotoğraf ve tweet, İran'dan gelen hediyenin ve şahsiyetlerin tarihsel bağlamlarının karşılaştırılmasıyla, hafif bir tarihsel ironi ve mizah anlayışıyla oluşturulmuş bir sosyal medya paylaşımıdır.

Resimde, muhtemelen bir Osmanlı padişahı olan I. Mustafa'nın (Deli Mustafa olarak da bilinir) bir portresi veya bir karikatürü var. Resmin altındaki Türkçe metin, padişahın halkın dilini (yani, konuşma tarzını) ve vezirlerini rahatsız edici bir şekilde eleştirip onlara tokat atmakla, hatta balıkların harçlık alması için denize altın atmakla ilgili bir hikaye anlatıyor. Bu, I. Mustafa'nın, "deli" olarak bilinen, yani tutarsız ve tahmin edilemez davranışlarıyla ünlü bir hükümdar olduğunu anlatan bir mizah içeren bir anlatım. Hikaye, onun halkla ve vezirlerle olan sert ilişkisini ve tuhaf davranışlarını vurgulamak için abartılı bir şekilde anlatılıyor. "Balıklar harçlık yapsın diye denize altın atardı" kısmı, davranışlarının ne kadar mantıksız ve akıl dışı olduğunu göstermek için ironik bir ifade. Bu nedenle, resim ve metin, padişahın tuhaflıklarına ve hatta biraz da deliliğine dair bir mizah örneği oluşturuyor.

Resimde, karikatür tarzında çizilmiş bir Osmanlı ordusunun görüntüsü ve bunun üstünde, Osmanlı Devleti'nin Amerika'ya karşı bir durumla ilgili mizah içeren bir ifade yer alıyor. İfade, Osmanlı Devleti'nin Amerika'ya karşı direnemeyecek kadar zayıf düştüğünü, ancak bir gemi göndermeyi başaramadığını, dolayısıyla Amerikalıların rahat bir şekilde karşı karşıya kalabileceklerini ima ediyor. "O sırada Osmanlı:" ifadesi, Osmanlı'nın o dönemdeki durumu ile ilgili ironik bir yorum yapıyor ve durumun ne kadar komik olduğunu vurguluyor. Görsel, tarihsel bir durumu karikatürleştirerek, komik bir şekilde ele alıyor.

Resimde, muhtemelen 15. yüzyıl veya 16. yüzyıl tarzı bir savaş sahnesi tasvir ediliyor. Açık alanda, sayısız askerin yer aldığı, muhtemelen bir savaş veya büyük çaplı bir çatışma tasvir ediliyor. Renklendirmeler ve ayrıntılar, tarihi bir olayı resmetmeye çalıştığını gösteriyor. Savaş alanının önünde, bir tren gibi görünen bir araç var, bu da resmin ironisini ortaya koyuyor. **Şaka:** Trenin savaş alanında olması, savaşın modern çağ araçlarıyla anlatılmaya çalışılmasının ironisini vurguluyor. Tarihi bir olayı, modern bir teknolojinin görseliyle canlandırmak komik ve biraz absürt. Şaka, tarihi olayları modern unsurlarla sunmanın yaratabileceği absürdite dayanıyor.

Resimde, muhtemelen 19. yüzyılın başlarında çizilmiş, bir Osmanlı liman şehri olan muhtemelen bir Balkan şehri tasviri görülüyor. Şehrin kıyı şeridinde evler, camiler, surlar ve bir tepenin üzerinde bir kale görünüyor. Deniz üzerinde küçük tekneler var. Resmin genel tonu ve tarzı, o dönemin gravür veya çizim tekniklerini çağrıştırıyor. Resimde bir espri yok. Sadece bir tarihsel manzara resmi. Bir espri unsuru içermeyen, tarihi bir olay veya bir konuya ilişkin bir görüntü.

Resimde, muhtemelen 17. veya 18. yüzyıldan kalma, bir Osmanlı padişahı portresini görüyoruz. Beyaz fes ve zengin kıyafetleri, padişahlık unvanını ve statüsünü gösteriyor. Resim, eski bir sanat eserinin ince detaylarını sergilemektedir. Fotoğrafın altındaki metin ("GULDUM.NET") ve resmin tarihi dönemi dikkate alındığında, resimde yer alan kişinin kim olduğu veya padişahın kim olduğu ve resmin hangi padişahı tasvir ettiğiyle ilgili hiçbir espri yok gibi görünmektedir. Resim muhtemelen tarihi bir Osmanlı padişahını tasvir ediyor, başka bir yorum veya espri içermiyor.

Görüntüde, tahminen 1800'lü yıllardan kalma, el yazısıyla çizilmiş bir gravür ya da eski bir baskı gibi görünüyor. Bir kale veya sur önünde, doğu tarzı kıyafetler giyen ve başında fes bulunan bir figür var. Figür, elinde kılıçlar ve muhtemelen savaş malzemeleri taşıyor. Arka planda, savaş alanında bulunan topları ve savaş hazırlıklarını temsil eden detaylar da var. Bu resim, bir tür tarihi/savaş temalı karikatür gibi görünüyor. Figürün giysileri ve kafasına taktığı fes, doğu tarzını, savaş ortamı ve topları ise savaş olaylarını vurguluyor. Bir şaka veya mizah unsuru olarak değerlendirilmesi zor görünüyor; bunun daha çok tarihsel bir olay veya savaş sahnesinin çizimi olduğunu söylemek daha uygun olur. Resimde belirgin bir mizah veya ironi unsuru yok.

Fotoğrafta, 2. Abdülhamid olarak kostüm giymiş bir genç adam görülüyor. Üzerinde "İngilizler Kıbrıs'ı isteyince" yazan metin, tarihsel bir olay olan Kıbrıs'ın İngilizlere bırakılmasını ele alıyor. Kostümlü genç adam, zamanın Osmanlı padişahı 2. Abdülhamid'in karakterini canlandırıyor. Şaka, Osmanlı İmparatorluğu'nun kaybettiği toprakları, özellikle de Kıbrıs'ın bırakılışını, modern bir şekilde canlandırılmış ve şaka yoluyla ele alıyor. Kostümün komedi değeri, tarihi bir figürü komik bir duruma sokarak yaratılıyor.

Resimde, Osmanlı dönemine ait muhtemelen bir miniyatür veya tarihi bir eser parçası görünüyor. Beyaz başlıklı, uzun sakallı bir figür dikkat çekiyor. Resmin altında, "Ulan kaçıncı Murat'tı bu?" yazısı var. Bu, bir şaka. "Ulan" sözcüğü, diyalogda hafif küfürlü bir ifade. Osmanlı padişahlarından Murat adında birçok sultan olmuştur ve bu, "kaçıncı Murat" olduğu bilinmeyen/belki de anlamlı olmayan bir durumun, sorgulayıcı bir üslupla dile getirildiğini anlatıyor. Özetle, konu kişi kimliğini/tarihsel bağlamını belirsiz bırakıyor ve "hangisi" sorusuyla tarihsel bilgiden yoksun veya ilgisiz bir durumu esprili bir şekilde vurguluyor.

Resimde, Osmanlı dönemine ait, muhtemelen bir minyatür veya tarihi bir portre gibi görünen bir sanat eserinin parçası var. Birinin, üzerinde beyaz bir başlık olan bir adamın, belki de padişah veya önemli bir figürün, yanında başka birinin (kırmızı kıyafetli) olduğunu gösteriyor. Resmin altındaki yazı ise "Ulan kaçıncı Murat'tı bu?" diye soruyor. Bu, "ulan" sözcüğünün olumsuz anlamdaki kullanımı ve "kaçıncı Murat?" sorusunun anlamından oluşan bir şakadır. Osmanlı padişahlarından Murat'ların (örneğin, Murat I, Murat II, Murat III) oldukça sayıda olması, ve bunların kişilikleri veya tarihleri hakkında bilgilendirici olmayan bir şekilde (yalnızca birinin adını sorarak) çok sık tekrar eden bir şey olması. Bu, "ulan" ifadesiyle birlikte şaka haline getirilmiş, soruyu hayret ve belki de biraz önemsizlik ifade eder. Aynı zamanda, zamanı ve tarihi olayları önemsizleştirmekle ilgili bir mizah unsuru da içerir.

Fotoğrafta, Osmanlı dönemine ait bir şehir manzarası, muhtemelen bir resim veya eski bir baskı. Caddeler, evler ve insanların günlük hayatlarını sürdüğü bir pazar yeri gösteriliyor. Resimdeki insanlar geleneksel Osmanlı kıyafetleri giyiyorlar. Fotoğraf altındaki yazı, Osmanlı döneminde dilenciliğin olmadığını, hatta bir mahalleden dilenci çıkması durumunda o mahalle için bir utanç kaynağı sayıldığını ve dilenciye muhallebi verilerek ardından cezalandırıldığını söylüyor. Bu, Osmanlı toplumunda insanların birbirlerine olan sorumluluklarını ve toplumsal uyumu vurgulayan, ironik ve biraz da şaşırtıcı bir mizah içeriyor. Günümüzde dilencilik sorununa, Osmanlı dönemindeki toplumsal yardımlaşmaya bir zıtlık kurarak, bir espri yapılıyor. "Güzel sıkılırdı" ifadesi, cezalandırma şeklinin ne olduğu konusunda bir anlam çıkarmaya çalışıyor ve espriyi daha da canlandırıyor.

Fotoğrafta, yolun üzerinde, Atatürk dönemi ile Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemi arasındaki bir ayrım çizgisi gibi görünen, boyanmış beyaz çizgiler bulunuyor. Yolun bir kısmı çukur ve yamalı gibi görünüyor. Fotoğrafın ironisi, Atatürk döneminin Osmanlı dönemine göre bir "gelişme" olarak algılanan bir dönemi temsil eden yolun kesintisiz bir şekilde devam etmemesinden kaynaklanıyor. Bu, tarihteki değişimlerin bazen beklenmedik veya sorunlarla karşılaşan süreçler olabileceği, sürekli bir düz çizgi halinde ilerlemediği gibi bir fikri ifade ediyor. Özetle, gerçeklikten farklı bir görüntü sunarak, tarihin karmaşıklığını ve sürekli gelişimi olanağı olmayan bir yol örneğiyle vurgulamaktadır. Fotoğrafta, bir yolda, Atatürk dönemi ile Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemi arasında bir farkı simgeleyen, "çukur" şeklinde bir yol çalışması görülüyor. Yolun bir kısmı, Atatürk dönemine aitmiş gibi, beyaz çizgilerle ayrılmış. Diğer kısım ise Osmanlı dönemi olarak gösteriliyor. Çukur, bir dönemin diğerinden sonraki bir değişimin veya keskin bir farklılığın kabaca simgesel temsili. Bu, tarihsel dönemler ve dönemler arası geçiş hakkındaki ironik, esprili bir yorum. Yolun tamir edilmemiş bölümü ile, tarihin "aniden" veya "beklenmedik" bir şekilde değişmiş göründüğü, komik bir şekilde gösteriliyor. Esasında, yolun kötü durumu, tarihin de bazen beklenmeyen değişiklikler ile karşılaştığını ifade ediyor.