Resimde, üstte Metalica logosunun ilginç çizimleri ve altında Metalica grubuna ait bir tişört görseli ile, bir de yaşlı bir adamın siyah beyaz fotoğrafı bulunuyor. Alt kısımda, Türkçe'de "Metalica'nın kuru kafasını adli tıp uzmanlarına yeniden şekillendirdik bu çıktı." cümlesi yazıyor. Fotoğrafta yapılan espri, Metalica grubunun logosundaki kuru kafa şeklinin, adli tıp uzmanları tarafından "yeniden şekillendirildiği" ya da "değiştirildiği" şeklinde mizah yapılıyor. Basitçe, grup logosunun çiziminin ilginç/kötü bir şekilde tasarlandığını, ancak uzmanlar tarafından yeniden düzeltildiğini veya yeni versiyonunu çıkardığını ima ediyor. Bu da, adli tıp uzmanlarının sanat veya tasarım konusunda uzman olmadıkları gibi, bir espri yaratmak için kullanılıyor.

Resimde, bir karikatür var. Karikatürde, siluet bir figür bir çöp kovasına bir şey atıyor. Çöp kovasına atılan şeyin, "faşizm" temsil ettiği anlaşılıyor. Yukarıda, "Dünya artık bir faşizmden kurtulmuş, kendisine yeni bir faşizm beklemektedir" yazıyor. Altında, baloncuklar içinde bir düşünce bulutu var. Bu düşünce bulutunda ise "ULAN 20 yılda bir bir şeyler, önce çok övü, yorum sonra, cope atıyorum bende mi bi deneyoluk var nedir?" gibi ifadeler var. Karikatür, toplumsal bir durum eleştirisi yapıyor. "Faşizmden kurtulmuş" ifadesi, bir baskı veya otoriter yönetim biçiminden kurtulduğunu ima ederken, "kendisine yeni bir faşizm beklemektedir" ifadesi, farklı bir baskı veya otoriterliğin daha farklı bir kılıkta ortaya çıkabileceği fikrini vurgular. "20 yılda bir bir şeyler" ve "yorum sonra, cope atıyorum" ifadeleri, eleştirel düşünmenin ve sorgulamanın önemsizleştirildiğini, hatta çöpe atıldığını gösteriyor. Böylece, karikatür, sözde özgürlüklerin altında, insanların bilinçsizce yeni bir baskı biçimine karşı savunmasız kalabileceğini incelikli bir şekilde eleştiriyor. Ayrıca, karikatür bu durumun ne kadar boş ve anlamsız olduğunu da vurgular.

Görüntü, bir Twitter paylaşımı ve bunun altında devam eden bir çizgi roman panelinden oluşuyor. Twitter paylaşımında, Haber Report hesabı Erdoğan'ın enflasyonu hızlı düşürme kabiliyetine sahip olduğunu söylüyor. Çizgi roman panelinde ise, bir adam diğer bir adama, istediği takdirde kralı çizebileceğini, fakat yorulduğunu söylüyor. Bir diğer panelde ise, adama "ne oğlum, bu resimler güzel değil mi?" diye soruyor. Joke, Erdoğan'ın enflasyonu düşürme sözlerine gönderme yapıyor. "Hızlı düşürme kabiliyeti" ifadesi, komik bir şekilde, kralı çizmek gibi kolay veya imkansız bir işe benzetilip, abartılıyor. Erdoğan'ın bu konu hakkındaki iddiaları, somut sonuçlar getirmeyip çok iddialı ve gerçekçi olmayan bir yaklaşım gibi görülüyor. Yani, enflasyonu düşürme konusunda "yorgun düştü" veya "zor" bir iş olduğu vurgulayan bir eleştiri olarak anlaşılıyor.

Resimde, karikatür tarzında çizilmiş, muhtemelen bir çizgi roman veya komik kitap bölümünden bir kare bulunmaktadır. Karede, işe giden ve işini bitirince eve dönen bir adamın kısa bir öyküsü anlatılıyor. İlk panelde, adam iş yerinde, "Sami o gün işe gitti" yazısıyla gösteriliyor. Görsel, adamın işten çıkmak için heyecanlı veya aceleyle hareket ettiğini, hatta neredeyse "işten fırladığını" hissettiriyor. Bu panel, "işten çıktığını" vurgular ve sonraki panellerde eve geri dönmüş halini gösteriyor. İkinci panelde, "iş bitince de eve gitti" yazısıyla, adam artık eve doğru giderken gösteriliyor. Görsel, işten ayrılışın "hızlı" bir şekilde olduğunu, neredeyse "bir anda" eve gittiğini gösteriyor. Adamın yüz ifadesi ve hareketleri, işe gitmekten çok eve geri dönmekle ilgili bir rahatlama duygusunu ve belki de bir sonraki günün heyecanını vurgulamaktadır. Bu kısa hikaye, yaşamın gündelik işlerinin hızını ve tekrarını, ve insanın işe gidip eve dönme eylemini komik bir biçimde özetliyor. Olay basit, ama ince bir "hızlı tempo" hissi vererek mizah yaratılıyor. Karikatürde, günlük yaşamın tekrarlayan eylemlerinin ve hareketinin komik yönlerini vurguluyor.

Resimde, Türk yapımı bir filmden (muhtemelen bir tarihi savaş filmi) kesitler yer alıyor. Üst kısımda, bir adamın idam sahnesi ve onu izleyen kalabalık görülüyor. Alt kısımda ise, idam edilen adamın (ya da idam edilmesi gereken kişinin) yakından çekilmiş bir görüntüsü ve altında onun ismi ve filmin yönetmeni/oyuncusunun ismi yazılmış. Fotoğraf, idam edilen adamın ağzının açık ve çığlık atanmış gibi olmasıyla, bu durumun ironik bir şekilde, idam sahnesinin hemen ardından "Söyle; Erdil Yaşaroglu" yazısını ve daha sonra kalabalıkların dikkatini çeken bir ağız hareketini ve şaşkın ifadelerini vurgulamaktadır. Şaka, kalabalığın bu olayın izleyiciye neden olduğu tepki, idam edilen adamın son sözlerinin öneminin altını çizen idam sahnesinin dramaturjik kullanımı ile ilgilidir. İdam sahnesinin daha dramatik ve anlamlı görünmesi için kullanılan bir tekniktir. Erdil Yaşaroglu, filme verdiği katkının bu sahnenin dramatik etkisine olan katkısını gösterir. Ancak kalabalık çok duygusuz görünüyor, bu durum şakaya temel teşkil ediyor. Zaten şahısların ağızları açık olarak "tepetaklak" bir şekilde duruyor. Sonuç olarak, şaka, dramatik bir sahneyi, olağandışı şekilde ilginç ve gülünç bir hale getirmeyi hedefliyor.

Fotoğrafta, iki ayrı ilan ve bir çizgi roman görülüyor. İlanlardan biri, "Saint-Benoît Mezunları Toplanıyor" başlığıyla, mezunların bir araya geleceği etkinliğe ait bilgiler içeriyor. Tarih, saat ve mekan belirtilmiş. Diğer ilan ise "ÇELİKTEPE CENGİZHAN Lisesi Mezunları Buluşuyor!!!" başlığı altında, aynı şekilde etkinlik bilgileri sunuyor. Bu ilanın altında ayrıca, çizgi roman şemasında da görüldüğü üzere, 2008 yılından kalma bir logo yer alıyor. Çizgi roman ise, iki farklı lise mezunu grubunun, bir futbol karşılaşması temasıyla ilişkilendirilmiş, mizah içeren bir sohbet içeriyor. "LİSE DO SEN BENUGA (İstanbul)" ve "ÇELİKTEPE CENGİZHAN LİSE" başlıkları altında, bu iki grubun arasında geçişen ve mizah unsuru taşıyan bir diyalog mevcut. Karikatürde futbol maçının öyküsü, farklı liselerden mezun olan ve üniversitede karşılaşan öğrencilerin karşılaşmasını anlatan eğlenceli bir çizim tarzında gösteriliyor. "HIMPFS / GOT KOKUYOR" tarzı sözcükler, öğrencilerin mizah anlayışını yansıtıyor. Joke, lise yılları ve mezuniyet sonrası yaşanan deneyimlerin hafif, alaycı bir dille ele alınmasından oluşuyor. Özetle, fotoğrafta mezuniyet etkinlikleri, toplumsal ilişkiler ve mizahın bir karışımı var.

Resimde, bir kazan üzerinde duran bir kişi çizilmiş. Kazan üzerinde "KIRK YIL KAZANDA KALDIM" yazıyor. Altında ise "DAHA ÇIĞSIN DOST DEĞİLER..." yazıyor. Bu, bir şeye veya birine çok uzun süre bağlı kalıp, söz konusu kişinin ya da şeyin aslında arkadaş/dost olmadığını, ancak kişinin bu durumdan habersiz ve/veya aldırışsız olduğunu vurgulayan bir ifade. "Kırk yıl kazan" deyimi, uzun ve sıkıcı bir süreç veya durum için kullanılır. "Daha çıksın dost değiller" kısmı ise, bu sürenin sonunda bile o kişilerin gerçek dost olmadığını ortaya koyuyor. Bu, kişisel ilişkilerdeki hayal kırıklıklarını ve dostlukların gerçekliğini sorgulamayı mizah yoluyla ele alan bir anlatım. Resimde, bir karikatür görülüyor. Karikatürde, açık kahverengi bir yelek ve açık mavi bir elbise giyen, biraz şişman bir adam, bir kapıya doğru ellerini kaldırıyor. Kapıya dayalı başka bir kişi, "Hocam girebilir miyim?" diye soruyor. Bu soru işaretine, "Gel Koray gel..." diye cevap veriyor. Karikatür, giriş engelleriyle ve toplumsal konumla dalga geçerek, bir "girilebilirlik" sorusunu canlandırıyor. Muhtemelen şişman adam, odasına girmeye çalışanın, girişin engellenmesi anlamında, biraz da kaba bir mizah anlayışıyla bu engellenmeye, ağırlık vererek anlam katıyor. İkinci kişi ise, bir çeşit yarı komik şekilde "Gel Koray Gel..." diye karşılık veriyor. Mizah, insanların kendilerine özgü engellerini aşma zorluklarına ve bu durumu hafifletecek incelikli yorumlara dayanıyor. Resimde, inşaatçı şapkalı bir kişi ile uzun sakallı bir kişi arasında geçen bir konuşma görülüyor. İnşaatçı şapkalı kişi, sınav kağıdına itiraz etmek istediğini söylüyor ve "yasal olarak böyle bir hakkımız var mı?" diye soruyor. Karşısındaki kişi ise "Bu ne mağrurluk böyle?" diye tepki veriyor ve "Hayhay, buyurun bakalım." diyerek sınav kağıdını incelemeye hazırlanıyor. Bu karikatür, sıradan bir durumun üzerine yerleştirilmiş bir mizah anlayışını gösteriyor. Öğrencinin, sınav kağıdına itiraz etme hakkını sorgulaması, "mağrurluk" şeklinde tepki görmesi, günlük hayattaki sıkıntılı ve bazen anlamsız bürokratik süreçlerin komik bir yansıması olarak yorumlanabilir. Karakterlerin ifadeleri ve anlatım tarzı ile okuyucu, öğrencinin hakkını savunma çabasını ve bu durum karşısındaki olumsuz tepkiyi gülümseyerek algılıyor. Resimde, konuşma balonları ve çizimlerle anlatılan bir karikatür var. Bir öğretmen (hocam) ve öğrenci (Koray) ile ilgili bir diyalog. Öğrenci, öğretmenine bir odun parçası getirmeye çalışıyor. Ama getirdiği odun, doğrusal bir şekilde gitmiyor, eğri büğrü. Karikatürün şakası, öğrencinin (Koray) görevini tam olarak yerine getirmemesi ve bununla ilgili yaşadığı sorunları ele alıyor. Odun doğru olmadığı için, görevini yerine getiremeyeceğini veya istenen şekilde kabul edilmeyeceğini anlatıyor. "Hangisi senin kağıdın bu mu?" sorusu ise, öğrencinin yanlış odunu getirdiğinin altını çiziyor ve belki de yanlış bir yöntem veya yaklaşım kullandığını ima ediyor. Öğretmenin de, öğrencinin bu durumda nasıl bir durumla karşı karşıya kalacağını göstermesi de karikatürün mizahının bir parçası.

Fotoğrafta, bir komodo ejderhası heykeli ile onun önünde eğilmiş bir kadın ve bununla ilgili bir çizgi roman görülüyor. Çizgi roman, "MİNİ ÖYKÜ: BOK AŞK!" başlığı altında, kadının sürekli olarak kötü huylu veya güvenilmez tiplerle aşk yaşama durumu ve buna komodo ejderhası örneği üzerinden bir espri yaparak anlatılıyor. Metinde "vermiyor ama hoş çocuk" ifadesi, kadının bu tür ilişkilerden tatmin olmamasına rağmen, bu tiplerin kendisini cezbetmesine odaklanıyor. Kısacası, "bok aşk" ifadesi, mantıksız veya olumsuz bir ilişkiye, değersiz birine duyulan aşka, ya da kısacası kötü bir ilişkiye gönderme yapıyor. Joke, kadının aşırı uç ilişkilerine karşı takıntılı tavırları ile ilgili, ironik ve biraz da acımasız bir yorum yapıyor.

Fotoğrafta, Avrupa'da Türkiye'nin futbol maçlarıyla ilgili çeşitli spor yorumcularının ve teknik direktörlerin açıklamalarının yer aldığı bir haber görseli yer alıyor. Görselde, Türkiye'nin futbol performansına ilişkin olumlu ve olumsuz bakış açılarını içeren metinler ve futbolcuların resimleri bulunuyor. Ayrıca, çizgi roman tarzında bir karikatür var. Karikatürde gazete okuyan insanlar ve bir bina mevcut. Gazetelerin başlıkları, "Dış Basın" gibi, ülkenin uluslararası basınındaki yankılarıyla ilgili. Karikatür, Türkiye'deki futbolla ilgili haberlerin, özellikle de dış medyanın Türkiye'deki olaylara bakışının, "peynir ekmek gibi satılan" sıradan ve önemsiz bilgiler olduğunu eleştiriyor. "Dış basındaki yankılarından başka bir şey değil" gibi bir mesaj veriyor. Özetle, karikatür Türkiye'nin dışındaki basının, Türkiye'nin futbol performansı ve diğer konular hakkındaki haberleri abarttığını, gerçekçi olmadığını ima ediyor. Gerçek olayların basında olduğundan daha az önemli olduğunu vurgulamaktadır.

Fotoğrafta, el yazısıyla çizilmiş, kareli deftere çizilen iki komiks panel görülüyor. İlk panelde, deprem olduğunda dışarı kaçan ve "makarna almalıyım" diye düşünen bir karakter var. İkinci panelde ise "virüs yayıldığı için içeri giriyor" ve yine "makarna almalıyım" diye düşünmeye devam ediyor. Bu, deprem ve virüsün sebep olduğu zorluklardan ve insanların temel ihtiyaçları olan makarnalara olan bağlılıklarından yola çıkan, biraz absürt bir espri. Depremde dışarı kaçmak, virüs tehdidinde içeri girmek zorunda kalmak ve her durumda makarnaya ihtiyaç duymak, günlük yaşamın bazı ironik yönlerini esprili bir şekilde yansıtıyor. Özetle, "makarna" hayatta kalmak için ihtiyaç duyulan bir sembol olarak kullanılıyor ve durumların ironikliğini vurguluyor.

Resimde, bir karikatür görülüyor. Karikatürde, bir tarafta psikoloji okuyan bir genç, diğer tarafta ise, muhtemelen onunla ilgili bir konu hakkında sıkıntılı ve düşünceli bir şekilde oturan, kalın bir adam var. Genç, "Ben de Bursa Psikoloji okuyorum arkadaşım" diye yazan bir balonla konuşuyor. Karşısındaki adam ise "Hayır, psikoloji sözelle giriyorsun..." diye yazan bir balonla karşılık veriyor. Karikatürde, sayısalcıların (matematik, fen ağırlıklı öğrenciler) sözelciler (dil, edebiyat ağırlıklı öğrenciler) tarafından günlük yaşamlarında nasıl hakir görülebileceğine ve bunun sonuçlarının ne kadar ciddi olabileceğine vurgu yapılıyor. Gencin psikoloji okuyor olması, psikolojik destek ihtiyacına işaret ediyor. Adamın ise, genç hakkında eleştirel ve muhtemelen olumsuz bir şekilde düşünüyor olması, ve "psikoloji sözelle mi giriliyor?" sorusu sözel yeteneğin psikoloji okuma yeterliliğine yeterli olmadığını ima ediyor. Bu, sözel ve sayısal zekâ arasındaki farkların önemini ve bazı kişilerin diğerlerini hakir görme eğilimlerini esprili bir şekilde ele alan bir karikatür. Genç, potansiyel olarak sözel yetenek eksikliği nedeniyle psikolojiye sözlü sınav yoluyla girme konusunda sıkıntı yaşadığını düşündüren bir mesajla alay ediliyor. Resimde, bir kantin veya öğrenci yurt odasında toplanan öğrencilerin, kısa sürede bir partinin "leşe" dönüşme sürecine nasıl girdikleri karikatürize ediliyor. Karikatür, öğrenci topluluklarının, kısa bir zaman dilimi içinde bir araya gelip hızlı bir şekilde kalabalık ve karmaşa yaratan, ardından "leşe" yani düzensiz, kötü bir hal alan bir parti ortamına doğru hızla nasıl dönüştüğünü satirik bir şekilde gösteriyor. "Hızlı bir şekilde partileşme ve ardından kaos" durumu vurgulanıyor. Öğrenci hayatının geçici coşkusu ve ardından oluşan karmaşanın satirik ifadesi söz konusu. "Σ" sembolü olasılıkla bir toplam sembolü olarak kullanılmış ve bu "kalabalık" ve "karmaşa" duygusunu pekiştirmek için kullanılmış. Resmin üst kısmındaki formüller ise bu hızlı değişimin ve yoğunluğun bir "fiziksel" benzetmesini yapmaya çalışıyor. Bu, karikatür tarzında çizilmiş bir siyasi mizah. Ortada bir kürsüde konuşan, otoriter bir ifadeyle ve biraz abartılı bir şekilde çizilmiş, koyu saçlı, koyu kıyafetli bir adam var. Adamın etrafında, kulakları ve ifadeleri farklı şekillerde çizilmiş, izleyici konumundaki kişiler var. Adamın kürsünün üzerindeki mikrofonu elinde tutması ve konuşma şekli, bir siyasi liderin veya ideolojinin sözüne vurgu yapıyor. Adamın konuşmasındaki "argümanları da sağlamdır..." ifadesi, tartışmalı bir iddianın altını çiziyor. Ardından, "Dünya bu zamana kadar sözelci yöneticiler tarafından yönetildi de ne oldu? Artık yönetimi zekaya, bilime teslim etmenin zamanı geldi..." diyerek, mevcut yöneticilerin yetersizliğine, bilginin ve zekanın ön plana alınması gerektiğine vurgu yapıyor. "Binaları yapan biz, kombiyi yapan biz..." ifadesi ise, karikatürün esprili yönüne işaret ediyor. Bu satır, mevcut yönetimin, halk tarafından yapılan işlerin görünüşte önemsiz gibi görünen pratik işlevlerine odaklanmadığını ve sadece sözlerle yetindiğini ileri sürerek, toplumsal hizmet ve pratik konulara bir gönderme yapıyor. Karikatürün mesajı, mevcut yöneticiler hakkında eleştirel bir bakış açısı içeriyor ve daha pratik, yetenekli ve zeki yöneticiler istediğini, sözlerin eylemlerin yerini tutmadığını ima ediyor. Sonuç olarak, karikatür, söylemden ziyade pratik eylemlerin önemini vurguluyor. Bu, karikatür bir çizim. İki adam arasında geçen bir diyaloğu gösteriyor. Birinci adam, diğerine "Onların bu kendinden emin tavırları halktan kısa sürede karşılık bulur ve sayısalcı parti seçimle iktidara gelir" diye söylüyor. Ardından, bir balonla ikinci adam "Adamlar sonuçta müyen(mis?)dis, doktor kızını müyen(mis?)dize veriyor(sun) da oyunu niye vermiyorsun..." diye soruyor. İkinci adamın balonundaki cümle, bir şekilde iktidara gelenlerin, halkın beklentilerini karşılamaya çalışırken aldıkları kararlardan memnun kalmayabileceğini, bu yüzden de halkın oyunu almaya çalışmadığını, halktan uzaklaştığını ima ediyor. Genel olarak, karikatür siyasi bir durumdan, muhtemelen parti yönetimi ve kamuoyu tepkisinden bahsediyor ve halkın desteğini kaybetmekten endişe eden bir siyasi liderin durumunu karikatürize ediyor. Ayrıca, kişilerin aldıkları kararlardan dolayı halk tarafından destek görmediklerini, halkın desteğini kaybettiklerini vurguluyor.

Resimde, Twitter'da bir sohbet görülüyor. Bilge adlı kullanıcı, kuantum mekaniği ve Schrödinger'in kedisi örneği üzerinden, gözlemlenemeyen bir şeyin durumunun anlaşılamayacağını, bu nedenle insanların var olmadığına inanıldığını, yani insanların yokmuş gibi düşünüldüğünü ifade ediyor. Mete Atatürk ise bu görüşe katılmadığını belirterek hayır yanıtını veriyor. Bunun altına, bir de "Neşet" adlı bir kişinin yazdığı mesajlar var. Bu mesajlar, romantik bir dille, özlem, üzüntü ve umut gibi duyguları içeriyor. "Zahide gurbanım of..." gibi ifadeler, aşkla ilgili bir dramı, özlemi ve endişeyi gösteriyor. "Ne olacak halim?" ise belirsizlik ve endişeli bir bekleyiş duygusunu ifade ediyor. "Kırıldı belim..." gibi ifadeler ise, kalbin kırılması, üzüntü ve duygusal acıya işaret ediyor. "Haber sorarım" kısmı ise, ilişki içindeki merakı, özlemi ve iletişim arayışını yansıtıyor. Özetle, Bilge ve Mete Atatürk arasında bilimsel bir tartışma varken, Neşet'in mesajları romantik/dramatik bir durumun ve muhtemelen özlemin, ilişkinin bitme durumuna dair üzüntünün acısını anlatıyor. Joke, bilimsel bir tartışmayı, duygusal ve kişisel bir duruma karıştırması ve bunların arasındaki zıtlığı vurguluyor.

Resimde, çizgi roman tarzında, el çizimleri ile yapılmış bir karikatür var. İki kişi, görünüşe göre asker kıyafetleri giymiş, silahlar ve ağır bir silah/tüfek tutuyor. Bunların yanında, gözlük takmış, daha yaşlı, resmi bir kıyafetle (üstü kahverengi) temsil edilen bir kişi, "Canım artık Korona uzmanıyım" diye bir balonla konuşuyor. Resimdeki karikatür, Suriye konusundaki sessizlik ve dikkat dağılmalarına karşın, Korona konusundaki uzmanlığını vurgulayarak, ironik bir şekilde, dikkat çekmek, belki de mizah yoluyla eleştirmek istiyor. "Sesin soluğun çıkmıyor" ifadesi, Suriye konusundaki ilgi kaybını ima ederken, "Canım artık Korona uzmanıyım" ifadesi, ironik bir şekilde, farklı ve güncel bir konu üzerinden uzmanlık iddiasında bulunuyor. Askerlerle ilgili olan ve silahları tutan kişilerle, konu hakkında bir uzmanlık iddiasıyla kıyaslanarak, önemsiz, hatta ironik bir mesaj veriyor. Dolayısıyla, güncel olaylar üzerinden, mizah yoluyla eleştiri yapıyor.

Resimde, petrolün kökeni ile ilgili bir karikatür görülüyor. Solda, dinozor fosilleri ve "Petrol" yazısıyla, petrolün geçmişten, fosilleşmiş canlılardan kaynaklandığı anlatılıyor. Sağ tarafta ise, petrol kuyusunun kazıldığı ve petrolün çıkarıldığı bir manzara var. Bu karikatür, petrolün oluşum sürecinin uzun ve karmaşık olmasına, ancak çıkarılmasının basit ve hızla gerçekleştiği, daha doğrusu sonucun ne kadar çabuk elde edildiği ironik bir şekilde anlatıyor. İnsanlığın doğanın süreciyle olan ilişkisine ve kaynakların tüketilme biçimine gönderme yapıyor. Ayrıca, dinozorların varlığının bittiği halde, onların kalıntılarından elde edilen enerjiyle modern insanlığın devam ettiğini de mizah yoluyla eleştiriyor. Resimde, dağların arasında, bir tartışma veya şaka içeren bir karikatür bulunuyor. İki adam konuşuyor. Soldaki adam, "Ben anlamadım bu işi, arkadaşlar... şimdi bu mina kodu, diğer dinozorlar sınırın öbür tarafında mı öldü? Yan ülkede petrol var, bizde yok mu?" diye soruyor. Sağdaki adam ise "Var abi, olmaz olur mu? Tabii ki var ama dış güçler çıkarttırıyor, kesin var petrol" şeklinde cevap veriyor. Karikatür, petrol kaynaklarının, uluslararası sınırlar nedeniyle erişimin kısıtlanmasına dair bir espri yapıyor. Soldaki karakterin "Bizde petrol yok mu?" sorusu, petrolün bulunabilirliği ile ilgili olası bir eksikliği veya adaletsizliği eleştiriyor. Sağdaki karakterin cevabı ise, petrolün dünya çapında farklı şekilde dağıldığını ve bazı ülkelerin başkalarına göre daha az erişime sahip olduğunu ima ediyor. Özetle; espri, petrolün erişilebilirliğinin küresel ve politik bir konu olduğunu vurgulamaktadır. Resimde, dikenli tellerle çevrili bir duvar önünde, iki kişi iş yapıyor. Birisi, büyük kaslı bir adam, kürekle; diğeri, daha ince yapılı bir adam, kürek veya benzeri bir alet ile çalışıyor. Resmin üst kısmında, "YOK YOK diye yıllardır bu halkı uyuttular... Ama artık geçti o günler... Karşılarında o eski güçsüz ülke yok... GEL LAN ÇIKARALIM..." yazılı bir balon var. Bu, siyasi bir karikatür ve "eski güçsüz ülke" ifadesi, halkı bir süredir aldatan ve güçsüz bir yönetime sahip olan bir ülkeyi temsil ediyor. Kürek ve dikenli tel, çalışarak bu durumdan kurtulma mücadelesini sembolize ediyor. Karikatür, halkın artık sessiz kalmayacağını, ülkeyi değiştireceğini ve güçleneceğini ima ediyor. "Gel lan çıkaralım" ifadesi, halkın harekete geçme çağrısını vurguluyor. Resimde, dikenli tel örgünün arkasında, birbiriyle tartışan iki kişi var. Soldaki kişi, kızgın ve öfkeli bir ifadeyle, bir sopayla dikenli tele vuruyor. Sağdaki kişi ise, tehditkâr bir ifadeyle ve "Hars!" diye bağırıyor. Soldaki kişinin konuşma balonunda, "Lan oğlum ne yapıyorsunuz lan? Sizde petrol falan boş yere kazmayın..." diye bir uyarı var. Sağdaki kişinin konuşma balonunda ise, "Hah abi geldi hemen uzak dış güçler..." yazıyor. Bu karikatür, muhtemelen siyasi bir olayı veya durumu ele alıyor. Olayda birileri, (ya da bir grup), başka birinin (ya da grubun) yaptığı veya yapmaya çalıştığı bir şeyin tehlikeli olabileceği veya anlamsız olacağı konusunda uyarıyor. "Hars!" ifadesi ve dikenli tel, baskı, engelleme veya kısıtlamayı temsil ediyor olabilir. "Dış güçler" ifadesi de, bu olayda veya tartışmada, dışarıdan bir müdahale ya da etki olduğunu ima ediyor. Dolayısıyla, karikatür, belki de bir siyasi veya toplumsal olayda, karşı tarafın yapmaya çalıştığının anlamsız veya yıkıcı olacağı ve bu sebeple durdurulması gerektiğini vurgulamaktadır.

Bu resim, bir çizgi roman panelinden oluşan bir mizah örneği. "GENÇ YARATMAK" başlığı altında, bir kişinin telefona protein tozu dökmesiyle başlıyor. Tozu dökme eylemi, "dök dök dök" ifadeleri ve "hısss" sesi ile canlandırılmış. Ardından, bu tozun bir hafta boyunca kişinin özgüvenini artıracağını anlatıyor. "HER TÜRLÜ ABİ. HER TÜRLÜ..." ifadesi, bu durumun herkese uygulanabilir olduğunu vurguluyor. Bu aşamada, çizgi roman figürü, protein tozu dökülmüş cihazdan "GUBİK" diye bağırarak, olumsuz bir sonuç bekliyor gibi görünüyor. Bu, özgüven artışı yerine, bir şekilde tozdan dolayı olumsuz bir deneyim yaşanacağını, belki de sağlık veya performans açısından zarar olacağını veya acı vereceğini ima ediyor. Sonrasında, bir hafta sonunda kişinin başının "gencinin" yani genç birinin veya yeni başlayan bir kişinin neşeli olduğunu, "SIKINTI YOK..." diyerek, iyi olduğunun vurgulanıyor. Ancak bu "IVV" ve "IVVV" ifadeleri, bunun aslında olumlu bir sonuç olmadığını ama belki de bir sorun çözüldüğünü, ya da bir sonuç elde edildiğini, ancak aşırı bir şekilde veya olumsuz sonuçlara rağmen elde edildiğini söylüyor. Sonuç olarak, şaka, protein tozunun özgüveni artıracağı yönündeki beklentinin aslında gerçekleşmeyip, beklenmedik, olumsuz sonuçlara yol açabileceği yönünde. Bir "güven" aracı olarak görülen protein tozunun bir şekilde işe yaramayacağını, belki de ters etki yaratacağını ima eden komik bir durum yaratıyor.

Resimde, farklı giyim tarzlarında, biraz abartılı çizimlerle, kalınca vücutlu üç kişi görünüyor. Ortada, bir kek tepsisinde yanan bir mum var. Üstte, başörtülü, mor bir örtüyle kaplı bir kişi; ortadadaki, kırmızı bir gömlek giyen bir adam; sağda ise, yeşil bir yelekli, bıyıklı, yaşlı bir adam var. Bu, muhtemelen, dini bir tema ve/veya kültür farkını komik bir şekilde ele alan, kültürel referanslarla desteklenen bir karikatür. Ortadaki kişinin "mum" ve "kek" ile ilişkisi, belki de belli bir topluluk veya durumla ilgili bir durumun mizahına vurgu yapıyor. Resimdeki abartılı karakterler ve komik bir şekilde sergilenen durum, karikatürün amacı olan mizahı destekliyor. Ancak, daha detaylı bilgiye ihtiyaç duyularak, resmin tam olarak neyi mizah konusu yaptığını söylemek güç.

Resimde, işçi kıyafetleri giymiş, büyük bedenli bir adam, bir tür sanayi tesisinin kontrolünü elindeki büyük bir valfi çevirerek yönetiyor. Arka planda, boru hatları, vanalar ve bir ısıtma/soğutma sistemi gibi unsurlar görülüyor. Resmin altındaki yazı, "Dediklerinin çoğunu da yapaг sayısalcılar. Tıpta, mühendislikte ve mimarlıkta büyük gelişmeler yaşanır. Halkın desteği her geçen gün daha da artar..." şeklinde. Bu, sayısalcıların/bilgisayar uzmanlarının, diğer uzmanlık alanlarında (tıp, mühendislik, mimarlık) gerçekleşen gelişmelere ve halk desteğine paralel olarak, onların söylediklerinin de giderek daha fazla gerçekleştiği, hatta onları "yaptığı" bir karikatür. Yani "söylediklerini yaptıkları" anlamında, sayısalcıların gerçek etkisinin altını çiziyor. Bir anlamda, teknoloji ve bilişim alanındaki ilerlemenin, diğer alanların gelişmesini de tetiklediğini ve bu da halkın desteğini arttırdığını vurgulamaya çalışıyor. Resimde, kürsüde konuşan, öfkeli ve sayısalcı/mantıkçı bir figür var. Etrafında dinleyen, kafa karışıklığı içinde ve eleştirel bakışlar atan insanlar var. Resmin üst kısmında, "Ama sayısalcıların gölgesinde toplumsal uzlaşıya yer yoktur. Onlar her sorundan sözelcileri sorumlu tutar..." yazıyor. Alt kısımlarda ise "BUNLAR BİR FONKSİYONU BİLE ÇÖZEMEZ! BUNLAR CAHIL!!!" şeklinde bir balonla, konuşmacının söylediklerinin eleştirisini görmekteyiz. Kürsünün üzerindeki sembol, olasılıkla bir parti veya ideolojiyi simgeliyor. **Mizah:** Resim, sayısalcı/mantıkçı yaklaşımı, toplumsal sorunların çözümünde yetersiz bulup sözel ve ilişkilendirici düşünce biçimlerine karşı eleştiri yapmaktadır. Konuşmacı, sorunların kaynağını başkalarında görüp, sorumluluğu reddetmektedir. Özetle, "sayısalcılar"ın pratik sorunları anlayamadıkları ve çözüm üretemedikleri, dolayısıyla toplumsal uzlaşmaya katkı sağlayamadıkları ve sorumluluktan kaçındıkları ima edilmektedir. Resimde, sarı şapkalı ve işçi kıyafetleri giymiş, yüzleri sert ifadeli iki karakter görülüyor. Bunlar, "Mühendislik Gençlik Birlikleri" (MGB) üyeleri olarak çizilmiş. Karakterlerin önünde, "Halkla İlişkiler Bölümü" yazan bir balon görünüyor. Bu balon, MGB'nin üniversitelerde konuşma ve tartışma yoluyla etki yapma çabalarına, öğrenciler üzerinde baskı kurmaya bir gönderme yapıyor. Resmin altındaki metin, MGB'nin üniversitelerde söylemsel eylem ve baskı yoluyla hedeflediği yerlere ve onların bu durumdan korku duyduklarını vurgulamaktadır. Özetle, karikatür MGB'nin, sözel yöntemlerle ve tartışmalarla üniversiteler üzerinde baskı kurma ve kontrol uygulama yolunu eleştirel bir şekilde karikatürize ediyor. "Korkulu rüya" ifadesi, bu yöntemi kullananların karşılarına çıkanların tepkisi ve direnciyle sonuçlanacak bir strateji olduğuna ima ediyor. Bu durum, üniversite öğrencilerinin, akademik tartışmaların ötesinde, diğer yöntemler ve baskı ile karşı karşıya kaldıkları şeklinde eleştiriliyor. Resimde, yangın içinde kitaplar yakılırken, üniformalı kişilerin kampuslarda toplu olarak kitap yakma olaylarını gerçekleştirdikleri ve bunun sonucunda üniversite bölümlerinin kapatılmak zorunda kaldıkları görülüyor. Mizah, üniversitelerin kapatılmasının, hocaların tacizleri veya kötü yönetimleri nedeniyle değil, kitap yakma eylemleri yüzünden olduğuna dair bir ironiyi vurgulamaktadır. "Yakın, hepsini yakın; bilim değil bunlar safsata..." ifadesi, kitapların yakılmasının aslında bilgiyi ve bilimi yok etmek anlamına geldiğini, ancak bunun yanlış olduğunu ve safsata olduğunu anlatıyor. Özetle, olaylar ve sonuçlar arasındaki ironik ilişkiyle gülünür.

Resimde, Ümraniye'de TikTok çeken gençlere şiddet uyguladıkları gerekçesiyle gözaltına alınmış birkaç kişi görünüyor. Alt kısımda, "Dünyanın en skindirik kahramanı FETİH..." yazan bir çizgi film benzeri bir başlık görülüyor. Bu, gençlerin TikTok çekme eylemlerini "kahramanlık" olarak algıladıklarını, ancak şiddet kullandıkları için bu "kahramanlık" imajının tersine döndüğünü, olumsuz bir durum olduğunu vurgulamaktadır. Bu, gençlerin yaptığı eylemlere, "kahraman" imajı altında, ağır bir tepkinin verildiğine ve bu nedenle gençlerin tutuklandığına dair bir espri. "Skindirik" kelimesi (sözlükte "sıkıntılı, zor durumlu" gibi anlamlar taşıyor) ve "kahraman" kelimesinin kullanımı komik bir tezat oluşturuyor. Özetle, sosyal medyadaki "kahramanlık" algısıyla, gerçekte yaşanan şiddet arasında bir karşılaştırma yaparak mizah sağlanmış.

Resimde, bir karikatür görülüyor. Karikatürde, bir mimarlık öğrencisi (veya belki de bir grup öğrenci) bir tezgahın üzerinde yığılmış kağıtları taşıyor. Bir diğer kişi, bir işçi veya yetkili, bu durumu eleştirel bir bakış açısıyla değerlendiriyor ve "Ne lan bu elde karton oyuncak gibi..." diye düşünüyor veya söylüyor. Karikatür, mimarlık öğrencilerinin yeterince bilimsel olmadıkları, işbirliğine yanaşmadıkları ve söylemciler tarafından suçlandıkları mesajını veriyor. Sözelciler, yani söz yetkisi olanlar, mimarlık öğrencilerini, onların "oyuncak" gibi önemsiz veya yetersiz olduğunu ima ederek, hedef alıyorlar ve bu da eğitim sisteminin işleyişine dair eleştirel bir görüş sergiliyor. Resim, eğitim sistemindeki sorunlara veya söz konusu meslek grubunun (mimari, akademik vs.) algılanan yetenek ve prestij yetersizliğine dair esprili bir eleştiri içeriyor. "Karton oyuncak" ifadesi, mimarlık eğitiminin yetersizliği ve bunun sonuçlarının abartılı bir şekilde gösterildiği absürt bir ifade. Resimde, mimarlık ve inşaat sektörüne dair bir karikatür var. Bir mimar, inşaatın konforu bozulmadan yapılmasına rağmen, haksızlığa göz yumuyor. Karikatürde, bir kişi "Yavşaksiniz oğlum siz!" diye bağırarak mimarı eleştiriyor. Diğer kişiler ise "Abi biz de sayısal-cıyız." diye savunma yapıyorlar. "Aman hacı..." diye bir yorum da eklenerek konu daha da absürt hale geliyor. Karikatür, mimarların ve inşaat sektörünün, kamuoyu çıkarlarını göz ardı ederek konfor ve estetiği öne çıkarması ve bunun karşılığında haksızlığa göz yummasını eleştiriyor. "Sayısal-cıyız" kısmı ise, muhtemelen, mimarların ve müteahhitlerin matematiksel yeteneklerine ve hesaplama becerilerine dayalı, ama toplumun çıkarlarını göz ardı eden çıkarcı bir tavır sergilemelerini vurgulamaktadır. İşin özünde, karikatür, insanların çıkarlarını koruma ihtiyacı ve bunun yasal olarak nasıl sağlanması gerektiği konusunda bir eleştiri yapmaktadır. Resimde, bir anne ve çocuk arasında geçen bir çizgi roman sahnesi yer alıyor. Anne, çocuğun mühendislik okuma zorunluluğundan memnun ve derslerden sıkılmaması için çocuklarının nasıl şükretmesi gerektiği konusunda tavsiyede bulunuyor. Çocuk ise trigonometri okumaktan artık sıkıldığını ve 8 yaşında olduğunu söylüyor. Çizgi romanın şakası, çocukların zorunlu eğitimin getirdiği yükün ve özellikle akademik zorlukların, özellikle de erken yaşlarda, yetişkinler tarafından çok fazla önem verildiğini ve çocukların sıkıntılarının yeterince dikkate alınmadığını eleştiriyor. Çocukların duygusal ve gelişimsel ihtiyaçlarının ihmal edildiği, sadece akademik başarıya odaklanıldığını vurguluyor. Ayrıca, anne figürünün bu konuda da çok fazla kaygı duyduğu ve zorunlu akademik eğitimin yol açtığı sorunlara çocuklarının şükretmesi gerektiğini söylemesi esprili bir şekilde eleştiriliyor. Resimde, kalabalık bir hapishanede, sayısız suçlu ve inşaat işçileri, endüstri mühendisleri de dahil, gözaltına alınmış ve polis arabasına doluşturulmuş bir sahne var. Bir adam, polis aracının kapısına sıkıca yapışmış ve bir elinde el radyosu var. Bu durum, insanların sayısalcı faşizm içinde, her an suçlu olabilecekleri bir ironiyi ve absürtlüğü vurgulamaktadır. Resim, hapishanelerin ve toplumsal baskıların aşırı kapasiteye ulaştığı, hukuk dışı ve siyasi baskıların herkesi tehdit ettiğini göstermeye çalışıyor. "Sayısalcı faşizm" sözü ise, sayısal veriler ve kitleler üzerindeki kontrolcülüğü eleştirel bir şekilde ele alıyor. Özetle, karikatür, toplumsal baskılar ve güce karşı bir eleştiri taşıyor.

Resimde, bir karikatür var. Karikatürde, Türkiye'nin internet sitelerinde Ortadoğu olarak gösterilmesi eleştiriliyor. Bir konuşma balonunda, Türkiye'nin uzun süredir Ortadoğu Teknik Üniversitesi gibi üniversiteleri olmasına rağmen, hala Ortadoğu olarak algılanmasının nedeni soruluyor. Sonra, kalabalık bir grup insanın bulunduğu bir sahne var; onların elinde, "Bebekler, Halk Kitleleri" yazan bir pankart tutuyorlar. Karikatürün son kısmında, bir adam diğerini sıkıştırmaya çalışıyor ve "Gelin Lan" diye bağıran bir şahıs var. Karikatür, Türkiye'nin coğrafi konumuyla ilgili, internet sitelerinin yanlış veya önyargılı gösterimleri nedeniyle, Türkiye'nin Ortadoğu'nun bir parçası olarak algılanmasının gülünç ve abartılı bir şekilde eleştirisini yapıyor. "Bebekler, Halk Kitleleri" pankartı, Türkiye'nin gelişmiş ve küresel bir güç olmasına rağmen, bazılarına göre hala yeterince olgunlaşmadığına dair bir hiciv anlamı taşımıyor olabilir. "Gelin Lan" ifadesi, biraz daha doğrudan ve biraz daha sert bir anlatımla mesajı vurguluyor.