Resimde, Twitter'da paylaşılan bir mesaj yer alıyor. Mesajda, "dok±" kullanıcı adı ile paylaşılan bir tweet görülüyor. Tweet'in içeriği, çocuklarının ne kadar büyük bir mimar olacağını bilmeden onlara Mimar ismini veren Bay ve Bayan Sinan'a referans yapıyor. Tweet, "öngörü budur" ifadesiyle, bilinmeyen bir geleceğe dair önceden yapılan bir tahmin veya düşünceyi vurgulamaktadır. "Çocuklarının ne kadar büyük bir mimar olacağını bilmeden" ifadesi, kişinin geleceği tahmin edememesini ve beklenmedik gelişmeleri karşılamayı zorlaştıran bir olguyu temsil etmektedir. Tweet'te, "Mimar ismini koyan Bay ve Bayan Sinan" ifadesi, geleceği tahmin etmenin güçlüğünü ve beklenmedik başarıları vurgulamak için kullanılan, biraz ironik ve şaşırtıcı bir örnek olarak karşımıza çıkıyor. Genel olarak, tweet, insanın geleceği tahmin etmesinin güçlüğü ve planların beklenmedik şekilde gerçekleşebileceği yönündeki bir durumu esprili bir dille ifade etmektedir.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, bir kullanıcı (@jarlswag) çocuklarının gelecekteki mimarlık yeteneklerini bilemeden onlara "Mimar" ismini vermiş olan ebeveynler hakkında bir mizah içeren, "Bay ve Bayan Sinan..." şeklinde bir yorum yapmış. Dolayısıyla şaka, ebeveynlerin çocuklarının yetenekleri hakkında önceden bir tahminde bulunamama ve buna bağlı olarak verilmiş olabilecek uygunsuz isimlerle ilgili. Bu durumda, "Mimar" isminin, çocuğun gelecekteki yetenekleri hakkında bir beklenti yansıtması nedeniyle komik bir seçim olduğu vurgulanıyor. Paylaşım, bu öngörülemeyen durumun esprili bir şekilde ele alındığına işaret ediyor.

Görselde, Twitter'da @cissterna kullanıcı adlı bir kişinin paylaştığı bir tweet yer alıyor. Tweet'te, kişinin yanındaki kızın 1 kg'lık bir poşeti elmaları doldurmada zorlandığı ve bunun üzerine kızın "elemana mı ihtiyacım var, işsizim" diye şakayla söylediği anlatılıyor. Pazarcı kızın cevabına karşılık "hehe ben de makina mühendisiyim" diye yanıt veriyor. Ardından peynirici, "ben de harita mühendisiyim" diyerek espriye katılıyor ve espriyi "Aaaa iyi" diyerek tamamlayan kız da var. Tweet, genç nesillerin farklı meslekleri şaka yollu ele alması ve "işsizlik" ile "meslek" kavramlarını esprili bir şekilde ilişkilendirmesiyle ilgili bir toplumsal gözlem niteliğinde. Genellikle gençlerin ve özellikle de üniversite mezunlarının iş arayışları ile karşılaştıkları zorluklar ve bu konuda farklı meslek gruplarının görüşleri, tweet'teki espriye zemin oluşturuyor.

Fotoğrafta Roma şehrinin, muhtemelen bir maket ya da model olarak, kuşbakışı görünümü yer alıyor. Mimari yapılar, caddeler, meydanlar, binalar, amfi tiyatro gibi yapılar detaylı bir şekilde gösteriliyor. Açıkçası, antik Roma'nın karmaşık ve yoğun şehir planlamasını sergileyen bir model. Fotoğrafta bir mizah yok, sadece antik Roma şehrinin detaylı bir görünümü var. Bir şaka veya anlam ifade eden bir durum söz konusu değil.

Fotoğrafta, bir sosyal medya paylaşımı (Twitter gibi muhtemelen) görülüyor. Paylaşımda, okul kıyafetleri satan bir işyerinde çalışan bir kişi, müşterisinin çocuğuna "Okumazsan bu ablalar gibi olursun" dediğini anlatıyor. Kişi, mimarlık fakültesi öğrencisi olduğunu ve müşteriye ev yapıp tuvalet koymayacağını söylediği için şikayet edildiğini ifade ediyor. Son cümle ("Bu ülkede kendi ekmeğini kazanan adam bile boklanıyor. Vay arkadaş.") genel bir memnuniyetsizlik ve çaresizlik duygusunu, iş yaşamının ve toplumsal beklentilerin zorluğunu yansıtıyor. **Şaka** aslında kişinin yaşadığı olumsuz olayı, bir şikayet olarak değil, toplumun genel durumuna bir gönderme yaparak daha geniş bir çerçevede ele alması ve son cümle ile durumu ironik bir şekilde vurgulamasından kaynaklanıyor. Yani, kişi sadece yaşadığı olumsuzluğu anlatmıyor, aynı zamanda bu durumun toplumsal bir sorun olduğunu, yetenekli insanlar dahi sorunlarla boğuşmak zorunda kaldıklarını ima ediyor.

Resimde, 1980'lerde bir şehrin çökmesinin ardından mimarların durumu, sanki şehir "rock and roll" üzerine inşa edilmeye çalışılmış gibi canlandırılarak mizahla ele alınmıştır. Metinde mimarların başarısız bir şehir planlaması yaptıkları ve bu planın müzik türüyle ilişkilendirildiği vurgulanmaktadır. "Rock and roll"un kaotik ve öngörülemeyen yönüyle, mimari bir yapının sürdürülebilirliği arasındaki ironi, mizahın kaynağını oluşturmaktadır. Dolayısıyla, resim "rock and roll" kültürü ile 1980'lerde yaşanmış olan ve yapısal olarak hatalı olan, belki de uyumsuz bir şehir planlama süreci arasındaki çelişkiyi ve bunun komik yönünü sergilemektedir.

Fotoğrafta, Twitter'da paylaşılmış bir tweet görülüyor. Kullanıcı, babasının mimar olduğunu ve ofisteyken bir arkadaşının eşiyle ilgili komik bir olay yaşadığını anlatıyor. Babası, arkadaşının eşinin metresini aldığını söylemiş, ve bu durum karşısında tanıdıkları teyze fenalaşmış. Olay yıllarca güldükleri bir hikaye olarak anlatılıyor. Sonrasında ise "Şimdi hiçbiri hayatta değil" diyerek, bu olaydaki herkesin artık hayatta olmadığını vurguluyor. Ve son cümlede "Ricam başın sağolsun demeyin. Gülümseyelim yeter" diye, üzüntülü bir olaydan sonra pozitif bir mesaj veriyor. Temel şaka, babanın olayı anlatırken kullandığı ifadelerin komik ve biraz da abartılı olması üzerine kurulu. Ayrıca, olaydaki kişilerin artık hayatta olmadığı son cümleyle de dokunaklı bir bitiş yaratıyor.

Fotoğrafta, bir sosyal medya paylaşımı (Twitter gibi muhtemelen) görülüyor. Paylaşım, okul kıyafetleri satan bir yerde çalışan bir kişinin, müşterisinin kendisine ve çalışma ortamına yönelik söylediği aşağılayıcı ve haksız sözlerden şikayetçi olduğu bir durum anlatıyor. Şaka, çalışan kişinin üniversite öğrencisi olması ve kendisine söylenen sözlerle, toplumda "okumamış" veya "yetersiz" olarak etiketlenen bir kesime karşı ayrımcılık yapıldığını ima ediyor. Aynı zamanda, kişinin mesleki değerini ve yeteneklerini önemsemeyen, ancak sadece eğitime odaklanan bir yaklaşımın yanlışlığını eleştiriyor. Son cümle ("ekmeğini kazanan adam bile boklanıyor") ise daha genel bir toplumsal eleştiriye, yani düşük gelirli insanların ve çalışan insanların haksızlığa karşı savunmasız kaldığına işaret ediyor. Özetle, şaka ayrımcılık, haksızlık ve toplumsal adaletsizlik temalarını ele alıyor.

Fotoğrafta, ince detaylarıyla yapılmış, gerçek bir evin minyatür bir kopyasına benzeyen, kum veya toprak gibi bir malzemeden inşa edilmiş büyük bir yapı görülüyor. Yapının üzerinde ayrıca, yapının kendisinden oldukça büyük bir çocuk durmakta. Bu bir "zıtlık" şakası. Çocuk, yapının boyutuyla kıyaslandığında o kadar küçük görünmekte, ki bu, yapının gerçekten küçük bir ev, model veya oyma olmadığı, ancak çok büyük bir "çocuk oyuncağı" olmadığını vurgulamaktadır. Bir başka deyişle, fotoğraftaki durum gerçek bir evin boyutuyla çocuğun boyutu arasındaki çarpıcı farkı gözler önüne seriyor, bu da görsel bir şaka oluşturuyor.

Resimde iki karakter var. Üstte, soğuk havada, kalın kıyafetler giymiş bir karakter var. Altta ise sıcacık bir çölde, ince kıyafetler giymiş bir karakter var. Alttaki karakter, üstteki karaktere, "Dede amına koyayım neden mimaride gelişmiyorsun?" diye soruyor. Şaka, üstteki karakterin soğukta yaşamasına rağmen mimaride gelişememesini, alttaki karakterin ise çölde yaşamasına rağmen gelişmesini ele alıyor. Bu durum, çöldeki karakterin daha modern ve ileri seviyede olduğunu ima ediyor.

Resimde renkli bir mozaikle kaplı bir banka ve arka planda Barcelona'nın panoramik manzarası yer alıyor. Banka, Gaudi'nin mimarisiyle bilinen Park Güell'deki ikonik bir yapı. Espri, bu manzaranın bir turistin tatilde çektiği tipik bir fotoğrafı andırıyor. Fotoğrafın komik yanı, fotoğrafı çeken kişinin aslında banka oturan bir "insan" olduğunu vurgulaması. Yani, fotoğrafta bir insan yok, sadece bir banka var. Espriyi Türkçe olarak şu şekilde ifade edebiliriz: "Şehrin panoramik manzarasıyla harika bir fotoğraf çekmek için Park Güell'e gittim. Ama insanları çekmeyi unuttum, bu yüzden kendi kendime poz verdim."

Bu fotoğrafta, "cisterna" adlı bir Twitter kullanıcısının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, yanındaki kızın tam 1 kg'lık bir poşeti pazardaki elma tezgahından doldurmasının ardından, kızın "eleman lazım mı işsizim de" demesi ve bunun üzerine tezgahtarın "hehe ben de makina mühendisiyim" demesi anlatılıyor. Kız ise "harita mühendisi" olduğunu söylüyor. Burada, "eleman lazım mı" sorusuna verilen "ben makina mühendisiyim" cevabı ve bunun ardından kızın "harita mühendisi" diyerek verdiği yanıt, mesleklerin ve becerilerin belirli bir şekilde "işe yaramadığını" ima ederek komik bir ironi yaratıyor. Kızın yaptığı yanıtı, "işsizim de" sözü ve tezgahtarın "makina mühendisiyim" yanıtıyla birlikte anlamsız bir şekilde komik bir ifadeye dönüşüyor.

Resimde, "thisismgc" isimli bir kullanıcının Twitter hesabından yaptığı bir paylaşım görüyoruz. Kullanıcı, bir mimarın özgeçmişini paylaşmış, ancak özgeçmişte bahsedilen tecrübe ve eğitim bölümünde şüpheli noktalar var. Örneğin, kullanıcı "Yeniğin İnşaat A.Ş."de çalıştığını iddia ediyor. Ancak şirketin adı yanlış yazılmış, muhtemelen "Yenigün İnşaat A.Ş." olması gerekiyordu. Ayrıca, kullanıcı "Ankara Gazi Üniversitesi Mimarlık Fakültesi'nden mezun olduğunu" iddia ediyor. Ancak, bu iddiada da bir hata var. Çünkü Ankara'da bulunan Gazi Üniversitesi'nin Mimarlık Fakültesi yok. Kullanıcının paylaşımının altına, "BirGün Gazetesi"nin, "Antalya'da 42 yıldır mimar olarak çalışan kişinin diploması sahte çıktı" başlıklı bir haberi eklenmiştir. Bu paylaşımın amacı, kullanıcıların özgeçmişlerinde sahtelik yapmanın sonuçlarına dikkat çekmek. Paylaşımda yapılan hatalar ve eklenen haber, kullanıcıların özgeçmişlerini dikkatli hazırlamaları gerektiği mesajını veriyor.

Fotoğrafta bir kadın, Twitter hesabından bir tweet atıyor. Tweet, bir arkadaşının Survivor'da parkur tasarlayan bir iş bulduğunu ve bu işi Dominik'te yapacağını anlatıyor. Tweet'in komik yanı, bu işi çok "havalı" bir iş gibi göstererek alaycı bir şekilde "dream job" (rüya iş) olarak tanımlaması. Görünüşe göre kadın, arkadaşının yeni işini gerçekçi bir şekilde değil, abartılı bir şekilde sunuyor.

Resimde Twitter'da bir kullanıcının "Ayşeğül" isimli hesabından yaptığı bir paylaşım görülüyor. Paylaşımda "Mimar Sinan gibi mimara sahip olup paso cami yaptırmak.. neyse" yazıyor. Şaka, Mimar Sinan gibi bir mimara sahip olmanın çok büyük bir ayrıcalık olduğunu ve bu ayrıcalığın cami inşaatı gibi büyük projelerle sonuçlanabileceğini ima ediyor. Ancak, paylaşımdaki "neys"e" ifadesi, bunun gerçekçi bir durum olmadığını ve ironik olduğunu gösteriyor. Kısacası, Ayşeğül, Mimar Sinan gibi bir mimara sahip olmakla övünen fakat aslında bunun gerçekçi bir durum olmadığını, hatta biraz abartılı olduğunu düşündüğünü ifade ediyor.

Fotoğrafta, küçük bir çocuk, büyük bir oyuncak ev modelinin önünde duruyor. Ev, gerçek bir evin tıpa tıp aynısı, tam olarak eşit oranda küçültülmüş gibi görünüyor. Çocuğun ev kadar küçük olması, bu fotoğrafta espriyi yaratıyor. Espri, bir çocuğun oyuncak evi, oysa kendisinin "gerçek" bir evin önünde duruyormuş gibi gösterilmesinde yatıyor. Bu, oyunun ve gerçekliğin sınırlarını bulanıklaştırıyor ve çocukça bir bakış açısını öne çıkarıyor.

Bilemediğiniz parselleri boş bırakarak giriyorsunuz MİMARLIK BÖLÜMÜ Kaynak

Bu fotoğrafta bir binanın penceresinden dışarı bakan bir atın silüeti görünüyor. Şaka, atın şehir içindeki bir binada pencereden bakması ve daha önce atların şehirde yaşamadığı bilgisine dayanıyor. Bu fotoğrafta yaşanan komik durum, "Atın bir binada pencereden bakması" gibi beklenmedik bir durumla ortaya çıkıyor. Bu, atların doğal yaşam alanlarının şehir ortamları olmadığı bilgisiyle zıtlaşarak esprili bir etki yaratıyor.

Fotoğrafta, kırmızı dantel eldiven giymiş biri, mimari planlar gösteren bir dizüstü bilgisayarın üzerinde çalışıyor. Bu durum, tasarımcının aşırı dikkatli ve titiz olmasını, bu nedenle eldiven takmasını gerektiğini ima ediyor. Eldivenlerin dizüstü bilgisayar kullanımını engelleyen bir durum da espriyi kuvvetlendiriyor. Kısacası, bu resim, mimari tasarımcısının işine olan aşırı bağlılığını ve bunu yaparken bile dikkatli olmasını komik bir şekilde gösteriyor.