Görselde, bir antik Yunan tapınağı gibi görünen yapıyı iki kişinin taşıdığı bir fotoğraf var. Fotoğrafın altındaki yorumda, "İngiltere'nin başka hiçbir yerde yapamadığı daha iyi bir şeyi söyleyin" ifadesi yer alıyor. Bu, İngiltere'nin herhangi bir şeyi başkalarından daha iyi yapabildiği, hatta küçücük bir nesneyi bile iki insanın kaldırdığı gibi bir şeyi başaramayacağı anlamına gelir. Fotoğrafla birlikte verilen ifade, İngiltere'nin diğer ülkelerden daha üstün olduğunu ima eden, biraz absürt ve abartılı bir mizah içeriyor. Mizah, fotoğraftaki gerçekçi olmayan durumu ve yorumun iddiasını vurgulamaktadır.

Resimde, Lübnan'daki Sur şehrinin (Tire) 750 M.Ö. ve 2024 yıllarındaki hallerinin karşılaştırmalı görselleri yer alıyor. Üstteki görsel, çizimsel bir temsil ile 750 M.Ö.'de şehrin daha küçük ve surlarla çevrili olduğunu gösteriyor. Alttaki görsel ise, 2024 yılında şehrin büyümüş, surların eski hallerini korumasız bırakacak şekilde modern yapılaşmalarla çevrilmiş ve oldukça genişlemiş halini gösteriyor. Bu görsel, medeniyetlerin, zaman içinde gelişip büyümelerine rağmen, bazen köklü değişimlerle eski ihtişamlarını kaybedebileceklerini vurguluyor. "Joke" olarak nitelendirilebilecek bir durum değil, daha çok tarihsel bir karşılaştırma ve şehrin gelişiminin gözler önüne serilmesi. Eski ihtişamı ve modern gelişimi aynı şehirde bir arada görebilmenin bir karşılaştırmalı fotoğrafı olarak değerlendirilebilir.

Fotoğrafta, Babil'in iki farklı zaman dilimindeki halini gösteren bir karşılaştırma var. Yukarıdaki resim, M.Ö. 550'deki Babil'in muhteşem ve yeşil, sulak bir şehir olarak canlandırılmış hallerini tasvir ediyor. Alttaki resim ise 2024 yılında Babil'in kalıntıları olarak harap bir halde olduğunu gösteriyor. Fotoğrafın altındaki metin ve resimlerin birleşmesi, zamanın ve insan etkinliklerinin etkilerini, medeniyetlerin yükselişini ve düşüşünü vurgulamaktadır. Bir zamanlar ihtişamlı olan yerlerin, zaman içinde harap olmasının ironik bir şekilde vurgulandığı bir mizah unsuru barındırıyor. Eski ihtişamın, günümüzdeki halinin zıtlığıyla, geçmişin anılmasını ve geleceğe ders çıkarmanın önemli olduğunu ima ediyor. Bu da bir tür "zamanın çarkı" veya "geçmişin dersleri" temalı espriye işaret ediyor.

Görselde, Suriye'deki Mari şehrinin 2800 yıl öncesinin ve 2023 yılındaki fotoğrafları karşılaştırılıyor. Üst kısımda, 2800 yıl öncesinde, çevresini savunma duvarlarıyla çevrili, düzenli ve büyük bir şehir olan Mari'nin, tarlalar arasında yükselen bir kale gibi göründüğü bir hava fotoğrafı var. Alt kısımda ise aynı yerin, 2023'te, tarlaların ve çölün arasında, eski şehrin kalıntıları halinde yer aldığı bir görüntü yer alıyor. Fotoğraf, zamanla şehirlerin nasıl değişip yok olduğunu, yerleşim yerlerinin nasıl doğayı ele geçirdiğini gösteriyor. Eski görkemli şehir kalıntılarının arasında kaybolmuş bir şekilde duruyor. Bu, "zamanın geçiciliği" ve "geçmişin izleri" gibi kavramlara gönderme yapan ve tarihsel mirasın değerini vurgulayan bir mizah içeren bir karşılaştırma.

Resimde, Mısır'daki Antik Mısır medeniyetine ait piramit ve Sibirya'daki mamut avcısı bir karakter tasvir edilmiş. Yukarıda, Mısır'daki firavun çizgi film karakteri, yeni bir piramit yapmış olmakla övünüyor ve "büyük" olduğunu söylüyor. Altta ise, Sibirya'dan bir mağara adamı (Mammothovich) resmedilmiş. Bu, insanlık tarihinin farklı dönemlerinde farklı başarı ölçütlerinin olduğunu ve "büyük olmak" kavramının kültürlere göre değişebileceğini gösteren bir mizah. Eski Mısır'ın teknolojik ve yapısal başarıları, Sibirya'da mamut avcılığı yoluyla sağlanan geçim kaynakları ve hayatta kalma ile karşılaştırılıyor. "TRÖÖÖÖÖÖÖT" ise, bir ifadeyi abartarak söylemenin bir yolu olarak kullanılıyor ve muhtemelen Mısır'ın iddiasına karşı Sibirya'nın daha pragmatik yaklaşımını vurguluyor. Resim, antik toplumlarda gelişmişlik kavramının farklı şekilde algılanabileceğine işaret ediyor.

Fotoğrafta, 1024 yılı ile 2024 yılı arasında Avrupa ve Ortadoğu coğrafyasının bir karşılaştırmasını gösteren iki harita bulunmaktadır. Haritaların üst kısmında "DİNLE MEŞGUL" yazan kırmızı alan, alt kısımdaki "BİLİM YAPILIYOR" yazan mavi alanlara göre çok daha azdır. Bu, 1024 yılında Avrupa ve Ortadoğu'da dinin bilimden daha baskın olduğu ve günümüzde ise bilimsel çalışmalara daha çok ağırlık verildiği algısıyla alay eden bir mizah. Görsel, toplumların önceliklerini ve zamanlarını nasıl harcadıklarını geçmişle kıyaslayarak komik bir şekilde iletmektedir.

Resimde, 7500 yıl öncesinde (M.Ö. 7500) ve 2023 yılında Çatalhöyük, Türkiye'nin hali gösteriliyor. Üstteki resim, sanal bir restorasyonla 7500 yıl öncesindeki şehrin görüntüsü. Evlerin ve insanların görselleştirilmiş bir şekilde gösterildiği, antik şehir planının canlandığı bir görüntü. Alttaki resim ise 2023'te Çatalhöyük'ün günümüz halini gösteriyor. Kazı çalışmaları sonucu ortaya çıkan, günümüzde taş ve toprak kalıntıları olarak görünen yapılar. Fotoğraf, insanların hayatının nasıl değiştiğinin ve zamanla neler kaybettiğimizin bir karşılaştırmasını yapıyor. 7500 yıllık geçmişin, şimdiki haldeki izleniminin bir mizahı var. Resim, geçmişle günümüzü kıyaslayarak eski ihtişamın sadece kalıntılarla hatırlandığına ve zamanın acımasızlığını ironik bir şekilde vurguluyor.

Resimde Efes Antik Kenti'nin iki farklı zaman dilimindeki fotoğrafı görülüyor. Üst kısımda, 100'lü yıllarda muhtemelen Efes'in canlı ve görkemli bir görüntüsü yer alıyor. Alt kısımda ise, 2024 yılında aynı mekanın kalıntıları ve modern dünyanın izleri görülebiliyor. Fotoğraf, zamanın ve insan yapıtlarının geçiciliğini, tarihi ve bugünümüzü karşılaştırma yönüyle vurguluyor. "100" ve "2024" tarihleri ile "Efes, Türkiye" yazısı, fotoğraftaki iki farklı görüntü arasındaki zaman farkını ve konumunu belirtmektedir. Aslında esprili bir nokta, tarihin günümüzle olan bu karşılaştırılmasıyla. Eski ihtişamın bugün kalan kalıntılarla nasıl kıyaslandığı ve tarihin geçtiği düşüncesine dikkat çekiyor.

Fotoğrafta, Mezopotamya bölgesinde, muhtemelen Sümer veya Babil uygarlıklarına ait iki farklı dönemde yapılmış yapıların havadan görüntüleri yer alıyor. Yukarıdaki görüntü, daha eski, höyük şeklindeki bir yapıyı gösteriyor; altında gömülü olabilecek eski bir yapıyı işaret ediyor. Alttaki görüntü ise, daha sonraki bir dönemde, muhtemelen eski yapılardan birinin üzerine inşa edilmiş, düzenli, merdivenli, daha geometrik bir yapıyı gösteriyor. Fotoğraf, zaman içinde aynı yerde, benzer yapılardan farklı şekilde evrilmiş yapılar arasında bir karşılaştırma yapmaktadır. Görseldeki incelik, bu evrimi görselleştirmek ve aynı yerin farklı zamanlarda farklı kültürlerin izlerini taşıdığı gerçeğini vurgulamaktır. "Joke" ifadesini kullandığınız noktada bir şaka yok, sadece arkeolojik bir karşılaştırma var.

Resimde, bozuk bir televizyon ekranı görülüyor. Ekranda, kumlu bir arazide hareket eden, şekilsiz figürler görünüyor ve eski bir film ya da video görüntüsü gibi bir izlenim yaratıyor. Televizyon ekranında Türkçe ve Azerice yazılar var. Üst kısımda "Türkler : Abi Azerice çok medeni dil değil mi ya?" yazıyor. Bu, Türklerin Azerice konuşmanın kaba olmadığını sorgulayan bir ifade. Alt kısımda ise "Azerice:" yazısı ve altta "Tanrının yaraqları-2" ve "GULDUM.NET" yazılı görülüyor. Sonuç olarak, espri, eski, düşük kaliteli bir görüntü ile Türkçe ve Azerice dillerinin kullanımını ve bir çeşit kültürel karşılaştırma / alay yapmayı birleştiriyor. Görüntünün kalitesizliği, Azerice konuşmanın "medeni" veya "kültürlü" olmadığı anlamında bir alaycılık içeriyor.

Fotoğrafta, antik Yunanistan'ı temsil eden kaslı, tunik giyen bir Japonya spanieliyle, modern Yunanistan'ı temsil eden, "cacık, baklava" gibi gıdaların adlarını yazan ve üzgün bir ifadeyle oturan başka bir Japonya spanieli görülüyor. Fotoğraf, bir mizah türü olan "meme" formatında. Alttaki metinler, antik Yunanistan'ın gelişmişliğini ve çağdaş Yunanistan'ın, antik Yunanistan'a göre daha az "gelişmiş" olarak algılanmasını veya en azından daha az hayranlık verici olarak sunulmasını satirize ediyor. "My civilisation is the most advanced in the world" (Medeniyetim dünyanın en gelişmişidir) ifadesi, antik Yunan dönemindeki kibirli tavrı yansıtıyor. "Cacık, baklava" yazımı ise modern Yunan mutfağının "gelişmişlik" ölçütü olarak algılanan eski bir Yunanistan kavramına göre daha basit ve günlük görülen yemekleri vurguluyor. Sonuç olarak, bu görsel, antik Yunanistan'ın gelişmişliğinin günümüzdeki Yunanistan'ın basitliği veya "basit" kültürel ürünleriyle karşılaştırılmasını esprili bir şekilde eleştiriyor.

Görselde, 17. yüzyıl tarzı bir resim bulunuyor. Resimde, Roma paganları tarafından, muhtemelen bir Hristiyan lideri olan Aziz Hippolytus'un işkence görüp öldürülmesi tasvir ediliyor. Resmin altındaki metin, "Zenginlerin yönettiği bir Hristiyan toplum denemeye çalıştık" şeklinde, bu olayı çağrıştıran bir mizah içeren bir yorum yapıyor. Resmin altındaki metin, tarihin "karanlık çağlar" olarak nitelendirilmesinin sebebinin, dönemin baskıcı ve zulümkar doğasıyla bağlantılı olduğunu ileri sürerek, o dönemin şartlarını eleştiriyor. Bu görsel, ironik bir şekilde, Hristiyanlığın erken dönemlerinin güçlülerin elinde nasıl kullanılabileceğini ve zulüm ile eşleştirildiğini vurgulamaktadır.

Resimde, "Garsonlara Neden Kibarım?" başlığıyla bir görsel var. Görsel, garsonlara neden kibar davranıldığını açıklayan bir dairesel grafik sunuyor. Grafiğin içinde tek bir, yeşil renkte dolu bir daire bulunuyor. Dairenin yanında, "Garsonlara neden kibar davranıyorum?" sorusuna verilen tek bir cevap yer alıyor. Cevap, "Çünkü onların insan olduğunu ve geçimlerini sağlamak için çalıştıklarını anlıyorum. Hizmetçilerim değil." şeklinde. Bu görsel, insanların garsonlara, onların da tıpkı kendileri gibi insan olduğu ve geçimlerini sağlamak için çalıştıkları gerçeğini anlayarak kibar davranmaları gerektiği fikrini esprili bir şekilde vurguluyor. Görsel, garsonlara karşı kaba ve saygısız davranışların altında yatan düşünceyi eleştiriyor ve onları basit hizmetçiler olarak değil, insan olarak görme ihtiyacını öne çıkarıyor. "Garsonlara neden kibar davranıyorum?" sorusuna tek bir neden (yeşil renkli daire) verilmiş olması da, görsele espri katan bir nokta.

Görüntüde, bir Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda "Brez. Ervatif" kullanıcı adına sahip bir kişi, "Keşke taşı taşa vurup ateş yakmaya çalışsaydım da bu orospu çocuklarıyla aynı döneme denk gelmeseydim" ifadesini kullanıyor. Bu ifade, oldukça olumsuz ve saldırgan bir dile sahip. "Keşke..." ifadesiyle, bir şeylerin olmasını istemeyen bir pişmanlık, bir özlem ifadesi ortaya konuyor. "Taşı taşa vurup ateş yakmaya çalışmak" bir şeyin imkansız, çok zor, hatta belki de imkânsız düzeyde zor olduğunu; hayalî bir "kaçış" arzusunu temsil ediyor. "Bu orospu çocukları" ifadesi ise oldukça küfürlü ve olumsuz bir tanımlamayı içeriyor. Dolayısıyla, sözcük seçimleri ve genel ifade tonu, yazarın o dönemde karşılaştığı zorluklara ve olumsuz duygulara işaret ediyor. Özetle, paylaşım, muhtemelen acı verici bir deneyimden doğan, olumsuz ve şiddet içeren bir özlem ve tepkiyi ifade ediyor. "Aynı döneme denk gelmeseydim" ifadesiyle, bu olumsuz durumu yaşamamak için bir hayal kuruluyor. Bu da, şaka olarak tanımlanabilecek bir ifadenin değil, acı verici ve öfkeli bir duyguyu yansıtan bir paylaşım olduğunu gösteriyor.

Fotoğrafta, siyah deri ceket giyen, uzun ve kırmızı tırnaklı bir kişinin, beyaz bir yatak üzerinde oturan ve biraz endişeli veya korkmuş bir ifadeyle bakan görüntüsü var. Resmin üzerinde, birinin kendisine kötü davranması ve bu davranışın kişisel gelişimini nasıl etkileyeceği hakkında bir metin yazılmış. Metin, birisiyle kötü bir deneyim yaşayan birinin, bu deneyimin gelecekteki gelişimini ne kadar etkileyebileceği konusunda endişeli olduğunu ve bununla ilgili zor bir karar vermek zorunda kaldığını anlatıyor. Komik olan kısım, endişeyi abartılı bir şekilde ifade eden durum ve bu durumu canlandıran, görünüşte korkmuş ve kişisel gelişimine endişeli bir genç adamın temsil edilmesi. Uzun tırnaklar ve genel görüntü, durumun dramatik ve biraz abartılı bir şekilde canlandırılmasını vurguluyor. Kişinin kişisel gelişiminin tamamen bozulabileceği korkusu, abartılı ve komik bir şekilde sergileniyor.

Fotoğrafta, Irak'taki Ur şehrinin iki farklı dönemini gösteren, muhtemelen bir tarih dersi veya benzeri bir kaynak parçası görülüyor. Üstteki resim, MÖ 2100'deki Ur şehrinin, geniş ve kalabalık bir şehir manzarasıyla, kalın surlarla çevrili, düzenli yapılmış bir kentsel görünümü. Alttaki resim ise 2023 yılındaki aynı şehrin, çölleşmiş ve oldukça boş bir arazide, eski yapıların izlerinin halen görülebildiği ama şehirleşmenin neredeyse yok olduğu bir görünüm. Farklı zamanlardaki şehir imajı arasında ironik bir zıtlık var. Eski şehir, ihtişam ve gelişmişlik izlenimi verirken, modern dönemdeki şehir, zamanın ve doğanın tahribatına maruz kaldığını gösteriyor. Bu karşılaştırma, şehirlerin zaman içindeki değişkenliğine ve tarihin kaybolan ihtişamına dair bir şaka veya bir eleştiri içerebilir. Özetle zamanın ve değişen şartların izleri, kültürel mirasın ne denli hassas ve savunmasız olduğunu vurguluyor.

Resimde, 550 BC'de muhtemelen Babil'in, muhtemelen de Babil'in Asma Bahçeleri'nin görkemli, yeşil ve canlı bir tasviri ile 2023 yılında Irak'taki Babil harabeleri karşılaştırılıyor. Görsel, zamanın ve insan yapımı yapıların geçiciliği ve yok oluşu, yani bir medeniyetin ve ihtişamın çöküşü hakkındaki bir mizahı yansıtıyor. Eski Babil'in muhteşem görüntüsü, günümüzdeki yıkık ve harap halini zıtlaştırırken, insanın yaptığı eserlerin, zamanın etkisiyle nasıl yok olup gidebileceğini ve ne kadar hızlı değişebileceğini gösteriyor. Bu, "geçmiş ihtişam" ve "şimdiki durum" arasındaki çelişkiye ve insan yapıtlarının zamana karşı ne kadar savunmasız olduğuna dair bir ironi oluşturuyor.

Resimde, Pakistan'ın Taxila şehrinin 100 M.Ö. ve 2024 yıllarındaki hallerinin uydan çekilmiş görüntülerini görüyoruz. Üstteki görüntü, surlarla çevrili ve gelişmiş bir şehrin kalıntılarını gösterirken, alttaki görüntü modern dönemde, eskisi kadar geniş ve kalabalık olmayan, ancak yine de tarihi izleri taşıyan bir yerleşim yerini gösteriyor. Fotoğrafta yer alan mizah, Taxila'nın zaman içindeki değişimini, yani, geçmişteki ihtişamının, günümüzde hala izleri bulunan, ancak o eski büyüklüğünü koruyamayan bir yerleşim olarak varlığını vurgulamak. "100 BC" ve "2024" tarih bilgileri de zamanın akışına ve uygarlıkların değişimine bir gönderme yapıyor. Görsel, aynı isimli tarihi yerin geçmiş ihtişamıyla günümüzdeki hali arasındaki farkı, bu da bir miktar nostaljik ve huzursuz edici his yaratıyor.

Resimde, Twitter'da bir tartışma görülüyor. Ruhullah Gulami isimli kullanıcı, "isme bak amk okuyunca toprak kaybettim" şeklinde bir yorum yapmış. Ardından, Abdülhamid Kayıhan Osmanoğlu isimli kullanıcı da Osmanlı Devleti'yle ilgili bir yanıt yazmış. Kullanıcıların paylaştığı bu metinlerde, "amk" küfürlü bir kelime. Ruhullah Gulami, Abdülhamid Osmanoğlu'nun paylaşımına tepki veriyor gibi görünmekte, Abdülhamid Osmanoğlu'nun yorumunda ise Osmanlı Devleti'nin bir "meydan okuma" niteliğindedir. Bu durum, "Toprak kaybettim" ifadesi ve "Osmanlı Devleti yıkılmış değil, durdurulmuş bir medeniyettir" ifadesiyle, tarihsel bir olayı veya görüşü eleştirel ve belki de ironik bir şekilde yorumlayan tartışma içeren bir paylaşım. "Biz geriye dönersek siz deliye dönersiniz" ifadesi ise, tartışma dilini daha da sert bir boyuta taşıyarak bir provokasyon içeriyor. Özetle, paylaşımın temelde küfürlü ve provokatif bir tartışma olduğu söylenebilir.

Resimde, Twitter'da paylaşılmış bir mesaj görülüyor. Mesajın sahibi "Marki de Sekban" kullanıcı adı altında paylaşım yapmış ve mesajında "Medeniyetin göbeklitepe'de başlaması ve sonra bir daha hiç urfa'ya uğramaması" ifadesini kullanmış. Bu, ironik ve esprili bir ifade. Göbeklitepe, dünyanın en eski tapınak komplekslerinden biri olarak kabul ediliyor. Urfa ise, tarihsel ve kültürel açıdan önemli bir şehir. Mesaj, medeniyetin kökeninin Göbeklitepe'de başladığını kabul ederek, Urfa'nın artık medeniyetin bir parçası olmaktan çıkarılmasını ve hatta bu yörede olmamasını karikatürize etmektedir. Dolayısıyla espri, Urfa'nın geçmişinin ve öneminin yok sayılması, ya da o bölgeye olumsuz bir şekilde bakılması şeklinde algılanan bir duruma karşı esprili bir tepkidir. İfade, abartılı ve mizahi bir şekilde, tarihsel olayları ve şehirleri kullanarak bir yorum yapıyor.