Fotoğrafta, taş bir yapı veya kapı girişinin önünde, muhtemelen Ortadoğu'da, dini kıyafetler giyen birkaç kişi görünüyor. İki erkek ve bir kadın var. Ortada, bir kitabı tutan bir adam ve yanında bir kadın dikkat çekiyor. Kadın üzerinde farklı bir kıyafet giymiş. Bir de, arka planda bir haç veya benzer bir sembol taşıyan bir taş obje var. Görüntünün mizah değeri yok. Fotoğraf, geçmiş bir dönemde, muhtemelen bir dini veya kültürel olayı belgelemek için çekilmiş tarihi bir fotoğraf gibi. Fotoğrafta bir şaka veya mizah unsuru yok.

Fotoğrafta, başörtülü, hafifçe durgun bir ifadeyle oturan bir kadın görünüyor. Kadının yüz ifadesi ve duruşu, biraz kafa karıştırıcı ve "düşünceli" bir hava veriyor. Fotoğraf altındaki metin (guldum.net), görüntünün internette, muhtemelen bir mizah platformunda paylaşıldığına işaret ediyor. Fotoğrafın altında gizli bir espri olabilir. Bu tip fotoğraflarda, genelde kadının ifadesi ve duruşuyla ilgili, çok açık olmayan, bir mizah anlayışı veya yorumu gizlidir. Espriyi anlayabilmek için konunun, etrafındaki bilgilerle birlikte değerlendirilmesi gerekir. Fotoğrafın kendi başına bir esprisi yok, ancak bir metin veya çevrenin etkisiyle esprili hale gelebilir.

Resimde, bir Twitter gönderisi veya benzeri bir sosyal medya paylaşımı yer alıyor. Gönderi, "Burak's" kullanıcı adlı bir kişinin paylaşımı. Paylaşımda, lisedeki sevgilisiyle hukuk okumak için eşit ağırlık seçtikleri, ancak daha sonra ikinci sınıfta ayrıldıkları ve kız arkadaşının Amerika'ya yerleşip modellik yaptığını anlatıyor. Sonrasında, kendisinin ise Mardin'de ağır ceza davası için mahkemeye gideceğini ve müvekkilinin elektrik sayaçlarını söktürdüğünü söylüyor. Bu gönderi, ironik ve biraz da acı bir mizah içeriyor. Öğrencilik hayatı ve ilişkilerdeki hayal kırıklıklarını, aşkın ve eğitim hedeflerinin değişebileceğini, ve beklenmedik problemlerle karşılaşabileceğimizi komik bir şekilde vurguluyor. Kız arkadaşının modellik yapması ve anlatıcının elektrik sayacı sorunuyla karşı karşıya kalması, durumu abartılı ve absürt bir şekilde sunuyor. Özetle, paylaşım, hayatın beklenmedik yönlerine ve ilişkiyle ilgili hayal kırıklıklarına dair bir sosyal medya gönderisi/yorum.

Görüntü, Twitter'da bir dizi mesaj içeriyor. İlk mesaj, @ecearar adlı kullanıcının, kışın bot ihtiyacı olan çocuklar için öğretmenlerle iletişim kurmak üzere bir proje başlattığını söylüyor. Daha sonra, @rc_back kullanıcısı, konuya yanıt vererek Mardin'deki bir köy ilkokulunda öğretmen olduğunu ve öğrencileri için 5. ve 6. sınıflar için 44/45 numara Harley Davidson botlara ihtiyaç duyduklarını belirtiyor. Sonrasında ise, "Selamlar, Mardin'de köy ilkokulunda öğretmenim 5 6 çift 44/45 numara Harley Davidson bota ihtiyacımız var sesimizi duyun lütfen minikleri bu kışta yardımsız bırakmayalım..." şeklinde mesaj yazıyor. Mesajın mizah unsuru, "Harley Davidson bot" ifadesinde saklı. Harley Davidson, yüksek fiyatlı, genellikle lüks ve kaliteli motosiklet markasıdır. Bir köy ilkokulu öğretmeninin öğrenciler için bu markanın botlarına ihtiyaç duyması, gerçekçi olmayan bir istek olarak yorumlanabilir ve biraz abartılı bir durum yaratır. Bu durum, mesajın bir espri ve ironi içerdiğini gösterir. Özetle, mesaj, gerçek bir soruna dikkat çekmek için abartılı bir örnek kullanarak mizah yapmaktadır.

Fotoğrafta, Mardin'in Serbang ilçesindeki Emrah İlköğretim Okulu duvarında, bir resim öğretmeni olan annenin yaptığı bir duvar resmi (mural) görünüyor. Resimde, bir kadının portresi var ve sanki bu kadının kafasında kocaman, çiçeklerle dolu bir ağaç varmış gibi tasvir edilmiş. Bu, bir espri/şakadır. Resim öğretmeni olan annenin yaptığı bu ilginç duvar resminin, estetik açıdan sıra dışı ve orijinal olmasına rağmen, "şaheser" olarak nitelendirilmesinin biraz abartılı olduğunu, komik bir şekilde vurguluyor. Fotoğraf, duvar resminin yaratıcılığı ve güzelliğini gösterirken, aynı zamanda biraz tuhaf ve beklenmedik bir sanat eseri olduğunun da farkındalığına işaret ediyor.

Fotoğrafta, Mardin Midyat'ta bulunan tahta bir kapı ve üzerindeki yazı görülüyor. Kapıya, "EVDİR LÜTFEN GİRMEYİNİZ!" şeklinde bir uyarı işareti asılmış. Bu, ziyaretçileri evin içine girmemeleri yönünde uyarıyor. Altta ek olarak Türkçe'de "Mardin Midyatta sıradan bir ev" yazılmış ve bir de gülümseyen, terleyen yüz emojisi var. Bu espri, "sıradan bir ev" ibaresiyle kapıdaki uyarıyı bağdaştırıyor. Yani, kapının ötesinde özel, ilgi çekici veya etkileyici bir şey olmadığına işaret ediyor. "Evin sıradanlığı" uyarı ile alay ediyor, yani "Lütfen girmeyin, çünkü özel bir şey yok." komik bir şekilde vurgulanıyor.

Fotoğrafta, Mardin Derik bölgesinden, yaklaşık 30 yıldır siyasi tutuklu olan köylülerin, karşılanmadıkları için köylerini terk edişleri görülüyor. Görüntü, bir yolun üzerinde sıralanmış arabaların, yeşilliklerle çevrili bir alandan geçerken çekilmiş havadan bir görüntü. Bu, "no context kurd" isimli Twitter hesabının yaptığı bir gönderi. Tweetin ironisi, siyasi bir konunun, tamamen bağlam dışı bir şekilde ve yalnızca görsel bir anlatımla sunulması. Derik'teki köylülerin zor durumları, görselin soyut ve duygusal içeriği olmayan bir fotoğrafı ile ironik bir şekilde karşılaştırılıyor. Tweet, siyasi olayların anlatımında sadece görüntünün yetersiz kaldığını, durumun daha derin bir arka plan ve analiz gerektiğini vurguluyor.

Resimde, Mardin Derik bölgesinde bulunan bir köy yolunda, arabaların üzerinde oturan kişilerle dolu bir yol görülüyor. Yolun her iki tarafında yeşil tarlalar var. Tweet'in metni, 30 yıldır siyasi tutsak olan köylülerini karşılamayan, köylerinden ayrılan köylülerden bahsediyor. Bu, "no context kurd" hesabının, siyasi tutukluluk ve göç gibi hassas konuları, ironik ve dikkat çekici bir şekilde sunarak, toplumsal ve siyasi sorunlara dikkat çekmek için kullandığı bir mizah örneği. Resmin ve metnin bir araya gelmesi, durumun absürtlüğünü ve insanların yaşadığı zorlukları vurgulamayı amaçlıyor. Bir tür ironik ve dokunaklı mizah türü.

Resimde, bir köy yolunun üzerinde, araçların üzerinde oturan insanlar görünen bir görüntü var. Görüntünün altında, "Mardin Derik'te 30 yıldır siyasi tutsak olan köylülerini karşılamayan giden köylüler" yazısı yer alıyor. Bu, siyasi nedenlerle hapis yatan kişilerin köylerine geri dönmeyi başaramadıkları, veya köylerinde onlarla buluşmayı reddeden insanlara gönderilen bir mesaj. Resimde, bu olayı bir şekilde sembolize etmek için insanların araçların üzerine oturmasıyla gösterilmiş. Bu, acı dolu bir toplumsal durumun mizansen olarak kullanıldığı, ironik ve acı bir durumun komik bir şekilde resmedilmesi, yani "no context kurd" (bağlam yok kürt) hesabının tarzında bir gönderi.

Resimde, Mardin Derik bölgesinde 30 yıldır siyasi tutuklu olan köylülerini karşılamayan, bölgeden göç eden köylülerin arabalarla yolculuk ederken çekilen bir hava fotoğrafı yer alıyor. Fotoğrafın altında, "no context kurd" hesabından paylaşılan ve siyasi tutuklu köylülerin durumunu, göç etmeyi seçmelerini dolaylı olarak eleştiren bir tweet var. Tweet, "no context kurd" hesabının tarzına uygun olarak, konuyu tamamen bağlamdan yoksun ve dolayısıyla yorumlanması zor bir şekilde sunuyor. Joke, bu durumu, göç edenlerin siyasi tutukluların sorunlarını çözmek için çabalayanların isteğine, çabalarına rağmen, bölgeden ayrıldıklarına vurgu yapıyor. Bu, siyasi bir durumu, bir bireyin tercihlerinin üzerinden, göç yoluyla eleştirel bir yaklaşımla ele almaya çalışıyor.

Resimde, bir odada, dolapların yanında, açık kahverengi bir kanepe/yatak üzerine yastıklar yerleştirilmeye çalışılıyor. Bir genç, yeşil-mavi bir tişört ve siyah pantolon giymiş, kanepeye yastıkları yerleştirmeye çalışıyor. Yastıklar yere düşmüş durumda. Zeminde, gri ve beyaz kareli bir zemin kaplaması var. Fotoğrafta yer alan espri, genç adamın yastıkları kanepeye yerleştirme çabasında başarısız olması ve yastıkların yere düşmüş olmasıyla ilgili. Gencin beceriksizliği ve çabalarının boş çıkması espri unsuru olarak kullanılıyor. "Yastıklar yere düştü" veya "başarısız bir deneme" gibi bir yorum, resmi daha da komik hale getirebilirdi.

Görüntü, Mardin Derik'te 30 yıldır siyasi tutsak olan ve köylerine geri dönmeyi reddeden köylülerin araçlarla yolculuk ettiklerini gösteren bir hava fotoğrafı. Fotoğrafın altında, "no context kurd" başlığıyla paylaşıldığı görülüyor. Şaka, siyasi tutsak köylülerin köylerine geri dönmeyi reddetmelerinin nedenini, bağlam dışında gösterilerek ve dolayısıyla ironik veya anlaşılmaz bir durum yaratarak vurguluyor. "No context" ifadesi, durumun tam olarak anlaşılmadan yargılanmaması gerektiğini, bağlamın önemli olduğunu anlatıyor. Görsel, siyasi tutsaklığın ve geri dönüşlerin getirdiği karmaşıklığa, ve toplumsal bağlamda anlamsız bir şekilde sunulmaya dikkat çekiyor.

Görüntü, bir köy yolundan geçen araçların havadan çekilmiş bir fotoğrafını içeriyor. Araçların üzerinde oturan kişiler var ve yolun iki yanında yeşil alanlar ve tarlalar görünüyor. Tweet'te, 30 yıldır siyasi tutsak olan Mardin Derik köy halkının, köylerinden ayrılan köylüleri karşılamadığı anlatılıyor. Tweet, bu durumun ironisini ve toplumsal/siyasi bir durumu eleştirel bir şekilde sergileyen bir mizah içeren bir anlatım yoluyla aktarıyor. Fotoğraf, bu durumun sembolik ve dokunaklı bir şekilde sunulmasını sağlıyor. Özetle, mizah, insanların kendi köylerini terk edenleri dışarıda bırakmaları, veya karşılamamaları ile ilgili bir alaydır. Tweet, siyasi nedenlerden dolayı zorluk çeken ve yerlerinden edilmiş insanlar hakkında bir yorum yapıyor.

Görselde, bir yolun üzerinde, muhtemelen arabaların üzerinde oturan kişilerle dolu arabaların çekilmiş bir görüntüsü yer alıyor. Arka planda, tarlalar ve yeşillikler mevcut. Tweetin içeriği, 30 yıldır siyasi tutsaklık nedeniyle evlerinden uzaklaştırılmış olan Mardin Derik köylülerinin, karşılamayan insanlar nedeniyle köylerini terk ettiklerini anlatıyor. Tweet'in mesajı, bu insanların yaşadığı zorlu durumu, belki de ironik ve acımasız bir şekilde vurguluyor. "no context kurd" ifadesi, içeriğin bir kurdî bağlamıyla (yani, Kürt topluluğuyla ilgili) ilişkili olduğu ancak tweet'in kendisi, bu duruma dair daha geniş bağlamı sunmadığı imajını veriyor. Dolayısıyla, espri, durumun ironik ve acımasız yönünden kaynaklanıyor.

Resimde, Mardin'deki Derik köyünden 30 yıldır siyasi tutsaklık nedeniyle köylerini terk etmek zorunda kalan insanların, araçlarla yolculuk ettikleri bir görüntü yer alıyor. Resmin altında ise "no context kurd" ve "Mardin Derik'te 30 yıldır siyasi tutsak olan köylülerini karşılamayan giden köylüler" şeklinde metinler var. Bu, durumun gerçek bağlamı olmadan, soyut bir şekilde sunulan toplumsal bir sorunu eleştiren bir mizah örneği. Derik'teki siyasi tutuklamalar ve köyden göç etmek zorunda kalma durumunun, gerçek ve acımasız bir olay olduğu vurgulanıyor, ancak mizahi bir anlatımla ve bir siyasi göndermeyle sunuluyor. Tweet, kurgu olmadan, somut olanın, durumun vahametini anlamada ne kadar kritik rol oynadığını ele alıyor.

Fotoğrafta, Mardin Derik'te bulunan bir köyden, muhtemelen siyasi tutuklu yakınlarını görmek için veya başka bir sebeple, yol üzerinde arabalarla giden köylüler görülüyor. Görüntünün üst kısmındaki yazı, "no context kurd" (@nocontextkurd) hesabından paylaşılmış ve "Mardin Derik'te 30 yıldır siyasi tutsak olan köylülerini karşılamayan giden köylüler" ifadesiyle, köy halkının mağduriyetini, ayrılığı ve zorunlu göçlerini vurgulamaktadır. Jest, bu topluluğun yaşadığı uzun süren siyasi baskı, kısıtlamalar, ve dışlanmalar nedeniyle, evlerine ve topraklarına geri dönemedikleri, hatta yakınlarını ziyaret edemedikleri acı bir durumu sembolize ediyor. Fotoğraf, bu durumu, yollarda giden insanların bu durumu görselleştirmek için kullanılan basit ve etkili bir araçla sergilemeye çalışıyor. Bu durum, siyasi veya toplumsal problemlerin sonuçlarının günlük yaşamı nasıl etkilediği ve insanların mağduriyetini nasıl yansıttığı konusunda bir ironik ve üzücü bir yorum.

Resimde, kalabalık bir insan topluluğu ve muhtemelen bir olay anı gösteriliyor. Altta, "12 yıldır Kürtlerin hiç unutulmayan Roboski katliamı." ifadesi ve tarih [28.12 2011] yazılmış. Bu, Roboski olayına gönderme yapan ve olayın hala hatırlanması gerektiğini vurgulayan bir espri. Roboski olayı, 28 Aralık 2011'de Türkiye'de yaşanan ve 34 sivil Kürt vatandaşın öldürüldüğü bir olay. Resim, olayın hatırlanması ve unutulmaması gerektiğini dile getiriyor. İfade, olayın hatırlatılması ve adalet arayışı için ironik bir şekilde kullanılan bir jest.

Fotoğrafta, bir oturma odasında, televizyon izleyen bir grup insan görünüyor. Oturma odasının tavanında mavi aydınlatmalar var. Resmin üzerinde Türkçe'de "Camdan misafirlerin geldiğini görmüşüz, sıra biz" yazıyor. Bu, gelen misafirler için bir araya gelen insanların, "şimdi sıra bizim" demek için çektikleri bir fotoğraf veya video olabilir. "Camdan misafirlerin geldiğini görmüşüz" ifadesi, misafirlerin eve yaklaştığını veya geleceğini farkettiklerini, ve sıranın artık kendilerine geldiğini vurguluyor. Bu durum, genellikle "sırada biz" diyen insanlarla birlikte misafir bekleyen ve onları karşılamaya hazırlanan bir topluluğa ait bir aidiyet duygusu oluşturuyor. Özetle, komik bir şekilde, sıranın kendilerine geldiğini belirten ve bekleyişin ardından misafirlerle bir araya geleceklerini vurgulayan bir mesaj.

Fotoğrafta, Mehdi Mutlu adlı kullanıcının Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, babasının hac yolculuğundan dönüşünde ona "Beytullah" adını vermesi ve okulda İstiklal Marşı okunurken yaptığı yaramazlık nedeniyle öğretmeninden tokat yiyerek bir kulağının işitme yetisini kaybetmesi anlatılıyor. Bu tokatın, Beytullah'ın daha sonra büyük bir sanatçı olmasına yol açan bir başlangıç noktası olduğu belirtiliyor. Daha sonra Beytullah'ın Stockholm'de kaldığı hastanenin kapısında, tesbih ve jiletle temiz bir şekilde tasvir ediliyor. Paylaşım, tokatın olumsuz bir olaydan, daha sonraki bir başarıya veya kader değişikliğine dönüşebileceğine dair ironik bir anlatım. Çocukluktaki ceza, yetişkinlikteki büyük başarı için bir tetikleyici olarak resmedilmiş. "Jilet gibi temiz" ifadesi, belki de tokatın ardından başlayan zorlu bir yolculuğun ve hayatın sertliğinin bir sembolü olarak yorumlanabilir. Dolayısıyla, gönderi biraz ironik bir üzüntü-mutluluk karışımı ve hayatın beklenmedik yönlerini vurguluyor.

Fotoğrafta, Mehdi Mutlu adlı bir kişinin Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, babasının hac yolculuğundan döndüğünde ona "Beytullah" ismini verdiğini ve ilk okulda İstiklal Marşı okunurken yaptığı yaramazlık yüzünden öğretmeninden aldığı tokat sonucu bir kulağının duyma yetisini kaybettiğini anlatıyor. Bu tokatın, Beytullah'ın zindanlar ve sürgünler yaşayarak büyük bir sanatçı olacağı yolunun başlangıcı olduğunu, sahnelerin ve yaralı gönüllerin simgesi haline geldiğini belirtiyor. Ayrıca Stokholm'de kaldığı hastanenin kapısında, tesbihiyle jilet gibi temiz olduğunu vurguluyor. Paylaşımda ironik bir anlatım var. İstiklal Marşı okunurken yapılan yaramazlık sebebiyle gelen tokatın, büyük bir sanatçı olmasına yol açması, "zindanlar ve sürgünler" ifadesi, sanatçı olmanın zorluklarını, belki de ironik bir şekilde abartarak ele alıyor. "Beytullah" ismi, İslam'daki kutsal mekan Beyt-i Makdis'e yapılan hac ile bağlantı kurularak bir çelişki yaratılıyor ve tokatın bir kaderin/yolun başlangıcı olmasına odaklanılıyor. Paylaşımın sonundaki "tesbihiyle jilet gibi temiz" ifadesi ise, belki de sanatçı olmanın zorlu süreçleri ve sıkıntılarından sonra manevi bir huzur bulmuşluğu ima ediyor. Özetle, paylaşım, ironik ve biraz da abartılı bir şekilde, bir olayı sanatçı olmanın zorlukları ve kaderle ilişkilendiren bir mizah içerir.