Fotoğrafta bir tweet var. Tweet'te "sila" adlı bir kullanıcı, "@siladirek" kullanıcı adıyla şu mesajı paylaşmış: "bizim birinci kattakilerin kızının adı lavinyaymis babam cocuga VANİLYA diyo" **Espri:** Espri, babanın komşu çocuğunun ismini yanlış anlaması veya kendi bildiği gibi telaffuz etmesiyle ortaya çıkıyor. Komşu çocuğunun adı "Lavinya" iken, baba bu ismi "Vanilya" olarak anladığı için bu durum komik bir hataya yol açıyor. Bu durum, dil sürçmelerinin, yanlış anlaşılmaların veya bazı insanların isimleri farklı algılamasının yol açabileceği esprili durumları ortaya koyuyor.

Fotoğrafta, üzerinde farklı isimler yazan kişiye özel Toblerone çikolataları bir raf sisteminde üst üste dizilmiş halde görülüyor. İsimler arasında "MARK", "MATTHEW", "MAX", "OLIVER", "RYAN", "TOBLERONE", "THOMAS", "TOBY" ve "WILLIAM" bulunuyor. Şakayı oluşturan şey ise, isimlerin arasında "TOBLERONE" isminin de yer almasıdır. Bu durum, sanki "Toblerone" da bir isimmiş gibi bir espri yaratıyor ve metin kutusunda yer alan "Lol whose name is Toblerone" (Lol, adı Toblerone olan kim?) ifadesiyle bu şaka vurgulanıyor. Yani, çikolatanın kendi adının da kişisel isimler listesinde olması ironik ve komik bir durum olarak sunuluyor.

Fotoğrafta, "mies" kullanıcı adlı bir kişinin paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'in görselinde bir profil fotoğrafı ve metin kısmı bulunuyor. **Tweet'in Metin Kısmı:** "çocuğu anaokulundan mı alıyorum, uhud tepesinde okçu mu sayıyorum belli değil. enesler, hamzalar, ensarlar, eymenler. dedeler taburu gibi ama yaş 5." **Tweet'in Anlamı ve Mizahı:** Tweet'in mizahı, yazımında yapılan bir hatadan ve bu hatanın ortaya çıkardığı anlamsal karmaşadan kaynaklanıyor. * **"Okçu" kelimesindeki hata:** Tweet'te "okçu" kelimesi yerine muhtemelen yazım hatasıyla "okcu" şeklinde bir yazım kullanılmış. Ancak bu kelimenin kendisi değil, cümlenin genel bağlamı ve bahsedilen isimler mizahı oluşturuyor. * **Uhud Savaşı'na gönderme:** "Uhud tepesi" ve bahsedilen "ensarlar, hamzalar" gibi isimler, İslam tarihinde önemli bir yere sahip olan Uhud Savaşı'na gönderme yapıyor. Bu savaşta okçuların stratejik önemi ve şehit düşen sahabeler anılıyor. * **"Dedeler taburu" benzetmesi:** Yazar, anaokulundan aldığı çocuğun yanındaki diğer çocukları "eneler, hamzalar, ensarlar, eymenler" olarak tanımlayarak, onları sanki tarihi bir savaşta yer alan "dedeler taburu" gibi görüyor. * **Mizahi Durum:** Mizahın en büyük kaynağı, 5 yaşındaki bir çocuğun anaokulundan alınması durumu ile Uhud Savaşı gibi ciddi bir tarihi olayın ve o dönemdeki önemli şahsiyetlerin anıldığı bir isim listesinin bir araya getirilmesidir. Yazar, sanki bir tarihi olaya tanıklık ediyormuş gibi abartılı ve ironik bir dil kullanıyor. Çocuğun anaokulundan alınması gibi sıradan bir durum, tarihi kahramanlar ve savaş benzetmeleriyle absürt bir hale getiriliyor. Kısacası, yazar, çocuğunu anaokulundan alırken etraftaki çocukları sanki bir savaş alanındaymış gibi tarihi figürlere benzeterek, durumu ironik ve abartılı bir dille anlatıyor ve bu durum kelime oyunuyla (okçu/okcu gibi) birleşince mizahi bir etki yaratıyor.

Fotoğrafta bir "Ad Anlaşmazlığı" başlıklı bir bölüm görüyoruz. Bu bölüm, bir ailenin (Diding ailesi) 1991 yılında doğan oğullarına "Brfxxccxxmnpcccclllmmnprxvclmnckssqlbb11116" gibi son derece uzun ve garip bir isim vermeye çalışmasıyla ilgili. Bu isim, "Albin" olarak telaffuz ediliyormuş. Hikaye, ailenin bu ismi verememesiyle başlıyor. Vergi dairesi ve mahkeme tarafından reddediliyor. Daha sonra, yetkililere karşı bir protesto olarak oğullarına hiçbir resmi isim vermiyorlar. Bunun üzerine, Halland İlçesi İdare Mahkemesi tarafından para cezasına çarptırılıyorlar. Oğlanın beşinci doğum gününe kadar isim kaydettirmemişler. Son olarak, uzun ismi değiştirmeye çalışıyorlar ve "A" olarak yazmak istiyorlar ama aynı telaffuzla. Bu da reddediliyor. En sonunda, çocuğu "Albin" olarak adlandırmaya karar veriyorlar. **Espri:** Espri, ailenin çocuklarına vermeye çalıştığı absürt ve anlamsız derecede uzun isimle ilgili. İsim o kadar garip ki, sadece okuması bile komik. Ayrıca, ailenin bu ismi vermekte ısrarcı olması ve daha sonra alternatif olarak basit bir "A" harfiyle aynı telaffuzu koruma çabası da komik çünkü her iki çaba da sonuçsuz kalıyor. Sonunda basit ve normal bir isim olan "Albin"i kabul etmeleri de bu absürdlüğün doruk noktası oluyor. İronik bir şekilde, son olarak çocuğa normal bir isim vermeleri de ironik bir durum yaratıyor.

Fotoğrafta, "Tuna" kullanıcı adıyla bir Twitter kullanıcısının bir paylaşımı yer alıyor. Kullanıcı, Kürt komşusunun çocuklarının adlarının Bâwer ve Zozân, kedilerinin adının ise Cookie olduğunu belirtiyor. Şaka, çocukların Kürtçe isimlere sahipken, kedilerine daha batı tarzı bir isim (Cookie - Kurabiye) verilmesiyle ilgilidir. Bu durum, farklı kültürel veya toplumsal bağlamların bir arada bulunmasını ironik bir şekilde vurguluyor. İsimlerin birbiriyle uyumsuzluğu, mizah unsuru olarak kullanılıyor.

Fotoğrafta, pembe bir kapının üzerinde mavi bir tül ve süslemelerle yapılmış bir karşılama panosu görülüyor. Pano üzerinde "ARAMIZA HOŞGELDİN EBUBEKİR SIDDIK" yazısı ve "DAMLA ÇİÇEKÇİLİK" ibaresi yer alıyor. Üstte ise, Twitter'dan alınmış gibi görünen bir gönderide "çocuğun adı umarım damla çiçekçiliktir" yazısı var. Espri şu: Gönderiyi yapan kişi, çocuğun adının Damla Çiçekçilik olmasını umuyor. Ancak panodaki isim Ebu Bekir Siddik ve çiçekçilik ile hiçbir alakası yok. Bu durum, çocuğa konulacak isimle ilgili bir espri yapıldığını gösteriyor. Muhtemelen Damla Çiçekçilik adında bir çocuk ismi olmasından kaynaklanan bir ironi veya komik bir durum yaratma çabası var.

Fotoğrafta, "Cafe Bich Nga" yazan bir dükkan tabelası görülüyor. Tabelada bir fincan kahve simgesi ve bir telefon numarası da var. Şaka, "Bich" kelimesinin İngilizcede bir hakaret anlamına gelmesi ve bu kelimenin "Nga" ismiyle birleşerek, kulağa kaba gelen bir isim oluşturmasıdır. Bu, isim ve dükkan tabelası tasarımındaki bir yanlış anlaşılma veya kasıtlı bir mizah unsuru olabilir.

Fotoğrafta bir Starbucks bardağı görünüyor. Bardağın üzerine "Brian" yazılmış ve altında "with a y" (y ile) notu düşülmüş. Espri şu: Starbucks çalışanları bazen müşterilerin isimlerini yanlış yazabiliyorlar veya yazmakta zorlanabiliyorlar. Bu durumda, müşteriler isimlerini doğru yazmak için bazen "y ile" veya "i gibi" gibi ek açıklamalar yapmak zorunda kalıyorlar. Fotoğraftaki espri, müşterinin isminin Brian olduğu ve çalışanın bunu "Brian" olarak yazıp, "y" harfini ekleyerek doğru yazdığını belirtmesi üzerine kurulu.

Fotoğrafta, Sila (@siladirek) adlı bir kullanıcının Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşım şu şekilde: "bizim birinci kattakilerin kızının adı lavinyaymış babam cocuga VANİLYA diyo" **Şaka Açıklaması:** Şaka, babanın "Lavinya" ismini "Vanilya" şeklinde yanlış telaffuz etmesi üzerine kurulmuş. Lavinya ve Vanilya isimleri arasındaki ses benzerliğinden yararlanılıyor. Baba, kızın adını bilmediği veya yanlış anladığı için, ismi komik bir şekilde değiştiriyor. Bu durum, babanın yaşlı veya esprili bir karakter olduğunu düşündürüyor.

Fotoğrafta, Muhammed Keskin adlı bir kullanıcının paylaştığı bir WhatsApp konuşması görüyoruz. Konuşma, "Ev Sahibi" olarak kayıtlı bir kişiyle yapılıyor. İlk konuşmada, ev sahibi kirayı erken yatırdığını bildiriyor ve iyi akşamlar diliyor. Diğer taraf ise tatil planladığını ve bunun denk gelmesine sevindiğini belirtiyor. Daha sonra, ev sahibi "Tayfun" diye hitap ettiği bir kişiyle konuşmaya başlıyor. "Tayfun" isimli kişi, aslında isminin "Taylan" olduğunu ve yıllardır bu şekilde hitap edildiğini ama düzeltmediğini belirtiyor. Ev sahibi, bu durum karşısında şaşkınlığını ifade ediyor. Espri, ev sahibinin kiracıya yanlış isimle (Tayfun yerine Taylan) hitap etmesi ve kiracının yıllardır bunu düzeltmemesinden kaynaklanıyor. Bu durum, ev sahibinin kiracısını tanımamasına ve iletişimdeki bir yanlış anlamaya işaret ediyor.

Fotoğrafta bir Twitter paylaşımı ekran görüntüsü yer alıyor. Kullanıcı adını "özgü" olarak belirlemiş ve Özge isminin telaffuzuna dair bir diyalogdan bahsediyor. **Esprinin açıklaması:** Tweet'te "özgü" adındaki kişinin, kendisine "Özge" denildiğinde bunu düzelttiği, ancak daha sonra "Üzge" diye bir isim duyduğunda, "Aynen Üzge, koy beni Akasya durağında oynayayım Usman ağayla" şeklinde bir yanıt vermesi esprisi yapılıyor. Buradaki espri, popüler bir Türk dizisi olan "Akasya Durağı"na gönderme yapması ve "Usman ağa" karakteri ile ilişkilendirilmesidir. Kullanıcı, isminin yanlış telaffuzlarına karşı bir tepki verirken, dizideki bir karakterin söylemiyle ironik bir durum yaratıyor.

Fotoğrafta, bir sosyal medya gönderisi var. Gönderide, "Dedem fırıncıydı, fırının ismi burcu. Ekmek fırınıydı, ölene kadar en sevilen torun ben sanıyordum. Sonradan öğrendim ki bana fırının adını vermişler. Dedemin en sevdiği fırını benmişim." yazıyor. Şaka, torunun dedesinin en sevdiği torun olduğunu sanarken, aslında dedesinin en sevdiği şeyin fırın olduğunu ve torunun isminin de fırın olduğunu öğrenmesiyle ilgili. Yani, torun kendini dedesinin en sevdiği şey zannederken, aslında dedesinin fırın sevgisiyle alakalı bir durum olduğunu anlıyor.

Fotoğrafta, "Yeşil" takma adını kullanan bir Twitter kullanıcısının bir tweet'i ve başka bir kullanıcının cevabı yer alıyor. Yeşil, kızına 12-13 yaşlarından beri "Yeşil" adını koymak istediğini ancak evlendikten sonra soyadının "Biber" olduğunu ve bu durumda kızına "Yeşil" adını koyma fikrinin mantıksız olduğunu ifade ediyor. Diğer kullanıcı ise bu duruma karşılık "kız çocuğuna koyulacak en güzel isim" şeklinde bir yorumda bulunuyor. Şaka, ismin kişinin soyadıyla birleştiğinde ortaya çıkan anlamsal ironiden kaynaklanıyor. Yeşil (yeşil renk) ile Biber (biber) birleşimi, renk ve yiyecek arasında bir çağrışım yaparak komik bir durum yaratıyor. İlk tweet'teki "Allah bile bana saçmalama demiş" ifadesi, durumun absürtlüğünü vurguluyor.

Fotoğrafta, Akif Koçak adlı bir kullanıcının Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşım, "Asyanın kreşte en sevdiği arkadaşı Paris, sürekli Paris'ten bahsediyor, bugün kreşten alırken öğretmenine Paris'i çok seviyor, dedim. aaa gitti mi bu yaşta dedi, hayır en yakın arkadaşı dedim, Halis olmasın dedi" şeklinde. **Şaka:** Şaka, çocuğun kreşteki arkadaşı Paris'i sevdiğini ve sürekli ondan bahsettiğini, çocuğun velisinin ise Paris'in öldüğünü düşündüğü ve "aaa gitti mi bu yaşta?" diye sorduğu üzerine kuruluyor. Cevap olarak, Paris'in ölmediği, çocuğun en yakın arkadaşı olduğu ve velinin "Halis olmasın" demesi, ölüm temasına gönderme yaparak mizahi bir durum yaratıyor. Bu durum, velinin Paris'in ölümünden sonra çocuğunun Halis adında bir arkadaş edinmesini istemesi şeklinde yorumlanabilir.

Fotoğrafta, bir restoranın dış cephesi ve önünde park etmiş arabalar görülüyor. Restoranın tabelasında "RESTAURANT" yazıyor ve "KET & DELI" yazan başka bir tabelaya da sahip. Fotoğrafta ayrıca bir metin yer alıyor: "yo that place was good whats it called?" (Orayı çok beğenmiştim, adı neydi?) Espri, restoranın adı hakkında bir soru sormakla ilgili. Kişi, restoranı beğendiğini belirtiyor ve adını öğrenmek istiyor. Bu durum, yemeğin kalitesini ve restoranın popülerliğini vurgular.

Resimde, bir kanepede oturan baba, anne ve küçük bir çocuk tasvir ediliyor. Çocuk, "Baba neden benim adım Toma koydunuz? Toma Yurda kul ne ya, var mı böyle bir şey?" diye soruyor. Annenin baloncuğu ise "Annenle tanıştığımız günün anısına..." şeklinde. Bu çizgi roman, isimlendirmenin anlamsızlığı ve olası bir çocukluk/aile anısını ima ediyor. "Toma Yurda kul" adının, olayın hatırlanmasını sağlayan, olası bir özel gün veya bir nedene işaret eden, komik veya anlamsız bir isim olduğu, dolayısıyla babanın neden bu ismi koyduğunu soran çocuğun yanıtı ise bu anlamda absürt bir cevap beklendiğini ve bunun bir şaka olduğunu anlatıyor. Resimde bir ailede, çocuk ve ebeveynler arasındaki ilişkiyi ve isimlendirmeyle ilgili mizahı vurgulamaktadır. Resimde, koşarken veya hızlı hareket ederken aşırı kilolu iki kişi ve etraflarında patlayan veya püsküren, gaz gibi bir şey gösteren bir karikatür var. Üstte, "KOS BARIN, GAZ ATIYORLAR!" yazısı göze çarpıyor. Alttaki balon ise, "Mina köyüm yıllarca organik ürünlerle, yoga ve sporla kazandığım sağlığı iki günde geri verdim... Resmen gazın pıcı oldum... Ciğersiz yollardayım!" şeklinde yazıyor. Bunların, bir tür sağlıklı yaşam arayışı ve sonrasında sağlıktan uzaklaşan bir vaka gibi bir üzüntü ve memnuniyetsizlik duygusunu ifade ettiği görülüyor. Karikatürdeki espri, aşırı kilolu insanların, "sağlıklı yaşam" veya "sağlıklı beslenme" girişimlerinden sonra bu hedeflerine ulaşamama veya beklentilerini karşılayamama duygusunu, hatta şişmanlıktan dolayı gaz çıkarmaya kadar uzanan bir halde komik bir şekilde yansıtıyor. "Gaz atıyorlar" ifadesi de, şişmanlığın veya sağlıksız beslenmenin yan etkilerini, biraz abartılı ve mizahla sunuyor. Özetle, resimde, sağlıklı yaşam arayışındaki hayal kırıklığına ve bu durumun komiğine gönderme yapılıyor. Resimde, gövdesi pembemsi-bej renkli, dalları ve yaprakları açık yeşil renkte çizilmiş bir ağaç çizimi bulunmaktadır. Ağaç, adeta beş parmak gibi uzayan kollarla çizilmiş. Ağaç üzerindeki bir baloncuk içinde, Türkçe cümleler yer alıyor. Cümleler, ülkelerin ve başbakanların değişmesi, hatta sosyal medyanın bile değişmesiyle, ağaçların (yani doğanın, ülkenin temel varlıklarının) değişmediğini, "bizim böyle arsız bir canlı olduğumuzu" ifade ediyor. Bu, siyasi değişime ve geçici liderlerin/yetkililerin değişkenliğine karşılık doğanın ve istikrarının kalıcılığını, ve belki de bu durum karşısında insanların değişkenliğiyle ilgili bir karikatür. Başka bir deyişle; doğanın istikrarı ve insanların geçiciliği arasındaki farkı, mizah yoluyla anlatıyor. Resimde, Beşiktaş'ta kaldırımların üzerinde, küçük kafalı, toplanmış insan figürlerinin arasında, şaşkın bir ifadeyle, etrafında olup biteni izleyen bir polis memuru çiziliyor. Polis memurunun düşünce balonunda "Nereye kayboldular lan bunlar?" diye soruyor olması, kaldırımların üzerindeki, toplanmış, küçük insan figürlerinin nerelere gittiğini sorgulamasını vurguluyor. Bu, Beşiktaş'ta kaldırımlarda toplanmış kalabalık insanların nasıl bir anda yok olduğuna dair bir mizah. Kalabalığın gizemli bir şekilde kaybolması, onların yok olmasını sağlayan bir olay ya da durumun olmadığını fakat göz ardı edilen bir şeyi vurgulamaya çalışır. Kısacası, çizgi romanın espri konusu, görsel olarak abartılı bir şekilde, kalabalıkların kaybolması, göz ardı edilmiş veya fark edilmemiş bir soruna işaret ediyor.