Resimde gri bir otomobilin üzerinde bagaj kutusu görünüyor ve otomobilin arkasında da "EH 747 VG" plaka görünüyor. Bu resimde yapılan şaka, bagaj kutusu ile plaka arasında yapılan sözlü bir ilişki kurulmasıdır. Bagaj kutusunun otomobilin arkasına "yüklenmiş" olması, plakanın ise otomobile "yükle" mesajı vermesi ile bir bağlantı kuruluyor. Bu şakanın Türkçedeki karşılığı "Bagaj kutusu otomobile yüklenmiş, plaka da otomobile 'yükle' diyor" şeklinde ifade edilebilir.

Fotoğrafta, farklı Facebook gönderileri ve yorumlar görünüyor. Gönderilerde, Türkiye'ye giriş yapan veya Türkiye'den ayrılan kişilerin paylaşımları yer alıyor. Örneğin, "Parkim Ayaz Otel" adlı bir otelin reklamı, Türkiye'ye giren bir aracın fotoğrafı, Almanya'dan gelen bir Türk vatandaşının memleketine dönüş paylaşımı, "Sıla Yolu Gurbet" gibi bir konuya gönderme yapılmış bir paylaşım yer alıyor. Şakanın özünde, Türkiye'ye seyahat edenlerin çoğu zaman gösterişli ve pahalı bir tatil yapmak istemeleri ve bunun için de "en lüks otel" ve "en güzel araba" gibi şeyleri aramaları yatıyor. Ancak, "Amacı Olmayan Grup" adlı profil, bu tip gösterişli davranışları eleştirerek, "Kurulu düzeniniz var yeğenim." diyerek, bu davranışların aslında toplumsal bir baskıdan kaynaklandığını ima ediyor. "90 eur para değil" gibi yorum ise, bu gösterişli yaşamın gerçekte çok da pahalı olmadığını ve "en lüks otel" gibi şeylerin aslında "en lüks" değil "en pahalı" olduğunu ima ederek, gösterişe karşı bir ironi yaratıyor. Kısacası, şaka Türkiye'deki turizm sektöründeki "gösteriş" ve "statü gösterme" eğilimini eleştiriyor. Fotoğrafta, bir Twitter konuşması görüyoruz. İlk mesajda kişi, "En lüks otel olsun be yeğenim" diyerek yeğenine lüks bir otel önerisinde bulunuyor. İkinci mesajda bir otelin reklamı paylaşılarak "Parkim Ayaz Otel" adı ve fiyatı "₺720" belirtiliyor. Üçüncü mesajda ise kişi "90 eur para değil" diyerek otel fiyatını eleştiriyor. Dördüncü mesajda "Vallada çok özledim türkiyeyi" diyerek Türkiye'yi özlediğini belirtiyor. Son mesajda ise "Dayı senin yerinde olsam ben de özlerdim" diyerek, yeğeninin Türkiye'yi özleme duygusunu eleştirerek espri yapılıyor. Bu konuşmada, kişinin lüks bir otelde kalmak istediğini belirtmesine rağmen, yeğeninin önerdiği otelin fiyatının pahalı olması üzerine şikayetçi olması ve Türkiye'yi özlediğini belirtmesinin, bir espri konusu olarak kullanılması, bu espriye komiklik katmaktadır. Resimde, Türkiye'de bir sınır kapısının önünde duran beyaz bir araba görünüyor. Arabaya "izinyolu.tr" adlı bir web sitesinin adresi ile birlikte "Bizim gönlümüze hasret düşüren şu geçit vermeyen dağlar utansın, Bizi bizden alıp yabancı eden şu uzayıp giden yollar utansın." yazısı eşlik ediyor. Bu yazının amacı, Türkiye'nin özellikle Doğu Anadolu Bölgesi'ndeki dağlık yolları ve sınır geçiş noktalarının zorluğuna gönderme yapmak ve bunların yolculukları uzatması ve insanların memleketlerinden uzaklaşmasına neden olmasına yönelik bir eleştiri. Fotoğrafta, üstüne bir bagaj koyulmuş, gri bir Jaguar otomobil görüyoruz. Otomobil yol kenarındaki bir direğin yanında duruyor. Arabanın üstündeki bagaj Türk bayrağıyla süslenmiş ve yanında "Vatanı ulaştık, Şehitler ölmez vatan bölünmez!" yazıyor. Fıkra, gurbetçilerin memleketlerine yüksek teknolojili araçlarla dönüşlerine ve bununla ilgili bir espri yapmasına dayanıyor. Bu espri, gurbetçilerin vatanlarına özlemi ve gurbetin zorluklarına dikkat çekmek için kullanılıyor. Fotoğrafta, Türkiye'ye giriş yapan bir sınır kapısının önünde duran bir araba ve bir yazı görüyoruz. Yazıda "Wir kamen in die TÜRKEİ" (Türkçeye geldik) yazıyor. Bunun altında ise "Euro 10 dediler tatille geldik" yazısı yer alıyor. Bu espri, Türkiye'ye tatil için gelenlerin genelde Euro ile geldiğini ve Türkiye'de alışveriş yaparken TL'ye çevrildiğini ima ediyor. Espride, Euro'nun TL'ye göre değer kaybettiği ve bunun da turistlerin tatilde daha az para harcaması anlamına geldiği varsayılıyor. Dolayısıyla, "Euro 10 dediler tatille geldik" ifadesi, turistlerin Euro'nun düşük değerinden faydalandığını ve bu yüzden daha fazla para harcamak için geldiklerini ima ediyor. Fotoğrafta, "Türkiye" yazan bir tabela önünde duran beyaz bir otomobil görüyoruz. Arabanın plakası "HMO DK 630" yazıyor. Şaka, plakanın "HMO DK 630" "home to Turkey" (evde Türkiye'ye) şeklinde okunmasıdır. Fotoğrafta, araba Türkiye'ye gidiyormuş gibi gösterilerek bu ironi yaratılmış.

Resimde TIME dergisinin kapağı var. Kapakta, beyaz önlük giyen iki bilim insanı görülüyor. Derginin başlığı "Aşı Devrimi" ve alt başlık "Virüsü Yenmek İçin Yarış". Şaka, aşı geliştirmedeki hız ve zorluklar arasında bir çelişki yaratıyor. Resimde bilim insanları gülmüyor ve aşı çalışmaları oldukça ciddi bir konu gibi görünüyor. Ancak başlık, aşı geliştirme sürecini "devrim" ve "yarış" olarak sunarak bir yarış gibi gösteriyor. Bu, aşı geliştirme sürecini olduğundan daha basit ve hızlıymış gibi gösteriyor. İnsanlar aşı geliştirme sürecini, tıpkı bir yarış gibi düşünerek, aşıların hemen ortaya çıkmasını bekleyebilirler. Ancak aşı geliştirmek oldukça karmaşık ve uzun bir süreçtir. Fotoğrafta Alman dergisi "Der Spiegel"in kapağı görülüyor. Kapakta sağda Alman Bilim Adamı ve BioNTech şirketinin kurucusu Uğur Şahin ve solda Almanya'nın eski ABD Büyükelçisi ve Trump'ın ateşli bir destekçisi olan Richard Grenell yer alıyor. Derginin kapağında "Almanya yeterince aşı alacak" yazıyor. Bu da, Şahin'in aşı çalışmalarıyla ilgili olarak açıklamalarına bir gönderme, aynı zamanda Trump'ın aşıya karşı tutumuna bir gönderme olabilir. Şaka şu ki, Grenell'in Şahin'in aşı çalışmalarını desteklemesi ve "Almanya yeterince aşı alacak" diye söylemesinin komik olduğu düşünülüyor, çünkü Grenell Trump'ın aşı karşıtı tutumunu daima desteklemiştir. Bu durum okuyucuya siyasi ironinin ve çelişkinin bir örneğini sunmaktadır. Resimde "The Times" gazetesinin ön sayfasında, COVID-19 aşıları ve insanların normale dönmesinin yakın olduğu, ancak yeni varyantlar ve aşılama oranları gibi bazı zorlukların hala devam ettiği belirtiliyor. Fotoğraftaki mizah, gazete başlığının "Aşı Milatları Gelecek İlkbahar'da 'Normal Hayata' İşaret Ediyor" şeklinde olması. Bu başlık, insanların aşılar sayesinde normal hayata döneceklerine dair umut vermesine rağmen, "normal hayata" tam olarak neyin dahil olduğu konusunda belirsizlik yaratıyor. Bu da, aşılanmasına rağmen insanların hala virüsle mücadele etmeye devam edeceğini ve yeni varyantların ortaya çıkabileceğini ima ediyor. Kısacası, mizah, aşıların dünyayı nasıl değiştireceği ve geleceğin ne getireceği hakkında bir belirsizlik yaratıyor. Resimde Türk aşı geliştiricisi bir bilim insanının "InBusiness" dergisinin kapağında yer aldığı görülebilir. Fıkra, Türk aşı geliştiricisi bilim insanının "dünyanın 'uğur'u" olarak adlandırılması ile "uğur" kelimesinin hem şans anlamına gelmesi hem de Türk bilim insanının isminin Uğur olması üzerinden kurulu.

Fotoğraf, "yurt dışına çıkınca kıymeti anlaşılan şeyler" başlıklı bir Twitter paylaşımını gösteriyor. Paylaşım, yazarın yurt dışına çıktığında yurt dışının değerini daha iyi anladığını ve insanın bir kere yurt dışına çıktıktan sonra geri dönmesinin zor olduğunu esprili bir şekilde dile getiriyor. Paylaşımın esprili kısmı, yurt dışına çıkmanın insanları değiştirmesi ve geri dönmelerini zorlaştırması üzerine oynuyor. Yazar, yurt dışını bir bağımlılık gibi sunarak, insanın bir kere tadını aldıktan sonra bırakmasının zor olduğunu ima ediyor.

Resimde bir karayolu geçiş noktasında uzun bir araç kuyruğu görülüyor. Kuyruktaki araçların çokluğu ve gece vakti olması, "Ölüyorum, Türkiyemciler geliyor, onlar şanslı Türkolar" şeklindeki esprili başlığı destekliyor. Bu başlık, "türkiyemciler" olarak adlandırılan Türklerin "şanslı Türkolar" olduğu ve diğer insanların "ölmek üzere" olduğu gibi komik bir varsayım üzerinden gidiyor. Başlığın amacı, sınır kapılarında sıkça yaşanan araç kuyruklarının mizahını "türkiyemciler" ve "şanslı Türkolar" ile esprili bir şekilde vurgulamak.

Fotoğrafta bir aile oturmuş, gülümsüyor. Alttaki mesajda, ailenin son kez birlikte bir pirzola yediği ve kimsenin bunu fark etmediği söyleniyor. Şaka, ailenin yemek yerken, birinin öldüğünü, ancak kimsenin bunu fark etmediğini ima ediyor. Bu oldukça kara bir mizah örneği ve herkesin bu tür şakaları anlayabileceğini düşünmüyorum.

B.E.B ... @yahtz31 ANASINI SİKTİĞİMİN ÇOCUĞU 3 EURO VERMİŞSİN İŞTE YANİ 3 BİRİM BURDA İSE 15 BİRİM. BUNUN NESİNİ ANLAMIYORSUN...

Fotoğrafta, stadyumda kırmızı koltuklar üzerinde oturan bir kız görüyoruz. Kız, Alman Milli Takımı'nın formasını giyiyor ve kolunda bir bilezik var. Resimde bir şaka veya mizah unsuru yok.

Fotoğrafta stadyumda kırmızı koltuklar üzerinde oturan genç bir kadın görünüyor. Kadın, Almanya milli futbol takımının formasını giymiş. Twitter'da paylaşılan fotoğrafa eklenen metin ise "Niye üzgün gitsin yav. Ülkesinde yağ 80 lira mı?" şeklinde. Bu paylaşım, Almanya'nın İngiltere'ye yenildiği bir maçta yapılmış ve genç kadının üzgün olmasının nedeninin ülkesinin kaybetmesi değil, ülkesinde yağ fiyatlarının yüksek olmasıyla ilgili bir espriye dayanıyor. Esasen, paylaşım, Almanya'nın yenilgiye uğramasına rağmen, gencin ülkesinde yağ fiyatlarının yüksek olmasını daha çok dert edinmesini esprili bir dille ortaya koyuyor.

Görselde iki mesajlaşma kutusu görünüyor. İlk mesajda "1 günde Katarlı olabilir miyiz?" yazıyor. İkinci mesajda ise "18 yılda Türk vatandaşı olamamışız 1 günde mi Katarlı olucaz ??? " yazıyor. Bu espri, Türkiye'de son yıllarda Katarlı vatandaşlığa geçişlerin kolaylaştığı ve Türk vatandaşlığının ise zor olduğu algısını ele alarak, bu durumun tersine dönmesiyle ilgili bir ironi yaratıyor.

NAVE THE GRAVE Y @Lyv4J Bu yaşıma kadar daha doğum günü kutlamadım çünkü henüz doğmadım. Bu ülkeden siktir olup gittiğiniz günü...

yurtdışında yaşayan Türklere göre Türkiye WILKINSON normalde Türkiye Kaynak

Resimde, bir chat ekranı görüntüsü var. Ekranda, "+90" ile başlayan bir telefon numarasının "+44" ile başlayan bir numaraya değiştirildiği yazıyor. Bu, Türkiye'de, özellikle +90 ile başlayan numaraları kullananlar için, +44 ile başlayan İngiltere numaralarına geçişin genellikle olumsuz olarak algılanması nedeniyle bir espri. Ekran görüntüsü, birinin telefon numarasını İngiltere'ye taşıdığını ve böylece artık Türkiye ile bağlantısını kestiğini ima ediyor. Bu, Türk kültüründe, bir kişinin "vatanını" terk ederek "yabancı" olduğunu gösteren bir espri olarak anlaşılabilir. Kısacası, bu görüntü, bir telefon numarası değişikliği ile "vatan terk etme"yi mizah yoluyla ilişkilendiren bir Türk espri örneğidir.

Resimde, "+90 *** numarasını +44 *** olarak değiştirdi" yazan bir mesaj kutusu görünüyor. Burada şaka, bir kişinin telefon numarasını Türkiye'den İngiltere'ye değiştirdiğini ima etmesi. Bunun komik tarafı, iki farklı ülkenin telefon numarası kodlarını kullanarak aslında sadece telefon numarasının son rakamlarını değiştirmesi. Yani, pratik olarak hiçbir değişiklik yok. Bu, genellikle insanların daha "önemli" bir değişiklik yapmış gibi görünme çabasına yönelik bir göndermedir.

Fotoğrafta, Türkiye milli futbol takımının taraftarlarını andıran, Türk bayrağı ve ay-yıldız sembolüyle süslenmiş kıyafetler giymiş bir grup erkeğin, ellerini başlarına götürerek "saygı duruşu" yaptıkları görülüyor. Fotoğrafın altında "Gurbetçilerin çoğunluğunun ülkücü olmasının sebebi Avrupa'da bir çok ülkede eşcinsel evliliklerin yasal olması olduğunu biliyor muydunuz?" yazısı bulunuyor. Görsel mizah, Türk milliyetçiliği ile eşcinselliğe karşı bir tutum arasında çelişkili bir bağlantı kurarak, bir grubun "ülkücülük" ile "eşcinsellik" karşıtlığının "Gurbetçilerin çoğunluğunun ülkücü olmasının sebebi" olarak gösterilmesiyle yaratılıyor. Türk milliyetçiliğinin homofobik tutumuyla ilişkilendirilmesi, bu grubun eşcinselliği reddeden tutumuyla örtüştürülerek komik bir şekilde eleştiriliyor.

Resimde Türk bayrağı taşıyan ve Türk milli marşına eşlik eden taraftarlar var. Resmin altındaki yazı ise, "Gurbetçilerin çoğunluğunun ülkücü olmasının sebebi Avrupa'da bir çok ülkede eşcinsel evliliklerin yasal olması olduğunu biliyor muydunuz?" şeklinde. Resimdeki taraftarların milliyetçi duruşları ile yazının içeriği arasında bir çelişki yaratılmış ve bu durum mizah amaçlı kullanılmış.

Görüntüde, bir kaldırımda, muhtemelen bir sokak röportajı sırasında, iki kişiyle karşılaştığımız bir sahne var. Sağ taraftaki kişi, beyaz bir gömlek ve maske takmış. Ona soru soran, pembe bir tişörtlü, maske takmış diğer kişi, mikrofonu elinde tutuyor. Arka planda, yürüyen diğer insanlar ve işlek bir cadde görülüyor. Birbirine çok benzeyen bu iki kişinin (görüntüdeki duruşları ve giyimleri) aynı kişi olduğuna dair bir espri veya bir yanılsamaya işaret ediyor. Potansiyel espri, "aynı kişi, farklı kişiliği veya farklı rolü canlandırıyor" şeklindedir. Bu, sadece giyimleri ve duruşları üzerinden, bir kişinin iki farklı kişi gibi gösterilmesi veya farklı kişiliklere sahip iki insanın birbirine benzemesi gibi esprili bir yorumla ilgili olabilir. Görsellerin kontekstinin bilinmemesi dolayısıyla espri kesin olarak anlaşılamıyor. Görüntüde, sokakta bir röportaj sahnesi var. Pembe tişörtlü adam, mikrofonu tutan ikinci adama soru soruyor. İkinci adam, açık gri/bej renkli bir gömlek giymiş ve maske takmış. Arka planda başka insanlar da geçiyor. Fotoğrafın komedisi, pembe tişörtlü adamın soru sorma şeklinin ve ifadesinin ikinci adama olan yoğun odaklanmasından kaynaklanıyor. Görünüşe göre röportajda biraz gerilim veya garip bir şekilde samimiyet var, belki de beklentiyle uyuşmayan bir yanıt veya konu var. Pembe tişörtlü adam, röportajın ciddiyetini koruyarak veya belki de fazla yoğun bir şekilde ifade ederek beklenmedik bir durum yarattığı anlaşılıyor. Kısa ve öz bir şekilde; beklenmedik bir tepki, belki de beklenmedik bir şekilde can sıkıcı bir duruma işaret eden bir ifade bu.

Görüntüde, bir kaldırımda, muhtemelen bir sokak röportajı esnasında, iki kişi görünüyor. Sol taraftaki kişi pembe bir tişört giyiyor ve yüz maskesi takıyor. Sağ taraftaki kişi ise açık gri/bej bir gömlek ve yüz maskesi giyiyor. El ele tutuşmuş bir mikrofonla röportaj yapıyorlar gibi duruyorlar. Arka planda, insanların yürüdüğü bir cadde var. Fotoğrafın şakası, "pembe tişörtlü" kişinin, sanki mikrofonu elinden düşürecekmiş gibi, "mikrofonu" olan kişiye doğru uzatıyor olması ve bu esnada şaşırtıcı derecede ciddi bir ifadeyle röportaj yapıyor gibi görünmesinden kaynaklanıyor. Bu beklenmedik hareket, normal bir röportaj durumuna karşı komedi unsuru katıyor. Beklenti ile gerçek arasında bir ironik uyumsuzluk var. Yani, beklenmedik bir duruş, bir tuhaflık. Görüntüde, bir sokakta, muhtemelen bir röportaj esnasında, iki kişi görünüyor. Pembe tişörtlü kişi, mikrofonu elinde tutan ve beyaz gömlekli kişiye bir şeyler anlatıyor. Pembe tişörtlü kişinin yüzünde maske var. Beyaz gömlekli kişinin de yüzünde maske var. Arka planda da insanlar ve iş yerleri görünüyor. Fotoğrafın potansiyel şakası, muhtemelen maske takan kişilerin jestleri ve ifadelerinin, sözsüz iletişimin ve röportajın ciddiyetini hafifleten, komik bir duruma yol açan komik bir anın yakalanmasıyla ilgili. Örneğin, ifadeler, pozlar ve maskelerle biraz abartılı, hatta komik bir hava yaratılabiliyor. İzleyici, muhtemelen, bu sırada yaşanan röportajın, durumu ve konuşmayı hafifleten ve gözlemcilerin gülmesine sebep olan, bir anlamda "maske takılı röportajın" tuhaflığını komik bir hale getirerek farkındalık yaratmaya çalışan bir tarz olarak algılıyor olabilir. Fotoğraf, röportajın içeriği ve olayların tam akışı belli olmadığı için sadece görsel bir şakaya dayanıyor.

Görüntüde, bir kaldırımda, muhtemelen bir haber programı veya röportaj için, iki kişi konuşurken yakalanmış. Birisi pembe bir tişört, diğeri açık gri/bej bir gömlek giymiş. İkisi de yüz maskeleri takıyor. Elde tuttukları mikrofon ve pozisyonları, birisinin röportaj yaptığı, diğerinin ise röportajı yapan kişi olduğunu gösteriyor. Farklı giysiler ve yüz maskeleri arasında bir mizah potansiyeli yok. Görüntüde komik bir durum yok. Sadece bir röportaj anı. Bir mizah veya gönderme anlaşılması için ek bağlam veya bilgiye ihtiyaç var. Görüntüde, bir kaldırımda, muhtemelen bir sokak röportajı sırasında, iki kişi arasında geçen bir sahne var. Önden gelen, pembe renkli tişörtlü ve maske takmış, röportaj yapan bir kişi. Onun karşısında, açık renkli bir gömlek ve maskeyle röportajı cevaplayan bir kişi bulunuyor. Arka planda ise, çeşitli giyimli diğer insanlar ve çevre yapıları gözüküyor. Fotoğraftaki mizah, röportaj yapan kişinin, röportaj yapılan kişiyi, sanki soru sormak yerine, kendisi konuşmaya ya da röportajı yönlendirmeye çalışıyormuş gibi, mikrofonu adeta ele geçirme çabasıyla temsil ediliyor. Mikrofonu tutma biçimi, röportaj yapılan kişinin söz hakkına sahip olmamasını, veya karşısındakinin görüşlerini dikkate almayı reddetmesini esprili bir şekilde yansıtıyor. Başka bir deyişle, röportaj yapan kişinin, röportajın gerçek amacından uzaklaşarak, kendisinin görüşlerini öne çıkarmaya çalışması, veya kendi anlatımına odaklanarak, röportaj yapılan kişiye cevap verme fırsatı vermeyi düşünmemesi şakaya dönüştürülüyor. Bu durum, iletişimdeki bir yanlış anlaşılma, veya tarafların farklı bakış açılarını komik bir şekilde sergiliyor.

Görselde, İstanbul'da bir hafta sonu geçirmiş birinin, bu hafta sonu harcadığı para miktarını gösteren bir TikTok videosunun bir parçası görünüyor. Video, şehir manzarası ve yaya bir kadının görüntüsünü içeriyor. Üstte "How much I spent this weekend in Istanbul" (Bu hafta sonu İstanbul'da ne kadar harcadım) yazısı görülüyor. Bu, İstanbul gezisinin maliyetini vurgulamak ve muhtemelen bu pahalı bir deneyim olduğunu ima etmek için yapılan bir şaka. İstanbul'un turistik yerlerinin ve hayat tarzının genellikle pahalı olabileceği bir gönderme. Videonun şakası, "ne kadar harcadığı" konusunda izleyicinin merakını uyandırması ve potansiyel olarak harcanan paranın miktarı ile ilgili bir tartışma başlatmasıdır. Görüntüde, İstanbul'da bir hafta sonu geçirmiş olan bir kişinin, bu hafta sonu harcadığı parayı gösteren bir TikTok videosu var. Videonun başlığı, "İstanbul'da Bu Hafta Sonu Ne Kadar Harcadım?" şeklinde. Videonun mizahı, genellikle turistlerin veya gezginlerin belirli bir yerde yüksek miktarda para harcadığını öne süren veya ima eden bir tür içerik olması. Yani, "ne kadar harcadım?" sorusunun, gerçek harcanan miktarın değil, genel bir turist deneyimi olarak harcanan paranın yüksekliğini vurgulamaktan ibaret olması. Gerçek miktarın ne olduğu, videonun konusu değil, genellikle bir mizah unsuru oluşturuyor.