Fotoğrafta, açık bir arazide, atın üzerinde bir askeri personel ve gökyüzünde uçmakta olan bir uçak görülüyor. Arazinin genel görünümü, 1. Dünya Savaşı dönemine ait bir hava fotoğrafı izlenimi veriyor. Atın üzerindeki subay, yeni bir teknoloji karşısında, belki de şaşkınlık veya hayret içinde duruyor gibi görünüyor. Fotoğraftaki espri, uçağın bir askeri at ve süvarisine karşı 'modern' bir teknoloji olarak duruşunu gösteriyor. Trajikomik bir zıtlık, eski ve yeni, geleneksel ve modern arasında bir ironi, ya da teknolojik gelişmenin askerlik hayatını nasıl etkilediğini gösteriyor. Yani, uçak, at ve süvari görselleriyle, savaşın değişimine bir gönderme yapıyor.

Fotoğrafta, üst kısımda eski bir Londra metro istasyonunun, muhtemelen bir resim veya tablo olarak tasvir edilmiş hali, alt kısımda ise günümüz Londra metro istasyonunun aynı mekandan çekilmiş fotoğrafı görülüyor. Görsel, geçmiş ve günümüz arasındaki farkı vurguluyor. Üst kısım, 1800'lü yıllarda, muhtemelen 19. yüzyılın sonlarında veya 20. yüzyılın başlarında insanların metro istasyonunda giyindikleri giysiler, toplu haldeki kalabalık ve o dönemdeki metro istasyonu mimarisinin tasvirini sunuyor. Alt kısım ise modern bir Londra metro istasyonunun, muhtemelen 20. veya 21. yüzyılın görüntüsünü sergiliyor. İnsanların giysileri ve metro istasyonu tasarımındaki modernleşme fark edilir şekilde ortaya konmuş. Bu fotoğraftaki mizah, geçmişin, günümüzün bir kopyası olmadığını, zamanın ve insanların değişebileceğini vurguluyor. Geçmişi konu alan bir görselin günümüzün bir fotoğrafiyle örtüştürülmesi, farkın ve zamanın akışının bir tür alegorisini oluşturuyor. Eski ve yeni arasındaki stil farklılığının yanında, insanların giyim tarzlarındaki ve toplu hareketlerindeki değişim de göz önüne alınmalı.

Resimde, Kartaca şehrinin 300 M.Ö. ve 2023 yıllarındaki hallerinin karşılaştırıldığı bir görsel var. Üst kısımda, 300 M.Ö.'deki Kartaca, büyük bir liman ve geniş bir şehir yapısıyla gösteriliyor. Modern mimariye sahip olmadığı ve o döneme ait bir şehir görünümü veriliyor. Alt kısımda ise, 2023'teki Kartaca, modern, beyaz binalardan oluşan bir kıyı şehri olarak karşımıza çıkıyor. Bu görsel, zamanın ve uygarlığın gelişimini, mimari tarzların dönüşümünü ve şehirlerin nasıl değişebileceğini vurgulamak için kullanılmış. Eski görkemiyle modern Kartaca arasındaki fark, "zamanın nasıl geçtiğini" ve büyük medeniyetlerin bile nasıl değişebileceğini esprili bir şekilde gösteriyor.

Resimde, üst kısımda eski bir fotoğraf, alt kısımda ise modern bir fotoğraf yer alıyor. Üstte, 1900'lü yılların başlarında görünüyor gibi olan, buzulların arasında tekneyle yolculuk yapan bir kişi var. Altta ise, aynı bölgede, ama çok daha modern, motorlu bir tekneyle yolculuk yapan bir kişi görülüyor. Fotoğrafta, iklim değişikliğinin, zaman içerisinde buzulların ve genel çevrenin nasıl değiştiğini vurgulayan, bir espri var. Eski fotoğraftaki el yapımı tekne, modern teknenin yerine geçmişin izlerini gösteriyor. Bu, eski teknoloji ile yeni teknolojinin aynı coğrafyada kıyaslanması ve iklim değişikliğine ironik bir gönderme. Eskiden insan doğanın bir parçası iken, artık doğaya müdahale ederek ulaşım şekillerini değiştirdiği anlatılıyor.

Resimde, iki farklı zamana ait, üniversite öğrencilerinin durumlarını karikatürize eden iki çizim bulunuyor. **2008'deki** çizimde, genç bir adam, Ali Sami Yen'deki konsere gitme zahmetinden şikayet ediyor. Konsere gitmenin zor olduğunu ama Metallica grubunu çok sevdiğini söylüyor. Bu, o dönem üniversite öğrencilerinin, konserler ve etkinlikler için harcamaları gereken ulaşım, bilet gibi giderlerle uğraştıklarını ve belki de pahalı grupları veya etkinlikleri görmek istediklerini ifade ediyor. **2023'teki** çizim ise, aynı genç adamın daha hüzünlü bir ifadeyle, KYK'nın daha yakın olması ve okula yürüme imkânı sunması için dileklerini dile getiriyor. Yürüyerek okula giderek ulaşım masraflarını azaltmayı arzu ettiğini gösteriyor. **Mizah**, zamansal bir değişim üzerinden geliyor. 2008'de, eğlence için para harcamaktan çekinilmiyor, ama 2023'te, ekonomik zorluklar sebebiyle daha ekonomik olan seçenekler öne çıkıyor. Kısacası, o dönemdeki eğlenceye ulaşma ihtiyacı ve günümüzün ekonomik kaygıları arasındaki fark komik bir şekilde karşılaştırılıyor.

Fotoğrafta, pembe bir arka plan üzerine beyaz harflerle yazılmış bir metin görülüyor. Metin, "2030 yılı bugüne 2017 yılından daha yakın" şeklinde. Bu, zaman algısına ve zamanın göreliliğine bir gönderme. 2030 yılı, 2017 yılından zaman bakımından daha uzak gibi görünse de, 2017'den itibaren sayıldığında zaman algısı değişmekte ve 2030'un 2017'ye göre yakın olduğunu ifade etmektedir. Bu bir zaman yanılgısı ve mizah içeren bir ifade.

Görselde iki ayrı, tarihi tablo tarzı resim kullanılmış mizah örneği bulunuyor. Yukarıdaki resimde, eski bir dönemin, muhtemelen Hindistan'dan bir sahnesi, bir çocuğun bir köpek istediği ve annenin "hayır" dediği bir anı canlandırıyor. Aşağıdaki resimde ise, yine eski bir dönem, muhtemelen Avrupa'dan, bir ailenin, muhtemelen torun istediği bir sahne sergileniyor ve bu sefer annenin "hayır" dediği değil, annenin torun istediği yer alıyor. Mizah, bu iki farklı durumun aynı yapıyı paylaştığına, yani çocuğun isteğine karşı annenin aynı "hayır" cevabını kullandığına vurgu yapıyor. İkinci durumda ise "hayır" yerine "torun" isteniyor ve bu farklılık da mizah unsurunu oluşturuyor. Dolayısıyla, "çocuk-anne" ilişkisinin zamansal ve kültürel değişkenlere rağmen aynı kalma eğilimini ironik bir şekilde ele alıyor.

Resimde, 1548 yılında giyilen kıyafetler ve 1948 yılında giyilen kıyafetler karşılaştırılıyor. Solda, tuhaf bir şapka ve karmaşık bir kıyafet giyen bir adam resmedilmiş. Sağda ise, daha sade bir takım elbise giyen, klasik bir erkek moda simgesine benzeyen bir adam görülüyor. Mizah, erkeklerin giyim tarzındaki değişimin ve zamana göre kıyafetlerin nasıl evrim geçirdiğini vurgulamak. 1548'deki karmaşık, görkemli kıyafetler ile 1948'deki daha sade, modern kıyafetlerin karşılaştırılması, zaman içindeki kültürel değişimleri ve moda trendlerindeki farklılıkları esprili bir şekilde sergiliyor. "Men, what the hell happened?" (Erkekler, ne oldu lan buraya?) cümlesi, bu değişimin ne kadar büyük olduğunu ve şaşırtıcı olduğunu ifade ediyor. Erkeklerin moda evrimi üzerinde esprili bir yorum yapıyor.

Resimde 1548 yılına ait bir çizim ve 1948 yılına ait siyah beyaz bir fotoğraf bulunuyor. Çizimde, dönemin erkek giyim tarzı olan oldukça karmaşık ve detaylı bir kıyafet giymiş bir adam görülüyor. Fotoğrafta ise 1948 yılında stil olarak oldukça sade ve şık bir takım elbise giyen bir adam yer alıyor. Fotoğraf, insanların giyim tarzlarının zamanla nasıl değiştiğini ve evrim geçirdiğini mizahla sergiliyor. Eski dönemin karmaşık ve detaylı kıyafetleri, modern dönemin sade ve şık kıyafetleriyle karşılaştırılarak, bir bakıma "eski tarzların" "modern tarz"a göre ne kadar karmaşık ve gereksiz olduğu ima ediliyor. Bu, zamanın getirdiği değişimin ve estetiğin gelişiminin esprili bir şekilde ele alınışını gösteriyor. "Adamlar, ne oldu lan?" sorusu, eski zamanlar ile yeni zamanlar arasındaki bu farkı vurguluyor ve eski zamanların karmaşık giyim tarzının neden bu kadar karmaşık olduğunu sorgulamaktadır.

Resimde, aynı kişinin üç farklı zaman dilimini temsil eden üç farklı fotoğrafı görülüyor. Üstte, 18. yaş gününde, hafif bir şaşkınlık ve kayıtsızlık ifade eden yüz ifadesi ile bakışı var. Ortada, sanki çok korkunç bir şey yaşamış gibi, yüzü korkuyla dolu ve kan kırmızısı bir görüntü var. Altta ise 30. yaş gününde, gözlerinde hayal kırıklığı, yaşlılık, "Ne oldu şimdi?" ifadesi var. Bu meme, gençliğin coşkusuyla geçen 18. yaş gününden, muhtemelen çeşitli hayaller ve beklentilerin boşa çıkmasıyla geçen 30. yaş gününe kadar yaşanan hayal kırıklıklarını ve hayatın gerçekliklerini anlatıyor. İnsanların 18'inde, genç ve umutlu oldukları, 30'unda ise hayal kırıklığına uğramış ve hayatın gerçekleriyle yüzleşmiş halde olduklarını ima eder. "Ahahah" ifadesi, 18 yaşındaki gençliğin, 30 yaşındaki yaşlılığın gerçeklerle yüzleşmesinin acımasız gerçeğini vurgulamak için bir ironik alay olarak kullanılıyor.

Resimde, Twitter'da bir paylaşım görülüyor. Paylaşımın sahibi "muzo r. olivaw" kullanıcı adı ve @kalkyerineyatt kullanıcı adıyla yapılmış. Paylaşımda, 94'lü yıllarda iktidardaki siyasetçiler hakkında bir yorum yapılıyor. "Daha kötüsü gelemez herhalde demiştim ağzımın yayını sıkiyim." ifadesi, o dönemden insanların hayal kırıklığını, kötü bir durumun daha kötü bir duruma dönüşebileceğini düşünemeyeceklerini veya en kötüsünün yaşandığına inanacaklarını ifade ediyor. "Ağzımın yayını sıkiyim" ifadesi, şaşkınlığı ve hayal kırıklığını vurgulayan bir öznel ifade. Özetle, paylaşım 94'lü yıllarda iktidardaki insanların yaptığı iddia edilen kötü politikaların daha kötü bir hale gelemeyeceğini, ancak bunun gerçekleştiğini ifade eden bir eleştiri.

Fotoğrafta, "300" filminin setinde, kahverengi takım elbiseli bir adam (muhtemelen film yapımcısı veya yönetmen) ve Sparta savaşçısı kıyafetli bir adam (muhtemelen oyuncunun kendisi) görülüyor. Arka planda, filmin savaş sahnesi var. Şaka, filmin yönetmeninin ve oyuncunun bu şekilde yakınlaşmasını ve savaş ortamında bulunmasını komik bir şekilde gösteriyor. Film yapımında, bir yönetmenin oyunculuk veya kostüm gibi teknik detaylara çok fazla odaklanmasını ve sonuçta gerçek bir savaş sahnesine girmiş gibi görünmesini ironik bir şekilde ele alıyor. "300" filminin şiddet ve dramatik sahneleri, gerçek bir savaş ortamına benzetilerek gülünç bir kontrast oluşturuluyor. Yani şaka, film ve gerçeklik arasındaki farkı abartıp, gözlemciye gülümsetecek bir şekilde sunuyor.

Fotoğrafta, Twitter'da paylaşılan iki ayrı paylaşım görülüyor. İlk paylaşım, "Giacomo casanova" kullanıcı adlı kişinin yaptığı ve "Vs" ile ayrılmış iki fotoğraf içeren bir paylaşım. Solda, inşaat alanında, bir işçinin küçük bir araba ile malzeme taşıdığı görülüyor. Sağda ise, muhtemelen bir gece kulübünde, gençlerin bir grubunun olduğu görülüyor. Fotoğrafların altındaki etiketler ve yorumlar, bir "Casanova" (çok sayıda kadınla ilişki yaşayan biri) imajının oluşturulmaya çalışıldığını gösteriyor. Bu, "işçi" ile "gece kulübü hayatı" arasında bir zıtlık ve potansiyel bir kıyaslama yapılıyor. İkinci paylaşım, "just the lambert" kullanıcısının yaptığı ve parayı bulan bir kişinin değiştiği konusundaki bir yorum. Bu yorum, "Giacomo casanova" paylaşımına bir cevap olarak yorumlanmış. Özetle, espri, "Giacomo casanova" ve "just the lambert" isimleriyle göndermeler yapılıyor. "Parayı bulan değişiyor be" ifadesi, parayı bulmak ve zenginleşmek ile ilişkili sosyal statü ve yaşam tarzı değişikliği gibi konulara değiniyor. İnşaat işçisi ile gece kulübündeki bireyler arasında zıtlık, "Giacomo casanova" karakterinin imgesini daha da belirginleştiriyor. "Napacam amk kagitmi topliyim yine" ifadesi ise, birçok genç kullanıcının beğenerek paylaştığı bir tepki olarak yorumlanabilir ve espriye bir 'ne yapacağım' yönü katıyor. Özetle, paylaşımlar, farklı yaşam tarzları, sosyal statüler ve para kavramı gibi konular üzerinden bir espri anlayışı içeriyor.

Resimde, gözlük takmış, beyaz bir ceket ve sarı bir tişört giymiş ve ağzında sigara bulunan bir adam görüyoruz. Adamın arkasında ise resmi bir kıyafet giymiş ve ciddi bir yüz ifadesi olan bir adam duruyor. Bu resimde, "Beni yakalamaya çalışıyorlar!" gibi bir durumu gösteren, ancak ciddi görünen adamın arkasında durarak "benimle nasıl uğraşırlar?" anlamına gelen komik bir durum görülüyor. Fıkra, adamın ciddi adamın arkasına saklanarak özgürce sigara içmesini temsil ediyor. Bu durum, ciddi adamın yetkili bir figür olduğu ve kişinin onu kullanarak cezasız kalabildiği anlamına geliyor. Bu resim, "Güçlü olanın yanında bulun, özgürce hareket edebilirsin!" gibi bir mesaj veriyor.

Resimde iki farklı dönemden üniversite öğrencisinin dertlerini gösteren bir mizah içeriği var. **2008:** Resimde metalci bir öğrencinin, Ali Samiyen'de konser olduğunu ama gitmek için çok üşendiğini ve Metallica'yı çok sevdiğini söylüyor. **2023:** Resimde ise depresyona girmiş bir öğrenci, "Abi zurna dürüme zam gelmiş yaa" diyerek artan enflasyonun ve mali sıkıntıların derdini dile getiriyor. Bu resim, 2008'de metalci öğrencilerin konserlere gitmek için yaşadıkları "derdi" ile 2023'de öğrencilerin yaşam maliyetindeki artıştan kaynaklanan dertleri arasındaki farkı komik bir şekilde gösteriyor.

Resimde, 2014 yılbaşı sepeti ve 2021 yılbaşı sepeti görülüyor. 2014 sepeti, 2021 sepetinden daha dolu görünüyor. Bu, "Solunda ki 2014 yılbaşı sepeti, sağda ki 2021 yılbaşı sepetinden daha zengin" anlamına gelen bir espri. Yani, 2014 yılında insanlar daha zenginmiş gibi bir espri yapılmış.

Fotoğrafta iki sepet var. Soldaki sepet 2014 yılına ait ve içinde bolca içki ve yiyecek var. Sağdaki sepet 2021 yılına ait ve boş. Şaka şu ki, 2014 yılında bir yılbaşı sepetine daha fazla şey koyuluyordu ve bu, enflasyonun ve satın alma gücünün zamanla nasıl azaldığını gösteriyor.

Resimde 2005 yılında 25 TL'ye satılan bir gram altın ve 2022 yılında 25 TL'ye satılan bir tavuk dürüm görülüyor. Resim, enflasyonun etkisiyle altın değerinin düştüğünü ve bir tavuk dürümün fiyatının altınla eşitlendiğini esprili bir şekilde gösteriyor.

Resimde 1920'lerde ve 2020'lerde Türkiye'nin gücünü karşılaştıran bir meme var. 1920'lerde Türkiye kaslı ve güçlü bir köpek olarak tasvir ediliyor ve toprakları için savaşmak zorunda kalıyor. 2020'lerde ise Türkiye daha zayıf bir köpek olarak tasvir ediliyor ve sadece dondurma istiyor. Meme, 1920'lerde Türkiye'nin güçlü ve toprak sahibi bir ülke olarak algılandığını, ancak 2020'lerde gücünü kaybettiğini ve artık toprak sahibi olmaktan ziyade barış ve dondurma istediğini göstermek için kullanılıyor. Bu memedeki espri, Türkiye'nin geçmişindeki güçlü imajının günümüzdeki daha pasif imajı ile karşılaştırılması ve ironik bir şekilde dondurma istemeyle somutlaştırılmasıdır.

Fotoğrafta, yolun bir kısmının bozulmuş olduğunu ve bozulmuş kısmın daha eski olduğunu gösteren bir fotoğraf. Üst kısımda "Atatürk'ten sonraki dönem", orta kısımda "Atatürk dönemi" ve alt kısımda "Osmanlı'nın son dönemi" yazıyor. Bu görsel, Atatürk sonrası dönemin yolun bozulmuş kısmı, Atatürk döneminin iyi ve düzgün olan kısmı ve Osmanlı döneminin ise tamamen kötü olan kısmı olarak gösterilerek bir alay konusu haline getiriyor.