Görselde, elin üzerinde tutulan, bacakları ince tel ile birleşmiş birkaç direnç parçaları görülüyor. Dirençler, farklı renk bantları ile tanımlanmış değerlerde. Farklı renk bantları direncin değerini belirler. Fotoğraftaki espri, dirençlerin "bağlantı" (ya da "devre" gibi başka bir elektriksel bağlantı terimi) konusunda "bağlantı problemi" çektiği ve bu yüzden birbirlerine sıkıca tutturulmaya çalışıldıkları yönünde. Bu, dirençlerin birbirlerine doğru bağlanma çabalarını canlandırırcasına, komik bir görüntü sunuyor. Aslında, espri dirençlerin elektronik devrelerde kullanılan küçük bileşenler olduğunu ve bağlantı konusunda beceriksiz olmadıklarını anlatan, bir bakış açısı sunuyor.

Resimde, Twitter'da paylaşılmış bir tweet ve tweetin altındaki, muhtemelen 1950'lerden kalma, bir kitap kapağı görülüyor. Tweet'te, Cahit Arf'ın 1958 yılında yapay zekâ ve makine öğrenmesiyle ilgili çalışmalar yaptığı belirtiliyor. Kitabın kapağında ise "Makine Düşünebilir Mi ve Nasıl Düşünebilir?" sorusu yer alıyor. Bu, o dönemin yapay zekâ konusundaki düşünceleri ve modern teknolojilerle ilgili bir karşılaştırma yapıldığını gösteriyor. Tweet ve kitap kapağının bir araya getirilmesiyle espri, Cahit Arf'ın 1958'de, çok daha modern bir kavram olan yapay zekâya ilişkin çalışmalarda bulunmuş olmasının şaşırtıcı/komik/ilginç bir durumu ortaya koymasıdır. O dönemde yapay zekâ, günümüzdeki anlamıyla çok farklı bir şekilde ele alınmış ve anlaşılmıştı. Eski çalışmalarla modern teknolojiler arasındaki farkı vurguluyor ve şaşırtıcı bir tarihsel bağlantı kuruyor. Dolayısıyla espri, tarihsel zaman farkını vurgulamakta ve bu karşılaştırmayı komik bulmaktadır.

Fotoğrafta, Türk televizyon programı "atv" ekranında, "60.000 TL" ödüllü bir soru soruluyor. Soru, Türkiye'deki illerin plaka kodlarının toplamını bulmayı konu alıyor. Yanıt seçenekleri A, B, C ve D'dir. Fero Del Rey'in Twitter paylaşımı, sorunun çözülememesi ve bunun bir mizah unsuru olarak kullanılmasını konu alıyor. "n.(n+1)/2...Kıymetin bilinmiyor!" ifadesi, matematiksel bir formülle ifade edilen plaka kodlarının toplamının bulunamaması nedeniyle esprili bir şekilde, değerin bilinmediğini vurguluyor. Özetle, soru zor ve doğru cevap bulunamamış. Bu, zor bir soru ve cevabı bilmeyen kişiler için, komik bir durum yaratıyor.

Resimde, bir kişinin elinde tuttuğu Casio fx-83ES model bir bilimsel hesap makinesi görülüyor. Hesap makinesinin ekranında "89 ÷ 9" işlemi yapılıyor ve sonuç olarak "9,888..." görülüyor. Tweetin altındaki "Kendisine güvenip sınava girdiğim hesap makinesi" ifadesi, hesap makinesinin sınava girmek için kullanılacağını ve kişinin kendine güvendiğini ima ediyor. Ancak, hesap makinesinin ekranında görünen işlem basit bir bölme işlemi ve sonucu da yaklaşık 9,9. Bu, "kendine güvenmenin" hesap makinesiyle alakalı olduğunu ve belki de biraz abartılı bir ifade olduğunu vurguluyor. "Güvenmemek gerek" anlamına gelecek şekilde ironik bir vurgu yapılıyor. Kişi kendine çok güvenmiş ve zor bir soruya çalışmaya kalkmış gibi de düşünülebilir. Böylece, kendine çok güvenmenin işe yaramadığı, veya hesap makinesine güvenmenin daha mantıklı olabileceği gibi, ironik ve esprili bir gönderme yapılıyor.

Fotoğrafta, Stephen Hawking, Albert Einstein, Charles Darwin, Carl Sagan, Isaac Newton ve Nikola Tesla gibi ünlü bilim insanlarının fotoğrafları yer alıyor. Fotoğrafın altındaki soru, "Bir bilim insanı ile tanışma şansınız olsa, bu kim olurdu ve neden?" şeklinde. Bu, bir mizah türü olan "eğer..." tarzı bir sorudur. Bu tip mizah, insanların hayallerindeki en çok merak ettikleri veya etkilenme olasılığı yüksek olan bilim insanları ile tanışmayı hayal ettiklerini vurgular. Joke, bu kişilerle tanışma şansının gerçekten olsaydı, hangi bilim insanıyla buluşmak isteyeceklerini gösteriyor. Dolayısıyla, fotoğraftaki bilim insanlarının isimlerinin ve ünlülüklerinin insanların ilgi alanını nasıl şekillendirileceğine dair bir yoruma yer veriyor.

Resimde, üç farklı "halka" gösteriliyor. Soldaki üst kısımda, bir alyans ve üzerine "Manitanın istediği halka" yazısı yer alıyor. Sağdaki üst kısımda ise, Audi logosu ve "Benim istediğim halka" yazısı mevcut. Alt kısımda ise, bir benzen halkası ve "Alabiliceğim halka" yazısı bulunuyor. Bu, sosyal medyada sıkça rastlanan, "beklentiyle gerçeklik arasındaki farkı" vurgulayan bir mizah örneği. Manitanın istediği "alyans" gibi gösterilen değerli ve anlamlı bir halka, gerçek hayatta erişilebilir olan, "benzen" halkasıyla karşılaştırılıyor. Audi logosu da bir marka ve status simgesi olarak, "istediğinizle ulaşabildiğiniz" arasında bir ironi sunuyor. Görsel, aşırı beklentilerin gerçekçi olmayan ihtiyaçlar olduğuna, ve çoğu zaman daha basit, daha pratik olan şeylerin daha uygun olabileceğine dair bir mesaj taşıyor.

Fotoğrafta, Twitter'da bir kullanıcı (@metelikekursun) tarafından paylaşılan bir mesaj görülüyor. Kullanıcı, yaşlarını söylerken yaş sınırlarını (19 ve 27) kullanmanın daha uygun olacağını ve yaş alma sürecinin olaylarını anlamakta zorlandığını ifade ediyor. Metin, genç birinin yaşını söylemekle ilgili ve gençlerle ilgili olası yaş farklılıkları/algıları, sosyal baskılar, vs. gibi temalar içeren bir mizah/eleştiri barındırıyor. Özetle, yaş belirlemede sınırların olması ve yaşa bağlı bazı olayları anlamakta zorluk çekilmesi konusunda bir yorum yapıyor.

Resimde, bir kadının bir şampanya bardağından içeceği, adeta bir kara delik gibi, boğazından aşağı doğru çekerken gösterilen dört farklı kare bulunuyor. İlk karede, "kara delik" yazıyor ve kadın içeceği çok hızlı ve kolay bir şekilde yutuyor. İkinci ve üçüncü kareler, içeceğin hâlâ yutulduğunu, ancak biraz daha yavaş bir şekilde gösteriyor. Dördüncü kare ise, "Hawking radyasyonu" yazıyor ve kadın, sanki şampanyadan çıkan bir buhar gibi bir şey burnundan dışarı çıkartıyor. Mizah, kara deliğin her şeyi yutması gibi, kadının şampanyayı da çok hızlı ve kolaylıkla yutma şeklinin, bilimsel bir kavram olan kara deliğin nasıl her şeyi çektiğiyle, ve son olarak da Hawking radyasyonu ile olan ironik bir karşılaştırmadan kaynaklanıyor. "Hawking radyasyonu" ile kadının burnundan çıkan buhar, kara deliğin bir şekilde enerji kaybetmesi ve kara deliğin sonunda yok olması ile bağdaştırılıyor. Bu, şampanyayı tamamen içtikten sonra bir anlamda "yok edildiği" şeklinde düşünülebilecek son kareyle, absürt ve komiğe doğru bir ifade tarzı yaratıyor.

Resimde üst sırada Einstein ve atom bombası patlaması, alt sırada ise Pisagor ve yolun yaya kaldırımına doğru gitmeyip çimenlere dalması görülüyor. Bu, bilimsel buluşların ve keşiflerin insanlık için olumlu ya da olumsuz sonuçlar doğurabileceğini vurgulayan bir espri. Einstein'ın formülleri, atom bombasıyla ilişkilendirilerek, bilginin tehlikeli bir güce dönüşebileceği vurgulanıyor. Pisagor'un geometrisi ise, yolun insan beklentilerine uymadığı gibi, iyi niyetli bir yaklaşımın veya planın beklenmedik sonuçlara yol açabileceğine değinerek ironi katıyor. Özetle, bilgi ve eylemlerin beklenmedik sonuçları ve bazen de olumsuz etkileri olduğunu esprili bir şekilde gösteriyor.

Fotoğrafta, bir tarafta kaşık içinde şeker, diğer tarafta küp şeker görülüyor. Üstteki şeker, formülü C 12 H 22 O 11 ile gösterilen sakaroz şekerinin kimyasal formülüdür. Alttaki küp şekerler de aynı sakaroz şekeridir. Şaka, kimyasal formülün, maddenin ne olduğuna dair bir ipucu verdiğini, ancak maddenin hâlini (toz halinde mi, küp halinde mi) değiştirmenin, kimyasal yapısını değiştirmediğini vurgulamaktadır. Yani, şeker toz halinde veya küp halinde olmasına rağmen, temelde aynı maddedir. Fotoğraf bu basit gerçeği, ilginç bir şekilde göstererek espri yapıyor.

Fotoğrafta, bir sosyal medya paylaşımı (Twitter gibi) ve bunun altında bir matematik sorusu görülüyor. Paylaşımda, genç Amerikan dizilerindeki karakterlerin aşkları ve bunun başarıyla ilişkilendirilmesiyle ilgili bir yorum bulunuyor. Daha sonra, bir matematik sorusu var: "2x - 3y = 3 ise, 16 x / 64 y kaçtır?" ve seçenekler de sıralanmış. Fotoğrafın mizahı, sorunun "SAT'taki en zor soru" olarak tanımlanmasıyla ve bu "en zor soru"nun aslında basit bir cebir problemi olmasıyla ilgili. Genellikle zor olarak görünen üniversite sınavları ve gençlik kültürü arasındaki ironik karşılaştırma bir mizah kaynağı oluşturuyor. Aslında, sorunun kendisi zor değil, çözümü de kolaylıkla bulunabilir. "Zor soru" ifadesi, genç Amerikan dizileri hakkında yapılan yorumla ironik bir bağlantı kuruyor.

Resimde, iki farklı meme formatında çizimler var. Solda "TASARIMCI" yazısıyla, fikirlerinin benzer olduğunu söyleyen bir tasarımcı, sağda ise "PROGRAMCI" yazısıyla, fikrini çaldığını söyleyen bir programcı görülüyor. Her iki karakterde de, düşünceli ve hayal kırıklığına uğramış bir ifade var. Alt kısımda, tasarımcı "Aaa, fikirlerimiz benzer" derken, programcı "Fikrimi çalmışsın oç" diye karşılık veriyor. Programcı, "Kodunu çaldım" diyerek daha da ileri gidip, "O benim kodum değil" der. Bu, yazılım dünyasında sıkça karşılaşılan "fikir çalınması" ve "kopyalama" temalarına gönderme yapan bir mizah örneği. Başka bir deyişle, tasarımcı ile programcı arasındaki potansiyel fikir çatışmasını ve fikirlerin benzerliği durumunda oluşan hayal kırıklığını komik bir şekilde konu alıyor. Özetle, tasarımcı, programcının fikirlerini çaldığını iddia ediyor ve komik bir şekilde hayal kırıklığına uğruyor.