Fotoğrafta Budapeşte'nin meşhur Parlamento Binası, şafak vakti pembe-mor gökyüzü altında, nehir kıyısında görülüyor. Baharın geldiğini gösteren, pembeler içindeki çiçekli bir ağaç da dikkat çekiyor. Tramvay da görünürde. Fotoğraftaki mizah, "pembe"nin vurgulanması ve şehre dair o güzel bahar manzarasının, insanların "pembe hayal" diye tabir ettiği, bazen gerçeklikten uzak, pembe hayallerle ilişkilendirilmesinden kaynaklanıyor. Dolayısıyla fotoğraf, gerçek hayatın güzelliklerini ve romantizmini göstermekle birlikte, pembelikten kaynaklanan biraz da hafif bir ironi içeriyor. "Pembe hayal" ifadesi, gerçeklikle uzaklaşmayı vurgulamaktadır.

Fotoğrafta "bu geçip giden günlerin en belirgin özelliği bunların geçip gitmesi" yazan bir görsel ile camın önünde oturan bir adam var. Şaka, adamın yüz ifadesinden ve yazıda kullanılan sözcüklerden kaynaklanıyor. Adam, sanki günlerin geçip gitmesinden sıkılmış, bıkmış bir şekilde bakıyor. Yazı ise bu durumu tersine çeviriyor ve aslında geçip giden günlerin en belirgin özelliği geçip gitmeleri olduğunu vurguluyor. Yani, şaka, bir bakıma, zamanın kaçınılmaz akışını ve bununla ilgili bir çaresizliği ele alıyor.

Fotoğrafta, bir otobüste oturan ve düşünceli bir şekilde ellerini kavuşturmuş genç bir adam görüyoruz. Adamın oturduğu koltuk, otobüsün yan duvarlarına monte edilmiş beyaz bir metal çubukla çevrili. Bu çubuklar, adamın hareket etmesini engelleyen bir kafes gibi görünüyor. Fıkra şu: Resimdeki adamın dışarı çıkmak için otobüsten inmeye çalıştığı fakat önünde bulunan metal çubuklar tarafından engellendiği ve dolayısıyla hareket özgürlüğünün kısıtlandığı anlaşılıyor. Bu durum, sanki adam "kafes" içinde gibi görünüyor.

Fotoğrafta, Twitter'da bir sohbetin ekran görüntüsü bulunuyor. İlk tweet, Deniz Demir isimli bir kullanıcıdan, bir ürünü neden üretmediğiyle ilgili bir açıklama yapıyor. İkinci tweet, "Mezut Üveyilce" isimli kullanıcı tarafından, Deniz Demir'in tweet'ine bir cevap olarak yapılmış. Mezut Üveyilce, "Zincirilikyu metrobüs girişindeki büfede su 2 lira ve yarım litre su için çok pahalı geliyor bana. Su bile benim için üretilmemişse bu sıktığımın dünyasında benim için ne üretildi? Geyik gibi nehir kenarından mı içeyim?" şeklinde yazmış. Mezut Üveyilce'nin tweet'i, Deniz Demir'in tweet'ine atıfta bulunarak, suyu çok pahalı bulan bir şahısın durumunu abartılı bir şekilde dile getiriyor. Bu abartılı üslup, ironi kullanarak, Deniz Demir'in tweet'indeki ürünün üretilmemesiyle ilgili nedeninin anlamsız olduğunu ima ediyor.

https://t.co/KKZdjNXUuB "Önce, hayatta kalmayı seçeceğim. Önce beni sevmeyi öğreneceğim. Önce benim, kim, ne olduğuma dair...

Bu fotoğrafta yağmurlu bir günde pencereden dışarı bakan bir manzara görülüyor. Pencere camında yağmur damlalarıyla kaplı. Resimde bir şaka yok. Fotoğraf sadece yağmurlu bir günün güzelliğini gösteriyor.

Resimde, filozoftan René Descartes'ın portresi var. Altında ise, "Düşünüyorum, öyleyse uyuyamıyorum" yazıyor. Bu, Descartes'ın meşhur "Düşünüyorum, öyleyse varım" sözüne bir göndermedir ve gece geç saatlerde uyumaya çalışıp düşüncelerin aklına gelmesinden dolayı uyumayı unutan insanları komik bir şekilde temsil etmektedir.

Fotoğrafta Barış Sezer'in Facebook hesabından bir paylaşım görülüyor. Paylaşımın başlığı "Ne güzel demiş Can Yücel: "İnsan aklındakilerle gündüzleri, yüreğindekiyle de geceleri uğraşır." şeklinde. Paylaşımın altında ise Hikmet Sezer isimli bir kullanıcı Barış Sezer'in dükkanının açılıp açılmadığını soruyor. Bu durum, Can Yücel'in sözlerini ironik bir şekilde kullanarak Barış Sezer'i "geceleri dükkanla uğraşan biri" olarak tanımlıyor. Kısacası, bu paylaşım Can Yücel'in sözlerini esprili bir şekilde kullanarak Barış Sezer'e gönderme yapıyor ve onu esprili bir şekilde "dükkanla uğraşan biri" olarak tanımlıyor.

Resimde yüzme havuzunda yüzmeye çalışan bir adam var. Adamın başı suyun altına girmiş ve suda boğuluyormuş gibi görünüyor. Şaka: Adamın başı suyun altında olduğundan, havuzun altına batıp batmadığı belli değil. Bu da "havuzun altına batmış mı?" sorusuna esprili bir cevap olarak kullanılabilir.

Fotoğrafta bir sohbet ekranı görülüyor. Sohbet ekranında üç mesaj var. İlk mesajda "Konu neden hep buraya geliyor" yazıyor. İkinci mesajda "Ben sana ruhun anatomisinden bahsediyorum emir" yazıyor. Üçüncü mesajda "Sen bi meme at diyosun" yazıyor. Şaka şu ki, ikinci kişi ruhun anatomisi hakkında ciddi bir konuşma yapmaya çalışırken, üçüncü kişi ise konuyu esprili bir şekilde "meme" göndermeye çeviriyor.

Resimde, bir adam kara tahtaya bakıyor. Tahtada çeşitli felsefi kavramlar yazılmış ve karmaşık çizimler var. Adamın şaşkın ve kafası karışık bir görünümü var. Bu resimde, bir espri yok. Fakat, resmin ironik bir şekilde, karmaşık felsefi kavramların karmaşıklığını ve anlaşılmasını zorluğunu yansıttığı söylenebilir.

Resimde, bir adam diğerinin "Sen ne iş yapıyorsun?" sorusuna yanıt olarak "Ben çamaşır makinesiyim" diyor. Bu espri, adamın işini ifade etmek için komik bir benzetme kullanması üzerine kurulu. "Çamaşır makinesiyim" demek, adamın işinin ne kadar sıkıcı ve monoton olduğunu ima eder. Aynı zamanda, bu durumun, adamın işini beğenmediği ve bir değişime ihtiyaç duyduğu anlamına gelebilir. Bu espri, iş hayatının sıkıcı ve monoton yönlerini ele alarak, izleyicilerde gülümseme ve empati yaratmayı amaçlar.

Videoda üç kişi açık havada bir sohbet gerçekleştirmektedir. Altyazılarda geçen diyaloglar ile videodaki konuşmalar arasında bir uyumsuzluk bulunmaktadır; konuşmacılar İngilizce konuşurken altyazılar Türkçe bir diyalog içermektedir. Görüntü, muhtemelen bir eski film veya video kaydıdır. İki kişi, bir kadın ve bir erkek, dış mekan bir alanda duruyorlar. Kadın, şık bir kıyafet içinde, ve erkek de ciddi bir şekilde görünüyor. Görüntünün arkasında ağaçlar ve çiçekler var. Görüntünün alt kısmında Türkçe bir metin görülüyor. Bu metin, muhtemelen bir konuşma veya bir haber kaydından bir alıntıdır ve kadının (Afet Hanım) Amerikan kadın hakları hakkında görüşlerini dile getiriyor gibi görünüyor. Metinde geçen "Afet Hanım Amerikan kadın hakları hakkında görüşleri" ifadesi, "Afet Hanım"ın bu konuda konuşma yaptığı veya bir görüş paylaştığı anlamına geliyor. "görüşleri" ifadesi ise, konuyla ilgili düşüncelerini ifade ettiğini vurguluyor. Metindeki "Cumhuriyet dönemi..." ifadeleri ise Cumhuriyet dönemine ait bir konuşmanın alt metni veya bir konuşma yapısına karşılık geldiğini anlamamıza yardımcı oluyor. Görüntüde bir mizah unsuru olduğunu belirtmek mümkün değil; ya da belki de altta yazılan metin üzerinden bir mizah oluşturulmaya çalışılıyor ama doğrudan bu imajdan mizah anlayışını anlamak zor. Fotoğraftaki kişilerin kim olduğunu veya neden burada olduklarını bilmeden bu imajın tam anlamıyla anlaşılması mümkün değil.

Resimde üç karakter var. İki kadın ve bir erkek. Erkek sırtında büyük bir sırt çantası ile seyahat ediyor ve "Şekil dünyasının fanatikleriyiz" diyor. Kadın ise "Olayın böyle bir felsefi alt yapısı olduğunu bilseydim daha dikkatli bakardım sana Tunc" diyor. Şaka, erkeğin şekil dünyası ile ilgili konuşurken, kadının "felsefi alt yapısı"ndan bahsetmesi ve erkeğin bunu fark etmemesi üzerine kurulu. Kadın, erkeğin şekil dünyasına olan tutkusunun çok yüzeysel olduğunu ve derin bir düşünce içermediğini ima ediyor.

Resimde, Twitter'da Luis Vega (@veganomi) adlı bir kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, "Peki Allah yoksa bu otomatik arabalarda vitesi kim değiştiriyor?" yazıyor. Bu tweet, otomatik arabaların nasıl çalıştığı hakkında ironik bir soruyu sorarak Allah'a gönderme yapıyor. Otomatik araba vites değiştirme işleminin aslında mekanik bir sistem tarafından kontrol edildiğini hatırlatarak, insanların günlük yaşamlarında karşılaştıkları olayları Allah'a bağlama eğilimine ironik bir şekilde işaret ediyor.

Fotoğrafta, Ümit Özat'ın Twitter hesabından bir paylaşım görülüyor. Paylaşımda, Ümit Özat, "Bilmediğiniz sorudan başlayın gençler. Çünkü bizi hep bildiklerimiz yanılttı." yazmış. Bu paylaşım, bir espri olarak yorumlanabilir. Ümit Özat, insanların bildiklerine güvenip yeni şeyler öğrenmekten çekinmemesi gerektiğini, yeni bilgiler öğrenmenin her zaman önemli olduğunu vurgulamak istiyor.

SuIi naiii Bükücü Eskiden ateistleri zeki sanardım,simdi ise vücudumdaki bir atomun elektronunun yapi taşının bile daha zeki...

Fotoğrafta iki kişi konuşuyor. Kadın "Neden?" diye soruyor ve adam "Çünkü bilmek beyinle...inanmak kalple yapılan bir iştir." diye cevap veriyor. Şaka, adamın kadının sorusuna esprili bir şekilde cevap vermesinde yatıyor. Adam, "inanmak" fiilinin kalple yapıldığı ve bu nedenle beyinle değil kalple yapıldığı anlamına gelen, bir "kalp işi" olduğu fikrini kullanıyor. Bu, kadının sorusunun biraz farklı bir şekilde yorumlanmasını sağlıyor ve espriyi oluşturuyor.

Bu fotoğrafta, merkezden dışarı doğru uzanan çok renkli çizgilerden oluşan bir desen görüyoruz. Bu desen, "güneş ışınları"na benziyor. Fotoğrafta bir espri yok.

Fotoğrafta sarı bir şemsiye altında duran genç bir adam görüyoruz. Adamın ifadesi ciddidir ve düşünceli bir haldedir. Alttaki yazıda "Belki de en ufak şeye bile anlam yüklemememiz gerek" yazıyor. Bu görseldeki mizah, genelde insanların yaşamda her şeye bir anlam yükleme eğiliminde olmasına yönelik bir eleştiri. Bu durum, insanların küçük olayları dahi gereğinden fazla analiz etmeleri ve anlamlar yüklemeleri ile ortaya çıkar. Dolayısıyla, görseldeki adamın düşünceli ifadesi, her şeyi abartılı bir şekilde analiz etmeye meyleden insanların bir temsili olarak kullanılıyor.