Resimde, Simpsons çizgi filminde Bart Simpson'ın, "Anarşi" için oy kullanılması gerektiğini savunan bir afiş yapıştırdığı ve bu afişin yanındaki diğer afişin de benzer bir mesajı taşıdığı görülüyor. Aynı anda iki çocuğun da bu afişleri yapıştırması, afişlere yönelik ortak bir amaç olduğu anlamına geliyor. Bu afişin altında ise Friedrich Nietzsche'nin "Ahlakın Soykütüğü" adlı eseriyle ilgili bir kitap kapak resmi yer alıyor. Şaka, Bart'ın anarşi fikrini savunmasına karşın, Nietzsche'nin eserinin "ahlak" üzerine olmasını inceleyerek ve bu iki çelişkili durumu yan yana getirilerek oluşturuluyor. Simpsons'ın ironik ve absürt mizah tarzıyla, siyasi bir düşünceyle klasik bir felsefe kitabının beklenmedik bir şekilde bir araya getirilmesiyle izleyicinin dikkatini çekmeyi amaçlıyor. Bu görsel, Bart'ın düşüncesinin belki de çok da derin olmayan ve daha yüzeysel bir anarşi fikriyle ifade edilmesini, Nietzsche'nin derin felsefi çalışmasıyla zıtlaştırıyor.

Fotoğrafta, turuncu bir arka plan üzerine, sonbahar temalı bir görsel bulunmakta. Görselin üzerinde, beyaz harflerle yazılmış bir alıntı mevcut. Alıntı, Albert Camus'ye ait ve "Sonbahar, her yaprağın bir çiçek olduğu ikinci bir bahardır." ifadesini içeriyor. Alıntının Türkçe'de "sonbahar"ın, "ikinci bir bahar" olarak algılanmasıyla ilgili bir anlam taşıdığı anlaşılıyor. Bu, sonbaharın güzelliğine, doğanın yeniden canlanışına ve farklı bir güzelliğe sahip olmasına vurgu yapan bir bakış açısı. Sonuç olarak, alıntı, her yaprakta bir çiçek gibi, yeni bir güzellik arayışını, değişimi ve doğanın direncini anlatıyor.

Resimde, farklı dönemlere ait filozofların (Sokrates, Kant) ve çizgi film karakteri Scooby-Doo'nun, "olmak" ve "yapmak" ile ilgili sözleri görülüyor. Sokrates, "Olmak, yapmak'tır" derken; Kant, "Yapmak, olmaktır" der. Scooby-Doo ise "Ol, yap, ol, yap" der. Bu, filozofların fikirleri ve Scooby-Doo'nun popüler kültürel ifadesinin, absürt bir şekilde bir araya getirildiği bir mizah örneği. Filozofların ciddi ve derin temaları, Scooby-Doo'nun basit ve günlük ifadeleriyle kontrast oluşturarak, komik bir durum yaratmaktadır. Temel olarak, farklı kaynakların ve bakış açılarının, bu şekilde bir araya geldiğinde ortaya çıkardığı absürtlüğü vurgular.

Resimde, yatakta yan yana yatan bir kadın ve erkek görülüyor. Kadın, sanki kızgın veya rahatsız gibi, arkasına dönük bir şekilde bakıyor. Erkek ise, ünlü filozof René Descartes'ın bir portresine benzeyen bir görüntü. Bu resim, Descartes'ın "Düşünüyorum, öyleyse varım" sözünden hareketle bir espri yapıyor. Kadının, erkeğin ne düşündüğünü merak ettiği ve bununla ilgili bir anlam çıkardığına (o da "varım") işaret ediliyor. Esasen, ilişkilerde karşı tarafın ne düşündüğünü anlamak ve ona göre tepki vermek ile ilgili bir mizah içeren bir gönderme. Kadının kızgın, erkeğin düşünceli olmasını ve onu düşündüğünü ima ediyor.

Resimde, Gustav Klimt'in "Öpücük" adlı ünlü tablosunun bir parçası görülüyor. Tablonun bir kısmı, birbiriyle sarılmış, yakın ilişkiye sahip figürlerle birlikte gösteriliyor. Resmin altındaki metin ise, "İstek uyandıran olmak, belki de bu dünyada ölümsüzlük hissine en yakın olan şeydir" anlamına geliyor. Mizah, Klimt'in sembolik ve duygusal üslubuyla, ölümsüzlük hissiyle ilişkili arzu ve güzelliğin, insan ilişkilerinin derinliğinde ve yakınlığında nasıl ifade edilebileceği arasındaki zıtlığı vurgularak çalışıyor. Klimt'in tablosundaki güzellik ve duygusallığı, ölümsüzlük hissi ile ilişkilendiren düşünce, biraz ironik ve belki de abartılı bir şekilde, 'özlem duyulan' bir şekilde ölümsüzlük hissine ulaşmanın insan ilişkileriyle nasıl ifade edilebileceğini sorgulamaktadır.

Resimde, şaşkın ve biraz da alaycı bir ifadeyle bakışan, Hegel'in "Phenomenology of Spirit" ve "The Science of Logic" kitaplarını elinde tutan bir karikatür var. Resmin altındaki metin, "Özgeçmişinizdeki bu boşluğu nasıl açıklayabilirsiniz?" gibi bir soruyu soruyor. Bu, kariyerinde boşluk olan birinin zor durumda olduğunu ve bu boşluğu açıklamak zorunda kaldığını, ancak bunu nasıl yapacağını bilmediğini vurguluyor. Karikatürün altında, klasik felsefi metinler olan "Phenomenology of Spirit" ve "The Science of Logic"in kitap kapakları da görülüyor. Bu, sorunun felsefe ile ilgili olduğunu ve soranın bir filozof olduğunu, ancak bunun yerine özgeçmişle ilgili bir soru yönelttiğini ima eder. Özetle, karikatür, filozofların akademik kariyerlerindeki boşlukları nasıl açıklayacaklarını veya açıklayamayacaklarını ironik bir şekilde gösteriyor. Olayın ironisi, özgeçmiş boşluğunun çözümsüzlüğünden kaynaklanıyor; bu boşluk, felsefi metinlerin ağırlığıyla vurgulanıyor.

Resimde, bir partide bulunan ve bir deftere yazarken eğilmiş bir kişi ve yanında başka insanlar görünüyor. Üst kısımda "bir faydacı sorar: 'Parti iyi mi?'" yazıyor. Bu, faydacılık felsefesine bir gönderme. Faydacılık, en çok mutluluğu veya iyiliği sağlayan eylemin en iyi eylem olduğunu savunur. Resimdeki kişi, partideki mutluluk seviyesini hesaplamak için partiyi "analiz eden" bir faydacı gibi davranıyor. Parti iyi mi kötü mü diye karar vermek için bir deftere notlar alması, durumu ironik ve komik bir duruma getiriyor. Partide eğlence ve mutluluk varken, o bir hesap yapıyor, bu durum, faydacılık felsefesini eleştirel ve mizahla ele alıyor.

Fotoğrafta, gözlük takmış, konuşan bir adam görünüyor. Görüntü, geçmişe ait bir video kaydından çekilmiş gibi görünüyor ve biraz bulanık. Adamın, "Bizim zamanımızda daha olumlu şeyler okurduk - Hegel, Kant ve Nietzsche" şeklinde bir alıntı yapmasıyla, bu söz, geçmişin felsefi eğilimlerine, özellikle de o dönemde popüler olan düşünürlere (Hegel, Kant ve Nietzsche) bir gönderme yapıyor. Mizah, geçmişte akademik dünyanın ve düşünce tarzının, bugünküyle karşılaştırıldığında daha umut vadedici ve olumlu, iyimser bir ruh hali barındırdığı algısına dayanıyor. Bu, daha karanlık, belki de daha problem odaklı çağdaş düşünceyle bir zıtlık oluşturuyor. Yani, bir nevi nostaljik ve belki de biraz ironik bir espri.

Resimde, bir sohbet uygulaması ekran görüntüsü ve bunun altında, bir grup insanın kıyıya doğru eğilip düşünür gibi gözükürken yerde oturduğu bir fotoğraf var. Yukarıdaki sohbet ekranında "Why are you?" (Neden böyle davranıyorsunuz?) sorusuna yanıt olarak "philosophers" (filozoflar) yazan bir konuşma geçişi görülüyor. Resimdeki insanların düşünür gibi görünmeleri ve "filozoflar" yazısının altında yer almaları, "neden böyle davranıyorsun?" sorusunun derinliğinin, insan davranışlarının ve felsefenin karmaşıklığını ortaya koyan bir yanıtla karşılaşıldığını ima ediyor. Bu, sohbetin ironik ve mizah içeren bir şekilde ele alındığını gösteriyor. O yüzden resim, insanın davranışlarının ve düşüncelerinin karmaşıklığını mizah yoluyla anlatan bir meme.

Resimde, bir Reddit gönderisi görülüyor. Gönderi, 2009 yılında ateistlerle tartışmalar yapmış olan ve bu tartışmalarda ateistlerin kendilerinden daha bilgili olduğunu düşünmüş bir kişinin yaşadığı deneyimi anlatıyor. Kişi, ateistler kadar bilgili bir müslüman olmak için araştırma yapmaya başlamış ve sonunda ateist olduğunu fark etmiş. Şaka, bir kişinin dine olan inançlarını sorgulaması ve araştırması sonucunda farklı bir inanç sistemine geçiş yapmasıyla ilgili. "Hort amk çocu hort" ifadesi de gönderideki mizahın bir parçası ve genç neslin ve dinsel görüşleri ile alay eden bir dil. "Ateistler her boku biliyor" cümlesi, ateistlerin konu hakkında fazla bilgiye sahip olduğunu ima ederek bir tür hakaret içerir. Sonuçta, kişinin ateistlikle ilgili araştırması ve bilgi edinmesi sonucunda inançlarının değiştiğinin vurgulanmasıyla şaka kendini kapatıyor. Özetle, gönderi, bir kişinin farklı bir inanç sistemini öğrenmesi sonucu, önceki inançlarından vazgeçmesini mizah konusu yapıyor.

Resim, insanlık tarihinin farklı dönemlerinde dinin evrimini, ilginç bir şekilde karikatürleştirerek gösteriyor. En üstteki "Yüzbinlerce yıllık insanlık tarihi boyunca dinin evrimi..." başlığı, insanlığın başlangıcından günümüze kadar din anlayışının nasıl değiştiğini ve çeşitlendiğini vurgulamaktadır. Karikatürdeki her kare, farklı dönemlerdeki inanç sistemlerini temsil ediyor. Örneğin, ilk karede insanlar kutsal taşlara tapıyor. Sonraki kareler, kutsal hayvanlar, gökyüzünde görünmeyen varlıklar, gökyüzünde var olduğu iddia edilen insanlar, din adamları, ve sonunda sade bir şekilde büyüyerek günümüze geliyoruz. Temel şaka, dinin, insanlık tarihi boyunca, oldukça farklı ve ilkel şekillerden, giderek daha karmaşık ve soyut inançlara doğru bir evrim geçirdiğini gösteriyor. Bu evrimin, doğadaki olayları açıklamak için başlangıçta kutsal taşlar, hayvanlar gibi somut nesneler ve varlıklar seçilmesinden; günümüzde daha soyut kavramlara ve kurumlara evrildiğini karikatürle esprili bir şekilde sergiliyor. Kısaca, inanç sistemlerinin zamanla nasıl değiştiğini ve gelişip değişen insan zihninin bir ürünü olduğunu mizahla anlatıyor.

Fotoğrafta, Ala Tokel isimli bir kişinin Twitter paylaşımı görünüyor. Paylaşımda, "Kendi için deki savaşın bitmeden başkasına iyi gelemezsin" diye bir cümle yer alıyor. Bu, kendisini ilgilendiren konularla başa çıkmayı, sorunlarını çözmeyi öncelikle kendi başına tamamlamanın gerektiğini, bunu yapmadan başka kişilere yardımcı olamayacağını vurgulayan bir özlü söz, bir tavsiye niteliğinde. "Savaş" kelimesi, kişinin iç dünyasında yaşadığı çatışma, mücadele, veya sorunları temsil ediyor. Dolayısıyla espri, kişinin öncelikle kendisini düzeltmesi gerektiğini vurguluyor.

Görüntü, muhtemelen bir YouTube yorumlar veya sosyal medya platformu sayfası. Görselin kendisi gri tonlarda, cadde manzaralı bir fotoğraf. Fotoğrafın altında, "Yanıtlar" başlığı altında bir dizi yorum bulunuyor. İlk yorumda "umutcan yalçın" isimli bir kullanıcı, müzik hakkında bir yorum yapıyor. "Bu yapılan müzik değil, müziğin de ötesinde bir şey. Tanımlanamayan ama insanı sanki hiç varolmayan bir diyara götüren kapı" diye yorum yapıyor. Bu yorum, anlatmaya çalıştığı müziğin, normal müzik algısından farklı bir deneyim olduğunu, belki de gizemli ya da sıra dışı bir anlamı olduğunu ima ediyor. "Kapı" benzetmesi, müziğin dinleyiciyi farklı bir boyuta götürdüğü fikrini vurguluyor. 17 beğeni ve 8 cevap sayısı, yorumun belirli bir ilgi uyandırdığını gösteriyor. İkinci yorumda "Berat Polat" isimli kullanıcı, "şarkını dinle boş yapma sikik. amına kodumun yerinde herkes sartre" şeklinde yorum yapıyor. Bu, eleştirel ve olumsuz bir yanıt. "Boş yapma", "sikik" gibi kelimeler, müzikle ilgili olumsuz tepkisini ve rahatsızlığını güçlü bir şekilde ifade ediyor. Yorumun sonunda da "herkes sartre" ifadesi, genel bir eleştiri ve alaycı bir ton taşıyor. İfadedeki küfürlü sözcükler, olumsuz ve hatta saldırgan bir tavrı yansıtıyor. Bu, ilk yorumun müzik hakkındaki yorumuna karşı olumsuz ve aşağılayıcı bir tepkiyi ifade ediyor. Kısacası, bu yorumlar, bir müzik parçasına ilişkin görüş farklılıklarını ve alaycı/eleştirel tonları gösteriyor.

Resimde, Twitter'da bir kullanıcı olan "müşfika" isimli kişinin paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet, ilişki içindeki insanların birbirlerini incitme olasılığı üzerine, varoluşun bir koşulu olarak kabul edilen bu durumu açıklayan ve biraz da felsefi bir bakış açısı sunan bir metin içeriyor. Metnin ana fikri, ilişkilerde karşılıklı incinmenin kaçınılmaz olduğudur. "Elbette seni inciteceğim, elbette beni inciteceksin" gibi ifadelerle bu düşünce vurgulanıyor. Tweet, baharın gelişi ve kışın riskini kabul etmenin varoluşun koşulu olması gibi metaforik ifadeler kullanarak, incinmenin kaçınılmazlığına ve varoluşun bir parçası olduğuna dair bir bakış sunuyor. "Var olmak, var olmama riskini kabul etmektir" kısmıyla, bu incinme durumunun varlığın doğasında olduğuna ve bununla başa çıkma ihtiyacına değiniliyor. Özetle, tweet, ilişkilere ve insan deneyimlerine ilişkin eleştirel bir bakış açısı sunan, bir anlamda acımasız ve hatta biraz da karamsar bir görüş içeriyor. "Şaka" veya "mizah" unsuru yok; oldukça ciddi bir düşünce paylaşımı yapılıyor.

Fotoğrafta, iki ayrı kaydıraktan oluşan bir çocuk oyun alanı kaydırağı görülüyor. Kaydırakların birinde bir çocuk yukarı doğru iniyor, diğerinde ise başka bir çocuk aşağı doğru iniyor. Kaydırakların üzerinde, "Ben bunu yaparım" ve "Bunu yapmamalıyım" gibi anlamlarda metinler yazılı. Altta ise "Peki pişmanım." yazısı bulunuyor. Bu, "İleriye doğru hamle etmenin" ve "Sonucunu düşünmeden" harekete geçmenin, bazen istenmeyen sonuçlar doğurabileceği kavramını ele alan bir mizah örneği. Bir çocuğun kaydıraktan aşağıya doğru kaydığı, ama bu olayın kötü bir sonuç doğuracağı anlamına gelmeyen durumla ilgili bir espri. Böyle bir durumu bir şaka veya özdeyiş olarak ifade eder.

Resimde, gözlük takmış, konuşma yapıyor gibi görünen, orta yaşlı bir adam görülüyor. Adamın arkasında bulanık bir arka plan var. Resmin alt kısmında, "Ama benim zamanımda daha olumlu şeyler okurduk - Hegel, Kant ve Nietzsche" yazısı mevcut. Bu, geçmişin akademik zekâsı hakkında biraz ironik ve esprili bir yorum. "Olumlu şeyler" olarak algılanan metinlerin daha çok "Olumsuz" veya eleştirel, hatta karmaşık görüşler sunduğunu, ve modern zamanlarda daha yüzeysel veya "pozitif" düşüncelere kaydığını ima ediyor. Eski felsefecilerin görüşlerini, daha olumlu, insancıl, veya yüzeysel olarak algılanan görüşleri ile karşılaştırıyor. Bu yüzden espri, geçmişin derin ve zorlu felsefi görüşlerinin, günümüzün daha kolay ve yüzeysel görüşleri ile karşılaştırılması.

Resimde, dışarıda kurulmuş bir küçük stüdyo/sahne benzeri bir ortam var. Bir masa üzerinde, tarihi bir şahsiyet (görünüşe göre René Descartes) gibi görünen bir kişi, bir kahve fincanı tutuyor. Masada, "Seslendirilmiş Kalabalık" yazan bir kupa da var. Masanın üzerindeki büyük beyaz panoda, "i overthink therefore I overam" ve "CHANGE MY MIND" yazıları yer alıyor. Fotoğraf, aşırı düşünme ve sonrasında fikir değiştirmenin bir mizahı. René Descartes'ı, "Ben düşünüyorum, öyleyse varım" ("Cogito, ergo sum") değerlendirmesinden dolayı kullanan, ancak bunun yerine "Çok fazla düşünüyorum, bu yüzden haksız çıkıyorum" fikrini komik bir şekilde aktarmak isteyen bir göndermedir. "CHANGE MY MIND" (Fikir değiştirin) sözü, aşırı düşünmeden sonra düşüncesinin değişmiş olmasını vurgulayan bir tepkidir. Görselde Descartes'ın "ağır düşünceli" ve "farklı fikirlerden sonra değişen kişi" imajı yaratılıyor. O halde mizah, aşırı düşünmenin bir sonucu olarak sonradan değişen bir bakış açısını karikatürize etmek.

Resimde, yüzünde belirgin bir doğum lekesi olan bir genç adamın, bir sanatçıya (Jamie adındaki kişiye) mesaj gönderdiği görülüyor. Mesajda, doğum lekesinin görünümünü değiştirmek için yardım istediğini belirtiyor. Ayrıca, bu lekenin onu benzersiz kıldığını ve kabul edilmesi gerektiğini savunan bir yanıt da görülüyor. Bu, bir doğum lekesi veya benzeri bir farklılığın, bir insanı "kusurlu" olarak değil, özel ve eşsiz kılan bir özellik olduğu mesajını veriyor. İşin ironisi, bir sanatçının yardım isteyen kişinin, görünüşünü değiştirmek için yardım etmesini beklemesi. Yani espri, kişinin görünüşünü değiştirmek istediği, ancak mesajın göndericinin aslında bunu görsel olarak kabul etmesi ve onu benzersiz kıldığını savunması.

Resimde, felsefe kitaplarının kapaklarına "ve ejderhalar" ifadesinin eklenmesinin ne kadar etkili olacağını vurgulayan bir mizah örneği görülüyor. Yukarıda, "candlelion" adlı bir kullanıcı, herhangi bir felsefe kitabının adına "ve ejderhalar" eklenmesinin kitapların ilgi çekiciliğini %900 oranında artıracağını iddia ediyor. Bunun altında "Philosopher Games" kullanıcısı bu görüşe katılıyor ve eklemenin kitabın başarısını kesinlikle artıracağını söylüyor. Resimde, "René Descartes - Meditasyonlar" ve "Platon - Cumhuriyet" gibi klasik felsefe kitaplarının kapaklarının, bu ekleme ile birlikte nasıl görünebileceğinin örnekleri yer alıyor. Bu örneklerde, kitap isimlerinin sonuna "ve ejderhalar" ibaresi eklenmiş ve kapak tasarımları da bu eklemeye göre değiştirilmiş. Mizah, klasik felsefe kitaplarının son derece ciddi ve akademik konularla ilgilendiğini, ancak "ve ejderhalar" gibi bir ibareyle bu ciddiyetin ironik bir şekilde bozulduğunu vurgularak çalışıyor. Özetle, klasik felsefe metinlerinin canlandırıcı ve daha çekici hale getirilebileceği, absürt bir önermeyle mizahı oluşturan bir internet memesi.

Görselde, bir kişinin bir fotoğrafı ve altındaki bir mesaj görülüyor. Mesaj, "Bir gün, biri senin hakkında sonsuza dek son kez düşünecek. Dünya ve evren seni unutmuş olacak." şeklindedir. Fotoğraftaki kişinin ifadesi biraz ciddi ve hatta biraz korkutucu, mesaj ise varoluşun geçiciliği ile ilgili. Altta, "tiredtumbleweed" isimli bir kullanıcının "Mona Lisa'yı yersem, bu olmayacak" şeklinde bir yorumu var. Bu yorum, "sonsuza dek unutulma" temasıyla, ciddiye alınmaması gereken mizah dolu bir karşıtlık oluşturuyor. Joke, "unutulma" fikrinin, oldukça gerçekçi bir biçimde dile getirilmesiyle başlayan, sonra abartılı ve absürt bir yorumla son bulan bir ironidir. Aslında, "Mona Lisa"yı yemek son derece absürt ve imkansız bir davranış olduğundan, durumun ironik ve komik yönünü vurgular.