Resimde Avrupa kıtasının, okul yılının başladığı ay bazında farklı renklere ayrılmış bir haritası bulunuyor. Mor renk Ağustos, Turkuaz renk Eylül, Turuncu renk Ekim, Kırmızı renk ise bölgeye göre değişkenlik gösterdiğini gösteriyor. Haritanın alt kısmında efsane kısmında, hangi aylarda okulun başladığı gösteriliyor ve "Mediterranean Mapper" imzası görülüyor. Bu görselde yapılan espri, Avrupa'daki farklı ülkelerin okul yılının ne zaman başladığı konusunda çeşitlilik gösterdiği gerçeğini, görsel ve kolay anlaşılır bir şekilde vurguluyor. Birçok Avrupa ülkesinde okul yılı Ağustos'ta başlarken, bazı ülkelerde Eylül veya Ekim aylarında başlayabiliyor. "Bölgeye Göre Değişir" kısmı da bu çeşitliliği net bir şekilde ortaya koyuyor. Esasen, standart bir zamanlama olmadığını ve farklı ülkelerde farklı zamanlarda eğitime başlandığını komik bir şekilde gösteriyor.

Fotoğrafta, "denboyo" adlı bir kullanıcının Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, Türkiye'nin %80'inin ilkokul eğitimini tekrar okumaları gerektiği, ancak bu eğitimin zorlanmadan, basit ve anlaşılabilir olduğu, ancak 4 işlem bilgisi bile olmadığı vurgulanıyor. Paylaşım, eğitim sistemi hakkında bir eleştiri ya da esprili bir yorum niteliğinde. "Torpilsiz ama okuduğunu anlama yok, basit 4 işlem bilgisi yok" ifadesi, öğrencilerin sınavlarda kolaylaştırılan yollar veya rüşvet yoluyla başarıya ulaşmasının (torpil) engellendiğini, ancak temel bilgilerin hala eksik kaldığını ve öğrenme kalitesinin düştüğünü ima ediyor. "Şaka gibi ama değil" ifadesi ise durumu abartılı ve ironik bir şekilde ifade ederek, durumun aslında şakaya gelinemeyecek kadar ciddi olduğunu vurguluyor. Özetle, paylaşım Türkiye'deki eğitim sisteminin temel eksiklikleri ve öğrenme kalitesinin düşüklüğü hakkındaki bir eleştiri ve alaycı bir mizah içermektedir.

Görüntüde, sokakta duran bir adam ve ona ait gibi görünen, sarı arka plana sahip, Türkçe yazılar içeren bir pankart/yazı görülüyor. Adamın sözleri "hiç kitap okudunuz mu" şeklinde, bir soru soruyor ve pankartta ise "Eğitimi Okullarda Değil De Cezaevlerinde Mi Yapsalar" şeklinde bir cümle var. Bu, eğitim sisteminin yetersizliği ve belki de yanlış yönlendirilmesi hakkındaki ironik bir yorum. "Hiç kitap okudunuz mu?" sorusu, eğitim almış biri gibi görünmeyen adamın kendi kendine veya karşı taraftaki dinleyicilere yönelik sorusu olarak algılanabiliyor. "Eğitimi Okullarda Değil De Cezaevlerinde Mi Yapsalar?" sorusu ise mevcut eğitim sistemini eleştiren ve belki de absürt bir çözüm önerisi sunan bir bakış açısı. Adamın yanı sıra pankartın da ironik bir mesaj vermeye çalıştığı düşünülüyor. Özetle, espri, eğitim sisteminin eksik yönlerini, belki de aşırı cezalandırıcı ve etkisiz bir yaklaşımla sorgulamak üzere kurulmuş.

Resimde, sosyal medya platformunda (Twitter gibi muhtemelen) paylaşılan bir tweet görülüyor. Tweet'in sahibi Efe Koray adında bir kullanıcı ve KPSS (Kamu Personeli Seçme Sınavı) kursları hakkındaki bir espri içeriyor. Tweet'in içeriği, KPSS kurslarındaki öğretmen atamalarındaki mantık dışı durumu eleştiriyor. "İnanılmaz mantık hatası" ifadesiyle, kurslarda atanamayan öğretmenlerin, yine atanamayan öğretmenlere ders verdiklerini ima ediyor. Bu durum, ironik ve absürt bir şekilde sunulmuş, "ahahahha" ifadesiyle de esprili bir ton yakalıyor. Özetle, espri, KPSS kurslarının öğretmen atamalarındaki olası yetersizliği ve komik bir şekilde sunulan bu durumu eleştiriyor.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımın sahibi "Shakespeare's Sister" kullanıcı adı altında paylaşımda bulunmuş. Paylaşım, ilkokul çocuğu gören bir ebeveynin hissettiklerini ifade eden, biraz şakacı ve ironik bir içerik içeriyor. Tweet'in Türkçe metni şöyle: "İlkokul çocuğu görünce içim acayip sıkılıyor daha kaç sene okuyacak bu çocuk diye ya nasıl okuduk oğlum biz bu okulları delirecem ya nasıl ikna olduk" Tweet, bir ebeveynin ilkokul çocuğu gördüğünde hissettiği sıkıntıyı ve şaşkınlığı komik bir dille anlatıyor. Çocukların eğitimi hakkında şaka yaparken de biraz yorgunluk ve hüzün de var. Özetle, çocuğun okula devam etmesi gerektiği hakkında bir şikayet ve ebeveynlerin zorluklardan şikayet etmeleri ironik bir şekilde vurgulanmış. "Delirecem ya nasıl ikna olduk" kısmı, okul hayatı ile ilgili zorlukları hafif bir mizahla anlatıyor.

Resimde, açık bej renkli askeri üniforma giyen asker adaylarının bir grup halinde yürüyüş yaptıkları görülüyor. Tweet'in metninde "işte geliyor.. sözel hareket" ifadesi, muhtemelen bir sınavda başarılı olamamış asker adaylarının, "sözel" yani dil/anlatım ağırlıklı derslerde başarısız kaldıkları, ve dolayısıyla matematik gibi derslerde kalma durumlarını esprili bir dille anlatıyor. "Asker adayları matematikte sınıfta kaldı" cümlesi, bu durumu doğrudan ve esprili bir şekilde vurguluyor. Tweet, asker adaylarının eğitimdeki başarısızlığını, "sözel hareket" ifadesiyle, bu alanda başarısız olduklarını ima eden hafif bir alaycı tonla dile getiriyor.

Resimde, Twitter'da Kaan Sekban adlı kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, yaklaşık 20 yıl önce Anadolu Liseleri ve Fen Liseleri'nin, akademik başarı için motivasyon sağlayan ve çalışkan öğrencilere daha iyi eğitim olanağı sunan bir sistem olduğu anlatılıyor. Tweet aynı zamanda, günümüzde ise durumun ne yazık ki değiştiğini ve öğrencilerin mecburen ticarethaneler (yani iş hayatına atılmak) ile karşılaştığını belirtiyor. Tweetin son cümlesi "Her şeyi bok ettiler" ifadesiyle, bu durumun ne kadar olumsuz bir değişim olduğunu ve sistemin bozulduğunu vurguluyor. Tweet'teki espri, geçmişe karşı nostaljik bir özlem ifadesiyle, günümüz sisteminin başarısızlığının eleştirisinde yatıyor. "Her şeyi bok ettiler" ifadesi, durumun ne kadar kötüleştiğini ve eski sistemin ne kadar iyi olduğunu anlatmak için kullanılan birlütuf ve abartılı bir ifade. Tweet'in mizahı, günümüzdeki eğitim ve iş hayatı sistemlerinin eskisine göre daha az avantajlı olduğu görüşüne dayanmaktadır.

Fotoğrafta, sosyal medya platformunda (Twitter gibi) Kaan Sekban adlı kullanıcının bir paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, 20 yıl önceki lise sisteminin, özellikle Anadolu ve Fen liselerinin, bugünkinden farklı olduğunu ve çalışkan öğrenciler için daha olumlu bir ortam sağladığını öne sürüyor. Kolejlerin de var olduğunu ancak o zamanlar öğrencilerin çoğunun ticari kurumlara gitmek zorunda kalmadığını söylüyor. Bu paylaşım, aslında günümüz Türkiye'sinde eğitim sisteminin, öğrencileri ticari mesleklere yönlendirme eğiliminde olması ve Anadolu/Fen liseleriyle kıyaslandığında, daha az seçenek sunması eleştirisini içeriyor. "Çok değil 20 yıl önce ne güzel sistem vardı" ifadesi, bir nostalji duygusu uyandırmakla birlikte, günümüzün durumunu olumsuz bir şekilde ele alıyor. Dolayısıyla, espri, geçmişin idealize edilmiş bir anısıyla, günümüzün sorunlarını örtülü bir şekilde eleştiriyor.

Fotoğrafta, Mahfi Eğilmez isimli bir kişinin sosyal medya paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, toplumun ihtiyaç duyduğu mesleklerde (elektrikçi, kaynakçı, tamirci, tezgahtar gibi) başarılı olmak için üniversite yerine meslek okullarının tercih edilmesi gerektiği vurgulanıyor. Paylaşım, üniversite mezunu olup da, beklenen kariyer başarısını elde edemeyen ve bu nedenle mutsuz olan insanların sayısının arttığı yönünde bir eleştiri içeriyor. "Kendini mühendis, iktisatçı, işletmeci sanan" kişilerin, beklentileri ile gerçeklik arasındaki farktan kaynaklanan mutsuzluk durumuna dikkat çekiliyor. Özetle, toplumsal ihtiyaçlara daha uygun ve pratik beceriler kazandıran meslek okullarının önemi vurgulanarak bir eleştiri yapılıyor.

Fotoğrafta, Furkan Aydın adlı kullanıcının sosyal medya paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda üniversite hocasının, öğrencinin eşeğini bağlasa bile 4 yılda mezun olabileceği söylemesi ve ardından bu söylemin ardından bir öğrencinin daha 2 yıl okuyarak akademisyen olması, paylaşım yapan kişinin hayatındaki en ilginç olay olduğunu anlatıyor. Özetle, hocanın öğrencilere karşı söylediği aşırı kolaylaştırıcı yaklaşımı ve ardından bir öğrencinin uzun okumasına rağmen akademisyen olması, yazar için şaşırtıcı ve "kralca" bir hareket. Ayrıca, bu durumu anlatırken dersten hala geçemediğini de ekliyor. Özetle, şaka, akademik başarının ya da akademik kurumların bazı durumlarda gerçekten çok yavaş veya anlamsız olduğunu, veya insanların akademiyle ilgili çok fazla zaman harcadığını vurgulamaktadır. Hoca aşırı kolaylaştırıcı, öğrenci ise beklenmedik bir şekilde başarılı.

Resimde, Twitter'da paylaşılan bir mesaj görülüyor. Mesajın sahibi @civaba kullanıcı adı altında "seto" kullanıcı adıyla paylaşmış. Mesajda, ilkokulda el yazısı öğretilmesinin amacını sorgulayan ve "aq" ifadesi ile biraz daha samimi ve genç bir dil kullanımıyla "dünyada el yazısı kullanan bir insan kaldı mı?" şeklinde bir soru soruyor. Bu, "el yazısı" becerisinin günümüzde bilgisayar ve telefonlar aracılığıyla giderek azalması ve önemini yitirmesiyle ilgili bir mizah içeren yorum. "Aq" ifadesi de, gençlerin kullandığı bir argot sözcüğü olup, mesajın daha genç bir kitleye hitap ettiğini gösteriyor. Özetle, komik olan, eski bir beceri olan el yazısının artık ne kadar az kullanıldığı ve bu durumun sorgulanmasıdır.

Fotoğrafta, "ruhi" kullanıcı adına ait bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşım, sunum ödevlerinin ve diğer ödevlerin dünyadaki en kötü şeyler olduğunu ifade ediyor. Ödevleri yapanın da, sunumu dinleyen kişinin de konuyu anlamadığını, hocanın zaten bildiğini ve bu sunumların hiçbir faydası olmadığını söylüyor. Kullanıcı, "bok" ve "amk" gibi küfürlü ifadelerle oldukça olumsuz bir tavır sergiliyor. Bu, sunumların ve ödevlerin gereksiz ve anlamsız olduğunu, öğrenci veya hoca için bir faydası olmadığını ifade eden, ironik ve biraz da sinirli bir mizah içeren bir paylaşım. Özetle, öğrencilerin ve belki de hocaların sunum ve ödevlere olan bakış açısını eleştirel ve abartılı bir şekilde ifade eden bir şaka.

Fotoğrafta, "zeker" kullanıcı adlı bir kişinin sosyal medya paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, açık öğretim yoluyla eğitim görenlerin okulda dert yaşamadıkları ancak mezun olduktan sonra iş bulmada zorlandıkları vurgulanıyor. "Açık öğretim ne kadar güzel lan okula gitme derdin yok, mezun olunca işe de almıyorlar işe gitme derdin de olmuyor." cümlesi, açık öğretim mezunlarının karşılaştıkları iş bulma sorununu esprili bir dille ele alıyor. Paylaşım, öğrenciler için bu durumun bir ironi ve hayal kırıklığı kaynağı olduğunu vurgulamaktadır. Öğrencinin okulda derdi yokken, mezuniyetten sonraki işsizlik sorununun bir parodi/karikatür olarak ele alındığı söylenebilir.

Sıralamalar uçar 12xdx < bg Bugünlük Ders Yeter Arda Boyraz II * Mimarlık, eczacılık, psikoloji, beslenme ve temel bazı programlarda

Fotoğrafta, merdivenlerden yukarı çıkan bir genç görülüyor. Merdivenlerin üzerinde, Türkçe olarak "30 yaşında evlenmeme", "Kanal İstanbul", "Ekonomik sorunlar" ve "Eğitim sistemi" gibi yazılar var. Bu yazılar, günümüz Türkiye'sindeki genç neslin karşılaştığı sorunlara bir mizah anlayışı ile dikkat çekiyor. Gencin merdivenlerden zorlukla çıkması, bu sorunların üstesinden gelmenin zorluğunu ve gençlerin karşılaştıkları engelleri simgeliyor. Özetle, fotoğraftan anlaşılan, Türkiye'deki gençlerin evlenmede, ekonomide ve eğitim sisteminde karşılaştığı zorluklar ve sıkıntılar eleştirel bir mizah anlayışıyla sergileniyor.

Fotoğrafta, merdivenlerden yukarı tırmanan bir genç görülüyor. Merdivenlerin üzerinde, "30 yaşında evlenmeme", "Kanal İstanbul", "Ekonomik sorunlar", "Eğitim sistemi" gibi Türkçe metinler yerleştirilmiş. Bu, Türkiye'deki genç neslin karşılaştığı sorunları mizah yoluyla ele alan bir meme/komik resim. Gencin merdivenlerden zorlukla çıkış halleri ve üzerindeki metinler gençlerin Türkiye'deki toplumsal, ekonomik ve siyasi sorunlar karşısında hissettikleri zorlukları ve çaresizliği ifade ediyor. "30 yaşında evlenmeme", gençlerin evlilik beklentileriyle başa çıkmakta zorlandıklarını, "Kanal İstanbul" projesi gibi büyük projelerin ekonomik yükü ve etkilerini, "Ekonomik sorunlar" ise genel ekonomik sıkıntıları, "Eğitim sistemi" ise eğitimin kalitesi ve yetersizliğine vurgu yapmaktadır. Görsel olarak, merdivenleri tırmanan genç, bu sorunlarla başa çıkma çabasını ve genç neslin hissettikleri zorluğu komik bir şekilde yansıtıyor.

Fotoğrafta, üst kısımda 1000 yıl önce, muhtemelen bir film sahnesi veya tarihi bir görüntü gibi görünen, insanların kürek çektiği bir sahne var. Alt kısımda ise aynı sahnenin günümüz versiyonu, ancak insanların hepsinin mezuniyet şapkaları takmış olduğu görülüyor. Bu, eğitimin ve öğrenmenin günümüzde önceki dönemlere göre nasıl farklılaştığını ve insanların günümüzde akademi ile daha fazla bağlantılı olduğunu vurgulayan bir mizah örneği. 1000 yıl önce zorlu ve fiziksel işlerle uğraşırken, bugün ise aynı insanlar mezuniyet şapkaları takarak "eğitim"e odaklanıyor. "1000 yıl önce" ve "bugün" yazıları, fotoğrafın zamansal karşılaştırma özelliğini vurguluyor. Görsel mizah, toplumsal değişimin ve eğitim anlayışının gelişimini komik bir şekilde ele alıyor.

Resimde, "21. Yüzyıl Türkiye'sinde diplomanız ile neler yapabilirsiniz?" sorusuna cevap niteliğinde, cinsel içerikli bir mizah içeren bir görsel serisinin üç aşaması yer alıyor. Görseller, diplomanın (belki de bir diploma değil, bir prezervatif) nasıl kullanılabileceğiyle ilgili birtakım abartılı ve anlamsız adımlar gösteriyor. İlk adımda bir nesnenin (muhtemelen prezervatif) ambalajından çıkarılması, ikinci adımda su veya kayganlaştırıcıyla nemlendirilmesi ve son adımda da kişinin sol tarafına yatıp sağ bacağını karnına çekerek rektum içine yerleştirilmesi anlatılıyor. Bu adımlar, cinsel bir eylem ima ediyor ve oldukça rahatsız edici bir şekilde sunuluyor. Görsel, Türkiye'deki gençlerin akademik başarılarının yanı sıra farklı alanlarda nasıl aktiviteler sergilediklerini, özellikle de cinsel anlamda esprili bir dille ele alıyor. Bu yüzden, görsel şaka yapıyor ve toplumsal normlara meydan okuyor. Kullanılan kelimeler ve resimler, ciddi bir eğitici materyal değil, gülünç bir şekilde bir kavramı ele alan bir karikatür gibi. Fotoğrafta, "21. Yüzyıl Türkiye'sinde diplomanız ile neler yapabilirsiniz?" sorusuna yanıt niteliğinde, cinsel içerikli bir mizah içeren bir dizi görsel bulunmaktadır. Görseller, diplomanın (belki de bir diploma simgesinin) önce ambalajından çıkarılıp, su veya kayganlaştırıcı ile nemlendirilmesini ve sonrasında kişinin sol yanına yatıp, bacağını karnına çekerek diplomasını rektumuna yerleştirmesini gösteriyor. Bu, toplumsal bir göndermeyle, diplomaların (veya daha geniş anlamda başarıların) farklı, beklenmedik şekillerde kullanılabileceğini veya insanların kuralları aştığını, hatta uygunsuz yollarla "başarı" elde etmeye çalıştığını vurgulamaktadır. Tabii ki, bu durum son derece absürt ve cinsel bir gönderme taşımaktadır. "Diploma" kelimesi ve "rektum" gibi vücut bölümleri arasında yapılan bağlantı, amacın cinsel mizah olduğunu göstermektedir. Bu, ağır bir şekilde toplumsal normlara ters düşen ve cinsel olarak itici bir durum sergilemektedir.

Görüntü, Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin'in muhtemelen bir basın toplantısı veya benzeri bir etkinlikteki fotoğrafını içeriyor. Fotoğraf, bir Twitter paylaşımının içinde yer alıyor. Paylaşımda, Bakan Tekin'in "Eğitim konusunda şu an birçok ülke tarafından örnek gösteriliyoruz" sözleri yer alıyor. Ardından, "Böyle yapmamalıyız diyorlar" ifadesi, Bakan'ın açıklamalarına karşı bir eleştiri/muhalefet belirtiyor. Bu, ironik bir mizah örneği. Paylaşım, Bakan'ın eğitim sisteminin örnek olarak gösterildiği yönündeki ifadesini, aslında eleştirilen veya olumsuz görülen bir durummuş gibi sunuyor. Dolayısıyla, paylaşım "Böyle yapmamalıyız diyorlar" sözüyle, Bakan'ın açıklamalarına karşı bir esprili muhalefeti vurguluyor; sanki eğitim sistemi diğer ülkelerin örnek aldığı bir sistem değilmiş, aksine eleştiriye maruz kalmış bir sistemmiş gibi algılatıyor.

Fotoğrafta, "GÖKHAN" adlı bir kullanıcının, muhtemelen sosyal medya platformunda paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, okul tuvaletlerinin yetersiz durumda olduğu, ancak öğretmenlerin veya okul yöneticilerinin kendi odalarını çok iyi dekore ettiği, lüks bir ortam yarattığı bir durum eleştirilmektedir. Tweet'in altında yatan espri, okul yöneticilerinin kendi rahatlıklarını düşünürken, öğrenci tuvaletlerinin ihtiyaçlarını görmezden gelmeleri ve durumun değişmemesidir. "Okul tuvaletlerine bir sabun, bir tuvalet kağıdı koyamayan, fakat kendi odalarını bir saray odası gibi döşeyen müdürleri bu sistemden silmeden, bu eğitim sistemi asla değişmez..." cümlesi, eğitim sisteminin sorunlarına ve yöneticilerin öğrenciler ve çalışanların ihtiyaçlarını görmezden gelmelerine ironik bir gönderme yapmaktadır. Dolayısıyla espri, okul yöneticilerinin, öğrencilere ve çalışanlara gereken düzeyde yatırım yapmamakta, ancak kendi konforlarını önceliklendirmede ısrar etmekte saklıdır.