Bu fotoğrafta bir futbol maçı sırasında bir oyuncu kaleye şut çekmek üzere pozisyon almış. Oyuncunun önünde sarı renkte bir ok işareti var ve bu ok, kalenin köşesine doğru gidiyor. Okun yanında ise "0.01%" yazısı bulunuyor. Bu görsel, futbol maçlarında oyuncuların kaleye şut çekerken kaleye girme oranlarını espriyle anlatmak için kullanılmış. Oyuncunun "0.01%" gibi çok düşük bir olasılıkla gol atabileceği, yani kalenin çok uzak bir köşesine şut çekme ihtimalinin çok düşük olduğu ima ediliyor. Bu, genellikle oyuncunun veya takımın performansına dair bir espri olabilir.

Fotoğrafta, "mert royal" adlı bir Twitter kullanıcısının bir tweet'i görülüyor. Tweet'te, 90'larda doğan insanların geleneksel değerleri yıkacağı beklentisiyle büyüdüğü, ancak çoğunun 25 yaşında evlendiği ironik bir dille eleştiriliyor. Bu, 90'larda doğanların özgürlükçü ve geleneklere karşı bir duruş sergileyeceği yönündeki beklentilerin, gerçek hayatta geleneksel evlilik alışkanlıklarına uyum sağlamasıyla tezat oluşturduğu bir durumun hicvedilmesidir.

Videoda bir sahne performansı görülmektedir. Bir müzisyen gitar çalarken, diğer bir kişi mikrofon başında şarkı söylemektedir. Sahne ışıkları altında duygusal bir atmosfer hakimdir.

Videoda üç farklı kişi, farklı renklerdeki (yeşil, mavi, mor ve gri) arka planlar önünde dans ediyor. Kişiler aynı kıyafetleri giyiyor ve sanki bir klibin farklı çekim aşamalarındaymış gibi görünüyorlar.

Resimde, 1993 yılında İstanbul'da gerçekleşen çeşitli müzik konserlerinin fotoğrafları, afişleri ve gazete haberleri yer alıyor. Özellikle Sting, Metallica, Guns N' Roses, Bon Jovi, Elton John, Madonna gibi ünlü grupların ve sanatçıların konserleri ve bu konserlerdeki kalabalığın görselleri öne çıkıyor. Bunların yanı sıra, o dönemki gazete manşetleri ve biletler de görülüyor. Resimdeki, "Sting İstanbul'u u costumbremadı" yazısına dayanan espri, muhtemelen Sting'in İstanbul'da konser vermediğini veya beklenilen ilgiyi görmediğini ima ediyor. Konserlerin görüntülerinin de yer aldığı görsel, beklenen kalabalığı, heyecanı ve o günlerin konser kültürünü yansıtıyor. Bu nedenle, Sting'in beklenilen ilgiyi görmediğine dair bir mizah içeren yorum yapılıyor. Konser afişleri, gazete haberleri ve fotoğraflardan oluşan görsel, 1993 yılı İstanbul konserlerinin tarihsel bir anısını yansıtıyor, ancak aynı zamanda mizah unsuru da içeriyor.

Siyah beyaz bir sahnede, bir müzisyen mikrofon başında şarkı söylerken arkada bir grup müzisyen eşlik etmektedir. Görüntü, nostaljik bir müzik performansını yansıtmaktadır.

Fotoğrafta, eski bir Intertec Super Brain marka bilgisayarın ve yanındaki bir kişinin klavyeyi kullandığı bir görüntü var. Görüntünün biraz bulanık ve geçmişten kalmış bir hissi var. Tweetler nostaljik bir şekilde, 1984 yılında bir bilgisayarın evlere gelmesinin yaşlılar tarafından şaşkınlıkla karşılandığını, "bilim önünde durulmaz" demeleriyle anımsatıyor. "Minik ellerle çalışıyoruz" cümlesi, o dönemdeki bilgisayarların kullanımı ve karmaşıklığını komik bir şekilde vurguluyor. Aslında, 84'te (1984) bilgisayarların çok yeni ve karmaşık bir teknoloji olarak algılandığını ve genç kuşakların dahi bu teknolojiye ayak uydurmak için çaba sarf ettiğini vurgulamak için bir mizah kaynağı kullanılmış.

Fotoğrafta, kum havuzu içinde bulunan, çocukların kum kazmak için kullandığı bir kum kazma aracı (sand oyuncağı) görünüyor. Resmin üst kısmındaki yazı, "Çocuklar bugün: 'Anne, tabletimi geri verebilir misin?'" ve "Ben çocukken: 'Madenler çağırıyor... ve kazmam gerekiyor.'" şeklinde. Bu, çocukların önceki nesillere göre ilgi alanlarının ne kadar değiştiğini ve daha çok teknolojik aletlere kaydığını vurgulayan bir mizah. Fotoğraftaki kum kazma aracı, eski çocuk oyunlarının bir örneği olarak gösteriliyor ve bu eski oyunların modern çocukların dijital cihazlarındaki ilgi ile karşılaştırılıyor. Dolayısıyla, acayip ilgi çekici bir oyuncağa, tablete olan ilgiyi karşılaştırıyor ve mizah bu karşılaştırmadan doğuyor.

Fotoğrafta 1980'ler veya 1990'ların başlarında bir televizyon programı rehberi yer alıyor. Gördüğünüz gibi, o dönemde yayınlanan çeşitli programların (pop müzik, belgesel, yarışma, film, haberler vb.) saatleri ve isimleri listelenmiş. "Show TV" logosu ve program başlıkları ön planda. Ayrıca bazı programlara ait kısa tanımlar ve konuklar da belirtilmiş. Görselde bir "şakayla" ilgili bir anlama yönelik bir doğrudan gönderme yok. Fotoğraf, o dönem televizyon program çizelgesinin bir örneği olarak yorumlanabilir. Eski bir TV programı listesi olduğundan, "şakayı" anlamak için o dönem televizyon izleyicilerinin izleme alışkanlıkları ve zevkleri hakkında bilgiye ihtiyaç var. Böyle bir gönderme yapmak için, ek bilgiye (örneğin, programlarla ilgili güncel olaylar ya da o zamanki popüler kültür) ihtiyaç var. Resim tek başına bir şaka içermiyor.

Videoda bir kadın ve iki erkek, 90'lı yılların estetiğini yansıtan renkli bir arka plan önünde dans ediyorlar. Kadın elinde marakaslarla ritim tutarken, erkekler yan yana hareketli bir koreografi sergiliyor.

Videoda bir erkek, elini yanağına koyarak duygusal bir ifadeyle aşağı bakıyor ve ardından mikrofon başında şarkı söylüyor. Görüntü, 90'lı yılların nostaljik bir sahne performansını yansıtıyor.

Videoda sarışın bir kadının yakın çekim görüntüleri yer alıyor. Kadın, müzik eşliğinde farklı yüz ifadeleri sergileyerek kameraya bakıyor.

Videoda dar bir sokakta üç kişi birbirleriyle şakalaşırken ve hareket ederken görülüyor. Son karede bir kişinin elinde bir şişe olduğu ve diğerinin zıpladığı fark ediliyor; video genel olarak eğlenceli ve hareketli bir anı yansıtıyor.

Videoda nostaljik bir çalışma masası üzerindeki eski tip bir bilgisayar monitörü gösteriliyor. Monitör sırasıyla Windows 98 açılış ekranını, ardından Rusça bir karşılama metnini, beyaz bir ekranı ve son olarak bir logoyu gösteriyor.

Fotoğrafta Kurt Cobain'in, İstanbul'da, muhtemelen bir otoparkta, yorgun ve düşünceli bir şekilde oturmuş halini görüyoruz. Arka planda cami ve şehir manzarası var. Görüntü, özellikle Cobain'in o dönemki imajı ve hayat tarzıyla ilgili, "düşüncelere dalmış, yalnız" vurgusuyla melankolik bir his vermeye çalışıyor. Fotoğrafın "şaka" kısmı, Kurt Cobain'in popüler kültürdeki görüntüsünün, genellikle "düşünceli, karamsar ve yalnız" olarak algılanması ve bu fotoğrafın bu algıya referans vermesidir. Bir İstanbul sokak manzarasıyla birleştirilmesi, beklenmedik ve şaşırtıcı bir kontrast oluşturuyor. Bu kontrast, fotoğrafın ironik ve esprili yönünü ortaya çıkarıyor. Cobain'in hayatıyla ilgili söylentilerle, izleyiciyi düşündürüyor ve belki de hafif bir mizah unsuruyla etkilemeye çalışıyor.

Resimde, pembe bir şekerlik içinde, yuvarlak, beyaz ve pembe renkli şekerler (muhtemelen naneli şekerler) görünüyor. Şekerliğin kapağı açık ve şekerler içeride. Tweet'in altında yazan "Bu şekeri hatırlayan bordo berelidir" cümlesi, bir espri içeriyor. "Bordo bereli" askerler için kullanılan bir ifade. O halde espri, bu pembe şekerlerin, askerlerin (bordo bereli askerlerin) hatırlayabileceği eski, özledikleri, bir zamanlar tüketmiş olabilecekleri bir şeker türü olduğunu anlatıyor. Dolayısıyla, nostaljik bir hatırlatma espri biçiminde sunulmuş.

Görselde, bir Twitter paylaşımı ve bunun altındaki bir cevap görülüyor. Paylaşımın metninde, "Güne açan çiçekler gibiyiz" diyerek romantizm ve güzellik vurgulanıyor. Sonrasında, "Bununla dondurma almamış bireyle muhabbet edilmez" diyerek, dondurma almamış birinin, paylaşımın yazarı gibi "çiçekler gibi" biriyle konuşmasının anlamsız olduğunu veya uygunsuz olduğunu ima ediyor. Bahriye Umut adlı kullanıcının cevabında ise, "Taymin %90nindan yaşlı para buldum lan" diyerek, "yaşlı para" yani eski Türk Lirası gibi, değersiz bir şey bulduğunu ifade ediyor. Bu, paylaşımın romantizm vurgusuyla ters düşüyor ve bir ironi yaratıyor. Özetle; "Güne açan çiçekler gibiyiz" cümlesindeki romantik havanın tersine, "yaşlı para buldum" cümlesindeki değersizlik hissi bir ironik karşıtlık oluşturuyor. Bu, dondurma almamış biriyle konuşmanın anlamsız olduğunu vurgulamakla birlikte, genel olarak, yüzeysel güzelliğin ve gerçek değersizlik arasındaki zıtlığı ele alıyor. Görseldeki 25 Kuruşluk para ise, bu ironiye görsel bir bağ kuruyor.

Resimde, 1990'lı veya 2000'li yılların başındaki bir Türk televizyon programı sahnesi görünüyor. Görünen üç kişi, sanki ruhani bir mekanda veya ahiret ortamında gibi, süt beyazı, dumanlı bir atmosfer içinde duruyorlar. Yazı ise, "Çocukken burayı ahiret sanan masum nesil burada mı?" şeklinde. Bu, ironik ve biraz da nostaljik bir mizah içeriyor. Çocukluğunda televizyondaki dini içerikli programları veya filmleri, gerçek ahiret ile karıştıranlar, günümüzde yaşananlara veya yaşadıkları durumlara gönderme yaparak bir şaka oluşturuyor. Programın eski tarzı ve biraz abartılı atmosferi, o dönemin çocukların hayal gücündeki dini temsiller ile ilgili, belki de biraz da eleştirel, bir yorum içeriyor.

Fotoğrafta, tahmini 1980'ler veya 1990'lar tarzında, bir evin içindeki bir masa üzerinde doğum günü yemeği yenen bir çocuk görünüyor. Masada çeşitli yemekler, kek, içecekler ve sofra takımları var. Çocuk masa başında oturmuş, sanki doğum günü kutlaması yaşıyor. Tweet'te "Bir neslin doğum günü fotoğrafının arka planı. Detaylar şahane..." ifadesi, fotoğrafın eski bir dönemden, nostaljik ve detaylı olduğunu vurgulamaktadır. Dolayısıyla, espri, eski yıllarda düzenlenen, titizlikle hazırlanmış ve ayrıntılı doğum günü kutlamalarının özlemini ve nostaljisini çağrıştırıyor. Fotoğrafın geçmiş zamanın özelliklerini yansıtması ve görsel olarak detaylı olması, tweet'te belirtilen "Detaylar şahane..." ifadesini kuvvetlendirmekte.