Fotoğrafta, muhtemelen 1800'lü yıllara ait bir savaş resminin (ya da bir resmin dijital bir kopyasının) bir parçası görülüyor. Savaş meydanında, üniforma giymiş askerler ve atlar var. Silahlar kullanılıyor ve hareketlilik mevcut. Mizah, "parti ateşli/canlı/havalı" (lit) olmasına karşın, savaşın ortasında aile üyelerine "henüz hayatta olduğum" mesajı göndermek zorunda kalma durumuyla ilgili. Savaş ortamındaki tehlike ve tehlikenin, eğlence arayışından daha önemli olduğu vurgulanıyor. Dolayısıyla, eğlenceyle ilgili durumun ciddiyetle karşılaştırılması, espriyi oluşturuyor.

Görselde, 1800'lü yılların başında stilde, durgun ve hafif düşündürücü bir ifadeyle oturan bir kadın resmedilmiş. Beyaz bir elbise giyiyor ve elini başına koymuş. Arka planda ise koyu gri tonlarda bir arka plan mevcut. Resmin altındaki metin, "O garip an, boş zamanın olup olmadığını bilmediğin veya bir şeyi unuttuğun zaman" diyor. Bu, çoğu zaman insanın karşılaştığı, zaman yönetimiyle ilgili sıkıntıları, bir şeyi unutma ya da plan yapmada zorluk yaşama durumlarını esprili bir şekilde yansıtıyor. Kadın resmindeki düşünceli ifade ile "unutma" durumu arasında bir bağ kurulmaya çalışılmış. Resimdeki kadın, sanki bir toplantıya veya randevuya geç kalmış ya da bir şeyi unutmuş gibi bir ifadeye sahip. Olayın garipliğini vurguluyor.

Resimde, meditasyon yapan sarı giysiler içinde bir Buda heykeli veya resmi var. Altında, "Sabah, bir önceki gece 37 bira içtikten sonra multivitamin aldığımda" şeklinde bir yazı bulunuyor. Bu, alkol alımının ardından kendinizi iyi hissetmek için bir multivitamin almaya çalışmanın komik ve abartılı bir tasviri. Buda'nın sakin ve huzurlu hali, sarhoşluk sonrası halin aksine bir zıtlık yaratıyor ve "37 bira içtikten sonra multivitaminle nasıl bu kadar sakin olunur?" sorusunu akıllara getiriyor. Dolayısıyla espri, beklenmedik bir durumun (sarhoşluk) beklenmedik bir çözümle (multivitamin) ele alınmasının komikliğinden kaynaklanıyor.

Resimde, yüzü ve üst gövdesi olan, oldukça yorgun ve kötü durumda görünen bir adamın tablodan alınmış bir yakından çekim görseli yer alıyor. Metin ise, "Az maaşla iyi uyku, çok maaşla kötü uykudan daha iyidir." şeklinde başlıyor ve daha sonra "Az maaş ve kötü uykuyla ben:" ifadesiyle devam ediyor. Bu, kişinin kötü uykuyla başa çıkmanın, yüksek bir maaşa sahip olmanın getirdiği mutluluğa tercih edilebileceği fikrini esprili bir şekilde vurguluyor. Resimdeki adamın hali, kötü uykunun ve yoksulluğun getirdiği olumsuzlukları etkili bir biçimde yansıtıyor. Dolayısıyla espri, uykunun ve rahatlamanın parasal değerin üzerinde olduğu, maddi kazanımlardan çok manevi refahın önemini vurgular.

Resimde, ortaçağ dönemine ait, muhtemelen bir fresk veya duvar resmi var. Resimde, savaş hazırlığı içindeki bir grup savaşçı ve atlar görünüyor. Soldaki kısımda, zırhlı şövalyeler ve savaşçıların bulunduğu bir savaş sahnesi var. Sağdaki kısımda ise, at üzerindeki şövalyenin dikkat çekici bir şekilde, atın savaşmaya istekli olmadığı izlenimini veriyor. Mizah, "Savaş başlatmak istiyorsun ama atın senden bıkmış durumda" şeklindedir. Resmin antik savaş ortamına gönderme yapmasıyla; savaş hazırlığı olmasına rağmen, aslında atın savaşmaya olan ilgisizliğini, mizah yönüyle vurguluyor. Orijinalinin ne olduğu tam olarak anlaşılmasa da, atın ifadesizliği ve beklenmeyen duruşu, modern bir espriye uygun bir şekilde, savaş arzusuyla çelişen anlamı iletmektedir.

Resimde, döneme ait bir kadın portresi görülüyor. Beyaz, detaylı bir elbise giyen, ciddi ve biraz da hüzünlü bir ifadeyle duran kadının fotoğrafı, sanırım bir tablo. Altında, "Alexa, bana bu odaya neden geldiğimi hatırlat" şeklinde bir metin var. Bu, bir espri olarak, bir kişinin neden bir odaya girdiğini unutmuş ve Alexa'ya sormak durumunda olduğunu vurgulamak için kullanılmış. Kadının, hayatındaki önemli bir kararı vermesi gereken, ancak kararın ne olduğunu unutmuş olan bir insanı temsil ettiği söylenebilir. Jest, tavır ve mimikleri, bu gerçeği güçlendiriyor. Dolayısıyla espri, hayatın karmaşıklığını ve hafızanın zaman zaman başarısızlığını ironik bir şekilde vurgulamaktadır.

Resimde, kırmızı ve yeşil desenlere sahip bir halının üzerinde, açık mavi bir elbise giymiş, yatar pozisyonda bir kadın resmedilmiş. Kadının yüz ifadesi biraz buruk ve hüzünlü. Metin ise, süpermarkette atıştırmalık almadığınız, kendinize atıştırmalık yemeyi bırakacağınızı söylediğiniz ama şimdi yine de atıştırmalık istediğinizi ifade eden bir mizah içeren bir cümle. Resim, kendinizi kontrol etmeye çalışırken, aslında bu isteğe yenik düşen durumu esprili bir şekilde gösteriyor. "Snackish" kelimesi, atıştırmalık isteği duygusunu vurgulamak için kullanılıyor.

Resimde, 19. yüzyıl tarzında, muhtemelen romantik bir öyküyü anlatan, bir çiftin yıldızlı bir gecede dışarıda oturdukları, tarihi bir resim parodisi görülüyor. Parodik unsur, resimdeki çiftin, "Yıldızlar çok güzel görünüyor bugün gece" sözünün altına yazılan cümleye ve ardından gelen "Diğer ne güzel olabilir?" sorusuna karşı "Ay, gezegenler, galaksinin geri kalanı, uzayı çok seviyorum..." şeklinde şaşkın ve romantik bir cevap vermesiyle ortaya çıkıyor. Bu, yüzeysel güzelliğe odaklanmanın, daha derin güzellik ve olağanüstü şeylere olan merakı bastırabileceği veya dikkati dağıtabileceği fikrini esprili bir şekilde ifade eder. "Fu*king" kelimesinin kullanımı, şakaya bir "rebel" veya "inatçı" mizah katmaktadır. Özetle, espri, klasik bir romantik resmin, güncel bir mizah anlayışına uygun şekilde yorumlanması ve yüzeysellikten ziyade derin anlamlara odaklanılmasının önemini vurgulamaktır.

Resimde, 17. yüzyıl tarzı bir "söylenti" (still life) tablosu görülüyor. Tablonun içinde, sofrada midyeler, ekmek ve bir kedi var. Kedi, midyelerin üzerine uzanmış, sanki midyeleri çalacakmış gibi görünüyor. Mizah, kedinin "hırslı" bir şekilde midye çalmaya çalışması ve bunun klasik bir "söylenti" tablosunda olması arasındaki tezatlıktan kaynaklanıyor. Klasik still life tabloları, genellikle doğanın güzelliğini, zenginliği ve günlük hayatı tasvir eder, ancak bu tabloda kedi, bir tür "kötü niyetli" esprili unsuru getiriyor. Kısacası, beklenmedik bir, "canlı" unsur eklenerek klasik bir sanatsal türe biraz mizah katılıyor.

Resimde, ünlü İranlı mutasavvıf şair ve filozof Mevlana Celaleddin Rumi'nin bir portresi ve onun ünlü bir sözü görülüyor. Söylenen cümle, şairin şiirlerinin konusu hakkındaki ironik ve esprili bir açıklama. Genel anlamıyla, şiirlerindeki derinliğin ve manevi yönünün, bireysel ilişkilerden çok daha öte bir konu üzerinde odaklandığı vurgulanıyor. Joke, "eskisinden hoşlanmıyor" yerine "Tanrı"yı tercih edip şiirlerdeki odak noktasını vurgulamaktadır. Özetle, Rumi'nin şiirlerindeki gerçek konu aşkınlığı ve Tanrı'ya olan yakınlığıdır; insan ilişkileri değil.

Resimde, 1417 yılında yaşayan bir kadının, çıplak figürleri olan bir resim yaparken resmedildiği Ortaçağ tarzı bir miniyatür görülüyor. Yazıdaki "nud*" ifadesi, çıplak anlamına gelen "nude" kelimesinin kısaltılmış halidir. Mizah, Ortaçağ sanatçı ve/veya müşterisinin, modern anlamda "çıplak" figür resmetmenin o zamanlar ne kadar sıra dışı ve kabul görmeyen bir kavram olduğunu vurgulamaktadır. Bu, o dönemdeki toplumsal ve kültürel değerlerle ilgili ironik bir yorumdur. "Çıplak figür" talebinin 1417'de yaşandığını vurgulamak, o zamanın ve bugünün değerlerinde bir farkı vurgular.

Resimde, eski usül bir kimya laboratuvarı ve içinde çalışan bir kimyacı tasvir ediliyor. Laboratuvarın içinde birçok farklı kimyasal madde içeren şişe, balon ve deney tüpü mevcut. Laboratuvar masasında çeşitli ekipmanlar, mikroskop ve farklı kaplar var. Resim, detaylı bir şekilde, o dönemin kimya laboratuvarlarını canlandırıyor. Resmin altındaki metin, "Ben bir kimya şakası yapacaktım ama Na" diyor. Bu, kimya dünyasında, Na (sodyum) elementi için kullanılan sembol ve şakayı bozan bir elementin adıdır. "Na" yazısı, şakanın/anlamanın olmadığına işaret ediyor. Kimya şakası yapmak istendiği halde, şakayı söyleyemiyor/uydurulamıyor veya şaka anlamını bozuyor gibi bir anlamı var.

Resimde, antik Roma dönemi savaş sahnesini canlandıran bir tablo fragmanı yer alıyor. Savaşın kızıştığı, askerlerin savaştıkları, atların koşturduğu ve çevrede kaosun hakim olduğu görülüyor. Tablonun bir Spartan savaşçısı da ön planda. Resim, bir mizah içeren bir durum benzetmesi yapıyor. "Savaş başladığında, ama aynı zamanda çamaşır günü de başlıyor" şeklindeki başlık, savaşın kaosuyla ev işlerinin yükünün, aynı anda yaşanabileceğini, veya zaman baskısı/çatışma durumunda, günlük görevlerin önemsiz kalabileceğini esprili bir dille vurguluyor. Savaşın içinde çamaşır yıkamak gibi bir durumun olabileceği bir espri olarak verilmiştir.

Resimde, İsa'nın farklı sahnelerini gösteren üç ayrı tablo bulunuyor. Üstteki resimde İsa, çocuklarla birlikte sevecen ve koruyucu bir şekilde duruyor. Ortadaki resimde, İsa'nın insanlara karşı sert bir eylemi tasvir ediliyor. Alttaki resimde ise, İsa'nın ekmek ve balıkları çoğaltması gösteriliyor. Resimlerin altındaki metinler ise bu sahnelerin mizah anlayışıyla yorumlanmasını sağlıyor. İsa'nın önce koruduğunu, sonra saldırdığını ve en önemlisi de yiyecek çoğalttığını vurguluyor. Bu, İsa'nın rolünün ve eylemlerinin genellikle farklı yorumlara açık olabileceğini, bazen beklenmedik yönlere sahip olabileceğini mizahla ortaya koyuyor. Bu, İsa'ya yönelik çeşitli dini ve kültürel yorumları ve algıları eleştirel bir şekilde inceleyen, hafif bir gönderme niteliğinde bir ifade.

Resimde, oturan bir Buda heykeli ve etrafında meditasyon yapan rahipler tasvir ediliyor. Buda'nın üzerindeki baloncukta ise "Ve sonra dedim ki, 'tamamını siktir', ve hepsini sikip attım, ve huzura kavuştum" şeklinde bir cümle yer alıyor. Bu, bir şaka içeriyor. Genellikle huzur ve dinginliği sembolize eden Buda figürü, "tamamını siktir" gibi bir ifadeyle kullanılınca, "ruhsal rahatlamaya ulaşmak için bazı şeylerden vazgeçme fikrini" mizah yoluyla ele alıyor. Mizah, beklenmedik bir dil kullanımı ve Buda imajının beklenmedik bir bağlamda kullanılmasından kaynaklanıyor. Dinsel bir figürle küfürlü bir ifadeyi bir araya getirerek bir çelişki ve ironi yaratıyor.

Resimde, 19. yüzyıl tarzında bir portre resmi görülüyor. Portreye bakıldığında, bir adamın portresi olduğu anlaşılıyor. Ancak adamın arkasında, bir iskeletin bir keman çalarken resmedildiği de görülebiliyor. Bu, "kaygı" temalı bir internet memesi. Meme, "Kaygı: BUNLAR BİRAZ ÇOK" gibi alt başlıklar altında, kişisel deneyimleri ve kaygıyı "gereksiz" olarak ifade eden kısa diyaloglar şeklinde oluşturulmuş. Sonrasında ise, sanki korkunç bir şeyle yüz yüze gelmiş gibi, "Ben şimdilik hiç bir şey yapmıyorum!" cümlesi gelir. Son alt başlık "Kaygı: GERÇEKTEN ÇOK!" şeklindedir. Resmin iskelet ve keman gibi unsurları, ölüme ve yaşamın geçiciliğine gönderme yaparak, "kaygının" ne kadar abartılı ve anlamsız olduğunu vurgular. Memedeki espri, abartılı ve gereksiz bir şekilde hissetmenin, yaşamın geçiciliği gibi daha büyük konuların yanında aslında önemsiz olduğunu ima ediyor. Özetle, meme, kaygının aşırı olduğuna, kişinin bunu "çok şey" olarak algıladığına işaret ediyor.

Resimde, muhtemelen 19. yüzyıl tarzında, pembe-kahverengi tonlarda, bir kadın portresi var. Kadın, başını elinin üzerine koymuş, hafif huzursuz bir ifadeyle resmedilmiş. Kadının kucağında, siyah beyaz bir kedi uyuyor. Resmin altındaki metin ise "Planlarımı iptal et, kedim tam üzerime oturdu." diyor. Bu, kedinin insanın planlarını bozmasına dair yaygın bir espri. Resimdeki kedi ve kadın ifadesi bu espriyi görselleştiriyor. Kadın resme huzursuz bir ifadeyle bakmasıyla bu espriyi vurguluyor. Yani espri, kedinin bir insanın hayatını nasıl alt üst edebileceği üzerine kurulu.

Resimde, ortaçağ tarzında, muhtemelen bir minyatür veya fresk parçası olan, bir tabut içindeki iskeletin tasviri yer alıyor. İskelet, iyi uyuduğu, rahatladığı bir anı yaşıyormuş gibi, huzurlu ve sakin bir pozisyonda tasvir edilmiş. Resmin altındaki başlık ise, "İçeride ölmüşsün ama bir kez iyi uyuduğun için" şeklinde. Bu, ölüm korkusunun veya acımasızlık duygusunun ironik bir şekilde hafifletildiği bir mizah örneği. İskelet, ölümün beklenen durumu değil de, beklenmedik bir rahatlama anı olarak tasvir edilmiş. "İçeride ölmüşsün" kısmı, bir şekilde hayattan kopmuş hissetme durumu, duygu durumunu anlatıyor; "ama bir kez iyi uyuduğun için" kısmı ise, bu rahatsızlık veren hissedişin kısa bir sürede hafiflediği, geçici bir rahatlama anı yaşandığı gerçeğini vurguluyor. Bu, insan hayatında bazen geçici rahatlamaların ve huzurun, her zaman acımasız ve ürkütücü olmayan bir hissiyata yol açtığı gerçeğini anlatmaktadır.

Resimde, 1918 yılında bir kadın hareketçisi (ya da suffragette) tarafından yazılmış, evlilik konulu bir broşürün metninin bir parçası görülüyor. Metin, evliliğe ilişkin oldukça eleştirel ve alaycı bir tavır sergiliyor. Erkeklerin genellikle tembel, bencil, düşüncesiz, yalancı, sarhoş, beceriksiz, ağır hareketli, kaba ve evcilleştirilmesi gereken vahşi yaratıklar olduğunu söylüyor. "Beyefendiler", "Güzellikler", "Kuşaktakiler", "Terzi" ve "Futbol Tutkunları" gibi tiplerden uzak durulması gerektiğini vurguluyor. Sonuç olarak, bir kadın, mutlu olmak istiyorsa, erkeği bir "vahşi hayvana" (brute) gibi beslemesi ve ona "eğitim" vermesi gerektiğini öne sürüyor. Son olarak, "bu durum köpekler için de geçerli" diyor. Bu, tarihsel bir metnin modern bir sosyal medya platformunda paylaşılarak, o dönemin kadın hareketine dair ironik bir yorum olarak sunulmasıdır. Metindeki, o dönemde erkekler hakkındaki (bazı) yaygın görüşler alay konusu yapılarak, toplumun ve evliliğin anlayışına dair bir gönderme yapılıyor.

Resimde, 19. yüzyıl Amerikan sanat tarzında çizilmiş, muhtemelen yerli Amerikalıların bir kano yolculuğunu konu alan bir dizi tablo bulunuyor. Resimlerin üst kısımları orijinal tablolardan kesilip, alt kısımlara esprili bir şekilde metinler eklenmiş. Alt kısımlardaki metinler, kano kullanan kişilerin tepkilerini, "Kaybolduk" veya "Kaptanımız bir kedi!" gibi ifadelerle anlatıyor ve mizahı, yerlilerin karşılaştığı zorluklara, navigasyondaki zorluklara veya belki de beklenmedik bir şekilde, kano'da bir kedi bulunmasına dayandırıyor. İşte esprili kısmı: Kano'da beklenmedik bir yol arkadaşı olarak yer alan kedinin, belki de sessizliği veya beklenmedik hareketsizliği yüzünden, "Sessiz" olarak nitelendirilmesi. Bu, beklenmedik bir durumdaki insanların tepkilerini, şaşkınlıklarını ve belki de umutsuzluklarını, mizah yoluyla konu alıyor.