Resimde, Ortaçağ tarzı bir tablodan alınmış gibi görünen, beyaz başörtülü, şaşkın ifadeler taşıyan dört kadın figürü, ahşaptan yapılmış bir arabada bulunuyor. Kadınlardan biri elinde şarap şişesi tutarken, diğerleri de heyecanlı ve hatta öfkeli bir şekilde ellerini havaya kaldırmış görünüyorlar. Tablonun üstünde, "Onlar: İsa gibi ol." ve "Ben: Tamam... *şarap içiyor, insanları ikiyüzcü olarak nitelendiriyor, yetkilileri rahatsız ediyor*." şeklinde yazan metin var. Altta da "Onlar: HAYIR, İŞTE O ŞEKİLDE DEĞİL!" ibaresi yer alıyor. Bu, bir mizah örneği. İsa'nın, döneminin din adamlarına ve yöneticilerine karşı aldığı tavırları, toplum tarafından onaylanmayabilecek ya da kabul görmeyecek şekilde ele alıyor. Kadınlar, İsa'nın hareketlerini, sanki bu davranışlar onların yapması gereken davranışlarmış gibi canlandırarak, İsa'nın davranışlarının çağımızda neden kabul görmediğini, buradaki mizah anlayışıyla vurguluyor. Tablonun, çelişkili/uygunsuz bir durumun mizahını ortaya koymak için kullanılmış olduğunu ifade etmektedir.

Resimde, gotik tarzda yapılmış bir resimden kesilmiş parçalar kullanılarak oluşturulmuş bir mizah görseli yer alıyor. Resimde ortaçağ kıyafetleri giyen kadın figürleri bir araba üzerinde, sanki sevinçli bir olayı kutluyor gibi coşkuyla ellerini havaya kaldırmışlar. Kadınlardan biri şarap şişesi tutuyor. Görselin altındaki metin, bu durumu bir mizah konusu haline getiriyor. "Onlar: İsa gibi olun." "Ben: Tamam... *şarap içiyor, insanları ikiyüzlü olarak nitelendiriyor, güçlü erkekleri rahatsız ediyor*" "Onlar: Hayır, böyle değil!" diye yanıtlıyor. Mizah, İsa'nın bazı geleneksel anlatımlardaki davranışları ile modern bir bakış açısı arasındaki karşılaştırmadan kaynaklanıyor. İsa'nın, bazı anlatımlara göre şarap içtiği ve otorite figürlerini eleştirdiği kabul ediliyor. Bu hareket, bazı kişiler tarafından olumsuz olarak algılanabilirken, görselde kadınlar tarafından onaylanan bir davranış olarak sunuluyor. Bu nedenle, resim, dini inanışların farklı yorumlanışlarının ve insanların beklentilerinin farklılıklarını satirik bir şekilde yansıtıyor.

Resimde, 15. yüzyıl tarzında çizilmiş, ortaçağ kıyafetleri giymiş dört kadın figürü görülüyor. Bir araba veya araca benzer bir platform üzerinde oturmuşlar. Kadınlardan biri şarap şişesi tutuyor. Resmin üst kısmındaki metin ise bir espri içeriyor. "Onlar: İsa gibi ol." "Ben: Tamam... *şarap içiyor, insanları ikiyüzcü olarak nitelendiriyor, yetkilileri rahatsız ediyor*." "Onlar: Hayır, öyle değil!" Espri, İsa'nın bazı davranışlarının, o dönemde toplumsal normlar ve yetkililerle olan ilişkileriyle çeliştiğini vurguluyor. Ortaçağdaki dini figürlerin bugün algılanışımızla uyuşmayan, hatta toplum içindeki güçleri rahatsız edebilecek davranışları olduğuna dikkat çekiliyor. Resim, bu çelişkiyi komik bir şekilde sergiliyor. Ayrıca, dini figürlerin ve davranışlarının modern bir perspektiften ele alınışını inceliyor.

Resimde, muhtemelen 1800'lü yıllarda gerçekleşmiş bir savaş sahnesi, muhtemelen bir savaş resminin parçası. Askerler, kılıçlarla ve atlar üzerinde savaşırken gösteriliyor. Resmin altındaki metin bir mizah içeren, bir espridir. "Parti ateşlendi, ama yine de ailenize, hala hayatta olduğunuzu mesaj atmanız gerekiyor" anlamına gelir. Bu, savaş ortamındaki tehlikeyi, eğlenceyle (parti) karşılaştırır ve hayatta kalma endişesini vurgular. Hayatın tehlikeli ve şaşırtıcı olabileceği, parti eğlencesinin ise geçici olduğu vurgulanır. Yani, eğlenceye dalarken, çevrenizde olup bitenleri unutmamanız gerektiğini ima eder.

Resimde, 1800'ler tarzı, muhtemelen bir savaş sahnesi, bir savaş resminin parçası gibi görünüyor. Askerler, şapkaları ve üniforma kıyafetleri ile savaş ortamında, kılıçlar ve atlar da mevcut. Mizah, "parti çok eğlenceli iken, hala hayatta olduğunuzu bildirmek için ailenize mesaj atmanız gereken durum" üzerinde kurulu. Partiye odaklanıp, önemli olan şeyin eğlence olduğunu, ama aynı zamanda ailenizi de düşünmek gerektiğini vurguluyor. Savaş ortamı, hayatın ve ölümün yakın olduğunu vurgulayarak, "hayatta kaldığınızı bildirme" ihtiyacını daha da anlamlı kılıyor.

Resimde, muhtemelen 1800'lü yıllardan kalma, bir savaş sahnesi betimleniyor. Savaşçıların, kıyafetleriyle, kılıçlarıyla ve atlarıyla, şiddetli bir çarpışmanın içinde olduğu görülüyor. Resim altındaki yazı, "Parti ateşlenmişken, ama hala ailenize, sağ olduğunuzu bildirmek zorunda kalıyorsanız..." anlamında bir mizah içeriyor. Hayatın, özellikle tehlikeli durumlarda, bazı önemli şeyleri hatırlatma, bazen de önemsiz görünen, ancak önemli olan şeyleri hatırlatmayı gerektiren durumlar olabileceğini vurgulayan bir ironi.

Resimde, muhtemelen 1800'lerin başlarında veya ortalarında gerçekleşen bir savaş sahnesi, yani Napolyon Savaşları dönemi gibi bir askeri çatışma tasvir ediliyor. Askerler, şapkalar, üniforma ve silahlarıyla görülüyor. Sahne, yoğun ve hareketli görünüyor; savaşın şiddetine dair bir izlenim veriyor. Resim altındaki metin bir espri içeriyor. "Parti ateşleniyor ama hala hayatta olduğunu ebeveynlerine mesaj atmalısın" diyor. Bu espri, bir olayın eğlenceli ve heyecanlı tarafıyla, ebeveynlerinizle aranızdaki sorumluluk ve bağlantının hatırlatılması arasındaki ironiyi vurgulamaktadır. Savaşın ortasında bile hayatın devam ettiğini, yani insanların hala hayatta olduklarını, ancak yakınlarına bu durumları haber vermenin de gerekli olduğunu anlatıyor. Dolayısıyla, bu resimde ironik bir biçimde, savaşın şiddetine karşın insan ilişkilerinin ve sorumluluk duygusunun önemini gösteren bir durum ele alınmaktadır.

Resimde, muhtemelen 1800'lerdeki bir savaş sahnesini betimleyen, hareketli ve yoğun bir savaş tablosu parçası görünüyor. Askerler, kılıçlar, atlar ve savaşın kaosu resmedilmiş. Mizah, bir partinin eğlenceli ve heyecanlı olmasıyla, (partinin "lit" olması), ancak hayatın gerçeklerinde, o eğlenceli anlarda bile, (özellikle de aileyle iletişim), yaşanan tehlikenin veya olası ölüm tehlikesinin farkındalığına atıfta bulunuyor. "Hayatının tehlikede olduğuna dair ebeveynlerine mesaj atmak zorunda kalmak" durumu, partinin eğlencesinin acil bir mesajla bozulması anlamına gelir. Bu durum, eğlence ve günlük hayatın acil gerçekler arasında bir zıtlık kurarak mizah oluşturur. Özetle, partinin "lit" olmasına rağmen, hayatta kalan birinin ailesine durumu bildirmek zorunda kalmasıyla ilgili komik bir durum anlatılıyor.

Resimde Quentin Massys'in "Cennetin Bahçeleri" (ya da "Dünyanın Zevkleri") adlı tablosunun bir kısmı görülüyor. Tablo, çeşitli çıplak figürlerin, genellikle cinsel içerikli pozlarda, bir bahçe ortamında tasvir edildiği çok detaylı bir eser. Resmin altındaki "Hi" yazısı, tablodaki figürlerin çok fazla sayıda ve oldukça açık bir şekilde resmedildiğine ve bu yüzden de biraz rahatsızlık verici bir şekilde bakılabileceğine dair bir göndermedir. Bir nevi, "Merhaba, bakın ne var?" tarzı bir ironik ve biraz da tuhaf tepkidir. Resim, sanatın cinselliği ve insan vücudunu nasıl temsil ettiğini, özellikle de Rönesans döneminde, konu ediniyor. "Hi" yazısı, resmi komik ve tuhaf bir hale getirecek şekilde, bu tuhaflığı ve rahatsızlığı vurguluyor.

Resimde Rönesans dönemine ait, tuhaf yüz hatlarına ve ifade şekillerine sahip çocuk resimleri bulunuyor. Her bir resimde farklı bir çocuk portresi var. Komiklik, Rönesans dönemi sanatının, günümüz bakış açısıyla bakıldığında, çocukları ve figürleri bazen nasıl "çirkin" ve tuhaf gözüktüğünden kaynaklanıyor. Resimlerdeki çocukların, günümüz standartlarına göre, biraz şaşırtıcı ve abartılı ifade ve yüz yapılarına sahip olması, komik bir karşılaştırma oluşturuyor. Özetle, "bugün hala bu kadar çirkin Rönesans bebeklerinden biri misin?" diye soran bir mizah durumu var.

Yukarıdaki görüntü, bir mizah fotoğrafı. Üst kısımda, muhtemelen 19. yüzyıl Amerikan ressamı tarafından yapılmış, görkemli, detaylı, antik Roma veya Yunan mimarisini andıran bir tablo var. Alt kısımda ise, sıradan, modern bir apartman bloğu yer alıyor. Fotoğraf, toplumsal gelişmenin ve uygarlığın zaman içinde nasıl değiştiğini, nasıl görkemli yapılardan basit yapılara kaydığını ve belki de "büyük düşüncelerin" ve iddialı projelerin gerçekleşmesinde sıklıkla karşılaştığımız başarısızlıkları vurguluyor. Tablonun gösterdiği görkemli şehir, modern apartmanla karşılaştırıldığında "nereye yanlış gittiğimizi" sorgulamayı teşvik ediyor. Mizah, beklenmedik bir tezatlık oluşturarak ortaya çıkıyor. İdealize edilmiş, ihtişamlı bir geçmişin basit, modern bir binayla karşılaştırması, zamansal bir kayıp veya ulaşılamayan bir ütopyanın acımasız bir yorumunu temsil ediyor.

Resimde, ortaçağ tarzında bir kadın ve önünde diz çökmüş bir şövalye resminin bir parçası görülüyor. Kadın, şövalye'nin başının üzerine kılıç indiriyor. Resim, bir sanat eserinden alınmış bir meme. Alttaki metin, espriyi ortaya koyuyor. "O seni seçtiğinde, onun 'nu*des'lerinin düzenli alıcısı olursun" ifadesi, şövalyenin kadın tarafından "seçilmiş" olduğunu ve muhtemelen cinsel anlamda "onu" almaktan sorumlu olduğunu ima ediyor. Ortaçağ kostümleri ve törensel kılıç verme sahnesi, espriye ironik bir bağlam katıyor. Bu, şövalye-bayan ilişkisini cinsel bir bağlamda yorumlayan bir espri.

Resimde, İsa'nın (İsa'nın görüntüsü olarak kabul edilen) dağda, etrafında insan ve çocukların bulunduğu bir sahne tasvir edilmiş. Resmin üst kısmında, bir balon içinde, "Tanrı mıydım ben? Dua ederken kendi kendime konuştuğumu fark ettim" şeklinde bir yazı var. Bu, Tanrı'ya dua etmek yerine, kendi kendine konuşarak zaman geçirmenin komik bir yorumu. Dinî bir sahnenin, kendi kendine konuşmanın esprili bir yansıması olarak kullanılması espriyi oluşturuyor.

Fotoğrafta, Floransa'da bulunan ve muhtemelen bronzdan yapılmış, "Benvenuti" imzası ile belirlenmiş büyük bir heykel görülüyor. Heykelin üzerindeki detaylar ve bir başın, kolların ayrıntıları net bir şekilde gözüküyor. Fotoğrafın altındaki yazı, bir arkadaşlık tartışmasından sonra, Google araması ile kişinin haklı çıktığını vurguluyor. Bu, "akıl üstünlüğünü" anlatmak için, heykelin görkemi ve tartışılan konunun önemiyle mizahi bir şekilde ilişkilendirilmiştir. İfade, arkadaşlık tartışmalarında Google'ın arama sonuçlarının, zayıf argümanları susturan bir araç olarak kullanılabileceğini, dolayısıyla kişinin haklılığını gösterdiğinin esprili bir şekilde vurgulanmasını sağlıyor.

Resimde, ortaçağ tarzı bir illüstrasyon veya minyatür görülüyor. İskelet bir biçimde resmedilmiş bir figür, bir tabut veya sandık gibi bir yapı içinde yatarak, sanki içinden çıkmaya çalışıyormuş gibi bir tavır takınmıştır. Üstteki yazı, "Ben: Tamam, yeterince şikayet ettim. Bunu bırakmanın zamanı geldi..." diye başlayan bir mizah içeren bir mesajı gösteriyor. Alttaki kısım ise, "Beş dakika sonra: Aslında ne demek istediğini anlıyorum." şeklinde, durumun bir anda tersine döndüğünü anlatıyor. Mizah, kişinin bir konuda ne kadar şikayetçi veya umutsuzca çözüm arıyorsa, gerçekleşen sonuçla ne kadar şaşkına dönebileceğini, yani o kadar da umutsuz bir durumda olmamasının vurgulanmasını konu almaktadır.

Resimde, eski bir resim tarzında, üzgün bir kadın ve yanında duran bir kız çocuğu görünüyor. Kadın, sanki başarısız notlar almış gibi üzgün bir ifadeyle oturuyor. Resmin üzerinde, "Sen sürekli tüm sınavlarda başarısız oluyorsun..." ve "Anne, tek geçebildiğin sınav hamilelik testiydi" şeklinde metinler yer alıyor. Bu, hayatın ironik ve bazen de acımasız yönlerini vurgular ve özellikle kadınların, toplum tarafından kendilerine yüklenen roller ve beklentilerle nasıl başa çıktıklarını anlatır. "Tüm sınavlarda başarısız olmak" ifadesi, öğrencilik hayatı veya kariyerdeki zorlukları değil, muhtemelen toplumsal beklentilere uyma konusundaki zorlukları temsil ediyor. "Tek geçebildiğin sınav hamilelik testiydi" ifadesi ise, hamilelik ve çocuk sahibi olmanın, belki de toplum tarafından kadınlar için tek kabul edilebilir başarı olarak göründüğü, bir tür ironi içeriyor. Bu ironi, durumun komik ve acımasız yönlerini vurguluyor.

Fotoğrafta, gri taş bir binanın duvarına oyulmuş, koyu bronzdan yapılmış bir heykel grubu ve aynı binanın önünde, serbestçe hareket eden bir başka heykel görünüyor. Heykel grubundaki figürler, sanki bir duvarın içinde hapsolmuş gibi, oyuklara sıkışmış bir halde. Serbest duran heykel ise, bir özgürlük simgesi gibi, kollarını açmış ve hareket halinde. Metin ise, "Konuklar nihayet ayrıldığında ve kendi evinizin yasal sahibi olduğunuzda." şeklinde. Bu, heykel grubundaki hapis görüntüsüyle, serbest heykelin özgürlüğünü vurgulayan bir mizah içeren bir ifade. Dolayısıyla, mizah, konukların ayrılmasıyla gelen bir tür iç özgürlüğe veya kendi evine sahip olmanın getirdiği rahatlamaya atıfta bulunuyor.

Resimde, tarihi bir bilim adamı kostümü giyen bir adam, laboratuvarda deneyler yaparken görülüyor. Arka planda, bir kadın, adamın yaptığına dair endişeli/korkulu bir ifadeyle odanın kapısında duruyor. Resmin alt yazısında, "Aldattım, klamidya kaptım. Karım öğrendiğinde bir çare bulana kadar çare icat etme vakti" yazıyor. Bu, bir espri. Bilim adamının klamidya gibi cinsel yolla bulaşan bir hastalık kapmış olması ve bununla ilgili olarak acilen bir çözüm bulma ihtiyacı hissetmesiyle ilgilidir. Bu, kişisel bir sorunun üstesinden gelmek için bilimsel çabaya karşı ironik bir yaklaşım sergilemektedir. Karısının bulmaması için bir çözüm bulmaya çalışması, durumu mizahlaştıran bir boyut ekler.

Görselde, oturan bir Buda heykeli ve etrafında meditasyon yapan rahipler tasvir edilmiş. Buda'nın üzerindeki baloncuk içindeki yazı, "Unutmayın, sizi hayallerinizden ayıran tek şey, görünüşünüz, yetenek eksikliğiniz ve genel kişiliğinizdir." şeklindedir. Bu, ironik bir mizah örneği. Hayallerine ulaşamayan insanlara, dış görünüşleri ve kişilikleri gibi dış faktörleri suçlayan, umutsuz bir mesaj veriyor. Kendini eleştirmeye, öz güven eksikliğine ve dış görünüşe odaklanmaya yönelik bir eleştiri içeren, ironik bir gerçeklik yansıtıyor.

Resimde, eski bir Rus ikon tarzında, koyu tenli bir İsa figürü görülüyor. İkonun arka planı ve giysileri, geleneksel Rus ikonalarına benzer bir şekilde tasarlanmış. Fakat şakaya dikkat çeken nokta, İsa'nın elinde tuttuğu kitapta, bir tavşan figürünün gölgesinin oluşması. Bu, "İyi Paskalya kartı" başlığıyla birlikte, dini bir sembolle, modern bir şekilde bir Paskalya teması olan tavşanı ilişkilendiren bir mizah örneği. İkonografideki değişiklik, beklenmedik ve komik bir şekilde dini imajı değiştiriyor. Dolayısıyla şaka, İsa'nın Paskalya temalı bir kartta göründüğü, ancak bu şekilde göründüğü için beklenmedik ve komik olan bir durumu ele alıyor.