Resimde mağara duvarına çizilmiş, ilkel bir sanat eseri var. Görünen figürler, büyük olasılıkla bir kadın figürü ve yanında küçük bir insan figürü. Kadın figürü, abartılı vücut özellikleriyle, ilkel insan sanatında sıkça görülen, üremeyle ilişkilendirilen bir temsil. Küçük insan figürü, bu "üstün" varlıkla konuşmaya hazır olmadığını ima ediyor. Altta yazılan "but you're not ready for that conversation" ifadesi, bu ilkel figürle konuşmanın çok ileri bir konuya girdiğini veya karmaşık/korkutucu bir konu olduğunu vurguluyor. Dolayısıyla, şaka, ilkel sanatın üreme temsilinin, günümüzdeki "ciddi" veya "korkutucu" bir konuya benzetilmesinden kaynaklanıyor. "Hazır olmadığın bir sohbet" ifadesi ise, bu "ilkel" görüşmeyle bağlantılı bir korku veya utanç hissini satirik olarak yansıtıyor.

Resimde, muhtemelen bir filmden veya dizi fragmanından, Cengiz Han'ı canlandıran bir aktör görülüyor. Resmin üst kısmında, "Bir rivayete göre Cengiz Han'ın mezarı bulunduğunda kıyamet kopacaktır." yazıyor. Bu, mezarının bulunması durumunda kıyametin kopacağına dair bir hurafeyi ifade ediyor. Alt kısımda, bir sosyal medya platformunda (muhtemelen Facebook) görünen bir yorum alanı var. "Kadir Baş" isimli bir kullanıcı, "Aramayın ozaman amina koduklarım" şeklinde bir yorum yapmış. "O zaman" ifadesi, geçmiş zamanda gerçekleşen bir olayı vurguluyor. "Aminam koduklarım" ifadesi de, "benim canım koduklarım" şeklinde yorumlanabilir ve biraz küfürlü bir ifade. Bu resimdeki espri, hurafeyle ilgili (Cengiz Han'ın mezarının kıyamete sebep olacağı) ve kullanıcı tarafından yazılan küfürlü yorumun ironik bir birleşimi. Kullanıcının yazdığı yorum, "O dönem insanlarının aptalca inançlarına" gönderme yapar ve hurafeyi hafifletmeye çalışmaktadır. Dolayısıyla espri, sosyal medya yorumlarının ve geleneksel hurafelerin bir araya getirilmesinden oluşan, absürt ve biraz da küfür içeren bir mizah türüdür.

Fotoğrafta, buzlu bir yüzeyde, kurumuş ve eski gibi görünen, insan benzeri bir vücut parçası yer alıyor. Vücut, ince ve kemikli görünüyor. Bu görüntü, genellikle "buzul insan" veya "buz adamı" olarak bilinen, mumyalanmış veya buzla korunmuş eski insanların bulunduğu arkeolojik alanlara referans oluşturuyor. Fotoğrafın altında "traveltirol.com" gibi bir internet adresi de yer alıyor. Bu, bu görüntü veya benzeri görüntülerin bir internet sitesinden veya gezilecek yerlerin tanıtımından çekilmiş olabileceği olasılığını doğruluyor. Fotoğraftaki mizah, bir anlamda antik bir insan cesedinin veya kalıntısının, modern bir internet sitesi adresine, hatta belki de internet bağlantısına ait bir logonun yanına konmuş olması arasındaki farklılık ile ilgili. Bu, beklenmedik bir görüntü kombinasyonu, bir tür zıtlık yaratıyor. İnsanların tarihi, arkeoloji ve internetin etkileşimine bakış açısıyla esprili bir yorum yapılıyor.

Resimde, birden fazla mumyalanmış insan figürü görülüyor. Ortadaki ve soldaki resimlerde, mumyalanmış bir adamın vücudunda, görünen dövme benzeri işaretler bulunuyor. Sağdaki resimde ise, yine mumyalanmış bir insan figürü, ancak vücudu daha açık görünüyor. Bu, eski insanların dövme alışkanlıklarına dair bir görsel gösterim. Fotoğrafın şakası, bu mumyalanmış insan figürlerinin "dövmeleri" ile insanların eski çağlarda nasıl yaşadıkları veya neye inandıkları arasındaki ilişkinin, aslında "dövme" olmadığını , yalnızca vücuttaki doğal işareti (örneğin yara izi, pigmentasyon vb.) taklit eden bir görüntülemenin aslında yanlış yorumlanmasını konu alıyor. Gülünçlük, eskiden insanların dövme yaparak kendini ifade ettiğine dair yanlış bir imaj veya anlatıyı ortaya koymaktan kaynaklanıyor.

Fotoğrafta, yeşil steril önlük giyen bir kişinin eldivenlerle, muhtemelen bir mumya veya benzeri bir arkeolojik buluntu olan, kurumuş ve kahverengi renge bürünmüş bir insan bedenini inceliyor görüntüsü yer alıyor. Bedenin üzerinde, bedenin ölçümlerinin veya anatomik özelliklerinin çizildiği bir şema veya çizim var. Fotoğrafta, bedenin incelikli bir şekilde incelenmesi ve belgelendirilmesinin vurgulanması, aslında "ölü" bir nesnenin bilimsel merak konusu haline getirildiğini ve son derece titiz ve bilimsel bir inceleme gerektiğini ima ediyor. Bu durum, "ölü" veya "cansız" olan bir nesnenin (mumya veya benzeri), üzerinde o kadar çok çalışılıp incelendiği için "canlı" bir konu haline geldiği bir tür ironi veya espri içeriyor. Bu, bilimsel incelemenin, nesnenin "yaşama" dair bilgilerin ortaya çıkarmadaki rolünü vurgular. Fotoğraf bu ironiyi, ince işlenmiş şema ile ölü bedeni karşılaştırmak suretiyle iletmeye çalışıyor.

Fotoğrafta, yüksek dağların, buzulların ve karların hakim olduğu, muhtemelen Alpler veya benzeri bir dağlık bölge görülüyor. Farklı tepelerin isimleri ("Weißkugel", "Fineilspitze", "Hausladjoch") ve muhtemelen bir dağ kulübesi ("Similaunhütte") işaretlenmiş. Görüntünün genel havası, dağcılık ve doğa fotoğrafçılığı ile ilgili. Bu fotoğrafta bir "joke" yani şaka bulunmuyor. Fotoğraf, dağların güzelliğini ve coğrafyasını gösteren bir görüntü.

Resimde, yüksek dağların karlı yamaçlarında, bir bilim insanı veya araştırmacı (daha çok kıyafetinden anlaşılabiliyor) tarafından keşfedilmiş ya da bulunmuş, mumyalaşmış veya donmuş bir insan bedeninin bulunduğu bir sahne yer alıyor. Beden, hala neredeyse orijinal formunu koruyor görünüyor. Çevredeki ortam karla kaplı, kaya parçaları ve toprak var. Fotoğrafın arkasındaki mizah ise, "mumya" ifadesinin biraz ürpertici ve belki de gizemli bir çağrışıma sahip olması ve bu tür bulguların, özellikle de dağlık ve buzlu bir ortamda bulunmasının, bir tür "uzaylı" veya "gizli" çağrışımları uyandırabilmesinden kaynaklanıyor. Bu, modern toplumda sık rastlanan bir "gizem/uzaylı" temasıyla ilişkilendirilebilir; sanki bulunan mumya bir tür gizemli bir varlık veya olayı temsil ediyormuş gibi algılanabilir. Resim, şaşırtıcı veya ürkütücü bir keşif yapıldığı izlenimini bırakıyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir arkeolojik kazı veya inceleme alanında, mumyalaşmış veya donmuş haldeki bir insan vücudu görülüyor. Vücut, koyu kahverengi-gri bir renge bürünmüş ve üzerinde çeşitli organik materyallerle kaplı, dış görünüşü bozulmuş ve tahrip olmuş bir halde. Çevresinde, kazı araçları veya tıbbi aletlerin parçaları da görünüyor. Yeşil bir örtü üzerine serili. Resimde, bir insanın mumyalaşmış veya donmuş kalıntılarını gösteren açık bir bilimsel çalışma veya inceleme görüntüsü var. Bununla ilgili bir espri yoktur. Resim, tarihi bir buluntunun inceleme aşamasını ve korunmuş halini gösteriyor; mizah içeriği taşıyan bir içerik değil. Fotoğrafta, mumyalaşmış bir insan iskeleti görünüyor. İskeletin yüzü ve üst vücudu, esrarengiz bir şekilde korunmuş halde. Görüntünün üst kısmında, mumyanın tamamının bir şekilde çizim/gölgeler halinde üstüne çizilmiş bir tasviri var. Bu, mumyanın bir bütün olarak nasıl göründüğüne dair bir gösterge. Fotoğrafta bulunan mizah, mumya ile çizilen figür arasında oluşan bir uyumsuzluktan kaynaklanıyor. Mumya, özellikle yüz ifadesi ve genel görünümüyle, gerçek bir insan kalıntısı. Fakat çizimdeki şekil, sanki mumyanın nasıl olması gerektiği üzerine bir hayal ürünü veya bir tahmin gibi. Bu uyumsuzluk, gözlemcinin gerçeklik ve hayal arasındaki çizgilerle oynayarak bir mizah anlayışı yaratıyor. Dolayısıyla mizah, karşılaştırmanın ironik ve biraz da ürkütücü bir şekilde şaşırtıcılığından geliyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir buzul insan veya benzeri bir mumyalaşmış antik beden parçası görülüyor. Beden, donmuş toprak ve buz parçaları arasında yatar durumda. Bedenin rengi ve hali, uzun süre soğuk ve nemli bir ortamda kalmış olmasından kaynaklanıyor olabilir. Bu resimde bir espri yok. Görüntü, arkeolojik bir buluntu veya araştırma konusuyla ilgili. Fotoğraf, mumyalaşmış cesetlerle ilgilenenler için akademik veya bilimsel bir veri olabilir. Bir espri amaçlamıyor.

Fotoğrafta, muhtemelen buzla korunmuş, eski bir insan bedeninin görüntüsü var. Bedenin rengi ve durumu, uzun süre buzda kalmış olmasını gösteriyor. Resimde bir şaka veya ironi yok. Bu, arkeolojik bir buluntudur ve bilimsel amaçlarla kullanılmış veya sergilenmiş olabilir. Resim, insanların eski zamanlardaki yaşam koşullarını veya tarihsel olayları gösteren bir belge niteliğindedir.

Fotoğrafta, iki farklı taş balta (ya da mızrak ucu) görülüyor. Her iki balta da, ince, sivri uçlu ve işlenmiş bir görünüme sahip. "Face A" ve "Face B" olarak etiketlenen bu iki baltanın aynı nesne oldukları, ancak farklı açılardan fotoğraflandıkları anlaşılıyor. Görüntülerde, baltaların üzerinde, muhtemelen hangi yüzlerin hangi açıdan çekildiğini belirtmek için işaretler ve oklar var. Resimde ayrıca, 1 santimetrelik bir ölçek de bulunmaktadır. Resimde bir mizah yok. Sadece arkeolojik bir buluntunun iki farklı açıdan fotoğraflanmış hali var.

Resimde, "History Channel" logosunun yanında, elinde bir liste tutan bir çizgi film karakteri görülüyor. Listenin üst kısmında "Mühendislik harikaları" yazıyor, alt kısmında ise "Uzaylılar" yazıyor. Listede çeşitli renkler de var. Resmin farklı bölümlerinde ise, Roma köprüleri, Koloseum, Parthenon, piramitler ve Nazca Çölü'ndeki taş heykeller gibi tarihi yapılar ve anıtlar yer alıyor. Fotoğraf, History Channel'ın, tarihi olayları ve yapıları açıklamada, "uzaylılar" gibi alternatif, çoğu zaman gerçek dışı açıklamalara başvurmasıyla alay ediyor. Dolayısıyla, listeden "Uzaylılar" seçeneğinin, diğer seçeneklerden farklı olarak neden bu kadar sık kullanıldığına, gerekçesiz veya şaşırtıcı bir açıklama olarak kullanılan alternatif açıklamaların konu edildiği bir mizah örneği. Bir başka deyişle, History Channel'ın, "Mühendislik harikası" diye kategorize edilebilecek tarihi yapılar için, "uzaylıların yapmış olabileceği" gibi garip açıklamalara olan eğilimini esprili bir şekilde eleştiriyor.

Fotoğrafta, 1504, 1622 ve 1752 yıllarında yapılmış, muhtemelen Rönesans dönemine ait heykel örnekleri gösteriliyor. Alt tarafta, 2023 yılına ait ve bir muzun bantla sarılı olduğu bir görsel var. Jest, heykel sanatındaki estetik değerlerin zamanla nasıl algılandığını ve evrildiğini eleştirel bir şekilde sorgulamaktadır. 1500'lerden 1700'lere kadar yapılan heykel eserlerindeki cinsel göndermeler, çağımızda, hatta daha kesin bir ifadeyle günümüzde daha az rahatsız edici ve açık şekilde resmedilmektedir. Sonuçta, muzun bantla sarılması, sanatın ve estetiğin zaman içinde nasıl değiştiğinin ironik bir temsili olarak ele alınmaktadır. Bu, günümüzün anlayışına ve algısına karşılık, eski zamanlardaki sanatın, bazılarının "tahrik edici" bulduğu unsurları olan figüratif temalar veya ayrıntıları ile karşılaştırıldığında, nasıl daha kabul edilebilir hale geldiğini gösteren bir mizah unsuru.

Görselde, bir antik Yunan tapınağı gibi görünen yapıyı iki kişinin taşıdığı bir fotoğraf var. Fotoğrafın altındaki yorumda, "İngiltere'nin başka hiçbir yerde yapamadığı daha iyi bir şeyi söyleyin" ifadesi yer alıyor. Bu, İngiltere'nin herhangi bir şeyi başkalarından daha iyi yapabildiği, hatta küçücük bir nesneyi bile iki insanın kaldırdığı gibi bir şeyi başaramayacağı anlamına gelir. Fotoğrafla birlikte verilen ifade, İngiltere'nin diğer ülkelerden daha üstün olduğunu ima eden, biraz absürt ve abartılı bir mizah içeriyor. Mizah, fotoğraftaki gerçekçi olmayan durumu ve yorumun iddiasını vurgulamaktadır.

Fotoğrafta, muhtemelen Hindistan'daki bir mağara tapınağı olan bir kaya oluşumunun 1865 ve 2019 yıllarındaki iki farklı görünümünü görebiliyoruz. Yukarıdaki eski fotoğrafta, mağara etrafı daha fazla ağaçlık ve daha vahşi bir görünüme sahip. Aşağıdaki 2019 tarihli fotoğrafa baktığımızda, çevrenin daha az ağaçlık olduğunu, alanın daha açık ve korunmuş bir görünüme sahip olduğunu görüyoruz. Yollarda ve çevredeki park alanlarda bazı değişiklikler de dikkat çekiyor. Bu, zamanın getirdiği değişimler ve doğanın etkileşimleri üzerine, bir tür "zamanın nasıl geçtiğini" gösteren bir karşılaştırma. Resimler, aynı yerin farklı zamanlardaki hallerini sunarak, zamanın iz bıraktığını ve bazı doğal/insan yapımı yerlerin değişebileceğini anlatıyor. Bir anlamda, zamanın geçici doğasını vurguluyor. Fotoğrafların zaman dilimleri, zamanın nasıl geçtiğini görmeyi ve geçmişle bugün arasındaki farkı görmeyi sağlıyor.

Görselde, Mısır'daki piramitlerin, özellikle de Nubia bölgesindeki piramitlerin iki farklı zaman dilimindeki görüntülerini gösteren bir karşılaştırma yapılıyor. Üst kısımda, MÖ 700'lerde, piramitlerin canlı ve işlevsel, çevresinde insanların olduğu bir dönem tasvir ediliyor. Alt kısımda ise, 2024 yılındaki durum, piramitlerin zamanın ve çölleşmenin etkisiyle tahrip olmuş, çoğu yıkılmış veya gömülü halleriyle görülüyor. Fotoğraf, insan yapımı yapıların zaman içinde nasıl etkilendiği ve doğanın bunları nasıl geri aldığı hakkında bir mizah içeren, tarihin geçiciliğini vurgulayan bir karşılaştırma. "Şimdiye Kadar, Sonra" gibi bir tarzı olan bir "zamanın kaybı" mesajı veriyor. Nubia bölgesindeki piramitlerin çöl altında kalmış, geçmiş görkemini yitirmiş olması, zamanın acımasızlığını ve insan eserlerinin ne kadar çabuk yok olabileceğini gösteriyor.

Resimde, Lübnan'daki Sur şehrinin (Tire) 750 M.Ö. ve 2024 yıllarındaki hallerinin karşılaştırmalı görselleri yer alıyor. Üstteki görsel, çizimsel bir temsil ile 750 M.Ö.'de şehrin daha küçük ve surlarla çevrili olduğunu gösteriyor. Alttaki görsel ise, 2024 yılında şehrin büyümüş, surların eski hallerini korumasız bırakacak şekilde modern yapılaşmalarla çevrilmiş ve oldukça genişlemiş halini gösteriyor. Bu görsel, medeniyetlerin, zaman içinde gelişip büyümelerine rağmen, bazen köklü değişimlerle eski ihtişamlarını kaybedebileceklerini vurguluyor. "Joke" olarak nitelendirilebilecek bir durum değil, daha çok tarihsel bir karşılaştırma ve şehrin gelişiminin gözler önüne serilmesi. Eski ihtişamı ve modern gelişimi aynı şehirde bir arada görebilmenin bir karşılaştırmalı fotoğrafı olarak değerlendirilebilir.

Fotoğrafta, 7500 yıl öncesinin Çatalhöyük yerleşimi ile günümüzdeki Çatalhöyük kazı alanının karşılaştırmalı görüntüleri yer alıyor. Yukarıdaki görüntü, 7500 yıl öncesinde var olan, evlerin birbirine bitişik ve sıkışık bir şekilde dizilmiş, büyük bir yerleşimi gösteriyor. Alttaki görüntü ise, günümüzde kazı çalışmalarıyla ortaya çıkarılmış, toprak altında kalan ve yıkılmış, ancak temelleri belirgin olan yapıları gösteriyor. Fotoğraftaki mizah, mevcut kazı çalışmalarıyla ortaya çıkarılan antik yerleşimin, eskiden ne kadar gelişmiş ve geniş olduğunun bir göstergesi. Fotoğraf, yerleşime dair bugünkü kalıntılarla geçmişin görkemli durumunu karşılaştırmayı ve eski mimariyi modern bakış açısıyla ele almayı amaçlıyor. Kısacası, fotoğraf, zamanla yok olan bir medeniyetin izlerini vurgulamakta ve geçmişle bugünün farkını, zamanın ve insanlığın varoluşunun sürekli değişimini ve zamanın kayıplarını vurguluyor.

Fotoğrafta, MÖ 200 yılındaki ve 2023 yılındaki Filippi, Yunanistan şehrinin havadan görünüşleri yer alıyor. Üstteki görüntü, şehrin surlarla çevrili, gelişmiş bir yapıya sahip olduğunu gösteriyor. Alttaki görüntü ise, şehrin surlarının büyük ölçüde ortadan kalkmış, alanın çoğunlukla tarım arazisi ve antik kalıntılarıyla kaplı olduğunu gösteriyor. Bu, tarih boyunca şehirlerin, insanların yaşam tarzları ve ihtiyaçları değiştikçe nasıl dönüştüğünü ve geliştiğini veya yok olduğunu gösteren bir karşılaştırma. Şaka ise, şehrin geçmişteki görkemli haline olan özlemi veya modern yaşamın getirdiği kayıpları, doğal ve insani faktörlerden kaynaklanan değişime vurgulaması. Fotoğraf, zamanın ve medeniyetin akışını ve değişimini sembolize eden bir karşılaştırma sunuyor.