Fotoğrafta, bir aile ev taşıma işlemi gerçekleştiriyor. Anne, baba ve iki çocuk, koliler taşıyarak yeni eve taşınıyorlar. En küçük çocuk, kolilerin ağırlığıyla zorlanıyor gibi görünmüyor. Dolayısıyla, fotoğrafta alay konusu olan şey, çocukların ev taşıma işine olan görünüşte kolaylığı, yani çocukların ev taşımada yetişkinlerden daha az çaba harcayarak, daha kolay bir iş yaptıkları gibi algılanması. Bir ev taşıma durumunda çocuğun kolileri taşımak için bir yetişkine göre daha az çaba sarf edebileceği durumla ilgili bir ironi var.

Fotoğrafta küçük bir çocuk görünüyor. Çocuk, açık gri bir yelek giymiş. Yeleğin üzerinde kırmızı ve bej çizgili desenler var. Resmin alt kısmında, Türkçede "Askeri ücreti askerler alıyor, saniyorken hayat" yazıyor. Bu, askerlerin maaşlarının/ücretlerinin yetersiz olduğunu, ama aynı zamanda askerlik yaparken geçirilen zamanın da değerli ve kıymetli olduğunu ifade eden bir espri. "Saniyorken hayat" ifadesi, askerliğin zaman algısını değiştiren bir deneyim olduğunu ve zamanın değerini fark ettirdiğini dolaylı olarak vurguluyor. Aslında biraz ironik ve belki de biraz da hüzünlü bir durum eleştirisi.

Fotoğrafta, bir alışveriş merkezinde, waffle yiyecek standının önünde duran küçük bir kız çocuğu görünüyor. Kız çocuğu, üzgün ve hayal kırıklığına uğramış bir ifadeyle, elini çenesine dayamış durumda. Waffle standının üstünde, "Kızımla waffle yemeye çıktı ama parası olmadığı için yiyemiyor" yazılı bir metin var. Bu, küçük kızın waffle yemek isteyip de alamaması nedeniyle yaşadığı hayal kırıklığına ve üzüntüsüne esprili bir şekilde vurgu yapan, günlük bir durumun komik bir tasviri. "Para olmadığı için yiyemiyor" ifadesi durumun komik yanını ortaya koyuyor. Metindeki smiley yüz simgesi de espriyi pekiştiriyor.

Resimde, bir masanın üzerinde küçük bir çocuk oturmuş, Atatürk'ün resimlerinin yapıştırıldığı Türk lirası banknotları parçalıyor. Çocuk elinde makas var. Tweet'in metni "Kuzenime Atatürk sevgisini fazla mı yükledim acaba?" şeklinde. Joke, Atatürk'e aşırı hayranlık besleyen birinin, bunun aşırıya kaçtığını ve belki de biraz abartılı olduğunu ima ediyor. Çocuğun banknotları parçalayarak Atatürk resimlerine dönüştürmesi, bu hayranlığın, resmin basıldığı para yerine, Atatürk imajını parayla eşleştirmenin dolaylı olarak komik bir ifadesi. Bir tür abartılı hayranlığı eleştirel bir mizahla, çocuğun eylemine bağlayarak espri yapıyor.

Fotoğrafta, bir doğum günü partisinin anıtsal bir sahnesi görülüyor. Bir pastanın üzerinde mumlar yakılırken, küçük iki çocuk ve bir yetişkinin etrafında, doğum günü kutlaması yapılıyor. Çocuklardan biri, pastanın söndürülmesi esnasında çok yoğun bir şekilde, sanki ağzını açmış bir şekilde "aaa" diyormuş gibi görünüyor. Fotoğraf, bu beklenmedik tepkiyle komik bir an yakalamış durumda. Çocuğun tepkisi, pastanın söndürülmesiyle oluşan anlık durumun sonucunda, abartılı ve esprili bir ifadeye dönüşüyor. Dolayısıyla, espri; beklenmedik bir anın, çocukların tepkisiyle nasıl komik hale geldiğini vurgulamaktır. Bu, bir tür "mizahi" hareketlilik veya abartılı reaksiyon üzerine kurulu bir espri türüdür.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımın sahibi "hazar klasoğlu" kullanıcı adı ile tanımlanmış ve @hazorgonzalez kullanıcı adına sahip. Paylaşım askerlik son günlerinde, "delik cart curt" anlatarak bir çocuğa masal dinletmiş gibi hissettiğini, çocuk ise "sen mit'te mi çalışıyorsun?" diye sorduğunu ifade ediyor. Joke, askerlik son gecelerinin, normalden farklı ve ilginç deneyimler barındırdığı fikrine dayanıyor. Askerliğin son günlerinde anlatılan hikâyelerin, normalde söylenmeyecek kadar tuhaf ve/veya komik olabileceği ima ediliyor. Çocuğun "mit'te mi çalışıyorsun?" sorusu da askerliğin ciddiye alınmamasını ve anlatılan hikâyelerin gerçeklikten uzaklığını vurgulamaktadır. Askerlik sırasında yaşadıklarıyla ilgili abartılı veya ilginç anlatımlar yapan askerin, dinleyicinin (çocuk) tarafından gerçekçi olarak algılanmaması, mizahın kaynağını oluşturuyor.

Görüntü, bir Twitter paylaşımı. Paylaşım, öğrencinin "Atatürk'ü çok özledim" diye bağırarak panik atak geçirdiğini anlatıyor. Mizah, öğrencinin söylediği cümlenin ve yaşının (8 yaşında) birlikte düşünüldüğünde ortaya çıkan beklenmediklikte. 8 yaşında bir çocuğun Atatürk'ü özlemesi, bu durumun ciddiyetini azaltıyor ve konuyu hafifletmeye çalışıyor. Aynı zamanda, öğrencinin panik atak geçirmesini "çok özledim" cümlesi ile ilişkilendirilerek, durumun abartılı bir yanı varmış gibi algılanmasına neden oluyor. Yani, şaka, çocuğun yaşını ve sözlerinin beklenmedik doğasını kullanarak, durumun komikliğini ortaya koyuyor.

Fotoğrafta, pembe bir tişört giymiş bir kadın elinde hot dog ekmeklerini açıyor. Ekmek paketinin üzerinde "My son loves these" (Oğlum bunları çok seviyor) yazıyor. Ekmeğin altında, "meijer" yazısı ile hot dog ekmeği paketi görülüyor. Fotoğrafta bir şaka yok. Fotoğraf, hot dog ekmeğini hazırlayan bir annenin çocuklarının hot dog sever olduğunu gösteriyor.

Resimde, bir cadde üzerinde, muhtemelen Hindistan veya benzeri bir Asya ülkesinde, ayakları çıplak, kolunda alçı olan bir çocuk görünüyor. Çocuk, yolda durmuş, bakışları kameraya doğru. Arka planda ise bir üç tekerlekli motosiklet taksi (rickshaw) ve diğer araçlar görülüyor. Fotoğrafın mizahı, çocuğun durumuna rağmen, yolun ortasında veya trafiğin içinde değil de, yola bitişik bir şeritte, yani insan hareket alanı içinde duruyor olması. Bu, toplumsal sorunları, özellikle yoksulluğu, çocuk işçiliğini ve sakatlık sorunlarını vurguluyor ve aynı zamanda yolun ortasında kalarak tehlikeli bir durum yaratması beklenen bir çocuk için bir tür ironi içeriyor. Görüntü, insanlık dışı bir durum ve yoksulluğun derin etkisini vurgulamak amacıyla bu nedenle mizah içermiyor.