Bu fotoğrafta bir sınıfta ders çalışan veya sınavına giren bir grup çocuk görülüyor. Ön planda, başı öne eğik ve oldukça üzgün ya da yorgun görünen küçük bir erkek çocuğu var. Arkasındaki diğer çocuklar ise farklı ifadelerle masalarında oturuyorlar. **Espriyi şu şekilde açıklayabilirim:** Fotoğraftaki espri, ön plandaki çocuğun aşırı derecede "hayatın yükünü sırtlamış" gibi görünmesinden kaynaklanıyor. Çocuk sanki sadece bir sınav çözmüyor, sanki dünyanın bütün dertlerini, sorumluluklarını ve ağır yüklerini tek başına omuzlamış gibi çok dramatik bir ifade takınmış. Genellikle bu tarz görseller, "Pazartesi sabahı işe giderken ben" veya "Matematik sınavında ilk soruyu çözemeyince ben" gibi durumları mizahi bir şekilde anlatmak için kullanılır. Çocuğun bu kadar ciddi ve bitkin hali, durumun absürtlüğünü (küçük bir çocuğun bu kadar ağır görünmesi) ortaya çıkararak komiklik yaratıyor.