Fotoğrafta "Yiğitler Diyarı Sarıkaya Köyü Hoşgeldiniz" yazılı bir tabela görüyoruz. Tabelanın altında "Sarıkaya" yazan bir tabela daha var. Tabelaların altından geçen bir yol, iki araba ve bir yolcu yürüyerek geçiyor. Bu fotoğrafta espri, köyün tabelasının altında yine aynı ismi taşıyan ikinci bir tabela olması ve bu tabelanın yolun kenarında olması. Bu da sanki köyün adı "Sarıkaya" değil de, "Sarıkaya'ya Giden Yol" gibi bir anlam ifade ediyor. "Sarıkaya" adı verilmiş bir köyün hemen yanında "Sarıkaya" tabelası olması, köyün kendisini işaret eden tabelanın neden yerleştirildiği sorusunu akla getiriyor. Bu da, tabelanın yerleştirilmesindeki amaç ve komik bir durum yaratıyor. Resimde, 4 farklı bölümde çizgi roman karakterleri gösteriliyor. İlk bölümde, kısa boylu, gözlüklü ve sakallı bir adam uzun boylu, saçları uzun bir kadına "Cep telefonunu kullanamıyorum, bildiğin aşırı sinyal, ama köyde yaşıdığına inanamıyorum" diyor. Kadın ise "Ciddi anlamda, tabii ki ev, tavukla plan, başbaya köy işte, ne bileyim şehir hayatına pek alışmadım ben, istersen bir gün seni de götüreyim." şeklinde cevap veriyor. İkinci bölümde ise yine aynı kısa boylu adam, daha yaşlı ve şişman bir adama "Ah ah ah... Nasılsın caner emmı? Neler yapıyorsun bakim?" diye soruyor. Yaşlı adam ise "Napıyım, essege filan biniyorum, bildiğin gibi işte... Ah ah ah... Karakacan demek, ensendeki urun hala acıyor mu? Peki emmı? Bazen acıyor bazen acımadığı da oluyor." şeklinde yanıt veriyor. Üçüncü bölümde ise, kısa boylu adam, yine sakallı bir erkeğe "Bak yeliz bu zöhre anadır... Çok huysuzdur ama aslında altın gibi bir kalbi vardır..." derken, sakallı adam ona "Hadi ona gözümüzden bahçesinde domates aşırılım, sir saklayabilirmisin?" şeklinde cevap veriyor. Son bölümde, "Hoyt! Kim var orda! Eyyy! Hoyt!" diyen, yeşil giysili ve büyük bir tahta sopaya sahip bir adam ile, büyük gövdeli bir adam, bir kadın ve etraflarında birkaç hayvan var. Büyük gövdeli adam, kadına "Oh aşırı şekil, burda sene öyle mutluyum ki, o küçük ama tertemiz insanlarla öyle güzel bir ilişkin var ki... şehirdeki her şey bırakıp burda senle beraber yaşayabilirim." derken, kadın ise "Ah ah... ne olur dalga geçme, bende yeliz." şeklinde cevap veriyor. Bu çizgi romandaki mizah, günlük yaşamda karşılaşılan durumlara göndermeler yapıyor. Örneğin, cep telefonu sinyalinin zayıf olmasına, köylülerin şehir hayatına uyum sağlamamasına, yaşlı insanların yaşam biçimine ve aşkın gücüne dair espriler yapılıyor. Ayrıca, karakterlerin konuşma tarzları ve vücut dilleri de mizahı artırıyor.