Resimde, iki çocuk ve bir yetişkin (muhtemelen anne) arasında geçen bir çizgi roman şeridi var. Üst kısımda Rümeysa adındaki kız çocuğu, oyuncakların laikliğini sorgulamaktadır. Alt kısımda ise Rümeysa'nın annesi ona, "Hayır anneciğim. İstiklal Mahkemeleri'nde asılmak için sıra bekliyorlar" cevabını vermektedir. Bu, İstiklal Mahkemeleri'nden (Türkiye'de Cumhuriyet'ten önceki dönemlerde siyasi mahkûmların yargılandığı mahkemelerden) yola çıkarak yapılan ve laikliği sorgulamayı çocuk oyuncağıyla ilişkilendiren bir mizah örneğidir. Çocuk, oyuncakları sıraya koyarken, bu tarz mahkemelerin aslında çok ciddiye alınması gereken bir konu olduğunu, oyuncakların değil insanların hayatını etkilediğini, ve bu yüzden laikliğin oyuncakların "laikliği" ile ilişkilendirilemeyeceğini vurgular. Anne ise, ciddi bir yanıtla, durumun oyuncaklarla ilgisi olmadığını, mahkemelerdeki insanların çok ciddi ve önemli sonuçlarla karşı karşıya kaldığını anlatır. Böylece, çocuğun gözünden bakılan önemsiz bir konu olan oyuncakların "laikliği" ile, ciddiyet gerektiren olayları "sıra beklemek" benzetmesiyle ilişkilendirerek espri yapılır.